Relaties
alle pijlers
Herkenning?
zaterdag 1 mei 2010 om 14:53
Even wist ik niet welke pijler, maar het gaat toch over de relatie moeder-dochter.
Ik ben zelf 57 jaar en mijn moeder overleed toen ik 16 was. Dus heel veel herinner ik me niet van haar (één stom ding: ze lag altijd op haar knieën mijn (lange) haren van de kokosmat te plukken, we hadden nog geen stofzuiger!). Ze was een hele lieve vrouw, maar wel erg onderdanig en afhankelijk van mijn vader en zijn mening over haar. Ik heb dat (gelukkig) niet overgenomen.
Vriendinnen van me hebben bijna allemaal hun moeder nog wel. En nemen daar (onbewust?) heel veel van over. Eén vriendin (haar moeder is aantal jaren terug overleden) heeft echt dezelfde trekjes. Trekjes die zij verafschuwde in haar moeder (controlefreak, perfektionistisch, overal commentaar op) en ze doet nu dus hetzelfde. Evenals haar oudere zus, met wie ze niet goed overweg kan, die heeft overal commentaar op. Maar rara, die vriendin doet dat dus ook....
Een andere vriendin (haar moeder is al 87) heeft ook een aantal dingen die ze doet, omdat haar moeder dat dus ook doet. Gisteren bijv.: ze kwam even koffiedrinken en onder het kletsen zei ze ineens: Er hangen allemaal stofdraadjes aan jouw plafond.
Nou kijk ik nooit zo vaak naar mijn plafond: maar inderdaad! Zij zei: dat doe ik elke week met de ragebol...net als haar moeder dus.
Ook zegt ze steevast, als ik bij haar kom: Kijk niet naar de troep hoor (ze heeft man en 3 kinderen en eigenlijk zelden troep!). Ik zeg dan: Joh, ik kom voor jóu en niet om te kijken of alles aan kant is...bovendien is het bij mij (en ik woon alleen) vaak veel rommeliger.
Natuurlijk heb ik mijn dochter (bijna 38) ook dingen bijgebracht, o.a. zelfstandigheid. Maar ze lijkt verder niet op mij, ze is erg netjes thuis!
Herkennen jullie dit dus? Dat je eigenlijk trekjes over hebt genomen van jouw moeder, waar je eigenlijk een hekel aan hebt? Die trekjes bedoel ik dan he?
Ik ben zelf 57 jaar en mijn moeder overleed toen ik 16 was. Dus heel veel herinner ik me niet van haar (één stom ding: ze lag altijd op haar knieën mijn (lange) haren van de kokosmat te plukken, we hadden nog geen stofzuiger!). Ze was een hele lieve vrouw, maar wel erg onderdanig en afhankelijk van mijn vader en zijn mening over haar. Ik heb dat (gelukkig) niet overgenomen.
Vriendinnen van me hebben bijna allemaal hun moeder nog wel. En nemen daar (onbewust?) heel veel van over. Eén vriendin (haar moeder is aantal jaren terug overleden) heeft echt dezelfde trekjes. Trekjes die zij verafschuwde in haar moeder (controlefreak, perfektionistisch, overal commentaar op) en ze doet nu dus hetzelfde. Evenals haar oudere zus, met wie ze niet goed overweg kan, die heeft overal commentaar op. Maar rara, die vriendin doet dat dus ook....
Een andere vriendin (haar moeder is al 87) heeft ook een aantal dingen die ze doet, omdat haar moeder dat dus ook doet. Gisteren bijv.: ze kwam even koffiedrinken en onder het kletsen zei ze ineens: Er hangen allemaal stofdraadjes aan jouw plafond.
Nou kijk ik nooit zo vaak naar mijn plafond: maar inderdaad! Zij zei: dat doe ik elke week met de ragebol...net als haar moeder dus.
Ook zegt ze steevast, als ik bij haar kom: Kijk niet naar de troep hoor (ze heeft man en 3 kinderen en eigenlijk zelden troep!). Ik zeg dan: Joh, ik kom voor jóu en niet om te kijken of alles aan kant is...bovendien is het bij mij (en ik woon alleen) vaak veel rommeliger.
Natuurlijk heb ik mijn dochter (bijna 38) ook dingen bijgebracht, o.a. zelfstandigheid. Maar ze lijkt verder niet op mij, ze is erg netjes thuis!
