Relaties
alle pijlers
Relatie verbreken
dinsdag 4 mei 2010 om 15:18
Hai Allemaal,
Ik heb mij zojuist aangemeld op dit forum, omdat ik het idee heb dat hier dames zitten met iets meer levenservaring
. Het zit zo:
Ik ben 21 jaar en heb sinds mijn 16e verkering met een hele lieve jongen (hij is 5 jaar ouders). Sinds 2 jaar wonen we samen in een leuk huis, hij heeft een goede baan en ik studeer nog. Sinds een aantal weken twijfel ik aan mijn hele leven. Is dit wel wat ik wil? Duurt het niet te lang? Vijf jaar een relatie hebben op je 21, leef je dan wel echt? Ik heb zoveel twijfels. Enerzijds zou ik ontzettend graag hier weg willen gaan (uit de stad waar ik geboren en getogen ben), om 'de wereld' te ontdekken. Te studeren, mijn eigen plekje te hebben en weer wat spanning en plezier te voelen. Anderzijds hebben mijn vriend en ik het samen heel fijn, maar het is allemaal zo 'voor elkaar'.
Mijn vraag is, heeft iemand van jullie ooit in deze situatie gezeten? Al vanaf jonge leeftijd in een relatie? Zijn je partner en jij bij elkaar gebleven of is het misgegaan?
Harstikke bedankt vast, Roos.
Ik heb mij zojuist aangemeld op dit forum, omdat ik het idee heb dat hier dames zitten met iets meer levenservaring
. Het zit zo: Ik ben 21 jaar en heb sinds mijn 16e verkering met een hele lieve jongen (hij is 5 jaar ouders). Sinds 2 jaar wonen we samen in een leuk huis, hij heeft een goede baan en ik studeer nog. Sinds een aantal weken twijfel ik aan mijn hele leven. Is dit wel wat ik wil? Duurt het niet te lang? Vijf jaar een relatie hebben op je 21, leef je dan wel echt? Ik heb zoveel twijfels. Enerzijds zou ik ontzettend graag hier weg willen gaan (uit de stad waar ik geboren en getogen ben), om 'de wereld' te ontdekken. Te studeren, mijn eigen plekje te hebben en weer wat spanning en plezier te voelen. Anderzijds hebben mijn vriend en ik het samen heel fijn, maar het is allemaal zo 'voor elkaar'.
Mijn vraag is, heeft iemand van jullie ooit in deze situatie gezeten? Al vanaf jonge leeftijd in een relatie? Zijn je partner en jij bij elkaar gebleven of is het misgegaan?
Harstikke bedankt vast, Roos.
dinsdag 4 mei 2010 om 15:21
dinsdag 4 mei 2010 om 15:25
Hoi. Ik ben 32 en ben al vanaf mijn 15e bij mijn man.
Dat is dus al heeeeeeeel lang..
Ik heb ook wel eens dat gevoel gehad maar niet zo heel erg sterk.
Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik echt iets gemist heb. Spanning vond/vind ik niet echt belangrijk. Mij echt prettig voelen en gelukkig zijn wel. Misschien ben ik gewoon saai hoor, kan ook.
Ik heb mijn ontwikkeling gewoon met hem doorgemaakt. Met hem opgegroeid. We zijn na 17 jaar nog steeds bij elkaar. We houden heel veel van elkaar en weten precies wat we aan elkaar hebben. Wij hebben nu 2 kinderen van 5 en 3,5 en zijn huisje-boompje-beestje.
Natuurlijk hebben we ook wel eens ruzie. Of denk ik, nou zo heb ik er geen zin meer in, maar dat zijn fases.
Ik denk dat je het met je vriend moet bespreken. ALs je echt dat gevoel hebt meot hij daar voor open staan vind ik. Juist omdat je gewoon ook nog erg jong bent. Succes ermee. Ook al heb ik het gevoel niet echt gehad, ik snap het wel.
Dat is dus al heeeeeeeel lang..
Ik heb ook wel eens dat gevoel gehad maar niet zo heel erg sterk.
Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik echt iets gemist heb. Spanning vond/vind ik niet echt belangrijk. Mij echt prettig voelen en gelukkig zijn wel. Misschien ben ik gewoon saai hoor, kan ook.
