Relaties
alle pijlers
ik wil zo graag een ring...
woensdag 5 mei 2010 om 14:27
Hallo,
Sinds 8 jaar ben ik samen met mijn vriend, en we zijn helemaal happy samen. Mijn vriend en ik hebben vaak naar elkaar uitgesproken dat we in de toekomst willen trouwen en kinderen, we hebben het zelfs al over kindernamen en hoe de bruiloft er uit zou kunnen zien. En als het aan mij lag, waren we allang getrouwd en hadden we kinderen, maar daar moet je samen 100% achter staan en mijn vriend was er nog niet aan toe.
Nu heeft mijn vriend me laatst verrast. Niet met een huwelijksaanzoek, maar met een rituele pilverbranding. Ik was dolblij (nog steeds) dat hij er nu ook klaar voor is om deze stap te maken.
En gemakshalve was ik er even vanuit gegaan dat we dan dus ook snel zouden trouwen....Want ik heb altijd gezegd dat ik het belangrijk vind om eerst te trouwen en dan aan kinderen te beginnen. Voor mijn vriend is het trouwen meer formaliteit, en reden voor een knalfeest.
En daar ging het mis. Want laats zei mijn vriend dat hij het niet leuk vindt als ik niet kan drinken op de bruiloft (mij maakt het niet uit) dus hij wil pas trouwens als er een kindje is.
Maar ja, dat kan dus nog wel even duren... Ik heb hem aangegeven dat ik dit toch wel een domper op de feestvreugde vond, en hij vind dat ik gewoon aan het idee moet wennen.
Hij staat er zo anders in dan ik. Voor hem is het gewoon een krabbel op papier, terwijl ik het wel belangrijk vind om getrouwd te zijn. En hem ten huwelijk vragen is echt geen optie.
Ben ik nou een enorme zeurkous? Ik ben natuurlijk dolblij dat we aan kinderen beginnen, maar ik zou zo graag nog eerst willen trouwen. Mijn gevoelens zijn zo gemengd op dit moment... want ergens ben ik natuurlijk ook heel verdrietig dat we dus voorlopig niet gaan trouwen. En ik voel me stiekem een beetje genept...
Wat moet ik nu?
Sinds 8 jaar ben ik samen met mijn vriend, en we zijn helemaal happy samen. Mijn vriend en ik hebben vaak naar elkaar uitgesproken dat we in de toekomst willen trouwen en kinderen, we hebben het zelfs al over kindernamen en hoe de bruiloft er uit zou kunnen zien. En als het aan mij lag, waren we allang getrouwd en hadden we kinderen, maar daar moet je samen 100% achter staan en mijn vriend was er nog niet aan toe.
Nu heeft mijn vriend me laatst verrast. Niet met een huwelijksaanzoek, maar met een rituele pilverbranding. Ik was dolblij (nog steeds) dat hij er nu ook klaar voor is om deze stap te maken.
En gemakshalve was ik er even vanuit gegaan dat we dan dus ook snel zouden trouwen....Want ik heb altijd gezegd dat ik het belangrijk vind om eerst te trouwen en dan aan kinderen te beginnen. Voor mijn vriend is het trouwen meer formaliteit, en reden voor een knalfeest.
En daar ging het mis. Want laats zei mijn vriend dat hij het niet leuk vindt als ik niet kan drinken op de bruiloft (mij maakt het niet uit) dus hij wil pas trouwens als er een kindje is.
Maar ja, dat kan dus nog wel even duren... Ik heb hem aangegeven dat ik dit toch wel een domper op de feestvreugde vond, en hij vind dat ik gewoon aan het idee moet wennen.
Hij staat er zo anders in dan ik. Voor hem is het gewoon een krabbel op papier, terwijl ik het wel belangrijk vind om getrouwd te zijn. En hem ten huwelijk vragen is echt geen optie.
Ben ik nou een enorme zeurkous? Ik ben natuurlijk dolblij dat we aan kinderen beginnen, maar ik zou zo graag nog eerst willen trouwen. Mijn gevoelens zijn zo gemengd op dit moment... want ergens ben ik natuurlijk ook heel verdrietig dat we dus voorlopig niet gaan trouwen. En ik voel me stiekem een beetje genept...
Wat moet ik nu?
woensdag 5 mei 2010 om 14:58
Ik zou ook aansturen op gratis trouwen als het je om het getrouwd zijn gaat.
Ik snap trouwens net als de meeste anderen ook niet waarom jij per se zou moeten kunnen drinken op dat knalfeest. Als je gratis gaat trouwen kun je dat knalfeest snel genoeg organiseren (dat kan bij wijze van spreken over 3 week). Als je kastelen, koetsen, trouwfotografen en de hele rimram wilt, dan is het inderdaad wat lastig organiseren.
Ik vind het een beetje aanmatigend van je vriend dat hij voor jullie beide beslist dat er dan maar eerst een kind gaat komen en er daarna pas getrouwd kan worden. Vooral omdat jij steeds duidelijk bent geweest in je wens: eerst trouwen, dan kinderen. En om dan ook nog een punt te gaan maken van het gegeven dat jij zwanger niet zou kunnen drinken...
Vaag...
