Kinderen
alle pijlers
Rapley methode, tips en ervaringen
maandag 31 mei 2010 om 09:49
Het werd tijd dat de rapley methode een eigen topic kreeg. Hier kun je ervaringen te delen, hoe gingen de eerste hapjes, nieuwe recepten en reacties van je omgeving. En je vragen stellen en twijfels uitspreken.
Een samenvatting van de Rapley methode:Gill Rapley is de Amerikaans kinder diëtiste die het heeft geintroduceerd. In Nederland heeft Stefan Kleintjes er een duidelijk boek over geschreven.
Biedt een kind van ongeveer zes maanden vast voedsel in stukken aan ter grootte van een babyvuistje. Laat het zelf pakken en in zijn mond stoppen en ontdekken. Blijf Borstvoeding/ melk geven op verzoek. Vanzelf zal de hoeveelheid vaste voeding meer worden.
Een kind kan het beste pas na 6 maanden beginnen met vast voedsel ivm de rijping van de darmen én de ontwikkelingen van het kind zelf.
Een baby van zes maanden kan kauwen en het is logisch om die ontwikkeling te stimuleren en het kind dus geen gepureerd voedsel op een lepeltje te geven. Wanneer het kind zelf mag onderzoeken en experimenteren met eten, zal het in zijn eigen tempo op een meer natuurlijke wijze ontwikkelen. Het eten wordt een gezellige activiteit en geen strijd en kinderen genieten meer van het eten. Door het op tijd leren kauwen en echt kennis nemen van het voedsel (het blijft herkenbaar en niet in een gemengde onduidelijke gepureerde pap) zal het kind andere ontwikkelingen ook makkelijker maken. Oog-hand coordinatie, mondspieren (slikken, praten etc.)
Veel Rapley kinderen worden alles eters, omdat ze zelf hebben mogen bepalen wat ze in hun mond stopten en hebben leren proeven. Dit is echter geen garantie.
Wat wel een garantie is, is dat het een kliederboel wordt! Zeiltjes onder de kinderstoel en een flinke slab (met mouwen) wordt aangeraden.
Meer informatie hierover:
Borstvoeding.com/vast-voedsel
bijvoedingsforum
Kindje op komst/ rapley
Voedselintroductieschema
FAQ's van het bijvoedingsforum
Ten slotte nog dit: Rapley wordt vaak geassiocieerd met borstvoeding omdat er uitgegaan wordt van de meest natuurlijke manier en wat het allerbeste is volgens de WHO. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat als je je kindje geen BV (meer) geeft, je geen Rapley kan doen.
Ik ben benieuwd naar alle verhalen!
Cartoon: www.betje.com
Een samenvatting van de Rapley methode:Gill Rapley is de Amerikaans kinder diëtiste die het heeft geintroduceerd. In Nederland heeft Stefan Kleintjes er een duidelijk boek over geschreven.
Biedt een kind van ongeveer zes maanden vast voedsel in stukken aan ter grootte van een babyvuistje. Laat het zelf pakken en in zijn mond stoppen en ontdekken. Blijf Borstvoeding/ melk geven op verzoek. Vanzelf zal de hoeveelheid vaste voeding meer worden.
Een kind kan het beste pas na 6 maanden beginnen met vast voedsel ivm de rijping van de darmen én de ontwikkelingen van het kind zelf.
Een baby van zes maanden kan kauwen en het is logisch om die ontwikkeling te stimuleren en het kind dus geen gepureerd voedsel op een lepeltje te geven. Wanneer het kind zelf mag onderzoeken en experimenteren met eten, zal het in zijn eigen tempo op een meer natuurlijke wijze ontwikkelen. Het eten wordt een gezellige activiteit en geen strijd en kinderen genieten meer van het eten. Door het op tijd leren kauwen en echt kennis nemen van het voedsel (het blijft herkenbaar en niet in een gemengde onduidelijke gepureerde pap) zal het kind andere ontwikkelingen ook makkelijker maken. Oog-hand coordinatie, mondspieren (slikken, praten etc.)