Herkennen jullie dit dus? Dat je eigenlijk trekjes over hebt genomen van jouw moeder, waar je eigenlijk een hekel aan hebt? Die trekjes bedoel ik dan he?
zaterdag 1 mei 2010 om 15:00
Mijn moeder is 58, ik ben 36 en ja... ik betrap mezelf erop dat ik dingen van haar overneem. Ook dingen waarvan ik pak 'm beet 15 jaar geleden dacht: méns, láát dat nou eens. Opruimen bijvoorbeeld. Dus niet eens poetsen (dat level ga ik echt niet evenaren) maar gewoon opruimen. Alles neerleggen op de plek waar het hoort. En oh ja, alles in mandjes en bakjes stoppen. Lekker georganiseerd. Mijn man lacht zich gek daarom, maar vindt het ondertussen best handig. Soms denk ik nog dat het iets 'van mij' is, maar als ik dan weer thuis kom zie ik dat ik het gewoon gekopieerd heb van mijn moeder. HELP!
Ach welnee, daar staat tegenover dat ik mijn moeder ook een stuk beter snap dan 15 jaar geleden. Dat ik zie dat zij ook maar gewoon een mens is (en geen supermoeder die alles moet weten en alles moet kunnen en alles moet snappen), en dat ze voor mij door het vuur gaat.
Maar Nammma, vertel eens, wat heeft je dochter zoal van je overgenomen?
Ach welnee, daar staat tegenover dat ik mijn moeder ook een stuk beter snap dan 15 jaar geleden. Dat ik zie dat zij ook maar gewoon een mens is (en geen supermoeder die alles moet weten en alles moet kunnen en alles moet snappen), en dat ze voor mij door het vuur gaat.
Maar Nammma, vertel eens, wat heeft je dochter zoal van je overgenomen?
zaterdag 1 mei 2010 om 15:03
Wat mijn dochter heeft overgenomen? Zelfstandigheid (d.w.z. dat zij zich prima kan redden, ze is toen ze 21 was naar het buitenland gegaan om te werken en heeft zich daar helemaal zélf weten op te werken).
Openheid: Wij dragen ons hart behoorlijk op de tong. We kunnen niet schijnheilig doen dus....
Positief zijn: We proberen negatieve ervaringen om te buigen in positieve dingen.
Openheid: Wij dragen ons hart behoorlijk op de tong. We kunnen niet schijnheilig doen dus....
Positief zijn: We proberen negatieve ervaringen om te buigen in positieve dingen.
zaterdag 1 mei 2010 om 15:09
zaterdag 1 mei 2010 om 15:10
quote:dangeensuus schreef op 01 mei 2010 @ 15:04:
Ik hoor mijn moeder praten wanneer ik mijn puberkind op zijn lazer geef. Dezelfde non-argumenten, zoals:
omdat ik het zeg
zolang je onder mijn dak woont houd je je aan mijn regels
ik heb niet met je geknikkerd
je hebt het niet tegen je vriend hoor!
Idem. Dingen die ik me vroeger voornam nooooit te zeggen.
En ik hoor mijn moeder als ik dingen zeg.
Ik hoor mijn moeder praten wanneer ik mijn puberkind op zijn lazer geef. Dezelfde non-argumenten, zoals:
omdat ik het zeg
zolang je onder mijn dak woont houd je je aan mijn regels
ik heb niet met je geknikkerd
je hebt het niet tegen je vriend hoor!
Idem. Dingen die ik me vroeger voornam nooooit te zeggen.
En ik hoor mijn moeder als ik dingen zeg.
zaterdag 1 mei 2010 om 15:12
quote:milo schreef op 01 mei 2010 @ 15:08:
Ik heb meer trekken van mijn vader overgenomen dan van mijn moeder.Dat zie ik aan mijn oudste zus ook. Onze vader overleed ook al vroeg (ik was 23) en ik heb me altijd aan hem geërgerd, dus in mijn ogen niets overgenomen van hem. Hij vond het namelijk érg belangrijk wat iemand deed voor de kost. Iemand die bijv. in een fabriek werkte, vond hij maar niks. Ik mocht dan ook geen vriendin zijn met een meisje, wiens vader in een fabriek werkte! Voor mij maakt het niet uit wat iemand doet, als hij/zij maar plezier heeft in zijn/haar werk. Mijn oudste zus is ook een beetje vrekkig, dat was mijn vader ook...
