Relaties
alle pijlers
Herkenning?
zaterdag 1 mei 2010 om 14:53
Even wist ik niet welke pijler, maar het gaat toch over de relatie moeder-dochter.
Ik ben zelf 57 jaar en mijn moeder overleed toen ik 16 was. Dus heel veel herinner ik me niet van haar (één stom ding: ze lag altijd op haar knieën mijn (lange) haren van de kokosmat te plukken, we hadden nog geen stofzuiger!). Ze was een hele lieve vrouw, maar wel erg onderdanig en afhankelijk van mijn vader en zijn mening over haar. Ik heb dat (gelukkig) niet overgenomen.
Vriendinnen van me hebben bijna allemaal hun moeder nog wel. En nemen daar (onbewust?) heel veel van over. Eén vriendin (haar moeder is aantal jaren terug overleden) heeft echt dezelfde trekjes. Trekjes die zij verafschuwde in haar moeder (controlefreak, perfektionistisch, overal commentaar op) en ze doet nu dus hetzelfde. Evenals haar oudere zus, met wie ze niet goed overweg kan, die heeft overal commentaar op. Maar rara, die vriendin doet dat dus ook....
Een andere vriendin (haar moeder is al 87) heeft ook een aantal dingen die ze doet, omdat haar moeder dat dus ook doet. Gisteren bijv.: ze kwam even koffiedrinken en onder het kletsen zei ze ineens: Er hangen allemaal stofdraadjes aan jouw plafond.
Nou kijk ik nooit zo vaak naar mijn plafond: maar inderdaad! Zij zei: dat doe ik elke week met de ragebol...net als haar moeder dus.
Ook zegt ze steevast, als ik bij haar kom: Kijk niet naar de troep hoor (ze heeft man en 3 kinderen en eigenlijk zelden troep!). Ik zeg dan: Joh, ik kom voor jóu en niet om te kijken of alles aan kant is...bovendien is het bij mij (en ik woon alleen) vaak veel rommeliger.
Natuurlijk heb ik mijn dochter (bijna 38) ook dingen bijgebracht, o.a. zelfstandigheid. Maar ze lijkt verder niet op mij, ze is erg netjes thuis!
Herkennen jullie dit dus? Dat je eigenlijk trekjes over hebt genomen van jouw moeder, waar je eigenlijk een hekel aan hebt? Die trekjes bedoel ik dan he?
Ik ben zelf 57 jaar en mijn moeder overleed toen ik 16 was. Dus heel veel herinner ik me niet van haar (één stom ding: ze lag altijd op haar knieën mijn (lange) haren van de kokosmat te plukken, we hadden nog geen stofzuiger!). Ze was een hele lieve vrouw, maar wel erg onderdanig en afhankelijk van mijn vader en zijn mening over haar. Ik heb dat (gelukkig) niet overgenomen.
Vriendinnen van me hebben bijna allemaal hun moeder nog wel. En nemen daar (onbewust?) heel veel van over. Eén vriendin (haar moeder is aantal jaren terug overleden) heeft echt dezelfde trekjes. Trekjes die zij verafschuwde in haar moeder (controlefreak, perfektionistisch, overal commentaar op) en ze doet nu dus hetzelfde. Evenals haar oudere zus, met wie ze niet goed overweg kan, die heeft overal commentaar op. Maar rara, die vriendin doet dat dus ook....
Een andere vriendin (haar moeder is al 87) heeft ook een aantal dingen die ze doet, omdat haar moeder dat dus ook doet. Gisteren bijv.: ze kwam even koffiedrinken en onder het kletsen zei ze ineens: Er hangen allemaal stofdraadjes aan jouw plafond.
Nou kijk ik nooit zo vaak naar mijn plafond: maar inderdaad! Zij zei: dat doe ik elke week met de ragebol...net als haar moeder dus.
Ook zegt ze steevast, als ik bij haar kom: Kijk niet naar de troep hoor (ze heeft man en 3 kinderen en eigenlijk zelden troep!). Ik zeg dan: Joh, ik kom voor jóu en niet om te kijken of alles aan kant is...bovendien is het bij mij (en ik woon alleen) vaak veel rommeliger.
