Kinderen
alle pijlers
23 weken zwanger
dinsdag 4 mei 2010 om 22:10
hoi Aafke,
Dat je je zorgen maakt en piekert over de aanstaande baby is heel normaal en ook gezond.
Doordat je hierover piekert zet je toch het proces van hechting in gang, de baby laat je niet onberoerd, al uit dat zich bij jou in meer negatieve dan positieve gedachten.
Echt het komt allemaal goed, al zullen sommige van je angsten misschien gedeeltelijk bewaarheid worden;je relatie zal veranderen maar dit hoeft zeer zeker niet negatief te zijn, het kan juist een verrijking en verdieping en zeker een gedeelte interesse worden waar jullie samen veel plezier aan beleven.
heel veel succes met je aanstaande baby en gezin!
Dat je je zorgen maakt en piekert over de aanstaande baby is heel normaal en ook gezond.
Doordat je hierover piekert zet je toch het proces van hechting in gang, de baby laat je niet onberoerd, al uit dat zich bij jou in meer negatieve dan positieve gedachten.
Echt het komt allemaal goed, al zullen sommige van je angsten misschien gedeeltelijk bewaarheid worden;je relatie zal veranderen maar dit hoeft zeer zeker niet negatief te zijn, het kan juist een verrijking en verdieping en zeker een gedeelte interesse worden waar jullie samen veel plezier aan beleven.
heel veel succes met je aanstaande baby en gezin!
dinsdag 4 mei 2010 om 22:12
dinsdag 4 mei 2010 om 22:13
Maak je geen zorgen. Ik heb heel mijn zwangerschap niet op die roze wolk gezeten, heel erg getwijfeld of ik het wel zou kunnen dat verzorgen van zo'n kleintje. Ook kon ik me niet voorstellen dat er echt een kindje aankwam, tot op het laatst niet. Je weet het wel, maar toch blijft het iets onvoorstelbaars.
En dan is hij er.... je instinct vertelt je meteen ervoor te zorgen en binnen 24 uur ben je absoluut verliefd, een gevoel wat elke dag alleen maar sterker wordt. Alle cliches zijn waar. De pijn van de bevalling ben je binnen een dag alweer haast vergeten en je weet na een paar weken al haast niet meer hoe het zonder kind was.
Mijn zoon is bijna 3 weken nu trouwens....
En dan is hij er.... je instinct vertelt je meteen ervoor te zorgen en binnen 24 uur ben je absoluut verliefd, een gevoel wat elke dag alleen maar sterker wordt. Alle cliches zijn waar. De pijn van de bevalling ben je binnen een dag alweer haast vergeten en je weet na een paar weken al haast niet meer hoe het zonder kind was.
Mijn zoon is bijna 3 weken nu trouwens....
dinsdag 4 mei 2010 om 22:34
Nou, nou, nou, ik denk ook dat het goed komt TO, maar er meteen onvoorwaardelijk van houden bla bla bla, kan ook wel eens anders gaan hoor. Het is ook heel normaal als ook dat gevoel moet groeien. Voordat je straks denkt dat je niet normaal bent omdat je dat ook niet meteen hebt.
Maar TO die onzekerheden zijn inderdaad niet heel raar. Er veranderd straks ook veel. Praat er eens over met je VK of met een ander, wellicht kunnen die je ook nog geruststellen.
Maar TO die onzekerheden zijn inderdaad niet heel raar. Er veranderd straks ook veel. Praat er eens over met je VK of met een ander, wellicht kunnen die je ook nog geruststellen.
Verander wat je niet kunt accepteren en accepteer wat je niet kunt veranderen
woensdag 5 mei 2010 om 00:34
maandag 17 mei 2010 om 13:54
Hoi Aafke2009!
Ook hier wel wat twijfels en angsten hoor, ben in verwachting (28 weekjes) van de eerste.
De eerste weken waren nog een soort van onwerkelijk, wij worden papa en mama, mmm vreemd om mezelf indie rol te fantaseren, hoe zullen we het ervan af brengen.
Ik ben de eerste 16-20 weken erg misselijk geweest had toen echt zoiets van waar zijn we aan begonnen. Als dit het nu is die zwangere wolk...