Ik heb mijn ontwikkeling gewoon met hem doorgemaakt. Met hem opgegroeid. We zijn na 17 jaar nog steeds bij elkaar. We houden heel veel van elkaar en weten precies wat we aan elkaar hebben. Wij hebben nu 2 kinderen van 5 en 3,5 en zijn huisje-boompje-beestje.
Natuurlijk hebben we ook wel eens ruzie. Of denk ik, nou zo heb ik er geen zin meer in, maar dat zijn fases.
Ik denk dat je het met je vriend moet bespreken. ALs je echt dat gevoel hebt meot hij daar voor open staan vind ik. Juist omdat je gewoon ook nog erg jong bent. Succes ermee. Ook al heb ik het gevoel niet echt gehad, ik snap het wel.
dinsdag 4 mei 2010 om 15:25
Ik weet dus niet of het aan de 'vrijheid' ligt of aan mijn relatie. Tenminste; misschien weet ik het wel, maar vind het moeilijk te bepalen. Vrijheid heb ik namelijk vrij veel, mijn vriend werkt als ik thuis ben en andersom, daarnaast sporten we beide op verschillende avonden en houden we in dat opzicht elkaar niet tegen.
Een andere kamer zoeken vind ik te vaag, alsof je aan een soort 'uistel van executie' doet ofzo, snap je? Ik heb heel sterk het 'of weg of blijven' gevoel..
Een andere kamer zoeken vind ik te vaag, alsof je aan een soort 'uistel van executie' doet ofzo, snap je? Ik heb heel sterk het 'of weg of blijven' gevoel..
dinsdag 4 mei 2010 om 15:25
Ik ken het gevoel maar al te goed. Ik heb er ooit ook een topic over geopend.
Allereerst: je moet eens gaan kijken of die gevoelens die je hebt over of je hier te jong voor bent, echt kloppen. Voel je dat echt zo, of denk je dat je dat moet voelen? Heel veel mensen roepen dat en ze zullen misschien wel een punt hebben, maar een relatie verbreken om die reden lijkt me dan weer een beetje stom.
Ten tweede: wat zie je in de toekomst (met hem), en word je daar gelukkig van? Bij mij was het duidelijk toen ik geen zin had om met hem op vakantie te gaan en toen hij het had over trouwen, dacht ik 'niet met jou'. Dus heb ik er een punt achter gezet (ik was toen 21 en meer dan zes jaar met hem samen, we woonden ook samen).
Maar een relatie hoeft je niet tegen te houden om je eigen ding te gaan doen (al kan het je wel belemmeren soms).
Wat je zegt in je nieuwe post, dat je het gevoel hebt dat je moet kiezen: het leven is niet zwart-wit. En het verbreken van zo'n relatie is niet leuk.
Allereerst: je moet eens gaan kijken of die gevoelens die je hebt over of je hier te jong voor bent, echt kloppen. Voel je dat echt zo, of denk je dat je dat moet voelen? Heel veel mensen roepen dat en ze zullen misschien wel een punt hebben, maar een relatie verbreken om die reden lijkt me dan weer een beetje stom.
Ten tweede: wat zie je in de toekomst (met hem), en word je daar gelukkig van? Bij mij was het duidelijk toen ik geen zin had om met hem op vakantie te gaan en toen hij het had over trouwen, dacht ik 'niet met jou'. Dus heb ik er een punt achter gezet (ik was toen 21 en meer dan zes jaar met hem samen, we woonden ook samen).
Maar een relatie hoeft je niet tegen te houden om je eigen ding te gaan doen (al kan het je wel belemmeren soms).
Wat je zegt in je nieuwe post, dat je het gevoel hebt dat je moet kiezen: het leven is niet zwart-wit. En het verbreken van zo'n relatie is niet leuk.
dinsdag 4 mei 2010 om 15:26
Tjonge.
Heb je dit al met je vriend besproken of met andere mensen?
Als je toch gelukkig bent, waarom denk je dan dat het ergens anders beter zou zijn. Misschien is het een idee om, vanuit de situatie waarin je nu zit eens wat plannen samen met je vriend te maken, misschien wilt hij daar wel in mee en het lijkt me ook dat als jullie je wat meer op de buitenwereld gaan richten, in de vorm van nieuwe vrienden, hobby's en dergelijke, dat er veel meer uit deze relatie te halen valt, maar om dan maar gelijk de hele boel los te laten en in je eentje iets te gaan ondernemen is dat niet ineens wat erg veel?
