Relaties
alle pijlers
moeilijk zusje
zaterdag 8 mei 2010 om 10:27
Hallo allemaal,
Ik lees al een tijdje mee op het forum, maar open nu voor het eerst een topic.
Ik heb al sinds onze pubertijd een vrij complexe relatie met mijn zusje (anderhalf jaar jonger). Soms konden we het goed met elkaar vinden en dan volgende er weer een periode dat we elkaar de hersens wel in konden slaan. Ik ben er zelf altijd vanuit gegaan dat dit gewoon een fase was en dat we uiteindelijk als we op ons zelf zouden wonen het gewoon goed zou zijn.
Mijn zusje heeft echter nogal wat trekjes waarvan ik (en ook de rest van het gezin) het moeilijk vind om daarmee om te gaan. Ze is bijvoorbeeld niet echt een prater, maar als ze ergens mee zit dan moet wel iedereen dit merken en bepaalt zij de sfeer.
Verder is ze erg egoistisch en denkt ze dat de hele wereld om haar draait. Als zij iets van mij of mijn ouders moet hebben dan zijn we goed genoeg, maar andersom laat ze ons gewoon stikken of gaat het met heel veel tegenzin. Dit is erg kwetsend, maar het lijkt wel alsof dat haar allemaal niks interesseert.
Wat ik persoonlijk het moeilijkst vind, is dat ze twee gezichten heeft. Iedereen vindt haar altijd zo'n leuk en sociaal meisje, maar als we met het gezin samen zijn is ze zo anders. Ik kan hier daarom met niemand echt goed over praten.
Nou ja, dit is zo ongeveer de situatie. We hebben soms ook wel eens leuke momenten, maar dit negatieve overheerst gewoon. Weet zelf ook niet zo goed hoe ik er mee om moet gaan, dus vandaar deze post. Hopelijk hebben jullie wat adviezen ofzo.
Ik lees al een tijdje mee op het forum, maar open nu voor het eerst een topic.
Ik heb al sinds onze pubertijd een vrij complexe relatie met mijn zusje (anderhalf jaar jonger). Soms konden we het goed met elkaar vinden en dan volgende er weer een periode dat we elkaar de hersens wel in konden slaan. Ik ben er zelf altijd vanuit gegaan dat dit gewoon een fase was en dat we uiteindelijk als we op ons zelf zouden wonen het gewoon goed zou zijn.
Mijn zusje heeft echter nogal wat trekjes waarvan ik (en ook de rest van het gezin) het moeilijk vind om daarmee om te gaan. Ze is bijvoorbeeld niet echt een prater, maar als ze ergens mee zit dan moet wel iedereen dit merken en bepaalt zij de sfeer.
Verder is ze erg egoistisch en denkt ze dat de hele wereld om haar draait. Als zij iets van mij of mijn ouders moet hebben dan zijn we goed genoeg, maar andersom laat ze ons gewoon stikken of gaat het met heel veel tegenzin. Dit is erg kwetsend, maar het lijkt wel alsof dat haar allemaal niks interesseert.
Wat ik persoonlijk het moeilijkst vind, is dat ze twee gezichten heeft. Iedereen vindt haar altijd zo'n leuk en sociaal meisje, maar als we met het gezin samen zijn is ze zo anders. Ik kan hier daarom met niemand echt goed over praten.
Nou ja, dit is zo ongeveer de situatie. We hebben soms ook wel eens leuke momenten, maar dit negatieve overheerst gewoon. Weet zelf ook niet zo goed hoe ik er mee om moet gaan, dus vandaar deze post. Hopelijk hebben jullie wat adviezen ofzo.
zondag 9 mei 2010 om 19:34
quote:sweetcandy schreef op 08 mei 2010 @ 17:48:
Ik bescherm mijn eigen grenzen, door zoveel mogelijk gezamenlijke uitstapjes te vermijden. Dit kan ook niet altijd, want ik moet ook weer rekening houden met mijn ouders. Ik wil hun niet voor de kop stoten, het is ook hun dochter.
Het klinkt heel bot misschien wat ik nu zeg. Maar jarenlang is de situatie écht k*t geweest. (zou bijna zeggen: door haar... maar schijnbaar is dat op dit topic Not Done).. Ze probeert soms wel poeslief te doen, dat schiet bij mij in het verkeerde keelgat.
Van mij mag je best zeggen dat de situatie kut is geweest door haar, maar vervolgens kun je ook een reactie verwachten.
