Relaties
alle pijlers
Schoonmoeder from HELL
vrijdag 30 april 2010 om 07:44
Ik moet even mijn verhaal kwijt.
Ik ben zo ontzettend kwaad op mijn schoonmoeder.
Ik ben inmiddels 3,5 jaar samen met mijn vriend, hij komt uit Zuid-Amerika waar wij samen (tijdelijk) wonen.De relatie met mij vriend is ontzettend goed. Die met mijn schoonfamilie minder.
Om even het verhaal te schetsen:
Vader heeft het gezin verlaten toen mijn vriend al jong was (rond de 10jr). Vanaf die tijd nooit financiële hulp geboden..
Mijn vriend en zijn 1 jaar oudere broer hebben altijd gewerkt vanaf toen . Dan kan je zeggen dat gebeurt in die cultuur, maar mamlief zat fijn thuis en sliep het overgrote deel van de dag. Volgens mijn vriend dreigde ze zelfs met weggaan als hij haar hierop aansprak :puke: .
In de tussen tijd terwijl ze dus al van de kerel af was heeft ze wel nog 2 kinderen bij hem gemaakt + een die er al was.
Deze kinderen zijn nu 14, 11 en 8.
Mijn vriend heeft inmiddels op eigen kracht school afgemaakt en zelf Engels geleerd en heeft een goede baan in toerisme..
Toen ik hem ontmoette heb ik echt nooit een probleem gehad om af en toe wat geld toe te schuiven. Wat me alleen echt stoort is dat ze zelf geen poot uitsteekt om uit haar situatie te komen, behalve de hand om te bedelen.
Ze chanteert gewoon min of meer mijn vriend door te zeggen dat ze geen eten heeft of geld voor school zodat hij geeft. Terwijl ze wel geld heeft om leuke dingen te doen voor haarzelf.
Als je een keer niet wil geven word je gewoon zwartgemaakt, ze heeft zelfs het lef om te zeggen dat mijn vriend verplicht is het aan zijn moeder te geven. Wat ik echt onzin vind als je s’werelds slechtste moeder bent zelf geen poot wil uitsteken. Ik ben inmiddels ook door het slijk gehaald want zoonlief wil natuurlijk niet geven door mij. In mijn gezicht is ze tuurlijk wel heel aardig .
De laatste tijd loopt het gewoon de spuigaten uit, ze heeft een terrein verkocht wat haar zoons voor haar hebben gekocht. Ook heeft ze heeft geld geleend van verschillende banken. De grote som geld is nergens te bekennen, het is binnen 2-3 maanden opgeraakt (dit bedrag is onmogelijk aan levensmiddelen e.d uitgegeven).
Zelf is ze nu naar de hoofdstad vertrokken omdat ze daar werk heeft gevonden (maar ze had natuurlijk weer geld nodig om daar te komen en de eerste dagen door te komen).
Ook iets vreemds is dat ze het kind van 14 hier alleen heeft achtergelaten, die eet af en toe met ons mee en soms met de broer.
De banken waar ze geleend heeft beginnen nu natuurlijk te claimen. Als ze niet snel betaald raakt ze haar huis en bezittingen kwijt en bovendien zal zij ook in de gevangenis komen.
Ik heb nu een punt bereikt waarop ik denk schop het mens maar mooi de cel in, en dan regelen wij wel wat er met de kinderen gebeurd. Maargoed dat doe je natuurlijk ook niet.
Ik heb nu aangegeven aan mijn vriend dat we de eerste maand van de afbetaling aan de bank kunnen betalen en dat ik dan mijn handen er vanaf trek. Er moet gewoon een einde komen, wij proberen nu ook een leven op te bouwen, en dat kan zo niet. Hij was het hiermee eens en heeft dit ook doorgegeven aan zijn moeder.
Mijn vriend is zijn moeder ook meer dan zat maar zij heeft hem gewoon in haar greep door hem te "chanteren" met zijn jongere broertjes.
Nu komen mijn ouders toevallig over een aantal dagen maar ik heb eigelijk geen poep zin om mijn schoonfamilie voor te stellen.
Ik ben zo ontzettend kwaad op mijn schoonmoeder.
