Relaties
alle pijlers
Schoonmoeder from HELL
vrijdag 30 april 2010 om 07:44
Ik moet even mijn verhaal kwijt.
Ik ben zo ontzettend kwaad op mijn schoonmoeder.
Ik ben inmiddels 3,5 jaar samen met mijn vriend, hij komt uit Zuid-Amerika waar wij samen (tijdelijk) wonen.De relatie met mij vriend is ontzettend goed. Die met mijn schoonfamilie minder.
Om even het verhaal te schetsen:
Vader heeft het gezin verlaten toen mijn vriend al jong was (rond de 10jr). Vanaf die tijd nooit financiële hulp geboden..
Mijn vriend en zijn 1 jaar oudere broer hebben altijd gewerkt vanaf toen . Dan kan je zeggen dat gebeurt in die cultuur, maar mamlief zat fijn thuis en sliep het overgrote deel van de dag. Volgens mijn vriend dreigde ze zelfs met weggaan als hij haar hierop aansprak :puke: .
In de tussen tijd terwijl ze dus al van de kerel af was heeft ze wel nog 2 kinderen bij hem gemaakt + een die er al was.
Deze kinderen zijn nu 14, 11 en 8.
Mijn vriend heeft inmiddels op eigen kracht school afgemaakt en zelf Engels geleerd en heeft een goede baan in toerisme..
Toen ik hem ontmoette heb ik echt nooit een probleem gehad om af en toe wat geld toe te schuiven. Wat me alleen echt stoort is dat ze zelf geen poot uitsteekt om uit haar situatie te komen, behalve de hand om te bedelen.
Ze chanteert gewoon min of meer mijn vriend door te zeggen dat ze geen eten heeft of geld voor school zodat hij geeft. Terwijl ze wel geld heeft om leuke dingen te doen voor haarzelf.
Als je een keer niet wil geven word je gewoon zwartgemaakt, ze heeft zelfs het lef om te zeggen dat mijn vriend verplicht is het aan zijn moeder te geven. Wat ik echt onzin vind als je s’werelds slechtste moeder bent zelf geen poot wil uitsteken. Ik ben inmiddels ook door het slijk gehaald want zoonlief wil natuurlijk niet geven door mij. In mijn gezicht is ze tuurlijk wel heel aardig .
De laatste tijd loopt het gewoon de spuigaten uit, ze heeft een terrein verkocht wat haar zoons voor haar hebben gekocht. Ook heeft ze heeft geld geleend van verschillende banken. De grote som geld is nergens te bekennen, het is binnen 2-3 maanden opgeraakt (dit bedrag is onmogelijk aan levensmiddelen e.d uitgegeven).
Zelf is ze nu naar de hoofdstad vertrokken omdat ze daar werk heeft gevonden (maar ze had natuurlijk weer geld nodig om daar te komen en de eerste dagen door te komen).
Ook iets vreemds is dat ze het kind van 14 hier alleen heeft achtergelaten, die eet af en toe met ons mee en soms met de broer.
De banken waar ze geleend heeft beginnen nu natuurlijk te claimen. Als ze niet snel betaald raakt ze haar huis en bezittingen kwijt en bovendien zal zij ook in de gevangenis komen.
Ik heb nu een punt bereikt waarop ik denk schop het mens maar mooi de cel in, en dan regelen wij wel wat er met de kinderen gebeurd. Maargoed dat doe je natuurlijk ook niet.
Ik heb nu aangegeven aan mijn vriend dat we de eerste maand van de afbetaling aan de bank kunnen betalen en dat ik dan mijn handen er vanaf trek. Er moet gewoon een einde komen, wij proberen nu ook een leven op te bouwen, en dat kan zo niet. Hij was het hiermee eens en heeft dit ook doorgegeven aan zijn moeder.
Mijn vriend is zijn moeder ook meer dan zat maar zij heeft hem gewoon in haar greep door hem te "chanteren" met zijn jongere broertjes.
Nu komen mijn ouders toevallig over een aantal dagen maar ik heb eigelijk geen poep zin om mijn schoonfamilie voor te stellen.
Ik ben zo ontzettend kwaad op mijn schoonmoeder.
Ik ben inmiddels 3,5 jaar samen met mijn vriend, hij komt uit Zuid-Amerika waar wij samen (tijdelijk) wonen.De relatie met mij vriend is ontzettend goed. Die met mijn schoonfamilie minder.