Uit jouw laatste zin blijkt voor mij trouwens opnieuw dat je haar erg weinig krediet geeft. Ze doet poeslief, oftewel: ze doet haar best, op haar manier. En dat schiet bij jou in het verkeerde keelgat? Sorry hoor, maar dan zou ik als ik jouw zus was, er ook snel weer genoeg van hebben om aardig tegen je te doen.
Ik beweer echt niet dat je zus de heldin is in het hele verhaal, maar hoe jij het nu beschrijft ligt het allemaal aan haar en daar kan ik dus niet tegen. Ik beweer dus ook niet dat het allemaal aan jou zou liggen, maar het zou je wel sieren als je ook naar je eigen aandeel zou durven kijken.
En ook als je wat meer zou kijken naar een evt. oplossing in plaats van alleen naar het probleem (en je zusje alleen als het probleem zien).
Ik bescherm mijn eigen grenzen, door zoveel mogelijk gezamenlijke uitstapjes te vermijden. Dit kan ook niet altijd, want ik moet ook weer rekening houden met mijn ouders. Ik wil hun niet voor de kop stoten, het is ook hun dochter.
Het klinkt heel bot misschien wat ik nu zeg. Maar jarenlang is de situatie écht k*t geweest. (zou bijna zeggen: door haar... maar schijnbaar is dat op dit topic Not Done).. Ze probeert soms wel poeslief te doen, dat schiet bij mij in het verkeerde keelgat.
Van mij mag je best zeggen dat de situatie kut is geweest door haar, maar vervolgens kun je ook een reactie verwachten.
Uit jouw laatste zin blijkt voor mij trouwens opnieuw dat je haar erg weinig krediet geeft. Ze doet poeslief, oftewel: ze doet haar best, op haar manier. En dat schiet bij jou in het verkeerde keelgat? Sorry hoor, maar dan zou ik als ik jouw zus was, er ook snel weer genoeg van hebben om aardig tegen je te doen.
Ik beweer echt niet dat je zus de heldin is in het hele verhaal, maar hoe jij het nu beschrijft ligt het allemaal aan haar en daar kan ik dus niet tegen. Ik beweer dus ook niet dat het allemaal aan jou zou liggen, maar het zou je wel sieren als je ook naar je eigen aandeel zou durven kijken.
En ook als je wat meer zou kijken naar een evt. oplossing in plaats van alleen naar het probleem (en je zusje alleen als het probleem zien).
zondag 9 mei 2010 om 19:42
quote:sweetcandy schreef op 08 mei 2010 @ 17:48:
Het klinkt heel bot misschien wat ik nu zeg. Maar jarenlang is de situatie écht k*t geweest. (zou bijna zeggen: door haar... maar schijnbaar is dat op dit topic Not Done).. Ze probeert soms wel poeslief te doen, dat schiet bij mij in het verkeerde keelgat.
En dit schiet mij nou in het verkeerde keelgat. Ik ben zelf een aantal jaren het zwarte schaap in de familie geweest. Gelukkig is dat al vele jaren geleden, en het had te maken met een overdosis puberhormonen. Maar ik weet nog goed hoe verdrietig, boos en eenzaam ik me voelde.
En hoe vaak ik niet heb bedacht: "Vandaag ga ik alles anders doen. Vandaag ga ik wel een leuke, lieve dochter/zus zijn." En zodra ik daarmee begon was de reactie: "Goh, ze zegt iets zonder boos te zijn." of "Joh, wat is er met jou aan de hand, zo kennen we je niet, hoor."
Tja, dan was ik inderdaad direct weer boos. En heel verdrietig, maar dat liet ik niet merken.
Het klinkt heel bot misschien wat ik nu zeg. Maar jarenlang is de situatie écht k*t geweest. (zou bijna zeggen: door haar... maar schijnbaar is dat op dit topic Not Done).. Ze probeert soms wel poeslief te doen, dat schiet bij mij in het verkeerde keelgat.
En dit schiet mij nou in het verkeerde keelgat. Ik ben zelf een aantal jaren het zwarte schaap in de familie geweest. Gelukkig is dat al vele jaren geleden, en het had te maken met een overdosis puberhormonen. Maar ik weet nog goed hoe verdrietig, boos en eenzaam ik me voelde.
En hoe vaak ik niet heb bedacht: "Vandaag ga ik alles anders doen. Vandaag ga ik wel een leuke, lieve dochter/zus zijn." En zodra ik daarmee begon was de reactie: "Goh, ze zegt iets zonder boos te zijn." of "Joh, wat is er met jou aan de hand, zo kennen we je niet, hoor."
Tja, dan was ik inderdaad direct weer boos. En heel verdrietig, maar dat liet ik niet merken.
