Relaties
alle pijlers
de ex van mijn vriend 2
maandag 19 april 2010 om 12:19
Hallo allemaal,
Ik wl graag jullie mening weten betreffende mijn situatie.
Ik heb nu 3 jaar een relatie met mijn vriend. wij hebben inmiddels ook een zoontje samen. Mijn vriend is gescheiden met zijn exvrouw en zij hebben ook een dochter. Het is nooit echt soepel verlopen, maar je hoeft ook geen vriendinnen met elkaar te worden. Hun dochter en ik zijn twee dikke vrienden. Iedereen is ook gewoon bij elkaar met haar verjaardag en we zien de ex regelmatig met ophalen en wegbrengen van de dochter. Diepe gesprekken komen er niet echt, maar we vinden het allemaal belangrijk dat we goed met elkaar om moeten kunnen gaan voor de kids... en dat vind ik nog steeds! Wij hebben de dochter ieder weekend, dus zeg maar 3 dagen in de week. Moeders gaat bijna ieder weekend stappen op de kosten van mijn vriend. (zij heeft al sinds de scheiding geen nieuwe vriend) In het begin heb ik altijd alles voor lief genomen omdat ik me voor kon stellen dat het voor haar ook niet makkelijk is als je ex een nieuwe vriendin krijgt. Inmiddels zjn we 3 jaar verder.... hij betaald nog steeds alles voor haar en dan bedoel ik alles. de huur, eten, gas water licht...stappen, kleding, vakantie...noem maar op. Ik heb zelf altijd gewerkt en ben ook kind van gescheiden ouders. ik begin me er langzamerhand behoorlijk aan te irriteren dat mevrouw niet werkt, alleen maar zeikt en alles door mijn vriend laat betalen. hij wordt min of meer gechanteerd met zijn dochter.. wat ik heel erg vind alleen hij niet echt inziet. Hij vind dat hij dat moet betalen, want zijn dochter kan hij toch niet zonder gas water en licht laten zitten?? laat staan zonder eten... zo gaat het dus een beetje al 3 jaar lang. Hij heeft meerere malen gevraagd of ze aub wil gaan werken... maar ze zegt dat er niets is en haar eigen bedrijf wil... en begint vervolgens te huilen. Het contact tussen mijn vriend en zijn ex is ook niet echt optimaal. Ik ben er van overtuigd dat het allemaal een stuk makkelijk zou kunnen als zij ook een steentje bij zou dragen in het financiele plaatje... ze mag in haar handjes klappen met mijn vriend als ex.
NU zouden we met ons zoontje, dochter, mijn vriend en ik op vakantie gaan. Je raad het al...mevrouw wil mee en dochter om de dag hebben. mijn vriend wil de reis en onderhoud betalen.. maar ik erger me dood. mede om het feit dat we zelf nauwelijks rond kunnen komen...ik zeg hier wel vaker wat over tegen mijn vriend dt ik ook niet zou gaan werken als steeds alles wordt betaald (mits je zon makkelijke instelling hebt als zij natuurlijk)
Ik zit een beetje met mijn handen in het haar omdat de relatie er niet beter op wordt. Ik begin haar er zelfs om te haten en mijn vriend en ik krijgen er ook ruzie door. Ik werk zelf wel 24 uur per week.. (mijn zoontje is trouwens 8 maanden en de dochter van mijn vriend 8 jaar).
Hoe kan ik het nou het beste aanpakken? Hij kan toch geen 2 huishoudens onderhouden...?? alleen hij zelf geeft ook steeds toe aan haar... dus ze neemt het er dus ook gewoon van..
bednkt voor jullie reacties
Ik wl graag jullie mening weten betreffende mijn situatie.
