November 2007

Jaaaaaaaaaaaa, moet het even melden hoor. Hier nl een trotse moeder. Anniek heeft voor het eerst een plas op de WC gedaan.

Goed zo! Hup Anniek!! Sla je de potjesfase over, Chica?

Ja die sla ik over. Ik zet haar gewoon meteen op de WC (met verkleiner) vind ik makkelijker anders heb je ze straks op het potje en willen ze niet meer naar de wc



Maar ook omdat we gaan trainen in Indonesie en daar heb ik geen potje haha (ook geen verkleiner trouwens) en die ga ik ook niet meenemen

Geef alle rollen behang maar door aan mij!



Ik heb het namelijk echt even gehad met Tessje. Ze was vandaag buitengewoon irritant. Verschrikkelijk. Met als klap op de vuurpijl een onder poep gesmeerde slaapkamer... Voor de tweede keer deze week. Zo ontzettend vies. En ik had nog wel gezegd dat ze mij moest roepen als ze moest poepen en onder geen beding zelf haar luier uit mocht doen. Dat heeft ze dus wel gedaan en vervolgens een drol op haar bed gelegd waarmee ze is gaan smeren. Ik ben echt onploft, ik was zooooo boos! Nadat alles was opgeruimd en ze zelf weer schoon was is ze een uur poeslief geweest (mijn boosheid had indruk gemaakt) waarna het gedonder weer opnieuw begon. 'Tessje, zand ín de zandbak laten'. Ik draai me om en hop een volle emmer zand in het gras. En ga zo maar door. Toen vriend belde dat hij pas na 19:00 uur thuis zou zijn ben ik in huilen uitgebarsten. Stannetje had ook nog een niet-willen-slapen-en-alleen-bij-mama-hangen dag dus ik was gebroken. En het is echt niet zo dat Tessje niet genoeg (positieve) aandacht krijgt, als er iemand aandacht te kort komt dan is het Stannetje. Echt, het stoom komt nog steeds uit mijn oren. Ik begin zo echt op te zien tegen de dagen met Tessje. En ze gaat dus ook mooi niet meer naar bed 's middags, ik wil niet nog een keer het risico lopen op een slaapkamer onder de poep. Bah.

Ik heb toevallig net je post op het andere topic gezien en wilde je net gaan zeggen dat je dat soort dingen hier ook kunt bespreken hoor. Het is nl herkenbaar. Niet zo zeer een zo erge dwarse peuter (want Anniek is wel dwars maar nog neit zo heel erg, geloof ik als ik jou verhaal lees) maar wel dat het zwaar is en zeker niet altijd leuk.



Is het een idee dat je iets met Tess alleen gaat doen af en toe? Ik ben toen met Anniek 1x per week naar dreumesgym gegaan. Je zag haar echt opleven dat ze even alleen met me was. Is dat wellicht te regelen met thuis? Of anders even de stad in voor een ijsje? Of iets anders simpels.



Ik heb wel met je te doen meid. Het is ook zo rete druk en het kost je ontzettend veel energie. En ja, ik vind het ook zeker niet altijd even leuk hoor. Het is soms rete vermoeiend en zwaar met die peuters, laat staan met nog een verse baby erbij. Het huilen staat mij ook wel eens nader dan het lachen, zeker als je het ook nog in je eentje moet doen. Dan duurt de dag soms heeeeel erg lang. En inderdaad leve het KDV. Kan moeders even een beetje bijkomen.



Even een dikke knuffel dus voor jou. Nogmaals de tip om dat boek wellicht te lezen (als je er nog energie voor hebt dan). De magische wereld van het kind legt ook wel goed uit waarom peuters doen wat ze doen.

Een nieuwe dag, nieuwe kansen. Vanochtend ging eigenlijk heel goed met Tessje. Ze probeerde nog wel van alles, maar ik kon het nu een stuk makkelijker ombuigen allemaal. Het helpt ook wel dat ze nu op het kdv zit .



Het zal ook vast niet meegeholpen hebben dat ik gisterenavond voor het eerst weer ongesteld werd . En ik moet inderdaad meer één op één doen met Tessje. Zoals zaterdag haha.



Ik ga even spullen pakken en dan ga ik met Stannetje naar de babymassage! Leuk!!!

Haha, na jullie perikelen te lezen hoef ik me niet te schamen dat ik Binkie 2 weken terug een keer buiten in de regen heb laten afkoelen. Hij had toen ook zo'n bui, van alles uit willen proberen en als je er dan iets van zei, je in je gezicht aan staan lachen.

