Wat vinden jullie hiervan..
donderdag 20 mei 2010 om 10:52
Hoi allemaal
Ik heb dit topic geopend omdat ik ergens mee zit.. nouja veel kleine dingen eigenlijk.
Ik ben nu ongeveer 1,5 jaar samen met mijn vriend en het is mijn eerste relatie. Soms lijkt het dus alsof ik dingen zelf ook nog moet leren of dat ik vaak te hoge verwachtingen heb en daardoor teleurgesteld wordt.Dit was vooral in het begin zo en bepaalde dingen heb ik nu wel opgegeven. Mijn vriend is gewoon niet heel romantisch.. Buiten dat om, dat heb ik wel geaccepteerd, is hij ook erg gierig wat mij betreft. Dat vind ik wel erg, hij geeft namelijk honderden uit aan zijn hobby.. en hij heeft een fulltime salaris terwijl hij nog thuiswoont en ik moet alles doen van een bijbaantje aangezien ik nog studeer. Als we ergens heen gaan vindt hij dat we alle kosten samen moeten delen. Daardoor doen we dus ook niet zovaak iets leuks, ik ben 90% van de maand blut en wil ook nog een klein beetje sparen voor onverwachte uitgaven.
Ik ben pas jarig geweest, hij heeft mij toen meegenomen ergens naartoe en dat was wel ongeveer 1,5-2 uur rijden. En de verrassing was ook erg leuk, maar als je die dag jarig bent was het toegangskaartje gratis!! Nou is dat leuk meegenomen als je iemand wilt verrassen hoor, maar ik had dan daarbij nog wel een klein cadeautje verwacht of een etentje. Maar nee, hij kwam even met het idee om naar de bioscoop te gaan daarna maar ik was zelf na die dag ook een beetje moe en hij zei toen al meteen: ''oke, ja werd anders ook een beetje duur''. Wat werd dan duur?? Die benzinekosten?? Is dat mijn cadeau...? Ik ben absoluut niet veeleisend of materialistisch.. Absoluut niet. Maar wat heb ik nu precies gekregen voor mijn verjaardag... een leuke gratis dag ja.. heeft hem niks gekost afgezien van de benzinekosten. Toen wij nog niet zo heel lang samen waren heb ik datzelfde hem cadeau geven, zomaar. Hij vondt het blijkbaar toen normaal want het was mijn idee om daarheen te gaan. Dat vind ik dus wel erg, als ik iets betaal vindt hij dat normaal terwijl ik al heeeel vaak aangegeven heb dingen amper te kunnen betalen. (zoals iedere student).
Hij komt ook altijd met ideeën om met (zijn)vrienden te doen, onverwachts, waarop ik dan vaak moet antwoorden: ''ja maar ik heb daar deze maand geen geld voor.'' En hij zegt dan ook daadwerkelijk tegen die vriend dat ik weer geen geld heb. Waarop die jongen laatst zei: ''tis jammer dat geld altijd in de weg moet staan iets leuks te doen'' Met die opmerking kwam mijn vriend dus doodleuk bij mij aan, echt zo dat hij het daar ook mee eens was. Wat moet ik eraan veranderen?? Ik ben over een jaar klaar met school, tot die tijd moet hij met zijn fulltime salaris soms maar even bijbenen. Hij houdt per maand over waar ik het per maand van moet doen :') Maar nee, hij geeft alles uit aan zijn hobby. We gaan van de zomer op vakantie, zelfs DAT doen we 50-50. Ik heb hem gelukkig eindelijk zover dat hij het in ieder geval voorschiet omdat het anders volgeboekt zit.
Voor zijn ex betaalde hij btw ALLES, zij studeerde ook nog. Ik moet vaak aanhoren hoe hij al zijn spaargeld erdoorheen gegooid heeft met haar. En dat hij daar van geleerd heeft. Ja dat merk ik! Ik ben die ex niet en je spaargeld uitgeven is gewoon dom. En sinterklaas spelen ook, je moet niet als een papa of mama alles gaan betalen. Maar dit is absoluut het andere uiterste.. dat krijg ik er maar niet in. Als ik eens wat nieuws aanheb ofzo, voel ik me soms zelfs schuldig aangezien we daarvoor dan ook wat leuks hadden kunnen doen. Maar ik wil af en toe ook wat nieuws kopen en ik kan niet alles tegelijk..
Ik heb dit topic geopend omdat ik ergens mee zit.. nouja veel kleine dingen eigenlijk.
Ik ben nu ongeveer 1,5 jaar samen met mijn vriend en het is mijn eerste relatie. Soms lijkt het dus alsof ik dingen zelf ook nog moet leren of dat ik vaak te hoge verwachtingen heb en daardoor teleurgesteld wordt.Dit was vooral in het begin zo en bepaalde dingen heb ik nu wel opgegeven. Mijn vriend is gewoon niet heel romantisch.. Buiten dat om, dat heb ik wel geaccepteerd, is hij ook erg gierig wat mij betreft. Dat vind ik wel erg, hij geeft namelijk honderden uit aan zijn hobby.. en hij heeft een fulltime salaris terwijl hij nog thuiswoont en ik moet alles doen van een bijbaantje aangezien ik nog studeer. Als we ergens heen gaan vindt hij dat we alle kosten samen moeten delen. Daardoor doen we dus ook niet zovaak iets leuks, ik ben 90% van de maand blut en wil ook nog een klein beetje sparen voor onverwachte uitgaven.