Heb je dit al met je vriend besproken of met andere mensen?
Als je toch gelukkig bent, waarom denk je dan dat het ergens anders beter zou zijn. Misschien is het een idee om, vanuit de situatie waarin je nu zit eens wat plannen samen met je vriend te maken, misschien wilt hij daar wel in mee en het lijkt me ook dat als jullie je wat meer op de buitenwereld gaan richten, in de vorm van nieuwe vrienden, hobby's en dergelijke, dat er veel meer uit deze relatie te halen valt, maar om dan maar gelijk de hele boel los te laten en in je eentje iets te gaan ondernemen is dat niet ineens wat erg veel?
dinsdag 4 mei 2010 om 15:27
Miranous: Dank je wel voor je reactie, jij geeft mij hoop dat het wel kan haha .
Ik heb het al met mijn vriend besproken hoor, vind dat hij recht heeft om te weten hoe ik mij nu voel. Ook al is dat voor hem net het leukste nieuws dat er is. Hij is er heel simpel in; hij voelt zich super bij mij en wil die toekomst samen. Maar ook vind ie dat ik voor mijn eigen geluk & gevoel moet kiezen, en dat laatste vind ik dus vrij moeilijk. Bedankt voor je reactie!
. Ik heb het al met mijn vriend besproken hoor, vind dat hij recht heeft om te weten hoe ik mij nu voel. Ook al is dat voor hem net het leukste nieuws dat er is. Hij is er heel simpel in; hij voelt zich super bij mij en wil die toekomst samen. Maar ook vind ie dat ik voor mijn eigen geluk & gevoel moet kiezen, en dat laatste vind ik dus vrij moeilijk. Bedankt voor je reactie!
dinsdag 4 mei 2010 om 15:28
Yep, precies dezelfde situatie..
Op jonge leeftijd vriend gekregen die ook aantal jaren ouder was. Op 19de gaan samenwonen in de plaats waar we allebei al woonden, maar al mijn klasgenoten gingen de stad verlaten voor studie. Studeerde zelf ook in andere stad, dat is het enige wat ik soms gemist heb.
Misschien had ik beter eerst op mezelf kunnen gaan wonen, maar op dat moment wilde ik heel graag samenwonen. Heb ook regelmatig getwijfeld, maar ben gewoon wel heel blij met mijn vriend. Ik werk nu sinds 2 jaar en nu is het helemaal super. Onze levens liggen nu ook beter op 1 lijn.
Veel vriendinnen van mij zijn nu juist jaloers op mij omdat ik al samenwoon in een leuk huisje etc.
Het is even een fase en als je echt twijfelt kan je altijd eerst 1/2 jaar alleen gaan wonen en dan weer gaan samenwonen.
Op jonge leeftijd vriend gekregen die ook aantal jaren ouder was. Op 19de gaan samenwonen in de plaats waar we allebei al woonden, maar al mijn klasgenoten gingen de stad verlaten voor studie. Studeerde zelf ook in andere stad, dat is het enige wat ik soms gemist heb.
Misschien had ik beter eerst op mezelf kunnen gaan wonen, maar op dat moment wilde ik heel graag samenwonen. Heb ook regelmatig getwijfeld, maar ben gewoon wel heel blij met mijn vriend. Ik werk nu sinds 2 jaar en nu is het helemaal super. Onze levens liggen nu ook beter op 1 lijn.
Veel vriendinnen van mij zijn nu juist jaloers op mij omdat ik al samenwoon in een leuk huisje etc.
Het is even een fase en als je echt twijfelt kan je altijd eerst 1/2 jaar alleen gaan wonen en dan weer gaan samenwonen.
dinsdag 4 mei 2010 om 15:29
Het gras is altijd groener bij de buren. Of althans - dat lijkt zo.
Bedenk je wat voor jou belangrijk is in het leven, ongeacht je vriend, je studie, je hele situatie zullen we maar zeggen. Wat wil jij in je leven bereiken? Past je vriend binnen dat plaatje?
Een goede vriendin van me zat een jaar geleden in een dergelijke dip. Ze had alles: goede baan, fijne relatie, huisje.. Maar het gevoel van "Is dit het nou?"