Om even het verhaal te schetsen:
Vader heeft het gezin verlaten toen mijn vriend al jong was (rond de 10jr). Vanaf die tijd nooit financiële hulp geboden..
Mijn vriend en zijn 1 jaar oudere broer hebben altijd gewerkt vanaf toen . Dan kan je zeggen dat gebeurt in die cultuur, maar mamlief zat fijn thuis en sliep het overgrote deel van de dag. Volgens mijn vriend dreigde ze zelfs met weggaan als hij haar hierop aansprak :puke: .
In de tussen tijd terwijl ze dus al van de kerel af was heeft ze wel nog 2 kinderen bij hem gemaakt + een die er al was.
Deze kinderen zijn nu 14, 11 en 8.
Mijn vriend heeft inmiddels op eigen kracht school afgemaakt en zelf Engels geleerd en heeft een goede baan in toerisme..
Toen ik hem ontmoette heb ik echt nooit een probleem gehad om af en toe wat geld toe te schuiven. Wat me alleen echt stoort is dat ze zelf geen poot uitsteekt om uit haar situatie te komen, behalve de hand om te bedelen.
Ze chanteert gewoon min of meer mijn vriend door te zeggen dat ze geen eten heeft of geld voor school zodat hij geeft. Terwijl ze wel geld heeft om leuke dingen te doen voor haarzelf.
Als je een keer niet wil geven word je gewoon zwartgemaakt, ze heeft zelfs het lef om te zeggen dat mijn vriend verplicht is het aan zijn moeder te geven. Wat ik echt onzin vind als je s’werelds slechtste moeder bent zelf geen poot wil uitsteken. Ik ben inmiddels ook door het slijk gehaald want zoonlief wil natuurlijk niet geven door mij. In mijn gezicht is ze tuurlijk wel heel aardig .
De laatste tijd loopt het gewoon de spuigaten uit, ze heeft een terrein verkocht wat haar zoons voor haar hebben gekocht. Ook heeft ze heeft geld geleend van verschillende banken. De grote som geld is nergens te bekennen, het is binnen 2-3 maanden opgeraakt (dit bedrag is onmogelijk aan levensmiddelen e.d uitgegeven).
Zelf is ze nu naar de hoofdstad vertrokken omdat ze daar werk heeft gevonden (maar ze had natuurlijk weer geld nodig om daar te komen en de eerste dagen door te komen).
Ook iets vreemds is dat ze het kind van 14 hier alleen heeft achtergelaten, die eet af en toe met ons mee en soms met de broer.
De banken waar ze geleend heeft beginnen nu natuurlijk te claimen. Als ze niet snel betaald raakt ze haar huis en bezittingen kwijt en bovendien zal zij ook in de gevangenis komen.
Ik heb nu een punt bereikt waarop ik denk schop het mens maar mooi de cel in, en dan regelen wij wel wat er met de kinderen gebeurd. Maargoed dat doe je natuurlijk ook niet.
Ik heb nu aangegeven aan mijn vriend dat we de eerste maand van de afbetaling aan de bank kunnen betalen en dat ik dan mijn handen er vanaf trek. Er moet gewoon een einde komen, wij proberen nu ook een leven op te bouwen, en dat kan zo niet. Hij was het hiermee eens en heeft dit ook doorgegeven aan zijn moeder.
Mijn vriend is zijn moeder ook meer dan zat maar zij heeft hem gewoon in haar greep door hem te "chanteren" met zijn jongere broertjes.
Nu komen mijn ouders toevallig over een aantal dagen maar ik heb eigelijk geen poep zin om mijn schoonfamilie voor te stellen.
vrijdag 30 april 2010 om 19:18
@ pilous
@browneyes
We gaan hulp gewoon meer richten op de kinderen en minder via de moeder. We zullen er alles aan doen om te voorkomen dat zij moeten werken op deze leeftijd. Het blijft inderdaad zijn moeder, maar ik stel wel ergens mijn grenzen.
Het oudste broertje is idd 14 maar zijn oudste zus is geloof ik 30 verder heeft hij ook nog 2 andere oudere broers. Die voelen zich niet geroepen om maar een cent uit te geven aan moeder of broertjes.
@browneyes
We gaan hulp gewoon meer richten op de kinderen en minder via de moeder. We zullen er alles aan doen om te voorkomen dat zij moeten werken op deze leeftijd. Het blijft inderdaad zijn moeder, maar ik stel wel ergens mijn grenzen.