Ik snap trouwens net als de meeste anderen ook niet waarom jij per se zou moeten kunnen drinken op dat knalfeest. Als je gratis gaat trouwen kun je dat knalfeest snel genoeg organiseren (dat kan bij wijze van spreken over 3 week). Als je kastelen, koetsen, trouwfotografen en de hele rimram wilt, dan is het inderdaad wat lastig organiseren.
Ik vind het een beetje aanmatigend van je vriend dat hij voor jullie beide beslist dat er dan maar eerst een kind gaat komen en er daarna pas getrouwd kan worden. Vooral omdat jij steeds duidelijk bent geweest in je wens: eerst trouwen, dan kinderen. En om dan ook nog een punt te gaan maken van het gegeven dat jij zwanger niet zou kunnen drinken...
Vaag...
woensdag 5 mei 2010 om 14:59
quote:Julus schreef op 05 mei 2010 @ 14:48:
Misschien heeft je vriend je altijd doen laten denken dat hij trouwen ook belangrijk vindt maar dit eigenlijk niet persé hoeft? Nu het zo concreet wordt (van jouw kant) komt het erg dichtbij en schrikt dat hem misschien af. Ik zou aan hem vragen hoe hij erin staat, hoe hij trouwen ziet.Hm, ik vind een kind toch nog aardig wat meer commitment dan met iemand trouwen. Een scheiding is zo gefikst, een kind is voor altijd. Koudwatervrees vind ik in dit geval dan ook een beetje vreemd.
Misschien heeft je vriend je altijd doen laten denken dat hij trouwen ook belangrijk vindt maar dit eigenlijk niet persé hoeft? Nu het zo concreet wordt (van jouw kant) komt het erg dichtbij en schrikt dat hem misschien af. Ik zou aan hem vragen hoe hij erin staat, hoe hij trouwen ziet.Hm, ik vind een kind toch nog aardig wat meer commitment dan met iemand trouwen. Een scheiding is zo gefikst, een kind is voor altijd. Koudwatervrees vind ik in dit geval dan ook een beetje vreemd.
woensdag 5 mei 2010 om 15:02
@loisvt: wat een treurig verhaal! Het is heel vervelend als je met iemand vanwie je houdt niet op lijn zit over kinderen...
Ik weet inderdaad dat het heel veel betekent dat mijn vriend aan kinderen wil beginnen en daar voel ik me heel gelukkig mee.
Ik zou er uiteindelijk wel vrede mee hebben om nu eerst kinderen te krijgen en daarna te trouwen, maar ik moet nog heel erg aan het idee wennen.
En ja, het liefst zou ik vriendlief zelf ten huwelijk vragen en een kleine bruiloft te houden, en later als de kleine er is een mega knalfeest houden. Maar ja, je krijgt niet altijd wat je wilt he...
Ik weet inderdaad dat het heel veel betekent dat mijn vriend aan kinderen wil beginnen en daar voel ik me heel gelukkig mee.
Ik zou er uiteindelijk wel vrede mee hebben om nu eerst kinderen te krijgen en daarna te trouwen, maar ik moet nog heel erg aan het idee wennen.
En ja, het liefst zou ik vriendlief zelf ten huwelijk vragen en een kleine bruiloft te houden, en later als de kleine er is een mega knalfeest houden. Maar ja, je krijgt niet altijd wat je wilt he...
woensdag 5 mei 2010 om 15:05
quote:1eendje schreef op 05 mei 2010 @ 15:02:
@loisvt: wat een treurig verhaal! Het is heel vervelend als je met iemand vanwie je houdt niet op lijn zit over kinderen...
Ik weet inderdaad dat het heel veel betekent dat mijn vriend aan kinderen wil beginnen en daar voel ik me heel gelukkig mee.
Ik zou er uiteindelijk wel vrede mee hebben om nu eerst kinderen te krijgen en daarna te trouwen, maar ik moet nog heel erg aan het idee wennen.
En ja, het liefst zou ik vriendlief zelf ten huwelijk vragen en een kleine bruiloft te houden, en later als de kleine er is een mega knalfeest houden. Maar ja, je krijgt niet altijd wat je wilt he... :-)Dat bedoel ik Eendje, ik zou destijds heel blij zijn geweest met zo'n voorstel
@loisvt: wat een treurig verhaal! Het is heel vervelend als je met iemand vanwie je houdt niet op lijn zit over kinderen...
Ik weet inderdaad dat het heel veel betekent dat mijn vriend aan kinderen wil beginnen en daar voel ik me heel gelukkig mee.
Ik zou er uiteindelijk wel vrede mee hebben om nu eerst kinderen te krijgen en daarna te trouwen, maar ik moet nog heel erg aan het idee wennen.
En ja, het liefst zou ik vriendlief zelf ten huwelijk vragen en een kleine bruiloft te houden, en later als de kleine er is een mega knalfeest houden. Maar ja, je krijgt niet altijd wat je wilt he... :-)Dat bedoel ik Eendje, ik zou destijds heel blij zijn geweest met zo'n voorstel
woensdag 5 mei 2010 om 15:08
quote:loisnvt schreef op 05 mei 2010 @ 15:03:
[...]
Dus vind jij dit een reden dat het dan ook maar zo moet gebeuren?
Nee. Maar ik vind dat TO's vriend ook niet in zijn eentje kan beslissen dat ze eerst een kind krijgen en dan pas gaan trouwen. Zoiets beslis je nog altijd samen.
