Kinderen
alle pijlers
Opa bepaalt
zaterdag 24 april 2010 om 12:35
Om even een duidelijk beeld te scheppen: tot voor kort waren wij (ik, mijn man en onze kinderen) altijd welkom bij opa. Dat is de pa van mijn man. Als hij een week niet op bezoek kon komen of wij naar hem, dan was hij altijd een beetje boos.
Bijna een jaar geleden leerde hij iemand kennen en dat klikte. Ze wonen nog niet samen, maar elke dag gaan ze naar elkaar toe. Behalve op zaterdag niet, die dag wilt hij gereserveerd houden voor zijn kinderen.. Dus nu moeten wij ons schikken naar die zaterdag :S
Maar jullie het wel goed begrijpen dat zaterdag niet altijd haalbaar is voor ons. Voorheen konden we het bezoek gewoon uitstellen naar een andere dag in de week, zoals woensdag of zondag, maar dat kan dus nu niet meer. Dan is hij bij zijn vriendin en hij wilt geen dagen wisselen. Een weekje of langer geen bezoek van hen vind ik eigenlijk niet een probleem. Alleen opa zelf doet dan moeilijk.
Binnenkort zijn er 3 zaterdag achter elkaar dat we plannen hebben die niet kunnen aangepast worden. 2 vriendinnetjes van onze dochters zijn jarig en geven dus elk een feestje op een zaterdag. De andere zaterdag hebben we een uitje met vrienden dat al een tijdje vast staat.
Opa weet dit en ik had gehoopt dat hij ofwel zou accepteren dat er 3 weken geen bezoek is op zaterdag of dat hij een andere dag zou kiezen. Hij kan toch zaterdag naar zijn vriendin en zondag lekker op bezoek komen? Hij mag zijn vriendin gerust meebrengen, maar dat wilt hij ook niet..
Wat denken jullie?
Bijna een jaar geleden leerde hij iemand kennen en dat klikte. Ze wonen nog niet samen, maar elke dag gaan ze naar elkaar toe. Behalve op zaterdag niet, die dag wilt hij gereserveerd houden voor zijn kinderen.. Dus nu moeten wij ons schikken naar die zaterdag :S
Maar jullie het wel goed begrijpen dat zaterdag niet altijd haalbaar is voor ons. Voorheen konden we het bezoek gewoon uitstellen naar een andere dag in de week, zoals woensdag of zondag, maar dat kan dus nu niet meer. Dan is hij bij zijn vriendin en hij wilt geen dagen wisselen. Een weekje of langer geen bezoek van hen vind ik eigenlijk niet een probleem. Alleen opa zelf doet dan moeilijk.
Binnenkort zijn er 3 zaterdag achter elkaar dat we plannen hebben die niet kunnen aangepast worden. 2 vriendinnetjes van onze dochters zijn jarig en geven dus elk een feestje op een zaterdag. De andere zaterdag hebben we een uitje met vrienden dat al een tijdje vast staat.
Opa weet dit en ik had gehoopt dat hij ofwel zou accepteren dat er 3 weken geen bezoek is op zaterdag of dat hij een andere dag zou kiezen. Hij kan toch zaterdag naar zijn vriendin en zondag lekker op bezoek komen? Hij mag zijn vriendin gerust meebrengen, maar dat wilt hij ook niet..
Wat denken jullie?
zaterdag 24 april 2010 om 20:34
quote:setter schreef op 24 april 2010 @ 16:29:
[...]
En daar wringt nou net de schoen, vrees ik. Ik heb zo'n moeder als de 'opa' in dit verhaal, en ook ik heb pas geleerd om van me af te bijten toen ik het contact met haar verbroken had. Je komt niet los van dit soort tirannen, puur en alleen vanwege het feit dat die tiran jou grootgebracht heeft onder zijn/haar schrikbewind. Het enige wat er op zo'n manier ingeramd wordt is angst. Je afzetten in je puberteit is iets wat je uit je hoofd laat, uit angst voor represailles. Ingaan tegen zo iemand doe je niet, uit angst dat hij/zij boos wordt. De pest is dat zo iemand hoe dan ook toch wel boos wordt. Linksom, rechtsom, het maakt niet uit. Boos worden is een van de manieren om de wind eronder te houden.
Tenminste, zo ging het in mijn jeugd. En uit het verhaal van Pinkelotje kan ik iets soortgelijks opmaken m.b.t. haar vriend en zijn vader.Oei, herkenbaar
[...]
En daar wringt nou net de schoen, vrees ik. Ik heb zo'n moeder als de 'opa' in dit verhaal, en ook ik heb pas geleerd om van me af te bijten toen ik het contact met haar verbroken had. Je komt niet los van dit soort tirannen, puur en alleen vanwege het feit dat die tiran jou grootgebracht heeft onder zijn/haar schrikbewind. Het enige wat er op zo'n manier ingeramd wordt is angst. Je afzetten in je puberteit is iets wat je uit je hoofd laat, uit angst voor represailles. Ingaan tegen zo iemand doe je niet, uit angst dat hij/zij boos wordt. De pest is dat zo iemand hoe dan ook toch wel boos wordt. Linksom, rechtsom, het maakt niet uit. Boos worden is een van de manieren om de wind eronder te houden.