En om iets vragen en dat dan toch niet willen en dat dan tig keer achter elkaar....



Dat 1 op 1 is hier wel een goede manier. Hij geeft het zelf ook aan.



Hier hebben we ook een directeurtje. Men wat kan hij bepalen hoe het moet (als het aan hem ligt). En boos dat hij wordt als het dus niet zo gaat (veel huilen dus). Maar ik blijf stug volhouden, maar het kost inderdaad veel energie.



Altijd wel fijn om te lezen dat het bij jullie net zo gaat.



Oja, Ibbel mocht je dit lezen. Kom jij zaterdag nog naar Orgineel? Zoja, dan kan ik het sluitlaken aan chica meegeven. Maar als je wilt kan ik hem je ook toesturen.



Vana, hoe is het met jou??

Tess, hoe herkenbaar. Maar daarom niet minder vermoeiend en frustrerend. Gisteren had ik een goede dag en geen kinderen: genieten. Vandaag heb ik een slechte dag en 2 kinderen die slecht geslapen hebben. Foute combi.......



Maar ik vind het ook, zeker nu Neeltje niet meer slaapt overdag: nelis komt ook quality time tekort. Ik loop wel hele dagen met hem te dragen en zo, maar lekker rustig samen met hem iets doen op zijn niveau komt er veel te weinig van. Over 2 weken gaat Neeltje naar de psz, misschien dat nelis dan wat kan inhalen. Hoewel hij meestal 's ochtends slaapt. Altijd wat

Hallo! Ben ik weer eens.

Het gaat hier wel goed hoor.

Met 4 dagen werken probeer ik wel de dag dat ik vrij ben er op uit te gaan met Vaantje, en ik zit niet zo vaak meer achter de computer.

Ik probeer weer een beetje in te haken.

Vaantje slaapt meestal wel overdag, tussen 13:30 en 16:00.

En dan rond 20:00 uur naar bed.

Zonder slaapje lukt het ook wel, dus als we ergens heen willen slaan we het over.

Auto is al maanden stuk dus ver gaan we meestal niet

Hopelijk repareert onze kennis hem binnenkort zodat we wel in de zomer ergens heen kunnen.

We hebben geen geld over om op vakantie te gaan dus het zal wel dagjes weg worden in eigen land, strand etc. Wat ik prima vind want met een costa of een camping doe je mij geen plezier.

Vaantje heeft niet echt vervelende buien. Ze is heel lief en actief, en zelden vervelend. Ze is zelfs best wel beleefd. 'Dank je' en 'alsjeblieft' zijn hier veelgebruikte woorden.

Ze is ook erg knuffelig.

Enige probleem is dat mama nog steeds favoriet is boven papa. Wat betekent dat als ik er ben ik haar altijd in bed moet leggen anders wordt het drama. Als ik er niet ben is er niets aan de hand.

Niet zo leuk voor papa dus. Is dat herkenbaar?

Nou, ik ga weer stoppen en later bijlezen want we gaan zo weg de stad in. Das wel gezellig van een werkloze thuis, lekker samen koffie drinken

Tess, sterkte met Tessje. Dat klinkt echt niet leuk.

Fijn Tess dat de ochtend wat beter gaat. Je moet het ook maar bekijken dag voor dag. En ja, het ongesteld zijn voor de eerste keer zal zeker niet meewerken. Pfoe wat een drama vond ik dat, zo heftig. Nu ik een spiraal heb stelt het ongesteld zijn niks meer voor maar die PMS en rondvliegende hormonen heb ik nog steeds en daar baal ik van (veel meer als voordat ik zwnager werd). Ik kan dan op die dagen erg weinig hebben hoor.



Ik vond de laatste tijd al dat we hier heel veel schrijven over de leuke, mooie kanten die er zijn met onze peuters maar dat er erg weinig werd geschreven over de andere kant. Fijn dus om te lezen dat jullie ook af en toe met je handen in het haar zitten. Ik wordt af en toe lichtelijk gek. Gister weer mama-dag en dan ben ik echt gesloopt hoor na zon dag. Ik ben continue (van 6 uur sochtends tot half 8 savonds) alleen maar aan het rennen en vliegen en heb geen seconde tijd voor iets anders (laat staan voor mezelf). Een peuter in bedwang houden kost al veel energie en dan nog een baby erbij en gebroken nachten zijn geen goede combi.