En wat als TO niet ongetrouwd een kind op de wereld wil zetten? Is vriend dan bereid water bij de wijn te doen? Qua erkennen en dergelijke is eerst trouwen ook wel zo makkelijk dan eerst een kind en dan pas trouwen.
[...]
Dus vind jij dit een reden dat het dan ook maar zo moet gebeuren?
Nee. Maar ik vind dat TO's vriend ook niet in zijn eentje kan beslissen dat ze eerst een kind krijgen en dan pas gaan trouwen. Zoiets beslis je nog altijd samen.
En wat als TO niet ongetrouwd een kind op de wereld wil zetten? Is vriend dan bereid water bij de wijn te doen? Qua erkennen en dergelijke is eerst trouwen ook wel zo makkelijk dan eerst een kind en dan pas trouwen.
woensdag 5 mei 2010 om 15:10
quote:Maaswater schreef op 05 mei 2010 @ 15:09:
Het leukste van niet trouwen is een lijstje maken van alles wat je kan doen voor de prijs van een complete trouwerij....
Tenzij je gratis trouwt en er niet te veel poespas omheen wilt. Dan ben je met 1000 euro al een heel eind.
Kinderen zijn op de lange termijn een stuk duurder dan trouwen!
Het leukste van niet trouwen is een lijstje maken van alles wat je kan doen voor de prijs van een complete trouwerij....
Tenzij je gratis trouwt en er niet te veel poespas omheen wilt. Dan ben je met 1000 euro al een heel eind.
Kinderen zijn op de lange termijn een stuk duurder dan trouwen!
woensdag 5 mei 2010 om 15:11
ikbenanoniem, ben ik het niet mee eens. Haar vriend heeft toch het recht om nu of zelfs nooit te willen trouwen? Dat is juist iets wat je los van elkaar wilt en uiteindelijk samen gaat doen, maar de wens moet er bij ieder apart wel voor aanwezig zijn. En voor de invulling van zo'n dag geldt hetzelfde. Je voegt ieders wens samen en daar komt dan iets uit waar beiden blij mee zijn.
woensdag 5 mei 2010 om 15:13
quote:Ikbenanoniem schreef op 05 mei 2010 @ 15:08:
[...]
Nee. Maar ik vind dat TO's vriend ook niet in zijn eentje kan beslissen dat ze eerst een kind krijgen en dan pas gaan trouwen. Zoiets beslis je nog altijd samen.
En wat als TO niet ongetrouwd een kind op de wereld wil zetten? Is vriend dan bereid water bij de wijn te doen? Qua erkennen en dergelijke is eerst trouwen ook wel zo makkelijk dan eerst een kind en dan pas trouwen.
Tuurlijk moeten ze dit samen beslissen, maar ik had het over het feit dat het ene uitstellen (in dit geval dus trouwen) heel wat anders is dan uitstel van het andere (kinderen krijgen).
Enne....we leven in 2010 hoor, voor het erkennen van een kind hoef je echt niet meer eerst getrouwd te zijn! Alles valt tegenwoordig ook perfect te regelen zonder dat boterbriefje......
[...]
Nee. Maar ik vind dat TO's vriend ook niet in zijn eentje kan beslissen dat ze eerst een kind krijgen en dan pas gaan trouwen. Zoiets beslis je nog altijd samen.
En wat als TO niet ongetrouwd een kind op de wereld wil zetten? Is vriend dan bereid water bij de wijn te doen? Qua erkennen en dergelijke is eerst trouwen ook wel zo makkelijk dan eerst een kind en dan pas trouwen.
Tuurlijk moeten ze dit samen beslissen, maar ik had het over het feit dat het ene uitstellen (in dit geval dus trouwen) heel wat anders is dan uitstel van het andere (kinderen krijgen).
Enne....we leven in 2010 hoor, voor het erkennen van een kind hoef je echt niet meer eerst getrouwd te zijn! Alles valt tegenwoordig ook perfect te regelen zonder dat boterbriefje......
woensdag 5 mei 2010 om 15:14
Oh enne eend. Jullie kennen elkaar al een hele tijd, maar een mens kan van gedachten veranderen. Van geen naar wel een kinderwens of andersom, wel of niet trouwen en de manier waarop de dag wordt ingevuld. Gewoon checken hoe hij er nu in staat, en kijken of je tot een compromis kunt komen daarover. Het is iig oplosbaar.
woensdag 5 mei 2010 om 15:18
Ik was vroeger een enorme voorstander van het huwelijk, en nog zou ik liever getrouwd zijn. Heb ook enorm moeten zeuren om een kind. Ik was er al jaren aan toe. Toch heb ik vriend zo ver gekregen dat ik met de pil kon stoppen. Twee maanden later was ik zwanger.
Heb mijn huwelijkswens na de geboorte van mijn zoon laten varen.
Een kind is een veel grotere verbinding dan een huwelijk hoor.
Heb mijn huwelijkswens na de geboorte van mijn zoon laten varen.
Een kind is een veel grotere verbinding dan een huwelijk hoor.
woensdag 5 mei 2010 om 15:19
Belangrijker is dat jullie het eens zijn over het nemen van kinderen.
Jullie willen beide trouwen, ook geen probleem dus.
Hij wil liever later trouwen, jij liever gisteren nog.