Ik ben pas jarig geweest, hij heeft mij toen meegenomen ergens naartoe en dat was wel ongeveer 1,5-2 uur rijden. En de verrassing was ook erg leuk, maar als je die dag jarig bent was het toegangskaartje gratis!! Nou is dat leuk meegenomen als je iemand wilt verrassen hoor, maar ik had dan daarbij nog wel een klein cadeautje verwacht of een etentje. Maar nee, hij kwam even met het idee om naar de bioscoop te gaan daarna maar ik was zelf na die dag ook een beetje moe en hij zei toen al meteen: ''oke, ja werd anders ook een beetje duur''. Wat werd dan duur?? Die benzinekosten?? Is dat mijn cadeau...? Ik ben absoluut niet veeleisend of materialistisch.. Absoluut niet. Maar wat heb ik nu precies gekregen voor mijn verjaardag... een leuke gratis dag ja.. heeft hem niks gekost afgezien van de benzinekosten. Toen wij nog niet zo heel lang samen waren heb ik datzelfde hem cadeau geven, zomaar. Hij vondt het blijkbaar toen normaal want het was mijn idee om daarheen te gaan. Dat vind ik dus wel erg, als ik iets betaal vindt hij dat normaal terwijl ik al heeeel vaak aangegeven heb dingen amper te kunnen betalen. (zoals iedere student).
Hij komt ook altijd met ideeën om met (zijn)vrienden te doen, onverwachts, waarop ik dan vaak moet antwoorden: ''ja maar ik heb daar deze maand geen geld voor.'' En hij zegt dan ook daadwerkelijk tegen die vriend dat ik weer geen geld heb. Waarop die jongen laatst zei: ''tis jammer dat geld altijd in de weg moet staan iets leuks te doen'' Met die opmerking kwam mijn vriend dus doodleuk bij mij aan, echt zo dat hij het daar ook mee eens was. Wat moet ik eraan veranderen?? Ik ben over een jaar klaar met school, tot die tijd moet hij met zijn fulltime salaris soms maar even bijbenen. Hij houdt per maand over waar ik het per maand van moet doen :') Maar nee, hij geeft alles uit aan zijn hobby. We gaan van de zomer op vakantie, zelfs DAT doen we 50-50. Ik heb hem gelukkig eindelijk zover dat hij het in ieder geval voorschiet omdat het anders volgeboekt zit.
Voor zijn ex betaalde hij btw ALLES, zij studeerde ook nog. Ik moet vaak aanhoren hoe hij al zijn spaargeld erdoorheen gegooid heeft met haar. En dat hij daar van geleerd heeft. Ja dat merk ik! Ik ben die ex niet en je spaargeld uitgeven is gewoon dom. En sinterklaas spelen ook, je moet niet als een papa of mama alles gaan betalen. Maar dit is absoluut het andere uiterste.. dat krijg ik er maar niet in. Als ik eens wat nieuws aanheb ofzo, voel ik me soms zelfs schuldig aangezien we daarvoor dan ook wat leuks hadden kunnen doen. Maar ik wil af en toe ook wat nieuws kopen en ik kan niet alles tegelijk..
vrijdag 21 mei 2010 om 11:17
Help zeg.. hier ook de situatie van een werkende vriend en een studerende ik die maar net aan rondkomt.
Ook hij heeft veel vrienden die graag weekendjes weggaan, stappen, feestjes geven etc. En dat kost allemaal geld.. maar hij noemt dat niet eens, hij vraagt dan 'heb je zin om daar heen te gaan?' en betaalt dan stiekem ofzo. Hebben we het al vaker over gehad, maar hij wil dan gewoon graag dat ik erbij ben en dat is hem meer waard dan het geld. Vind ik overigens niet altijd leuk.
Laatst had ik echt even geldgebrek en zei hij 'oh, anders leen je toch van mij, dan zie je maar of en wanneer je het teruggeeft.' Ik wil dat niet, maar ik weet dat als ik het zou vragen dat het kan, en dat is een fijn idee.
Vriend slaat er wel af en toe ook in door.. laatst waren we in de stad en ik wilde hem graag mee uiteten nemen. Maar toen vond hij dat dat te duur voor mij was en betaalde hij toch..
Hier moet ik dus eerder echt opletten dat de balans niet doorslaat. Maar met zoeen als jouw vriend zou ik het écht niet uithouden..
Ook hij heeft veel vrienden die graag weekendjes weggaan, stappen, feestjes geven etc. En dat kost allemaal geld.. maar hij noemt dat niet eens, hij vraagt dan 'heb je zin om daar heen te gaan?' en betaalt dan stiekem ofzo. Hebben we het al vaker over gehad, maar hij wil dan gewoon graag dat ik erbij ben en dat is hem meer waard dan het geld. Vind ik overigens niet altijd leuk.
Laatst had ik echt even geldgebrek en zei hij 'oh, anders leen je toch van mij, dan zie je maar of en wanneer je het teruggeeft.' Ik wil dat niet, maar ik weet dat als ik het zou vragen dat het kan, en dat is een fijn idee.