Haar heb ik gezegd: het kan altijd beter. Het kan zeker ook slechter. Het gaat er uiteindelijk om of je hiermee kunt leven, of dit genoeg voor je is. Is dat zo, dan kun je beter werken aan tevreden zijn met wat je hebt. Is dat niet zo, dan lijkt het antwoord mij duidelijk.
Bedenk je wat voor jou belangrijk is in het leven, ongeacht je vriend, je studie, je hele situatie zullen we maar zeggen. Wat wil jij in je leven bereiken? Past je vriend binnen dat plaatje?
Een goede vriendin van me zat een jaar geleden in een dergelijke dip. Ze had alles: goede baan, fijne relatie, huisje.. Maar het gevoel van "Is dit het nou?"
Haar heb ik gezegd: het kan altijd beter. Het kan zeker ook slechter. Het gaat er uiteindelijk om of je hiermee kunt leven, of dit genoeg voor je is. Is dat zo, dan kun je beter werken aan tevreden zijn met wat je hebt. Is dat niet zo, dan lijkt het antwoord mij duidelijk.
dinsdag 4 mei 2010 om 15:31
Captain_Obvious en Cateuatje: Ja, jullie hebben gelijk. Vanochtend waren mijn vriend en ik even aan het praat en toen zei hij ook: Je kan niet zomaar alle schepen achter je verbranden en doorgaan. Als ik mijn gevoel uitspreek dan klinkt het daar wel naar.
CO: Ik vind mijzelf te jong in plaats van 'anderen'. Veel mensen vinden ons juist erg leuk samen en ik hoor nooit iets in de trant van: "zo jong al samen, sjonge jonge". Daarom vind ik eht raar, dat IK het wel ineens zo voel! Grappig dat je dat zegt over 'trouwen', mijn vriend begon laatst over kinderen en toen kreeg ik wel heel sterk het gevoel dat er een man van 180 kilo op mijn borstkas ging zitten.
CO: Ik vind mijzelf te jong in plaats van 'anderen'. Veel mensen vinden ons juist erg leuk samen en ik hoor nooit iets in de trant van: "zo jong al samen, sjonge jonge". Daarom vind ik eht raar, dat IK het wel ineens zo voel! Grappig dat je dat zegt over 'trouwen', mijn vriend begon laatst over kinderen en toen kreeg ik wel heel sterk het gevoel dat er een man van 180 kilo op mijn borstkas ging zitten.
dinsdag 4 mei 2010 om 15:33
Ik denk inderdaad dat dat het ook is: gras lijkt altijd groener.
Ik had ook altijd het gevoel dat ik moest kiezen omdat ik niet alles kon hebben. Dat was ook wel zo, maar ik had misschien wel het samenwonen 2 jaartjes uit kunnen stellen. Maar ja, vriend en ik hebben nu al wel veel meegemaakt en wonen ondertussen al 5 jaar samen. Daar ben ik achteraf ook heel blij mee.
Soms kan je gewoon niet alles hebben en moet je kijken wat je zelf het belangrijkst vindt. Ik kijk in zo'n situatie ook te snel naar wat anderen vinden van mijn leven, terwijl dat natuurlijk helemaal niet belangrijk is..
Ik had ook altijd het gevoel dat ik moest kiezen omdat ik niet alles kon hebben. Dat was ook wel zo, maar ik had misschien wel het samenwonen 2 jaartjes uit kunnen stellen. Maar ja, vriend en ik hebben nu al wel veel meegemaakt en wonen ondertussen al 5 jaar samen. Daar ben ik achteraf ook heel blij mee.
Soms kan je gewoon niet alles hebben en moet je kijken wat je zelf het belangrijkst vindt. Ik kijk in zo'n situatie ook te snel naar wat anderen vinden van mijn leven, terwijl dat natuurlijk helemaal niet belangrijk is..
dinsdag 4 mei 2010 om 15:34
Linndaatje: Dat is het idd, het kan altijd beter ((dat gevoel heb ik heel sterk)), maar de kans dat het slechter wordt is ook aanwezig. Ik heb zo sterk het idee dat als ik nu 'links' afsla dat ik nooit zou weten hoe het was geweest als ik 'rechts' was gegaan. Dat is het leven natuurlijk, keuzes (of fouten?) maken.