Ik ben inmiddels 3,5 jaar samen met mijn vriend, hij komt uit Zuid-Amerika waar wij samen (tijdelijk) wonen.De relatie met mij vriend is ontzettend goed. Die met mijn schoonfamilie minder.
Om even het verhaal te schetsen:
Vader heeft het gezin verlaten toen mijn vriend al jong was (rond de 10jr). Vanaf die tijd nooit financiële hulp geboden..
Mijn vriend en zijn 1 jaar oudere broer hebben altijd gewerkt vanaf toen . Dan kan je zeggen dat gebeurt in die cultuur, maar mamlief zat fijn thuis en sliep het overgrote deel van de dag. Volgens mijn vriend dreigde ze zelfs met weggaan als hij haar hierop aansprak :puke: .
In de tussen tijd terwijl ze dus al van de kerel af was heeft ze wel nog 2 kinderen bij hem gemaakt + een die er al was.
Deze kinderen zijn nu 14, 11 en 8.
Mijn vriend heeft inmiddels op eigen kracht school afgemaakt en zelf Engels geleerd en heeft een goede baan in toerisme..
Toen ik hem ontmoette heb ik echt nooit een probleem gehad om af en toe wat geld toe te schuiven. Wat me alleen echt stoort is dat ze zelf geen poot uitsteekt om uit haar situatie te komen, behalve de hand om te bedelen.
Ze chanteert gewoon min of meer mijn vriend door te zeggen dat ze geen eten heeft of geld voor school zodat hij geeft. Terwijl ze wel geld heeft om leuke dingen te doen voor haarzelf.
Als je een keer niet wil geven word je gewoon zwartgemaakt, ze heeft zelfs het lef om te zeggen dat mijn vriend verplicht is het aan zijn moeder te geven. Wat ik echt onzin vind als je s’werelds slechtste moeder bent zelf geen poot wil uitsteken. Ik ben inmiddels ook door het slijk gehaald want zoonlief wil natuurlijk niet geven door mij. In mijn gezicht is ze tuurlijk wel heel aardig .
De laatste tijd loopt het gewoon de spuigaten uit, ze heeft een terrein verkocht wat haar zoons voor haar hebben gekocht. Ook heeft ze heeft geld geleend van verschillende banken. De grote som geld is nergens te bekennen, het is binnen 2-3 maanden opgeraakt (dit bedrag is onmogelijk aan levensmiddelen e.d uitgegeven).
Zelf is ze nu naar de hoofdstad vertrokken omdat ze daar werk heeft gevonden (maar ze had natuurlijk weer geld nodig om daar te komen en de eerste dagen door te komen).
Ook iets vreemds is dat ze het kind van 14 hier alleen heeft achtergelaten, die eet af en toe met ons mee en soms met de broer.
De banken waar ze geleend heeft beginnen nu natuurlijk te claimen. Als ze niet snel betaald raakt ze haar huis en bezittingen kwijt en bovendien zal zij ook in de gevangenis komen.
Ik heb nu een punt bereikt waarop ik denk schop het mens maar mooi de cel in, en dan regelen wij wel wat er met de kinderen gebeurd. Maargoed dat doe je natuurlijk ook niet.
Ik heb nu aangegeven aan mijn vriend dat we de eerste maand van de afbetaling aan de bank kunnen betalen en dat ik dan mijn handen er vanaf trek. Er moet gewoon een einde komen, wij proberen nu ook een leven op te bouwen, en dat kan zo niet. Hij was het hiermee eens en heeft dit ook doorgegeven aan zijn moeder.
Mijn vriend is zijn moeder ook meer dan zat maar zij heeft hem gewoon in haar greep door hem te "chanteren" met zijn jongere broertjes.
Nu komen mijn ouders toevallig over een aantal dagen maar ik heb eigelijk geen poep zin om mijn schoonfamilie voor te stellen.
vrijdag 30 april 2010 om 08:15
Het verhaal wat jij schetst is in Zuid-Amerikaanse landen niet ongebruikelijk. Je kinderen voor je laten werken, je kinderen bij familie achterlaten, enz. Het punt is een beetje dat het door je vriend ook in stand wordt gehouden door elke keer haar financiële problemen op te lossen. Ze heeft op die manier ook helemaal geen reden om te moeten werken.