Vriend slaat er wel af en toe ook in door.. laatst waren we in de stad en ik wilde hem graag mee uiteten nemen. Maar toen vond hij dat dat te duur voor mij was en betaalde hij toch..
Hier moet ik dus eerder echt opletten dat de balans niet doorslaat. Maar met zoeen als jouw vriend zou ik het écht niet uithouden..
vrijdag 21 mei 2010 om 11:35
Dat is gewoon moeilijk, zoals ik al zei hebben we veel raakvlakken, veel dingen die ik in andere mannen nog nooit gezien heb. Hoe kun je uitleggen aan anderen (en zeker op een forum aan vreemden) dat je verliefd bent op iemand? Haha.
Zoals ik al aangeef, buiten dit om zijn we al 1,5 jaar gelukkig en heb dit nog nooit bij iemand gevoeld terwijl ik enorm kritisch ben.
Zoals ik al aangeef, buiten dit om zijn we al 1,5 jaar gelukkig en heb dit nog nooit bij iemand gevoeld terwijl ik enorm kritisch ben.
vrijdag 21 mei 2010 om 12:10
Ik snap dat het heel moeilijk is dat te benoemen. Maar jouw postings over je vriend komen heel negatief over (hij lijkt mij ook niet de leukste man).
Als je bijvoorbeeld de posting van meisje gisteren leest die ook een issue over geld had met haar vriend, komt haar positieve gevoel over haar vriend toch nog naar voren terwijl ik dat in jouw postings mis.
Als je bijvoorbeeld de posting van meisje gisteren leest die ook een issue over geld had met haar vriend, komt haar positieve gevoel over haar vriend toch nog naar voren terwijl ik dat in jouw postings mis.
vrijdag 21 mei 2010 om 12:11
Ik denk wel dat je voor ogen moet houden dat dit probleem niet blijft bestaan. Na je studie heb jij immers ook een baan en geld. Toen ik de OP las vond ik je vriend echt een enorme hufter. Maar van de andere kant: je schrijft dat je verder gelukkig met hem bent en dat je bij hem voelt wat je bij niemand anders voelt. En hij heeft wel uitgesproken dat hij je vertrouwt en denkt ook aan jullie toekomst, dat hij al spaart voor jullie huisje. Het kan ontzettend moeilijk zijn om iemand te vinden waar je echt gelukkig mee bent e.d., dan denk ik: af en toe is hij echt ontzettend kinderachtig en krenterig met geld, maar als dit het enige is... En als jij straks ook een baan hebt dan is de situatie qua financiën veel gelijkwaardiger en zal hij zich vast ook niet meer zo bedreigd voelen met zijn centen.
vrijdag 21 mei 2010 om 12:37
quote:[message=6057910,noline]Yalou01 schreef op 21 mei
Lijkt mij ook zeer verstandig als hij eerst op zichzelf gaat, maar hij vindt dat hij dat niet kan betalen aangezien hij meteen een groot huis wil met alles erop en eraan. Hij gaat niet in een flatje zitten zegt ie. (Ik heb mijn hele leven niets anders gedaan dan in een flat gewoond en vind het prima, haha). En heb hem ook uitgelegd dat ''op een flatje'' wonen niet voor altijd hoeft te zijn maar voor een eerste huis in je eentje prima is. Op die manier had hij al zeker een jaar of 2 veel kunnen leren.Dusssuh, hij heeft jouw geld nodig om in zijn droomhuis te kunnen gaan wonen??
Lijkt mij ook zeer verstandig als hij eerst op zichzelf gaat, maar hij vindt dat hij dat niet kan betalen aangezien hij meteen een groot huis wil met alles erop en eraan. Hij gaat niet in een flatje zitten zegt ie. (Ik heb mijn hele leven niets anders gedaan dan in een flat gewoond en vind het prima, haha). En heb hem ook uitgelegd dat ''op een flatje'' wonen niet voor altijd hoeft te zijn maar voor een eerste huis in je eentje prima is. Op die manier had hij al zeker een jaar of 2 veel kunnen leren.Dusssuh, hij heeft jouw geld nodig om in zijn droomhuis te kunnen gaan wonen??
vrijdag 21 mei 2010 om 13:18
quote:75twinkel schreef op 21 mei 2010 @ 12:37:
[...]
Dusssuh, hij heeft jouw geld nodig om in zijn droomhuis te kunnen gaan wonen?? Nee, hij kiest er op dit moment voor om bij zijn ouders te blijven wonen. Dat doet hij liever dan in een flatje wonen. Daarnaast zou hij -als hij op zichzelf gaat wonen- het liefst met TO in een mooi huis gaan wonen. En dan is het aan TO of ze dit ook wil of niet... (zoals ik het lees wil TO dit ook). In mijn ogen is er niets mis met wat hij wil. Ook al vinden anderen dat hij eerst in zijn eentje op zichzelf moet gaan wonen. Maarja, dat is ook maar een mening...
[...]