Het oudste broertje is idd 14 maar zijn oudste zus is geloof ik 30 verder heeft hij ook nog 2 andere oudere broers. Die voelen zich niet geroepen om maar een cent uit te geven aan moeder of broertjes.
vrijdag 30 april 2010 om 19:24
Ha Avianflu, ik woon zelf ook al enige jaren in zuid amerika en kan me je situatie wel een beetje voorstellen, ik heb er namelijk ook wel een klein beetje mee te maken, hoewel niet zo extreem als jij.
Mijn schoonmoeder is echt een schat van een mens, heeft altijd keihard gewerkt om haar kinderen vooruit te brengen en dat is haar gelukt. Ze heeft wel schulden maar die heeft ze voornamelijk gemaakt om de universiteit van de kinderen te betalen. Ze kan ze wel zelf aflossen maar dan houdt ze niets over voor extra´s, vandaar dat mijn man en ik die af en toe betalen (beiden hebben we een goede baan, hij dankzij die universiteit waar mams zo hard voor geknokt heeft). Dat doe ik dus ook graag en met alle liefde.
Het probleem is hier pa. Dat is ook een schat van een man, maar werken, ho maar. Wel doet hij allerlei klusjes voor deze en gene, gratis en voor niets. Hij wil er niet betaald voor krijgen (de stijfkop). Nu was dat tot voor kort geen probleem, maar nu heeft hij bij een andere vrouw nog een zoon gekregen (ouders zijn gescheiden). En dat bij een vrouw die niet werkt, zij had al een andere dochter van een andere man, en zorgt voor haar zieke vader, die elk moment kan overlijden. En nu leven ze dus van het pensioen van haar vader (snap je het nog?) Ik hoop dus dat opa nog heeeeeel lang blijft leven, want we zien de bui al hangen. Godzijdank heeft hij vorig jaar een erfenis gekregen van een rijke tante, waarvan hij een huis heeft gekocht dus een dak hebben ze in ieder geval wel boven hun hoofd.
Gelukkig ziet man dit wel heel helder. Hij zegt dat zijn vader wist dat dit kon gebeuren dus het is zijn eigen verantwoordelijkheid. We zullen ze niet om laten komen van de honger, en gewoon hulp in natura geven (voedsel of schoolgeld van kind betalen). Inderdaad wel de zorg geven aan het kind. Pa is inmiddels te oud om nog echt een baan te vinden, maar zijn nieuwe vrouw kan nog wel werken, dus dat moet ze dan ook maar doen, vinden wij.
Ik denk dat jullie de situatie nu wel goed aanpakken. Wel de zorg voor de kinderen, alleen hulp in natura. Zo laat je zien dat je wel helpt en doet wat je kunt, en het komt goed terecht.
Wat betreft de schulden van de bank, het hangt er vanaf of die baan die ze gevonden heeft echt helpt, denk je dat ze het volhoudt? In dat geval zou ik inderdaad helpen met de schulden in zoverre dat ze haar niet oppakken. Maar als ze gewoon geld uit blijft geven als water terwijl ze dat niet heeft zouik, alleen als man er hetzelfde over denkt, ma wel het gevang in laten draaien. Waarom? Omdat ik denk dat dat de enige manier is waarop het ophoudt.
Ik wens je heel veel sterkte toe, ik snap je frustratie echt volledig
Mijn schoonmoeder is echt een schat van een mens, heeft altijd keihard gewerkt om haar kinderen vooruit te brengen en dat is haar gelukt. Ze heeft wel schulden maar die heeft ze voornamelijk gemaakt om de universiteit van de kinderen te betalen. Ze kan ze wel zelf aflossen maar dan houdt ze niets over voor extra´s, vandaar dat mijn man en ik die af en toe betalen (beiden hebben we een goede baan, hij dankzij die universiteit waar mams zo hard voor geknokt heeft). Dat doe ik dus ook graag en met alle liefde.