Waarom niet trouwen op het moment dat jullie beide er helemaal zin in hebben. Of wat ik eerder zei: een snelle gratis maandag trouwerij voor de formaliteiten van het nog te verwekken en dus zeker ongeboren kind.
Daarna een officieel trouwfeest op datum dat het allemaal niet meer uitmaakt.
Het gaat toch om jullie beslissing samen een toekomst op te bouwen, aan kinderen te beginnen en uiteindelijk die handtekening te zetten.?
Tjsa, een als je graag een ring wil dan vraag je alvast een verlovingsring aan hem (of je koopt zelf een ring).
Maar goed, ik kan me niet goed verplaatsen in wanne be bruiden omdat ik die bruidsdrang in het geheel niet heb. Als ik al zou trouwen dan op een maandag en geven we later een goed feest (of niet). Maar zou er behoorlijk van balen als ik met een dikke buik en een glas spa rood zou moeten trouwen. Goed, ieder zijn ding dus.
Jullie willen beide trouwen, ook geen probleem dus.
Hij wil liever later trouwen, jij liever gisteren nog.
Waarom niet trouwen op het moment dat jullie beide er helemaal zin in hebben. Of wat ik eerder zei: een snelle gratis maandag trouwerij voor de formaliteiten van het nog te verwekken en dus zeker ongeboren kind.
Daarna een officieel trouwfeest op datum dat het allemaal niet meer uitmaakt.
Het gaat toch om jullie beslissing samen een toekomst op te bouwen, aan kinderen te beginnen en uiteindelijk die handtekening te zetten.?
Tjsa, een als je graag een ring wil dan vraag je alvast een verlovingsring aan hem (of je koopt zelf een ring).
Maar goed, ik kan me niet goed verplaatsen in wanne be bruiden omdat ik die bruidsdrang in het geheel niet heb. Als ik al zou trouwen dan op een maandag en geven we later een goed feest (of niet). Maar zou er behoorlijk van balen als ik met een dikke buik en een glas spa rood zou moeten trouwen. Goed, ieder zijn ding dus.
woensdag 5 mei 2010 om 15:20
quote:Julus schreef op 05 mei 2010 @ 15:11:
ikbenanoniem, ben ik het niet mee eens. Haar vriend heeft toch het recht om nu of zelfs nooit te willen trouwen? Dat is juist iets wat je los van elkaar wilt en uiteindelijk samen gaat doen, maar de wens moet er bij ieder apart wel voor aanwezig zijn. En voor de invulling van zo'n dag geldt hetzelfde. Je voegt ieders wens samen en daar komt dan iets uit waar beiden blij mee zijn.
Natuurlijk staat vriend in zijn recht als hij nooit wil trouwen. Als je dat niet wil, dan wil je dat niet.
Maar hij kan ook niet in zijn eentje beslissen over een gezamenlijke toekomst. En argumenten als een feest uitstellen omdat TO niet kan drinken als ze zwanger is, dat is in mijn ogen geen geldige reden. Dan vult hij iets in voor haar. Misschien vindt zij het helemaal niet erg om te feesten met een glas appelsap i.p.v. wijn.
ikbenanoniem, ben ik het niet mee eens. Haar vriend heeft toch het recht om nu of zelfs nooit te willen trouwen? Dat is juist iets wat je los van elkaar wilt en uiteindelijk samen gaat doen, maar de wens moet er bij ieder apart wel voor aanwezig zijn. En voor de invulling van zo'n dag geldt hetzelfde. Je voegt ieders wens samen en daar komt dan iets uit waar beiden blij mee zijn.
Natuurlijk staat vriend in zijn recht als hij nooit wil trouwen. Als je dat niet wil, dan wil je dat niet.
Maar hij kan ook niet in zijn eentje beslissen over een gezamenlijke toekomst. En argumenten als een feest uitstellen omdat TO niet kan drinken als ze zwanger is, dat is in mijn ogen geen geldige reden. Dan vult hij iets in voor haar. Misschien vindt zij het helemaal niet erg om te feesten met een glas appelsap i.p.v. wijn.
woensdag 5 mei 2010 om 15:31
Voor mij is kinderen krijgen inderdaad een grotere stap dan trouwen, maar juist daarom snap ik niet waarom mijn vriend het dus in omgekeerde volgorde wil.
Het maakt mij echt niet uit om appelsap te feesten. En bovendien hoor ik van iedereen dat je 'echt niet dronken wil zijn' op je eigen bruiloft...
En ik ben ook verbaasd dat hij zelfs niet zo'n simpele bruiloft wil. Ik bedoel, HIJ is degene die het een formaliteit vind...
Voor mij gevoel heeft hij een hele belangrijke beslissing gemaakt, die ik nu maar te accepteren heb... (sorry weet niet hoe ik het subtiel moet verwoorden).
Maar nogmaals, ik zou er uiteindelijk vrede mee hebben hoor, maar op dit moment zwiepen mij emoties heen en weer. Want ik ben natuurlijk in de wolken dat we aan kinderen gaan beginnen, en wil die vreugde ook niet bederven door te gaan zitten bokken over de bruiloft.
Het maakt mij echt niet uit om appelsap te feesten. En bovendien hoor ik van iedereen dat je 'echt niet dronken wil zijn' op je eigen bruiloft...