Ik heb nu 3 jaar een relatie met mijn vriend. wij hebben inmiddels ook een zoontje samen. Mijn vriend is gescheiden met zijn exvrouw en zij hebben ook een dochter. Het is nooit echt soepel verlopen, maar je hoeft ook geen vriendinnen met elkaar te worden. Hun dochter en ik zijn twee dikke vrienden. Iedereen is ook gewoon bij elkaar met haar verjaardag en we zien de ex regelmatig met ophalen en wegbrengen van de dochter. Diepe gesprekken komen er niet echt, maar we vinden het allemaal belangrijk dat we goed met elkaar om moeten kunnen gaan voor de kids... en dat vind ik nog steeds! Wij hebben de dochter ieder weekend, dus zeg maar 3 dagen in de week. Moeders gaat bijna ieder weekend stappen op de kosten van mijn vriend. (zij heeft al sinds de scheiding geen nieuwe vriend) In het begin heb ik altijd alles voor lief genomen omdat ik me voor kon stellen dat het voor haar ook niet makkelijk is als je ex een nieuwe vriendin krijgt. Inmiddels zjn we 3 jaar verder.... hij betaald nog steeds alles voor haar en dan bedoel ik alles. de huur, eten, gas water licht...stappen, kleding, vakantie...noem maar op. Ik heb zelf altijd gewerkt en ben ook kind van gescheiden ouders. ik begin me er langzamerhand behoorlijk aan te irriteren dat mevrouw niet werkt, alleen maar zeikt en alles door mijn vriend laat betalen. hij wordt min of meer gechanteerd met zijn dochter.. wat ik heel erg vind alleen hij niet echt inziet. Hij vind dat hij dat moet betalen, want zijn dochter kan hij toch niet zonder gas water en licht laten zitten?? laat staan zonder eten... zo gaat het dus een beetje al 3 jaar lang. Hij heeft meerere malen gevraagd of ze aub wil gaan werken... maar ze zegt dat er niets is en haar eigen bedrijf wil... en begint vervolgens te huilen. Het contact tussen mijn vriend en zijn ex is ook niet echt optimaal. Ik ben er van overtuigd dat het allemaal een stuk makkelijk zou kunnen als zij ook een steentje bij zou dragen in het financiele plaatje... ze mag in haar handjes klappen met mijn vriend als ex.
NU zouden we met ons zoontje, dochter, mijn vriend en ik op vakantie gaan. Je raad het al...mevrouw wil mee en dochter om de dag hebben. mijn vriend wil de reis en onderhoud betalen.. maar ik erger me dood. mede om het feit dat we zelf nauwelijks rond kunnen komen...ik zeg hier wel vaker wat over tegen mijn vriend dt ik ook niet zou gaan werken als steeds alles wordt betaald (mits je zon makkelijke instelling hebt als zij natuurlijk)
Ik zit een beetje met mijn handen in het haar omdat de relatie er niet beter op wordt. Ik begin haar er zelfs om te haten en mijn vriend en ik krijgen er ook ruzie door. Ik werk zelf wel 24 uur per week.. (mijn zoontje is trouwens 8 maanden en de dochter van mijn vriend 8 jaar).
Hoe kan ik het nou het beste aanpakken? Hij kan toch geen 2 huishoudens onderhouden...?? alleen hij zelf geeft ook steeds toe aan haar... dus ze neemt het er dus ook gewoon van..
bednkt voor jullie reacties
maandag 19 april 2010 om 12:25
respect voor de manier waarop je hiermee omgaat zeg! denk dat het lang genoeg geduurd heeft deze situatie. Heeft zei niet gewoon recht op een uitkering? met de bijbehorende huursubsidie e.d? Geen enkele vrouw zou dit pikken hoor, en natuurlijk wil je vriend het beste voor zijn dochter, maar laat zijn ex de verantwoordelijkheid daar voor nemen, neemt zij die niet, dan is het tijd om aan de bel te trekken en andere maatregelen te nemen. Ga lekker alleen met je gezinnetje op vakantie en laat niet over je heen lopen, heb je lang genoeg gedaan.
maandag 19 april 2010 om 12:35
Rekening houden met je ex omdat je samen een kind hebt is niet meer dan normaal. Een financiële tegemoetkoming om je kind ter onderhouden is ook niet meer dan normaal, een poosje (max 5 jaar?) partneralimentatie betalen is ook nog normaal.
Maar alle financiële lasten en lusten van je ex op je nemen is buitengewoon!