Het probleem is hier pa. Dat is ook een schat van een man, maar werken, ho maar. Wel doet hij allerlei klusjes voor deze en gene, gratis en voor niets. Hij wil er niet betaald voor krijgen (de stijfkop). Nu was dat tot voor kort geen probleem, maar nu heeft hij bij een andere vrouw nog een zoon gekregen (ouders zijn gescheiden). En dat bij een vrouw die niet werkt, zij had al een andere dochter van een andere man, en zorgt voor haar zieke vader, die elk moment kan overlijden. En nu leven ze dus van het pensioen van haar vader (snap je het nog?) Ik hoop dus dat opa nog heeeeeel lang blijft leven, want we zien de bui al hangen. Godzijdank heeft hij vorig jaar een erfenis gekregen van een rijke tante, waarvan hij een huis heeft gekocht dus een dak hebben ze in ieder geval wel boven hun hoofd.
Gelukkig ziet man dit wel heel helder. Hij zegt dat zijn vader wist dat dit kon gebeuren dus het is zijn eigen verantwoordelijkheid. We zullen ze niet om laten komen van de honger, en gewoon hulp in natura geven (voedsel of schoolgeld van kind betalen). Inderdaad wel de zorg geven aan het kind. Pa is inmiddels te oud om nog echt een baan te vinden, maar zijn nieuwe vrouw kan nog wel werken, dus dat moet ze dan ook maar doen, vinden wij.
Ik denk dat jullie de situatie nu wel goed aanpakken. Wel de zorg voor de kinderen, alleen hulp in natura. Zo laat je zien dat je wel helpt en doet wat je kunt, en het komt goed terecht.
Wat betreft de schulden van de bank, het hangt er vanaf of die baan die ze gevonden heeft echt helpt, denk je dat ze het volhoudt? In dat geval zou ik inderdaad helpen met de schulden in zoverre dat ze haar niet oppakken. Maar als ze gewoon geld uit blijft geven als water terwijl ze dat niet heeft zouik, alleen als man er hetzelfde over denkt, ma wel het gevang in laten draaien. Waarom? Omdat ik denk dat dat de enige manier is waarop het ophoudt.
Ik wens je heel veel sterkte toe, ik snap je frustratie echt volledig
vrijdag 30 april 2010 om 19:30
vrijdag 30 april 2010 om 19:38
Dat snap ik ook wel, maar blijkbaar kunnen zijn oudere broers en zussen dat wel. Het blijft lastig.
Mijn man zou, zoals ik hem ken, wel zo hard zijn. Maar dan met het argument dat dat de beste manier is om haar te helpen (blijkbaar).
Het is soms wel moeilijk uit te leggen aan het thuisfront, die kunnen zich bij dit soort situaties niet zoveel voorstellen.
Maar hier is het gewoon meer de hulp-cultuur. Omdat er zoveel onzekerheden in het leven zijn weet iedereen dat hij/zij een keer hulp nodig gaat hebben van anderen. De ene keer help jij schoonma met schulden, de andere keer helpt zij jou met het verkrijgen van een lening bij de bank omdat zij wel een vast contract hebt en jij niet, enzovoort enzovoort. Net de Godfather film, maar dan zonder moorden.
In NL hebben we dit soort dingen vaak niet nodig, omdat het leven veel ´zekerder´ is, financieel vaak beter.
Even een heel andere vraag: ga je daar nog koninginnedag vieren op de ambassade/consulaat vandaag?
Mijn man zou, zoals ik hem ken, wel zo hard zijn. Maar dan met het argument dat dat de beste manier is om haar te helpen (blijkbaar).
Het is soms wel moeilijk uit te leggen aan het thuisfront, die kunnen zich bij dit soort situaties niet zoveel voorstellen.
Maar hier is het gewoon meer de hulp-cultuur. Omdat er zoveel onzekerheden in het leven zijn weet iedereen dat hij/zij een keer hulp nodig gaat hebben van anderen. De ene keer help jij schoonma met schulden, de andere keer helpt zij jou met het verkrijgen van een lening bij de bank omdat zij wel een vast contract hebt en jij niet, enzovoort enzovoort. Net de Godfather film, maar dan zonder moorden.
In NL hebben we dit soort dingen vaak niet nodig, omdat het leven veel ´zekerder´ is, financieel vaak beter.
Even een heel andere vraag: ga je daar nog koninginnedag vieren op de ambassade/consulaat vandaag?
vrijdag 30 april 2010 om 23:03
quote:avianflu schreef op 30 april 2010 @ 16:24:
@ Wullies, een jaarlijks bedrag kun je niet aan haar geven daar is ze niet verantwoordelijk genoeg voor. Bovendien "bemoei" ik me niet, hij vraagt om mijn mening dus dan geef ik die. Het lijkt me logisch dat deze hele situatie me iets doet. Zijn broertjes is nu ook gewoon mijn familie dus wil ook niet dat ze door een hel gaan. Het zijn trouwens hele lieve intelligente kinderen di met wat hulp een goed leven kunnen opbouwen.Ik heb het over het bedrag dat je jaarlijks bereid bent te geven, niet over een jaarlijkse gift. De naam is overigens Wuiles.