En ik ben ook verbaasd dat hij zelfs niet zo'n simpele bruiloft wil. Ik bedoel, HIJ is degene die het een formaliteit vind...
Voor mij gevoel heeft hij een hele belangrijke beslissing gemaakt, die ik nu maar te accepteren heb... (sorry weet niet hoe ik het subtiel moet verwoorden).
Maar nogmaals, ik zou er uiteindelijk vrede mee hebben hoor, maar op dit moment zwiepen mij emoties heen en weer. Want ik ben natuurlijk in de wolken dat we aan kinderen gaan beginnen, en wil die vreugde ook niet bederven door te gaan zitten bokken over de bruiloft.
woensdag 5 mei 2010 om 15:43
Het argument van niet-kunnen-drinken is natuurlijk klinkklare onzin! Ik drink zelf errug graag een wijntje (of 2, of 5) maar ik heb op mijn trouwdag bewust vrijwel niet gedronken, ook al was ik dan nog niet zwanger (wat wel in de bedoeling lag, maar het heeft 2 jaar geduurd voor ik zwanger werd). Wijntje of wat bij het diner en verder op het feest alleen maar water. Ik ken mezelf namelijk, al kletsend en genietend gaat dan gedachteloos het ene na het andere glas naar binnen en voor je het weet ben je teut en wordt het genant of heb je er de volgende dag last van (en wij vlogen meteen de volgende ochtend). En hoe graag ik ook een glaasje drink, ik heb het die avond absoluut niet gemist, ik was al "high" genoeg van alles. Doordat ik nuchter was, heb ik het ook allemaal heel bewust meegemaakt en er van genoten.
Ik ben zelf getrouwd voor er kinderen kwamen, we vonden het onzin om eerst alles te moeten regelen met erkenning en testamenten enzo en vervolgens alsnog te trouwen, dubbele kosten. Dus leek het ons handiger om het zo te doen, nooit spijt van gehad.
Ik ben zelf getrouwd voor er kinderen kwamen, we vonden het onzin om eerst alles te moeten regelen met erkenning en testamenten enzo en vervolgens alsnog te trouwen, dubbele kosten. Dus leek het ons handiger om het zo te doen, nooit spijt van gehad.
woensdag 5 mei 2010 om 15:58
Hmm ik snap je teleurstelling. Ook ik wil heel graag trouwen, een koopwoning en kinderen. Tja alleen om het geld hebben we besloten de trouwerij uit te stellen. Liever geld wat we nu hebben in een woning steken dan in een feest of leningen afsluiten.
Stiekem had ik gehoopt wel te trouwen voordat we kinderen zouden krijgen, al is het maar gratis op een door-de-weekse-ochtend. Nu heeft mijn vriend (eindelijk!) aangegeven dat hij maximaal nog 1 jaar wil wachten. Veel sparen en we hebben nog steeds dat huis niet. Waar we nu wonen kan eigenlijk al niet met z´n 2-en. En mijn vriend is wel altijd heel duidelijk geweest op termijn ´ooit´ kinderen te willen, maar dat was altijd een 10jaren-plan. Dus nu is hij er eindelijk klaar voor, althans hij ziet het concreet worden voor zichzelf.
Maar trouwen, ach dat maakt hem niet zoveel uit. Dus ik heb maar geaccepteerd dat het er voorlopig niet van komt. Liever binnenkort samen een kindje wat we ook beide echt willen. Dan daarmee wachten totdat we voor trouwen ook beide klaar zijn.
Maar ik vind niet dat jouw vriend een keuze voor jou maakt. Als jij echt niet ongetrouwd kinderen wilt, dan ga je gewoon door met het slikken van de pil.
Maar ik vind niet dat jouw vriend, omdat hij nu klaar is voor kinderen, ook maar gelijk moet trouwen.
Stiekem had ik gehoopt wel te trouwen voordat we kinderen zouden krijgen, al is het maar gratis op een door-de-weekse-ochtend. Nu heeft mijn vriend (eindelijk!) aangegeven dat hij maximaal nog 1 jaar wil wachten. Veel sparen en we hebben nog steeds dat huis niet. Waar we nu wonen kan eigenlijk al niet met z´n 2-en. En mijn vriend is wel altijd heel duidelijk geweest op termijn ´ooit´ kinderen te willen, maar dat was altijd een 10jaren-plan. Dus nu is hij er eindelijk klaar voor, althans hij ziet het concreet worden voor zichzelf.
Maar trouwen, ach dat maakt hem niet zoveel uit. Dus ik heb maar geaccepteerd dat het er voorlopig niet van komt. Liever binnenkort samen een kindje wat we ook beide echt willen. Dan daarmee wachten totdat we voor trouwen ook beide klaar zijn.
Maar ik vind niet dat jouw vriend een keuze voor jou maakt. Als jij echt niet ongetrouwd kinderen wilt, dan ga je gewoon door met het slikken van de pil.
Maar ik vind niet dat jouw vriend, omdat hij nu klaar is voor kinderen, ook maar gelijk moet trouwen.
woensdag 5 mei 2010 om 16:30
Ik kan mij best voorstellen dat voor je gevoel het veel leuke is als hij jouw vraagt en niet jij hem.