Dusssuh, hij heeft jouw geld nodig om in zijn droomhuis te kunnen gaan wonen?? Nee, hij kiest er op dit moment voor om bij zijn ouders te blijven wonen. Dat doet hij liever dan in een flatje wonen. Daarnaast zou hij -als hij op zichzelf gaat wonen- het liefst met TO in een mooi huis gaan wonen. En dan is het aan TO of ze dit ook wil of niet... (zoals ik het lees wil TO dit ook). In mijn ogen is er niets mis met wat hij wil. Ook al vinden anderen dat hij eerst in zijn eentje op zichzelf moet gaan wonen. Maarja, dat is ook maar een mening...
vrijdag 21 mei 2010 om 13:26
Hij wil niet mijn geld gebruiken en dan een mooi huis wonen.
Hij zou het echter in zijn eentje niet kunnen betalen, dan kom je toch snel bij een flatje. Hij wil dat niet dus blijft liever bij zijn ouders..Hij gaf zelf wel ooit aan dat dat niet de enige reden was hoor, hij zou het ook eng vinden om op zichzelf te gaan wonen en vindt het wel gemakkelijk zo. Met zijn 2n zou hij de stap wat minder eng vinden omdat we dan samen overal voor komen te staan, hij niet alleen.
Voor mij hoeft het niet, een groter huis dan een flatje.. maar dan vooral omdat ik een flat gewend ben en het prima vindt. Mochten we echter een huisje vinden wat betaalbaar is en we beide tevreden mee zijn dan ga ik daar mee akkoord. Ik ga natuurlijk niet een huis betalen die aan zijn eisen voldoet, maar ik te duur vindt. Dat heb ik ook wel al duidelijk gemaakt door opmerkingen als: ''Weet je wel wat dat kost? We zijn maar met zijn 2en hoor'' Hij reageerd dan bv met: ''Nee maar zal wel duur zijn inderdaad'' En inmiddels zijn zijn eisen daarin ook wat gezakt haha.
Hij zou het echter in zijn eentje niet kunnen betalen, dan kom je toch snel bij een flatje. Hij wil dat niet dus blijft liever bij zijn ouders..Hij gaf zelf wel ooit aan dat dat niet de enige reden was hoor, hij zou het ook eng vinden om op zichzelf te gaan wonen en vindt het wel gemakkelijk zo. Met zijn 2n zou hij de stap wat minder eng vinden omdat we dan samen overal voor komen te staan, hij niet alleen.
Voor mij hoeft het niet, een groter huis dan een flatje.. maar dan vooral omdat ik een flat gewend ben en het prima vindt. Mochten we echter een huisje vinden wat betaalbaar is en we beide tevreden mee zijn dan ga ik daar mee akkoord. Ik ga natuurlijk niet een huis betalen die aan zijn eisen voldoet, maar ik te duur vindt. Dat heb ik ook wel al duidelijk gemaakt door opmerkingen als: ''Weet je wel wat dat kost? We zijn maar met zijn 2en hoor'' Hij reageerd dan bv met: ''Nee maar zal wel duur zijn inderdaad'' En inmiddels zijn zijn eisen daarin ook wat gezakt haha.
vrijdag 21 mei 2010 om 13:35
quote:Yalou01 schreef op 20 mei 2010 @ 11:52:
Naja weggaan vind ik overdreven. Alleen om een financiele kwestie..Als het bij hem echt een vorm van gierigheid is, krijg je dat er echt niet uit. En als dat nu al tussen jullie instaat, gaat dat in de toekomst echt niet minder worden. Zou het liever nu een breekpunt laten zijn dan in de toekomst (samen een huis, kinderen, etc).
Naja weggaan vind ik overdreven. Alleen om een financiele kwestie..Als het bij hem echt een vorm van gierigheid is, krijg je dat er echt niet uit. En als dat nu al tussen jullie instaat, gaat dat in de toekomst echt niet minder worden. Zou het liever nu een breekpunt laten zijn dan in de toekomst (samen een huis, kinderen, etc).
vrijdag 21 mei 2010 om 13:37
quote:Yalou01 schreef op 21 mei 2010 @ 11:35:
Dat is gewoon moeilijk, zoals ik al zei hebben we veel raakvlakken, veel dingen die ik in andere mannen nog nooit gezien heb. Hoe kun je uitleggen aan anderen (en zeker op een forum aan vreemden) dat je verliefd bent op iemand? Haha.
Zoals ik al aangeef, buiten dit om zijn we al 1,5 jaar gelukkig en heb dit nog nooit bij iemand gevoeld terwijl ik enorm kritisch ben.
Er is nu al een miljoen keer gevraagd welke raakvlakken jullie hebben, maar je geeft er nooit (duidelijk) antwoord op. Het is idd moeilijk uit te leggen waarom je precies op iemand verliefd bent, maar het is vrij makkelijk om te vertellen wat jullie gemeen hebben met elkaar. Is het dezelfde humor? Zijn jullie beiden gek op Zuid-Amerika en alles wat daarmee te maken heeft? Houden jullie allebei van lekker eten/reizen/vogelspotten? Staan jullie hetzelfde in het leven (behalve op financieel gebied dan) en zo ja, hoe uit zich dat?
Je houdt het zo vaag. Volgens mij weet je zelf niet eens hoe het zit met die raakvlakken van jullie. Of wel soms?
Dat is gewoon moeilijk, zoals ik al zei hebben we veel raakvlakken, veel dingen die ik in andere mannen nog nooit gezien heb. Hoe kun je uitleggen aan anderen (en zeker op een forum aan vreemden) dat je verliefd bent op iemand? Haha.