Al helemaal als je inmiddels een nieuw gezin hebt om te onderhouden.
Je vriend is duidelijk erg lief en begaan maar ook te lief en te begaan. Zijn ex zal hier wel heel blij mee zijn maar het is niet erg realistisch.
Hier moet eens goed naar gekeken worden. Er moet via een rechtswinkel o.i.d. uit te rekenen zijn wat redelijk is, qua bedrag. (zie ook : kinderalimentatie) Alles wat daarbuiten valt moet, stapsgewijs, afgebouwd worden.
Samen op vakantie lijkt me helemaal uit den boze. Het is een tijd van ontspanning voor de familie, daar hoort zij niet bij.
Maar alle financiële lasten en lusten van je ex op je nemen is buitengewoon!
Al helemaal als je inmiddels een nieuw gezin hebt om te onderhouden.
Je vriend is duidelijk erg lief en begaan maar ook te lief en te begaan. Zijn ex zal hier wel heel blij mee zijn maar het is niet erg realistisch.
Hier moet eens goed naar gekeken worden. Er moet via een rechtswinkel o.i.d. uit te rekenen zijn wat redelijk is, qua bedrag. (zie ook : kinderalimentatie) Alles wat daarbuiten valt moet, stapsgewijs, afgebouwd worden.
Samen op vakantie lijkt me helemaal uit den boze. Het is een tijd van ontspanning voor de familie, daar hoort zij niet bij.
maandag 19 april 2010 om 12:42
Het is een probleem wat jij met je vriend hebt, niet met zijn ex. Jij ergert je aan het feit dat hij meegaat in afspraken die jij niet ok vindt en dat hij zijn rug niet recht en zich niet laat chanteren.
Welke afspraken er gemaakt worden tussen vriend en zijn ex in belang van hun dochter dat is zijn zaak. Zijn er geen alimentatie-afspraken gemaakt?
Welke afspraken er gemaakt worden tussen vriend en zijn ex in belang van hun dochter dat is zijn zaak. Zijn er geen alimentatie-afspraken gemaakt?
oh that purrrrrrrrrfect feeling
maandag 19 april 2010 om 12:54
Ik kan mij best voorstellen hoe jij je voelt.
Zijn ex heeft recht op alimentaties en waar zij dat geld aan spendeert is "haar eigen zaak".
Dat zij met jullie op vakantie gaat, vind ik wel te ver gaan.
Maar er is ook zo iets als respect voor de beslissingen van je vriend. Jij kan wel gaan eisen dat hij haar niet mee laat gaan. Maar heb je dan het vrede in de relatie bereikt dat jullie (jouw en jouw vriend) sterker maakt of juist zwakker?
Dat is wat jij wil dat jouw uitgangspunt jullie relatie sterker maakt en niet jullie uit elkaar drijft.
Die vrouw was voor jouw in zijn haart en jij wil dat accepteren.
Wat zou er gebeuren als jij tegen jouw vriend zei - ik kan alleen van een man houden die zo veel om zijn kind (zijn dochter) en zijn ex bekommert als jij het doet.
Met zon instelling heb jij veel meer kans dat hij meer gaat zien wat realistisch is en niet door zijn emoties wordt geleid maar door zijn verstand.
Zijn ex heeft recht op alimentaties en waar zij dat geld aan spendeert is "haar eigen zaak".
Dat zij met jullie op vakantie gaat, vind ik wel te ver gaan.
Maar er is ook zo iets als respect voor de beslissingen van je vriend. Jij kan wel gaan eisen dat hij haar niet mee laat gaan. Maar heb je dan het vrede in de relatie bereikt dat jullie (jouw en jouw vriend) sterker maakt of juist zwakker?
Dat is wat jij wil dat jouw uitgangspunt jullie relatie sterker maakt en niet jullie uit elkaar drijft.
Die vrouw was voor jouw in zijn haart en jij wil dat accepteren.
Wat zou er gebeuren als jij tegen jouw vriend zei - ik kan alleen van een man houden die zo veel om zijn kind (zijn dochter) en zijn ex bekommert als jij het doet.
