Relaties
alle pijlers
Hoe door te dringen tot mensen?
vrijdag 30 april 2010 om 23:20
Ik heb even een ander adres aangemaakt, omdat ik me hiervoor gewoonweg schaam..
Ik voel me zo verdomd alleen, ik heb eigenlijk niemand meer.. Klinkt erg hopeloos, maar
Zo voel ik me ook echt.
Ik heb geen enkele vrienden of vriendinnen. Ik heb wel eens vaker vriendinnen van vroeger gesms’t of gemaild, etc. Telkens vinden ze het leuk als ik contact met ze opneem en zeggen ze dat ze zodra ze tijd hebben me smsen of mailen om iets af te spreken, maar dit gebeurd vervolgens nooit!
Heel veel mensen zeggen ook tegen me, ik bel je nog! Maar vervolgens bellen ze me nooit. Vervolgens bel ik dan en meestal kunnen ze dan niet en zeggen ze weer dat ze terug gaan bellen, maar dat gebeurd dan nooit.
Ik probeer echt van alles, ik heb bijvoorbeeld pas geleden met mijn neef en zijn vriendin afgesproken en dat is dan heel erg leuk, maar er komt dan nooit meer een vervolgafspraak, omdat het dan een soort van nieuw huisbezoek was. Hun hadden pas een nieuw huis en ik ook.
Laatst was ik bij een tante op bezoek en ik was er pas een half uurtje en had een kopje koffie gehad en toen zei ze: ‘zo en nu schop ik je weer naar buiten (niet stom bedoelt) want ik ga nog even een middagdutje doen’. Maar dit voelde zo onwijs afwijzend!
Laatst was ik bij een oude buurvrouw en liet ze me haar nieuwe sauna zien en vroeg ze of ik wat drinken wilde, ik had het drinken nog niet op en zat er pak weg 5 minuten, toen ze zei: ik doe het hekje van het slot af, kun je zo meteen naar buiten lopen.
Nu komt het echt zo over of ik een of ander monster ben! Maar niets is minder waar.. Ik kleed me altijd erg goed, ik verzorg me altijd tip top, ik krijg genoeg aandacht van mannen (niet dat dit nu van belang is om te vermelden, maar dan weten jullie tenminste dat ik er niet uit zie als een monster ofzo), mensen kijken wel naar me, maar ik kom nooit tot de kern bij ze. Het blijft altijd bij een oppervlakkig praatje, ik word op de een of andere manier nooit toegelaten.
Ik voel me nu zo alleen, dat het gewoon pijn doet, alsof ik midden in een rouwproces zit…
Ik zit ook op een sportclub, maar daar is het precies hetzelfde. Ik ben altijd spontaan tegen iedereen etc, maar nooit komt het tot de kern. Ook hebben verschillende mensen me mijn mail, msn en hyves etc gevraagd, maar na een paar berichtjes wordt het aan de andere kant al afgekapt, dus krijg ik nooit meer iets te horen..
Ohh wat wil ik weer graag een vriendin, waarmee ik kan winkelen, stappen, lachen, terrassen, oh wat mis ik haar!
Ik voel me zo verdomd alleen, ik heb eigenlijk niemand meer.. Klinkt erg hopeloos, maar
Zo voel ik me ook echt.
Ik heb geen enkele vrienden of vriendinnen. Ik heb wel eens vaker vriendinnen van vroeger gesms’t of gemaild, etc. Telkens vinden ze het leuk als ik contact met ze opneem en zeggen ze dat ze zodra ze tijd hebben me smsen of mailen om iets af te spreken, maar dit gebeurd vervolgens nooit!
Heel veel mensen zeggen ook tegen me, ik bel je nog! Maar vervolgens bellen ze me nooit. Vervolgens bel ik dan en meestal kunnen ze dan niet en zeggen ze weer dat ze terug gaan bellen, maar dat gebeurd dan nooit.
Ik probeer echt van alles, ik heb bijvoorbeeld pas geleden met mijn neef en zijn vriendin afgesproken en dat is dan heel erg leuk, maar er komt dan nooit meer een vervolgafspraak, omdat het dan een soort van nieuw huisbezoek was. Hun hadden pas een nieuw huis en ik ook.