Veel Rapley kinderen worden alles eters, omdat ze zelf hebben mogen bepalen wat ze in hun mond stopten en hebben leren proeven. Dit is echter geen garantie.
Wat wel een garantie is, is dat het een kliederboel wordt! Zeiltjes onder de kinderstoel en een flinke slab (met mouwen) wordt aangeraden.
Meer informatie hierover:
Borstvoeding.com/vast-voedsel
bijvoedingsforum
Kindje op komst/ rapley
Voedselintroductieschema
FAQ's van het bijvoedingsforum
Ten slotte nog dit: Rapley wordt vaak geassiocieerd met borstvoeding omdat er uitgegaan wordt van de meest natuurlijke manier en wat het allerbeste is volgens de WHO. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat als je je kindje geen BV (meer) geeft, je geen Rapley kan doen.
Ik ben benieuwd naar alle verhalen!
Cartoon: www.betje.com
dinsdag 1 juni 2010 om 17:13
quote:mips schreef op 01 juni 2010 @ 16:38:
[...]
Klopt Alette, Dochter was dysmatuur, > 7 wkn groeiachterstand bij 37 wkn. Bevalling was ingeleid ivm volledig groeistagnatie in laatste maand (<100 gram in 4 weken) dus gelukkig niet onverwacht. Protocol is waar mogelijk te rekken tot 37 weken ivm ontwikkeling longen en hersenen. Was ontzettend blij dat ze haar bij 36-6 hebben gehaald (uiteindelijk toch met spoed KS ivm teruglopende hartslag en fragiliteit-kwetsbaarheid Dochter).
Damn, dat lijkt me heftig. Hoe wisten jullie dat ze dysmatuur was? Goed dat ze er in ieder geval op tijd achter zijn gekomen!
Minder dan 3,5 pond... dat was echt een klein smurfje. Maar wat heerlijk dat ze er niets aan over heeft gehouden! En voor haar echte leeftijd is ze niet extreem klein toch - als de er de ontwikkelingsstagnatie vanaf zou trekken. Hoe ging het met de borstvoeding? Heeft ze nog bij jou gedronken?
quote:
Met mij gaat alles goed, geniet van ons meisje en vind het 1000x mooier dan ooit gedacht (gatsie, alle clichés kloppen! ). Denk niet dat ik er iets aan heb overgehouden, soms wat emotioneel als ik lees/hoor over bevallingen (daar baal ik dan van, schiet soms al vol als ik een zwangere vrouw zie... ).
Wel sta ik vaak stil bij het feit dat alles zo ontzettend goed is afgelopen, ben ik echt super dankbaar voor
Och meid toch... Het lijkt me heel normaal als je er nog emotioneel van wordt - van mijn bevalling ben ik nog zelfs regelmatig emo en jij hebt het wel heel erg voor je kiezen gehad, net als Fabindia. Ik vind het knap dat je er zo nuchter en stoer onder bent gebleven.
Maar tof he dat al die cliche's kloppen . Ik had mezelf voorgenomen dat ik rationeel en normaal over mijn kroost zou doen en niet zou denken dat ze een wereldwonder dan wel extreem hoogbegaafd zou zijn bij haar eerste lachje of haar eerste omrol. Nou, dat doe ik dus niet. Ik ben hysterisch trots op mijn jong (and proud of it - nu kan ik alleen maar hopen dat mijn vrienden zich ook snel voortplanten, anders zie ik mijn sociaal leven somber in )
quote:Geen angst voor nieuwe zwangerschap, dan sta ik vanaf dag 1 onder controle bij de gyn (erg fijn idee) en beval in het z'huis (met KS, heb ik gyn al verteld, ze deelde mijn enthousiasme niet haha *Mw. Mips het blijft een fikse buikoperatie hoor - Ja lieve Gyn, maar u kunt het zo goed * Geweldig! Maar serieus, goed dat je ks zo goed bevallen is. Ben je niet bang voor een volgende dysmatuur kindje?
