Relaties
alle pijlers
Relatie met mezelf
maandag 17 mei 2010 om 15:56
Na een donkere winter waarin ik onder andere mijn relatie zag sneuvelen, is nu dan de lente aangebroken.
En ondanks dat ik leuke dingen doe en te doen heb, lieve vrienden heb, voel ik me enorm eenzaam.
Niet alleen eenzaam maar ook hard voor mezelf.
Ik heb spijt van bepaalde dingen omdat ze behalve mezelf ook anderen pijn deden, en ik merk dat ik mezelf een slecht mens vind.
Ik ben opgevoe met het idee dat slechte daden bij slechte mensen horen, en ik weet inmiddels dat dat natuurlijk niet zo is.
Een mens is meer dan de fouten die hij maakt.
Maar als ik een vriendschap verbreek omdat de ander bijvoorbeeld drugs gebruikt, iets dat ik onprettig vind en niet in mijn leven wil, met gegronde redenen voel ik me wel schuldig.
Ook mijn eiegn fouten zitten me in de weg.
Zodra ik alleen ben maakt dit me enorm somber.
Ik vergeef een ander sneller dan mezelf.
Ik voel me niet goed genoeg, en vraag me af hoe ik mezelf kan leren accepteren met mijn slechte eigenschappen en onhandige acties erbij?
Ik wordt ermee wakker en ga ermee slapen en het begint me op te breken.
Het moet me van het hart.
Het ligt er zwaar op.
En ondanks dat ik leuke dingen doe en te doen heb, lieve vrienden heb, voel ik me enorm eenzaam.
Niet alleen eenzaam maar ook hard voor mezelf.
Ik heb spijt van bepaalde dingen omdat ze behalve mezelf ook anderen pijn deden, en ik merk dat ik mezelf een slecht mens vind.
Ik ben opgevoe met het idee dat slechte daden bij slechte mensen horen, en ik weet inmiddels dat dat natuurlijk niet zo is.
Een mens is meer dan de fouten die hij maakt.
Maar als ik een vriendschap verbreek omdat de ander bijvoorbeeld drugs gebruikt, iets dat ik onprettig vind en niet in mijn leven wil, met gegronde redenen voel ik me wel schuldig.
Ook mijn eiegn fouten zitten me in de weg.
Zodra ik alleen ben maakt dit me enorm somber.
Ik vergeef een ander sneller dan mezelf.
Ik voel me niet goed genoeg, en vraag me af hoe ik mezelf kan leren accepteren met mijn slechte eigenschappen en onhandige acties erbij?
Ik wordt ermee wakker en ga ermee slapen en het begint me op te breken.
Het moet me van het hart.
Het ligt er zwaar op.
..popcorn?
maandag 17 mei 2010 om 15:59
Hey Nola wat vervelend dat je je zo somber voelt. Ik heb ook zo'n periode gekend en wat mij heel erg heeft geholpen is cognitieve gedrags therapie... Zie link: www.be66.eu/Arduin/pdf/HET%20G%20Schema.pdf
Misschien heb je er iets aan. Sterkte meis, het komt allemaal wel weer goed.
Kapara
Misschien heb je er iets aan. Sterkte meis, het komt allemaal wel weer goed.
Kapara
maandag 17 mei 2010 om 16:08
Hee Nola,
Als je anders had gekund, had je wel anders gedaan.
En de situatie opmerken is de situatie veranderen. Je kan pas iets veranderen als je weet dat er iets te veranderen is.
Vergeef jezelf en zie in dat er alleen feedback is, geen fouten.
Van feedback kun je leren, zonder feedback geen lessen.
Als je anders had gekund, had je wel anders gedaan.
En de situatie opmerken is de situatie veranderen. Je kan pas iets veranderen als je weet dat er iets te veranderen is.
Vergeef jezelf en zie in dat er alleen feedback is, geen fouten.
