Relaties
alle pijlers
Einde relatie - Of toch niet...?
woensdag 5 mei 2010 om 20:20
Na vier jaar is mijn relatie met mijn vriendin ten einde. Ik 25, zij 22. Vier jaar waarin verliefdheid zich van beide kanten heeft omgezet in houden van. We geloofden beiden nooit in de perfecte relatie maar hadden het gevoel dat het bij ons gewoon heel goed zat. Enorme fysieke aantrekkingskracht, humor, samen genieten... maar vooral ook heel zelfstandig en onze eigen hobbies, vrienden etc.
Ineens van de een op andere dag kreeg ik haar te horen dat haar gevoel weg was. We hebben uren gediscussieerd en het enigste waar ze op bleef terugkomen is dat 'het gevoel' weg is. Ik zat er enorm mee maar zoals altijd probeerde ik er wel begrip voor op te brengen. Ze zat enorm met zichzelf in de knoop want alles ze nuchter nadacht had ze alles in onze relatie wat ze zocht. Maar niet meer dat gevoel.
Inmiddels zo'n twee weken later heeft ze iemand ontmoet die haar wel leuk vond, ze is daar mee gaan daten en heeft daar een soort van halve relatie mee gehad. Ze omschreef het zelf als een soort bevlieging maar ze vond hem wel leuk. Nu heeft ze daar nog steeds contact mee maar ze heeft hem wel verteld alles op een laag pitje te willen zetten omdat ze er absoluut nog niet aan toe is.
Vervolgens zoekt ze opnieuw contact en zijn we samen wat gaan drinken. Enorm gezellig en zoals altijd open en eerlijk gepraat en ze begon ineens te huilen. Ze is bang dat ze de verkeerde keuze heeft gemaakt en diep van binnen nog heel veel gevoelens voor mij had. Maar het op de een of andere manier 'beu' was geworden. Dit terwijl we onszelf wel realiseerden dat we veel (toch zeker 2 tot 3 keer per week terwijl we elkaar zo'n vier keer per week zien) en goede seks hadden, aantrekkingskracht wordt misschien minder maar was er zeker van beide kanten. Omdat zij voor mij nooit een lange relatie heeft gehad is ze misschien ook wel nieuwsgierig of wat ze met mij heeft misschien ook met iemand anders kan...
Nu afgelopen koninginnedag elkaar weer tegen gekomen was er weer zo'n soort van fijne klik. Elkaar gesproken. Vervolgens zij met vriendinnen naar een andere kroeg. Tot ze me smste of ik zo ook langskwam want ze mistte me. Toen ik daar was praatten we wat en vroeg ik haar of ze me nu echt mistte. Ze vertelde van ja en kreeg tranen in haar ogen. Vervolgens wat weggelopen van de kroeg en samen rustig ergens gaan zitten. Gevolg: heftig zoenen, half uitkleden en de overige details zal ik besparen...
Ze had wel wat gedronken maar de volgende dag zei ze dat alles wat ze gezegd had gemeend was en dat ze gewoon twijfeld hoe ze nu verder wilt. Wat ik me vooral herinner is dat ze zei: ik vraag me inmiddels sterk af of ik ooit nog iemand vind waar ik zo gelukkig mee ben.
Ik vraag me inmiddels enorm af hoe ik hier mee om moet gaan.
Ik ben vrij zelfverzekerd en zelfstandig en moet misschien wel voor mezelf kiezen. Heb geen zin om achter haar aan te lopen (al merk ik dat ik ze wel veel sms, te vaak naar mijn zin). En ik wordt er ook niet gelukkig mee met een vriendin/vrouw die niet helemaal gelukkig is met mij. Maar ik hou zo veel van haar, en weet dat we het samen zo ontzettend goed hadden. Velen zullen nu zeggen: jaja ze denken allemaal dat alles zo goed was. Maar zo was het toch wel. Misschien moet ik wel gewoon heel erg mijn best gaan doen. Ik weet ook wel als ik het de tijd gun dat mijn gevoel voor haar weg gaat. Maar ik weet bijna zeker dat dit de vrouw van mijn leven is. Maar natuurlijk alleen als ze ook voor mij gaat.
Pfff heel verhaal... wat moeten we hier nu mee? Ze is in de war en twijfelt. Maar beseft zich ineens na twee maanden dat ze bang is de verkeerde keuze gemaakt te hebben.
Ineens van de een op andere dag kreeg ik haar te horen dat haar gevoel weg was. We hebben uren gediscussieerd en het enigste waar ze op bleef terugkomen is dat 'het gevoel' weg is. Ik zat er enorm mee maar zoals altijd probeerde ik er wel begrip voor op te brengen. Ze zat enorm met zichzelf in de knoop want alles ze nuchter nadacht had ze alles in onze relatie wat ze zocht. Maar niet meer dat gevoel.
