Relaties
alle pijlers
Wat is dit voor gedrag?
zondag 16 mei 2010 om 00:16
Ik heb inmiddels 2 jaar een relatie waarbij het het 1e jaar goed ging en daarna bergafwaarts. Ben behoorlijk radeloos. Dat is de reden dat ik hier post en ik hoop dat jullie mij hier meer inzicht/advies kunnen geven. Vorig jaar raakte mijn vriend zijn baan kwijt en toen veranderde er behoorlijk veel. Hij werd in mijn ogen claimerig, wilde alles ineens samen doen, werd achterdochtig, een beetje obsessief zelfs. Begreep ik niet goed. Ik ben erg van eigen dingen doen ook. Hij staat natuurlijk op nr 1 maar hoeft van mij niet 24u per dag. Hij snapt dit vaak niet goed. Daar zijn we uitgekomen, ga nu helemaal voor hem en mijn hobby´s, vriendinnen en hij, daar zit een ok-balans in.
Het had bij mij tijd nodig om daar een weg in te vinden en dat ging helemaal prima.
Zag hem zo vaak mogelijk en vond dat heerlijk. Hij raakte ook beetje in een dipje maar hier zijn we ook uitgekomen. Door omstandigheden heeft hij tijdje bij mij gewoond en dat ging goed. Omdat ik te klein woon kwamen we overeen dat het goed was dat hij zijn eigen ruimte ging zoeken. Hij heeft nu weer een baan en in die plaats ook woonruimte gevonden. Is een uur bij mij vandaan.
Sinds 3 maanden woont hij daar en dat is best wennen. Proberen doordeweeks paar keer af te spreken en in het weekend. Althans ik dacht dat dat de bedoeling was. Daar hadden we over gesproken. Ik wil hem ook de ruimte geven. Alleen...ik heb amper het idee dat wij nog een relatie hebben. Het wordt steeds vrijblijvender. Wij hebben daar gesprekken over gevoerd dat ik dit niet prettig vond en hij wil dat ook niet. Ik heb hem maar 2 volle weekenden gezien in deze tijd. De laatste weken gaat het zo koel. Hij was hier 2 dagen van de wk, waren moeilijke gesprekken. Veel onbegrip bij elkaar..om de kleinste dingen kregen we ruzie. Hij moe, wilde niets ondernemen.
Er was ook geen enkele affiniteit. Heb hem paar keer een knuffel gegeven maar kreeg niets terug. Heel vaag omdat als we elkaar zien wij daar wel behoefte aan hadden. Vooral als we elkaar paar dagen niet hadden gezien, hadden dan altijd wel sex.
Vandaag had ik een cursus en we zouden vanavond en morgen vrij laten voor elkaar. Ik kreeg vandaag sms of ik in zijn nieuwe woonplaats naar de kroeg wilde gaan. Ik belde hem en zei ja leuk hoe laat zal ik naar je toekomen? Toen zei hij dat hij nog 2 vrienden ook had gesmst dus ff afwachten of zij komen. Okay dacht ik toen...vind dat wat jammer omdat we de quality time nodig hebben. Dat heb ik hem laatst ook gezegd. Hij zei toen van dat ik altijd zei dat hij een eigen leven moet hebben en dat is hij nu aan het doen. Wat houdt dat in? Het maakt me nu zo onzeker. Hij belde later dat die vrienden sowieso naar de kroeg kwamen. Ik heb het even laten gaan. Is dit verwend gedrag van mij? Ik zei van okay ik dacht alleen dat we samen zouden zijn vanavond en morgen. Toen zei hij van oh doe ik het weer niet goed? Moet het weer gaan zoals jij wilt. Daarna hebben we opgehangen.
Het frustreert me zo. Heb al meerdere keren gevraagd waarom hij zo koel doet, wat er aan de hand is, heeft hij nog wel genoeg gevoelens, hij vindt het prima gaan. Moet er zijn weg in vinden. Hij vond het van de week ook relaxt, terwijl ik dat dus helemaal niet zo ervaarde. Normaal gesproken zouden we dit uitpraten maar dit gebeurt ook niet. Had ik vanavond wel moeten gaan?
Zie hem nu zo veranderen, en wij samen...zo voelt het helemaal niet meer. Ik vind het heel goed dat hij nu ook zijn eigen dingen heeft maar lijkt wel of hij de relatie laat doodbloeden? Of zie ik het niet meer helder? Zo tegenstrijdig ook. Hij kan wantrouwig zijn en nu schept ie zelf afstand. Heel verhaal dit, hoop dat jullie mij kunnen helpen. Waar ik mee zit is dat er bijna geen tijd meer voor elkaar is. Terwijl wij dat wel wilden. En dit gebeurt niet...baart me gewoon zorgen.