En dat hij een "groot" beslissing zonder jouw heeft gemaakt vind ik enigszins ook niet raar, want hij heeft hem gemaakt voor "zichzelf" en als jij zijn beslissing niet leuk vind kan je altijd bij hem weg gaan - weet je wat ik bedoel?
Maar veel mannen zijn een beetje zo. Ze willen zelf een beslissing makken en vaak hun vrouwen voelen als of ze de beslissingen moet accepteren of is het (kort door de bocht) "einde spel".
Maar aan de andere kant, het geeft ook niet dat hij zelf besloten heft om eerst kinderen te krijgen en dan te trouwen.
En jij hoeft hem zelf niet te vragen om te trouwen.
Hij kan een beslissing hebben genomen "voor jullie" die jij moet respecteren. Maar wat houd respecteren eigenlijk in? Dat je hem niet op een andere gedacht gaat brengen, toch ? Als hij een andere gedacht krijgt dan wil je dat hij daar zelf opkomt.
Meer niet. Dus dat betekent dat jij altijd je "vrije wil" behoud. Hij wil eerst kinderen en dan (misschien) trouwen. Prima. Nu is het jouw beurt om te beoordelen of je zijn beslissing "acceptabel" voor jezelf vind. Zo niet, kan je altijd zeggen ik begrijp dat jij (nog) niet wil trouwen. Maar ik zou mij beter voelen als ik al getrouwd ben als ik kinderen krijg. Dus IK begin nog niet aan de kinderen.
Jullie zijn al 8 jaar samen in hij heeft nog steeds koude voeten, hoe lang meer moet je nog wachten?
Denk je now echt dat hij na het krijgen van een kind "opeens" zijn mening verandert. En dan alle die nergens opslaande excusen, van jij moet niet drinken op jouw bruiloft...alsof hij een donker lap in zijn huwelijks nacht wil hebben.
Als jij nu laat merken dat jij "alles" prima vind wat hij besloten heeft is jouw keuze.
Een vriendin van mij zat in dezelfde situatie. En was het zo zat dat ze tegen haar toenmalige vriend zei - schat ik begrijp dat jij nog niet wil trouwen en ik wil jouw niet onder druk zetten met "ons" en omdat getrouwd zijn voor mij een big deal is ben ik bang dat ik weer ga daten.
Hij niet wou trouwen en zij respecteerde dat, maar behoude haar vrije wil en besloot dat zijn beslissing niet in haar leven paste. Zij probeerde niet hem te veranderen maar deed wat het beste was voor haar. Binnen twee weken had zij een ring van hem.
En dat hij een "groot" beslissing zonder jouw heeft gemaakt vind ik enigszins ook niet raar, want hij heeft hem gemaakt voor "zichzelf" en als jij zijn beslissing niet leuk vind kan je altijd bij hem weg gaan - weet je wat ik bedoel?
Maar veel mannen zijn een beetje zo. Ze willen zelf een beslissing makken en vaak hun vrouwen voelen als of ze de beslissingen moet accepteren of is het (kort door de bocht) "einde spel".
Maar aan de andere kant, het geeft ook niet dat hij zelf besloten heft om eerst kinderen te krijgen en dan te trouwen.
En jij hoeft hem zelf niet te vragen om te trouwen.
Hij kan een beslissing hebben genomen "voor jullie" die jij moet respecteren. Maar wat houd respecteren eigenlijk in? Dat je hem niet op een andere gedacht gaat brengen, toch ? Als hij een andere gedacht krijgt dan wil je dat hij daar zelf opkomt.
Meer niet. Dus dat betekent dat jij altijd je "vrije wil" behoud. Hij wil eerst kinderen en dan (misschien) trouwen. Prima. Nu is het jouw beurt om te beoordelen of je zijn beslissing "acceptabel" voor jezelf vind. Zo niet, kan je altijd zeggen ik begrijp dat jij (nog) niet wil trouwen. Maar ik zou mij beter voelen als ik al getrouwd ben als ik kinderen krijg. Dus IK begin nog niet aan de kinderen.
Jullie zijn al 8 jaar samen in hij heeft nog steeds koude voeten, hoe lang meer moet je nog wachten?
Denk je now echt dat hij na het krijgen van een kind "opeens" zijn mening verandert. En dan alle die nergens opslaande excusen, van jij moet niet drinken op jouw bruiloft...alsof hij een donker lap in zijn huwelijks nacht wil hebben.
Als jij nu laat merken dat jij "alles" prima vind wat hij besloten heeft is jouw keuze.
Een vriendin van mij zat in dezelfde situatie. En was het zo zat dat ze tegen haar toenmalige vriend zei - schat ik begrijp dat jij nog niet wil trouwen en ik wil jouw niet onder druk zetten met "ons" en omdat getrouwd zijn voor mij een big deal is ben ik bang dat ik weer ga daten.
Hij niet wou trouwen en zij respecteerde dat, maar behoude haar vrije wil en besloot dat zijn beslissing niet in haar leven paste. Zij probeerde niet hem te veranderen maar deed wat het beste was voor haar. Binnen twee weken had zij een ring van hem.
woensdag 5 mei 2010 om 16:53
quote:Elizey schreef op 05 mei 2010 @ 16:30:
Maar veel mannen zijn een beetje zo. Ze willen zelf een beslissing makken en vaak hun vrouwen voelen als of ze de beslissingen moet accepteren of is het (kort door de bocht) "einde spel".