Inmiddels zo'n twee weken later heeft ze iemand ontmoet die haar wel leuk vond, ze is daar mee gaan daten en heeft daar een soort van halve relatie mee gehad. Ze omschreef het zelf als een soort bevlieging maar ze vond hem wel leuk. Nu heeft ze daar nog steeds contact mee maar ze heeft hem wel verteld alles op een laag pitje te willen zetten omdat ze er absoluut nog niet aan toe is.
Vervolgens zoekt ze opnieuw contact en zijn we samen wat gaan drinken. Enorm gezellig en zoals altijd open en eerlijk gepraat en ze begon ineens te huilen. Ze is bang dat ze de verkeerde keuze heeft gemaakt en diep van binnen nog heel veel gevoelens voor mij had. Maar het op de een of andere manier 'beu' was geworden. Dit terwijl we onszelf wel realiseerden dat we veel (toch zeker 2 tot 3 keer per week terwijl we elkaar zo'n vier keer per week zien) en goede seks hadden, aantrekkingskracht wordt misschien minder maar was er zeker van beide kanten. Omdat zij voor mij nooit een lange relatie heeft gehad is ze misschien ook wel nieuwsgierig of wat ze met mij heeft misschien ook met iemand anders kan...
Nu afgelopen koninginnedag elkaar weer tegen gekomen was er weer zo'n soort van fijne klik. Elkaar gesproken. Vervolgens zij met vriendinnen naar een andere kroeg. Tot ze me smste of ik zo ook langskwam want ze mistte me. Toen ik daar was praatten we wat en vroeg ik haar of ze me nu echt mistte. Ze vertelde van ja en kreeg tranen in haar ogen. Vervolgens wat weggelopen van de kroeg en samen rustig ergens gaan zitten. Gevolg: heftig zoenen, half uitkleden en de overige details zal ik besparen...
Ze had wel wat gedronken maar de volgende dag zei ze dat alles wat ze gezegd had gemeend was en dat ze gewoon twijfeld hoe ze nu verder wilt. Wat ik me vooral herinner is dat ze zei: ik vraag me inmiddels sterk af of ik ooit nog iemand vind waar ik zo gelukkig mee ben. Ik vraag me inmiddels enorm af hoe ik hier mee om moet gaan.
Ik ben vrij zelfverzekerd en zelfstandig en moet misschien wel voor mezelf kiezen. Heb geen zin om achter haar aan te lopen (al merk ik dat ik ze wel veel sms, te vaak naar mijn zin). En ik wordt er ook niet gelukkig mee met een vriendin/vrouw die niet helemaal gelukkig is met mij. Maar ik hou zo veel van haar, en weet dat we het samen zo ontzettend goed hadden. Velen zullen nu zeggen: jaja ze denken allemaal dat alles zo goed was. Maar zo was het toch wel. Misschien moet ik wel gewoon heel erg mijn best gaan doen. Ik weet ook wel als ik het de tijd gun dat mijn gevoel voor haar weg gaat. Maar ik weet bijna zeker dat dit de vrouw van mijn leven is. Maar natuurlijk alleen als ze ook voor mij gaat.
Pfff heel verhaal... wat moeten we hier nu mee? Ze is in de war en twijfelt. Maar beseft zich ineens na twee maanden dat ze bang is de verkeerde keuze gemaakt te hebben.
woensdag 5 mei 2010 om 20:28
Ik zou wel een tijdje afstand houden. Als zij verder niet duidelijk kan aangeven wat er voor haar 'schortte' in jullie relatie, kun je er op dit moment niets mee. Ik zou dan echt een tijdje laten voelen wat zij mist. Als zij zeker weet dat ze niet zonder jou wil en toch het gevoel weer boven komt borrelen, is het beter als ze er zelf weer op terug komt. En dan kan er pas gepraat worden. Nee, ik zou niet bellen, sms'en, e.d.
Only dead fish go with the flow
woensdag 5 mei 2010 om 20:34
Daar zit misschien ook wel het probleem.
Ik heb het zo'n twee weken volgehouden. Met misschien een keer in het weekend een smsje: ga je nog op stap vanavond.
Dat ging wel goed. Maar nu zegt ze diep van binnen toch nog wat voor me te voelen en geen afstand van me kan nemen.
