Relaties
alle pijlers
moeilijk zusje
zaterdag 8 mei 2010 om 10:27
Hallo allemaal,
Ik lees al een tijdje mee op het forum, maar open nu voor het eerst een topic.
Ik heb al sinds onze pubertijd een vrij complexe relatie met mijn zusje (anderhalf jaar jonger). Soms konden we het goed met elkaar vinden en dan volgende er weer een periode dat we elkaar de hersens wel in konden slaan. Ik ben er zelf altijd vanuit gegaan dat dit gewoon een fase was en dat we uiteindelijk als we op ons zelf zouden wonen het gewoon goed zou zijn.
Mijn zusje heeft echter nogal wat trekjes waarvan ik (en ook de rest van het gezin) het moeilijk vind om daarmee om te gaan. Ze is bijvoorbeeld niet echt een prater, maar als ze ergens mee zit dan moet wel iedereen dit merken en bepaalt zij de sfeer.
Verder is ze erg egoistisch en denkt ze dat de hele wereld om haar draait. Als zij iets van mij of mijn ouders moet hebben dan zijn we goed genoeg, maar andersom laat ze ons gewoon stikken of gaat het met heel veel tegenzin. Dit is erg kwetsend, maar het lijkt wel alsof dat haar allemaal niks interesseert.
Wat ik persoonlijk het moeilijkst vind, is dat ze twee gezichten heeft. Iedereen vindt haar altijd zo'n leuk en sociaal meisje, maar als we met het gezin samen zijn is ze zo anders. Ik kan hier daarom met niemand echt goed over praten.
Nou ja, dit is zo ongeveer de situatie. We hebben soms ook wel eens leuke momenten, maar dit negatieve overheerst gewoon. Weet zelf ook niet zo goed hoe ik er mee om moet gaan, dus vandaar deze post. Hopelijk hebben jullie wat adviezen ofzo.
Ik lees al een tijdje mee op het forum, maar open nu voor het eerst een topic.
Ik heb al sinds onze pubertijd een vrij complexe relatie met mijn zusje (anderhalf jaar jonger). Soms konden we het goed met elkaar vinden en dan volgende er weer een periode dat we elkaar de hersens wel in konden slaan. Ik ben er zelf altijd vanuit gegaan dat dit gewoon een fase was en dat we uiteindelijk als we op ons zelf zouden wonen het gewoon goed zou zijn.
Mijn zusje heeft echter nogal wat trekjes waarvan ik (en ook de rest van het gezin) het moeilijk vind om daarmee om te gaan. Ze is bijvoorbeeld niet echt een prater, maar als ze ergens mee zit dan moet wel iedereen dit merken en bepaalt zij de sfeer.
Verder is ze erg egoistisch en denkt ze dat de hele wereld om haar draait. Als zij iets van mij of mijn ouders moet hebben dan zijn we goed genoeg, maar andersom laat ze ons gewoon stikken of gaat het met heel veel tegenzin. Dit is erg kwetsend, maar het lijkt wel alsof dat haar allemaal niks interesseert.
Wat ik persoonlijk het moeilijkst vind, is dat ze twee gezichten heeft. Iedereen vindt haar altijd zo'n leuk en sociaal meisje, maar als we met het gezin samen zijn is ze zo anders. Ik kan hier daarom met niemand echt goed over praten.
Nou ja, dit is zo ongeveer de situatie. We hebben soms ook wel eens leuke momenten, maar dit negatieve overheerst gewoon. Weet zelf ook niet zo goed hoe ik er mee om moet gaan, dus vandaar deze post. Hopelijk hebben jullie wat adviezen ofzo.
zaterdag 8 mei 2010 om 13:08
When we were growing up
You always looked like you were having such fun
You always were and you always will be the taller and the prettier one
People seem to love you
They gravitate towards you
That's why I started to hate you so much
And I just completely ignored you
I don't know why I felt the need to keep it up for oh so long
It's all my fault I'm sorry you did absolutely nothing wrong
I don't know why I felt the need
To drag it out for all these years
All the pain I've caused you
The constant flow of all the tears
Believe me when I say that I cannot apologise enough
When all you ever wanted from me was a token of my love
And if it's not too late
Could you please find it deep within your heart
To try and go back go back to the start
Go back to the start
I've been so evil with my constant invasions
But you made it so easy for me
You always rise to the occasion
I'll always pull you up on every stupid thing that you say
But I found it so entertaining
Messing around with your head
I don't know why I felt the need to keep it up for oh so long
It's all my fault I'm sorry you did absolutely nothing wrong
I don't know why I felt the need
To drag it out for all these years
All the pain I've caused you
The constant flow of all the tears
Believe me when I say that I cannot apologise enough
When all you ever wanted from me was a token of my love
And if it's not too late
Could you please find it deep within your heart
To try and go back go back to the start
Go back to the start
Go back to the start
Go back to the start
This is not just a song
I intend to put these words into action
I hope that it sums up the way that I feel to your satisfaction
I don't know why I felt the need to keep it up for oh so long
It's all my fault I'm sorry you did absolutely nothing wrong
I don't know why I felt the need
To drag it out for all these years
All the pain I've caused you
The constant flow of all the tears
Believe me when I say that I cannot apologise enough
When all you ever wanted from me was a token of my love
And if it's not too late
Could you please find it deep within your heart