Met zon instelling heb jij veel meer kans dat hij meer gaat zien wat realistisch is en niet door zijn emoties wordt geleid maar door zijn verstand.
maandag 19 april 2010 om 13:00
Ik zou eens een hartig woordje met vriend spreken als ik jou was. Dit is een onhoudbare situatie. Je kunt het haar niet kwalijk nemen dat ze alles maar probeert voor elkaar te krijgen bij je vriend, blijkbaar heeft hij haar nooit een strobreed in de weg gelegd en haar altijd haar zin gegeven. Ik zou in ieder geval aangeven dat dit NIET normaal is (het financiele gedeelte en ook het feit dat ze met jullie meewil op vakantie?? ). Je bent al lang genoeg tolerant geweest en hebt samen met vriend ook een gezin te onderhouden dus het is belangrijk waar zijn geld naartoe gaat (onderhoud ex).
maandag 19 april 2010 om 13:00
Nou jaaa..zegt ze gewoon dat ze mee op vakantie wil? Wat een bizar verhaal, ook echt onbeschoft zeg.
Ben het met je eens en na 3 jaar lijkt het me ook wel een keer welletjes. Alleen jammer dat als je ex niet wil, dat het dan voor jou ook ophoudt. Dus ik vrees dat als erover praten niet helpt, dat je dan een keuze moet maken: of accepteren of weggaan.
Ben het met je eens en na 3 jaar lijkt het me ook wel een keer welletjes. Alleen jammer dat als je ex niet wil, dat het dan voor jou ook ophoudt. Dus ik vrees dat als erover praten niet helpt, dat je dan een keuze moet maken: of accepteren of weggaan.
maandag 19 april 2010 om 13:13
maandag 19 april 2010 om 13:27
Ik zit hier echt heel erg mee.. misschien ben ik al die jaren te tolerant geweest. Ik heb inderdaad mijn eigen lieve kleine mannetje om voor te zorgen.
er is geen sprake van allimentatie, hij betaald alles. zij heeft geen inkomen..
zij wilde dan wel eventueel in een ander hotel zitten... als ze mee mocht. mijn vriend vond dit goed.. en daar hebben we nu ook erge ruzie over. Ik trek het alemaal niet zo goed meer... maar we houden wel erg veel van elkaar. hebben het ook heel leuk samen. Alleen hij zegt dat ik niet moet zeiken. ik wordt er niet minder van als hij alles betaald en hij heeft zelf ook het gevoel tegen de muur te staan aangezien zij niet werkt. hij wil ook altijd de vrede bewaren, maar ik ben min of meer steeds de lul van deze hele kut situatie. Het is ook wel zo... ik wordt er misschien niet minder van... maar we kunnen dan (als de situatie goed zou zin) we alles gemakkelijker etalen... en het gaat nu gewoon niet zoals het hoort. Hij vroeg gisterne aan me of ik het zou redden als wij uitlkaar zouden gaan. Toen zei ik dat ik in ieder geval zou werken... en zijn bijdrage voor zijn zoon is ook wel gewenst en voor de rest zou ik roeien met de riemen die ik heb.
IK ben echt compleet overstuur, omdat ik nu weer diegene ben die een zeikert is, die ruzie heeft en alles maar moet pikken... misschien heb ik inderdaad meer een probleem met hem dan met zijn ex... maar ik zou echt niet weten hoe ik dit op moet lossen. ik heb tenslotte wel een kleintje kruipe van 8 maanden... hij beseft volgens mij niet echt hoeveel pijn dat hij mij er mee doet. praten helpt niet, omdat hij het op dat vlak niet met mij eens wordt. Ik zeg vaak tegen hem: ik vind het lief wat je allemaal voor haar doet en heb respect voor je... maar wordt het niet eens tid dat er ook wat van haar kant gaat komen?? misschien is het beter om het maar weer allemaal voor lief te nemen en misschien gaan zijn ogen ooit eens open..
mijn schoonmoeder, een hele lieve vrouw die zijn ex inmiddels ook uitkotst, zegt dat ik me erbij neer moet leggen en er geen ruzie over moet maken, omdat het zonde van mijn tijd is...