Het probleem is dat ze zegt dat er niets mis wat met onze relatie. Maar dat het gevoel gewoon minder was en dat ze op een gegeven moment zoiets had van: misschien ben ik met iemand anders ook wel gelukkig. Naar mijn mening is er wel een bepaalde oorzaak voor dat gevoel... maar ze zegt dat dat niet het geval is. Nu heeft ze dus een tijdje wat aangerommeld met iemand anders en zegt ze misschien wel te beseffen wat ze had.
Ik heb het zo'n twee weken volgehouden. Met misschien een keer in het weekend een smsje: ga je nog op stap vanavond.
Dat ging wel goed. Maar nu zegt ze diep van binnen toch nog wat voor me te voelen en geen afstand van me kan nemen.
Het probleem is dat ze zegt dat er niets mis wat met onze relatie. Maar dat het gevoel gewoon minder was en dat ze op een gegeven moment zoiets had van: misschien ben ik met iemand anders ook wel gelukkig. Naar mijn mening is er wel een bepaalde oorzaak voor dat gevoel... maar ze zegt dat dat niet het geval is. Nu heeft ze dus een tijdje wat aangerommeld met iemand anders en zegt ze misschien wel te beseffen wat ze had.
woensdag 5 mei 2010 om 20:36
Loslaten, afstand nemen, niet achter haar aan lopen.
En niet te vergeten; dit is een jonge meid van 22 jaar, die niet goed weet wat ze wilt en voelt. Laat haar dat lekker zelf uitzoeken. Als het ooit weer wat zou kunnen worden, moet dat ook lukken zonder dat jij nu als een kip zonder kop achter haar aan blijft waggelen. Niet doen, zonde van je tijd en energie (en je trots).
En niet te vergeten; dit is een jonge meid van 22 jaar, die niet goed weet wat ze wilt en voelt. Laat haar dat lekker zelf uitzoeken. Als het ooit weer wat zou kunnen worden, moet dat ook lukken zonder dat jij nu als een kip zonder kop achter haar aan blijft waggelen. Niet doen, zonde van je tijd en energie (en je trots).
woensdag 5 mei 2010 om 20:39
Als je contact blijft zoeken, blijft zij je aan het lijntje houden. Ik zou het zelf wat standvastiger insteken: als de ander weet wat hij wil, kan hij terug komen om erover te praten.
het kan heel goed dat het niet aan jullie relatie lag trouwens. Na een lange tijd kan alles ook heel gewoon voelen. Dat kan ook een belangrijke 'oorzaak' zijn van het gevoel wat dan weg is.
Misschien is ze nu erg in de war van haar eigen gevoelens, waardoor ze ook (nog) niet duidelijk heeft waarom haar gevoel weg is.
Ik denk dat het wel het beste is voor jou om het te accepteren en om in ieder geval niet met je te laten sollen. je bent geen jojo, die zij op en neer kan bewegen wanneer zij maar wil.
het kan heel goed dat het niet aan jullie relatie lag trouwens. Na een lange tijd kan alles ook heel gewoon voelen. Dat kan ook een belangrijke 'oorzaak' zijn van het gevoel wat dan weg is.
Misschien is ze nu erg in de war van haar eigen gevoelens, waardoor ze ook (nog) niet duidelijk heeft waarom haar gevoel weg is.
Ik denk dat het wel het beste is voor jou om het te accepteren en om in ieder geval niet met je te laten sollen. je bent geen jojo, die zij op en neer kan bewegen wanneer zij maar wil.
Only dead fish go with the flow
woensdag 5 mei 2010 om 20:40
Je hebt gelijk. Zoals ik al zei ik ben normaal niet zo. Ben redelijk impulsief maar de keuzes die ik maak sta ik altijd achter. En ook nu realiseer ik me dat ik zonder haar wel verder kan en ook wel iemand anders vind waar ik weer gelukkig mee wordt. Maar ik weet ook hoe goed het was en zij zegt dit ook wel te beseffen. Elkaar echt loslaten en over elkaar heen proberen te komen (terwijl je het beide moeilijk hebt) terwijl je misschien met constant communiceren er samen weer bovenop komt komen...
En natuurlijk voelde alles heel 'gewoon' maar tegelijkerheid ook heel goed, vertrouwd en dit terwijl er zowel op het gebied van sex als daarbuiten met het ondernemen van dingen samen nog genoeg spanning en variatie was...
En natuurlijk voelde alles heel 'gewoon' maar tegelijkerheid ook heel goed, vertrouwd en dit terwijl er zowel op het gebied van sex als daarbuiten met het ondernemen van dingen samen nog genoeg spanning en variatie was...
woensdag 5 mei 2010 om 20:48
Laat haar contact zoeken, doe je eigen ding. Zij moet eruit komen of ze verder wil met jou.