Van feedback kun je leren, zonder feedback geen lessen.
maandag 17 mei 2010 om 16:15
Ik begrijp dat nooit, dat gehak op jezelf. Je hebt gedaan wat je hebt gedaan en je weet ook nog eens waaróm je iets hebt gedaan. Van een ander weet je dat meestal niet, maar van jezelf wel. Die motivatie was destijds genoeg om te doen wat je deed, waarom nu dan achteraf ( want als er iets niet werkt blijkt dat natuurlijk meestal pas achteraf) je daar een slecht mens over voelen?
En ik begrijp ook al niks van jezelf niet goed genoeg voelen. Stel je jezelf dan zo vaak teleur? En kun je daar niet over heen stappen?
Een cliché: je bent zelf de regisseur van je leven. Jij beslist of je goed genoeg bent. Vind je van niet, verander dat dan.
En ik begrijp ook al niks van jezelf niet goed genoeg voelen. Stel je jezelf dan zo vaak teleur? En kun je daar niet over heen stappen?
Een cliché: je bent zelf de regisseur van je leven. Jij beslist of je goed genoeg bent. Vind je van niet, verander dat dan.
maandag 17 mei 2010 om 16:45
Kapara dank je wel, je virtuele knuffel helpt.
Evidenza je hebt een goed punt. Ik weet inderdaad hoe alles gelopen is en hoe ik me in dat moment ook voelde en warom ik bepaalde keuzes maakte.
Ik vraag me dus ook af waarom het zo in mijn systeem blijft en gevoelens van eenzaamheid en verdriet blijven overheersen.
Blijkbaar wil mijn gevoel nog niet mee en ik vraag me af hoe ik dat proces kan versnellen.
Maar ik moet blijven kijken zoals houvanjezelf omschrijft omdat ik mezelf anders gewoon een rotgevoel bezorg over vanalles.
En daar dwing ik me dagelijks toe.
Ik worstel daarrmee omdat ik merk dat het me begint te vermoeien.
En ik ben heel bang dat ik een depressei krijg of paniekaanvallen en die zoals vroeger weer terug zal krijgen.
Ik ben mijn balans een beetje kwijt.
Mijn optimisme begint plaats te maken voor angst om depressief te worden.
Ik weet wel dat ik nooit meer van plan ben om mezelf in deze positie te brengen en ik denk dat ik door dit proces ook een andere manier van omgaan.. zal vinden.
Heb gewoon even wat meer moed nodig soms om door te gaan.
En mezelf niet zo slecht te vinden.
Evidenza je hebt een goed punt. Ik weet inderdaad hoe alles gelopen is en hoe ik me in dat moment ook voelde en warom ik bepaalde keuzes maakte.
Ik vraag me dus ook af waarom het zo in mijn systeem blijft en gevoelens van eenzaamheid en verdriet blijven overheersen.
Blijkbaar wil mijn gevoel nog niet mee en ik vraag me af hoe ik dat proces kan versnellen.
Maar ik moet blijven kijken zoals houvanjezelf omschrijft omdat ik mezelf anders gewoon een rotgevoel bezorg over vanalles.
En daar dwing ik me dagelijks toe.
Ik worstel daarrmee omdat ik merk dat het me begint te vermoeien.
En ik ben heel bang dat ik een depressei krijg of paniekaanvallen en die zoals vroeger weer terug zal krijgen.
Ik ben mijn balans een beetje kwijt.
Mijn optimisme begint plaats te maken voor angst om depressief te worden.
Ik weet wel dat ik nooit meer van plan ben om mezelf in deze positie te brengen en ik denk dat ik door dit proces ook een andere manier van omgaan.. zal vinden.
Heb gewoon even wat meer moed nodig soms om door te gaan.
En mezelf niet zo slecht te vinden.
..popcorn?
maandag 17 mei 2010 om 17:01
quote:nola schreef op 17 mei 2010 @ 16:45:
Kapara dank je wel, je virtuele knuffel helpt.
Evidenza je hebt een goed punt. Ik weet inderdaad hoe alles gelopen is en hoe ik me in dat moment ook voelde en warom ik bepaalde keuzes maakte.
Ik vraag me dus ook af waarom het zo in mijn systeem blijft en gevoelens van eenzaamheid en verdriet blijven overheersen.
Blijkbaar wil mijn gevoel nog niet mee en ik vraag me af hoe ik dat proces kan versnellen.