Didietje: Het is idd een fase waar ik inzit, ben benieuwd om te weten hoe ik hieruit kom. Of 'wij' bedoel ik. Blij om te horen dat jullie nu goed op 1 lijn zitten.
Didietje: Het is idd een fase waar ik inzit, ben benieuwd om te weten hoe ik hieruit kom. Of 'wij' bedoel ik. Blij om te horen dat jullie nu goed op 1 lijn zitten.
dinsdag 4 mei 2010 om 15:37
Didietje: Dat is PRECIES waar ik tegenaanloop. Jij zegt " Maar ja, vriend en ik hebben nu al wel veel meegemaakt en wonen ondertussen al 5 jaar samen" , maar is dat een reden om te blijven? Natuurlijk is een 'gevoel' geen reden om te gaan, maar op je 21 kan je niet simpelweg in een relatie blijven, 'omdat je al zo lang bij elkaar bent'. Toch?
dinsdag 4 mei 2010 om 15:38
Bij mij was het inderdaad een stuk beter toen ik ook ging werken.
Hij werkte al dus zat in een vast ritme. Ik studeerde, had in het weekend een bijbaantje, s avonds regelmatig op stap. En hij vond (en vindt) alles wat ik wou doen altijd prima, maar daardoor zag ik hem wel weinig, vooral door werken in het weekend.
Nu ik werk hebben we juist meer tijd voor elkaar en hebben we hetzelfde ritme. Werkt nu gewoon een stuk beter!
Hij werkte al dus zat in een vast ritme. Ik studeerde, had in het weekend een bijbaantje, s avonds regelmatig op stap. En hij vond (en vindt) alles wat ik wou doen altijd prima, maar daardoor zag ik hem wel weinig, vooral door werken in het weekend.
Nu ik werk hebben we juist meer tijd voor elkaar en hebben we hetzelfde ritme. Werkt nu gewoon een stuk beter!
dinsdag 4 mei 2010 om 15:40
Nee zo bedoel ik het niet, 'wonen ondertussen al 5 jaar samen'.
Bedoelde, als ik eerst op kamers was gaan wonen, zouden we nu pas zijn gaan samenwonen en had ik deze 5 jaar samenwonen gemist. Dat had ik eigenlijk ook niet willen missen, wil gewoon altijd alles!
Maar als jij echt denkt dat dit niet de man voor je is, moet je inderdaad niet blijven 'omdat je al zolang samen bent'! Als je er vanuit gaat dat je 80 wordt en daarvan 60 jaar een vriend hebt, dan is 5 jaar nog helemaal niks natuurlijk!
Bedoelde, als ik eerst op kamers was gaan wonen, zouden we nu pas zijn gaan samenwonen en had ik deze 5 jaar samenwonen gemist. Dat had ik eigenlijk ook niet willen missen, wil gewoon altijd alles!
Maar als jij echt denkt dat dit niet de man voor je is, moet je inderdaad niet blijven 'omdat je al zolang samen bent'! Als je er vanuit gaat dat je 80 wordt en daarvan 60 jaar een vriend hebt, dan is 5 jaar nog helemaal niks natuurlijk!
dinsdag 4 mei 2010 om 15:42
Tja, twijfel hebben is nooit leuk. Ik denk dat iedereen periodes heeft dat je twijfelt in je relatie.
Je schrijft dat je sinds een aantal weken twijfelt, en dat is nog niet echt lang vind ik. Ik vind het goed van je dat je open en eerlijk over je gevoelens bent naar hem toe.
Neem jezelf serieus! Iedereen kan hier wat van vinden en zeggen; ach, het hoort er bij, het is normaal, maar het gaat om wat JIJ voelt. En mocht je uiteindelijk niet verder willen, zorg dat je alles heel weloverwogen doet, niet te impulsief.
Ik kan me heel goed voorstellen dat je iets hebt van: wat is er nog meer in het leven, alles lijkt al zo 'vast' te liggen.
Blijf erover praten, totdat je echt weet wat je wilt. En neem van tijd tot tijd ook afstand van alle piekergedachten, want je kan jezelf er ook helemaal gek mee maken.