10 maart is mijn vader op 58 jarige leeftijd overleden aan maagkanker dat maakte me ineens heel erg bewust van hoe dicht leven en dood bij elkaar leven, ik neem afscheid van mijn lieve paps en hun eerste kleinkind groeit in mijn buik, erg verdrietig en ook zo dubbel.
Nu met 28 weken slaan bij mij de twijfels vooral toe over wat moeten we nog regelen wat moet ik nog kopen, hoe zal het straks worden met die kleine?
Ik herken die angsten wel een beetje, maar vooral die onzekerheid over hoe doen wij het straks en hoe vangen wij elkaar op. Mijn vriend is redelijk relaxt eronder, ik ben hier ook degene met de meeste twijfels of van het doemdenken en het zwarte sneeuw zien...
Ook hier wel wat twijfels en angsten hoor, ben in verwachting (28 weekjes) van de eerste.
De eerste weken waren nog een soort van onwerkelijk, wij worden papa en mama, mmm vreemd om mezelf indie rol te fantaseren, hoe zullen we het ervan af brengen.
Ik ben de eerste 16-20 weken erg misselijk geweest had toen echt zoiets van waar zijn we aan begonnen. Als dit het nu is die zwangere wolk...
10 maart is mijn vader op 58 jarige leeftijd overleden aan maagkanker dat maakte me ineens heel erg bewust van hoe dicht leven en dood bij elkaar leven, ik neem afscheid van mijn lieve paps en hun eerste kleinkind groeit in mijn buik, erg verdrietig en ook zo dubbel.
Nu met 28 weken slaan bij mij de twijfels vooral toe over wat moeten we nog regelen wat moet ik nog kopen, hoe zal het straks worden met die kleine?
Ik herken die angsten wel een beetje, maar vooral die onzekerheid over hoe doen wij het straks en hoe vangen wij elkaar op. Mijn vriend is redelijk relaxt eronder, ik ben hier ook degene met de meeste twijfels of van het doemdenken en het zwarte sneeuw zien...
maandag 17 mei 2010 om 13:58
maandag 17 mei 2010 om 19:50
Die angsten snap ik heel goed. Ik ben nu 18 weken zwanger en ik vind het ook zo'n bizar idee dat er straks een baby is! Soms ben ik ook bang dat alles compleet veranderd (wat ongetwijfeld ook zo zal zijn), of dat ik het niet kan ofzo, moeder zijn.
Tegelijkertijd maak ik me ook vaak zorgen of het allemaal wel goed gaat met de baby, of de zwangerschap wel goed verloopt.
Ik denk dat het er allemaal bij hoort. En volgens mij is het ook voor iedere vrouw weer anders. Sommigen zijn vanaf het moment dat ze weten dat ze zwanger zijn 'verliefd', anderen hebben na de bevalling tijd nodig om aan hun kind te wennen. Maar volgens mij is er niks raar, of vreemd of 'niet goed' aan al dat soort gevoelens. Het is gewoon een rare, spannende, verwarrende tijd. Logisch dat je soms bang bent.
Tegelijkertijd maak ik me ook vaak zorgen of het allemaal wel goed gaat met de baby, of de zwangerschap wel goed verloopt.
Ik denk dat het er allemaal bij hoort. En volgens mij is het ook voor iedere vrouw weer anders. Sommigen zijn vanaf het moment dat ze weten dat ze zwanger zijn 'verliefd', anderen hebben na de bevalling tijd nodig om aan hun kind te wennen. Maar volgens mij is er niks raar, of vreemd of 'niet goed' aan al dat soort gevoelens. Het is gewoon een rare, spannende, verwarrende tijd. Logisch dat je soms bang bent.
What if I fall? Oh but my darling, what if you fly?
maandag 17 mei 2010 om 20:49
quote:Joy4britt schreef op 04 mei 2010 @ 22:13:
Maak je geen zorgen. Ik heb heel mijn zwangerschap niet op die roze wolk gezeten, heel erg getwijfeld of ik het wel zou kunnen dat verzorgen van zo'n kleintje. Ook kon ik me niet voorstellen dat er echt een kindje aankwam, tot op het laatst niet. Je weet het wel, maar toch blijft het iets onvoorstelbaars.
