3000 plus deel 52
zaterdag 15 mei 2010 om 17:11
Ja ja, deel 52 alweer.
Waar we veel lachen en soms huilen. Waar we knuffels uitdelen (behalve aan Minny) en soms een schop onder een kont geven. Waar we oeverloos kletsen over lekkere mannen en soms serieus over de dingen van het leven. Waar we soms tot aan 't krieken van de dag posten en voor elkaar klaar staan. Waar iedereen welkom is en waar je een warm onthaal krijgt na een lange of korte afwezigheid.
Voor de zekerheid nog even de regels:
1. S.v.p. niet quoten van gevoelige, persoonlijke informatie.
2. Toon respect naar elkaar in elke situatie.
3. Verdriet wordt niet vergeleken, leed is leed.
Kortom: 3000+ gaat door. 3000+ Rules.
Let the games begin.
Maar waar zijn dan de oren van het konijn? Die zitten nog in mijn potlood opa (vrij naar Herman van Veen)
vrijdag 28 mei 2010 om 21:25
Ik ben ook best voorzichtig met informatie over mijn kinderen. Probeer ook nooit hun naam te noemen. Alleen op mijn hyves staat een foto van ze en een filmpje van de muziekavond van mijn zoon. Maar hyves is afgeschermd en dat is alleen zichtbaar voor vrienden.
Maar waar zijn dan de oren van het konijn? Die zitten nog in mijn potlood opa (vrij naar Herman van Veen)
vrijdag 28 mei 2010 om 21:30
Luxe op kamer gaan, kan ik me helaas niet veroorloven.
Ik leef maar van zo'n 900 euro netto in de maand dus geen vet pot. En ik zoek nou ook weer niet in de goedkoopste regio van het land. haha. ( nee geen amsterdam of utrecht hoor).
Hopelijk kan het hier in de buurt worden.
Wasmachine ofzo is niet noodzaakkelijk dat kan ik dan bij vriend doen.
Maar samen wonen met ander (waarschijn vrij jonge mensen) en dingen delen, zal wel lastig voor me zijn.
Maar als dit mijn relatie kan redden moet ik het er gewoon voor over hebben.
Ik leef maar van zo'n 900 euro netto in de maand dus geen vet pot. En ik zoek nou ook weer niet in de goedkoopste regio van het land. haha. ( nee geen amsterdam of utrecht hoor).
Hopelijk kan het hier in de buurt worden.
Wasmachine ofzo is niet noodzaakkelijk dat kan ik dan bij vriend doen.
Maar samen wonen met ander (waarschijn vrij jonge mensen) en dingen delen, zal wel lastig voor me zijn.
Maar als dit mijn relatie kan redden moet ik het er gewoon voor over hebben.
vrijdag 28 mei 2010 om 21:31
vrijdag 28 mei 2010 om 21:50
quote:boarder schreef op 28 mei 2010 @ 21:34:
Ik hebb zo het gevoel dat hij een beetje met zichzelf in de knoop zit. Klopt het dat hij zijn verstand boven zijn gevoel laat gaan en daardoor niet goed keuzes kan maken omdat hij niet meer voelt wat hij echt wil
Deels ja.
Hij kan vooral geen keuzes meer maken om dat hij zich veel te ziek voelt.
Maar dat is opzich ook wel logisch na het hebben van al 5 weken lang diarree.
Doordat hij ziek is heeft hij soms gewoon geen zin meer in het leven. Soms zegt hij: "Het is beter dat ik dood ben, want dan heb ik geen pijn en diarree meer".
Maar het uiten van gevoel doet hij opzich eigenlijk nooit.
Ik hebb zo het gevoel dat hij een beetje met zichzelf in de knoop zit. Klopt het dat hij zijn verstand boven zijn gevoel laat gaan en daardoor niet goed keuzes kan maken omdat hij niet meer voelt wat hij echt wil
Deels ja.
Hij kan vooral geen keuzes meer maken om dat hij zich veel te ziek voelt.
Maar dat is opzich ook wel logisch na het hebben van al 5 weken lang diarree.
Doordat hij ziek is heeft hij soms gewoon geen zin meer in het leven. Soms zegt hij: "Het is beter dat ik dood ben, want dan heb ik geen pijn en diarree meer".
Maar het uiten van gevoel doet hij opzich eigenlijk nooit.
vrijdag 28 mei 2010 om 22:20
vrijdag 28 mei 2010 om 22:24
Uit onderzoeken is niets gekomen.
Dinsdag staat een afspraak bij de internist, hopelijk gaat daar iets uitkomen.
Hij heeft niets verkeerds gegeten verder (volgens mij) en hij is ook niet in het buitenland geweest.
Ik begrijp het erg goed hoe hij zich nu voelt.
Nouja, in de mate dat je het kan begrijpen zonder het ooit zelf meegemaakt te hebben.
Voor de relatie maakt dit het nog lastiger.
Omdat hij nog minder in staat is te praten. Waardoor ik niet weet waaraan ik aan toe ben.
Of wat ik wel of niet kan doen en zeggen enzo.
Dinsdag staat een afspraak bij de internist, hopelijk gaat daar iets uitkomen.
Hij heeft niets verkeerds gegeten verder (volgens mij) en hij is ook niet in het buitenland geweest.
Ik begrijp het erg goed hoe hij zich nu voelt.
Nouja, in de mate dat je het kan begrijpen zonder het ooit zelf meegemaakt te hebben.
Voor de relatie maakt dit het nog lastiger.
Omdat hij nog minder in staat is te praten. Waardoor ik niet weet waaraan ik aan toe ben.
Of wat ik wel of niet kan doen en zeggen enzo.
vrijdag 28 mei 2010 om 23:13