Ik merk trouwens wel dat ik steeds meer kan hebben. In de zin van, dan maar even laten janken, ik kan nu eenmaal niet heksen. Dan maar even door blijven zeuren Anniek, mama is even bezig en dat het me minder zenuwachtig maakt. Ik wordt dus denk ik wat geharder in alles. (klinkt negatief maar zo bedoel ik het niet). Misschien bedoel ik dat ik er steeds beter mee om kan gaan en dat het me minder diep raakt waardoor ik minder snel geirriteerd ben. Ik ben dus veel meer overtuigd van mezelf dat ik er alles aan doe om het goed te laten verlopen maar als er dan wat tussenkomt of iets gebeurd dat ik gewoon niet meer kan doen dan dat ik nu doe. Dat geeft blijkbaar toch een bepaalde rust.



Maar dat wil niet zeggen dat Anniek me niet soms het bloed onder mijn nagels uit haalt. Toch werkt het systeem van 2 waarschuwingen en bij de derde keer op de gang nog steeds wel erg goed. En pick your battles is ook iets wat steeds vaker door mijn hoofd speelt en ik ook daadwerkelijk doe. Dan maar eens wat laten gaan hoor, jammer dan, als de basis dingen maar goed en consequent zijn. Dan maar een bende in huis, ik ruim het wel weer op einde van de dag (of samen met Anniek, maar ook dat kost moeite en energie dus doe ik niet altijd) Dan maar even wat langer in pyama en TV kijken en dan maar even niet een nieuw shirtje na een ongelukje met drinken ofzo. Dan maar even niet mooie staartjes. Dan maar even lekker boos worden Anniek en janken en krijsen, jammer dan voor je. Dan nog maar één keertje weer hagelslag op je brood enz enz enz.



O: Fijn dat neeltje naar de psz gaat, wellicht heb je dan net even wat meer tijd en ruimte. Quality time bij Sara voel ik me ook wel eens schuldig over. Zodra Anniek slaapt (en zij dan natuurlijk weer net niet) ga ik echt even met haar zitten en dingen doen enzo. Verder heeft ze al heel snel geleerd om die tijd ook te eisen. Dan schuift ze me op haar billen net zo lang achterna en pakt mijn broekspijp dat ze aandacht wil Maar schuldig voel ik me inderdaad ook wel eens. Toch hou ik dan altijd in gedachte: ach, vroeger met een gezin met 12 kinderen kregen ze toch helemaal geen aandacht (of weinig) en die zijn ook allemaal goed terecht gekomen. Onze kindjes komen echt niks te kort, ze krijgen heel veel liefde en we willen het beste, dus als ik dan een beetje te kort schiet in Quality time dan moet dat maar even. Ik haal de schade later wel een keertje extra in



Vana: Hier was het dus andersom. Papa is zwaar favoriet (want die ziet ze minder). Het is nu minder geworden omdat ik de methode heb gehanteerd: soms krijg je je zin en soms niet. Dus soms als ze zeurde om Papa dan kreeg ze die ook, en soms ook niet. Grote drama's in het begin bij het laatste, maar op een gegeven moment accepteerde ze het gewoon. Dus mama brengt je vanavond naar bed. Nee, je kan gaan zeuren en huilen maar toch doet mama het. En dan doorzetten en dus een krijsend kind mee naar boven enz enz. We hebben tevens nu bij het bed ritueel 1 ding wat we expres anders doen. Anniek mag altijd een boekje zelf kiezen en dan kiest Papa of Mama er eentje. En nu kiest Papa een ander boekje dan Mama en dat vind ze eigenlijk wel leuk. Zo heeft elke ouder zijn eigen voordeel voor haar bij het naar bed brengen. Uiteindelijk is het hier dus een stuk minder geworden. Dus soms haar zin geven en soms dus niet.



Novem: Bij jou dus ook al zulke perikelen. Ook fijn om te lezen voor mij haha. Zie je wel, het ligt echt niet aan ons als moeders hoor, het is gewoon die verdomd moeilijke peuterpubertijd incl nieuwe baby die niet echt bevorderend is voor je humeur en je energie.

Tsja ik heb wat dat betreft al wat langer ervaring. Ik laat Raf ook veel meer en ga veel minder in discussie met hem(als je dat zo kan noemen) dan ik ooit met de twee oudsten heb gedaan. Het is ook mijn houvast als Raf weer eens de kolder in de kop heeft en het ene gekke na het andere uithaalt, ik weet dat het eindig is. Ik weet dat het snel beter gaat. Een maand of zo geleden was hij ook echt onhandelbaar en op zulke momenten merk ik het meer nog dan op andere dat ik echt geen tijd voor Lijnes heb en alleen maar leef om mijn gezin te dienen (zo is het natuurlijk niet maar zo voelt het op zulke dagen wel) . Toch hou ik het wel vol puur omdat ik weet dat het na een aantal dagen/weken/maanden toch echt weer beter gaat.