Zoals ik al aangeef, buiten dit om zijn we al 1,5 jaar gelukkig en heb dit nog nooit bij iemand gevoeld terwijl ik enorm kritisch ben.
Er is nu al een miljoen keer gevraagd welke raakvlakken jullie hebben, maar je geeft er nooit (duidelijk) antwoord op. Het is idd moeilijk uit te leggen waarom je precies op iemand verliefd bent, maar het is vrij makkelijk om te vertellen wat jullie gemeen hebben met elkaar. Is het dezelfde humor? Zijn jullie beiden gek op Zuid-Amerika en alles wat daarmee te maken heeft? Houden jullie allebei van lekker eten/reizen/vogelspotten? Staan jullie hetzelfde in het leven (behalve op financieel gebied dan) en zo ja, hoe uit zich dat?
Je houdt het zo vaag. Volgens mij weet je zelf niet eens hoe het zit met die raakvlakken van jullie. Of wel soms?
Zoek mij niet, ik wil niet gevonden worden.
vrijdag 21 mei 2010 om 13:45
ik heb je OP gelezen en wat reakties op deze pagina
dit klinkt niet gezellig, dit klinkt alsof jij wordt afgestraft voor iets wat een vorige vriendin heeft gedaan.
En als hij echt zo gierig is, dan blijft dit zo. Dat gaat niet veranderen.
echt alles fifty-fifty willen doen terwijl er zoveel verschil is in inkomen. Ik vind dat eigenlijk maar gek, hij is blijkbaar bang dat jij van hem profiteert en dat maakt het al ongelijkwaardig.
Ik zou na de studie eerst maar eens lekker op mezelf gaan wonen. Echt zelfstandig wonen. Niets mis mee en als dit bedoeld is voor altijd te zijn dan komt dat uiteindelijk ook wel
dit klinkt niet gezellig, dit klinkt alsof jij wordt afgestraft voor iets wat een vorige vriendin heeft gedaan.
En als hij echt zo gierig is, dan blijft dit zo. Dat gaat niet veranderen.
echt alles fifty-fifty willen doen terwijl er zoveel verschil is in inkomen. Ik vind dat eigenlijk maar gek, hij is blijkbaar bang dat jij van hem profiteert en dat maakt het al ongelijkwaardig.
Ik zou na de studie eerst maar eens lekker op mezelf gaan wonen. Echt zelfstandig wonen. Niets mis mee en als dit bedoeld is voor altijd te zijn dan komt dat uiteindelijk ook wel
vrijdag 21 mei 2010 om 13:53
TO, je vriend klinkt als een nogal egoistische lummel.
Maar ik lees ook allemaal verwachtingen die jij hebt. "hij doet nooit dit, hij zal nooit dat bedenken". En als ik iets heb geleerd: mannen kunnen geen gedachten lezen en kunnen dus ook niet weten wat jij van ze verwacht.
Dus: duidelijk communiceren. Gewoon een gesprek hebben en aangeven wat jou dwarszit en wat je verwachtingen zijn.
"ik vind je heel lief, maar het zit me dwars dat je nooit eens spontaan iets voor me betaalt, of dat je me uitnodigd voor dingen waarvoor ik geen geld heb, zonder aan te bieden het voor me te betalen. Dan wil ik liever dat je me niet uitnodigt. Snap je dat?"
Als hij dan zegt dat hij niet van plan is dat te veranderen, kun je hem nog eens duidelijk maken dat je het prettig zou vinden meer prioriteit in zijn leven te krijgen. Gaat ie ook daar niet in mee, dan zou ik maken dat je wegkomt. Dat zit erin, en dat gaat ook echt niet veranderen als jullie samenwonen.
Maar ik lees ook allemaal verwachtingen die jij hebt. "hij doet nooit dit, hij zal nooit dat bedenken". En als ik iets heb geleerd: mannen kunnen geen gedachten lezen en kunnen dus ook niet weten wat jij van ze verwacht.
Dus: duidelijk communiceren. Gewoon een gesprek hebben en aangeven wat jou dwarszit en wat je verwachtingen zijn.
"ik vind je heel lief, maar het zit me dwars dat je nooit eens spontaan iets voor me betaalt, of dat je me uitnodigd voor dingen waarvoor ik geen geld heb, zonder aan te bieden het voor me te betalen. Dan wil ik liever dat je me niet uitnodigt. Snap je dat?"
Als hij dan zegt dat hij niet van plan is dat te veranderen, kun je hem nog eens duidelijk maken dat je het prettig zou vinden meer prioriteit in zijn leven te krijgen. Gaat ie ook daar niet in mee, dan zou ik maken dat je wegkomt. Dat zit erin, en dat gaat ook echt niet veranderen als jullie samenwonen.
vrijdag 21 mei 2010 om 14:51
quote:Twister2010 schreef op 21 mei 2010 @ 13:37:
[...]
Er is nu al een miljoen keer gevraagd welke raakvlakken jullie hebben, maar je geeft er nooit (duidelijk) antwoord op. Het is idd moeilijk uit te leggen waarom je precies op iemand verliefd bent, maar het is vrij makkelijk om te vertellen wat jullie gemeen hebben met elkaar. Is het dezelfde humor? Zijn jullie beiden gek op Zuid-Amerika en alles wat daarmee te maken heeft? Houden jullie allebei van lekker eten/reizen/vogelspotten? Staan jullie hetzelfde in het leven (behalve op financieel gebied dan) en zo ja, hoe uit zich dat?