Laatst was ik bij een tante op bezoek en ik was er pas een half uurtje en had een kopje koffie gehad en toen zei ze: ‘zo en nu schop ik je weer naar buiten (niet stom bedoelt) want ik ga nog even een middagdutje doen’. Maar dit voelde zo onwijs afwijzend!
Laatst was ik bij een oude buurvrouw en liet ze me haar nieuwe sauna zien en vroeg ze of ik wat drinken wilde, ik had het drinken nog niet op en zat er pak weg 5 minuten, toen ze zei: ik doe het hekje van het slot af, kun je zo meteen naar buiten lopen.
Nu komt het echt zo over of ik een of ander monster ben! Maar niets is minder waar.. Ik kleed me altijd erg goed, ik verzorg me altijd tip top, ik krijg genoeg aandacht van mannen (niet dat dit nu van belang is om te vermelden, maar dan weten jullie tenminste dat ik er niet uit zie als een monster ofzo), mensen kijken wel naar me, maar ik kom nooit tot de kern bij ze. Het blijft altijd bij een oppervlakkig praatje, ik word op de een of andere manier nooit toegelaten.
Ik voel me nu zo alleen, dat het gewoon pijn doet, alsof ik midden in een rouwproces zit…
Ik zit ook op een sportclub, maar daar is het precies hetzelfde. Ik ben altijd spontaan tegen iedereen etc, maar nooit komt het tot de kern. Ook hebben verschillende mensen me mijn mail, msn en hyves etc gevraagd, maar na een paar berichtjes wordt het aan de andere kant al afgekapt, dus krijg ik nooit meer iets te horen..
Ohh wat wil ik weer graag een vriendin, waarmee ik kan winkelen, stappen, lachen, terrassen, oh wat mis ik haar!
vrijdag 30 april 2010 om 23:27
Waarom moet het contact om en om? Of werkt dat niet voor je, zo komt het wel over namelijk.
Ben je misschien negatief ingesteld? Daar hebben mensen ook weinig zin in. En bedenk boven alles; iedereen heeft zijn eigen dingen, en een eigen leven, en haast niemand zal er bij stil staan dat jij behoefte hebt aan meer contact als je dat zelf niet laat merken.
Ben je misschien negatief ingesteld? Daar hebben mensen ook weinig zin in. En bedenk boven alles; iedereen heeft zijn eigen dingen, en een eigen leven, en haast niemand zal er bij stil staan dat jij behoefte hebt aan meer contact als je dat zelf niet laat merken.
vrijdag 30 april 2010 om 23:29
Misschien zit ik er he-le-maal naast, maar zou het kunnen dat je mensen - ondanks je leuke uiterlijk - tóch afstoot? Misschien ben je erg overheersend, misschien erg somber, misschien enorm druk, misschien alleen met jezelf bezig?
Ik snap dat dit niet erg positief of erg aardig klinkt, maar zou het zoiets kunnen zijn?
Ik snap dat dit niet erg positief of erg aardig klinkt, maar zou het zoiets kunnen zijn?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 30 april 2010 om 23:31
training of coaching lijkt me een goed idee, kun je iets van leren
Daarnaast is het belangrijk om te weten dat vriendschappen vooral bestaan uit geven. Niet direct en automatisch ook maar uit ontvangen.
Als jij een leuke afspraak gehad hebt, en je gaat daarna domweg zitten wachten tot iemand je belt voor een vervolgafspraak, tja dan kan het wel eens lang duren. Waarom bel je niet zelf?
Plaats een oproepje om met andere dames iets te gaan doen (winkelen, efteling, maakt niet uit wat) Focus je dan niet op 'ja of nee vriendschap bouwen' maar geniet gewoon van het moment. Wanhoop is nooit aantrekkelijk, wees dus tevreden met jezelf en straal dat uit. Werkt als een magneet
Daarnaast is het belangrijk om te weten dat vriendschappen vooral bestaan uit geven. Niet direct en automatisch ook maar uit ontvangen.