Je schrijft dat je sinds een aantal weken twijfelt, en dat is nog niet echt lang vind ik. Ik vind het goed van je dat je open en eerlijk over je gevoelens bent naar hem toe.
Neem jezelf serieus! Iedereen kan hier wat van vinden en zeggen; ach, het hoort er bij, het is normaal, maar het gaat om wat JIJ voelt. En mocht je uiteindelijk niet verder willen, zorg dat je alles heel weloverwogen doet, niet te impulsief.
Ik kan me heel goed voorstellen dat je iets hebt van: wat is er nog meer in het leven, alles lijkt al zo 'vast' te liggen.
Blijf erover praten, totdat je echt weet wat je wilt. En neem van tijd tot tijd ook afstand van alle piekergedachten, want je kan jezelf er ook helemaal gek mee maken.
dinsdag 4 mei 2010 om 15:43
Het is ook zeker zo dat het gras groener is bij de buren.
Maar ik denk dat als je er nu al mee 'zit' je er later ook last van kan hebben.
Wellicht dat je tijdens je studie op kamers kan gaan? Dat jullie wel gewoon een latrelatie hebben natuurlijk, maar dat je een beetje je eigen ding kan doen, kan gaan uitzoeken of je het wil.
Maar ik denk dat als je er nu al mee 'zit' je er later ook last van kan hebben.
Wellicht dat je tijdens je studie op kamers kan gaan? Dat jullie wel gewoon een latrelatie hebben natuurlijk, maar dat je een beetje je eigen ding kan doen, kan gaan uitzoeken of je het wil.
dinsdag 4 mei 2010 om 15:44
Jouw verhaal zou mijn verhaal kunnen zijn.. op mijn 17e leerde ik mijn vriend kennen. Ik ben nu 21 en we woonden een half jaar samen in zijn appartement.
Ik liep tegen dezelfde dingen aan en dat zat onze relatie in de weg. Ondanks dat ik mijn vriend als persoon ontzettend waardeer en andersom, hebben we na veel wikken en wegen de knoop doorgehakt.
Ik woon sinds een week weer thuis en ben op zoek naar iets voor mijzelf. Mijn ex-vriend en ik hadden het idee dat dit voor nu gewoon even het beste is..
Als ik dit zo opschrijf lijkt het allemaal heel simpel te zijn gegaan maar heb echt maaandenland getwijfeld, het erover gehad, gehuild samen. Alles.
Maar nu de knoop is doorgehakt voel ik me aan de ene kant intens verdrietig omdat ik het leventje met mijn ex en mijn ex zelf achter heb moeten laten. Aan de andere kant zie ik zoveel deuren voor mij opengaan en voel ik me heel opgelucht.. Dit is wat ik nodig had
Het hoeft voor jou niet zo te gaan natuurlijk TO, maar ik dacht ik vertel mijn verhaal. Je bent niet de enige
Ik liep tegen dezelfde dingen aan en dat zat onze relatie in de weg. Ondanks dat ik mijn vriend als persoon ontzettend waardeer en andersom, hebben we na veel wikken en wegen de knoop doorgehakt.
Ik woon sinds een week weer thuis en ben op zoek naar iets voor mijzelf. Mijn ex-vriend en ik hadden het idee dat dit voor nu gewoon even het beste is..
Als ik dit zo opschrijf lijkt het allemaal heel simpel te zijn gegaan maar heb echt maaandenland getwijfeld, het erover gehad, gehuild samen. Alles.
Maar nu de knoop is doorgehakt voel ik me aan de ene kant intens verdrietig omdat ik het leventje met mijn ex en mijn ex zelf achter heb moeten laten. Aan de andere kant zie ik zoveel deuren voor mij opengaan en voel ik me heel opgelucht.. Dit is wat ik nodig had
Het hoeft voor jou niet zo te gaan natuurlijk TO, maar ik dacht ik vertel mijn verhaal. Je bent niet de enige
dinsdag 4 mei 2010 om 15:44
Zolang je het nog prettig vindt en je erop verheugt om dingen samen te doen, zolang het je nog interesseert wat de ander doet, dan is het voor mij genoeg om te blijven. Maar dat is voor iedereen anders. Op het moment dat je je druk gaat maken over 'waar moet ik dan wonen' en 'hoe gaan we de spullen verdelen' zou ik toch mijn vraagtekens hebben.
dinsdag 4 mei 2010 om 15:45
Iloveholiday: Ja, precies; dank je voor je reactie. Ik neem ook zeker de tijd. Dat heb ik mijn vriend ook gezegd. Ik wil niet als in een impuls mijn relatie beeindigen (ik bedoel; het is geen paar mooie schoenen ).