Het had bij mij tijd nodig om daar een weg in te vinden en dat ging helemaal prima.
Zag hem zo vaak mogelijk en vond dat heerlijk. Hij raakte ook beetje in een dipje maar hier zijn we ook uitgekomen. Door omstandigheden heeft hij tijdje bij mij gewoond en dat ging goed. Omdat ik te klein woon kwamen we overeen dat het goed was dat hij zijn eigen ruimte ging zoeken. Hij heeft nu weer een baan en in die plaats ook woonruimte gevonden. Is een uur bij mij vandaan.
Sinds 3 maanden woont hij daar en dat is best wennen. Proberen doordeweeks paar keer af te spreken en in het weekend. Althans ik dacht dat dat de bedoeling was. Daar hadden we over gesproken. Ik wil hem ook de ruimte geven. Alleen...ik heb amper het idee dat wij nog een relatie hebben. Het wordt steeds vrijblijvender. Wij hebben daar gesprekken over gevoerd dat ik dit niet prettig vond en hij wil dat ook niet. Ik heb hem maar 2 volle weekenden gezien in deze tijd. De laatste weken gaat het zo koel. Hij was hier 2 dagen van de wk, waren moeilijke gesprekken. Veel onbegrip bij elkaar..om de kleinste dingen kregen we ruzie. Hij moe, wilde niets ondernemen.
Er was ook geen enkele affiniteit. Heb hem paar keer een knuffel gegeven maar kreeg niets terug. Heel vaag omdat als we elkaar zien wij daar wel behoefte aan hadden. Vooral als we elkaar paar dagen niet hadden gezien, hadden dan altijd wel sex.
Vandaag had ik een cursus en we zouden vanavond en morgen vrij laten voor elkaar. Ik kreeg vandaag sms of ik in zijn nieuwe woonplaats naar de kroeg wilde gaan. Ik belde hem en zei ja leuk hoe laat zal ik naar je toekomen? Toen zei hij dat hij nog 2 vrienden ook had gesmst dus ff afwachten of zij komen. Okay dacht ik toen...vind dat wat jammer omdat we de quality time nodig hebben. Dat heb ik hem laatst ook gezegd. Hij zei toen van dat ik altijd zei dat hij een eigen leven moet hebben en dat is hij nu aan het doen. Wat houdt dat in? Het maakt me nu zo onzeker. Hij belde later dat die vrienden sowieso naar de kroeg kwamen. Ik heb het even laten gaan. Is dit verwend gedrag van mij? Ik zei van okay ik dacht alleen dat we samen zouden zijn vanavond en morgen. Toen zei hij van oh doe ik het weer niet goed? Moet het weer gaan zoals jij wilt. Daarna hebben we opgehangen.
Het frustreert me zo. Heb al meerdere keren gevraagd waarom hij zo koel doet, wat er aan de hand is, heeft hij nog wel genoeg gevoelens, hij vindt het prima gaan. Moet er zijn weg in vinden. Hij vond het van de week ook relaxt, terwijl ik dat dus helemaal niet zo ervaarde. Normaal gesproken zouden we dit uitpraten maar dit gebeurt ook niet. Had ik vanavond wel moeten gaan?
Zie hem nu zo veranderen, en wij samen...zo voelt het helemaal niet meer. Ik vind het heel goed dat hij nu ook zijn eigen dingen heeft maar lijkt wel of hij de relatie laat doodbloeden? Of zie ik het niet meer helder? Zo tegenstrijdig ook. Hij kan wantrouwig zijn en nu schept ie zelf afstand. Heel verhaal dit, hoop dat jullie mij kunnen helpen. Waar ik mee zit is dat er bijna geen tijd meer voor elkaar is. Terwijl wij dat wel wilden. En dit gebeurt niet...baart me gewoon zorgen.
zondag 16 mei 2010 om 01:03
Je wordt hier niet als een kenau afgeschilderd. We proberen alleen duidelijk te krijgen waar die opmerking van hem vandaan kwam.
Je loopt nu van alles voor hem in te vullen, maar is het niet beter om van hém te horen wat er nou aan de hand is? Stel je open en kwetsbaar op, vertel dat de situatie je niet lekker zit en vraag hoe hij er tegen aankijkt. En wat jullie eraan kunnen doen. Laat je idd niet afschepen met nonsens antwoorden zoals dat hij het allemaal wel relaxed vindt.