Je houdt het zo vaag. Volgens mij weet je zelf niet eens hoe het zit met die raakvlakken van jullie. Of wel soms?
Zoals ik al op de eerste pagina aangeef is dit een openbaar forum en ga ik niet tot in details hier alles neerzetten.
We hebben enorm veel raakvlakken, dat heb ik inmiddels wel duidelijk neergezet hoor. Maakt het uit welke??
quote:Binti schreef op 21 mei 2010 @ 13:53:
TO, je vriend klinkt als een nogal egoistische lummel.
Maar ik lees ook allemaal verwachtingen die jij hebt. "hij doet nooit dit, hij zal nooit dat bedenken". En als ik iets heb geleerd: mannen kunnen geen gedachten lezen en kunnen dus ook niet weten wat jij van ze verwacht.
Dus: duidelijk communiceren. Gewoon een gesprek hebben en aangeven wat jou dwarszit en wat je verwachtingen zijn.
"ik vind je heel lief, maar het zit me dwars dat je nooit eens spontaan iets voor me betaalt, of dat je me uitnodigd voor dingen waarvoor ik geen geld heb, zonder aan te bieden het voor me te betalen. Dan wil ik liever dat je me niet uitnodigt. Snap je dat?"
Als hij dan zegt dat hij niet van plan is dat te veranderen, kun je hem nog eens duidelijk maken dat je het prettig zou vinden meer prioriteit in zijn leven te krijgen. Gaat ie ook daar niet in mee, dan zou ik maken dat je wegkomt. Dat zit erin, en dat gaat ook echt niet veranderen als jullie samenwonen.
Kijk dat is wel een goeie. Dus jij merkt op dat ik misschien verwachtingen heb, die ik niet zou moeten hebben want hij kan niet in mijn hoofd kijken?
Ik herken dat namelijk wel van ''vroeger'' toen we net bij elkaar waren.. omdat hij dus mijn eerste vriend is.. Maar misschien heb ik die verwachtingen nog steeds wel teveel? Onbewust.. Zo kwets ik dus mezelf , en komt het niet door hem. Dit zal ik dan bij ieder ander ook hebben namelijk..
Aangeven dat hij me niet moet uitnodigen als ik geen geld heb doe ik wel, maar hij zegt dan dat hij het lullig vindt als hij gaat en mij niet gevraagd heeft..
[...]
Er is nu al een miljoen keer gevraagd welke raakvlakken jullie hebben, maar je geeft er nooit (duidelijk) antwoord op. Het is idd moeilijk uit te leggen waarom je precies op iemand verliefd bent, maar het is vrij makkelijk om te vertellen wat jullie gemeen hebben met elkaar. Is het dezelfde humor? Zijn jullie beiden gek op Zuid-Amerika en alles wat daarmee te maken heeft? Houden jullie allebei van lekker eten/reizen/vogelspotten? Staan jullie hetzelfde in het leven (behalve op financieel gebied dan) en zo ja, hoe uit zich dat?
Je houdt het zo vaag. Volgens mij weet je zelf niet eens hoe het zit met die raakvlakken van jullie. Of wel soms?
Zoals ik al op de eerste pagina aangeef is dit een openbaar forum en ga ik niet tot in details hier alles neerzetten.
We hebben enorm veel raakvlakken, dat heb ik inmiddels wel duidelijk neergezet hoor. Maakt het uit welke??
quote:Binti schreef op 21 mei 2010 @ 13:53:
TO, je vriend klinkt als een nogal egoistische lummel.
Maar ik lees ook allemaal verwachtingen die jij hebt. "hij doet nooit dit, hij zal nooit dat bedenken". En als ik iets heb geleerd: mannen kunnen geen gedachten lezen en kunnen dus ook niet weten wat jij van ze verwacht.
Dus: duidelijk communiceren. Gewoon een gesprek hebben en aangeven wat jou dwarszit en wat je verwachtingen zijn.
"ik vind je heel lief, maar het zit me dwars dat je nooit eens spontaan iets voor me betaalt, of dat je me uitnodigd voor dingen waarvoor ik geen geld heb, zonder aan te bieden het voor me te betalen. Dan wil ik liever dat je me niet uitnodigt. Snap je dat?"
Als hij dan zegt dat hij niet van plan is dat te veranderen, kun je hem nog eens duidelijk maken dat je het prettig zou vinden meer prioriteit in zijn leven te krijgen. Gaat ie ook daar niet in mee, dan zou ik maken dat je wegkomt. Dat zit erin, en dat gaat ook echt niet veranderen als jullie samenwonen.
Kijk dat is wel een goeie. Dus jij merkt op dat ik misschien verwachtingen heb, die ik niet zou moeten hebben want hij kan niet in mijn hoofd kijken?
Ik herken dat namelijk wel van ''vroeger'' toen we net bij elkaar waren.. omdat hij dus mijn eerste vriend is.. Maar misschien heb ik die verwachtingen nog steeds wel teveel? Onbewust.. Zo kwets ik dus mezelf , en komt het niet door hem. Dit zal ik dan bij ieder ander ook hebben namelijk..