Als jij een leuke afspraak gehad hebt, en je gaat daarna domweg zitten wachten tot iemand je belt voor een vervolgafspraak, tja dan kan het wel eens lang duren. Waarom bel je niet zelf?
Plaats een oproepje om met andere dames iets te gaan doen (winkelen, efteling, maakt niet uit wat) Focus je dan niet op 'ja of nee vriendschap bouwen' maar geniet gewoon van het moment. Wanhoop is nooit aantrekkelijk, wees dus tevreden met jezelf en straal dat uit. Werkt als een magneet
vrijdag 30 april 2010 om 23:34
Wat vind ik dit verdrietig om te horen! Om te beginnen een van mij. Lastige situatie is dit. Ik zie dat je zelf al behoorlijk veel doet om hier verandering in te brengen.
Heb je ooit gereageerd op de oproepjes op het VF? Er zijn veel meiden/vrouwen die net als jij nieuwe contacten/vriendschappen zoeken.
Ik wil je veel succes wensen!
Heb je ooit gereageerd op de oproepjes op het VF? Er zijn veel meiden/vrouwen die net als jij nieuwe contacten/vriendschappen zoeken.
Ik wil je veel succes wensen!
Zoek mij niet, ik wil niet gevonden worden.
vrijdag 30 april 2010 om 23:36
Wat naar voor je!
Denk dat hier sprake is van een wisselwerking: je zegt dat je geen monster bent (dan heb je het puur over je uiterlijk zoals je het opschrijft), maar ga je zelf dieper op dingen in? Kan je een gesprek gaande houden, vragen stellen ed? Denk dat dit meer te maken heeft met hoe sociaal je bent/overkomt.
Die voorbeelden die je noemt van die mensen, klinken hoe je het schrijft sneu, maar aangezien je je slecht voelt hierover, komen ze natuurlijk nog eens zo hard aan. Denk ook dat dat jouw onzekerheid is en jammer genoeg ook een vicieuze cirkel: je denkt dat ze je niet interessant vinden en gaat dat op de duur ook geloven en dat ga je dan ook uitstralen.
Weet niet zo goed hoe je dat van vandaag op morgen kan veranderen, maar zekerder van jezelf worden, jezelf misschien meer openstellen naar anderen (niet twijfelen aan jezelf) zou wel al een goede stap zijn. Of vind je dat je dat doet en het probleem bij hen ligt? Zo is het waarschijnlijk niet. Dus kijk eens goed welke rol jij hier in speelt. Daar ligt de oplossing volgens mij.
Succes!
Denk dat hier sprake is van een wisselwerking: je zegt dat je geen monster bent (dan heb je het puur over je uiterlijk zoals je het opschrijft), maar ga je zelf dieper op dingen in? Kan je een gesprek gaande houden, vragen stellen ed? Denk dat dit meer te maken heeft met hoe sociaal je bent/overkomt.
Die voorbeelden die je noemt van die mensen, klinken hoe je het schrijft sneu, maar aangezien je je slecht voelt hierover, komen ze natuurlijk nog eens zo hard aan. Denk ook dat dat jouw onzekerheid is en jammer genoeg ook een vicieuze cirkel: je denkt dat ze je niet interessant vinden en gaat dat op de duur ook geloven en dat ga je dan ook uitstralen.
Weet niet zo goed hoe je dat van vandaag op morgen kan veranderen, maar zekerder van jezelf worden, jezelf misschien meer openstellen naar anderen (niet twijfelen aan jezelf) zou wel al een goede stap zijn. Of vind je dat je dat doet en het probleem bij hen ligt? Zo is het waarschijnlijk niet. Dus kijk eens goed welke rol jij hier in speelt. Daar ligt de oplossing volgens mij.
