Relaties
alle pijlers
Het blijft maar knagen..
dinsdag 11 mei 2010 om 15:22
Ik zit al een tijd met een probleem. Ik ben nu 22 jaar, bijna vier jaar samen met mijn huidige partner. Ik heb voordat ik hem ontmoette een nogal losbandige periode gehad.
Toen ik net 18 was ben ik bijna verkracht door een familielid. Voor dit gebeuren was ik er zeker van dat ik mijn maagdelijkheid zou bewaren voor die ene speciale persoon.
Ik ben uiteindelijk 4 maanden later ontmaagd door iemand waar ik heel erg verliefd op was maar waarvan ik wist dat hij geen relatie met mij wilde.
Om de jongen die mij ontmaagd heeft los te laten heb ik uiteindelijk nog 2 soort van scharrels gehad en nog een soort van relatie. In deze periode was ik mezelf echt kwijt, was depressief.
Mijn probleem is nu dat ik walg van die tijd en maar niet kan accepteren dat ik nu 5 partners heb gehad terwijl alleen mijn huidige partner ook echt iets betekent voor mij.
Ik probeer het achter me te laten en verder te gaan met mijn leven maar het blijft me maar achtervolgen, vooral omdat hoe ik die periode heb geleefd echt in strijd is met mijn normen en waarden.
Ik zit er wel aan te denken om in therapie te gaan maar ik weet niet echt of dit kan helpen omdat ik mijn gedrag van die periode nooit zal kunnen accepteren. Hoe denken jullie hierover?
Toen ik net 18 was ben ik bijna verkracht door een familielid. Voor dit gebeuren was ik er zeker van dat ik mijn maagdelijkheid zou bewaren voor die ene speciale persoon.
Ik ben uiteindelijk 4 maanden later ontmaagd door iemand waar ik heel erg verliefd op was maar waarvan ik wist dat hij geen relatie met mij wilde.
Om de jongen die mij ontmaagd heeft los te laten heb ik uiteindelijk nog 2 soort van scharrels gehad en nog een soort van relatie. In deze periode was ik mezelf echt kwijt, was depressief.
Mijn probleem is nu dat ik walg van die tijd en maar niet kan accepteren dat ik nu 5 partners heb gehad terwijl alleen mijn huidige partner ook echt iets betekent voor mij.
Ik probeer het achter me te laten en verder te gaan met mijn leven maar het blijft me maar achtervolgen, vooral omdat hoe ik die periode heb geleefd echt in strijd is met mijn normen en waarden.
Ik zit er wel aan te denken om in therapie te gaan maar ik weet niet echt of dit kan helpen omdat ik mijn gedrag van die periode nooit zal kunnen accepteren. Hoe denken jullie hierover?
dinsdag 11 mei 2010 om 15:32
Ik denk dat het jammer is dat je van jezelf walgt. Die periode (moet heel kort geweest zijn, toen was je 18 + 4 maanden tot die jongen + periode waarin je die jongen los moest laten + bijna 4 jaar relatie, en nu 22) gedroeg je je op die manier omdat dat toen was wat je nodig had. Zie erop terug en denk, dat doe ik niet meer. Kijk daarna weer vooruit. Sterkte.
dinsdag 11 mei 2010 om 15:57
Bedankt voor de reacties.
Dat waren destijds ook mijn normen en waarden, ik gedroeg me er alleen niet naar en de spijt kwam pas nadat ik al te ver was gegaaan.
Ik probeer mezelf ook duidelijk te maken dat het toen gewoon een zware periode in mijn leven was maar ik heb zo graag gewild dat vooral mijn 1e x zou zijn met iemand waar ik serieus mee was en sinds ik die fout heb gemaakt lijkt alles ook mis te zijn gegaan.
Het feit dat ik mezelf heb weggegeven voor niets blijft heel pijnlijk.
Ik weet dat ik het niet kan veranderen en wat milder erover moet denken maar het lukt me gewoon niet.
Dat waren destijds ook mijn normen en waarden, ik gedroeg me er alleen niet naar en de spijt kwam pas nadat ik al te ver was gegaaan.
Ik probeer mezelf ook duidelijk te maken dat het toen gewoon een zware periode in mijn leven was maar ik heb zo graag gewild dat vooral mijn 1e x zou zijn met iemand waar ik serieus mee was en sinds ik die fout heb gemaakt lijkt alles ook mis te zijn gegaan.
Het feit dat ik mezelf heb weggegeven voor niets blijft heel pijnlijk.
