3000 plus deel 51
donderdag 13 mei 2010 om 14:31
Ik wil wel even uitleggen waarom die post van jouw Floor mij behoorlijk raakte (al was hij niet naar mij gericht)
Omdat deze zo duidelijk liet blijken dat je gedrag enkel door jouw toe doen ontstaat.
Alsof alles wat daar aan vooraf gaat, de pijn, de onmacht, het niet gezien worden, de liefdeloosheid, niet belangrijk genoeg zijn, geen stem hebben, niet boeiend zijn,het uitlokken,de tranen.de eenzaamheid, dit allemaal je nog altijd je maar redelijk moet laten blijven, jij je niet moet laten triggeren.
De woorden " dat doe je zelf" kwamen bij mij hard en dus gemeen en regelrecht keihard binnen.
Al die tijd probeerde ik in de discussie gewoonweg de andere kant te belichten zonder jou Floor de zwarte piet toe te bedelen, maar slechts er naar te vragen hoe dat bij jou zit.
Ook probeerde ik gewoon uit te leggen dat ik ook niet van echt flink schreeuwen hou maar dat je dat niet eenzijdig kan bepalen maar je eigen rol daarin als je die evt hebt ook onder de loep zou moeten leggen. Zowel als aanstichter als reageerder
Allemaal algemeen gesteld.
Ik vroeg er ook gewoon na omdat jij schreef, dat is heel dominant gedrag van mij en ik kan mij wel irritant gedragen.
Ik was dus gewoonweg benieuwd hoe jij dat bij jezelf ziet.
Ik ben overigens van nature helemaal geen schreeuwer, maar een kat in het nauw maakte rare sprongen.
Ik vond het oprecht heel vervelend dat de discussie zo eindigde.
Dat zag ik natuurlijk ook liever niet gebeuren.
Omdat deze zo duidelijk liet blijken dat je gedrag enkel door jouw toe doen ontstaat.
Alsof alles wat daar aan vooraf gaat, de pijn, de onmacht, het niet gezien worden, de liefdeloosheid, niet belangrijk genoeg zijn, geen stem hebben, niet boeiend zijn,het uitlokken,de tranen.de eenzaamheid, dit allemaal je nog altijd je maar redelijk moet laten blijven, jij je niet moet laten triggeren.
De woorden " dat doe je zelf" kwamen bij mij hard en dus gemeen en regelrecht keihard binnen.
Al die tijd probeerde ik in de discussie gewoonweg de andere kant te belichten zonder jou Floor de zwarte piet toe te bedelen, maar slechts er naar te vragen hoe dat bij jou zit.
Ook probeerde ik gewoon uit te leggen dat ik ook niet van echt flink schreeuwen hou maar dat je dat niet eenzijdig kan bepalen maar je eigen rol daarin als je die evt hebt ook onder de loep zou moeten leggen. Zowel als aanstichter als reageerder
Allemaal algemeen gesteld.
Ik vroeg er ook gewoon na omdat jij schreef, dat is heel dominant gedrag van mij en ik kan mij wel irritant gedragen.
Ik was dus gewoonweg benieuwd hoe jij dat bij jezelf ziet.
Ik ben overigens van nature helemaal geen schreeuwer, maar een kat in het nauw maakte rare sprongen.
Ik vond het oprecht heel vervelend dat de discussie zo eindigde.
Dat zag ik natuurlijk ook liever niet gebeuren.
donderdag 13 mei 2010 om 14:52
Iry, net als jij reageerde ik vanuit mijn eigen gezichtspunt. Ik ben van mening dat ik alleen invloed heb op mijn eigen gedrag en dat er maar één is die mijn grenzen kan bewaken. Dat ben ik zelf. Iemand gaat net zo ver mijn grens over als ik dat toe laat.
Mijn grens ligt al bij schreeuwen. Ik wil niet schreeuwen en ik wil ook niet dat er tegen mij geschreeuwd wordt. Als dat wel gebeurt of dreigt te gebeuren dan stap ik er uit. Lastig voor de ander, dat snap ik best. Maar ik gooi de communicatie niet op slot, ik geef alleen aan dat ik niet op die manier wil communiceren.
Als het dan even tijd nodig heeft om weer tot elkaar te komen vind ik dat niet erg. Als de ander dat wel vindt, dan moet hij zijn toon bijstellen.
Dat is een dominante houding ja en je kunt het ook gemeen of arrogant noemen, maar ik ben van mening dat je alleen vanuit redelijkheid openstaat voor elkaars argumenten.
Of het haalbaar is om altijd redelijk te zijn? Je kunt er in ieder geval naar streven toch?
Als ik de irritatie op voel lopen ga ik douchen om mezelf weer even terug op aarde te krijgen. Man weet dit en heeft daar ook respect voor.
Mijn grens ligt al bij schreeuwen. Ik wil niet schreeuwen en ik wil ook niet dat er tegen mij geschreeuwd wordt. Als dat wel gebeurt of dreigt te gebeuren dan stap ik er uit. Lastig voor de ander, dat snap ik best. Maar ik gooi de communicatie niet op slot, ik geef alleen aan dat ik niet op die manier wil communiceren.
Als het dan even tijd nodig heeft om weer tot elkaar te komen vind ik dat niet erg. Als de ander dat wel vindt, dan moet hij zijn toon bijstellen.
Dat is een dominante houding ja en je kunt het ook gemeen of arrogant noemen, maar ik ben van mening dat je alleen vanuit redelijkheid openstaat voor elkaars argumenten.
Of het haalbaar is om altijd redelijk te zijn? Je kunt er in ieder geval naar streven toch?
Als ik de irritatie op voel lopen ga ik douchen om mezelf weer even terug op aarde te krijgen. Man weet dit en heeft daar ook respect voor.