To try and go back go back to the start
Go back to the start
AlbumsIt's Not Me It's You (06-02-2009)
You always looked like you were having such fun
You always were and you always will be the taller and the prettier one
People seem to love you
They gravitate towards you
That's why I started to hate you so much
And I just completely ignored you
I don't know why I felt the need to keep it up for oh so long
It's all my fault I'm sorry you did absolutely nothing wrong
I don't know why I felt the need
To drag it out for all these years
All the pain I've caused you
The constant flow of all the tears
Believe me when I say that I cannot apologise enough
When all you ever wanted from me was a token of my love
And if it's not too late
Could you please find it deep within your heart
To try and go back go back to the start
Go back to the start
I've been so evil with my constant invasions
But you made it so easy for me
You always rise to the occasion
I'll always pull you up on every stupid thing that you say
But I found it so entertaining
Messing around with your head
I don't know why I felt the need to keep it up for oh so long
It's all my fault I'm sorry you did absolutely nothing wrong
I don't know why I felt the need
To drag it out for all these years
All the pain I've caused you
The constant flow of all the tears
Believe me when I say that I cannot apologise enough
When all you ever wanted from me was a token of my love
And if it's not too late
Could you please find it deep within your heart
To try and go back go back to the start
Go back to the start
Go back to the start
Go back to the start
This is not just a song
I intend to put these words into action
I hope that it sums up the way that I feel to your satisfaction
I don't know why I felt the need to keep it up for oh so long
It's all my fault I'm sorry you did absolutely nothing wrong
I don't know why I felt the need
To drag it out for all these years
All the pain I've caused you
The constant flow of all the tears
Believe me when I say that I cannot apologise enough
When all you ever wanted from me was a token of my love
And if it's not too late
Could you please find it deep within your heart
To try and go back go back to the start
Go back to the start
AlbumsIt's Not Me It's You (06-02-2009)
..popcorn?
zaterdag 8 mei 2010 om 13:11
quote:inkjee schreef op 08 mei 2010 @ 13:04:
...
Ik denk dat de rest van het gezin geen problemen met elkaar heeft omdat jullie focus op je zusje ligt. Als er problemen zijn dan wordt dat richting haar geschoven. Het komt allemaal door haar.
Ik vind het vreemd dat je je laat afsnauwen en dan op een forum gaat vertellen hoe erg je dat vindt. Waarom zeg je het niet gewoon tegen haar zelf dat je het kwetsend vind als ze je zo afsnauwt?
Bovendien vind ik het nogal vreemd dat jullie de sfeer laten 'verpesten' door 1 persoon. Dan vraag ik me af hoe goed die sfeer dan werkelijk was, want als je het al door 1 opmerking laat verpesten dan is dat volgens mij eerder de druppel die de emmer doet overlopen dan dat alles ineens heel erg omslaat.
Bovendien is je zusje niet in haar eentje verantwoordelijk voor de sfeer (die verantwoordelijkheid geven jullie haar blijkbaar), maar dat zijn jullie allemaal. Dus als jullie het gezellig willen hebben, dan moeten jullie ook zelf zorgen dat het gezellig blijft en niet alles aan je zusje toeschuiven.
...
Ik denk dat de rest van het gezin geen problemen met elkaar heeft omdat jullie focus op je zusje ligt. Als er problemen zijn dan wordt dat richting haar geschoven. Het komt allemaal door haar.
Ik vind het vreemd dat je je laat afsnauwen en dan op een forum gaat vertellen hoe erg je dat vindt. Waarom zeg je het niet gewoon tegen haar zelf dat je het kwetsend vind als ze je zo afsnauwt?
Bovendien vind ik het nogal vreemd dat jullie de sfeer laten 'verpesten' door 1 persoon. Dan vraag ik me af hoe goed die sfeer dan werkelijk was, want als je het al door 1 opmerking laat verpesten dan is dat volgens mij eerder de druppel die de emmer doet overlopen dan dat alles ineens heel erg omslaat.
Bovendien is je zusje niet in haar eentje verantwoordelijk voor de sfeer (die verantwoordelijkheid geven jullie haar blijkbaar), maar dat zijn jullie allemaal. Dus als jullie het gezellig willen hebben, dan moeten jullie ook zelf zorgen dat het gezellig blijft en niet alles aan je zusje toeschuiven.
zaterdag 8 mei 2010 om 13:14
Het advies, accepteer dat iedereen anders in elkaar zit, dus ook jouw zusje en probeer er met haar over te praten als 't je zo hoog zit en dan niet jullie ouders erbij betrekken. Verder vind ik je ook erg negatief overkomen, zoals jij je aan je zusje ergert zo zal ze ook ongetwijfeld bepaalde karaktertrekjes van jou niet zo leuk vinden. Iedereen heeft zoals eerder gezegd een bepaalde rol in het gezin en een eigen aandeel in hoe je overkomt, en dat geldt voor je zusje maar net zo goed voor jou., dus probeer er met haar over te praten en accepteer dat zij ander is.
zaterdag 8 mei 2010 om 13:14
quote:sweetcandy schreef op 08 mei 2010 @ 13:07:
Ik vind het persoonlijk nogal makkelijk gezegd... dat als je zusje bepaald gedrag vertoond, het probleem bij jezelf ligt en jij de persoon bent die moet veranderen.