Natuurlijk heb ik mijn dochter (bijna 38) ook dingen bijgebracht, o.a. zelfstandigheid. Maar ze lijkt verder niet op mij, ze is erg netjes thuis!
Herkennen jullie dit dus? Dat je eigenlijk trekjes over hebt genomen van jouw moeder, waar je eigenlijk een hekel aan hebt? Die trekjes bedoel ik dan he?
zaterdag 1 mei 2010 om 15:41
Ik heb de humor en het eigwijs zijn van mijn vader, maar het zorgzame, het bemoederen van mensen, echt van mijn moeder. Ook ben ik soms te soft in de aanpak van mijn kinderen en dat was/is mijn moeder ook. Mijn zus is wat dat betreft net mijn vader, streng maar rechtvaardig en mijn moeder en ik kunnen dan alle twee zeggen en denken:"Aaah dat is zielig!!!". Uiteraard niet waar evt kinderen bij zijn
Ik had ook wel graag het poetsen en opruimen van mijn moeder mee gekregen. Ik ben echt een sloddervos. Laatst zei mijn moeder dat zij dat vroeger ook was, maar dat ze later pas wat meer is gaan schoonmaken en opruimen. Maar goed, zij was/is hele dagen thuis. Maar er is dus nog hoop voor me
Oeh en ik heb het geheugen van mijn moeder! Wij onthouden alles! Waar spullen liggen, wie, wat, wanneer zei. Hele settings incl wat iemand precies aan had!
Ik had ook wel graag het poetsen en opruimen van mijn moeder mee gekregen. Ik ben echt een sloddervos. Laatst zei mijn moeder dat zij dat vroeger ook was, maar dat ze later pas wat meer is gaan schoonmaken en opruimen. Maar goed, zij was/is hele dagen thuis. Maar er is dus nog hoop voor me
Oeh en ik heb het geheugen van mijn moeder! Wij onthouden alles! Waar spullen liggen, wie, wat, wanneer zei. Hele settings incl wat iemand precies aan had!
zaterdag 1 mei 2010 om 15:42
Ik heb een goede band met mijn moeder. Ik ben 34 en zij is 60 jaar. Er zijn wel dingen bij haar die ik soms irritant vind, maar ik denk dat ze ook een beetje bij mij horen.
Mijn moeder en ik lachen altijd om dezelfde dingen, zeggen vaak hetzelfde op hetzelfde moment. En haar manier van opvoeden heb ik ook overgenomen, terwijl ik heel andere plannen had. Ik kreeg als kind een heel vrije opvoeding. Mocht veel en werd overal bij betrokken. Die opvoeding vond ik maar lastig als kind. Ik mocht thuiskomen hoe laat ik wilde, doen wat ik wilde, maar braaf als ik was had ik veel liever wat grenzen gehoord zoals mijn vriendinnen die hadden. Nu merk ik dat ik mijn zoontje ook zo opvoed. Hier ga ik eens goed over nadenken...
Mijn moeder en ik lachen altijd om dezelfde dingen, zeggen vaak hetzelfde op hetzelfde moment. En haar manier van opvoeden heb ik ook overgenomen, terwijl ik heel andere plannen had. Ik kreeg als kind een heel vrije opvoeding. Mocht veel en werd overal bij betrokken. Die opvoeding vond ik maar lastig als kind. Ik mocht thuiskomen hoe laat ik wilde, doen wat ik wilde, maar braaf als ik was had ik veel liever wat grenzen gehoord zoals mijn vriendinnen die hadden. Nu merk ik dat ik mijn zoontje ook zo opvoed. Hier ga ik eens goed over nadenken...
zaterdag 1 mei 2010 om 15:45
Ik herken het wel ja. Heb een aantal goede en minder goede dingen van mijn moeder over genomen;
- Schoonmaakfreak (gelukkig net niet zo erg, maar vast wel als ik net zo veel tijd had als zij heeft voor het huishouden)
- Inlevingsvermogen in anderen (tot in den extreme)
- Optimist / opportunist (het is zoals het is en je kunt er alleen maar en maar beter het beste van maken)
- Streng / zakelijk (laat zich niet makkelijk bedonderen)
Ik vind -al met al- dat ik blij mag zijn met deze dingen. Vind mijn moeder een geweldig mens en ik vind dat ik blij mag zijn als ik op haar lijk
Natuurlijk ben ik niet helemaal hetzelfde, gelukkig maar ook, maar toch. Ze is zeker een voorbeeld voor me.