Aangeven dat hij me niet moet uitnodigen als ik geen geld heb doe ik wel, maar hij zegt dan dat hij het lullig vindt als hij gaat en mij niet gevraagd heeft..
vrijdag 21 mei 2010 om 15:02
[quote]Yalou01 schreef op 21 mei 2010 @ 14:51:
[...]
Zoals ik al op de eerste pagina aangeef is dit een openbaar forum en ga ik niet tot in details hier alles neerzetten.
We hebben enorm veel raakvlakken, dat heb ik inmiddels wel duidelijk neergezet hoor. Maakt het uit welke??
Wat jij duidelijkheid noemt, noem ik vaag gedoe! Prima dat je niet tot in details wilt vertellen wat jullie bindt, maar dit is wel heel mager. Alles wat er verkeerd is aan hem, wordt breed uitgemeten, maar positieve dingen aan jullie relatie kunnen niet vermeld worden i.v.m. herkenbaarheid?!
[...]
Zoals ik al op de eerste pagina aangeef is dit een openbaar forum en ga ik niet tot in details hier alles neerzetten.
We hebben enorm veel raakvlakken, dat heb ik inmiddels wel duidelijk neergezet hoor. Maakt het uit welke??
Wat jij duidelijkheid noemt, noem ik vaag gedoe! Prima dat je niet tot in details wilt vertellen wat jullie bindt, maar dit is wel heel mager. Alles wat er verkeerd is aan hem, wordt breed uitgemeten, maar positieve dingen aan jullie relatie kunnen niet vermeld worden i.v.m. herkenbaarheid?!
Zoek mij niet, ik wil niet gevonden worden.
vrijdag 21 mei 2010 om 20:17
Ik snap je helemaal! Ik heb samengewoond met zo'n vent, en dan denk je toch dat je dat SAMEN doet..
Hij verdiende 2x zoveel als ik, maar hij verwachte dat ik hetzelfde bedrag op de gezamelijke rekening stortte als hij (dus niet naar draagkracht, ik hield maandelijks voor mezelf VEEL minder geld over dan hij). Bovendien trakteerde ik nog wel eens ergens op, hij nooit, zelfs geen ijsje oid.
En hoe vaak ik de zin: 'ik krijg nog een gulden van je' wel niet heb gehoord...
Natuurlijk mag je vriend met zn eigen geld doen wat ie wil, maar dan moet ie niet lopen miepen als jij iets niet kunt, en zoals ook al hierboven gemeld; in een relatie doe je dingen SAMEN.. Ik vind het heel normaal als de een de ander daarin ondersteunt. En wie weet verdient TO na haar opeleiding wel meer dan hij en wordt het verhaal omgedraaid..
Bovendien kan ik me voorstellen dat ze zich graag belangrijker zou voelen dan zijn hobby..en dat doet ze zo niet. Elke cent uitgegeven aan zn hobby is oke, elke cent uitgegeven aan haar is er 1 teveel, zo lijkt het me voelen..
Hij verdiende 2x zoveel als ik, maar hij verwachte dat ik hetzelfde bedrag op de gezamelijke rekening stortte als hij (dus niet naar draagkracht, ik hield maandelijks voor mezelf VEEL minder geld over dan hij). Bovendien trakteerde ik nog wel eens ergens op, hij nooit, zelfs geen ijsje oid.
En hoe vaak ik de zin: 'ik krijg nog een gulden van je' wel niet heb gehoord...
Natuurlijk mag je vriend met zn eigen geld doen wat ie wil, maar dan moet ie niet lopen miepen als jij iets niet kunt, en zoals ook al hierboven gemeld; in een relatie doe je dingen SAMEN.. Ik vind het heel normaal als de een de ander daarin ondersteunt. En wie weet verdient TO na haar opeleiding wel meer dan hij en wordt het verhaal omgedraaid..
Bovendien kan ik me voorstellen dat ze zich graag belangrijker zou voelen dan zijn hobby..en dat doet ze zo niet. Elke cent uitgegeven aan zn hobby is oke, elke cent uitgegeven aan haar is er 1 teveel, zo lijkt het me voelen..
zondag 23 mei 2010 om 21:21
quote:Aangeven dat hij me niet moet uitnodigen als ik geen geld heb doe ik wel, maar hij zegt dan dat hij het lullig vindt als hij gaat en mij niet gevraagd heeft..
Tja. En ik vind het eigenlijk vooral lullig dat hij er niet (in ieder geval af en toe) gewoon voor zórgt dat jij mee kunt, wel of geen geld.
Maar goed, jij bent gek op hem en wil hem niet kwijt, dus nog even wat dingen die ik me bedacht.
Heb je al wel eens met je vriend gepraat over hoe hij in de toekomst jullie ziet wonen en omgaan met geld? Om een voorbeeld te noemen: mijn vriend en ik kijken samen naar huizen en weten wat voor een hypotheek we (ongeveer) kunnen krijgen. We weten echter ook, dat we absoluut niet voor de volle pond willen gaan en dat we dan voor lief willen nemen dat we iets minder mooi wonen., maar wel relaxter qua geld.
Heeft je vriend eigenlijk wel een realistisch idee wat op jezelf wonen kost? Wat een huis kost? Wat een huishouden kost?