Wat ik zou doen, denk ik, is wel blijven helpen. Of in elk geval voor de broertjes blijven zorgen, zodat die goed te eten hebben en gewoon naar school kunnen blijven gaan. Maar ik zou geen steun meer bieden in de vorm van contant geld aan moeders geven, uitsluitend eten e.d. geven en eventuele kosten voor de school rechtstreeks betalen.
Als de moeder er grote sommen geld doorheen jaagt en zo initiatiefloos in het leven staat, zou er dan een verslavingsprobleem kunnen zijn?
Wat ik zou doen, denk ik, is wel blijven helpen. Of in elk geval voor de broertjes blijven zorgen, zodat die goed te eten hebben en gewoon naar school kunnen blijven gaan. Maar ik zou geen steun meer bieden in de vorm van contant geld aan moeders geven, uitsluitend eten e.d. geven en eventuele kosten voor de school rechtstreeks betalen.
Als de moeder er grote sommen geld doorheen jaagt en zo initiatiefloos in het leven staat, zou er dan een verslavingsprobleem kunnen zijn?
vrijdag 30 april 2010 om 08:16
Als ik het verhaal lees, dan is het steeds geven van geld niet de oplossing voor het probleem en lijkt een celstraf of een andere vorm van escalatie van het probleem steeds moeilijker te voorkomen. Ik kan mij voorstellen dat stoppen met haar te helpen de enige oplossing is.
De vraag is hoe het dan verder moet met de broertjes. Zijn er andere familieleden waar de jongens (tijdelijk) terecht kunnen? Overigens valt het mij op dat twee van de jongens ouder zijn dan tien jaar, net als jouw vriend toen hij voor zichzelf moest zorgen. Ik neem aan dat hij wil voorkomen dat zij hetzelfde overkomt al hijzelf vroeger?
De vraag is hoe het dan verder moet met de broertjes. Zijn er andere familieleden waar de jongens (tijdelijk) terecht kunnen? Overigens valt het mij op dat twee van de jongens ouder zijn dan tien jaar, net als jouw vriend toen hij voor zichzelf moest zorgen. Ik neem aan dat hij wil voorkomen dat zij hetzelfde overkomt al hijzelf vroeger?
vrijdag 30 april 2010 om 08:40
Het wordt hier al genoemd... het komt daar vaker voor. Dat zou voor mij echter geen reden zijn om mee te doen met die onzin. Geen haar op mijn hoofd die zelfs maar zou overwegen om die vrouw nog zelfs maar een euro te geven. Ook die eerste termijn van de grote schuld zou ik echt niet betalen. Waarom zou je? Omdat het de moeder van je vriend is??? Pfff.... ze kan zoveel willen. Het zou mij niet eens verbazen als ze straks weer een schuld heeft gemaakt.
En dan die kinderen... tja... wat moet je ermee. Ik zou er als een berg tegenop zien om ze bijvoorbeeld in huis te nemen en ze dan maar zelf op te voeden. Per slot van rekening heb ik er nooit om gevraagd, maar je krijgt ze er wel gratis bij.
Echt zooo niet mijn cultuur hoe het er daar aan toe gaat.
En dan die kinderen... tja... wat moet je ermee. Ik zou er als een berg tegenop zien om ze bijvoorbeeld in huis te nemen en ze dan maar zelf op te voeden. Per slot van rekening heb ik er nooit om gevraagd, maar je krijgt ze er wel gratis bij.
Echt zooo niet mijn cultuur hoe het er daar aan toe gaat.
vrijdag 30 april 2010 om 08:47
@lizzl
Natuurlijk is het verre van een feestje als je je broers/zussen opeens ongevraagd in huis moet nemen. Maar het zijn nog maar kinderen en zij hebben er ook niet voor gekozen. Het alternatief in dat soort landen is meestal de vuilnisbelt. Ik denk dat ik het onder die omstandigheden met alle liefde zou doen.
Wij zijn zelf gekozen kinderloos. Dat is een bewuste keuze want wij willen gewoon geen kinderen. Maar als de kinderen van mijn broers/zussen opeens opgevangen zouden moeten worden, dan zou ik die ook zo in huis nemen. Mocht zo'n situatie ontstaan, dan hebben zij al verdriet genoeg en moeten ze gewoon goed opgevangen worden.