Succes!
vrijdag 30 april 2010 om 23:44
Hee joh, wat rot voor je! Je klinkt inderdaad echt als een leuke meid, die gewoon wat gezellige kontakten wil hebben en vriendschappen wil ! Dat wil iedereen hoor, en als dat niet lukt en je weet echt niet waarom, dan ga je je natuurlijk hartstikke rot en onzeker voelen! Je ben misschien ook in een vicieuse cirkel, overgevoelig voor afwijzing ( zelfs als het niet het geval is, jij ervaart het zo) Heb je nagedacht over de vragen van BGBianca? Jij zou graag wat meer feedback hebben zodat je eraan kunt gaan werken, misschien is een sportclub dan niet de beste keuze-wat dat betreft dan. Wat dacht je van toneel? Bij een toneelverenigíng of een cursus? Is er een ouder, ervaren iemand in je kennissenkring ( collega, buurvrouw...) die je het eens zou kunnen toevertrouwen en om eerlijke feedback zou kunnen vragen? Ben je misschien TE mooi, verzorgd, dat mensen jouw uiterlijk als afstand ervaren , of zichzelf onzeker gaan voelen?
Verder: wat vind je leuk, wat zijn je interesses, waar ga jij voor`? Blijf je daar mee bezig houden, daar wordt je zelf ook interessanter van! Is er vrijwilligerswerk wat je zou kunnen doen, bij het Rode Kruis of...tja verzin maar wat . Kom je met heel verrassend andere mensen in aanraking en kun je veel voldoening krijgen omdat je je aktief voor anderen inzet! Jij moet je gewoon nog verder ontwikkelen, veel ervaringen opdoen, komt allemaal goed! Knuffel en sukses!!
Verder: wat vind je leuk, wat zijn je interesses, waar ga jij voor`? Blijf je daar mee bezig houden, daar wordt je zelf ook interessanter van! Is er vrijwilligerswerk wat je zou kunnen doen, bij het Rode Kruis of...tja verzin maar wat . Kom je met heel verrassend andere mensen in aanraking en kun je veel voldoening krijgen omdat je je aktief voor anderen inzet! Jij moet je gewoon nog verder ontwikkelen, veel ervaringen opdoen, komt allemaal goed! Knuffel en sukses!!
vrijdag 30 april 2010 om 23:44
Dankjewel voor de reacties tot nu toe
Even reageren!
@Dangeensuus: is een goeie! Ik zou idd eens een assertiviteitstraining kunnen gaan volgen, ik heb idd eigenlijk niet veel zelfvertrouwen.
@blijfgewoonbianca: Al zeg ik het zelf, ik ben totaal niet overheersend, somber, druk of met mezelf bezig, als ik bij andere mensen ben. Ik ben eigenlijk een echte kameleon! Ik pas me helemaal aan, aan het soort gezelfschap zeg maar, ik wil juist aardig gevonden worden... Misschien ga ik daar de mist in?
@vlammetje1203: Daar heb je een punt! Misschien ben ik veel te veel gefocust op vriendschap en aardig gevonden te worden. Of ik wanhopig overkom weet ik eigenlijk niet.. Ik probeer juist alles te doen om goed over te komen.. wat erg eigenlijk nu ik er zo over na denk!
@Twister2010: Jaa een oproepje is misschien een goed idee... Wel best eng zo.. maar ik ga het wel overwegen... misschien wil ik eerst meer aan mezelf werken, zo'n cursus/training volgen, wat meer zelfvertrouwen krijgen en dan een oproepje plaatsen
Even reageren!
@Dangeensuus: is een goeie! Ik zou idd eens een assertiviteitstraining kunnen gaan volgen, ik heb idd eigenlijk niet veel zelfvertrouwen.
@blijfgewoonbianca: Al zeg ik het zelf, ik ben totaal niet overheersend, somber, druk of met mezelf bezig, als ik bij andere mensen ben. Ik ben eigenlijk een echte kameleon! Ik pas me helemaal aan, aan het soort gezelfschap zeg maar, ik wil juist aardig gevonden worden... Misschien ga ik daar de mist in?
@vlammetje1203: Daar heb je een punt! Misschien ben ik veel te veel gefocust op vriendschap en aardig gevonden te worden. Of ik wanhopig overkom weet ik eigenlijk niet.. Ik probeer juist alles te doen om goed over te komen.. wat erg eigenlijk nu ik er zo over na denk!