[...]
Klopt Alette, Dochter was dysmatuur, > 7 wkn groeiachterstand bij 37 wkn. Bevalling was ingeleid ivm volledig groeistagnatie in laatste maand (<100 gram in 4 weken) dus gelukkig niet onverwacht. Protocol is waar mogelijk te rekken tot 37 weken ivm ontwikkeling longen en hersenen. Was ontzettend blij dat ze haar bij 36-6 hebben gehaald (uiteindelijk toch met spoed KS ivm teruglopende hartslag en fragiliteit-kwetsbaarheid Dochter).
Damn, dat lijkt me heftig. Hoe wisten jullie dat ze dysmatuur was? Goed dat ze er in ieder geval op tijd achter zijn gekomen!
Minder dan 3,5 pond... dat was echt een klein smurfje. Maar wat heerlijk dat ze er niets aan over heeft gehouden! En voor haar echte leeftijd is ze niet extreem klein toch - als de er de ontwikkelingsstagnatie vanaf zou trekken. Hoe ging het met de borstvoeding? Heeft ze nog bij jou gedronken?
quote:
Met mij gaat alles goed, geniet van ons meisje en vind het 1000x mooier dan ooit gedacht (gatsie, alle clichés kloppen! ). Denk niet dat ik er iets aan heb overgehouden, soms wat emotioneel als ik lees/hoor over bevallingen (daar baal ik dan van, schiet soms al vol als ik een zwangere vrouw zie... ).
Wel sta ik vaak stil bij het feit dat alles zo ontzettend goed is afgelopen, ben ik echt super dankbaar voor
Och meid toch... Het lijkt me heel normaal als je er nog emotioneel van wordt - van mijn bevalling ben ik nog zelfs regelmatig emo en jij hebt het wel heel erg voor je kiezen gehad, net als Fabindia. Ik vind het knap dat je er zo nuchter en stoer onder bent gebleven.
Maar tof he dat al die cliche's kloppen . Ik had mezelf voorgenomen dat ik rationeel en normaal over mijn kroost zou doen en niet zou denken dat ze een wereldwonder dan wel extreem hoogbegaafd zou zijn bij haar eerste lachje of haar eerste omrol. Nou, dat doe ik dus niet. Ik ben hysterisch trots op mijn jong (and proud of it - nu kan ik alleen maar hopen dat mijn vrienden zich ook snel voortplanten, anders zie ik mijn sociaal leven somber in )
quote:Geen angst voor nieuwe zwangerschap, dan sta ik vanaf dag 1 onder controle bij de gyn (erg fijn idee) en beval in het z'huis (met KS, heb ik gyn al verteld, ze deelde mijn enthousiasme niet haha *Mw. Mips het blijft een fikse buikoperatie hoor - Ja lieve Gyn, maar u kunt het zo goed * Geweldig! Maar serieus, goed dat je ks zo goed bevallen is. Ben je niet bang voor een volgende dysmatuur kindje?
dinsdag 1 juni 2010 om 18:38
AJ, Mips, Fab, toffe stoere wijven zijn jullie
Mips, ik wens je mijn geplande ks dan toe in dat geval: fikse buikoperatie of niet, ik zou er zo weer voor tekenen als ik kijk naar mijn herstel en de ontspannenheid waarmee Timanni is geboren.
Ik heb dus wél angst voor een volgende bevalling, kan alleen maar minder soepel worden...
Mips, ik wens je mijn geplande ks dan toe in dat geval: fikse buikoperatie of niet, ik zou er zo weer voor tekenen als ik kijk naar mijn herstel en de ontspannenheid waarmee Timanni is geboren.