Het is gewoon een rare gedachtte, als je al zo jong samen bent dat er ook nog een 'Roos=alleen" kan zijn. Uiteindelijk moet ik voor mijzelf kiezen, alleen ik weet niet hoe. Voor mijzelf kiezen kan betekenen dat ik in deze relatie blijf maar het kan ook anders.
Ik neem af en toe wel beetje afstand ja, want ik weet nu ook hoe erg een mens kan piekeren . Dank je
Het is gewoon een rare gedachtte, als je al zo jong samen bent dat er ook nog een 'Roos=alleen" kan zijn. Uiteindelijk moet ik voor mijzelf kiezen, alleen ik weet niet hoe. Voor mijzelf kiezen kan betekenen dat ik in deze relatie blijf maar het kan ook anders.
Ik neem af en toe wel beetje afstand ja, want ik weet nu ook hoe erg een mens kan piekeren . Dank je
dinsdag 4 mei 2010 om 15:50
dinsdag 4 mei 2010 om 15:51
Ik heb ook op mijn 16e verkering gekregen met iemand die nogal wat ouder was. Ben op mijn twintigste met hem gaan samenwonen (en gelijk getrouwd).
In tegenstelling tot jou, heb ik nooit gedacht 'is dit het nou' of naar avontuur of iets anders verlangd.
Ik ben met die jongen/man 28 jaar samengebleven.
Reden dat het uiteindelijk mislukt is: hij was uiterst autoritair en verbaal gewelddadig, was constant chagrijnig, klaagde over alles, toonde al vele jaren geen blijk van genegenheid meer voor me en had al vele jaren geen behoefte aan seks en tederheid meer.
In tegenstelling tot jou, heb ik nooit gedacht 'is dit het nou' of naar avontuur of iets anders verlangd.
Ik ben met die jongen/man 28 jaar samengebleven.
Reden dat het uiteindelijk mislukt is: hij was uiterst autoritair en verbaal gewelddadig, was constant chagrijnig, klaagde over alles, toonde al vele jaren geen blijk van genegenheid meer voor me en had al vele jaren geen behoefte aan seks en tederheid meer.
dinsdag 4 mei 2010 om 16:07
quote:Rosa21 schreef op 04 mei 2010 @ 15:37:
Didietje: Dat is PRECIES waar ik tegenaanloop. Jij zegt " Maar ja, vriend en ik hebben nu al wel veel meegemaakt en wonen ondertussen al 5 jaar samen" , maar is dat een reden om te blijven? Natuurlijk is een 'gevoel' geen reden om te gaan, maar op je 21 kan je niet simpelweg in een relatie blijven, 'omdat je al zo lang bij elkaar bent'. Toch?
Ik ben het helemaal eens met je laatste opmerking. Te veel mensen blijven naar mijn idee hangen in een relatie omdat het veilig is,(bedoel ik Didietje niet mee) je weet nu wat je hebt, het gras is altijd groener, iedereen heeft zo'n periode etc. etc.
Je kan het ook omdraaien: als je nu al twijfels hebt, hoe zal dat later dan zijn, wordt het dan niet veel erger?
Didietje: Dat is PRECIES waar ik tegenaanloop. Jij zegt " Maar ja, vriend en ik hebben nu al wel veel meegemaakt en wonen ondertussen al 5 jaar samen" , maar is dat een reden om te blijven? Natuurlijk is een 'gevoel' geen reden om te gaan, maar op je 21 kan je niet simpelweg in een relatie blijven, 'omdat je al zo lang bij elkaar bent'. Toch?
Ik ben het helemaal eens met je laatste opmerking. Te veel mensen blijven naar mijn idee hangen in een relatie omdat het veilig is,(bedoel ik Didietje niet mee) je weet nu wat je hebt, het gras is altijd groener, iedereen heeft zo'n periode etc. etc.
Je kan het ook omdraaien: als je nu al twijfels hebt, hoe zal dat later dan zijn, wordt het dan niet veel erger?