Een vriendin van mij zat in dezelfde situatie. En was het zo zat dat ze tegen haar toenmalige vriend zei - schat ik begrijp dat jij nog niet wil trouwen en ik wil jouw niet onder druk zetten met "ons" en omdat getrouwd zijn voor mij een big deal is ben ik bang dat ik weer ga daten.
Hij niet wou trouwen en zij respecteerde dat, maar behoude haar vrije wil en besloot dat zijn beslissing niet in haar leven paste. Zij probeerde niet hem te veranderen maar deed wat het beste was voor haar. Binnen twee weken had zij een ring van hem.
Dit vind ik een beetje tegenstrijdig. Een man mag geen beslissing (voor je nemen) omdat het anders einde verhaal is. Maar de vrouw heeft haar vriend nu min of meer gedwongen om toch te trouwen. Ik vind dat ook niet kunnen.
Tuurlijk als je zo graag wilt trouwen en daar wil je niet op wachten, dan heb je het recht het uit te maken. Maar dan niet zeggen dat je gaat daten om vervolgens op een aanzoek te wachten.
Ik vraag me ook echt af of je met zo´n tactiek niet een jarenlange verloving krijgt en dat het van trouwen uiteindelijk nog niet komt.
Of ik heb het verkeerd begrepen en ze waren ook daadwerkelijk uit elkaar gegaan en hij heeft haar teruggewonnen, al lijkt mij dat alles binnen 2 weken erg vlot.
Maar veel mannen zijn een beetje zo. Ze willen zelf een beslissing makken en vaak hun vrouwen voelen als of ze de beslissingen moet accepteren of is het (kort door de bocht) "einde spel".
Een vriendin van mij zat in dezelfde situatie. En was het zo zat dat ze tegen haar toenmalige vriend zei - schat ik begrijp dat jij nog niet wil trouwen en ik wil jouw niet onder druk zetten met "ons" en omdat getrouwd zijn voor mij een big deal is ben ik bang dat ik weer ga daten.
Hij niet wou trouwen en zij respecteerde dat, maar behoude haar vrije wil en besloot dat zijn beslissing niet in haar leven paste. Zij probeerde niet hem te veranderen maar deed wat het beste was voor haar. Binnen twee weken had zij een ring van hem.
Dit vind ik een beetje tegenstrijdig. Een man mag geen beslissing (voor je nemen) omdat het anders einde verhaal is. Maar de vrouw heeft haar vriend nu min of meer gedwongen om toch te trouwen. Ik vind dat ook niet kunnen.
Tuurlijk als je zo graag wilt trouwen en daar wil je niet op wachten, dan heb je het recht het uit te maken. Maar dan niet zeggen dat je gaat daten om vervolgens op een aanzoek te wachten.
Ik vraag me ook echt af of je met zo´n tactiek niet een jarenlange verloving krijgt en dat het van trouwen uiteindelijk nog niet komt.
Of ik heb het verkeerd begrepen en ze waren ook daadwerkelijk uit elkaar gegaan en hij heeft haar teruggewonnen, al lijkt mij dat alles binnen 2 weken erg vlot.
woensdag 5 mei 2010 om 17:27
Aantje, ik heb het hier over wat belangrijk is voor TO.
Zij moet niet met een beslissing van haar vriend mee leven allen omdat ze bang is om niemand meer tegen te komen.
Wil ze trouwen en vind ze het vervelen dat ze niet getrouwd zijn dan vind ik het jammer voor haar dat ze op "onbekende" zit te wachten.
Als trouwen voor haar belangrijk is, dan accepteren dat ze eerst kinderen krijgt en dan pas misschien ooit trouwt (na 8 jaar is het nog niet gebeurt, dus ik ben benieuwd wanner is hij dan wel er klaar voor ) is juist een brave huis vrouwtje spelen.
Als iets heel belangrijk voor je is, dan wil je er voor gaan en niet zichzelf afhankelijk opstellen van wanneer hij naw besluit om te trouwen. Als hij niet wil trouwen prima, dan zoek ik iemand die het wel wil. Dat is het instelling waar ik het over heb.
Ik vind het zo grappig. Over vrouwen emancipatie gesproken. Het lijkt als of voor veel moderne jonge vrouwen haar man accepteren lijkt bijna te betekenen dat wat hij besloten heeft "moet" zij doen.
Niks er van. Als hij niet wil trouwen, prima. Ik ga geen ruzie daar over maken. Hij hoeft niet te trouwen. Maar als trouwen een big deal voor mij is zou ik niet na 8 jaar nog steeds op hem wachten tot dat hij er klaar voor is.
Wat over mannen.
Mannen willen heel graag een zelfverzekerde vrouw, een vrouw die weet wat ze wil.
Maar wat ze ook heel graag willen is geven aan zelfverzekerde vrouw, geven wat ze wil. Het is een eigenschap die in het algemeen bij mannen veel sterke is ontwikkeld dan bij vrouwen.
En als je (in deze situatie) tegen jouw man zegt dat je gaat daten heb je twee vliegen in een klap. Je komt zelfverzekerd over en je gaat achter wat je wil en dat willen mannen vaak niet kwijt.
En trouwens waarom mag er geen druk op de ketel staan?