Ik heb dus wél angst voor een volgende bevalling, kan alleen maar minder soepel worden...
dinsdag 1 juni 2010 om 18:57
dinsdag 1 juni 2010 om 19:08
Mips, heftig zeg
Zie dat het hier over hele gezellig en minder gezellig dingen gaat náást Rapley
Maar even terug naar Rapley en daar een vraagje over. Wanneer we rapleyen met Saba dan slikt hij de stukken die we hem geven meteen door, achter elkaar. Hoe ik dat weet... volgende dag tref ik hele stukken sinaasappel aan in zijn ontlasting. Herkenbaar? Lijkt mij niet de bedoeling toch?
Zie dat het hier over hele gezellig en minder gezellig dingen gaat náást Rapley
Maar even terug naar Rapley en daar een vraagje over. Wanneer we rapleyen met Saba dan slikt hij de stukken die we hem geven meteen door, achter elkaar. Hoe ik dat weet... volgende dag tref ik hele stukken sinaasappel aan in zijn ontlasting. Herkenbaar? Lijkt mij niet de bedoeling toch?
dinsdag 1 juni 2010 om 19:30
mips ik vind het heftig hoor wat je hebt meegemaakt. Erg he? die emoties die je eerst nooit had. Ik kan ook moeilijk naar zwangere vrouwen kijken. Denk ook zelden terug aan mijn zwangerschap en denk dan ineens: oja ik ben zwanger geweest. Bijvoorbeeld als ik iets over kwaaltjes lees. Ik ben het totaal vergeten! Ik kan het ook niet uitstaan dat ik nooit een echte dikke buik heb gehad.
Ok terug on topic Aruba: sinaasappel: Is Saba al 9 maanden? anders is ie nog te jong volgens mijn schema. (en heet je volgende kindje St Maarten? )
Ok terug on topic Aruba: sinaasappel: Is Saba al 9 maanden? anders is ie nog te jong volgens mijn schema. (en heet je volgende kindje St Maarten? )
dinsdag 1 juni 2010 om 20:13
Fabindia & Mips, wow, wat een verhalen. En hoe sterk zijn jullie! Een kind krijgen, bevallen zet sowieso al veel op zn kop in je leven (ben vermoedelijk niet de enige die dat zo ervaart.....) maar voor jullie is dat wel heel waar.... Gelukkig kunnen jullie - ondanks alles wat er nog te verwerken is - wel ook echt genieten nu! En Fabindia, wat een heftig verhaal maar met mooi vervolg op borstvoeding.com, je bent terecht heel trots op jezelf!!
Vanavond broccoli gerapleyd! Het was vooral proeven en weer uit dr mond werken (ik geloof niet dat ze echt wat gegeten heeft) en wél kokhalzen maar niet verslikken, ben blij
Vond het wel heel spannend en moet ook eerlijk bekennen dat ik een heel groot stuk wat ze zo naar binnen zoog wel uit dr mondje heb gevist..... Morgen banaan proberen!
Heb trouwens vandaag op de crèche aangegeven dat we met bijvoeding zijn gestart en dat we rapley-en en daar moesten ze wel even over nadenken.... wat is dat ook al weer..... o ja, hadden ze 1 keer eerder bij een kindje gedaan. Dat ging goed dus ze staan er wel open voor, fijn!
Vanavond broccoli gerapleyd! Het was vooral proeven en weer uit dr mond werken (ik geloof niet dat ze echt wat gegeten heeft) en wél kokhalzen maar niet verslikken, ben blij
Vond het wel heel spannend en moet ook eerlijk bekennen dat ik een heel groot stuk wat ze zo naar binnen zoog wel uit dr mondje heb gevist..... Morgen banaan proberen!
Heb trouwens vandaag op de crèche aangegeven dat we met bijvoeding zijn gestart en dat we rapley-en en daar moesten ze wel even over nadenken.... wat is dat ook al weer..... o ja, hadden ze 1 keer eerder bij een kindje gedaan. Dat ging goed dus ze staan er wel open voor, fijn!
dinsdag 1 juni 2010 om 20:24
O ja, en AJ, had jouw topic over TR ook al wel eens voorbij zien komen (en gelezen), pittig ook, hoor.