NB: ik ben 26, mijn moeder is 52.
- Schoonmaakfreak (gelukkig net niet zo erg, maar vast wel als ik net zo veel tijd had als zij heeft voor het huishouden)
- Inlevingsvermogen in anderen (tot in den extreme)
- Optimist / opportunist (het is zoals het is en je kunt er alleen maar en maar beter het beste van maken)
- Streng / zakelijk (laat zich niet makkelijk bedonderen)
Ik vind -al met al- dat ik blij mag zijn met deze dingen. Vind mijn moeder een geweldig mens en ik vind dat ik blij mag zijn als ik op haar lijk
Natuurlijk ben ik niet helemaal hetzelfde, gelukkig maar ook, maar toch. Ze is zeker een voorbeeld voor me.
NB: ik ben 26, mijn moeder is 52.
zaterdag 1 mei 2010 om 15:52
Pomodri, ik dénk ook dat het beter is als er grenzen zijn voor kinderen. Ik ben opgevoed met het idee dat er niéts mocht (hele strenge vader) en mijn ex(vader van mijn dochter) ook heel erg vrij. We hebben een middenweg gezocht. Vanaf haar zevende jaar was ik alleenstaande moeder en was toen zelf pas 26. Dus iedereen dácht dat ik wel heel erg soepel zou zijn...niet dus! Ik heb altijd geprobeerd uit te leggen waarom ik NEE zei. En als ik bijv. wilde dat zij liet weten of ze wel niet thuis zou eten, had ik die regel ook voor mezelf.
Wat ik wel belangrijk vind/vond: Alles is bespreekbaar! En dat is nu nog zo tussen ons, ook al is ze 38 en woont ze in het buitenland. Ze weet dat ik er voor haar ben.
Wat ik wel belangrijk vind/vond: Alles is bespreekbaar! En dat is nu nog zo tussen ons, ook al is ze 38 en woont ze in het buitenland. Ze weet dat ik er voor haar ben.
zaterdag 1 mei 2010 om 15:55
quote:Linndaatje schreef op 01 mei 2010 @ 15:45:
Ik herken het wel ja. Heb een aantal goede en minder goede dingen van mijn moeder over genomen;
- Schoonmaakfreak (gelukkig net niet zo erg, maar vast wel als ik net zo veel tijd had als zij heeft voor het huishouden)
- Inlevingsvermogen in anderen (tot in den extreme)
- Optimist / opportunist (het is zoals het is en je kunt er alleen maar en maar beter het beste van maken)
- Streng / zakelijk (laat zich niet makkelijk bedonderen)
Ik vind -al met al- dat ik blij mag zijn met deze dingen. Vind mijn moeder een geweldig mens en ik vind dat ik blij mag zijn als ik op haar lijk
Natuurlijk ben ik niet helemaal hetzelfde, gelukkig maar ook, maar toch. Ze is zeker een voorbeeld voor me.
NB: ik ben 26, mijn moeder is 52.
Dat is mooi, wat je zegt: dat jouw moeder een voorbeeld is voor je.
jaren geleden, toen ik met kerst bij mijn dochter was, realiseerde ik me ineens dat dit (buitenland) háár leven was, haar wereld. Toen zei ze: Mam, zonder jou en jouw opvoeding en het mij leren zelfstandig te zijn, was dit niet gelukt. Dát vond ik het mooiste kerstkado ooit!