Wat voor een ideeën heeft hij over verdeling van werk en geld als jullie samenwonen en bijvoorbeeld kinderen gaan krijgen? Als één van jullie twee dan (of op een ander moment) minder wil gaan werken? Als de één een auto nodig heeft voor zijn werk, maar de ander niet, hoe je dan de kosten verdeelt? Allemaal zaken waar ik als ik jou was eens serieus over zou gaan praten voor je verdere, serieuze samenwoonplannen maakt.
Ik heb nu namelijk het gevoel dat het issue dat bij jou speelt 'hij is zo gierig' is, en bij hem 'ze heeft nooit eens geld om gezellig te doen' is. Echt begrip voor elkaar of een slimme modus om hiermee om te gaan hebben jullie nog niet gevonden. Volgens mij moet je daar dus aan gaan werken.
Tja. En ik vind het eigenlijk vooral lullig dat hij er niet (in ieder geval af en toe) gewoon voor zórgt dat jij mee kunt, wel of geen geld.
Maar goed, jij bent gek op hem en wil hem niet kwijt, dus nog even wat dingen die ik me bedacht.
Heb je al wel eens met je vriend gepraat over hoe hij in de toekomst jullie ziet wonen en omgaan met geld? Om een voorbeeld te noemen: mijn vriend en ik kijken samen naar huizen en weten wat voor een hypotheek we (ongeveer) kunnen krijgen. We weten echter ook, dat we absoluut niet voor de volle pond willen gaan en dat we dan voor lief willen nemen dat we iets minder mooi wonen., maar wel relaxter qua geld.
Heeft je vriend eigenlijk wel een realistisch idee wat op jezelf wonen kost? Wat een huis kost? Wat een huishouden kost?
Wat voor een ideeën heeft hij over verdeling van werk en geld als jullie samenwonen en bijvoorbeeld kinderen gaan krijgen? Als één van jullie twee dan (of op een ander moment) minder wil gaan werken? Als de één een auto nodig heeft voor zijn werk, maar de ander niet, hoe je dan de kosten verdeelt? Allemaal zaken waar ik als ik jou was eens serieus over zou gaan praten voor je verdere, serieuze samenwoonplannen maakt.
Ik heb nu namelijk het gevoel dat het issue dat bij jou speelt 'hij is zo gierig' is, en bij hem 'ze heeft nooit eens geld om gezellig te doen' is. Echt begrip voor elkaar of een slimme modus om hiermee om te gaan hebben jullie nog niet gevonden. Volgens mij moet je daar dus aan gaan werken.
maandag 24 mei 2010 om 00:02
quote:Puikeltje schreef op 21 mei 2010 @ 12:11:
Ik denk wel dat je voor ogen moet houden dat dit probleem niet blijft bestaan. Na je studie heb jij immers ook een baan en geld. Toen ik de OP las vond ik je vriend echt een enorme hufter. Maar van de andere kant: je schrijft dat je verder gelukkig met hem bent en dat je bij hem voelt wat je bij niemand anders voelt. En hij heeft wel uitgesproken dat hij je vertrouwt en denkt ook aan jullie toekomst, dat hij al spaart voor jullie huisje. Het kan ontzettend moeilijk zijn om iemand te vinden waar je echt gelukkig mee bent e.d., dan denk ik: af en toe is hij echt ontzettend kinderachtig en krenterig met geld, maar als dit het enige is... En als jij straks ook een baan hebt dan is de situatie qua financiën veel gelijkwaardiger en zal hij zich vast ook niet meer zo bedreigd voelen met zijn centen.Dit lijkt me nou juist een probleem wat wel blijft bestaan. Wat als de een toch wat meer verdient dan de ander? Als de een minder gaat werken? Als er kinderen komen? Als er een auto komt (waar de een misschien meer in rijdt dan de ander)? En als je straks een keer een fles parfum of een paar schoenen voor jezelf koopt, moet je dan ontzettend veel moeite doen om je te verantwoorden? Onderschat geldkwesties bij samenwonen niet!
Ik denk wel dat je voor ogen moet houden dat dit probleem niet blijft bestaan. Na je studie heb jij immers ook een baan en geld. Toen ik de OP las vond ik je vriend echt een enorme hufter. Maar van de andere kant: je schrijft dat je verder gelukkig met hem bent en dat je bij hem voelt wat je bij niemand anders voelt. En hij heeft wel uitgesproken dat hij je vertrouwt en denkt ook aan jullie toekomst, dat hij al spaart voor jullie huisje. Het kan ontzettend moeilijk zijn om iemand te vinden waar je echt gelukkig mee bent e.d., dan denk ik: af en toe is hij echt ontzettend kinderachtig en krenterig met geld, maar als dit het enige is... En als jij straks ook een baan hebt dan is de situatie qua financiën veel gelijkwaardiger en zal hij zich vast ook niet meer zo bedreigd voelen met zijn centen.Dit lijkt me nou juist een probleem wat wel blijft bestaan. Wat als de een toch wat meer verdient dan de ander? Als de een minder gaat werken? Als er kinderen komen? Als er een auto komt (waar de een misschien meer in rijdt dan de ander)? En als je straks een keer een fles parfum of een paar schoenen voor jezelf koopt, moet je dan ontzettend veel moeite doen om je te verantwoorden? Onderschat geldkwesties bij samenwonen niet!