Als ik kijk naar mijn eigen situatie, heb ik mezelf al zo vaak aangepast aan de (rot)situatie en aan háár gedrag dat ik mezelf dan niet eens meer kán zijn. Je gaat reageren, denken en doen op de manier die naar haar wens is om zo maar spanningen te mijden. Is dat dan de oplossing? Vraag het me af... het levert voor mijzelf alleen maar meer stress op.Ja, hier kan ik ook heel goed inkomen! Ik probeer ook altijd het zo te doen, zodat zij niet boos kan worden enzo. En soms probeer ik haar gedrag ook wel te negeren en de oudste en verstandigste te zijn, maar soms kan en wil ik ook niet over me heen laten lopen. En als ik dan reageer, wordt het natuurlijk ruzie!
Ik vind het persoonlijk nogal makkelijk gezegd... dat als je zusje bepaald gedrag vertoond, het probleem bij jezelf ligt en jij de persoon bent die moet veranderen.
Als ik kijk naar mijn eigen situatie, heb ik mezelf al zo vaak aangepast aan de (rot)situatie en aan háár gedrag dat ik mezelf dan niet eens meer kán zijn. Je gaat reageren, denken en doen op de manier die naar haar wens is om zo maar spanningen te mijden. Is dat dan de oplossing? Vraag het me af... het levert voor mijzelf alleen maar meer stress op.Ja, hier kan ik ook heel goed inkomen! Ik probeer ook altijd het zo te doen, zodat zij niet boos kan worden enzo. En soms probeer ik haar gedrag ook wel te negeren en de oudste en verstandigste te zijn, maar soms kan en wil ik ook niet over me heen laten lopen. En als ik dan reageer, wordt het natuurlijk ruzie!
zaterdag 8 mei 2010 om 13:15
quote:sweetcandy schreef op 08 mei 2010 @ 13:07:
Ik vind het persoonlijk nogal makkelijk gezegd... dat als je zusje bepaald gedrag vertoond, het probleem bij jezelf ligt en jij de persoon bent die moet veranderen.
Als ik kijk naar mijn eigen situatie, heb ik mezelf al zo vaak aangepast aan de (rot)situatie en aan háár gedrag dat ik mezelf dan niet eens meer kán zijn. Je gaat reageren, denken en doen op de manier die naar haar wens is om zo maar spanningen te mijden. Is dat dan de oplossing? Vraag het me af... het levert voor mijzelf alleen maar meer stress op.
Niemand heeft gezegd dat jij je eindeloos aan haar moet aanpassen. Maar als er een conflict is dan kan je niet 1 persoon daar de schuld van geven. Een conflict moet van twee kanten komen.
Als je moeite hebt met haar gedrag (waarvan ik me afvraag hoe erg het nou werkelijk is, want ik lees geen wereldschokkende dingen), dan spreek je haar daarop aan op het moment zelf. Als je dat zonder verwijten doet en vanuit je eigen gevoel is er zelfs nog een kans dat er een gesprek ontstaat ook.
Ik vind het persoonlijk nogal makkelijk gezegd... dat als je zusje bepaald gedrag vertoond, het probleem bij jezelf ligt en jij de persoon bent die moet veranderen.
Als ik kijk naar mijn eigen situatie, heb ik mezelf al zo vaak aangepast aan de (rot)situatie en aan háár gedrag dat ik mezelf dan niet eens meer kán zijn. Je gaat reageren, denken en doen op de manier die naar haar wens is om zo maar spanningen te mijden. Is dat dan de oplossing? Vraag het me af... het levert voor mijzelf alleen maar meer stress op.
Niemand heeft gezegd dat jij je eindeloos aan haar moet aanpassen. Maar als er een conflict is dan kan je niet 1 persoon daar de schuld van geven. Een conflict moet van twee kanten komen.
Als je moeite hebt met haar gedrag (waarvan ik me afvraag hoe erg het nou werkelijk is, want ik lees geen wereldschokkende dingen), dan spreek je haar daarop aan op het moment zelf. Als je dat zonder verwijten doet en vanuit je eigen gevoel is er zelfs nog een kans dat er een gesprek ontstaat ook.
zaterdag 8 mei 2010 om 13:21
zaterdag 8 mei 2010 om 13:22
nou kijk.... mijn zus kan al om iets kleins hysterisch gaan doen. Of zomaar uit het niets zelfs. Dan krijgt ze trekjes van: stampen, met de deuren slaan, iedereen afsnauwen. Zeg je er wat van? dan kun je een oorlog verwachten. Dit is overigens maar iets kleins. Maar ze kan ook dit gedrag vertonen bij dagjes uit: niets is dan ineens goed of leuk, niets deugd.
En ja.. hoe wil je het dan positief houden? iedereen probeert het gedrag te negeren (want tja.. anders wordt het alleen maar erger). Je loopt voortdurend op je tenen voor haar.
Dus het is allemaal wel erg makkelijk gezegd hier, maar zit maar eens in zo'n situatie.......
Wanneer het echt om een conflict gaat, dan hebben er inderdaad twee schuld. Maar volgens mij gaat het hier puur om gedrag van het zusje waar niet (goed) mee om valt te gaan.
En ja.. hoe wil je het dan positief houden? iedereen probeert het gedrag te negeren (want tja.. anders wordt het alleen maar erger). Je loopt voortdurend op je tenen voor haar.
Dus het is allemaal wel erg makkelijk gezegd hier, maar zit maar eens in zo'n situatie.......