Ga gewoon je eigen gang, als je het mij vraagt is was/is ze gewoon nieuwsgierig naar wat anders omdat je zegt dat ze nog niet eerder een lange relatie heeft gehad.. Dan missen mensen soms het onbekende, ze willen ontdekken en experimenteren. Maar ze twijfelt enorm, misschien dat ze daarom terug wil naar jou naar vastigheid. Ik zou dan alleen wel willen weten of dat alleen daarom is of omdat ze echt bij jou wil zijn..
Ga gewoon je eigen gang, als je het mij vraagt is was/is ze gewoon nieuwsgierig naar wat anders omdat je zegt dat ze nog niet eerder een lange relatie heeft gehad.. Dan missen mensen soms het onbekende, ze willen ontdekken en experimenteren. Maar ze twijfelt enorm, misschien dat ze daarom terug wil naar jou naar vastigheid. Ik zou dan alleen wel willen weten of dat alleen daarom is of omdat ze echt bij jou wil zijn..
woensdag 5 mei 2010 om 20:49
Hoi SLS
Ik herken veel van jouw verhaal, mijn ex had opeens ook veel minder zin om mij te zien en wist niet hoe het verder moest. Dit gin zo weken door. Ik heb toen besloten en einde te maken aan de relatie met hem om mezelf te beschermen en echt afstand te houden. Dat zou ik je ook aanraden, het is heel vervelend om hiermee door te gaan je ex dan toch besluit voor de ander te gaan en jij dan pas moet beginnen haar te verwerken. Ze zeggen dat je pas weet wat je mist als het voorbij is en ik hoop voor je dat dat voor je ex en jouw geldt. Tot die tijd zou ik het afwachten en verder gaan met je leven.
Hoop wel voor je dat het goedkomt tussen jullie je wens je het allerbeste.
Ik herken veel van jouw verhaal, mijn ex had opeens ook veel minder zin om mij te zien en wist niet hoe het verder moest. Dit gin zo weken door. Ik heb toen besloten en einde te maken aan de relatie met hem om mezelf te beschermen en echt afstand te houden. Dat zou ik je ook aanraden, het is heel vervelend om hiermee door te gaan je ex dan toch besluit voor de ander te gaan en jij dan pas moet beginnen haar te verwerken. Ze zeggen dat je pas weet wat je mist als het voorbij is en ik hoop voor je dat dat voor je ex en jouw geldt. Tot die tijd zou ik het afwachten en verder gaan met je leven.
Hoop wel voor je dat het goedkomt tussen jullie je wens je het allerbeste.
woensdag 5 mei 2010 om 20:53
Ik weet het niet. Op de een of andere manier is ze juist heel erg op zoek naar haar veilige en vaste leventje. Huisje boompje beestje. Ik ben daar wat minder van en hoewel ik er echt met haar naartoe aan het werken was had ik daar minder haast mee en zie ik dat minder als het ideaal plaatje.
Ze zegt tegen mij nu pas te waarderen en te merken wat ze had. Die humor, dingen samen doen, dat gevoel van elkaar te zijn, toch ook wel écht maatjes zijn, en toch nog dat vriend/vriendin gevoel met een gezonde dosis seks. Natuurlijk dat laatste wordt altijd minder maar ik heb niet het idee dat ze bijvoorbeeld fysiek geen aantrekkingskracht meer had.
Anders viel ze me toch ook niet zo aan de laatste keer denk ik
Misschien wel dom dat ik als zelfverzekerde vent hier over loop te discussieren op een vrouwenforum haha... maar bedankt voor de open reacties!
Ze zegt tegen mij nu pas te waarderen en te merken wat ze had. Die humor, dingen samen doen, dat gevoel van elkaar te zijn, toch ook wel écht maatjes zijn, en toch nog dat vriend/vriendin gevoel met een gezonde dosis seks. Natuurlijk dat laatste wordt altijd minder maar ik heb niet het idee dat ze bijvoorbeeld fysiek geen aantrekkingskracht meer had.
Anders viel ze me toch ook niet zo aan de laatste keer denk ik
Misschien wel dom dat ik als zelfverzekerde vent hier over loop te discussieren op een vrouwenforum haha... maar bedankt voor de open reacties!
woensdag 5 mei 2010 om 21:09
Het is lastig.
Op de een of andere manier probeer ik alles uit haar te halen om haar te laten zeggen dat er meer is dan alleen dat het gevoel er even niet meer is. Omdat ik toch denk dat dat een oorzaak heeft.
Van de andere kant is het misschien wel gewoon zo dat je even dat gevoel niet meer hebt. Naar mijn mening is dat dan ook normaal na vier jaar.