@Twister2010: Jaa een oproepje is misschien een goed idee... Wel best eng zo.. maar ik ga het wel overwegen... misschien wil ik eerst meer aan mezelf werken, zo'n cursus/training volgen, wat meer zelfvertrouwen krijgen en dan een oproepje plaatsen
vrijdag 30 april 2010 om 23:46
quote:mellie001 schreef op 30 april 2010 @ 23:36:
Wat naar voor je!
Denk dat hier sprake is van een wisselwerking: je zegt dat je geen monster bent (dan heb je het puur over je uiterlijk zoals je het opschrijft), maar ga je zelf dieper op dingen in? Kan je een gesprek gaande houden, vragen stellen ed? Denk dat dit meer te maken heeft met hoe sociaal je bent/overkomt.
Die voorbeelden die je noemt van die mensen, klinken hoe je het schrijft sneu, maar aangezien je je slecht voelt hierover, komen ze natuurlijk nog eens zo hard aan. Denk ook dat dat jouw onzekerheid is en jammer genoeg ook een vicieuze cirkel: je denkt dat ze je niet interessant vinden en gaat dat op de duur ook geloven en dat ga je dan ook uitstralen.
Weet niet zo goed hoe je dat van vandaag op morgen kan veranderen, maar zekerder van jezelf worden, jezelf misschien meer openstellen naar anderen (niet twijfelen aan jezelf) zou wel al een goede stap zijn. Of vind je dat je dat doet en het probleem bij hen ligt? Zo is het waarschijnlijk niet. Dus kijk eens goed welke rol jij hier in speelt. Daar ligt de oplossing volgens mij.
Succes!Yep!!! Daar heb je gelijk in,,,, Nu iemand anders het me zegt... kan best zijn dat ik bij het volgende contact echt ga uitstralen: ik ben toch niet interessant bladiebla.. en ja dan vindt die gene me ook echt saai Maar ohh wat is dat moeilijk zeg! Om dat niet te denken... Daar moet ik echt hard aan gaan werken. Dat heeft natuurlijk weer alles met zelfvertrouwen te maken..
Wat naar voor je!
Denk dat hier sprake is van een wisselwerking: je zegt dat je geen monster bent (dan heb je het puur over je uiterlijk zoals je het opschrijft), maar ga je zelf dieper op dingen in? Kan je een gesprek gaande houden, vragen stellen ed? Denk dat dit meer te maken heeft met hoe sociaal je bent/overkomt.
Die voorbeelden die je noemt van die mensen, klinken hoe je het schrijft sneu, maar aangezien je je slecht voelt hierover, komen ze natuurlijk nog eens zo hard aan. Denk ook dat dat jouw onzekerheid is en jammer genoeg ook een vicieuze cirkel: je denkt dat ze je niet interessant vinden en gaat dat op de duur ook geloven en dat ga je dan ook uitstralen.
Weet niet zo goed hoe je dat van vandaag op morgen kan veranderen, maar zekerder van jezelf worden, jezelf misschien meer openstellen naar anderen (niet twijfelen aan jezelf) zou wel al een goede stap zijn. Of vind je dat je dat doet en het probleem bij hen ligt? Zo is het waarschijnlijk niet. Dus kijk eens goed welke rol jij hier in speelt. Daar ligt de oplossing volgens mij.
Succes!Yep!!! Daar heb je gelijk in,,,, Nu iemand anders het me zegt... kan best zijn dat ik bij het volgende contact echt ga uitstralen: ik ben toch niet interessant bladiebla.. en ja dan vindt die gene me ook echt saai Maar ohh wat is dat moeilijk zeg! Om dat niet te denken... Daar moet ik echt hard aan gaan werken. Dat heeft natuurlijk weer alles met zelfvertrouwen te maken..
vrijdag 30 april 2010 om 23:48
Wat vervelend TO,
Ik weet natuurlijk niet hoe het is gegaan met je vorige pogingen maar het is heel normaal dat niet alle nieuwe contacten zullen veranderen in een vriendschap ook al ben je de leukste, liefste en de knapste. Ook kost het opbouwen van een nieuwe vriendschap tijd, dus je kun in het begin beter geen hoge verwachtingen hebben maar gewoon genieten van de gezelligheid edit: en jezelf zijn natuurlijk!