Wanneer het echt om een conflict gaat, dan hebben er inderdaad twee schuld. Maar volgens mij gaat het hier puur om gedrag van het zusje waar niet (goed) mee om valt te gaan.
zaterdag 8 mei 2010 om 13:25
quote:nienes schreef op 08 mei 2010 @ 13:21:
Haha geeft niet Mazou! Ik begrijp dat je het tegen mij bedoelt...
In ieder geval heel erg bedankt voor de reacties en de verschillende meningen iedereen!! Genoeg stof om over na te denken en zal zelf ook proberen hier iets positiever in te staan. Wie goed doet, goed ontmoet toch?Met die laatste zin kan ik het alleen maar heel erg eens zijn .
Haha geeft niet Mazou! Ik begrijp dat je het tegen mij bedoelt...
In ieder geval heel erg bedankt voor de reacties en de verschillende meningen iedereen!! Genoeg stof om over na te denken en zal zelf ook proberen hier iets positiever in te staan. Wie goed doet, goed ontmoet toch?Met die laatste zin kan ik het alleen maar heel erg eens zijn .
zaterdag 8 mei 2010 om 13:31
quote:sweetcandy schreef op 08 mei 2010 @ 13:22:
nou kijk.... mijn zus kan al om iets kleins hysterisch gaan doen. Of zomaar uit het niets zelfs. Dan krijgt ze trekjes van: stampen, met de deuren slaan, iedereen afsnauwen. Zeg je er wat van? dan kun je een oorlog verwachten. Dit is overigens maar iets kleins. Maar ze kan ook dit gedrag vertonen bij dagjes uit: niets is dan ineens goed of leuk, niets deugd.
En ja.. hoe wil je het dan positief houden? iedereen probeert het gedrag te negeren (want tja.. anders wordt het alleen maar erger). Je loopt voortdurend op je tenen voor haar.
Dus het is allemaal wel erg makkelijk gezegd hier, maar zit maar eens in zo'n situatie.......
Wanneer het echt om een conflict gaat, dan hebben er inderdaad twee schuld. Maar volgens mij gaat het hier puur om gedrag van het zusje waar niet (goed) mee om valt te gaan.
Het is inderdaad makkelijk gezegd als buitenstaander. Maar als buitenstaander kan je er wel weer meer vanuit een afstand naar kijken denk ik, en daardoor dingen zien die je zelf over het hoofd ziet.
Als ik nu lees dat jij steeds op de je tenen aan het lopen bent, omdat anders de oorlog uitbreekt, dan denk ik: laat die oorlog maar uitbreken! Als jij jouw zus nooit (of weinig) je grenzen aangeeft (om maar de lieve vrede te bewaren, hoewel, lieve vrede, volgens mij is er veel onderhuidse spanning?), dan weet zij ook nooit dat ze te ver gaat. Je zus kan niet ruiken dat ze jou dwarszit met haar gedrag.
En als jij er pas iets van zegt als je al heel erg over je grenzen hebt laten gaan, dan zal jouw reactie denk ik ook veel (onderhuidse) woede met zich meebrengen. En dan is het logisch dat jouw zus daar met evenveel explosiviteit op reageert, want voor haar is het een verrassingsaanval, en zij gaat zich dan verdedigen.
Conclusie: eerder aangeven waar je last van hebt (dan maar geen lieve vrede), dan hoeft het ook niet op te lopen en zullen de confrontaties minder heftig zijn. Je zus weet beter waar ze aan toe is en hoe ver ze kan gaan. En jij hoeft niet meer op je tenen te lopen.
En over jouw laatste zin: met elk gedrag valt om te gaan. Het is aan jou om dat te leren.
nou kijk.... mijn zus kan al om iets kleins hysterisch gaan doen. Of zomaar uit het niets zelfs. Dan krijgt ze trekjes van: stampen, met de deuren slaan, iedereen afsnauwen. Zeg je er wat van? dan kun je een oorlog verwachten. Dit is overigens maar iets kleins. Maar ze kan ook dit gedrag vertonen bij dagjes uit: niets is dan ineens goed of leuk, niets deugd.
En ja.. hoe wil je het dan positief houden? iedereen probeert het gedrag te negeren (want tja.. anders wordt het alleen maar erger). Je loopt voortdurend op je tenen voor haar.
Dus het is allemaal wel erg makkelijk gezegd hier, maar zit maar eens in zo'n situatie.......
Wanneer het echt om een conflict gaat, dan hebben er inderdaad twee schuld. Maar volgens mij gaat het hier puur om gedrag van het zusje waar niet (goed) mee om valt te gaan.
Het is inderdaad makkelijk gezegd als buitenstaander. Maar als buitenstaander kan je er wel weer meer vanuit een afstand naar kijken denk ik, en daardoor dingen zien die je zelf over het hoofd ziet.
Als ik nu lees dat jij steeds op de je tenen aan het lopen bent, omdat anders de oorlog uitbreekt, dan denk ik: laat die oorlog maar uitbreken! Als jij jouw zus nooit (of weinig) je grenzen aangeeft (om maar de lieve vrede te bewaren, hoewel, lieve vrede, volgens mij is er veel onderhuidse spanning?), dan weet zij ook nooit dat ze te ver gaat. Je zus kan niet ruiken dat ze jou dwarszit met haar gedrag.