Misschien komt dat omdat je er niks voor in de plaats kunt zetten op dit moment. Waarschijnlijk heb je de laatste tijd alleen maar overleefd en niet echt geleefd. En heb je dus ook niets positiefs gedaan waardoor je jezelf beter gaat voelen over jezelf. Wellicht zou je eens klein kunnen beginnen en jezelf opdrachten geven die je dagelijks uit kunt voeren. Kan gewoon iets stoms zijn als de administratie eindelijk eens doen, of iets anders waar je al tijden tegen aanhikt of geen zin in hebt gehad. Maak daar een lijstje van en doe elke dag iets. Dan begin je iig met dingen in te voeren waar je een goed gevoel van over jezelf krijgt.
En misschien zou je hier eens al je goede eigenschappen en kwaliteiten kunnen opschrijven. Als je je ze nog herinnert
Kapara dank je wel, je virtuele knuffel helpt.
Evidenza je hebt een goed punt. Ik weet inderdaad hoe alles gelopen is en hoe ik me in dat moment ook voelde en warom ik bepaalde keuzes maakte.
Ik vraag me dus ook af waarom het zo in mijn systeem blijft en gevoelens van eenzaamheid en verdriet blijven overheersen.
Blijkbaar wil mijn gevoel nog niet mee en ik vraag me af hoe ik dat proces kan versnellen.
Misschien komt dat omdat je er niks voor in de plaats kunt zetten op dit moment. Waarschijnlijk heb je de laatste tijd alleen maar overleefd en niet echt geleefd. En heb je dus ook niets positiefs gedaan waardoor je jezelf beter gaat voelen over jezelf. Wellicht zou je eens klein kunnen beginnen en jezelf opdrachten geven die je dagelijks uit kunt voeren. Kan gewoon iets stoms zijn als de administratie eindelijk eens doen, of iets anders waar je al tijden tegen aanhikt of geen zin in hebt gehad. Maak daar een lijstje van en doe elke dag iets. Dan begin je iig met dingen in te voeren waar je een goed gevoel van over jezelf krijgt.
En misschien zou je hier eens al je goede eigenschappen en kwaliteiten kunnen opschrijven. Als je je ze nog herinnert
maandag 17 mei 2010 om 17:08
Begin dan maar met positieve wooren en gedachten. Het klinkt heel simpel, maar ban alle 'niet', 'nooit', 'geen', 'slecht', 'angst' enz maar eens even uit.
Richt je niet op ik heb angst om depresief te worden / terug te vallen. Richt je in plaats daarvan op ik wil kunnen genieten van de kleine dingen, ik wil leven ik wil ademen, ik wil licht en lucht, fluitende vogels en zonnestralen.
Niet 'ik ben mijn balans kwijt' maar 'ik ben mijn balans aan het hervinden'.
Niet 'ik dwing mezelf' maar 'ik kies ervoor om'
Niet 'nooit meer deze positie' maar 'volgene keer maak ik een andere keuze'
Maar bovenal: prent jezelf keer op keer in 'ik ben een goed mens' 'ik heb mijn keuzes naar eer en geweten gemaakt op basis van de toen aanwezige kennis' 'ik ben trots op mezelf' 'ik mag er zijn'.
Jouw eiegen perspectief is bepalend voor hoe je alles ervaart en beleeft. Tijd om de zwarte bril om te ruilen voor een roze.
Richt je niet op ik heb angst om depresief te worden / terug te vallen. Richt je in plaats daarvan op ik wil kunnen genieten van de kleine dingen, ik wil leven ik wil ademen, ik wil licht en lucht, fluitende vogels en zonnestralen.
Niet 'ik ben mijn balans kwijt' maar 'ik ben mijn balans aan het hervinden'.
Niet 'ik dwing mezelf' maar 'ik kies ervoor om'
Niet 'nooit meer deze positie' maar 'volgene keer maak ik een andere keuze'
Maar bovenal: prent jezelf keer op keer in 'ik ben een goed mens' 'ik heb mijn keuzes naar eer en geweten gemaakt op basis van de toen aanwezige kennis' 'ik ben trots op mezelf' 'ik mag er zijn'.