@ Wullies, een jaarlijks bedrag kun je niet aan haar geven daar is ze niet verantwoordelijk genoeg voor. Bovendien "bemoei" ik me niet, hij vraagt om mijn mening dus dan geef ik die. Het lijkt me logisch dat deze hele situatie me iets doet. Zijn broertjes is nu ook gewoon mijn familie dus wil ook niet dat ze door een hel gaan. Het zijn trouwens hele lieve intelligente kinderen di met wat hulp een goed leven kunnen opbouwen.Ik heb het over het bedrag dat je jaarlijks bereid bent te geven, niet over een jaarlijkse gift. De naam is overigens Wuiles.
zaterdag 1 mei 2010 om 00:26
Hier nog iemand in Zuid-Amerika met een Zuid-Amerikaanse schoonfamilie.
Ik heb het idee dat je een beetje voorbij gaat aan een heel groot cultuurverschil. De familiebanden zijn heilig en zeker als het moeder betreft. Vergeet niet dat veel moeders - vooral in de lagere klasse - vinden dat ze het recht hebben op (financiele) steun van hun kinderen. Hoe onterecht dat ook mag zijn. Vergelijk jouw familie en hoe jij bent opgevoed nooit met zijn achtergrond, dat zijn letterlijk 2 werelden van verschil en vergis je niet in de Zuid-Amerikaanse loyaliteit naar familie toe. Dat ga je verliezen.
Dan de bankschuld: zij zal het waarschijnlijk nooit kunnen afbetalen, en met die woekerrentes hier loopt het bedrag alleen maar op. Als je verwacht dat je vriend haar uiteindelijk toch wel zal helpen, zou ik dat liever nu doen dan pas over een jaar en 100% rente verder.
Ik heb het idee dat je een beetje voorbij gaat aan een heel groot cultuurverschil. De familiebanden zijn heilig en zeker als het moeder betreft. Vergeet niet dat veel moeders - vooral in de lagere klasse - vinden dat ze het recht hebben op (financiele) steun van hun kinderen. Hoe onterecht dat ook mag zijn. Vergelijk jouw familie en hoe jij bent opgevoed nooit met zijn achtergrond, dat zijn letterlijk 2 werelden van verschil en vergis je niet in de Zuid-Amerikaanse loyaliteit naar familie toe. Dat ga je verliezen.
Dan de bankschuld: zij zal het waarschijnlijk nooit kunnen afbetalen, en met die woekerrentes hier loopt het bedrag alleen maar op. Als je verwacht dat je vriend haar uiteindelijk toch wel zal helpen, zou ik dat liever nu doen dan pas over een jaar en 100% rente verder.
zaterdag 1 mei 2010 om 00:40
@ Aviaflu: leuk! Geniet er maar van.
@ Soya: ik denk dan: prima hoor, dat cultuurverschil, maar dat betekend niet dat je dan dus maar je NL cultuur moet opofferen. Naar mijn idee moet je de gulden middenweg opzoeken, en volgens mij doet Avianflu dat heel goed.
Bovendien is familie zeker niet voor iedere zuidamerikaan heilig, dat blijkt alleen al uit het feit dat de oudere broers en zussen van de partner van Aviaflu geen cent aan mams geven.
Wel moet je daarover natuurlijk met partner op een lijn zitten, anders ga je het inderdaad afleggen tegen de familie, maar dat is volgens mij ook in de NL cultuur zo.
Wat die woekerrrentes betreft, daar heb je helemaal gelijk.
@ Soya: ik denk dan: prima hoor, dat cultuurverschil, maar dat betekend niet dat je dan dus maar je NL cultuur moet opofferen. Naar mijn idee moet je de gulden middenweg opzoeken, en volgens mij doet Avianflu dat heel goed.
Bovendien is familie zeker niet voor iedere zuidamerikaan heilig, dat blijkt alleen al uit het feit dat de oudere broers en zussen van de partner van Aviaflu geen cent aan mams geven.
Wel moet je daarover natuurlijk met partner op een lijn zitten, anders ga je het inderdaad afleggen tegen de familie, maar dat is volgens mij ook in de NL cultuur zo.
