Overig
alle pijlers
3000 plus deel 52
zaterdag 15 mei 2010 om 17:11
Ja ja, deel 52 alweer.
Waar we veel lachen en soms huilen. Waar we knuffels uitdelen (behalve aan Minny) en soms een schop onder een kont geven. Waar we oeverloos kletsen over lekkere mannen en soms serieus over de dingen van het leven. Waar we soms tot aan 't krieken van de dag posten en voor elkaar klaar staan. Waar iedereen welkom is en waar je een warm onthaal krijgt na een lange of korte afwezigheid.
Voor de zekerheid nog even de regels:
1. S.v.p. niet quoten van gevoelige, persoonlijke informatie.
2. Toon respect naar elkaar in elke situatie.
3. Verdriet wordt niet vergeleken, leed is leed.
Kortom: 3000+ gaat door. 3000+ Rules.
Let the games begin.
Maar waar zijn dan de oren van het konijn? Die zitten nog in mijn potlood opa (vrij naar Herman van Veen)
zondag 16 mei 2010 om 01:29
zeer gewaardeerde iry!! Ik zou niet durven jou de boom in te jagen want dan moet ik je er ook weer uit halen!! of een brandweer collega bij jou uit de buurt dan....en dat ik er zo over denk is beslist niet jou de les lezen!! niet in mijn opzet iig..daar heb ik geen reden toe...ik heb het over het algemene..niet over jou.
...een snackje op zn tijd maakt niet dik
zondag 16 mei 2010 om 01:38
zondag 16 mei 2010 om 01:50
zondag 16 mei 2010 om 01:56
Floor.
Ik schrijf dit niet graag want ik zet mijzelf niet graag neer als jankerd om zoiets"kleins" vergeleken met het grote in mijn leven.
Maar ik heb heel wat tranen gelaten vanavond, voelde mij even behoorlijk de boosdoener en flink in de steek gelaten.
Alsof ik het had gedaan en iedereen zonder maar wat tegen mij te zeggen gewoon lekker ergens anders vrolijk ging doen, lekker belangrijk hoe Iry zich voelt.
Daarbovenop kwamen hier nog wat signalen dat anderen zich er kut onder voelde waardoor ik mij nog schuldiger voelde gezien ik niet graag anderen verdriet zie hebben, en het plaatje was compleet.
Je mag best je mening tegen mij zeggen, maar luister alsjeblieft dan ook vervolgens naar mij als ik probeer mijn situatie uit te leggen, en vertrouw op mij.
Ik ben dan wel gek maar niet dom.
En ik ben een vechter en waar ik heel, heel opstandig van wordt is als anderen mij toespreken als een incapabel mens, of mijn ziekte niet willen zien als de boosdoener maar mij als schuldige van wat ik aanricht.
En ik moet mijn halve leven al verdedigen omdat velen het gewoonweg niet snappen.
Dat maakt mij vaak verdrietig, alsof mijn ziekte niet echt is.
Ik vraag overigens ook niet om het te snappen, maar wel om niet meer wijsheid in pacht te willen hebben over mijn leven dan ik.
Ik voelde mij gisteren gewoon niet gelezen, that's all.
Je hoeft helemaal geen sorry tegen mij te zeggen.
Maar een Ier, het is oke zo, was ook best.
En ja wij botsen vaak de laatste tijd, ik heb gewoon ook het gevoel dat jouw lontje veel korter is geworden Floor dan het voorheen was, en misschien komt dat juist bij mij meer naar boven omdat wij toch al van nature wat anders in elkaar steken.
Dat laatste geeft helemaal niet, daar zijn we beide niet minder om, slechts anders.
Maar het vergt wel wat mensenkennis om daar mee om te gaan.
En ja, nu knal ik er weer een zware post in *zucht*
Maar ik baal gewoon stevig dat ik kennelijk het voor velen zo moeilijk maak.
Terwijl ik niets anders dan goed wil doen, maar daarbij ook mijn grenzen in de gaten probeer te houden.
En je niet welkom voelen lieve Floor, dat zit in jou.
Je bent net zo welkom als voorheen.
Ik schrijf dit niet graag want ik zet mijzelf niet graag neer als jankerd om zoiets"kleins" vergeleken met het grote in mijn leven.
Maar ik heb heel wat tranen gelaten vanavond, voelde mij even behoorlijk de boosdoener en flink in de steek gelaten.
Alsof ik het had gedaan en iedereen zonder maar wat tegen mij te zeggen gewoon lekker ergens anders vrolijk ging doen, lekker belangrijk hoe Iry zich voelt.
Daarbovenop kwamen hier nog wat signalen dat anderen zich er kut onder voelde waardoor ik mij nog schuldiger voelde gezien ik niet graag anderen verdriet zie hebben, en het plaatje was compleet.
Je mag best je mening tegen mij zeggen, maar luister alsjeblieft dan ook vervolgens naar mij als ik probeer mijn situatie uit te leggen, en vertrouw op mij.