Jouw eiegen perspectief is bepalend voor hoe je alles ervaart en beleeft. Tijd om de zwarte bril om te ruilen voor een roze.
maandag 17 mei 2010 om 17:36
Nola, ik herken het. Het is moeilijk om die "geprogrammeerde" gedachten over jezelf te veranderen, therapie is inderdaad een goed idee, alleen is het best lastig om een hulpverlener te vinden die bij je past. Misschien is een vrijgevestigde psychiater iets voor je. Zij hebben meestal veel meer tijd dan een psych via het Riagg, of hoe dat heet tegenwoordig.
Wat je zelf kunt doen om jezelf oke te vinden, hier een linkje:
http://reiki-online.mysit ... /reiki-online/170202.html
Succes meid, je bent het waard!
Wat je zelf kunt doen om jezelf oke te vinden, hier een linkje:
http://reiki-online.mysit ... /reiki-online/170202.html
Succes meid, je bent het waard!
maandag 17 mei 2010 om 18:06
Schuldgevoel is zo ongeveer het meest nutteloze en voor anderen vervelendste gevoel wat je maar kan hebben - weg ermee dus. Leer van je fouten en pas die kennis toe - lukt dat niet meteen dat probeer je het weer. Maar ga niet zitten spitten in het verleden om schuldgevoel te willen herkauwen. Daar is niks verhevens aan.
maandag 17 mei 2010 om 21:55
quote:Vlammetje1203 schreef op 17 mei 2010 @ 17:08:
Begin dan maar met positieve wooren en gedachten. Het klinkt heel simpel, maar ban alle 'niet', 'nooit', 'geen', 'slecht', 'angst' enz maar eens even uit.
Richt je niet op ik heb angst om depresief te worden / terug te vallen. Richt je in plaats daarvan op ik wil kunnen genieten van de kleine dingen, ik wil leven ik wil ademen, ik wil licht en lucht, fluitende vogels en zonnestralen.
Niet 'ik ben mijn balans kwijt' maar 'ik ben mijn balans aan het hervinden'.
Niet 'ik dwing mezelf' maar 'ik kies ervoor om'
Niet 'nooit meer deze positie' maar 'volgene keer maak ik een andere keuze'
Maar bovenal: prent jezelf keer op keer in 'ik ben een goed mens' 'ik heb mijn keuzes naar eer en geweten gemaakt op basis van de toen aanwezige kennis' 'ik ben trots op mezelf' 'ik mag er zijn'.
Jouw eiegen perspectief is bepalend voor hoe je alles ervaart en beleeft. Tijd om de zwarte bril om te ruilen voor een roze.
Helemaal eens!
Schrijf zulke positieve zinnen op en lees ze een paar keer per dag hardop voor jezelf! (affirmatie heet dat geloof ik met een mooi woord)
Begin dan maar met positieve wooren en gedachten. Het klinkt heel simpel, maar ban alle 'niet', 'nooit', 'geen', 'slecht', 'angst' enz maar eens even uit.
Richt je niet op ik heb angst om depresief te worden / terug te vallen. Richt je in plaats daarvan op ik wil kunnen genieten van de kleine dingen, ik wil leven ik wil ademen, ik wil licht en lucht, fluitende vogels en zonnestralen.
Niet 'ik ben mijn balans kwijt' maar 'ik ben mijn balans aan het hervinden'.
Niet 'ik dwing mezelf' maar 'ik kies ervoor om'
Niet 'nooit meer deze positie' maar 'volgene keer maak ik een andere keuze'
Maar bovenal: prent jezelf keer op keer in 'ik ben een goed mens' 'ik heb mijn keuzes naar eer en geweten gemaakt op basis van de toen aanwezige kennis' 'ik ben trots op mezelf' 'ik mag er zijn'.
Jouw eiegen perspectief is bepalend voor hoe je alles ervaart en beleeft. Tijd om de zwarte bril om te ruilen voor een roze.
Helemaal eens!