Ik herken het wel ja. Heb een aantal goede en minder goede dingen van mijn moeder over genomen;
- Schoonmaakfreak (gelukkig net niet zo erg, maar vast wel als ik net zo veel tijd had als zij heeft voor het huishouden)
- Inlevingsvermogen in anderen (tot in den extreme)
- Optimist / opportunist (het is zoals het is en je kunt er alleen maar en maar beter het beste van maken)
- Streng / zakelijk (laat zich niet makkelijk bedonderen)
Ik vind -al met al- dat ik blij mag zijn met deze dingen. Vind mijn moeder een geweldig mens en ik vind dat ik blij mag zijn als ik op haar lijk
Natuurlijk ben ik niet helemaal hetzelfde, gelukkig maar ook, maar toch. Ze is zeker een voorbeeld voor me.
NB: ik ben 26, mijn moeder is 52.
Dat is mooi, wat je zegt: dat jouw moeder een voorbeeld is voor je.
jaren geleden, toen ik met kerst bij mijn dochter was, realiseerde ik me ineens dat dit (buitenland) háár leven was, haar wereld. Toen zei ze: Mam, zonder jou en jouw opvoeding en het mij leren zelfstandig te zijn, was dit niet gelukt. Dát vond ik het mooiste kerstkado ooit!
zaterdag 1 mei 2010 om 16:00
Mijn moeder is een aantal jaar geleden overleden. Dit topic zette me aan het denken of ik veel trekjes van haar heb overgenomen.
Sommige dingen waren juist tegengesteld. Mijn moeder was altijd een opruim en poetsfreak. Dat ben ik juist echt niet. Ik ben echt een sloddervos, iets waar mn moeder zich altijd aan ergerde.
Ik heb zelf nog geen kinderen, maar kwam er laatst wel achter dat ik hetzelfde tegen de kat zeg als mn moeder. Dezelfde koosnaampjes (was kat van mn moeder) gebruik tegen de kat als mn moeder deed.
Verder denk ik idd ook dat alleen trekjes overneemt waarbij je je nooit heb geërgerd bij je eigen moeder.Dingen die je waardeert van je eigen moeder neem je misschien wel onbewust over.
Sommige dingen waren juist tegengesteld. Mijn moeder was altijd een opruim en poetsfreak. Dat ben ik juist echt niet. Ik ben echt een sloddervos, iets waar mn moeder zich altijd aan ergerde.
Ik heb zelf nog geen kinderen, maar kwam er laatst wel achter dat ik hetzelfde tegen de kat zeg als mn moeder. Dezelfde koosnaampjes (was kat van mn moeder) gebruik tegen de kat als mn moeder deed.
Verder denk ik idd ook dat alleen trekjes overneemt waarbij je je nooit heb geërgerd bij je eigen moeder.Dingen die je waardeert van je eigen moeder neem je misschien wel onbewust over.
Je hoeft niet bang te zijn voor de dood. Als jij er bent is de dood er niet, ben jij er niet dan is de dood er.
zaterdag 1 mei 2010 om 16:01
quote:Nammma schreef op 01 mei 2010 @ 14:53:
Even wist ik niet welke pijler, maar het gaat toch over de relatie moeder-dochter.
Ze was een hele lieve vrouw, maar wel erg onderdanig en afhankelijk van mijn vader en zijn mening over haar. Ik heb dat (gelukkig) niet overgenomen.
Precies dit heb ik dus helaas van mijn moeder overgenomen. Ze leeft overigens nog. Ik heb nu geen relatie, en stel me de laatste tijd gelukkig een stuk onafhankelijker op. Maar de mening van anderen belangrijk vinden herken ik nog steeds.
Mn moeder is overigens echt het extreme, die vindt alles leuk wat anderen doen en lacht altijd mee. Ik ben wel wat eigenwijzer. Gelukkig, want ik vind dat echt vreselijk!
Even wist ik niet welke pijler, maar het gaat toch over de relatie moeder-dochter.
Ze was een hele lieve vrouw, maar wel erg onderdanig en afhankelijk van mijn vader en zijn mening over haar. Ik heb dat (gelukkig) niet overgenomen.