Natuurlijk is het verre van een feestje als je je broers/zussen opeens ongevraagd in huis moet nemen. Maar het zijn nog maar kinderen en zij hebben er ook niet voor gekozen. Het alternatief in dat soort landen is meestal de vuilnisbelt. Ik denk dat ik het onder die omstandigheden met alle liefde zou doen.
Wij zijn zelf gekozen kinderloos. Dat is een bewuste keuze want wij willen gewoon geen kinderen. Maar als de kinderen van mijn broers/zussen opeens opgevangen zouden moeten worden, dan zou ik die ook zo in huis nemen. Mocht zo'n situatie ontstaan, dan hebben zij al verdriet genoeg en moeten ze gewoon goed opgevangen worden.
vrijdag 30 april 2010 om 08:49
quote:nummerzoveel schreef op 30 april 2010 @ 08:47:
@lizzl
Natuurlijk is het verre van een feestje als je je broers/zussen opeens ongevraagd in huis moet nemen. Maar het zijn nog maar kinderen en zij hebben er ook niet voor gekozen. Het alternatief in dat soort landen is meestal de vuilnisbelt. Ik denk dat ik het onder die omstandigheden met alle liefde zou doen.
Wij zijn zelf gekozen kinderloos. Dat is een bewuste keuze want wij willen gewoon geen kinderen. Maar als de kinderen van mijn broers/zussen opeens opgevangen zouden moeten worden, dan zou ik die ook zo in huis nemen. Mocht zo'n situatie ontstaan, dan hebben zij al verdriet genoeg en moeten ze gewoon goed opgevangen worden.
Ik zou ze logisch ook opnemen. Al sta ik niet te springen om zelf kinderen te werpen, in een dergelijk noodgeval kinderen in huis opnemen (familie of vreemd), zou dan ook absoluut gebeuren.
Maar gelukkig zou ik er niet van worden.
@lizzl
Natuurlijk is het verre van een feestje als je je broers/zussen opeens ongevraagd in huis moet nemen. Maar het zijn nog maar kinderen en zij hebben er ook niet voor gekozen. Het alternatief in dat soort landen is meestal de vuilnisbelt. Ik denk dat ik het onder die omstandigheden met alle liefde zou doen.
Wij zijn zelf gekozen kinderloos. Dat is een bewuste keuze want wij willen gewoon geen kinderen. Maar als de kinderen van mijn broers/zussen opeens opgevangen zouden moeten worden, dan zou ik die ook zo in huis nemen. Mocht zo'n situatie ontstaan, dan hebben zij al verdriet genoeg en moeten ze gewoon goed opgevangen worden.
Ik zou ze logisch ook opnemen. Al sta ik niet te springen om zelf kinderen te werpen, in een dergelijk noodgeval kinderen in huis opnemen (familie of vreemd), zou dan ook absoluut gebeuren.
Maar gelukkig zou ik er niet van worden.
vrijdag 30 april 2010 om 08:54
@Lizzl
Ik weet niet wat het met mij zou doen. Ik denk ook niet dat het hebben van kinderen me gelukkig zou maken, anders had ik zelf wel voor kinderen gekozen (mits het me gegund zou zijn natuurlijk). Maar ik geloof wel dat iets goed doen voor een ander bij kan dragen aan je levensgeluk. En ik denk ook dat ik me vrij makkelijk aan de situatie aan zou kunnen passen. Soms zijn dingen zoals ze zijn en dan moet je gewoon het beste maken van wat op je pad komt.
Ik weet niet wat het met mij zou doen. Ik denk ook niet dat het hebben van kinderen me gelukkig zou maken, anders had ik zelf wel voor kinderen gekozen (mits het me gegund zou zijn natuurlijk). Maar ik geloof wel dat iets goed doen voor een ander bij kan dragen aan je levensgeluk. En ik denk ook dat ik me vrij makkelijk aan de situatie aan zou kunnen passen. Soms zijn dingen zoals ze zijn en dan moet je gewoon het beste maken van wat op je pad komt.
vrijdag 30 april 2010 om 10:26
quote:Brown_Eyes schreef op 30 april 2010 @ 09:24:
Bemoei je er niet mee, is niet aan jou om te oordelen.