Ik ben dan wel gek maar niet dom.
En ik ben een vechter en waar ik heel, heel opstandig van wordt is als anderen mij toespreken als een incapabel mens, of mijn ziekte niet willen zien als de boosdoener maar mij als schuldige van wat ik aanricht.
En ik moet mijn halve leven al verdedigen omdat velen het gewoonweg niet snappen.
Dat maakt mij vaak verdrietig, alsof mijn ziekte niet echt is.
Ik vraag overigens ook niet om het te snappen, maar wel om niet meer wijsheid in pacht te willen hebben over mijn leven dan ik.
Ik voelde mij gisteren gewoon niet gelezen, that's all.
Je hoeft helemaal geen sorry tegen mij te zeggen.
Maar een Ier, het is oke zo, was ook best.
En ja wij botsen vaak de laatste tijd, ik heb gewoon ook het gevoel dat jouw lontje veel korter is geworden Floor dan het voorheen was, en misschien komt dat juist bij mij meer naar boven omdat wij toch al van nature wat anders in elkaar steken.
Dat laatste geeft helemaal niet, daar zijn we beide niet minder om, slechts anders.
Maar het vergt wel wat mensenkennis om daar mee om te gaan.
En ja, nu knal ik er weer een zware post in *zucht*
Maar ik baal gewoon stevig dat ik kennelijk het voor velen zo moeilijk maak.
Terwijl ik niets anders dan goed wil doen, maar daarbij ook mijn grenzen in de gaten probeer te houden.
En je niet welkom voelen lieve Floor, dat zit in jou.
Je bent net zo welkom als voorheen.
zondag 16 mei 2010 om 02:07
Wat ik ook eigenlijk wil zeggen, mijn gevecht gaat idd niet zonder slag of stoot, maar wat er fout gaat hoef je niet door in de stress te schieten., en mij de les lezen werkt gewoon weg averechts.
Want mijn verantwoordelijkheidsgevoel, kennis en vechtlust is groot genoeg om te erkennen, analyseren, keuzes te maken en weer te hervatten.
immers was ik alweer met de medicatie gestart
Want mijn verantwoordelijkheidsgevoel, kennis en vechtlust is groot genoeg om te erkennen, analyseren, keuzes te maken en weer te hervatten.
immers was ik alweer met de medicatie gestart
zondag 16 mei 2010 om 02:12
quote:LLLman schreef op 16 mei 2010 @ 01:50:
...en misschien dram ik wel teveel door. Maar na mijn 6 maanden in afrika vind ik dit land en zn inwoners veel te zeikerig worden...problemen worden gemaakt om niets, terwijl men niet moet vergeten dat we het hier goed hebben!!!! dus..
Daar heb je een punt LLL.
Maar ieder leed is leed (zie de OP).
...en misschien dram ik wel teveel door. Maar na mijn 6 maanden in afrika vind ik dit land en zn inwoners veel te zeikerig worden...problemen worden gemaakt om niets, terwijl men niet moet vergeten dat we het hier goed hebben!!!! dus..
Daar heb je een punt LLL.
Maar ieder leed is leed (zie de OP).
zondag 16 mei 2010 om 02:15
*schopt zere benen*
Iry, ik snap je verhaal, ik snap jou. Waar ik tegen aan loop is het woordje "ziekte"
Ik zie het niet als ziekte (iets wat je overkomt) maar als zwakte (iets wat in je aard zit) Niet dat het het minder erg maakt maar het beïnvloedt wel hoe je ertegen aankijkt.
Mijn mening hoor en ik kan het fout hebben maar zo zie ik het.
Ook bij mezelf want ik heb ook mijn zwaktes.
Als je iets als ziekte ziet dan laat je het gebeuren want het overkomt je.
Als je iets als zwakte ziet dan vecht je ertegen want niemand wil zwak zijn toch?
Ik leg het vast verkeerd uit want heb met ditzelfde onderwerp sl vaker tegen zere benen geschopt maar ik heb vaak het idee of denken mensen te zijn wat ze hebben en denken ze niet te hebben wat ze zijn.
Iry, ik snap je verhaal, ik snap jou. Waar ik tegen aan loop is het woordje "ziekte"
Ik zie het niet als ziekte (iets wat je overkomt) maar als zwakte (iets wat in je aard zit) Niet dat het het minder erg maakt maar het beïnvloedt wel hoe je ertegen aankijkt.
Mijn mening hoor en ik kan het fout hebben maar zo zie ik het.
Ook bij mezelf want ik heb ook mijn zwaktes.
Als je iets als ziekte ziet dan laat je het gebeuren want het overkomt je.
Als je iets als zwakte ziet dan vecht je ertegen want niemand wil zwak zijn toch?
Ik leg het vast verkeerd uit want heb met ditzelfde onderwerp sl vaker tegen zere benen geschopt maar ik heb vaak het idee of denken mensen te zijn wat ze hebben en denken ze niet te hebben wat ze zijn.