Ik weet natuurlijk niet hoe het is gegaan met je vorige pogingen maar het is heel normaal dat niet alle nieuwe contacten zullen veranderen in een vriendschap ook al ben je de leukste, liefste en de knapste. Ook kost het opbouwen van een nieuwe vriendschap tijd, dus je kun in het begin beter geen hoge verwachtingen hebben maar gewoon genieten van de gezelligheid edit: en jezelf zijn natuurlijk!
anoniem_78097 wijzigde dit bericht op 30-04-2010 23:50
Reden: aanvulling
Reden: aanvulling
% gewijzigd
vrijdag 30 april 2010 om 23:49
vrijdag 30 april 2010 om 23:55
http://www.volkskrant.nl/ ... /Vrienden_maken_doe_je_zo
Zoiets bedoel je?
Zoiets bedoel je?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 30 april 2010 om 23:56
Witlelietje: zoals je jezelf omschrijft kom je bij mij niet over als onzeker.. maar zoals je zelf al aangeeft dat je als een soort van ''kameleon'' door het leven gaat. Misschien pas jij je te veel aan. En probeert degene teveel te pleasen waar je dan mee afspreekt. Veel mensen vinden dit niet prettig. En jij bent totaal niet jezelf. En hier een oproepje plaatsen is nooit weg. Start een mailclubje op, en laat de eventuele vriendschappen langzaam opbouwen.
Wens je veel succes.. en een knuffel voor jou.
Wens je veel succes.. en een knuffel voor jou.
zaterdag 1 mei 2010 om 00:05
quote:janine20001 schreef op 30 april 2010 @ 23:56:
Witlelietje: zoals je jezelf omschrijft kom je bij mij niet over als onzeker.. maar zoals je zelf al aangeeft dat je als een soort van ''kameleon'' door het leven gaat. Misschien pas jij je te veel aan. En probeert degene teveel te pleasen waar je dan mee afspreekt. Veel mensen vinden dit niet prettig. En jij bent totaal niet jezelf. En hier een oproepje plaatsen is nooit weg. Start een mailclubje op, en laat de eventuele vriendschappen langzaam opbouwen.
Wens je veel succes.. en een knuffel voor jou.
Maar toch ben ik onzeker hoor Daarom gedraag ik me waarschijnlijk ook als een Kameleon.. Mezelf! Weet je dat ik niet echt weet wie ik zelf nou ben?? Je hebt mensen die van die sterke persoonlijkheden hebben, waaraan je ze echt altijd herkent,
die zich niks van andere aantrekken, dat is nou echt precies wat ik niet ben bij andere mensen. Ik durf het niet op de een of andere manier... Ik zit verstikt in mezelf..
Witlelietje: zoals je jezelf omschrijft kom je bij mij niet over als onzeker.. maar zoals je zelf al aangeeft dat je als een soort van ''kameleon'' door het leven gaat. Misschien pas jij je te veel aan. En probeert degene teveel te pleasen waar je dan mee afspreekt. Veel mensen vinden dit niet prettig. En jij bent totaal niet jezelf. En hier een oproepje plaatsen is nooit weg. Start een mailclubje op, en laat de eventuele vriendschappen langzaam opbouwen.
Wens je veel succes.. en een knuffel voor jou.
Maar toch ben ik onzeker hoor Daarom gedraag ik me waarschijnlijk ook als een Kameleon.. Mezelf! Weet je dat ik niet echt weet wie ik zelf nou ben?? Je hebt mensen die van die sterke persoonlijkheden hebben, waaraan je ze echt altijd herkent,
die zich niks van andere aantrekken, dat is nou echt precies wat ik niet ben bij andere mensen. Ik durf het niet op de een of andere manier... Ik zit verstikt in mezelf..
zaterdag 1 mei 2010 om 00:09
Lief Witlelietje, ik wil je een hart onder de riem steken...zo herkenbaar wat jij schrijft. Het is niet alleen het gevoel van zo alleen te zijn, maar ook nog eens de schaamte daarover. Dubbel naar gevoel. Ik heb zegge en schrijven maar 1 echte vriendin, hoewel ik net als jij heel gewoon sociaal ben, er best goed uitzie, humor heb, een positive instelling heb, kortom een normaal mens ben. Ik denk dan maar dat vriendschap kennelijk soms gewoon niet op je pad komt en dat er daarom lang niet altijd iets "mis" met je hoeft te zijn. Maar pas wel op voor de valkuil dat je alles door het filter van de door jou gevoelde afwijzing gaat zien.