Het is zijn moeder, als hij problemen heeft moet hij dat oplossen.
Zo te lezen ben jij er zo mee bezig en hij niet.Zodra het ook haar geld is heeft ze wel degelijk recht van spreken.
Bemoei je er niet mee, is niet aan jou om te oordelen.
Het is zijn moeder, als hij problemen heeft moet hij dat oplossen.
Zo te lezen ben jij er zo mee bezig en hij niet.Zodra het ook haar geld is heeft ze wel degelijk recht van spreken.
Ja, dat vind ik echt.
vrijdag 30 april 2010 om 11:46
Ik zou geen geld meer geven als ze met 'smoesjes' komt maar met spullen in natura. Geen geld voor school? Jullie betalen de school direct. Geen geld voor eten? Dan nodig je de broertjes uit bij jullie te komen eten. Dan laat je vriend niet zijn broertjes in de steek en weet je ook zeker dat de hulp goed terecht komt.
vrijdag 30 april 2010 om 12:15
Dat laatste vind ik een goede oplossing. Je kunt zorgen dat je bijdraagt aan de dingen die echt belangrijk zijn, met name voor de jongere kinderen.
Je geeft moeders geen contant geld (en dat zal je ongetwijfeld niet in dank worden afgenomen), maar je vriend zorgt wel voor zijn familie (ook een kwestie van eergevoel en een goede provider kunnen zijn voor de familie, dat speelt voor hem vast een rol). De jongere kinderen krijgen zo wellicht een betere start dan jouw vriend heeft gehad en dat is denk ik het beste waar je op kunt hopen. De geldkraan dichtdraaien, dat is er echt niet bij. Moeders maar in de gevangenis laten zetten, dan is misschien wel prettig voor jou, maar zal, op de lange duur, jouw positie geen goeddoen. Daarnaast is het een schande voor de hele familie in zo'n land, daar moet je wel rekening mee houden.
In Latijns Amerika is het VAAK wel zo dat moeders altijd de nr 1 blijft. Ook vaak zo dat de kinderen haar in huis nemen wanneer ze niet meer voor zichzelf kan zorgen. Familiebanden snijd je nu eenmaal niet door, zeker daar niet. Ik zou me, als ik jou was, ook maar eens beraden op hoe je de toekomst op langere termijn aan gaat pakken. Moeders gaat niet veranderen, haar kinderen 'horen' voor haar te zorgen. Je vriend zal zich, om diezelfde reden, ook altijd verplicht blijven voelen. Als je daar blijft en bij hem blijft, zul je hiermee om moeten leren gaan. Jij zult je moeten aanpassen, ben ik bang, zelfs al heb je alle gelijk van de wereld.
Je geeft moeders geen contant geld (en dat zal je ongetwijfeld niet in dank worden afgenomen), maar je vriend zorgt wel voor zijn familie (ook een kwestie van eergevoel en een goede provider kunnen zijn voor de familie, dat speelt voor hem vast een rol). De jongere kinderen krijgen zo wellicht een betere start dan jouw vriend heeft gehad en dat is denk ik het beste waar je op kunt hopen. De geldkraan dichtdraaien, dat is er echt niet bij. Moeders maar in de gevangenis laten zetten, dan is misschien wel prettig voor jou, maar zal, op de lange duur, jouw positie geen goeddoen. Daarnaast is het een schande voor de hele familie in zo'n land, daar moet je wel rekening mee houden.
In Latijns Amerika is het VAAK wel zo dat moeders altijd de nr 1 blijft. Ook vaak zo dat de kinderen haar in huis nemen wanneer ze niet meer voor zichzelf kan zorgen. Familiebanden snijd je nu eenmaal niet door, zeker daar niet. Ik zou me, als ik jou was, ook maar eens beraden op hoe je de toekomst op langere termijn aan gaat pakken. Moeders gaat niet veranderen, haar kinderen 'horen' voor haar te zorgen. Je vriend zal zich, om diezelfde reden, ook altijd verplicht blijven voelen. Als je daar blijft en bij hem blijft, zul je hiermee om moeten leren gaan. Jij zult je moeten aanpassen, ben ik bang, zelfs al heb je alle gelijk van de wereld.
vrijdag 30 april 2010 om 16:24
@Pilous we zijn allebei in de 20, wat heeft dat er mee te maken?