Precies dit heb ik dus helaas van mijn moeder overgenomen. Ze leeft overigens nog. Ik heb nu geen relatie, en stel me de laatste tijd gelukkig een stuk onafhankelijker op. Maar de mening van anderen belangrijk vinden herken ik nog steeds.
Mn moeder is overigens echt het extreme, die vindt alles leuk wat anderen doen en lacht altijd mee. Ik ben wel wat eigenwijzer. Gelukkig, want ik vind dat echt vreselijk!
zaterdag 1 mei 2010 om 16:01
Nammma, lief van je maar ik ga toch je topic niet vervuilen.
Ik heb vroeger wel vaker meegeschreven op zulke topics en toen ook best goeie tips gehad, maar het was denk ik niet meer te redden.
Overigens zal ik heus wel trekjes van mijn moeder hebben. Zij zei altijd als iemand iets naars gebeurd was "Ja dat had je natuuuuuurlijk van tevoren kunnen weten!." en vervolgens kon diegene z'n ei niet kwijt want dan had ie maar niet zo stom moeten zijn etc.
Ik denk dat soms ook weleens als mensen iets overkomt. Alleen, juist omdat mn moeder altijd zo boem erbovenop vloog probeer ik dat niet te doen en toch te luisteren en te helpen. Maar ik denk het dan wel en dat vind ik al erg genoeg...
Mijn vader was heel anders, die veroordeelde nooit iemand. En zo heilig als hij ben ik echt niet.
Ik heb vroeger wel vaker meegeschreven op zulke topics en toen ook best goeie tips gehad, maar het was denk ik niet meer te redden.
Overigens zal ik heus wel trekjes van mijn moeder hebben. Zij zei altijd als iemand iets naars gebeurd was "Ja dat had je natuuuuuurlijk van tevoren kunnen weten!." en vervolgens kon diegene z'n ei niet kwijt want dan had ie maar niet zo stom moeten zijn etc.
Ik denk dat soms ook weleens als mensen iets overkomt. Alleen, juist omdat mn moeder altijd zo boem erbovenop vloog probeer ik dat niet te doen en toch te luisteren en te helpen. Maar ik denk het dan wel en dat vind ik al erg genoeg...
Mijn vader was heel anders, die veroordeelde nooit iemand. En zo heilig als hij ben ik echt niet.
zaterdag 1 mei 2010 om 16:07
Mijn moeder is 57 en ik ben 26. Vroeger boterde het niet zo tussen ons, omdat ik qua karakter echt net mijn vader ben. Niet dat het tussen mijn ouders niet boterd (in tegendeel ze zijn al 35 jaar heel gelukkig getrouwd) maar mijn vader is een stuk rustiger geworden. Inmiddels ben ik dat ook, en zijn we de beste vriendinnen.
Mijn moeder had altijd een aantal uitspraken die ik vreselijk vond, en die ik nu ook gebruik (en dan denk: Help ik begin op mamma te lijken)
Mijn moeder zei als wij druk waren en niet goed wilde luisteren bijvoorbeeld altijd: Ach als ze 18 zijn, zijn het net mensen. Als kind vond ik dat maar een domme uitspraak net alsof je op je 18e ineens heel volwassen werd. Maar goed ik was laatst bij een vriendin en die klaagde even dat haar peuterzoon de laatste tijd erg slecht luisterd en voor ik er erg in had zei ik: Ach, als ze 18 zijn, zijn het net mensen..
Verder is mijn moeder altijd erg opruimerig geweest, en in de ogen van een puber erg bemoeizuchtig. Dat bemoeizuchtige weet ik niet, mijn dochter is nog maar 2, maar dat opruimerige heb ik absoluut. Als kind dacht ik altijd mens láát toch even liggen en nu loop ik de hele dag de rommel van een ander op te ruimen.
Wat ik ook van mijn moeder heb en waar ik erg blij mee ben is dat ik niet tegen onrechtvaardigheid kan, het hart op de tong heb liggen (maar wel op een leuke manier) en dat ik altijd voor mijzelf en mijn dierbaren op kom.