Op de een of andere manier probeer ik alles uit haar te halen om haar te laten zeggen dat er meer is dan alleen dat het gevoel er even niet meer is. Omdat ik toch denk dat dat een oorzaak heeft.
Van de andere kant is het misschien wel gewoon zo dat je even dat gevoel niet meer hebt. Naar mijn mening is dat dan ook normaal na vier jaar.
woensdag 5 mei 2010 om 21:21
Naar mijn mening is dat ook normaal dat het gevoel van de vlindertjes er niet meer (of niet meer zo vaak) is na zoveel jaar..
Het is imo naief om te denken dat het altijd zo blijft als in het begin.
Mijn ex heeft me ook gedumpt met de reden dat 'het gevoel' gewoon weg was.. Dat gaat er bij mij niet in.
Later heb ik uit vrij betrouwbare bron gehoord dat hij met een ander ging toen hij nog samen was met mij.. Ofwel, ik zou er wel wat meer achter zoeken maar dat ligt misschien aan mijn pers. geschiedenis.
Het is imo naief om te denken dat het altijd zo blijft als in het begin.
Mijn ex heeft me ook gedumpt met de reden dat 'het gevoel' gewoon weg was.. Dat gaat er bij mij niet in.
Later heb ik uit vrij betrouwbare bron gehoord dat hij met een ander ging toen hij nog samen was met mij.. Ofwel, ik zou er wel wat meer achter zoeken maar dat ligt misschien aan mijn pers. geschiedenis.
woensdag 5 mei 2010 om 21:29
Ik denk er ook meer achter. Maar dat komt ook omdat ze dus zo'n twee weken daarna al met iemand anders is gaan daten. Hij was al lang vrijgezel en had wat contact met haar gehad in het café en omdat ie waarschijnlijk toch wat op zoek was naar een serieuzere relatie heeft ie er gelijk werk van gemaakt. Dus dat kan ik wel begrijpen. En dan zo'n zielig meisje die niet weet wat ze voelt...
Ze zegt ook dat dat pas echt is gekomen nadat het tussen ons over was. Natuurlijk ben ik achterdochtig maar ik vertrouw haar daar wel in.
Nu zo'n maand later zegt ze mij niet los te kunnen laten, hem wel leuk te vinden maar mij eigenlijk enorm te missen.
Ik denk dat het dan twee dingen kan betekenen:
* Ze is nog niet over me heen en gewoon niet klaar voor een relatie. Maar wil me ook niet terug... ze mist me gewoon maar moet zich er overheen zetten.
* Ze beseft nu pas echt wat ze heeft en misschien moet ze er toch maar voor gaan.
Opzich heb ik wel begrip voor haar keuze. Het gevoel dat tussen ons alles normaal is en zijn gangetje gaat. Merkt dat je ook wel interesse krijgt van andere mannen...nieuwsgierigheid. En er vervolgens achter komen dat je misschien toch mij mist. Ik heb er wel begrip voor, maar van de andere kant voelt het ook niet goed.
Mensen kunnen verkeerde keuzes maken, maar dit is moeilijk voor mij om te accepteren.
Ze zegt ook dat dat pas echt is gekomen nadat het tussen ons over was. Natuurlijk ben ik achterdochtig maar ik vertrouw haar daar wel in.
Nu zo'n maand later zegt ze mij niet los te kunnen laten, hem wel leuk te vinden maar mij eigenlijk enorm te missen.
Ik denk dat het dan twee dingen kan betekenen:
* Ze is nog niet over me heen en gewoon niet klaar voor een relatie. Maar wil me ook niet terug... ze mist me gewoon maar moet zich er overheen zetten.
* Ze beseft nu pas echt wat ze heeft en misschien moet ze er toch maar voor gaan.
Opzich heb ik wel begrip voor haar keuze. Het gevoel dat tussen ons alles normaal is en zijn gangetje gaat. Merkt dat je ook wel interesse krijgt van andere mannen...nieuwsgierigheid. En er vervolgens achter komen dat je misschien toch mij mist. Ik heb er wel begrip voor, maar van de andere kant voelt het ook niet goed.
Mensen kunnen verkeerde keuzes maken, maar dit is moeilijk voor mij om te accepteren.
woensdag 5 mei 2010 om 22:13
Is ook moeilijkte accepteren.
Ik heb nu ook nog moeite met 'verkeerde' keuzes van mijn huidige vriend. Hij heeft in onze scharrelperiode ook met een andere meid een relatie gehad.. Toen ik het contact verbrak kwam hij tot de conclusie dat hij eigenlijk bij mij wou zijn.. Ja leuk, maar twee jaar aan een lijntje gehouden dan opeens een ander hebben en dan mij terug willen? Ik vind dat nog steeds weleens een kut gedachte.