Schrijf zulke positieve zinnen op en lees ze een paar keer per dag hardop voor jezelf! (affirmatie heet dat geloof ik met een mooi woord)
dinsdag 18 mei 2010 om 08:18
Misschien komt dat omdat je er niks voor in de plaats kunt zetten op dit moment. Waarschijnlijk heb je de laatste tijd alleen maar overleefd en niet echt geleefd. En heb je dus ook niets positiefs gedaan waardoor je jezelf beter gaat voelen over jezelf. Wellicht zou je eens klein kunnen beginnen en jezelf opdrachten geven die je dagelijks uit kunt voeren
@ Evidenza; ik ben een echte doener en ten ik dit las kreeg ik direct een positiever gevoel. Hier kan ik wat mee.
@ Vlammetje; het heeft ook veel te maken met mijn eigen denkpatroon. Die probeer ik zoals jij omschrijft te doorbreken.
En dan niet in het negatieve te vervallen maar optimistisch te kijken.
Ik denk dat kleine positieve opdrachten en doelen me zullen gaan helpen.
Wil dat echt proberen te doen.
@ Juno2001; die weg heb ik al eens bewandeld en dat heeft goed geholpen, maar ik merk na een zware periode dat mijn valkuilen er nog zijn, heb even een boost nodig om niet in ze te vallen. alsof ik sommige dingen weer even vergeten was.
@ Grol en Wolkje; Ik heb iemand en mezelf erg gekwetst door in een situatie te belanden die ik zelf niet zo had voorzien.
Daar voel ik me rot en schuldig over.
Ik heb spijt van iets dat ik toen niet zag en verwijt mezelf dat ik zo onnadenkend was terwijl dat eigenlijk helemaal geen eerlijke blik is op wat er toen allemaal gaande was.
Ik hou mezelf dus ook voor de gek maar mijn verdriet voelt wel echt.
Ik ben vreinden kwijt geraakt, en wat zij mij in mijn hoofd verwijten zal in de praktijk vast wel mee vallen maar ik kan dat niet zeker weten.
Zeker is dat ik hun goedkeuring of vergeving niet krijg en dat doet heel veel pijn.
Wat is er gebeurd; mijn ex liep bij me weg na 4jaar relatie en bezig met het proberen voor ene kindje.
Ik heb 3 maanden voor hem gevochten en het bleef koud en eenzaam tussen hem en mij,
Toen heb ik een one night stand gedaan om mezelf uit de situatie te halen.
Meneer o.n.s wilde geen condoom en ik heb ervoor gezorgd dat die er wel kwam maar hij scheurde.
Ik nam de morning afterpil en bleek alsnog zwanger.
Ik koos voor mijn kindje.
Boze meneer o.n.s, zeer gekwetste ex en geen kans meer op opnieuw samen komen,
en een beste vriend die het niet begreep, plus veel gezamelijke vrienden die ontzet verrast waren door dit nieuws.
Maar ik koos, wilde en kon geen abortus.
Ik was eerlijk over alles met iedereen.
Maar verloor mijn kindje in een miskraam.
En bleek daarna niemand meer over te hebben.
Dus ik heb positieve zinnen nodig om dagelijks tegen mezelf te zeggen.
Zodat ik niet verzuur en verteert wordt door alle gevoelens.
@ Evidenza; ik ben een echte doener en ten ik dit las kreeg ik direct een positiever gevoel. Hier kan ik wat mee.
@ Vlammetje; het heeft ook veel te maken met mijn eigen denkpatroon. Die probeer ik zoals jij omschrijft te doorbreken.
En dan niet in het negatieve te vervallen maar optimistisch te kijken.
Ik denk dat kleine positieve opdrachten en doelen me zullen gaan helpen.
Wil dat echt proberen te doen.
@ Juno2001; die weg heb ik al eens bewandeld en dat heeft goed geholpen, maar ik merk na een zware periode dat mijn valkuilen er nog zijn, heb even een boost nodig om niet in ze te vallen. alsof ik sommige dingen weer even vergeten was.
@ Grol en Wolkje; Ik heb iemand en mezelf erg gekwetst door in een situatie te belanden die ik zelf niet zo had voorzien.
Daar voel ik me rot en schuldig over.