En dat is ook gewoon zo. Op het moment gaat het weer geweldig met hem. Ok het blijft een wegloper en hij valt nog steeds regelmatig op zijn gezicht, Dat zal wel bij hem horen!



Ik moet eerlijk bekennen dat ik deze leeftijd nog wel te overzien vind. Toen Tijn en Madelief deze leeftijd hadden riepen mensen met oudere kinderen altijd "kleine kinderen kleine zorgen grote kinderen grote zorgen". Toen kon ik me daar echt niets bij voorstellen maar nu ik een puber en een peuterpuber in mijn gezin heb zie ik echt het verschil. Ik vind de dingen die Raf uitvreet veel minder ingewikkeld dan de dingen die Tijn uithaalt. Ik vind het veel lastiger om te zien hoe Madelief worstelt met zichzelf dan als Raf weer eens gefrustreerd is. Daarmee wil ik niets bagatelliseren want als je er midden inzit is het gewoon zwaar. Het enige wat ik wil zeggen is dat je groeit als ouder. Daarom vind ik het ook zo leuk dat ik na mijn twee oudsten nog een exemplaar heb mogen krijgen. Ik kan nu gewoon veel meer genieten van hem en dingen op waarde schatten. Ik denk dat ik daardoor een betere moeder ben geworden, zowel voor Raf als voor de andere twee.



Nu alleen nog als Lijnes groeien

Ik zit ook geregeld met mijn handen in het haar hoor. Doordat Seppe zo van het structurele is, en ik ook, botst het geregeld. Dan zijn we elkaar aan het uitlokken. Heel vervelend. Het allermoeilijkste vind ik het om mijn eigen bui dan om te draaien, want soms denk ik dat ik er uit ben, en dan hoeft er maar iets te gebeuren of ik ben weer als een politieagent aan het roepen dat iets echt niet mag.



Voor mezelf helpt het om alles vanuit Seppe's perspectief te bekijken. En dan snap ik best dat het moeilijk is dat als je lekker met de lego aan het spelen bent, je ineens mee moet om boodschappen te gaan doen. Of dat je graag zelf de trap af wil lopen, omdat je dat best zelf kan, terwijl mama denkt dat je nog een baby bent. (Ik laat hem nu dus zelf de trap op en af gaan terwijl ik er niet bij ben, gaat goed tot nog toe) Voorheen stond ik als een oerbezetene te gillen als ik met Mila al beneden was en hij nog boven aan de trap aan het treuzelen was.



Ik wil er graag bij zijn zaterdag, maar ik moet even kijken of ik de auto tot mijn beschikking heb. Mijn voorkeur gaat wel uit naar ietsje eerder afspreken. Twee uur ofzo. Dan maar geen middagslaapje.



Hier is de pms ook weer ingetreden, sinds twee weken drinkt Mila niet meer bij mij, en mijn hormonen moeten daar ook even aan wennen.

Lijnes, mij moeder hanteert dezelfde lijfspreuk en ik denk inderdaad dat het wel waar is. Nu moeten we dus eigenlijk nog maar genieten van de 'kleine zorgen'.



Ibbel, dat als een oerbezetene gillen onderaan de trap herken ik... Maar met al die trappen hier in huis heb ik dat al een hele tijd geleden losgelaten. En wat denk je? Tessje is er nog nooit afgevallen (en nu heel hard afkloppen). Leuk als je erbij kunt zijn zaterdag!



Fijn dat iedereen met hetzelfde worstelt!



En dan nog iets anders geks. Als ik met Tessje naar de kinderboerderij ga is ze tegenwoordig bang voor álle dieren. Zelfs de konijntjes vindt ze de laatste tijd eng. Niet echt een leuk uitstapje meer dus. Nu was het laatst kinderdag op het kdv en hadden ze ook een aantal beesten. Heeft Tessje gewoon al die beesten geaaid alsof er niks aan de hand is! Huh??? Zelf ben ik helemaal niet bang voor beesten, dus ik kan het ook niet onbewust overbrengen lijkt me.

Wij waren vanmorgen in de kinderboerderij maar Raf is echt niet bang voor de dieren. Hij vindt ze allemaal even geweldig, zelfs de net geschoren Alpaca (wat ziet dat er raar uit ).



Jouw Tessje is gewoon en kleine slimmerik dat ze op plaatsen waar mama er niet bij is alle dieren leuk vindt! Is volgens mij ook een vorm van aandacht vragen.