Ik zeg probeer te weten komen of ze jou alelen wil omdat ze nog niet klaar is voor een andere relatie en daarom omdat het makkelijk een veilig gevoel geeft terug bij jou te komen.
Ik heb nu ook nog moeite met 'verkeerde' keuzes van mijn huidige vriend. Hij heeft in onze scharrelperiode ook met een andere meid een relatie gehad.. Toen ik het contact verbrak kwam hij tot de conclusie dat hij eigenlijk bij mij wou zijn.. Ja leuk, maar twee jaar aan een lijntje gehouden dan opeens een ander hebben en dan mij terug willen? Ik vind dat nog steeds weleens een kut gedachte.
Ik zeg probeer te weten komen of ze jou alelen wil omdat ze nog niet klaar is voor een andere relatie en daarom omdat het makkelijk een veilig gevoel geeft terug bij jou te komen.
donderdag 6 mei 2010 om 13:56
Poe, wat lastig, SLS.
Zelf vond ik het ook lastig na een lange relatie hoe het gevoel was na een heleboel jaar, zo van: wanneer is het op?
Ik raakte op een gegeven moment echt nieuwsgierig naar anderen, nooit vreemdgegaan. Maar toen ik de relatie had beëindigd, ben ik wel op ontdekkingstocht gegaan. Ik miste tegelijkertijd mijn ex heel erg, vooral hoe we samenleefden, de dingen die we samen leuk vonden. Tegelijkertijd won de behoefte om mezelf te ontwikkelen, dat kon gewoon niet meer bij hem.
Ik denk dat zij (hoewel ik haar en jou natuurlijk helemaal niet ken) moet wennen aan het feit dat jij er nu niet meer voor haar bent. Ze is haar maatje kwijt, de persoon die haar supergoed snapt, met wie ze heel erg kan lachen, met wie ze heel veel heeft opgebouwd. De vraag is eigenlijk of ze jou als persoon mist, of dat ze gewoon iemand mist in het algemeen met wie ze zo vertrouwd was.
Ze heeft niet voor niets voor deze weg gekozen. Laat haar los, wie weet komt ze weer bij je, maar misschien ook niet. Door op haar te wachten rek je het liefdesverdriet op, en dat is zonde en doet meer pijn dan nodig is. Wees lief voor jezelf, denk nu ook vooral aan jezelf. Bedenk goed wat jij wilt, hoe jij nu weer verder wil gaan. Sluit het af, waardoor een nieuw begin weer mogelijk is.
Zelf vond ik het ook lastig na een lange relatie hoe het gevoel was na een heleboel jaar, zo van: wanneer is het op?
Ik raakte op een gegeven moment echt nieuwsgierig naar anderen, nooit vreemdgegaan. Maar toen ik de relatie had beëindigd, ben ik wel op ontdekkingstocht gegaan. Ik miste tegelijkertijd mijn ex heel erg, vooral hoe we samenleefden, de dingen die we samen leuk vonden. Tegelijkertijd won de behoefte om mezelf te ontwikkelen, dat kon gewoon niet meer bij hem.
Ik denk dat zij (hoewel ik haar en jou natuurlijk helemaal niet ken) moet wennen aan het feit dat jij er nu niet meer voor haar bent. Ze is haar maatje kwijt, de persoon die haar supergoed snapt, met wie ze heel erg kan lachen, met wie ze heel veel heeft opgebouwd. De vraag is eigenlijk of ze jou als persoon mist, of dat ze gewoon iemand mist in het algemeen met wie ze zo vertrouwd was.
Ze heeft niet voor niets voor deze weg gekozen. Laat haar los, wie weet komt ze weer bij je, maar misschien ook niet. Door op haar te wachten rek je het liefdesverdriet op, en dat is zonde en doet meer pijn dan nodig is. Wees lief voor jezelf, denk nu ook vooral aan jezelf. Bedenk goed wat jij wilt, hoe jij nu weer verder wil gaan. Sluit het af, waardoor een nieuw begin weer mogelijk is.
donderdag 6 mei 2010 om 14:07
quote:SLS schreef op 05 mei 2010 @ 20:20:
Ineens van de een op andere dag kreeg ik haar te horen dat haar gevoel weg was.
Hmm....
quote:Inmiddels zo'n twee weken later heeft ze iemand ontmoet die haar wel leuk vond, ze is daar mee gaan daten en heeft daar een soort van halve relatie mee gehad.