er is geen sprake van allimentatie, hij betaald alles. zij heeft geen inkomen..
zij wilde dan wel eventueel in een ander hotel zitten... als ze mee mocht. mijn vriend vond dit goed.. en daar hebben we nu ook erge ruzie over. Ik trek het alemaal niet zo goed meer... maar we houden wel erg veel van elkaar. hebben het ook heel leuk samen. Alleen hij zegt dat ik niet moet zeiken. ik wordt er niet minder van als hij alles betaald en hij heeft zelf ook het gevoel tegen de muur te staan aangezien zij niet werkt. hij wil ook altijd de vrede bewaren, maar ik ben min of meer steeds de lul van deze hele kut situatie. Het is ook wel zo... ik wordt er misschien niet minder van... maar we kunnen dan (als de situatie goed zou zin) we alles gemakkelijker etalen... en het gaat nu gewoon niet zoals het hoort. Hij vroeg gisterne aan me of ik het zou redden als wij uitlkaar zouden gaan. Toen zei ik dat ik in ieder geval zou werken... en zijn bijdrage voor zijn zoon is ook wel gewenst en voor de rest zou ik roeien met de riemen die ik heb.
IK ben echt compleet overstuur, omdat ik nu weer diegene ben die een zeikert is, die ruzie heeft en alles maar moet pikken... misschien heb ik inderdaad meer een probleem met hem dan met zijn ex... maar ik zou echt niet weten hoe ik dit op moet lossen. ik heb tenslotte wel een kleintje kruipe van 8 maanden... hij beseft volgens mij niet echt hoeveel pijn dat hij mij er mee doet. praten helpt niet, omdat hij het op dat vlak niet met mij eens wordt. Ik zeg vaak tegen hem: ik vind het lief wat je allemaal voor haar doet en heb respect voor je... maar wordt het niet eens tid dat er ook wat van haar kant gaat komen?? misschien is het beter om het maar weer allemaal voor lief te nemen en misschien gaan zijn ogen ooit eens open..
mijn schoonmoeder, een hele lieve vrouw die zijn ex inmiddels ook uitkotst, zegt dat ik me erbij neer moet leggen en er geen ruzie over moet maken, omdat het zonde van mijn tijd is...
maandag 19 april 2010 om 13:36
Nou, ik schat zo in dat het allemaal voor lief te nemen niet zijn ogen gaat openen hoor. Hij vindt het wel best dat jij niet "zeikt" en gaat door met zijn ex te pamperen.
Ik begrijp werkelijk niet dat jij hier zo in mee gaat. Hij wil de vrede bewaren? Dat is prima, maar dat doet hij ten koste van jou en van zijn kind, met jou hoeft hij dus blijkbaar niet de vrede te bewaren.
Ik zou hem toch heel duidelijk maken dat er een alimentatieregeling moet komen. Niks al haar rekeningen betalen, zij krijgt alimentatie en verder zoekt ze maar een baan of regelt ze een uitkering.
En meegaan op vakantie? Is hij nou helemaal belatafeld?
De enige manier om deze situatie te veranderen is toch dat jij hier iets aan doet. Hij gaat dat niet veranderen en de ex al helemaal niet. Wil jij tot in de lengte van dagen in deze driehoeksverhouding blijven hangen en ongelukkig wezen? Kom voor jezelf en je kind op! Ga met hem praten en verbind consequenties aan dit gedrag.
Hij kan niet allebei hebben. Een schop onder zijn kont moet deze meneer hebben. En de keus, jij of zij.
Ik begrijp werkelijk niet dat jij hier zo in mee gaat. Hij wil de vrede bewaren? Dat is prima, maar dat doet hij ten koste van jou en van zijn kind, met jou hoeft hij dus blijkbaar niet de vrede te bewaren.
Ik zou hem toch heel duidelijk maken dat er een alimentatieregeling moet komen. Niks al haar rekeningen betalen, zij krijgt alimentatie en verder zoekt ze maar een baan of regelt ze een uitkering.