@ Brown eyes, Het is ons geld en ons leven, alles wat er gegeven wordt betekent minder voor ons leven samen. Ik spreek niet rechtstreeks met de familie maar lijkt me logisch dat ik het met mijn vriend hierover heb. Bovendien denk ik echt niet dat ik er meer mee bezig ben als hij, het zijn immers zijn broertjes die allerlei ellende meemaken. Wilde alleen de mening van anderen horen naast de gesprekken met mijn vriend en af en toe met mijn moeder.
@ Wullies, een jaarlijks bedrag kun je niet aan haar geven daar is ze niet verantwoordelijk genoeg voor. Bovendien "bemoei" ik me niet, hij vraagt om mijn mening dus dan geef ik die. Het lijkt me logisch dat deze hele situatie me iets doet. Zijn broertjes is nu ook gewoon mijn familie dus wil ook niet dat ze door een hel gaan. Het zijn trouwens hele lieve intelligente kinderen di met wat hulp een goed leven kunnen opbouwen.
@vlammetj: Natuurlijk laat ik moeders niet in de gevangenis draaien, dat kan je natuurlijk niet maken (al zal ik het af en toe best lekker vinden)
@nummerzoveel: Ze is zeker niet verslaafd. Mijn vriend heeft wel een vermoeden waar het is maar dat draagt niet bij aan de discussie. Sowieso leent niemand je meer geld als je hier een denuncia hebt, die ze zeker krijgt binnenkort.
Van de moederliefde van mijn vriend is door alle omstandigheden weinig over. Hij is meerdere malen naar NL geweest en ziet nu natuurlijk ook hoe het ook kan, als hij mijn familie ziet of van mijn vriendinnen. Hij wil eigelijk niets meer geven aan haar (dat zijn zijn woorden niet de mijne) maar zit natuurlijk met zijn broertjes.
Zijn broer wil nu dat de kinderen bij hem in huis komen, aan hem geld geven vind ik geen probleem op dat gebied is hij te vertrouwen (leert ervaring). Maar moeder moet natuurlijk ook instemmen dat de kinderen naar hem gaan.
Als ze bij hun moeder blijven wonen hebben ik en mijn partner besloten om idd geen contant geld meer te geven. Maar om de school op een of andere manier direct te betalen en eten via een zak rijst en andere dingen te geven. Maar als we in NL gaan wonen wordt dit lastig (geen internet bankieren hier). Maar als de broer hier in Z-amerika blijft komt dat wel goed.
Natuurlijk willen wij het beste voor die kinderen, als in een zorgeloze jeugd, medische zorg en een opleiding. Dat zullen we ook altijd blijven ondersteunen tot zij zelfstandig zijn.
De geldkraan dichtdraaien ging meer over de moeder, als je haar namelijk 10 euro geeft gaat er 7,5 euro op aan haar en 2,5 aan haar 3 kinderen.
Ik weet en wist dat dit de realiteit is in Z-Amerika, maar als je zelf in de situatie zit heb je natuurlijk weinig aan deze info.
Begrijp me niet verkeerd, we hebben de midellen om te helpen en doe dit ook graag. Probleem is hoe moeder met hulp omgaat en de manipulatie.
@ Brown eyes, Het is ons geld en ons leven, alles wat er gegeven wordt betekent minder voor ons leven samen. Ik spreek niet rechtstreeks met de familie maar lijkt me logisch dat ik het met mijn vriend hierover heb. Bovendien denk ik echt niet dat ik er meer mee bezig ben als hij, het zijn immers zijn broertjes die allerlei ellende meemaken. Wilde alleen de mening van anderen horen naast de gesprekken met mijn vriend en af en toe met mijn moeder.