En dan is hij er.... je instinct vertelt je meteen ervoor te zorgen en binnen 24 uur ben je absoluut verliefd, een gevoel wat elke dag alleen maar sterker wordt. Alle cliches zijn waar. De pijn van de bevalling ben je binnen een dag alweer haast vergeten en je weet na een paar weken al haast niet meer hoe het zonder kind was.
Mijn zoon is bijna 3 weken nu trouwens....? Nou bijna 5 jaar later weet ik dat nog als de dag van gisteren.... daarom heb ik er ook maar een
Maak je geen zorgen. Ik heb heel mijn zwangerschap niet op die roze wolk gezeten, heel erg getwijfeld of ik het wel zou kunnen dat verzorgen van zo'n kleintje. Ook kon ik me niet voorstellen dat er echt een kindje aankwam, tot op het laatst niet. Je weet het wel, maar toch blijft het iets onvoorstelbaars.
En dan is hij er.... je instinct vertelt je meteen ervoor te zorgen en binnen 24 uur ben je absoluut verliefd, een gevoel wat elke dag alleen maar sterker wordt. Alle cliches zijn waar. De pijn van de bevalling ben je binnen een dag alweer haast vergeten en je weet na een paar weken al haast niet meer hoe het zonder kind was.
Mijn zoon is bijna 3 weken nu trouwens....? Nou bijna 5 jaar later weet ik dat nog als de dag van gisteren.... daarom heb ik er ook maar een
maandag 17 mei 2010 om 20:50
quote:calvijn1 schreef op 17 mei 2010 @ 19:51:
[...]
Is echt niet in alle gevallen zo.
Zat ik ook te denken, heb iemand in mijn omgeving die nog steeds niet van haar kind houdt (kind is 2). Maar die heeft zich tijdens haar zwangerschap ook geen vragen gesteld, geen seconde onzeker geweest, niks eigenlijk. Dus tijdens zwangerschap was het al een beetje duidelijk.
TO maakt zich zorgen en ik denk dat dit een gezonde instelling is die redelijk gangbaar is bij zoiets ingrijpends.
[...]
Is echt niet in alle gevallen zo.
Zat ik ook te denken, heb iemand in mijn omgeving die nog steeds niet van haar kind houdt (kind is 2). Maar die heeft zich tijdens haar zwangerschap ook geen vragen gesteld, geen seconde onzeker geweest, niks eigenlijk. Dus tijdens zwangerschap was het al een beetje duidelijk.
TO maakt zich zorgen en ik denk dat dit een gezonde instelling is die redelijk gangbaar is bij zoiets ingrijpends.
maandag 17 mei 2010 om 21:55
Ik wist wel dat ik van mijn zoon hield, maar vóelde het niet altijd.
Hij is nu bijna 20 maanden en nu pas kan ik zeggen dat ik het ook voel.
Dat warme gevoel van binnen.
(voor de duidelijkheid; ik heb een depressie gekregen tijdens de zwangerschap en slik al ruim een jaar ad)
Hij is nu bijna 20 maanden en nu pas kan ik zeggen dat ik het ook voel.
Dat warme gevoel van binnen.
(voor de duidelijkheid; ik heb een depressie gekregen tijdens de zwangerschap en slik al ruim een jaar ad)
Frankly my dear, I don"t give a damn
maandag 17 mei 2010 om 22:02
Ik ben nu 33 weken zwanger, en soms denk ik, oh jee, wat staat me te wachten. ik heb niet enorm de behoefte om allerlei babymeuk te kopen, geen kleertjes, geen hydrofielluiers, geen zooi. Dus moet ik wel een slechte moeder worden, die haar kind in afgedragen lompen van het nichtje van de overbuurvrouw haar kennis. Vooral 's nachts zo rond een uur of 3 weet ik zeker dat ik er een puinhoop van ga maken. Maar uiteindelijk zal het wel meevallen en is het vast een vorm van onzekerheid. Ik zal nog wel een enorme inhaalslag gaan maken en binnenkort allerlei kleertjes aanschaffen.
Ik denk dat iedereen zich wel op een bepaald vlak druk maakt, ergens gedurende de zwangerschap. In verreweg de meeste gevallen komt het gewoon goed.
Ik denk dat iedereen zich wel op een bepaald vlak druk maakt, ergens gedurende de zwangerschap. In verreweg de meeste gevallen komt het gewoon goed.