Mijn moeder had altijd een aantal uitspraken die ik vreselijk vond, en die ik nu ook gebruik (en dan denk: Help ik begin op mamma te lijken)
Mijn moeder zei als wij druk waren en niet goed wilde luisteren bijvoorbeeld altijd: Ach als ze 18 zijn, zijn het net mensen. Als kind vond ik dat maar een domme uitspraak net alsof je op je 18e ineens heel volwassen werd. Maar goed ik was laatst bij een vriendin en die klaagde even dat haar peuterzoon de laatste tijd erg slecht luisterd en voor ik er erg in had zei ik: Ach, als ze 18 zijn, zijn het net mensen..
Verder is mijn moeder altijd erg opruimerig geweest, en in de ogen van een puber erg bemoeizuchtig. Dat bemoeizuchtige weet ik niet, mijn dochter is nog maar 2, maar dat opruimerige heb ik absoluut. Als kind dacht ik altijd mens láát toch even liggen en nu loop ik de hele dag de rommel van een ander op te ruimen.
Wat ik ook van mijn moeder heb en waar ik erg blij mee ben is dat ik niet tegen onrechtvaardigheid kan, het hart op de tong heb liggen (maar wel op een leuke manier) en dat ik altijd voor mijzelf en mijn dierbaren op kom.
Erger u niet, verwonder u slechts!
zaterdag 1 mei 2010 om 16:10
Maar sóms is het toch ook gewoon zo? Dat als er iets vervelends gebeurt bij iemand en dat diegene dit ook al had kunnen voelen op zijn/haar klompen...Voorbeeld: Een zus van me valt altijd op hele jonge jongens....Toen zij 50 was leerde ze een jongen uit Irak kennen (25!) en werd helemaal hoteldebotel van hem. Ondanks waarschuwingen van alle kanten, was ze er van overtuigd dat hij het was voor haar. Totdat hij een keer terug ging naar Irak en getrouwd terug kwam met een meisje van 23.....
zaterdag 1 mei 2010 om 16:25
Ja tuurlijk is dat dan zo, maar dan wordt ze toch niet blij als ik haar dat nog eens ga inpeperen... dan kan je beter proberen om in ieder geval een luisterend oor te bieden en te hopen dat je advies een eventuele volgende keer voorkomt.
En sommige mensen zullen toch nooit luisteren en stoten zich steeds weer aan die spreekwoordelijke steen. Trouwens, in zo'n geval zeg ik dat dan ook wel, ik probeer alleen om niet direct het affikprogramma op te starten.
(en om jouw verhaal moest ik een beetje lachen, want wie heeft iets soortgelijks meegemaakt: juist, mijn moeder)
En sommige mensen zullen toch nooit luisteren en stoten zich steeds weer aan die spreekwoordelijke steen. Trouwens, in zo'n geval zeg ik dat dan ook wel, ik probeer alleen om niet direct het affikprogramma op te starten.
(en om jouw verhaal moest ik een beetje lachen, want wie heeft iets soortgelijks meegemaakt: juist, mijn moeder)
zaterdag 1 mei 2010 om 17:07
quote:sapphire schreef op 01 mei 2010 @ 16:25:
Ja tuurlijk is dat dan zo, maar dan wordt ze toch niet blij als ik haar dat nog eens ga inpeperen... dan kan je beter proberen om in ieder geval een luisterend oor te bieden en te hopen dat je advies een eventuele volgende keer voorkomt.
En sommige mensen zullen toch nooit luisteren en stoten zich steeds weer aan die spreekwoordelijke steen. Trouwens, in zo'n geval zeg ik dat dan ook wel, ik probeer alleen om niet direct het affikprogramma op te starten.
(en om jouw verhaal moest ik een beetje lachen, want wie heeft iets soortgelijks meegemaakt: juist, mijn moeder)
Heel wijs van je! Er is niets irritanter dan mensen die meteen roepen: ik wist het wel, ik had het wel verwacht, ik heb het wel zien aankomen etc. En deze mensen zal je niet gauw in vertrouwen nemen/iets persoonlijks vertellen. Net of maken zij nooit fouten.