Je loopt nu van alles voor hem in te vullen, maar is het niet beter om van hém te horen wat er nou aan de hand is? Stel je open en kwetsbaar op, vertel dat de situatie je niet lekker zit en vraag hoe hij er tegen aankijkt. En wat jullie eraan kunnen doen. Laat je idd niet afschepen met nonsens antwoorden zoals dat hij het allemaal wel relaxed vindt.
Zoek mij niet, ik wil niet gevonden worden.
zondag 16 mei 2010 om 01:10
quote:yvon23 schreef op 16 mei 2010 @ 00:57:
Ik mis hem nu gewoon heel erg en ben bang dat als ik nu net zo ga doen als hem, mijn eigen plan trek dat ik hem kwijt raak. Waar doe ik nu nog goed aan? Afstand nemen of juist niet?Als het een goede relatie is dan raak je hem niet kwijt door afstand te nemen. Trekken helpt in ieder geval niet
Ik mis hem nu gewoon heel erg en ben bang dat als ik nu net zo ga doen als hem, mijn eigen plan trek dat ik hem kwijt raak. Waar doe ik nu nog goed aan? Afstand nemen of juist niet?Als het een goede relatie is dan raak je hem niet kwijt door afstand te nemen. Trekken helpt in ieder geval niet
zondag 16 mei 2010 om 01:11
quote:yvon23 schreef op 16 mei 2010 @ 00:48:
Eerst was het zo dat hij continue bij mij wilde zijn. Toen ik hem integreerde in mijn vriendenkring en fam steigerde hij. Als ik dichtbij kwam dan sloot hij zich er weer vanaf. Dus ik kan hier wel als kenau worden neergezet maar ik heb vanalles gedaan om het ok te krijgen. Maar lijkt wel bij alles wat ik doe dat dat niet goed is.
Nu zijn we weer niet bij elkaar, hij wil dat ik voor hem kies. Dat doe ik en nu is het bij hem omgeslagen lijkt het wel. Vind het verdrietig en frustrerend omdat ik waarschijnlijk te laat ben geweest. Zo voelt het nu.Misschien moet je wat minder je best doen om alles goed te krijgen. Laat de dingen even zo lopen als ze lopen, geniet van de momenten en de leuke dingen samen. En geniet van je eigen ruimte, zoals hij nu ook doet. Aan iemand trekken heeft meestal alleen als gevolg dat iemand terug gaat trekken.
Wat ik al zei: een relatie is niet statisch. Het klinkt mij in de oren alsof jij moeite hebt met flexibel zijn. Heeft niks met kenau te maken.
Eerst was het zo dat hij continue bij mij wilde zijn. Toen ik hem integreerde in mijn vriendenkring en fam steigerde hij. Als ik dichtbij kwam dan sloot hij zich er weer vanaf. Dus ik kan hier wel als kenau worden neergezet maar ik heb vanalles gedaan om het ok te krijgen. Maar lijkt wel bij alles wat ik doe dat dat niet goed is.
Nu zijn we weer niet bij elkaar, hij wil dat ik voor hem kies. Dat doe ik en nu is het bij hem omgeslagen lijkt het wel. Vind het verdrietig en frustrerend omdat ik waarschijnlijk te laat ben geweest. Zo voelt het nu.Misschien moet je wat minder je best doen om alles goed te krijgen. Laat de dingen even zo lopen als ze lopen, geniet van de momenten en de leuke dingen samen. En geniet van je eigen ruimte, zoals hij nu ook doet. Aan iemand trekken heeft meestal alleen als gevolg dat iemand terug gaat trekken.
Wat ik al zei: een relatie is niet statisch. Het klinkt mij in de oren alsof jij moeite hebt met flexibel zijn. Heeft niks met kenau te maken.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
zondag 16 mei 2010 om 03:26
quote:elninjoo schreef op 16 mei 2010 @ 03:23:
Als hij echt voor jullie relatie had willen gaan was ie nooit op 'n uur afstand gaan wonen, maar bij jou in de omgeving. Naar je werk pendelen is overkomelijk, maar als je graag bij iemand in de buurt wil zijn ga je simpelweg niet zover weg 'n huis huren/kopen.Uuuhm....omdat hij daar zijn baan heeft gevonden misschien?
Als hij echt voor jullie relatie had willen gaan was ie nooit op 'n uur afstand gaan wonen, maar bij jou in de omgeving. Naar je werk pendelen is overkomelijk, maar als je graag bij iemand in de buurt wil zijn ga je simpelweg niet zover weg 'n huis huren/kopen.Uuuhm....omdat hij daar zijn baan heeft gevonden misschien?
zondag 16 mei 2010 om 03:37
quote:Kleintjecool schreef op 16 mei 2010 @ 03:26:
[...]