Tenminste, zo ging het in mijn jeugd. En uit het verhaal van Pinkelotje kan ik iets soortgelijks opmaken m.b.t. haar vriend en zijn vader.Oei, herkenbaar
zaterdag 24 april 2010 om 20:48
Tegen opa zeggen dat als het zo moet, zo inflexibel en zonder met jullie agenda's rekening te houden, dan maar helemaal niet meer bij elkaar op bezoek komen?
Ik zou daar heel snel klaar mee zijn. Mijn vriend ook. En als hij het er niet mee eens zou zijn dan liet ik hem fijn alleen naar zijn vader gaan.
Ik zou daar heel snel klaar mee zijn. Mijn vriend ook. En als hij het er niet mee eens zou zijn dan liet ik hem fijn alleen naar zijn vader gaan.
zaterdag 24 april 2010 om 22:09
zondag 25 april 2010 om 17:03
Weet je, als je dit soort dingen tolereert, dan krijg je de situatie waar mijn moeder ooit in zat, met die twee vriendinnen waar ik gisteren over sprak. Eentje belde 2 dagen voor kerst in volslagen paniek op: haar 'afspraak' voor 2e kerstdag had afgezegd, of ze de hele dag bij ons mocht komen.
Moet ik eerst even toelichten dat mijn moeder haar niet echt als een hechte vriendin zag, maar meer elke week uit fatsoen langsging en niet het lef had om er een eind aan te maken. Gedrag is een patroon....
Let wel dus: de 'vriendin' moest iedere dag op visite of dat krijgen, een dag zonder visite was een dag niet geleefd, zeg maar.
Ik had er geen trek in. Mijn moeder is gelovig en gaat op eerste kerstdag altijd naar de kerk. Op 2e kerstdag is ze altijd bij mij, of ik bij haar. Wij zouden die dag naar een of andere ijsdansshow gaan.
Hoezeer die vriendin mijn moeders leven in was gedrongen bleek wel uit het feit dat mijn moeder vervolgens mij in paniek opbelde dat ze niet naar de show ging wat 'Truus' had een uitvaller en nu niemand waar ze naar toe kon. Ik heb mjn moeder gevraagd of ze soms gek geworden was: ze riep al jaren dat ze dat graag ooit eens wilde, nu waren ze met een mooie show in de RAI en mijn moeder wilde de dure kaartjes (mijn kerstkado aan haar) ook nog eens afzeggen.
Er vielen vele 'christelijke' woorden, zullen we maar zeggen maar mijn moeder zag wel in dat het niet kon. En ging lekker samen met mij ijsdansen kijken.
Bedenk me nu: dat is de reden dat die vriendin mijn moeder liet vallen.
Begrijp me goed, feestdagen zijn bij mij niet heilig, letterlijk en figuurlijk niet. En er is niets mis mee om iemand uit te nodigen die een steuntje kan gebruiken, of een beetje eenzaam is. Ik werd ook met mijn eerste kerst met mijn scheiding uitgenodigd en dat vond ik fijn. Maar ik werd uitgenodigd, ik heb mijn bezoek niet afgedwongen omdat ik persé iemand moet zien.
Moraal van dit verhaal: neem de regie over je eigen agenda.
Moet ik eerst even toelichten dat mijn moeder haar niet echt als een hechte vriendin zag, maar meer elke week uit fatsoen langsging en niet het lef had om er een eind aan te maken. Gedrag is een patroon....
Let wel dus: de 'vriendin' moest iedere dag op visite of dat krijgen, een dag zonder visite was een dag niet geleefd, zeg maar.
Ik had er geen trek in. Mijn moeder is gelovig en gaat op eerste kerstdag altijd naar de kerk. Op 2e kerstdag is ze altijd bij mij, of ik bij haar. Wij zouden die dag naar een of andere ijsdansshow gaan.
Hoezeer die vriendin mijn moeders leven in was gedrongen bleek wel uit het feit dat mijn moeder vervolgens mij in paniek opbelde dat ze niet naar de show ging wat 'Truus' had een uitvaller en nu niemand waar ze naar toe kon. Ik heb mjn moeder gevraagd of ze soms gek geworden was: ze riep al jaren dat ze dat graag ooit eens wilde, nu waren ze met een mooie show in de RAI en mijn moeder wilde de dure kaartjes (mijn kerstkado aan haar) ook nog eens afzeggen.
Er vielen vele 'christelijke' woorden, zullen we maar zeggen maar mijn moeder zag wel in dat het niet kon. En ging lekker samen met mij ijsdansen kijken.
Bedenk me nu: dat is de reden dat die vriendin mijn moeder liet vallen.