En gelukkig heb jij geleerd hoe het niet moet en handel je ernaar.
Ja tuurlijk is dat dan zo, maar dan wordt ze toch niet blij als ik haar dat nog eens ga inpeperen... dan kan je beter proberen om in ieder geval een luisterend oor te bieden en te hopen dat je advies een eventuele volgende keer voorkomt.
En sommige mensen zullen toch nooit luisteren en stoten zich steeds weer aan die spreekwoordelijke steen. Trouwens, in zo'n geval zeg ik dat dan ook wel, ik probeer alleen om niet direct het affikprogramma op te starten.
(en om jouw verhaal moest ik een beetje lachen, want wie heeft iets soortgelijks meegemaakt: juist, mijn moeder)
Heel wijs van je! Er is niets irritanter dan mensen die meteen roepen: ik wist het wel, ik had het wel verwacht, ik heb het wel zien aankomen etc. En deze mensen zal je niet gauw in vertrouwen nemen/iets persoonlijks vertellen. Net of maken zij nooit fouten.
En gelukkig heb jij geleerd hoe het niet moet en handel je ernaar.
zaterdag 1 mei 2010 om 17:44
Ik heb destijds ook niets tegen mijn zus gezegd, maar dus wél gedacht. Ze is nu 62 en gelukkig ietsje pietsje wijzer geworden...na nog een aantal keren behoorlijk "in de fout te zijn gegaan"...
Bijv. met de trein naar Schiphol, om een man te halen die uit Nigeria overkwam.....onderweg had hij nog een SMS gestuurd: of ze eerst nog even 500 euro over kon maken. Gelukkig deed ze dat niet...hij zat trouwens ook niet in het vliegtuig! :0
Bijv. met de trein naar Schiphol, om een man te halen die uit Nigeria overkwam.....onderweg had hij nog een SMS gestuurd: of ze eerst nog even 500 euro over kon maken. Gelukkig deed ze dat niet...hij zat trouwens ook niet in het vliegtuig! :0
zondag 2 mei 2010 om 11:57
Nou gelukkig dat ze zo slim was... dat was mijn moeder dus niet, die is een hoop geld kwijtgeraakt aan zo'n loser. Daar heb ik trouwens ook nooit iets over gezegd, wat ik wel had moeten doen. Maar dat was toen ook al typisch mijn moeder, ze zou nooit geluisterd hebben en alleen geantwoord hebben "Wat een ONZIN, hoe KOM je erbij etc."
Mijn vader had ook altijd een hoop moeite om te voorkomen dat hij de hele familie inclusief al haar kennissen zou moeten onderhouden maar toen hij eenmaal overleden was, zat er geen rem meer op.
Wat ik me nog afvroeg, herkennen jullie trekjes van jezelf bij je kinderen? Ik hoorde mijn jongste vanmorgen op z'n Italiaans de heer en de hele wereld vervloeken omdat hij wakker was geworden door het gekakel van onze kippen en daarna in gearticuleerd Nederlands vragen of er nog iemand koffie wilde. Dat is typisch iets wat ik zelf zou kunnen doen.... giga uit mn dak gaan over iets onbenulligs, in de verkeerde taal, om dan ook direct weer superkalm te zijn......
Mijn vader had ook altijd een hoop moeite om te voorkomen dat hij de hele familie inclusief al haar kennissen zou moeten onderhouden maar toen hij eenmaal overleden was, zat er geen rem meer op.
Wat ik me nog afvroeg, herkennen jullie trekjes van jezelf bij je kinderen? Ik hoorde mijn jongste vanmorgen op z'n Italiaans de heer en de hele wereld vervloeken omdat hij wakker was geworden door het gekakel van onze kippen en daarna in gearticuleerd Nederlands vragen of er nog iemand koffie wilde. Dat is typisch iets wat ik zelf zou kunnen doen.... giga uit mn dak gaan over iets onbenulligs, in de verkeerde taal, om dan ook direct weer superkalm te zijn......