Wat die woekerrrentes betreft, daar heb je helemaal gelijk.
zaterdag 1 mei 2010 om 01:02
[quote]Keranet schreef op 01 mei 2010 @ 00:40:
@ Aviaflu: leuk! Geniet er maar van.
@ Soya: ik denk dan: prima hoor, dat cultuurverschil, maar dat betekend niet dat je dan dus maar je NL cultuur moet opofferen. Naar mijn idee moet je de gulden middenweg opzoeken, en volgens mij doet Avianflu dat heel goed.
Ik zeg helemaal niet dat ze haar NL cultuur moet opofferen. Ze zegt alleen zelf dat hij in Nederland heeft gezien "hoe het wel kan". Ik weet uit eigen ervaring dat zo'n opmerking hard kan aankomen. Mijn schoonfamilie functioneert ook niet echt normaal, zullen ze zelf als eerste toegeven, maar o wee als een buitenstaander/iemand van de koude kant daar iets over zegt. En dat vind ik ook wel weer terecht.
@ Aviaflu: leuk! Geniet er maar van.
@ Soya: ik denk dan: prima hoor, dat cultuurverschil, maar dat betekend niet dat je dan dus maar je NL cultuur moet opofferen. Naar mijn idee moet je de gulden middenweg opzoeken, en volgens mij doet Avianflu dat heel goed.
Ik zeg helemaal niet dat ze haar NL cultuur moet opofferen. Ze zegt alleen zelf dat hij in Nederland heeft gezien "hoe het wel kan". Ik weet uit eigen ervaring dat zo'n opmerking hard kan aankomen. Mijn schoonfamilie functioneert ook niet echt normaal, zullen ze zelf als eerste toegeven, maar o wee als een buitenstaander/iemand van de koude kant daar iets over zegt. En dat vind ik ook wel weer terecht.
zaterdag 1 mei 2010 om 02:14
@Soya: Met hoe het ook kan bedoel ik dat hij met eigen ogen dingen heeft gezien, familie is door iemand daar nooit "afgekraakt".
Als ik mij trouwens oneerlijk behandeld voel of ik vind iets vreemd dan kan ik daar gewoon over praten met mijn vriend zonder dat hij boos wordt.
Maar eerlijk waar, mijn vriend is heel erg verwesterd, mss door het werk dat hij doet maar mss is het gewoon zijn karakter. Ik merk in hem nl. niets van macho en ook niets als deze heilige familiebanden.
Natuurlijk vind hij het niet tof als je iemand voor k*ankerw*f gaat uitmaken (wat ik overigens niet doe). Hij heeft gewoon heeeeeeeel veel meegemaakt met zijn familie. Is zelf keer op keer in de kou blijven staan toen hij als jong kind hulp nodig had. Door vader, moeder, ooms, tantes, iedereen, uit welke cultuur je ook komt dat doet natuurlijk iets met je.
Je hebt gelijk qua dat cultuurverschil, de banden met deze personen zijn nooit verbroken wat in NL waarschijnlijk wel zo zou zijn.
Maar hij neemt echt geen blad voor de mond en spreekt de desbetreffende personen er echt wel op aan waarom er van hun kant nooit enkele hulp is gekomen. Hij heeft zelfs gesprekken gehad waaruit ronduit tegen de persoon zegt dat hij hen haat voor wat ze (niet) gedaan hebben.
Die band met moeder is ook niet zo sterk meer als voorheen, hij heeft als kind altijd voor zijn nog jongere broertjes gezorgd. En nu krijgt hij van haar te horen dat hij een slechte zoon is. H Hij heeft haar daar gewoon op aangesproken, dit allemaal zonder een woord van mij.
De familiebanden zijn in dusdanige vorm verstoort dat hij zijn familie verre van heilig vindt. Ik vind het knap hoe hij heeft gedurfd om al die mensen, en met name zijn moeder te confronteren.
Maar al met al is zijn moeder samen met zijn broertjes de enige waar hij nog een " houden van" voor voelt.
Over die woekerrentes, dat is zo. Maar mijn vriend heeft er met zijn broer over gehad en die zegt dat hij het allemaal gaat betalen. Als hij dat eenmaal heeft gezegd kan je hem ook niet meer van gedachten veranderen. Heeft ook weer te maken met de relatie die zij met elkaar hebben (ook weer een heel verhaal). Dus mijn partner wil het nu hier bij laten, dat ik leg me daar dan ook maar bij neer. Ook al komt hij waarschijnlijk binnen enkele maanden op zijn blote knietjes hier.