Big hug voor jou..!
Big hug voor jou..!
zaterdag 1 mei 2010 om 00:17
quote:WitLelietje schreef op 30 april 2010 @ 23:44:
Dankjewel voor de reacties tot nu toe
@blijfgewoonbianca: Al zeg ik het zelf, ik ben totaal niet overheersend, somber, druk of met mezelf bezig, als ik bij andere mensen ben. Ik ben eigenlijk een echte kameleon! Ik pas me helemaal aan, aan het soort gezelfschap zeg maar, ik wil juist aardig gevonden worden... Misschien ga ik daar de mist in?
Ik ken je niet maar hiervan gaan mijn nekharen overeind staan. Denk je niet dat mensen het doorhebben dat je je heel anders gedraagt dan je bent? Als ik met een kennis zou afspreken en zou merken dat degene niet zichzelf is of zich compleet aan mij aanpast, dan wil ik niet eens bevriend zijn met degene. Ik zou me daar erg ongemakkelijk bij voelen. Het straalt een zwakte/wanhopigheid uit en dat stoot mij af.
Edit: Het staat er wel erg hard als ik dit teruglees. Wat ik bedoel is als jij je compleet aanpast aan de ander, dan is er geen sprake van gelijkwaardigheid. In vriendschap zoek ik iemand die gelijkwaardig is, er voor me is maar ook durft te zeggen wanneer ik me bijvoorbeeld aanstel.
Een assertiviteitscursus zou een goede eerste stap voor je zijn.
Dankjewel voor de reacties tot nu toe
@blijfgewoonbianca: Al zeg ik het zelf, ik ben totaal niet overheersend, somber, druk of met mezelf bezig, als ik bij andere mensen ben. Ik ben eigenlijk een echte kameleon! Ik pas me helemaal aan, aan het soort gezelfschap zeg maar, ik wil juist aardig gevonden worden... Misschien ga ik daar de mist in?
Ik ken je niet maar hiervan gaan mijn nekharen overeind staan. Denk je niet dat mensen het doorhebben dat je je heel anders gedraagt dan je bent? Als ik met een kennis zou afspreken en zou merken dat degene niet zichzelf is of zich compleet aan mij aanpast, dan wil ik niet eens bevriend zijn met degene. Ik zou me daar erg ongemakkelijk bij voelen. Het straalt een zwakte/wanhopigheid uit en dat stoot mij af.
Edit: Het staat er wel erg hard als ik dit teruglees. Wat ik bedoel is als jij je compleet aanpast aan de ander, dan is er geen sprake van gelijkwaardigheid. In vriendschap zoek ik iemand die gelijkwaardig is, er voor me is maar ook durft te zeggen wanneer ik me bijvoorbeeld aanstel.
Een assertiviteitscursus zou een goede eerste stap voor je zijn.
zaterdag 1 mei 2010 om 00:19
Dag WitLelietje,
Denk dat assertiviteitstraining inderdaad een goede keuze zou kunnen zijn, maar omdat je zelf (zoals je zegt) een beetje een 'kameleon' bent, denk ik dat zo'n training voor jou teveel een soort van 'aanleren van kunstjes' zou kunnen worden. Bovendien kun je veel tips en aanwijzingen wsl zelf al bedenken.
Ik denk daarom dat psychotherapie beter zou zijn. Daarmee zorg je voor een verandering die veel dieper in jezelf zit.
Heb zelf overigens erg goede ervaringen met psychotherapie. Ik was de hele dag onder de mensen, maar had het gevoel dat ik met niemand écht contact kreeg. Voelde me ook erg eenzaam omdat ik in een andere stad was gaan wonen en het maar niet lukte om echt vrienden te maken (had wel wat kennisse, maar meer dan dat zat er niet in).