Uuuhm....omdat hij daar zijn baan heeft gevonden misschien?Een baan is geen zekerheid en dus zeker niet iets om je woonomgeving op af te stemmen. Je kunt immers, zeker in je eerste jaar, nog net zo makkelijk weer buiten gebonjourd worden en dan zit je met 'n woning in 'n plaats waar je niets hebt. Wonen doe je waar je je vrije tijd wilt doorbrengen. En dat doet hij blijkbaar dus niet bij TO.
[...]
Uuuhm....omdat hij daar zijn baan heeft gevonden misschien?Een baan is geen zekerheid en dus zeker niet iets om je woonomgeving op af te stemmen. Je kunt immers, zeker in je eerste jaar, nog net zo makkelijk weer buiten gebonjourd worden en dan zit je met 'n woning in 'n plaats waar je niets hebt. Wonen doe je waar je je vrije tijd wilt doorbrengen. En dat doet hij blijkbaar dus niet bij TO.
zondag 16 mei 2010 om 08:42
Ik denk dat er in deze relatie echt teveel onbegrip is. Je vriend raakt zijn baan kwijt en jij begrijpt niet dat zijn gedrag daardoor verandert. Als je leven zo ingrijpend veranderd, dan doet dat iets met je. En dat doet meestal ook iets met je gedrag. Begrip is dus op zijn plaats. Vervolgens verhuist vriend en neemt hij de boodschap serieus om ook zelf een sociaal leven te onderhouden en dan is het weer niet goed. Het wordt zo wel heel ingewikkeld allemaal, hoor!
En waar is het plezier in deze relatie gebleven? Ik lees vooral veel zware gesprekken, maar nergens iets over met zijn tweetjes of met een groep lol maken en plezier hebben. Communicatie is goed, maar teveel communicatie kan ook de fijne dingen van een relatie ondersneeuwen. Misschien moeten jullie wat meer van het leven gaan genieten, samen en apart, en jullie gewoon even richten op leuke dingen.
En waar is het plezier in deze relatie gebleven? Ik lees vooral veel zware gesprekken, maar nergens iets over met zijn tweetjes of met een groep lol maken en plezier hebben. Communicatie is goed, maar teveel communicatie kan ook de fijne dingen van een relatie ondersneeuwen. Misschien moeten jullie wat meer van het leven gaan genieten, samen en apart, en jullie gewoon even richten op leuke dingen.
zondag 16 mei 2010 om 08:47
@elninjoo
Je gaat weer veel tekort door de bocht. Jij kiest ervoor om te wonen waar je sociale leven is en dat is prima. Anderen kiezen ervoor om niet elke dag 2 uur te reizen en dat is ook prima. Niet iedereen ziet een woning als een blijvend iets, zat mensen zijn daar veel flexibeler in en verhuizen gewoon lekker met hun werk mee.
En bovendien is keuze in woonplaats niet iedereen gegeven, er zijn nog steeds veel plaatsen waar woonruimte schaars is en waar mensen blij zijn als ze überhaupt ergens woonruimte kunnen vinden.
Je gaat weer veel tekort door de bocht. Jij kiest ervoor om te wonen waar je sociale leven is en dat is prima. Anderen kiezen ervoor om niet elke dag 2 uur te reizen en dat is ook prima. Niet iedereen ziet een woning als een blijvend iets, zat mensen zijn daar veel flexibeler in en verhuizen gewoon lekker met hun werk mee.
En bovendien is keuze in woonplaats niet iedereen gegeven, er zijn nog steeds veel plaatsen waar woonruimte schaars is en waar mensen blij zijn als ze überhaupt ergens woonruimte kunnen vinden.
zondag 16 mei 2010 om 11:35
Hij kon woning krijgen via zijn werk. Hij zat namelijk behoorlijk aan de grond, daarom dat hij tijdelijk bij mij woonde. Hij had praktisch niets meer. Daarom is het heel fijn dat hij de kans krijgt zijn leven weer op de rit te krijgen, alleen jammer voor ons dat er nu meer afstand is tussen ons. Maar dat vind ik overbrugbaar.
Ik voel me erg verdrietig. Had dat gister al moeten posten, het is vandaag de sterfdag van mijn vader. Hij is vorig jaar overleden. Daarom dat ik hier gister postte...Ik kan waarschijnlijk niet verwachten van hem om daar deze dag samen bij stil te staan maar ik vind dat als je een relatie hebt dat dat wel normaal is. Misschien ben ik te veeleisend hoor...?