En als jij er pas iets van zegt als je al heel erg over je grenzen hebt laten gaan, dan zal jouw reactie denk ik ook veel (onderhuidse) woede met zich meebrengen. En dan is het logisch dat jouw zus daar met evenveel explosiviteit op reageert, want voor haar is het een verrassingsaanval, en zij gaat zich dan verdedigen.
Conclusie: eerder aangeven waar je last van hebt (dan maar geen lieve vrede), dan hoeft het ook niet op te lopen en zullen de confrontaties minder heftig zijn. Je zus weet beter waar ze aan toe is en hoe ver ze kan gaan. En jij hoeft niet meer op je tenen te lopen.
En over jouw laatste zin: met elk gedrag valt om te gaan. Het is aan jou om dat te leren.
zaterdag 8 mei 2010 om 13:40
quote:sweetcandy schreef op 08 mei 2010 @ 13:38:
Mijn zus weet heel goed wanneer ze te ver gaat maargoed... waarschijnlijk is mijn geval wat complexer dan die van TO zou kunnen..
Als ze dat volgens jou zo goed weet, waarom laat jij het dan toch gebeuren?
Ik bedoel niet dat jij in je eentje verantwoordelijk bent voor haar gedrag, maar je bent wel verantwoordelijk voor je eigen grenzen.
Mijn zus weet heel goed wanneer ze te ver gaat maargoed... waarschijnlijk is mijn geval wat complexer dan die van TO zou kunnen..
Als ze dat volgens jou zo goed weet, waarom laat jij het dan toch gebeuren?
Ik bedoel niet dat jij in je eentje verantwoordelijk bent voor haar gedrag, maar je bent wel verantwoordelijk voor je eigen grenzen.
zaterdag 8 mei 2010 om 13:53
quote:Mazou schreef op 08 mei 2010 @ 13:40:
[...]
maar je bent wel verantwoordelijk voor je eigen grenzen.
makkelijk gezegd hoor, jij hebt zeker nog nooit aan tafel gezeten met kerst of zo als iedereen toch een beetje zijn best doet om het leuk te maken en dan is er opeens iemand, die niet goed in zijn vel zit en gaat de hele boel lopen vergallen. In zo'n situatie wat betekent dat dan, dat ik verantwoordelijk ben voor mijn eigen grenzen?
Gooi ik de spelbreker gewoon buiten de deur? Gaan we hem antwoorden geven op zijn verongelijkte vragen? Negeren we die persoon? Stug gewoon dooreten en de taart opdienen?
Wat je ook doet, het maakt weinig uit, op zo'n moment is de kerst vergald.
[...]
maar je bent wel verantwoordelijk voor je eigen grenzen.
makkelijk gezegd hoor, jij hebt zeker nog nooit aan tafel gezeten met kerst of zo als iedereen toch een beetje zijn best doet om het leuk te maken en dan is er opeens iemand, die niet goed in zijn vel zit en gaat de hele boel lopen vergallen. In zo'n situatie wat betekent dat dan, dat ik verantwoordelijk ben voor mijn eigen grenzen?
Gooi ik de spelbreker gewoon buiten de deur? Gaan we hem antwoorden geven op zijn verongelijkte vragen? Negeren we die persoon? Stug gewoon dooreten en de taart opdienen?
Wat je ook doet, het maakt weinig uit, op zo'n moment is de kerst vergald.
zaterdag 8 mei 2010 om 14:18
quote:Olive01 schreef op 08 mei 2010 @ 11:18:
Lil_star, mijn referentiekader is uiteraard de relatie die ik heb met mijn eigen zusje. Dus vanuit daar schrijf ik grotendeels.
Een gesprek aan gaan waarbij je de ander vraagt te veranderen en (verkapte) verwijten maakt levert inderdaad de reactie op die jij schetst. Dan krijg je de 'ja maar jij...' gesprekken.
Met mijn zusje is het heel geleidelijk gegaan en met kleine dingen. Samen de stad in, een keer samen stappen, gezamelijke kado's verzinnen voor onze ouders. En toen dat allemaal goed ging, samen op vakantie. En ja, we praten tijdens die activiteiten op een ongedwongen manier over hoe wij onze jeugd en elkaar hebben beleefd. En dat is soms best pijnlijk. Maar we hebben beide de verwijten achterwege gelaten zonder de eerlijkheid naar elkaar te verliezen.
En natuurlijk zijn wel wel eens boos op elkaar of begrijpen we elkaar weer helemaal niet. Maar doordat we door kleine dingen wel een band op hebben gebouwd, is dat sneller en makkelijker uitgepraat.
ik denk dat je me verkeerd hebt begrepen, ik ben nooit een gesprek met haar aan gegaan omdat ik haar wilde veranderen.
heb nog nooit tegen haar gezegd dat ze dat moest...tuurlijk heb ik wel eens op het moment zelf gezegd dat ze normaal moest doen...maar daarna was het gewoon weer ok.
ik bedoelde meer in de zin dat ik toenadering zoek....gewooon voor deleuke dingen, leuke gesprekken, uitjes samen....maar ik merk gewoon dat zij heel erg met haar eigen leven en baan en huis enzo bezig is...dingen waar zij zich in interesseerd...en daar hoor ik niet tussen op dit moment....en dat is niet erg...ik kan verder gewoon goed met haar opschieten nu dat we allebei volwassen zijn....maar soms mis ik dat wel.....als ik sommige mensen hoor praten over hun leuke hechte band met hun zus.
dus vandaar dat ik zei....is het dan beter om het gewoon te laten rusten? als ze er behoefte aan heeft komt ze vanzelf wel
Lil_star, mijn referentiekader is uiteraard de relatie die ik heb met mijn eigen zusje. Dus vanuit daar schrijf ik grotendeels.