Ik heb spijt van iets dat ik toen niet zag en verwijt mezelf dat ik zo onnadenkend was terwijl dat eigenlijk helemaal geen eerlijke blik is op wat er toen allemaal gaande was.
Ik hou mezelf dus ook voor de gek maar mijn verdriet voelt wel echt.
Ik ben vreinden kwijt geraakt, en wat zij mij in mijn hoofd verwijten zal in de praktijk vast wel mee vallen maar ik kan dat niet zeker weten.
Zeker is dat ik hun goedkeuring of vergeving niet krijg en dat doet heel veel pijn.
Wat is er gebeurd; mijn ex liep bij me weg na 4jaar relatie en bezig met het proberen voor ene kindje.
Ik heb 3 maanden voor hem gevochten en het bleef koud en eenzaam tussen hem en mij,
Toen heb ik een one night stand gedaan om mezelf uit de situatie te halen.
Meneer o.n.s wilde geen condoom en ik heb ervoor gezorgd dat die er wel kwam maar hij scheurde.
Ik nam de morning afterpil en bleek alsnog zwanger.
Ik koos voor mijn kindje.
Boze meneer o.n.s, zeer gekwetste ex en geen kans meer op opnieuw samen komen,
en een beste vriend die het niet begreep, plus veel gezamelijke vrienden die ontzet verrast waren door dit nieuws.
Maar ik koos, wilde en kon geen abortus.
Ik was eerlijk over alles met iedereen.
Maar verloor mijn kindje in een miskraam.
En bleek daarna niemand meer over te hebben.
Dus ik heb positieve zinnen nodig om dagelijks tegen mezelf te zeggen.
Zodat ik niet verzuur en verteert wordt door alle gevoelens.
..popcorn?
dinsdag 18 mei 2010 om 09:07
Ik denk dat met de tijd ze wel bijdraaien en ook meer begrip voor jou keuzes zullen krijgen, dat heeft tijd nodig, maar he niet meer boos zijn op jezelf. Je hebt toen die keuzes gemaakt (en ik zie niet in wat er uberhaupt zo fout aan is) en dat is gewoon hoe het is. Je hebt daarbij niemand opzettelijk willen kwetsen dus kop op, niet meer boos zijn op jezelf!!
dinsdag 18 mei 2010 om 10:41
Nola, ik herinner me dat topic nog wel wat je daarover geopend had. Ik heb daar ook in gereageerd en we waren het bepaald niet eens. Je hebt daar dus veel verschillende standpunten en inzichten gekregen maar je bleef bij je eigen standpunt. Je hebt destijds dus bewuste keuzes gemaakt.
Daar moet je dus gewoon mee leven, niet meer en niet minder. Dat het achteraf niet goed voor jou uitpakte en ook niet voor een aantal vrienden van je is heel vervelend, maar is inherent aan heftige situaties en keuzes.
Je hebt hier van geleerd en je kunt het hooguit de volgende keer beter doen. Uithuilen en opnieuw beginnen.
Succes!
Daar moet je dus gewoon mee leven, niet meer en niet minder. Dat het achteraf niet goed voor jou uitpakte en ook niet voor een aantal vrienden van je is heel vervelend, maar is inherent aan heftige situaties en keuzes.
Je hebt hier van geleerd en je kunt het hooguit de volgende keer beter doen. Uithuilen en opnieuw beginnen.
Succes!
dinsdag 18 mei 2010 om 10:49
Lieve Nola, misschien heb je wat aan de woorden van mijn coach:
Soms kom je in het leven verandering tegen. Net als wanneer je een nieuwe keuken in je huis wil hebben, moet je bij verandering eerst het oude er uit slopen voordat je iets nieuws kunt bouwen. Als je de angst, de pijn en het verdriet kunt omarmen als instumenten waarmee je 'oude keuken' gesloopt wordt, dan zijn ze minder bedreigend. Als je ze zelfs kunt verwelkomen als noodzakelijke en gewenste elementen in je leven, gaat de vernieuwing sneller.
Ik hou me er aan vast. Misschien helpt het jou ook.