Wat kan ik dan - vond ik sowieso al hoor - goed terug kijken op mijn bevalling! Nou ja, wat ik eigenlijk wil zeggen.....kan niet zo goed verwoorden wat ik bedoel.......... maar ik heb respect voor jullie!
Wat kan ik dan - vond ik sowieso al hoor - goed terug kijken op mijn bevalling! Nou ja, wat ik eigenlijk wil zeggen.....kan niet zo goed verwoorden wat ik bedoel.......... maar ik heb respect voor jullie!
dinsdag 1 juni 2010 om 20:34
Hoe doen jullie dat dan op het kdv of bij de go als die ervoor open staan? Moeten jullie dan zelf eten meegeven (gaat dat, ik bedoel die brocollistronkjes worden er toch niet lekkerder op als ze al gekookt zijn en je ze vervolgens in de magnetron opwarmd?).
I.p. krijgt mijn kind bij de g.o. 's middags warm eten (nu nog niet, maar als ze daar tzt aan toe is) maar ik vroeg me dus af hoe dat gaat voordat ze met de pot mee eet. Zal het morgen bij de go ook wel eens vragen, maar ben wel benieuwd naar jullie ervaringen.
I.p. krijgt mijn kind bij de g.o. 's middags warm eten (nu nog niet, maar als ze daar tzt aan toe is) maar ik vroeg me dus af hoe dat gaat voordat ze met de pot mee eet. Zal het morgen bij de go ook wel eens vragen, maar ben wel benieuwd naar jullie ervaringen.
dinsdag 1 juni 2010 om 20:50
Kersje wat goed dat jullie weer (voorzichtig) gerapleyd hebben!! Proeven en uitspugen mag in het begin vind ik. Je krijgt er vast steeds meer vertrouwen in als je ziet dat pitje het steeds beter kan.
Aruba ik zou het niet weten, het enige wat ik kan bedenken is dat sinaasappel moeilik is te kauwen en te verteren. Daarom is het een goed vezelproduct. Heb je het idee dat Saba andere dingen wel goed kan kauwen?
Haha ik ben dit topic gestart maar ik ben de leek hoor
Aruba ik zou het niet weten, het enige wat ik kan bedenken is dat sinaasappel moeilik is te kauwen en te verteren. Daarom is het een goed vezelproduct. Heb je het idee dat Saba andere dingen wel goed kan kauwen?
Haha ik ben dit topic gestart maar ik ben de leek hoor
woensdag 2 juni 2010 om 08:41
gw ja daar ben ik ook benieuwd naar! Hier zal het 's avonds warm eten zijn en op het kdv fruit dus dat is niet zo moeilijk. Misschien ook zo doen? Of eet je thuis 's avonds geen warm?
Op het kdv hoeven we niets mee te geven trouwens, betaal je ook voor toch?
Els waarom denk je dat je je man moet overhalen? Misschien vind hij het wel een heel goed idee! Moet je je man ook overhalen voor borstvoeding? Hoe dan ook, het helpt als je man er achter staat
Op het kdv hoeven we niets mee te geven trouwens, betaal je ook voor toch?
Els waarom denk je dat je je man moet overhalen? Misschien vind hij het wel een heel goed idee! Moet je je man ook overhalen voor borstvoeding? Hoe dan ook, het helpt als je man er achter staat
woensdag 2 juni 2010 om 09:19
Aruba, wat voor stukken geef je? Bij hele partjes zou hij er zelf een stuk af kunnen happen wat voor hem behapbaar is (zo doet Let het in ieder geval - hoewel we geen sinaasappel geven). Ik kan me wel voorstellen dat sinaasappel lastig kauwt zonder kiezen; die vliezen zijn vrij taai. Wat Fabindia zegt dus; kauwt hij andere dingen wel goed?