Een gesprek aan gaan waarbij je de ander vraagt te veranderen en (verkapte) verwijten maakt levert inderdaad de reactie op die jij schetst. Dan krijg je de 'ja maar jij...' gesprekken.
Met mijn zusje is het heel geleidelijk gegaan en met kleine dingen. Samen de stad in, een keer samen stappen, gezamelijke kado's verzinnen voor onze ouders. En toen dat allemaal goed ging, samen op vakantie. En ja, we praten tijdens die activiteiten op een ongedwongen manier over hoe wij onze jeugd en elkaar hebben beleefd. En dat is soms best pijnlijk. Maar we hebben beide de verwijten achterwege gelaten zonder de eerlijkheid naar elkaar te verliezen.
En natuurlijk zijn wel wel eens boos op elkaar of begrijpen we elkaar weer helemaal niet. Maar doordat we door kleine dingen wel een band op hebben gebouwd, is dat sneller en makkelijker uitgepraat.
ik denk dat je me verkeerd hebt begrepen, ik ben nooit een gesprek met haar aan gegaan omdat ik haar wilde veranderen.
heb nog nooit tegen haar gezegd dat ze dat moest...tuurlijk heb ik wel eens op het moment zelf gezegd dat ze normaal moest doen...maar daarna was het gewoon weer ok.
ik bedoelde meer in de zin dat ik toenadering zoek....gewooon voor deleuke dingen, leuke gesprekken, uitjes samen....maar ik merk gewoon dat zij heel erg met haar eigen leven en baan en huis enzo bezig is...dingen waar zij zich in interesseerd...en daar hoor ik niet tussen op dit moment....en dat is niet erg...ik kan verder gewoon goed met haar opschieten nu dat we allebei volwassen zijn....maar soms mis ik dat wel.....als ik sommige mensen hoor praten over hun leuke hechte band met hun zus.
dus vandaar dat ik zei....is het dan beter om het gewoon te laten rusten? als ze er behoefte aan heeft komt ze vanzelf wel
zaterdag 8 mei 2010 om 16:33
Nienes, wat een vervelende situatie. Ik begrijp dat je ermee zit. Wat ik ook je OP haal is dat jullie, voor jullie begonnen te puberen, wel goed met elkaar konden opschieten. Misschien moet je zusje haar wilde haren nog kwijt raken.
Mijn zus en ik konden vanaf mijn geboorte al niet met elkaar opschieten. Nu zie ik haar hooguit 1 keer in het jaar, spreken doe ik haar nooit. Maar ik ben dan ook niet anders gewend.
Mijn zus en ik konden vanaf mijn geboorte al niet met elkaar opschieten. Nu zie ik haar hooguit 1 keer in het jaar, spreken doe ik haar nooit. Maar ik ben dan ook niet anders gewend.
zaterdag 8 mei 2010 om 16:48
Ja ik vind het ook echt een rotsituatie. Zou het liefst gewoon een goede relatie hebben met mijn zusje. Hoeven het heus niet overal over eens te zijn of elkaar constant op de lip te zitten, maar het kan ook zoveel anders dan dat het nu gaat.
Voor onze pubertijd konden we inderdaad wel goed met elkaar opschieten. We speelden zelfs altijd met elkaar. De enige ruzie die we toen hadden, was wie Ken moest zijn als we met de barbies speelden
Voor onze pubertijd konden we inderdaad wel goed met elkaar opschieten. We speelden zelfs altijd met elkaar. De enige ruzie die we toen hadden, was wie Ken moest zijn als we met de barbies speelden
zaterdag 8 mei 2010 om 17:48
Ik bescherm mijn eigen grenzen, door zoveel mogelijk gezamenlijke uitstapjes te vermijden. Dit kan ook niet altijd, want ik moet ook weer rekening houden met mijn ouders. Ik wil hun niet voor de kop stoten, het is ook hun dochter.
Het klinkt heel bot misschien wat ik nu zeg. Maar jarenlang is de situatie écht k*t geweest. (zou bijna zeggen: door haar... maar schijnbaar is dat op dit topic Not Done).. Ze probeert soms wel poeslief te doen, dat schiet bij mij in het verkeerde keelgat.
Het klinkt heel bot misschien wat ik nu zeg. Maar jarenlang is de situatie écht k*t geweest. (zou bijna zeggen: door haar... maar schijnbaar is dat op dit topic Not Done).. Ze probeert soms wel poeslief te doen, dat schiet bij mij in het verkeerde keelgat.
zondag 9 mei 2010 om 01:17
Mijn broertje en ik zijn ook water en vuur. Onze hele kindertijd hadden we ruzie. Eigenlijk ging het pas weer beter toen ik op mezelf ging wonen. Of nou ja, beter. We zagen elkaar alleen als ik bij mijn ouders op bezoek kwam (en hij er ook was omdat hij nog thuis woonde) en ruzie maken kwam er dus niet van.
Uiteindelijk is het zo gegroeid dat ik amper contact met hem heb, eigenlijk alleen maar via mijn ouders. Als het nodig zou zijn, kan ik hem zo bereiken en we hebben ook geen ruzie ofzo. Maar blijkbaar hebben we verder allebei niet echt behoefte aan elkaar.