Ah. En jij gelooft dat ze die toevallig direct twee weken nadat het uit was ontmoet heeft? Tuurlijk, ik ken haar niet... maar ik durf mijn hand er voor in het vuur te steken dat ze die kerel al een poosje kende, verliefd op hem is geworden (misschien zelfs al was vreemdgegaan) en vervolgens het uitmaakte om met hem te kunnen "spelen". Begrijp me niet verkeerd, ik veroordeel haar niet. ALs jij haar eerste relatie was, dan kan ik me daar alles bij voorstellen. Mij overkwam hetzelfde en ik heb het "net op tijd" uitgemaakt, wellicht zoals jouw vriendin ook gedaan heeft.
En natuurlijk zeg je dan dat "het gevoel weg is". Dat is een stuk minder dramatisch dan "er is een ander" en de kern is waar. Het gevoel is weg, omdat dat is ingenomen door een ander
Ineens van de een op andere dag kreeg ik haar te horen dat haar gevoel weg was.
Hmm....
quote:Inmiddels zo'n twee weken later heeft ze iemand ontmoet die haar wel leuk vond, ze is daar mee gaan daten en heeft daar een soort van halve relatie mee gehad.
Ah. En jij gelooft dat ze die toevallig direct twee weken nadat het uit was ontmoet heeft? Tuurlijk, ik ken haar niet... maar ik durf mijn hand er voor in het vuur te steken dat ze die kerel al een poosje kende, verliefd op hem is geworden (misschien zelfs al was vreemdgegaan) en vervolgens het uitmaakte om met hem te kunnen "spelen". Begrijp me niet verkeerd, ik veroordeel haar niet. ALs jij haar eerste relatie was, dan kan ik me daar alles bij voorstellen. Mij overkwam hetzelfde en ik heb het "net op tijd" uitgemaakt, wellicht zoals jouw vriendin ook gedaan heeft.
En natuurlijk zeg je dan dat "het gevoel weg is". Dat is een stuk minder dramatisch dan "er is een ander" en de kern is waar. Het gevoel is weg, omdat dat is ingenomen door een ander
zaterdag 8 mei 2010 om 08:13
Die ander kende ze natuurlijk al wel. En die vond ze ook al leuk, maar daar is ze pas echt gaan daten na onze relatie. En niet tijdens. Dat verzekerd ze me, en ik geloof haar daar ook in. Maar dat heeft natuurlijk wel bijgedragen dat ze het met ons niet meer wist.
Inmiddels haar weer gezien, ergens wat gaan drinken en de situatie is nu compleet omgekeerd. In plaats van dat ik contact opneem komt het van haar kant. Ze wil alles voor mij doen om weer bij elkaar te komen. Nu pas na twee maanden zegt ze het besef te hebben voor mij te willen gaan omdat ze weet wat ze mist wat ze bij iemand anders dat niet kan vinden. althans niet op die manier zoals het tussen ons was. Er is er maar een van mij en daar houdt ze van en die vind ze geweldig zegt ze. En ook de relatie zoals die was, humor, ongeremde seks, dat gevoel dat ik van haar ben en zij van mij, etc. En ik moet zeggen... op de een of andere manier geloof ik haar wel. Alleen ben niet overtuigd dat ze nu op dit moment honderd procent er voor kan gaan.
Dus hou ik nu de boot af. Wat ik persoonlijk wel goed van mezelf vind haha. Het liefst zoek ik haar weer op of zorgen we ervoor dat we elkaar tijdens het stappen in hetzelfde café tegenkomen. Ik met haar naar huis en weer heerlijke nachten beleven. Maar op dit moment moet ze maar echt weten wat ze wil. En het aan mij 'bewijzen'. En dat is niet met honderd keer contact zoeken maar gewoon goed nadenken en open communiceren. Maar ik probeer op dit moment toch maar wat afstand te houden, al is dat verdomd lastig als je merkt dat er emotioneel en f ysiek zo'n enorme klik is als je naast elkaar in het café wat zit te drinken. Zo'n heerlijke spanning.
En als het dan echt zo is denk ik dat ik ook wel vergevingsgezind ben. Ze heeft wel een tijdje een 'halve' relatie gehad met iemand anders. Dat voelt wel raar. Maar ik besef me ook dat ze pas 22 is, nooit echt serieuze relaties heeft gehad en het kan gewoon dat ze het met mij echt even helemaal beu was. Maar als het er op aan komt is het toch ook wel de liefde van mijn leven en weten we dat we het heel goed hebben samen.