Inderdaad plezier en leuke dingen doen zijn al lange tijd weg. Ik heb er veel aan gedaan om dat terug te krijgen en het is ook een ingewikkeld verhaal. Er zijn periodes geweest dat als ik maar smsje stuurde in zijn bijzijn naar een vriendin of al was het naar mijn moeder dat hij dan uit zijn slof schoot, want dan was contact met de buitenwereld belangrijker dan dat met hem. Ik vond dat niet prettig en zo zijn er meer dingen en daarom was ik zo blij dat we balans hadden gevonden en nu zijn wij voor mijn gevoel nog meer terug bij af. Alleen dan de andere kant op;-) Maar geloof me heb dat liever dan continu wantrouwen.
Van de week was gewoon heel raar. Hij was hier wel bij mij maar er was zo´n afstand. Ik ken hem zo gewoon niet meer. Als ik commentaar heb om kleding van een bn´er op tv ben ik te oordelend en er was geen leuk of normaal gesprek te voeren. Ik wil graag weten of het dan echt allemaal aan mij lig. Met vrienden en fam heb ik 0 problemen en mijn vriend en ik hebben alleen maar onbegrip. Zo frustrerend.
De leuke tijden en dat we blij waren met elkaar zijn ver te zoeken. En op deze manier ja...misschien komt het terug maar zo voelt het nu niet voor mij.
Misschien heb ik mezelf ook iets te veel verloren in deze relatie. Dat dat is omgeslagen van onafhankelijk naar heel veel houden van een persoon. Dan zit ik al te denken vandaag van mocht ik iets horen dan reageer ik niet, maar dat lukt mij denk ik niet eens.
Ben ik nu raar? Dat vraag ik me weleens af.
Ik voel me erg verdrietig. Had dat gister al moeten posten, het is vandaag de sterfdag van mijn vader. Hij is vorig jaar overleden. Daarom dat ik hier gister postte...Ik kan waarschijnlijk niet verwachten van hem om daar deze dag samen bij stil te staan maar ik vind dat als je een relatie hebt dat dat wel normaal is. Misschien ben ik te veeleisend hoor...?
Inderdaad plezier en leuke dingen doen zijn al lange tijd weg. Ik heb er veel aan gedaan om dat terug te krijgen en het is ook een ingewikkeld verhaal. Er zijn periodes geweest dat als ik maar smsje stuurde in zijn bijzijn naar een vriendin of al was het naar mijn moeder dat hij dan uit zijn slof schoot, want dan was contact met de buitenwereld belangrijker dan dat met hem. Ik vond dat niet prettig en zo zijn er meer dingen en daarom was ik zo blij dat we balans hadden gevonden en nu zijn wij voor mijn gevoel nog meer terug bij af. Alleen dan de andere kant op;-) Maar geloof me heb dat liever dan continu wantrouwen.
Van de week was gewoon heel raar. Hij was hier wel bij mij maar er was zo´n afstand. Ik ken hem zo gewoon niet meer. Als ik commentaar heb om kleding van een bn´er op tv ben ik te oordelend en er was geen leuk of normaal gesprek te voeren. Ik wil graag weten of het dan echt allemaal aan mij lig. Met vrienden en fam heb ik 0 problemen en mijn vriend en ik hebben alleen maar onbegrip. Zo frustrerend.
De leuke tijden en dat we blij waren met elkaar zijn ver te zoeken. En op deze manier ja...misschien komt het terug maar zo voelt het nu niet voor mij.
Misschien heb ik mezelf ook iets te veel verloren in deze relatie. Dat dat is omgeslagen van onafhankelijk naar heel veel houden van een persoon. Dan zit ik al te denken vandaag van mocht ik iets horen dan reageer ik niet, maar dat lukt mij denk ik niet eens.
Ben ik nu raar? Dat vraag ik me weleens af.
zondag 16 mei 2010 om 11:46
Het ligt niet aan jou dat is een ding wat zeker is. Het ligt aan jullie relatie en hoe je vriend daar momenteel instaat. Ik heb het al eerder gezegd, hij vindt je denk ik niet meer zo geweldig. MIsschien wil hij stoppen met de relatie maar kan hij geen goed moment/ manier vinden dit duidelijk te maken. Vraag hem gewoon maar of hij nog wel een relatie met je wil. Gewoon zonder verwijten zonder ruzie-sfeer, gewoon heel open en eerlijk
zondag 16 mei 2010 om 11:48
Dank je voor je advies. Denk ook wel dat je gelijk hebt. Ik laat het maar even, voel me vandaag te emotioneel, daarom weet ik nu ook niet goed waar ik goed aan doe. Weet je ergens wil ik hem zo graag zien en als hij vandaag evt zou bellen om af te spreken zou ik zo graag dan willen maar het is even beter van niet.
zondag 16 mei 2010 om 12:13
quote:yvon23 schreef op 16 mei 2010 @ 11:35:
Hij kon woning krijgen via zijn werk. Hij zat namelijk behoorlijk aan de grond, daarom dat hij tijdelijk bij mij woonde. Hij had praktisch niets meer. Daarom is het heel fijn dat hij de kans krijgt zijn leven weer op de rit te krijgen, alleen jammer voor ons dat er nu meer afstand is tussen ons. Maar dat vind ik overbrugbaar.