Het gaat nu erg goed met me: ik sta weer met beide benen in het leven, in het contact, én heb een fijne vriendenkring opgebouwd
Denk dat assertiviteitstraining inderdaad een goede keuze zou kunnen zijn, maar omdat je zelf (zoals je zegt) een beetje een 'kameleon' bent, denk ik dat zo'n training voor jou teveel een soort van 'aanleren van kunstjes' zou kunnen worden. Bovendien kun je veel tips en aanwijzingen wsl zelf al bedenken.
Ik denk daarom dat psychotherapie beter zou zijn. Daarmee zorg je voor een verandering die veel dieper in jezelf zit.
Heb zelf overigens erg goede ervaringen met psychotherapie. Ik was de hele dag onder de mensen, maar had het gevoel dat ik met niemand écht contact kreeg. Voelde me ook erg eenzaam omdat ik in een andere stad was gaan wonen en het maar niet lukte om echt vrienden te maken (had wel wat kennisse, maar meer dan dat zat er niet in).
Het gaat nu erg goed met me: ik sta weer met beide benen in het leven, in het contact, én heb een fijne vriendenkring opgebouwd
zaterdag 1 mei 2010 om 00:24
Ik ken je niet maar hiervan gaan mijn nekharen overeind staan. Denk je niet dat mensen het doorhebben dat je je heel anders gedraagt dan je bent? Als ik met een kennis zou afspreken en zou merken dat degene niet zichzelf is of zich compleet aan mij aanpast, dan wil ik niet eens bevriend zijn met degene. Ik zou me daar erg ongemakkelijk bij voelen. Het straalt een zwakte/wanhopigheid uit en dat stoot mij af.
Edit: Het staat er wel erg hard als ik dit teruglees. Wat ik bedoel is als jij je compleet aanpast aan de ander, dan is er geen sprake van gelijkwaardigheid. In vriendschap zoek ik iemand die gelijkwaardig is, er voor me is maar ook durft te zeggen wanneer ik me bijvoorbeeld aanstel.
Een assertiviteitscursus zou een goede eerste stap voor je zijn.[/quote]
ja ik snap wel wat je bedoelt! Ik heb dit ook meer bij de ene persoon dan bij de andere, zeg maar. Bij sommige ben ik wel echt mezelf! Maar bij andere niet. Ik denk dat ik me aanpas dan, uit een soort van angst! Een angst voor autoritaire mensen..
Ik probeer het uit te leggen wat ik met het kameleon effect bedoel.. Ik zeg bijvoorbeeld wel tegen iemand als ik met haar/hem aan het winkelen ben als ik iets echt lelijk vind qua kleding. Maar als ik normaal bijvoorbeeld met mijn sokken of pantoffels op de bank zit bij een bepaald persoon, zal ik dat bij weer een hele andere persoon niet doen, omdat ik vind dat het bij die persoon niet kan.
Edit: Het staat er wel erg hard als ik dit teruglees. Wat ik bedoel is als jij je compleet aanpast aan de ander, dan is er geen sprake van gelijkwaardigheid. In vriendschap zoek ik iemand die gelijkwaardig is, er voor me is maar ook durft te zeggen wanneer ik me bijvoorbeeld aanstel.
Een assertiviteitscursus zou een goede eerste stap voor je zijn.[/quote]
ja ik snap wel wat je bedoelt! Ik heb dit ook meer bij de ene persoon dan bij de andere, zeg maar. Bij sommige ben ik wel echt mezelf! Maar bij andere niet. Ik denk dat ik me aanpas dan, uit een soort van angst! Een angst voor autoritaire mensen..
Ik probeer het uit te leggen wat ik met het kameleon effect bedoel.. Ik zeg bijvoorbeeld wel tegen iemand als ik met haar/hem aan het winkelen ben als ik iets echt lelijk vind qua kleding. Maar als ik normaal bijvoorbeeld met mijn sokken of pantoffels op de bank zit bij een bepaald persoon, zal ik dat bij weer een hele andere persoon niet doen, omdat ik vind dat het bij die persoon niet kan.