Inmiddels haar weer gezien, ergens wat gaan drinken en de situatie is nu compleet omgekeerd. In plaats van dat ik contact opneem komt het van haar kant. Ze wil alles voor mij doen om weer bij elkaar te komen. Nu pas na twee maanden zegt ze het besef te hebben voor mij te willen gaan omdat ze weet wat ze mist wat ze bij iemand anders dat niet kan vinden. althans niet op die manier zoals het tussen ons was. Er is er maar een van mij en daar houdt ze van en die vind ze geweldig zegt ze. En ook de relatie zoals die was, humor, ongeremde seks, dat gevoel dat ik van haar ben en zij van mij, etc. En ik moet zeggen... op de een of andere manier geloof ik haar wel. Alleen ben niet overtuigd dat ze nu op dit moment honderd procent er voor kan gaan.
Dus hou ik nu de boot af. Wat ik persoonlijk wel goed van mezelf vind haha. Het liefst zoek ik haar weer op of zorgen we ervoor dat we elkaar tijdens het stappen in hetzelfde café tegenkomen. Ik met haar naar huis en weer heerlijke nachten beleven. Maar op dit moment moet ze maar echt weten wat ze wil. En het aan mij 'bewijzen'. En dat is niet met honderd keer contact zoeken maar gewoon goed nadenken en open communiceren. Maar ik probeer op dit moment toch maar wat afstand te houden, al is dat verdomd lastig als je merkt dat er emotioneel en f ysiek zo'n enorme klik is als je naast elkaar in het café wat zit te drinken. Zo'n heerlijke spanning.
En als het dan echt zo is denk ik dat ik ook wel vergevingsgezind ben. Ze heeft wel een tijdje een 'halve' relatie gehad met iemand anders. Dat voelt wel raar. Maar ik besef me ook dat ze pas 22 is, nooit echt serieuze relaties heeft gehad en het kan gewoon dat ze het met mij echt even helemaal beu was. Maar als het er op aan komt is het toch ook wel de liefde van mijn leven en weten we dat we het heel goed hebben samen.
zaterdag 8 mei 2010 om 11:21
Voorlopig gebeurd dat niet. Daarvoor heb ik teveel respect voor mezelf. Het beste is dan ook nu afstand te houden maar dat is gewoon moeilijk. Zij verlangt naar mij en ik naar haar. Zo is het gewoon. Maar ik red het toch prima. Zo hebben we in het dorp een café wat tot vroeg in de ochtend open is, zonder sluitingstijd. Zo'n heerlijke bruine kroeg. Nu ben ik daar gister heel de avond geweest en ik wist dat zij rond 2 uur na het stappen ergens anders daar nog naartoe zou komen. Maar ik was moe en ben naar huis gegaan voordat ze kwam. Omdat ik wist waar het anders op uit zou draaien...
Maar als we echt over een tijdje overtuigd zijn dat we er beide honderd procent achter staan dan denk ik dat we verder kunnen gaan zoals het was. Misschien opener kunnen communiceren. Opzich deden we dat wel, maar mijn vriendin had daar wat meer moeite mee. Het klinkt stom, maar misschien had onze relatie dit wel even nodig. Even het besef dat we het tussen ons erg goed zat en dat we de rest van ons leven misschien wel samen willen zijn.
Maar het lastige is dat je een bepaald vertrouwen niet meer hebt. Terwijl we dat altijd blindelings hadden in elkaar. Gunden elkaar alles met zoveel vrijheid en 0 jaloezie. Beetje van haar kant maar van mij kant echt nooit. Ik vertrouwde haar. En hoe ga ik reageren als ik over drie jaar iemand tegen kom waar ik verliefd op wordt. Misschien denk ik dan wel: Zij heeft tussendoor ook een relatie gehad, ik kan me ook weleens laten gaan. Ik weet het niet he.. het blijft lastig...
Maar als we echt over een tijdje overtuigd zijn dat we er beide honderd procent achter staan dan denk ik dat we verder kunnen gaan zoals het was. Misschien opener kunnen communiceren. Opzich deden we dat wel, maar mijn vriendin had daar wat meer moeite mee. Het klinkt stom, maar misschien had onze relatie dit wel even nodig. Even het besef dat we het tussen ons erg goed zat en dat we de rest van ons leven misschien wel samen willen zijn.
Maar het lastige is dat je een bepaald vertrouwen niet meer hebt. Terwijl we dat altijd blindelings hadden in elkaar. Gunden elkaar alles met zoveel vrijheid en 0 jaloezie. Beetje van haar kant maar van mij kant echt nooit. Ik vertrouwde haar. En hoe ga ik reageren als ik over drie jaar iemand tegen kom waar ik verliefd op wordt. Misschien denk ik dan wel: Zij heeft tussendoor ook een relatie gehad, ik kan me ook weleens laten gaan. Ik weet het niet he.. het blijft lastig...