Ik voel me erg verdrietig. Had dat gister al moeten posten, het is vandaag de sterfdag van mijn vader. Hij is vorig jaar overleden. Daarom dat ik hier gister postte...Ik kan waarschijnlijk niet verwachten van hem om daar deze dag samen bij stil te staan maar ik vind dat als je een relatie hebt dat dat wel normaal is. Misschien ben ik te veeleisend hoor...?
Inderdaad plezier en leuke dingen doen zijn al lange tijd weg. Ik heb er veel aan gedaan om dat terug te krijgen en het is ook een ingewikkeld verhaal. Er zijn periodes geweest dat als ik maar smsje stuurde in zijn bijzijn naar een vriendin of al was het naar mijn moeder dat hij dan uit zijn slof schoot, want dan was contact met de buitenwereld belangrijker dan dat met hem. Ik vond dat niet prettig en zo zijn er meer dingen en daarom was ik zo blij dat we balans hadden gevonden en nu zijn wij voor mijn gevoel nog meer terug bij af. Alleen dan de andere kant op;-) Maar geloof me heb dat liever dan continu wantrouwen.
Van de week was gewoon heel raar. Hij was hier wel bij mij maar er was zo´n afstand. Ik ken hem zo gewoon niet meer. Als ik commentaar heb om kleding van een bn´er op tv ben ik te oordelend en er was geen leuk of normaal gesprek te voeren. Ik wil graag weten of het dan echt allemaal aan mij lig. Met vrienden en fam heb ik 0 problemen en mijn vriend en ik hebben alleen maar onbegrip. Zo frustrerend.
De leuke tijden en dat we blij waren met elkaar zijn ver te zoeken. En op deze manier ja...misschien komt het terug maar zo voelt het nu niet voor mij.
Misschien heb ik mezelf ook iets te veel verloren in deze relatie. Dat dat is omgeslagen van onafhankelijk naar heel veel houden van een persoon. Dan zit ik al te denken vandaag van mocht ik iets horen dan reageer ik niet, maar dat lukt mij denk ik niet eens.
Ben ik nu raar? Dat vraag ik me weleens af.Ik weet uiteraard niet of je raar bent. De vraag is of jouw partner wist dat jij gisteren samen iets bijzonders had willen doen in verband met de sterfdag van je vader. Mijns inziens spreek je zoiets van tevoren en heel concreet af met elkaar. Daarnaast lijkt het me wat overdreven om van paniek te spreken als je relatie niet zo loopt als jij het had verwacht. Paniek hoort meer bij een situatie waarin je vast zit in een brandend huis of iets dergelijks.
Hij kon woning krijgen via zijn werk. Hij zat namelijk behoorlijk aan de grond, daarom dat hij tijdelijk bij mij woonde. Hij had praktisch niets meer. Daarom is het heel fijn dat hij de kans krijgt zijn leven weer op de rit te krijgen, alleen jammer voor ons dat er nu meer afstand is tussen ons. Maar dat vind ik overbrugbaar.
Ik voel me erg verdrietig. Had dat gister al moeten posten, het is vandaag de sterfdag van mijn vader. Hij is vorig jaar overleden. Daarom dat ik hier gister postte...Ik kan waarschijnlijk niet verwachten van hem om daar deze dag samen bij stil te staan maar ik vind dat als je een relatie hebt dat dat wel normaal is. Misschien ben ik te veeleisend hoor...?
Inderdaad plezier en leuke dingen doen zijn al lange tijd weg. Ik heb er veel aan gedaan om dat terug te krijgen en het is ook een ingewikkeld verhaal. Er zijn periodes geweest dat als ik maar smsje stuurde in zijn bijzijn naar een vriendin of al was het naar mijn moeder dat hij dan uit zijn slof schoot, want dan was contact met de buitenwereld belangrijker dan dat met hem. Ik vond dat niet prettig en zo zijn er meer dingen en daarom was ik zo blij dat we balans hadden gevonden en nu zijn wij voor mijn gevoel nog meer terug bij af. Alleen dan de andere kant op;-) Maar geloof me heb dat liever dan continu wantrouwen.