Ik vind het dapper om die kinderen al alleen op de trap te laten. Nu is mijn Raf natuurlijk een brokkenpiloot eerste klas maar voor hem zit het er voorlopig niet is om het alleen te doen.

Ik geloof dat ik de motorisch handigste van mijn kinderen (Madelief) ook pas alleen liet gaan toen ze 3 was of zo.

3? Lijnes. Toen pas alleen traplopen?Jeetje, nou ik doe het ook al hoor. En het gaat inderdaad goed (afkloppen) en het is inderdaad een stuk handiger (gevaarlijker ook hoor dat snap ik) He en ik verheug me helemaal niet op het feit dat het gezegde, kleine kinderen....enz enz zo goed opgaat, dat betekent straks dus nog vele moeilijkere problemen. Pffff lekker dan



Tess: Bang voor beesten is inderdaad een fase en precies eentje die bij haar leeftijd past. En aangezien ze nog steeds de werkelijkheid niet kunnen onderscheiden van fantasie kan het zijn dat er iets is in haar fantasie wat haar parten speelt.



En volgens mij (heb er niet heel veel ervaring mee) ook eentje die inderdaad met aandacht te maken heeft. Mijn nichtje was op die leeftijd ineens bang voor mieren hahaha.



Oh mag ik trouwens ook nog wat trots vermelden? Anniek kan tegenwoordig heel goed een (nog redelijk grote) bal vangen. Heel gericht met grote en kleine ballen gooien kon ze al (en dan echt precies, ze kan super goed op die plantenbakken op het balkon mikken en dan vooral op de gele viooltjes want die vind ze zo leuk, vooral al ze naar beneden vallen ) en nu gaat vangen ook al zo goed. Ben weer trots hoor.

Heel kort want 2 kinderen op het klimrek



mama is hier ook favoriet, zo erg dat papa nelis in bed moet leggen, anders gaat hij niet slapen.



Ik vind trouwens Neeltje alleen helemaal niet erg. Ze ruimt mee op en zo, dat gaat prima. Zodra nelis weer wakker is begint weer het gevecht om aandacht en is voor mij dubbel aanpoten.



Neeltje wil zelfs de tijgers en de beren aaien, dus nee, niet bang



ak werkt weer eens niet. Mijn kinderen lusten ook geen pannekoeken. Frites kan wel.



Neeltje alleen op de trap kan wel maar ik durf nog niet echt. Dus toch meestal maar onder toezicht. Maar 2 dragen???? Alleen in hele grote nood heb ik dat gedaan maar nu ze beiden kunnen klimmen zeker niet meer.



Ibbel, leuk dat je ook komt!



Poets is gaan stofzuigen en kinderen lopen de zandbak naar binnen. Even dit probleempje oplossen

Chica, vangen is knap!!!!!

Oh en de meeting. Als het even kan laat ik nog wel een slaapje doen hoor anders hebben we echt een sjagie Anniek straks en dat vindt mama weer niet fijn. Maar wellicht kan ze ook even slapen in de auto (is efficienter haha)



Maar Ibbel ik denk dat je toch wel wat vroeger terecht kan? Of niet?

Ibbel ( en jullie allemaal ) is de hele dag welkom!

Ow maar Chica Raf kan wel traplopen hoor maar ik sta nog altijd onder hem als ie erop is. Hij dendert ook altijd richting de trap en ik denk echt dat als ik hem er niet weggris dat ie zich zo naar beneden stort. Ik ga niet lopen paniekeren maar mama gaat eerst en dan Raf pas.



Goed hoor van Anniek; een softbalstertje in de dop?



Mama is hier trouwens ook favoriet, bij mijn beide jongens trouwens. Komt ook wel een beetje omdat man veel heeft gewerkt de laatste maanden (zo van wie is die man die op zondag het vlees komt snijden?) Madelief is wel altijd blij als ie thuis komt maar de jongens kijken niet op of om.



Maak je niet druk om wat de toekomst brengt hoor want ook daar kom je weer uit. Het is alleen zo dat je dan meewarig terug zal denken aan de tijd dat je ze nog bij kop en kont kon pakken en in de hoek kon deponeren.

ohooo ik wil ook komen.... (kan dat op het verjaardagasfeest van je oudste zoon gewoon weg gaan? )

quote:Lijnes schreef op 19 mei 2010 @ 14:15:

ohooo ik wil ook komen.... (kan dat op het verjaardagasfeest van je oudste zoon gewoon weg gaan? )Tuurlijk en dan neem je toch gewoon iedereen van dat feestje mee