Soms kom je in het leven verandering tegen. Net als wanneer je een nieuwe keuken in je huis wil hebben, moet je bij verandering eerst het oude er uit slopen voordat je iets nieuws kunt bouwen. Als je de angst, de pijn en het verdriet kunt omarmen als instumenten waarmee je 'oude keuken' gesloopt wordt, dan zijn ze minder bedreigend. Als je ze zelfs kunt verwelkomen als noodzakelijke en gewenste elementen in je leven, gaat de vernieuwing sneller.
Ik hou me er aan vast. Misschien helpt het jou ook.
dinsdag 18 mei 2010 om 13:12
@ evidenza; Ik weet nog dat je bij dat topic ook aanwezig was. En ik heb mijn keuzes toen doordacht gemaakt. Het ging tenslotte wel om mijn kindje. zo heb ik dat ervaren.
Die one night stand daar had ik al na moeten denken maar toen zat ik ergens helemaal anders met mezelf. Dat heb ik mezlef al vergeven.
Als ik abortus had gedaan voor de pais en vree had ik mezelf ook bedrogen,. want de pais en vree was al weg op het moment dat ik vertelde dat ik een one night stand had gehad.
Dus tja.. Alles mooi rationeel op een rijtje en dan het gevoel nog mee.. En ik denk dat ik ook recht heb op mijn gevoelens.
Heftige situaties zijn inherent aan heftige emoties. Voor alle betrokkenen dus ook voor mij.
@ Wolkje8; Bedankt voor je lieve en relativerende reactie. Ik heb inderdaad niemand opzettelijk willen kwetsen, en hoop dat de mensen half zo slecht niet denken over alles als ik me nu steeds voel. Alsof ik rouw ofzoiets. Misschien is dat wel een beetje zo.
@ Magnietpraten... Groeistuipen dus? Dat is een mooie manier van kijken. Ik laat inderdaad bijna heel mijn oude leven los en ga verder op een andere weg.
Ik moet het los gaan laten, maar vind het moeilijk.
Wat ik er precies zo moeilijk aan vind is dat ik ondanks de opluchting dat alles nu weer rustig is in mijn leven, en ik van bepaalde dingen af ben, ik de goede dingen die ik met de mensen deelde wel mis.
En ik voel me in de steek gelaten.
Hoe onreeël misschien ook, dat voel ik wel.
En daar worstel ik mee.
En de hoop op de toekomst heb ik wel, en ik kan blij zijn.
Maar de schaduw is erg donker en ik doe mijn best.
Die one night stand daar had ik al na moeten denken maar toen zat ik ergens helemaal anders met mezelf. Dat heb ik mezlef al vergeven.
Als ik abortus had gedaan voor de pais en vree had ik mezelf ook bedrogen,. want de pais en vree was al weg op het moment dat ik vertelde dat ik een one night stand had gehad.
Dus tja.. Alles mooi rationeel op een rijtje en dan het gevoel nog mee.. En ik denk dat ik ook recht heb op mijn gevoelens.
Heftige situaties zijn inherent aan heftige emoties. Voor alle betrokkenen dus ook voor mij.
@ Wolkje8; Bedankt voor je lieve en relativerende reactie. Ik heb inderdaad niemand opzettelijk willen kwetsen, en hoop dat de mensen half zo slecht niet denken over alles als ik me nu steeds voel. Alsof ik rouw ofzoiets. Misschien is dat wel een beetje zo.
@ Magnietpraten... Groeistuipen dus? Dat is een mooie manier van kijken. Ik laat inderdaad bijna heel mijn oude leven los en ga verder op een andere weg.
Ik moet het los gaan laten, maar vind het moeilijk.
Wat ik er precies zo moeilijk aan vind is dat ik ondanks de opluchting dat alles nu weer rustig is in mijn leven, en ik van bepaalde dingen af ben, ik de goede dingen die ik met de mensen deelde wel mis.
En ik voel me in de steek gelaten.
Hoe onreeël misschien ook, dat voel ik wel.
En daar worstel ik mee.
En de hoop op de toekomst heb ik wel, en ik kan blij zijn.
Maar de schaduw is erg donker en ik doe mijn best.
..popcorn?