Ik heb meer trekken van mijn vader overgenomen dan van mijn moeder.Dat zie ik aan mijn oudste zus ook. Onze vader overleed ook al vroeg (ik was 23) en ik heb me altijd aan hem geërgerd, dus in mijn ogen niets overgenomen van hem. Hij vond het namelijk érg belangrijk wat iemand deed voor de kost. Iemand die bijv. in een fabriek werkte, vond hij maar niks. Ik mocht dan ook geen vriendin zijn met een meisje, wiens vader in een fabriek werkte! Voor mij maakt het niet uit wat iemand doet, als hij/zij maar plezier heeft in zijn/haar werk. Mijn oudste zus is ook een beetje vrekkig, dat was mijn vader ook...
zaterdag 1 mei 2010 om 15:14
Ik realiseer me nu ineens, dat het misschien best heel veel uitmaakt/heeft uitgemaakt, dat ik mijn ouders langer niet ken dan dat ik ze wél heb gekend.
Maar als kind vond ik mijn vader erg dominant...en mijn eerste man was dus een soort kopie van mijn vader: Dominant! Maar gelukkig ontdekte ik dat na 7 jaar huwelijk....en ben toen gescheiden.
Maar als kind vond ik mijn vader erg dominant...en mijn eerste man was dus een soort kopie van mijn vader: Dominant! Maar gelukkig ontdekte ik dat na 7 jaar huwelijk....en ben toen gescheiden.
zaterdag 1 mei 2010 om 15:15
Als het even kan, wil ik niet worden zoals mijn moeder. Sommige trekjes wil ik overnemen, andere beslist niet, en soms ontdek ik per ongeluk trekjes van mijn moeder bij mezelf die ik vreselijk vind.
Mijn moeder is soms nogal rigide. Haar denkbeelden zijn de juiste, anderen denken over het algemeen fout. Ze kan ook vrij negatief over andere mensen zijn als deze er niet bij zijn. Deze trekjes bespeur ik jammer genoeg ook bij mezelf (maar ik werk eraan! ). Haar vrij harde en ietwat liefdeloze manier van opvoeden weet ik dan weer vrij goed te vermijden.
Er zijn ook eigenschappen die ik juist sterk waardeer in mijn moeder, en die ik graag overneem. Haar zelfstandigheid, haar doorzettingsvermogen, haar vermogen tegen de heersende opinie in te gaan, vind ik bijvoorbeeld heel waardevol.
Zolang je je bewust bent van wat je wel wilt overnemen en wat niet, denk ik dat je een heel eind komt in het ontlopen van de moederfuik
Mijn moeder is soms nogal rigide. Haar denkbeelden zijn de juiste, anderen denken over het algemeen fout. Ze kan ook vrij negatief over andere mensen zijn als deze er niet bij zijn. Deze trekjes bespeur ik jammer genoeg ook bij mezelf (maar ik werk eraan! ). Haar vrij harde en ietwat liefdeloze manier van opvoeden weet ik dan weer vrij goed te vermijden.
Er zijn ook eigenschappen die ik juist sterk waardeer in mijn moeder, en die ik graag overneem. Haar zelfstandigheid, haar doorzettingsvermogen, haar vermogen tegen de heersende opinie in te gaan, vind ik bijvoorbeeld heel waardevol.
Zolang je je bewust bent van wat je wel wilt overnemen en wat niet, denk ik dat je een heel eind komt in het ontlopen van de moederfuik
zaterdag 1 mei 2010 om 15:20
@Namma: haar zienswijze is altijd juist en ook de enige juiste, als ze iemand niet mag dan laat ze dat overduidelijk blijken en dan ook echt aan iedereen.....
maar goed, ik heb niet voor niets geen contact meer met haar, dus misschien moet ik er niet teveel over uitwijden, want dat was niet wat jij bedoelde volgens mij, voor je t weet verzandt jouw topic in een vreselijke-moeder opsomming.......
maar goed, ik heb niet voor niets geen contact meer met haar, dus misschien moet ik er niet teveel over uitwijden, want dat was niet wat jij bedoelde volgens mij, voor je t weet verzandt jouw topic in een vreselijke-moeder opsomming.......
zaterdag 1 mei 2010 om 15:26
Als dit topic ruimte geeft aan wat men verafschuwt in een moeder, geeft toch niet?
Heb jij het contact verbroken met jouw moeder?
Die ene vriendin van me, heeft ook de neiging overduidelijk te laten blijken dat haar mening eigenlijk de enige is...en dat was juist wat ze zo verafschuwde in haar moeder! Dus ik kan me voorstellen dat je je daar aan ergert!
Heb jij het contact verbroken met jouw moeder?
Die ene vriendin van me, heeft ook de neiging overduidelijk te laten blijken dat haar mening eigenlijk de enige is...en dat was juist wat ze zo verafschuwde in haar moeder! Dus ik kan me voorstellen dat je je daar aan ergert!