Van de week was gewoon heel raar. Hij was hier wel bij mij maar er was zo´n afstand. Ik ken hem zo gewoon niet meer. Als ik commentaar heb om kleding van een bn´er op tv ben ik te oordelend en er was geen leuk of normaal gesprek te voeren. Ik wil graag weten of het dan echt allemaal aan mij lig. Met vrienden en fam heb ik 0 problemen en mijn vriend en ik hebben alleen maar onbegrip. Zo frustrerend.
De leuke tijden en dat we blij waren met elkaar zijn ver te zoeken. En op deze manier ja...misschien komt het terug maar zo voelt het nu niet voor mij.
Misschien heb ik mezelf ook iets te veel verloren in deze relatie. Dat dat is omgeslagen van onafhankelijk naar heel veel houden van een persoon. Dan zit ik al te denken vandaag van mocht ik iets horen dan reageer ik niet, maar dat lukt mij denk ik niet eens.
Ben ik nu raar? Dat vraag ik me weleens af.Ik weet uiteraard niet of je raar bent. De vraag is of jouw partner wist dat jij gisteren samen iets bijzonders had willen doen in verband met de sterfdag van je vader. Mijns inziens spreek je zoiets van tevoren en heel concreet af met elkaar. Daarnaast lijkt het me wat overdreven om van paniek te spreken als je relatie niet zo loopt als jij het had verwacht. Paniek hoort meer bij een situatie waarin je vast zit in een brandend huis of iets dergelijks.
zondag 16 mei 2010 om 12:32
Yvon,
Als ik jou zo lees dan vraag ik me af: waarom wil jij nog zo graag bij hém zijn, als het plezier en de leuke tijden ver te zoeken zijn? Het begin klinkt ook verre van gezond, als hij je al wantrouwde bij contact met de buitenwereld
Idd, vraag hem of hij nog wel een relatie met je wil. (en stel jezelf misschien dezelfde vraag)
En sterkte vandaag
Als ik jou zo lees dan vraag ik me af: waarom wil jij nog zo graag bij hém zijn, als het plezier en de leuke tijden ver te zoeken zijn? Het begin klinkt ook verre van gezond, als hij je al wantrouwde bij contact met de buitenwereld
Idd, vraag hem of hij nog wel een relatie met je wil. (en stel jezelf misschien dezelfde vraag)
En sterkte vandaag
zondag 16 mei 2010 om 12:53
Om te beginnen een ! Een ouder verliezen is heel erg verdrietig. Er is daar trouwens een topic over (waarschijnlijk meerdere), dus misschien kun je daar vandaag even terecht voor wat steun.
Nu weer terug naar je relatie. Weet je vriend dat het vandaag precies een jaar geleden is? Zo ja, dan vind ik het heel horkerig van hem dat hij zich zo opstelt. Ook al zou hij het niet meer met je zien zitten, dan nog kan hij wel even wat begrip opbrengen en desnoods een smsje of zoiets sturen. Liefst gewoon langskomen in person natuurlijk, maar als hij idd geen zin meer heeft in een relatie met jou, kan ik me zo voorstellen dat hij daar geen zin in heeft.
Verder blijf ik bij mij post van vannacht. Práát met hem. Vraag wat er aan de hand is. Vraag hem recht op de man af (maar niet verwijtend!) of hij nog wel met je verder wil. Je zit jezelf nu helemaal gek te maken met dit gespeculeer en gepieker.
Nu weer terug naar je relatie. Weet je vriend dat het vandaag precies een jaar geleden is? Zo ja, dan vind ik het heel horkerig van hem dat hij zich zo opstelt. Ook al zou hij het niet meer met je zien zitten, dan nog kan hij wel even wat begrip opbrengen en desnoods een smsje of zoiets sturen. Liefst gewoon langskomen in person natuurlijk, maar als hij idd geen zin meer heeft in een relatie met jou, kan ik me zo voorstellen dat hij daar geen zin in heeft.
Verder blijf ik bij mij post van vannacht. Práát met hem. Vraag wat er aan de hand is. Vraag hem recht op de man af (maar niet verwijtend!) of hij nog wel met je verder wil. Je zit jezelf nu helemaal gek te maken met dit gespeculeer en gepieker.