Ik weet dat ik het niet kan veranderen en wat milder erover moet denken maar het lukt me gewoon niet.
dinsdag 11 mei 2010 om 16:00
Probeer te zien dat het niet alleen fouten zijn, maar ook leermomenten. Doordat je die fouten hebt gemaakt, weet je nu hoe je je voelt over seks en relaties en de verhoudingen daartussen.
Het is gebeurd, dus je doet er sowieso niks meer aan. Maar mij lijkt het makkelijker te accepteren wanneer je óók de positieve kant ervan ziet.
Het is gebeurd, dus je doet er sowieso niks meer aan. Maar mij lijkt het makkelijker te accepteren wanneer je óók de positieve kant ervan ziet.
dinsdag 11 mei 2010 om 16:02
dinsdag 11 mei 2010 om 16:08
quote:zeepaardje22 schreef op 11 mei 2010 @ 15:57:
Het feit dat ik mezelf heb weggegeven voor niets blijft heel pijnlijk.
je maagdelijkheid is niet een bloem die je weggeeft aan diegene die het het meest verdient ofzoiets.
je bent maagd, dan heb je sex en dan ben je geen maagd meer. punt.
sex is leuk, sex is lekker.
het is geen trofee die je aan iemand uitreikt.
Het feit dat ik mezelf heb weggegeven voor niets blijft heel pijnlijk.
je maagdelijkheid is niet een bloem die je weggeeft aan diegene die het het meest verdient ofzoiets.
je bent maagd, dan heb je sex en dan ben je geen maagd meer. punt.
sex is leuk, sex is lekker.
het is geen trofee die je aan iemand uitreikt.
dinsdag 11 mei 2010 om 16:10
Jij maakt je dus druk over het feit dat je jezelf hebt weggegeven aan de verkeerde persoon? Die persoon heeft zich anders ook aan jou weggegeven. En die keuze hebben jullie allebei toen bewust genomen. Wat meer respect naar jezelf en naar die ander toe zou wel op zijn plaats zijn.
Maagdelijkheid is inderdaad een overschat iets.
Maagdelijkheid is inderdaad een overschat iets.
En zo is het toevallig ook nog eens een keer
dinsdag 11 mei 2010 om 16:25
quote:danivo schreef op 11 mei 2010 @ 16:08:
[...]
je maagdelijkheid is niet een bloem die je weggeeft aan diegene die het het meest verdient ofzoiets.
je bent maagd, dan heb je sex en dan ben je geen maagd meer. punt.
sex is leuk, sex is lekker.
het is geen trofee die je aan iemand uitreikt.
Inderdaad.
Ik ben in mijn "jonge jaren " niet bepaald een braaf meisje geweest, een tijd lang helemaal niet. Als ik aan sommige "relaties" terugdenk stijgt het schaamrood me wel eens naar de kaken. Maar er echt mee zitten? Nee. Volgens mij heeft bijna iedereen wel zo'n periode gehad.
Maar ik kan me wel voorstellen dat je er mee zit als je een bepaalde geloofsovertuiging hebt, hoe onnodig ook.
En idd, het klinkt ook niet erg aardig over degenen met wie je seks hebt gehad.
[...]
je maagdelijkheid is niet een bloem die je weggeeft aan diegene die het het meest verdient ofzoiets.
je bent maagd, dan heb je sex en dan ben je geen maagd meer. punt.
sex is leuk, sex is lekker.
het is geen trofee die je aan iemand uitreikt.
Inderdaad.
Ik ben in mijn "jonge jaren " niet bepaald een braaf meisje geweest, een tijd lang helemaal niet. Als ik aan sommige "relaties" terugdenk stijgt het schaamrood me wel eens naar de kaken. Maar er echt mee zitten? Nee. Volgens mij heeft bijna iedereen wel zo'n periode gehad.
Maar ik kan me wel voorstellen dat je er mee zit als je een bepaalde geloofsovertuiging hebt, hoe onnodig ook.
En idd, het klinkt ook niet erg aardig over degenen met wie je seks hebt gehad.
dinsdag 11 mei 2010 om 16:26
Tjeez wat ben je hard voor jezelf...
Wat je nog steeds weg hebt te geven is nog steeds bijzonder. Dat je zo over jezelf denkt is enigzins zorgwekkend. Alsof het nu de moeite niet meer waard is.
Die ene bijzondere persoon bestaat niet. Er zijn vele bijzondere personen en ben het eens verder met dejavu.