(Ik vind trouwens ook wel eens wat grotere stukken terug. Och, als ze er geen last van heeft zal het wel goed zijn )
@TD Dankje! Je bent zelf anders ook behoorlijk tof!
@FI: Even kort: prima bevalling, weinig pijn, stomme vk, idioot hard geperst, totaal ruptuur, dichtgenaaid op ok, nu weinig last meer, maar wel bang voor de volgende keer.
Hier eten ze 's middags brood. Letje eet gewoon brood mee.
(Ik vind trouwens ook wel eens wat grotere stukken terug. Och, als ze er geen last van heeft zal het wel goed zijn )
@TD Dankje! Je bent zelf anders ook behoorlijk tof!
@FI: Even kort: prima bevalling, weinig pijn, stomme vk, idioot hard geperst, totaal ruptuur, dichtgenaaid op ok, nu weinig last meer, maar wel bang voor de volgende keer.
Hier eten ze 's middags brood. Letje eet gewoon brood mee.
woensdag 2 juni 2010 om 09:33
Els: In die 10 maanden moet het wel lukken toch! Gewoon een aantal succesverhalen opzoeken en de voordelen voorschotelen en hij gaat vast om. Waarom is hij er op dit moment op tegen?
AJ: Ik heb jouw topic over de tot. ruptuur ook gelezen, brrr naar! Wat fijn voor je dat het wel weer goed genezen is. Een ruptuur oplopen was, aan het eind van mijn zwangerschap, toch wel een van mijn grootste angsten. Uiteindelijk ben ik wel goed uitgescheurd, maar geen (sub)totaal ruptuur gelukkig. Ik kan me heel goed voorstellen dat je op ziet tegen een volgende bevalling. Het is al niet niks, en er blijft altijd kans op herhaling, toch? Mijn bevalling was gelukkig niet zo traumatisch als die van jullie, maar toch krijg ik nog kippenvel op mijn armen als ik er aan terug denk. Vond het echt een hel.
Dan nog even on topic; Ik vroeg me af of, en hoe jullie appel geven. Volgens het schema mag je vanaf 6 maanden meteen appel geven, maar het lijkt me voor Lien wel een hele harde fruitsoort om zonder tanden te verwerken. Misschien even voorkoken? Of gaan dan alle vitamines er uit?
AJ: Ik heb jouw topic over de tot. ruptuur ook gelezen, brrr naar! Wat fijn voor je dat het wel weer goed genezen is. Een ruptuur oplopen was, aan het eind van mijn zwangerschap, toch wel een van mijn grootste angsten. Uiteindelijk ben ik wel goed uitgescheurd, maar geen (sub)totaal ruptuur gelukkig. Ik kan me heel goed voorstellen dat je op ziet tegen een volgende bevalling. Het is al niet niks, en er blijft altijd kans op herhaling, toch? Mijn bevalling was gelukkig niet zo traumatisch als die van jullie, maar toch krijg ik nog kippenvel op mijn armen als ik er aan terug denk. Vond het echt een hel.
Dan nog even on topic; Ik vroeg me af of, en hoe jullie appel geven. Volgens het schema mag je vanaf 6 maanden meteen appel geven, maar het lijkt me voor Lien wel een hele harde fruitsoort om zonder tanden te verwerken. Misschien even voorkoken? Of gaan dan alle vitamines er uit?
woensdag 2 juni 2010 om 09:35
quote:AlettaJacobs schreef op 02 juni 2010 @ 09:21:
Z@ Els: Rapley is ideaal voor mannen. Je hoeft niet uren te gaan zitten voeren, je laat het je jong gewoon zelf uitvogelen, terwijl je zelf ondertussen van je spare ribs geniet
Idd, ideaal. Echt top entertainment voor je kind, dus je kan op je gemak genieten van je eigen voedsel.
AJ: Ik moet altijd zo om je lachen als je het over je jong hebt.