En meegaan op vakantie? Is hij nou helemaal belatafeld?
De enige manier om deze situatie te veranderen is toch dat jij hier iets aan doet. Hij gaat dat niet veranderen en de ex al helemaal niet. Wil jij tot in de lengte van dagen in deze driehoeksverhouding blijven hangen en ongelukkig wezen? Kom voor jezelf en je kind op! Ga met hem praten en verbind consequenties aan dit gedrag.
Hij kan niet allebei hebben. Een schop onder zijn kont moet deze meneer hebben. En de keus, jij of zij.
maandag 19 april 2010 om 13:41
maandag 19 april 2010 om 13:42
Ik ben gelukkig met hem, maar ongelukkig met deze situatie.. soms denk ik... wat zeik ik ook.. ik kan rondkomen, heb een super mooi lief klein mannetje en leuke vent.. alleen één narigheid en dat ik zijn ex en de verhoudingen daarmee.. altijd wordt er rekening gehouden met...
hij denkt natuurlijk ook wel aan mij.. hij heeft me zelfs laatst ten huwelijk gevraagd... maar soms denk ik dat ik altijd maar alles goed heb gevonden en dat had ik nooit moeten doen.
Hij zei net dat hij dan wel alleen op vakantie gaat... dus heb hem geantwoord dat hij dan maar moet gaan en dat ik al 3 jaar rekening hou met zijn ex en dat mijn geduld opraakt. ik heb respect voor alle alleenstaande moeders, maar voor haar is hij toch al wel een tijdje geleden verdwenen geoloof ik... en dan vind ik srieus heel erg omdat het toch de moeder van zijn dochter is...
hij denkt natuurlijk ook wel aan mij.. hij heeft me zelfs laatst ten huwelijk gevraagd... maar soms denk ik dat ik altijd maar alles goed heb gevonden en dat had ik nooit moeten doen.
Hij zei net dat hij dan wel alleen op vakantie gaat... dus heb hem geantwoord dat hij dan maar moet gaan en dat ik al 3 jaar rekening hou met zijn ex en dat mijn geduld opraakt. ik heb respect voor alle alleenstaande moeders, maar voor haar is hij toch al wel een tijdje geleden verdwenen geoloof ik... en dan vind ik srieus heel erg omdat het toch de moeder van zijn dochter is...
maandag 19 april 2010 om 13:46
maandag 19 april 2010 om 13:47
nog even voor de duidelijkheid... hij heeft ook altijd mot met haar over zijn dochter, financien e.d... hij zou ook voor geen goud terug willen naar haar en dat weet ik zeker.. maar ik ben ook niet jaloers op haar.. (verre van dat!) alleenhij heeft het gevoel dat hij het zo goed doet.. dat hij wel zal moeten... anders ontvangt hij weer een smsje: "kan je me helpen pls?" hij zal wel moeten als zij geen inkomen heeft... het ook not done als zijn dochter wat tekort komt...en dat weet zij gewoon...
maandag 19 april 2010 om 13:50
nee hij zou dan helemaal alleen gaan...
ik zit echt in dubio.. ik kan het voor lief nemen en accepteren... of niet maar dan kan ik denk ik mijn spulletjes pakken en terug gaan naar waar ik vandaan kom... daar ben ik niet bang voor.. maar ik hou gewoon van hem en we zijn na 3 aar echt nog verliefd...lachen veel.. zijn altijd bij elkaar... en het liefst zou ik dat niet willen.. alleen hij weet ook dat ik dat niet wil en dan ik toch echt een hoge drempel over moet om te gaan...
ik zit echt in dubio.. ik kan het voor lief nemen en accepteren... of niet maar dan kan ik denk ik mijn spulletjes pakken en terug gaan naar waar ik vandaan kom... daar ben ik niet bang voor.. maar ik hou gewoon van hem en we zijn na 3 aar echt nog verliefd...lachen veel.. zijn altijd bij elkaar... en het liefst zou ik dat niet willen.. alleen hij weet ook dat ik dat niet wil en dan ik toch echt een hoge drempel over moet om te gaan...
maandag 19 april 2010 om 13:51