Dus wij gaan nu gewoon die broertjes ondersteunen.
Als ik mij trouwens oneerlijk behandeld voel of ik vind iets vreemd dan kan ik daar gewoon over praten met mijn vriend zonder dat hij boos wordt.
Maar eerlijk waar, mijn vriend is heel erg verwesterd, mss door het werk dat hij doet maar mss is het gewoon zijn karakter. Ik merk in hem nl. niets van macho en ook niets als deze heilige familiebanden.
Natuurlijk vind hij het niet tof als je iemand voor k*ankerw*f gaat uitmaken (wat ik overigens niet doe). Hij heeft gewoon heeeeeeeel veel meegemaakt met zijn familie. Is zelf keer op keer in de kou blijven staan toen hij als jong kind hulp nodig had. Door vader, moeder, ooms, tantes, iedereen, uit welke cultuur je ook komt dat doet natuurlijk iets met je.
Je hebt gelijk qua dat cultuurverschil, de banden met deze personen zijn nooit verbroken wat in NL waarschijnlijk wel zo zou zijn.
Maar hij neemt echt geen blad voor de mond en spreekt de desbetreffende personen er echt wel op aan waarom er van hun kant nooit enkele hulp is gekomen. Hij heeft zelfs gesprekken gehad waaruit ronduit tegen de persoon zegt dat hij hen haat voor wat ze (niet) gedaan hebben.
Die band met moeder is ook niet zo sterk meer als voorheen, hij heeft als kind altijd voor zijn nog jongere broertjes gezorgd. En nu krijgt hij van haar te horen dat hij een slechte zoon is. H Hij heeft haar daar gewoon op aangesproken, dit allemaal zonder een woord van mij.
De familiebanden zijn in dusdanige vorm verstoort dat hij zijn familie verre van heilig vindt. Ik vind het knap hoe hij heeft gedurfd om al die mensen, en met name zijn moeder te confronteren.
Maar al met al is zijn moeder samen met zijn broertjes de enige waar hij nog een " houden van" voor voelt.
Over die woekerrentes, dat is zo. Maar mijn vriend heeft er met zijn broer over gehad en die zegt dat hij het allemaal gaat betalen. Als hij dat eenmaal heeft gezegd kan je hem ook niet meer van gedachten veranderen. Heeft ook weer te maken met de relatie die zij met elkaar hebben (ook weer een heel verhaal). Dus mijn partner wil het nu hier bij laten, dat ik leg me daar dan ook maar bij neer. Ook al komt hij waarschijnlijk binnen enkele maanden op zijn blote knietjes hier.
Dus wij gaan nu gewoon die broertjes ondersteunen.
maandag 3 mei 2010 om 18:31
Heilige familiebanden..
Tsja, ik denk dat ze hier wel heiliger zijn als in NL maar over het algemeen ken ik hier veel meer ´vreemde´ gezinnen als in Nederland, waarbij pa of ma met de noorderzon vertrokken is, de opvoeding van de kinderen volledig aan oma wordt overgelaten, er een heleboel kinderen zijn van verschillende vaders enzovoort.
En als pa of ma het kind slecht behandeld keert het kind pa of ma net zo hard de rug toe, is mijn ervaring hier. Dus zo heilig zijn ze nu ook weer niet, die familiebanden.
Wel is het hier zo, in mijn beleving, dat wanneer de relatie goed is, familie elkaar veel vaker opzoekt en elkaar ook helpt met allerlei zaken.
Tsja, ik denk dat ze hier wel heiliger zijn als in NL maar over het algemeen ken ik hier veel meer ´vreemde´ gezinnen als in Nederland, waarbij pa of ma met de noorderzon vertrokken is, de opvoeding van de kinderen volledig aan oma wordt overgelaten, er een heleboel kinderen zijn van verschillende vaders enzovoort.
En als pa of ma het kind slecht behandeld keert het kind pa of ma net zo hard de rug toe, is mijn ervaring hier. Dus zo heilig zijn ze nu ook weer niet, die familiebanden.
Wel is het hier zo, in mijn beleving, dat wanneer de relatie goed is, familie elkaar veel vaker opzoekt en elkaar ook helpt met allerlei zaken.