Moet hij het gevoel gebben dat hij de enige geschikte partner voor TO van de hele universum is. Hij mag gerust druk voelen van dat er altijd andere mannen "in het plaatje" zijn. Die, als hij het niet wil, in zijn plaats wel willen.
Een vrouw voelt ook "constant" druk van buitenaf uit de verschillende hoeken, denk aan uiterlijk en seks. Waarom moeten wij dan mannen beschermen van druk die zij van andere mannen kunnen hebben.
Laat hem maar concurrentie voelen. En als hij tegen concurrentie kan (die wel willen trouwen) dan heft hij jouw "gewonnen". En als hij daar niet tegen kan, waarom settelen voor minder?
Zij moet niet met een beslissing van haar vriend mee leven allen omdat ze bang is om niemand meer tegen te komen.
Wil ze trouwen en vind ze het vervelen dat ze niet getrouwd zijn dan vind ik het jammer voor haar dat ze op "onbekende" zit te wachten.
Als trouwen voor haar belangrijk is, dan accepteren dat ze eerst kinderen krijgt en dan pas misschien ooit trouwt (na 8 jaar is het nog niet gebeurt, dus ik ben benieuwd wanner is hij dan wel er klaar voor ) is juist een brave huis vrouwtje spelen.
Als iets heel belangrijk voor je is, dan wil je er voor gaan en niet zichzelf afhankelijk opstellen van wanneer hij naw besluit om te trouwen. Als hij niet wil trouwen prima, dan zoek ik iemand die het wel wil. Dat is het instelling waar ik het over heb.
Ik vind het zo grappig. Over vrouwen emancipatie gesproken. Het lijkt als of voor veel moderne jonge vrouwen haar man accepteren lijkt bijna te betekenen dat wat hij besloten heeft "moet" zij doen.
Niks er van. Als hij niet wil trouwen, prima. Ik ga geen ruzie daar over maken. Hij hoeft niet te trouwen. Maar als trouwen een big deal voor mij is zou ik niet na 8 jaar nog steeds op hem wachten tot dat hij er klaar voor is.
Wat over mannen.
Mannen willen heel graag een zelfverzekerde vrouw, een vrouw die weet wat ze wil.
Maar wat ze ook heel graag willen is geven aan zelfverzekerde vrouw, geven wat ze wil. Het is een eigenschap die in het algemeen bij mannen veel sterke is ontwikkeld dan bij vrouwen.
En als je (in deze situatie) tegen jouw man zegt dat je gaat daten heb je twee vliegen in een klap. Je komt zelfverzekerd over en je gaat achter wat je wil en dat willen mannen vaak niet kwijt.
En trouwens waarom mag er geen druk op de ketel staan?
Moet hij het gevoel gebben dat hij de enige geschikte partner voor TO van de hele universum is. Hij mag gerust druk voelen van dat er altijd andere mannen "in het plaatje" zijn. Die, als hij het niet wil, in zijn plaats wel willen.
Een vrouw voelt ook "constant" druk van buitenaf uit de verschillende hoeken, denk aan uiterlijk en seks. Waarom moeten wij dan mannen beschermen van druk die zij van andere mannen kunnen hebben.
Laat hem maar concurrentie voelen. En als hij tegen concurrentie kan (die wel willen trouwen) dan heft hij jouw "gewonnen". En als hij daar niet tegen kan, waarom settelen voor minder?
woensdag 5 mei 2010 om 17:49
Ik vind het raar om te zeggen dat 'omdat TO het wil, het dan ook maar zo moet gebeuren.'
Dat is in zijn geval niet anders! Omdat hij later wil trouwen 'moet het dan maar zó gebeuren'.
Dat werkt ook niet.
Wellicht kan je er nog eens over praten, zeggen hoe ongelofelijk blij je bent dat jullie aan kindjes gaan beginnen maar dat het voor jou heel veel betekent om eerst te gaan trouwen.
Voor hem betekent dat hele trouwen toch niet zo heel veel zegt hij, dus dan kan hij het net zo goed nu al doen
Dat is in zijn geval niet anders! Omdat hij later wil trouwen 'moet het dan maar zó gebeuren'.
Dat werkt ook niet.
Wellicht kan je er nog eens over praten, zeggen hoe ongelofelijk blij je bent dat jullie aan kindjes gaan beginnen maar dat het voor jou heel veel betekent om eerst te gaan trouwen.
Voor hem betekent dat hele trouwen toch niet zo heel veel zegt hij, dus dan kan hij het net zo goed nu al doen
woensdag 5 mei 2010 om 17:50
"Want laats zei mijn vriend dat hij het niet leuk vindt als ik niet kan drinken op de bruiloft"
Ik heb nog nooit zo'n non-argument gehoord.............. . Maar goed.....zal wel aan mij liggen.
Wat is dan de bedoeling? Dat je in het begin van de avond al laveloos onder de tafel ligt?
Als dit een argument is om niet eerst te trouwen voordat het kind komt, vraag ik me af of er na de geboorte wél getrouwd wordt.
Ik heb nog nooit zo'n non-argument gehoord.............. . Maar goed.....zal wel aan mij liggen.
Wat is dan de bedoeling? Dat je in het begin van de avond al laveloos onder de tafel ligt?
Als dit een argument is om niet eerst te trouwen voordat het kind komt, vraag ik me af of er na de geboorte wél getrouwd wordt.