Uiteindelijk is het zo gegroeid dat ik amper contact met hem heb, eigenlijk alleen maar via mijn ouders. Als het nodig zou zijn, kan ik hem zo bereiken en we hebben ook geen ruzie ofzo. Maar blijkbaar hebben we verder allebei niet echt behoefte aan elkaar.
If at first you don’t succeed, call it version 1.0
zondag 9 mei 2010 om 01:29
quote:lil_star schreef op 08 mei 2010 @ 10:59:
[...]
ik heb zware adhd in cmbinatie met borderline, believe me als ik zeg dat ik alles alles behalve voorbeeldig was.
zij heeft mij dat jaren kwalijk genomen, omdat ik als kindzijnde alle aandacht voor me had omdat er altijd wat met mij was.
ik kan mij daar weinig van herinneren maar zij heeft dat mij heel lang kwalijk genomen, ook mijn moeder heeft een paar fouten gemaakt in haar leven met relaties die mijn zus haar heel erg kwalijk neemt.
ze is gewoon jaren lang verbitterd geweest over de nare dingen die er in onze jeugd zijn voorgekomen...iede heeft zo zijn manier van omgaan met moeilijkeden.
dat zegt niets over mij, en ik vind ook niet dat je kan zeggen dat een andermas gedrag jou niet an beinvloeden en dat het je eigen probleem is....dat is makkelijk te zeggen als iemand een hele nare spanning in huis geeft.
net zoals dat ik vroeger de boel terroriseerde...negeer dat maar eens.Jij stelt nu dat ze doet zoals ze doet omdat ze verbitterd is. Ik denk dat dit een interpretatie van jou is. Je zus is namelijk je zus, hoe jij haar ziet en beleeft zegt iets over jouw interpretatie. Jij ervaart het als storend, maar dat wil niet zeggen dat het storend is. En stel dat de algemene norm zou zijn dat het inderdaad storend en afwijkend gedrag is, dan bepaal jij nog altijd zelf in hoeverre je je daardoor laat beinvloeden
[...]
ik heb zware adhd in cmbinatie met borderline, believe me als ik zeg dat ik alles alles behalve voorbeeldig was.
zij heeft mij dat jaren kwalijk genomen, omdat ik als kindzijnde alle aandacht voor me had omdat er altijd wat met mij was.
ik kan mij daar weinig van herinneren maar zij heeft dat mij heel lang kwalijk genomen, ook mijn moeder heeft een paar fouten gemaakt in haar leven met relaties die mijn zus haar heel erg kwalijk neemt.
ze is gewoon jaren lang verbitterd geweest over de nare dingen die er in onze jeugd zijn voorgekomen...iede heeft zo zijn manier van omgaan met moeilijkeden.
dat zegt niets over mij, en ik vind ook niet dat je kan zeggen dat een andermas gedrag jou niet an beinvloeden en dat het je eigen probleem is....dat is makkelijk te zeggen als iemand een hele nare spanning in huis geeft.
net zoals dat ik vroeger de boel terroriseerde...negeer dat maar eens.Jij stelt nu dat ze doet zoals ze doet omdat ze verbitterd is. Ik denk dat dit een interpretatie van jou is. Je zus is namelijk je zus, hoe jij haar ziet en beleeft zegt iets over jouw interpretatie. Jij ervaart het als storend, maar dat wil niet zeggen dat het storend is. En stel dat de algemene norm zou zijn dat het inderdaad storend en afwijkend gedrag is, dan bepaal jij nog altijd zelf in hoeverre je je daardoor laat beinvloeden
zondag 9 mei 2010 om 01:34
quote:toetyfroety schreef op 08 mei 2010 @ 13:53:
[...]
makkelijk gezegd hoor, jij hebt zeker nog nooit aan tafel gezeten met kerst of zo als iedereen toch een beetje zijn best doet om het leuk te maken en dan is er opeens iemand, die niet goed in zijn vel zit en gaat de hele boel lopen vergallen. In zo'n situatie wat betekent dat dan, dat ik verantwoordelijk ben voor mijn eigen grenzen?
Jazeker, dit is zelfs een uitstekend voorbeeld. Je zegt dat "iedereen zijn best doet om er wat leuks van te maken" dat houdt al een soort van opgefokte vrolijkheid in dat het zwarte schaap ook niet veel anders meer kan dan dat te vergallen, een verkeerde blik of een verkeerde opmerking doet de boel al knallen, want iedereen is namelijk "druk bezig het leuk te maken" .
Bij ons zitten we alleen nog maar achterover en we hebben het gewoon leuk, of niet, als dat zich voordoet. Maar we leven in het nu, en dus is er niemand die ons diner kan vergallen want het diner gaat zoals het gaat en iedereen doet wat ie wil doen.
Gooi ik de spelbreker gewoon buiten de deur? Gaan we hem antwoorden geven op zijn verongelijkte vragen? Negeren we die persoon? Stug gewoon dooreten en de taart opdienen?
Wat je ook doet, het maakt weinig uit, op zo'n moment is de kerst vergald.Wat een drama... de kerst is vergald... omdat de zus een verkeerde opmerking maakt??? Wie is er hier nu de sfeer aan het verpesten?? Onderzoek bij elk verwijt altijd eerst jouw aandeel, de kans bestaat dat jouw aandeel jou meer in de weg zit dan de verstorende zus
[...]
makkelijk gezegd hoor, jij hebt zeker nog nooit aan tafel gezeten met kerst of zo als iedereen toch een beetje zijn best doet om het leuk te maken en dan is er opeens iemand, die niet goed in zijn vel zit en gaat de hele boel lopen vergallen. In zo'n situatie wat betekent dat dan, dat ik verantwoordelijk ben voor mijn eigen grenzen?