@ Wullies, een jaarlijks bedrag kun je niet aan haar geven daar is ze niet verantwoordelijk genoeg voor. Bovendien "bemoei" ik me niet, hij vraagt om mijn mening dus dan geef ik die. Het lijkt me logisch dat deze hele situatie me iets doet. Zijn broertjes is nu ook gewoon mijn familie dus wil ook niet dat ze door een hel gaan. Het zijn trouwens hele lieve intelligente kinderen di met wat hulp een goed leven kunnen opbouwen.
@vlammetj: Natuurlijk laat ik moeders niet in de gevangenis draaien, dat kan je natuurlijk niet maken (al zal ik het af en toe best lekker vinden)
@nummerzoveel: Ze is zeker niet verslaafd. Mijn vriend heeft wel een vermoeden waar het is maar dat draagt niet bij aan de discussie. Sowieso leent niemand je meer geld als je hier een denuncia hebt, die ze zeker krijgt binnenkort.
Van de moederliefde van mijn vriend is door alle omstandigheden weinig over. Hij is meerdere malen naar NL geweest en ziet nu natuurlijk ook hoe het ook kan, als hij mijn familie ziet of van mijn vriendinnen. Hij wil eigelijk niets meer geven aan haar (dat zijn zijn woorden niet de mijne) maar zit natuurlijk met zijn broertjes.
Zijn broer wil nu dat de kinderen bij hem in huis komen, aan hem geld geven vind ik geen probleem op dat gebied is hij te vertrouwen (leert ervaring). Maar moeder moet natuurlijk ook instemmen dat de kinderen naar hem gaan.
Als ze bij hun moeder blijven wonen hebben ik en mijn partner besloten om idd geen contant geld meer te geven. Maar om de school op een of andere manier direct te betalen en eten via een zak rijst en andere dingen te geven. Maar als we in NL gaan wonen wordt dit lastig (geen internet bankieren hier). Maar als de broer hier in Z-amerika blijft komt dat wel goed.
Natuurlijk willen wij het beste voor die kinderen, als in een zorgeloze jeugd, medische zorg en een opleiding. Dat zullen we ook altijd blijven ondersteunen tot zij zelfstandig zijn.
De geldkraan dichtdraaien ging meer over de moeder, als je haar namelijk 10 euro geeft gaat er 7,5 euro op aan haar en 2,5 aan haar 3 kinderen.
Ik weet en wist dat dit de realiteit is in Z-Amerika, maar als je zelf in de situatie zit heb je natuurlijk weinig aan deze info.
Begrijp me niet verkeerd, we hebben de midellen om te helpen en doe dit ook graag. Probleem is hoe moeder met hulp omgaat en de manipulatie.
vrijdag 30 april 2010 om 18:56
@Avianflu; ik kan me enigszins irritatie van je voorstellen.
Maar het punt is nu eenmaal dat je met een heel andere cultuur te maken hebt. Jij als Hollands meisje zal daar weinig invloed op kunnen uitoefenen (ervanuit gaande dat hij geen softie is)
Ook als is ze de ergste op aarde, het is en blijft wel zijn moeder.
Je zult daar toch respect voor op moeten brengen en ze hierin niet tegenwerken. Je zult nu eenmaal wat dingen "niet moeten zien" om de lieve vrede te bewaren. Je kunt niet iemand zonder wat cash geld achterlaten (heb je nu eenmaal nodig) Verder vind ik het wel goed dat je meehelpt aan de studie van de kids en zo, petje af!
Ik denk niet dat veel Hollandse meisjes dat ook zo zouden doen.
Maar het punt is nu eenmaal dat je met een heel andere cultuur te maken hebt. Jij als Hollands meisje zal daar weinig invloed op kunnen uitoefenen (ervanuit gaande dat hij geen softie is)
Ook als is ze de ergste op aarde, het is en blijft wel zijn moeder.
Je zult daar toch respect voor op moeten brengen en ze hierin niet tegenwerken. Je zult nu eenmaal wat dingen "niet moeten zien" om de lieve vrede te bewaren. Je kunt niet iemand zonder wat cash geld achterlaten (heb je nu eenmaal nodig) Verder vind ik het wel goed dat je meehelpt aan de studie van de kids en zo, petje af!
Ik denk niet dat veel Hollandse meisjes dat ook zo zouden doen.