Begrijp me goed, feestdagen zijn bij mij niet heilig, letterlijk en figuurlijk niet. En er is niets mis mee om iemand uit te nodigen die een steuntje kan gebruiken, of een beetje eenzaam is. Ik werd ook met mijn eerste kerst met mijn scheiding uitgenodigd en dat vond ik fijn. Maar ik werd uitgenodigd, ik heb mijn bezoek niet afgedwongen omdat ik persé iemand moet zien.
Moraal van dit verhaal: neem de regie over je eigen agenda.
dinsdag 11 mei 2010 om 19:01
Afgelopen weekend was één van de weekenden dat we niet op zaterdag konden. Zondag iedereen dus vroeg uit de veren en hup naar opa. Hij wist dat we kwamen, maar het toppunt is dat meneer op een bepaald moment gewoon zijn jas aantrok, zijn auto instapte en naar zijn nieuwe vriendin reed. Daar zaten we dan.. We zagen hem slechts 1 uur en een kwartier. Hij zag de kids ook niet eens staan.
Dat was dan ook de eerste en laatste keer dan ik op zondag extra vroeg uit mijn bed kom om hem een bezoekje te gaan brengen
Dat was dan ook de eerste en laatste keer dan ik op zondag extra vroeg uit mijn bed kom om hem een bezoekje te gaan brengen
dinsdag 11 mei 2010 om 19:22
De verstandhouding tussen hem en ons(zelfs mijn man) zit nu enorm verkeerd. Bij mijn man is het ook in het verkeerde gaatjes gevallen dat zijn pa plots weg was. En leg het maar aan een kleuter uit dat opa ineens weg is. Mijn jongste (2) is gelukkig nog te klein om het te beseffen.
Volgend weekend kunnen we op zaterdag ook niet, maar we hebben voor ons al besloten dat we zondag niet naar opa gaan. Dat hadden we misschien wel gedaan als opa anders had gedaan. Geen idee wat de weekenden nadien zal gebeuren.
Volgend weekend kunnen we op zaterdag ook niet, maar we hebben voor ons al besloten dat we zondag niet naar opa gaan. Dat hadden we misschien wel gedaan als opa anders had gedaan. Geen idee wat de weekenden nadien zal gebeuren.
dinsdag 11 mei 2010 om 19:30
Je moet doen wat jij fijn vind, in overleg met je man natuurlijk. Groot gelijk dat je niet gaat.
Vriend en ik willen in de toekomst (2 jaar wss) gaan trouwen en gaan dan in zijn woonplaats wonen, waar dus ook zijn ouders wonen. No way ook al zijn het prima mensen dat ik daar elke week ga zitten...We gaan dan wss ook nog naar de zelfde kerk, ik zie de bui al bijna hangen zeker als ze opa en oma zijn :-S Ik ga dan vriend, dan man heel duidelijk maar netjes zeggen wat ik er van vind. En dat ik dat dus echt niet zie zitten...Gelukkig lijken we het daar tot nu toe mee eens te zijn en is het nog lang niet zover...Maar dit een 'negatieve' vooruit kijkende blik....en dus oo khoe ik het zou dan als ik het niet wil...
Ik mis een beetje de uiting van de behoeftes van de vrouw naar de man toe...of mis ik iets...Kon/kan je je man niet 'dwingen' dat je dat zo niet wil(de) of heb ik iets over het hoofd gelezen, ook al vind hij het lastig om tegen zijn pa in te gaan....Ik zou dan (zeg ik nu makkelijk hoor ) tegen mijn vriend zeggen, 'hallo je bent volwassen, je bepaald het zelf wel.'..Doe ik nu al als zijn ma weer eens teveel bemoeit...
Ik bedoel dit niet verkeerd of rot hoor, ook al komt het misschien zo over...Sorry daarvoor. Ik ben gewoon benieuwd!
Vriend en ik willen in de toekomst (2 jaar wss) gaan trouwen en gaan dan in zijn woonplaats wonen, waar dus ook zijn ouders wonen. No way ook al zijn het prima mensen dat ik daar elke week ga zitten...We gaan dan wss ook nog naar de zelfde kerk, ik zie de bui al bijna hangen zeker als ze opa en oma zijn :-S Ik ga dan vriend, dan man heel duidelijk maar netjes zeggen wat ik er van vind. En dat ik dat dus echt niet zie zitten...Gelukkig lijken we het daar tot nu toe mee eens te zijn en is het nog lang niet zover...Maar dit een 'negatieve' vooruit kijkende blik....en dus oo khoe ik het zou dan als ik het niet wil...
Ik mis een beetje de uiting van de behoeftes van de vrouw naar de man toe...of mis ik iets...Kon/kan je je man niet 'dwingen' dat je dat zo niet wil(de) of heb ik iets over het hoofd gelezen, ook al vind hij het lastig om tegen zijn pa in te gaan....Ik zou dan (zeg ik nu makkelijk hoor ) tegen mijn vriend zeggen, 'hallo je bent volwassen, je bepaald het zelf wel.'..Doe ik nu al als zijn ma weer eens teveel bemoeit...
Ik bedoel dit niet verkeerd of rot hoor, ook al komt het misschien zo over...Sorry daarvoor. Ik ben gewoon benieuwd!