Wat je nog steeds weg hebt te geven is nog steeds bijzonder. Dat je zo over jezelf denkt is enigzins zorgwekkend. Alsof het nu de moeite niet meer waard is.
Die ene bijzondere persoon bestaat niet. Er zijn vele bijzondere personen en ben het eens verder met dejavu.
dinsdag 11 mei 2010 om 16:29
dinsdag 11 mei 2010 om 16:32
dinsdag 11 mei 2010 om 16:42
Ik kan me uit eigen ervaring voorstellen dat je gevoel hierover heel vervelend is en dat je denkt dat het je altijd blijft achtervolgen. Maar zulke dingen "slijten" en worden in de loop van de tijd minder sterke negatieve gevoelens. Probeer er niet over te malen, het wordt echt minder, het duurt alleen lang! En hoe strenger je tegen jezelf bent, des te langer duurt het. Probeer, zodra je er weer aan denkt, tegen jezelf te zeggen dat het zinloos is om er zolang bij stil te staan, en dan je gedachten te verzetten. Bij mij helpt dit.
dinsdag 11 mei 2010 om 16:54
Het heeft niet zoveel zin om erop te hameren dat zeepaardje die normen dan maar niet moet hebben. Die normen die heb je, en daar kan een ander het mee oneens zijn, maar als je in strijd hebt gehandeld met je eigen normen kun je daar best mee zitten.
Als je iemand hebt benadeeld kun je proberen dat goed te maken. In dit geval heb je echter niet een ander persoon benadeeld, maar je hebt onder zware psychische omstandigheden dingen gedaan waar je achteraf bezien niet meer achter staat. Je moet het dus als het ware met jezelf goedmaken.
Ik sluit me aan bij Linndaatje: probeer er iets van te leren. Zie jezelf-van-toen als een beschadigde jongere, en probeer haar te vergeven. Begrijp dat je (in je eigen ogen) fouten hebt gemaakt, maar ook dat je door een moeilijke tijd ging en dat jouw ideaal toen gebroken is. Idealen overleven moeilijke periodes niet altijd.
Leer ervan wat het voor jou betekend heeft, en wat het verschil is tussen de seks-van-toen en de seks-van-nu. Troost jezelf en vergeef jezelf.
Als je iemand hebt benadeeld kun je proberen dat goed te maken. In dit geval heb je echter niet een ander persoon benadeeld, maar je hebt onder zware psychische omstandigheden dingen gedaan waar je achteraf bezien niet meer achter staat. Je moet het dus als het ware met jezelf goedmaken.
Ik sluit me aan bij Linndaatje: probeer er iets van te leren. Zie jezelf-van-toen als een beschadigde jongere, en probeer haar te vergeven. Begrijp dat je (in je eigen ogen) fouten hebt gemaakt, maar ook dat je door een moeilijke tijd ging en dat jouw ideaal toen gebroken is. Idealen overleven moeilijke periodes niet altijd.
Leer ervan wat het voor jou betekend heeft, en wat het verschil is tussen de seks-van-toen en de seks-van-nu. Troost jezelf en vergeef jezelf.
dinsdag 11 mei 2010 om 17:06
Bedankt voor alle reacties!
Snormel jij omschrijft precies zoals ik me voel. Het is echt een ideaal die heb die door de omstandigheden is gesneuveld. Nu achteraf wil ik daar op terugkomen maar daar is het te laat voor. Ik moet inderdaad inzien dat ik destijds een andere persoon was dan wie ik nu ben en dat moet accepteren. En het is niet dat het seks hebben met een persoon waar je serieus mee bent voortkomt uit mijn geloof maar heb het altijd zo gewild van kleins af aan.
Ik heb erg veel aan jullie reacties en zie zelf nu ook dat ik mijn eigen gedachtes het zo een groot probleem maken. Het is moeilijk maar ga me best doen om het een plekje te geven.
Snormel jij omschrijft precies zoals ik me voel. Het is echt een ideaal die heb die door de omstandigheden is gesneuveld. Nu achteraf wil ik daar op terugkomen maar daar is het te laat voor. Ik moet inderdaad inzien dat ik destijds een andere persoon was dan wie ik nu ben en dat moet accepteren. En het is niet dat het seks hebben met een persoon waar je serieus mee bent voortkomt uit mijn geloof maar heb het altijd zo gewild van kleins af aan.
Ik heb erg veel aan jullie reacties en zie zelf nu ook dat ik mijn eigen gedachtes het zo een groot probleem maken. Het is moeilijk maar ga me best doen om het een plekje te geven.