Zoek mij niet, ik wil niet gevonden worden.
zondag 16 mei 2010 om 13:49
Ja hij weet het. Heeft het vorig jaar natuurlijk meegemaakt en vorige wk heeft hij het met mijn moeder er nog over gepraat en ik zei donderdag dat het dan wel fijn is om samen naar het graf te gaan. Maarja...hij is natuurlijk gister naar kroeg gegaan en ja sorry maar ik snap dit echt niet. Ga gewoon naar mijn familie en ik heb niets meer van hem gehoord en ga ik ook maar niet doen. Nu voel ik me niet heel steady. Het is even goed zo. Voel me meer stom dat ik vanalles heb gedaan om het te laten slagen tussen ons en waarom eigenlijk?
zondag 16 mei 2010 om 14:03
quote:yvon23 schreef op 16 mei 2010 @ 13:49:
Ja hij weet het. Heeft het vorig jaar natuurlijk meegemaakt en vorige wk heeft hij het met mijn moeder er nog over gepraat en ik zei donderdag dat het dan wel fijn is om samen naar het graf te gaan. Maarja...hij is natuurlijk gister naar kroeg gegaan en ja sorry maar ik snap dit echt niet. Ga gewoon naar mijn familie en ik heb niets meer van hem gehoord en ga ik ook maar niet doen. Nu voel ik me niet heel steady. Het is even goed zo. Voel me meer stom dat ik vanalles heb gedaan om het te laten slagen tussen ons en waarom eigenlijk?
Kan me voorstellen dat je heel erg teleurgesteld in hem bent.
Voel je niet stom. Jij kan jezelf niks verwijten want jij hebt er juist je best voor gedaan om het te laten slagen. Focus jezelf vandaag in ieder geval maar op jezelf en je familie
Ja hij weet het. Heeft het vorig jaar natuurlijk meegemaakt en vorige wk heeft hij het met mijn moeder er nog over gepraat en ik zei donderdag dat het dan wel fijn is om samen naar het graf te gaan. Maarja...hij is natuurlijk gister naar kroeg gegaan en ja sorry maar ik snap dit echt niet. Ga gewoon naar mijn familie en ik heb niets meer van hem gehoord en ga ik ook maar niet doen. Nu voel ik me niet heel steady. Het is even goed zo. Voel me meer stom dat ik vanalles heb gedaan om het te laten slagen tussen ons en waarom eigenlijk?
Kan me voorstellen dat je heel erg teleurgesteld in hem bent.
Voel je niet stom. Jij kan jezelf niks verwijten want jij hebt er juist je best voor gedaan om het te laten slagen. Focus jezelf vandaag in ieder geval maar op jezelf en je familie
zondag 16 mei 2010 om 14:09
quote:yvon23 schreef op 16 mei 2010 @ 13:49:
Ja hij weet het. Heeft het vorig jaar natuurlijk meegemaakt en vorige wk heeft hij het met mijn moeder er nog over gepraat en ik zei donderdag dat het dan wel fijn is om samen naar het graf te gaan. Maarja...hij is natuurlijk gister naar kroeg gegaan en ja sorry maar ik snap dit echt niet. Ga gewoon naar mijn familie en ik heb niets meer van hem gehoord en ga ik ook maar niet doen. Nu voel ik me niet heel steady. Het is even goed zo. Voel me meer stom dat ik vanalles heb gedaan om het te laten slagen tussen ons en waarom eigenlijk?Dat is toch geen afspraak? Hij had best iets sensitiever kunnen zijn, daar heb je een punt. Maar dat laat onverlet dat jij veel duidelijker had kunnen vertellen waar je behoefte aan hebt.
Ja hij weet het. Heeft het vorig jaar natuurlijk meegemaakt en vorige wk heeft hij het met mijn moeder er nog over gepraat en ik zei donderdag dat het dan wel fijn is om samen naar het graf te gaan. Maarja...hij is natuurlijk gister naar kroeg gegaan en ja sorry maar ik snap dit echt niet. Ga gewoon naar mijn familie en ik heb niets meer van hem gehoord en ga ik ook maar niet doen. Nu voel ik me niet heel steady. Het is even goed zo. Voel me meer stom dat ik vanalles heb gedaan om het te laten slagen tussen ons en waarom eigenlijk?Dat is toch geen afspraak? Hij had best iets sensitiever kunnen zijn, daar heb je een punt. Maar dat laat onverlet dat jij veel duidelijker had kunnen vertellen waar je behoefte aan hebt.
zondag 16 mei 2010 om 21:25
Ik had een mooie en ook emotionele dag. Kreeg nog een sms van hem, maar ging niet over mijn vader. Ik had teruggesmst dat ik naar het graf was met de familie en of ik vanavond langs zou komen. Zwak, ik weet het. Kreeg als antwoord dat hij nogal brak is dus liever een andere keer. Auw...doet erge pijn. Heb een normale sms teruggestuurd maar trek dit heel slecht. Wil er nu geen drama van maken dus ik reageer maar ff niet meer als hij nog wat van zich laat horen. Doet pijn dit. Nu helemaal.