Jazeker, dit is zelfs een uitstekend voorbeeld. Je zegt dat "iedereen zijn best doet om er wat leuks van te maken" dat houdt al een soort van opgefokte vrolijkheid in dat het zwarte schaap ook niet veel anders meer kan dan dat te vergallen, een verkeerde blik of een verkeerde opmerking doet de boel al knallen, want iedereen is namelijk "druk bezig het leuk te maken" .
Bij ons zitten we alleen nog maar achterover en we hebben het gewoon leuk, of niet, als dat zich voordoet. Maar we leven in het nu, en dus is er niemand die ons diner kan vergallen want het diner gaat zoals het gaat en iedereen doet wat ie wil doen.
Gooi ik de spelbreker gewoon buiten de deur? Gaan we hem antwoorden geven op zijn verongelijkte vragen? Negeren we die persoon? Stug gewoon dooreten en de taart opdienen?
Wat je ook doet, het maakt weinig uit, op zo'n moment is de kerst vergald.Wat een drama... de kerst is vergald... omdat de zus een verkeerde opmerking maakt??? Wie is er hier nu de sfeer aan het verpesten?? Onderzoek bij elk verwijt altijd eerst jouw aandeel, de kans bestaat dat jouw aandeel jou meer in de weg zit dan de verstorende zus
zondag 9 mei 2010 om 09:24
Soms zijn zussen zo compleet anders dat er niet eens een schuldvraag hoort te zijn.
En je kan niet steeds maar compromis sluiten want je bent mens en soms neemt de ergernis het over.
De kunst is om daar samen geen drama van te maken.
Het weg te puffen, te relativeren en vooral niet zo over the top vreselijk balangrijk te maken.
Maar als de een dat niet wil of kan, dan blijft de ander met de ergernis rondlopen.
Dan kan je bij jezelf kijken hoe je dat oplost. Bijvoorbeeld door het contact wat oppervlakkiger te laten verlopen zodat het minder kans heeft je in jouw kern te raken. Of een andere vorm van acceptatie te ontwikkelen.
Probeer ook geen kliekje te vormen met je ouders.Dat is best gemeen, en laat geen ruimte voor ontspanning voor alle partijen.
Doe eens wat leuks samen, zonder ouders.
En voor het geval je zus gewoon een negatieve galbak is, want die mensen bestaan gewoon hoor, en soms tref je ze in je familie aan, dan heb je ook de keus om daar niet in mee te gaan en je te realiseren dat je niet HOEFT te reageren..
Een hoop om zelf dus aan de situatie te doen, vooral aan je eigen instelling.
Maar laat de schuldvraag daarbij vooral lekker weg.
Want het is niet iemand schuld.
Het gaat ook niet om wie de wijste is.
Allemaal onnodige strijd, gewoon niet meer doen.
Wat is meer waard je gelijk of je geluk?
Bij jezelf blijven en actief bij jezelf een verandering in je kijk op je zus of de situatie proberen te krijgen met een hele hoge dosis relativeringsvermogen.
Succes.
En je kan niet steeds maar compromis sluiten want je bent mens en soms neemt de ergernis het over.
De kunst is om daar samen geen drama van te maken.
Het weg te puffen, te relativeren en vooral niet zo over the top vreselijk balangrijk te maken.
Maar als de een dat niet wil of kan, dan blijft de ander met de ergernis rondlopen.
Dan kan je bij jezelf kijken hoe je dat oplost. Bijvoorbeeld door het contact wat oppervlakkiger te laten verlopen zodat het minder kans heeft je in jouw kern te raken. Of een andere vorm van acceptatie te ontwikkelen.
Probeer ook geen kliekje te vormen met je ouders.Dat is best gemeen, en laat geen ruimte voor ontspanning voor alle partijen.
Doe eens wat leuks samen, zonder ouders.
En voor het geval je zus gewoon een negatieve galbak is, want die mensen bestaan gewoon hoor, en soms tref je ze in je familie aan, dan heb je ook de keus om daar niet in mee te gaan en je te realiseren dat je niet HOEFT te reageren..
Een hoop om zelf dus aan de situatie te doen, vooral aan je eigen instelling.
Maar laat de schuldvraag daarbij vooral lekker weg.
Want het is niet iemand schuld.
Het gaat ook niet om wie de wijste is.
Allemaal onnodige strijd, gewoon niet meer doen.
Wat is meer waard je gelijk of je geluk?
Bij jezelf blijven en actief bij jezelf een verandering in je kijk op je zus of de situatie proberen te krijgen met een hele hoge dosis relativeringsvermogen.
Succes.
..popcorn?
zondag 9 mei 2010 om 18:28
Ik vind gedrag negeren erg moeilijk, makkelijker gezegd dan gedaan. Ik denk dat er maar een optie is: zoveel mogelijk distantieren van zusje. Want een mens verandert niet. En dan zul je jezelf in bescherming moeten nemen. Het scheelt een hoop ergernis en het voorkomt dat de situatie escaleert in een grote ruzie.