Z@ Els: Rapley is ideaal voor mannen. Je hoeft niet uren te gaan zitten voeren, je laat het je jong gewoon zelf uitvogelen, terwijl je zelf ondertussen van je spare ribs geniet
Idd, ideaal. Echt top entertainment voor je kind, dus je kan op je gemak genieten van je eigen voedsel.
AJ: Ik moet altijd zo om je lachen als je het over je jong hebt.
woensdag 2 juni 2010 om 09:41
Ik heb tot nu toe nog geen appel gegeven, maar ik las ergens iemand die de partjes even kort in kokend water stopt, zodat ze wat makkelijker te kauwen zijn. Dat lijkt me wel een handige manier, en ik geloof niet dat er dan heel veel vitamines verloren gaan.
En mijn jong ìs ook heel humoristisch - vooral als ze kusjes slobbert geeft
En mijn jong ìs ook heel humoristisch - vooral als ze kusjes slobbert geeft
woensdag 2 juni 2010 om 09:43
Laatste keer off topic: heb gisteren nog de laatste reactie gelezen en schoot toch nog even vol (damn die emoties, zag niet eens die zwangere vrouwen - ik was ff niet zo stoer !). Dank voor jullie lieve woorden!! Jullie zijn ook tof!
@AJ: volgende keer andere VK en goed doorspreken waar je angst door komt. We leven niet in rimboe en je hebt gewoon recht op verlichting van pijn als je dat graag wil hoor. Het hoeft geen slachtpartij te worden...
Terug naar waar het om draait: eten!
@Els, AJ schrijft wat ik ook wil zeggen. Je hoeft dat niet uit te leggen. Je begint er mee en dan zeg je dat dit tegenwoordig zo kan gaan (voorwaarde is dat je überrelaxed blijft bij een kokhals actie van je kind, anders schiet je vriend misschien in de paniekstand).
Formaat van de stukken eten moeten (althans, dat vind ik) zo zijn dat kind ze makkelijk kan pakken in volledige knuist en dat er dan genoeg uitsteekt dat ze er van kunnen happen. Niet te hard koken maar ook niet te zacht (lekker duidelijk hé ). Te zacht dan wordt het eet-moes. Te hard dan kunnen ze er niets vanaf krijgen en wordt het een soort lolly waar ze nijdig aan blijven likken..
Dochter heeft hier wel eens nijdig met haar eten zitten klooien. Kleiner stukje in knuist, wil happen maar stak niets uit. Wil vervolgens met andere hand het uit knuist pakken.. ging niet. Ze had de reflexen niet onder controle. Dus handje open (Dochter blij), wil met andere hand pakken, schiet eerste handje weer dicht door beweging/reflex (Dochter boos! )...
Qua organisatie. Hier gaat Dochter 3 dagen naar opvang/familie (grootouders). Daar pureren ze maar krijgt nu meer stukjes. Heb e.e.a. wel aangegeven maar ze vinden het niet echt een goed idee. Heb geen zin om daar veel strijd over aan te gaan (ben wel strikt over suikers, koek en snoep etc, daar is gelukkig geen probleem over op opa's met ontzettende verwendrang na dan). Thuis krijgt ze bij mij grove(re) stukken, Vriend neigt naar iets meer gepureerd maar ziet dat ze nu goed overweg kan met de grotere stukken en begint hier nu zelf ook vanzelf meer mee.
Belangrijkste voor mij is dat er niet te krampachtig over eten gedaan moet worden. Dochter geniet van het prutsen met stukken fruit (dat vinden de grootouders wél "gewoon", bij een aardappel of stuk broccoli vinden ze het nog "gek" haha).
Feitelijk Rapleyen (wat een ***woord haha) we dus deels en ben hier tevreden mee. Ben wel heel actief met haar verschillende smaken aanbieden (binnen de kaders van wat verantwoord is uiteraard). Meer voor het totaalplaatje (voelen, ruiken, proeven, zien) niet per definitie als voedsel. Denk aan stukje rauwe courgette, bloemkool of wortel tijdens het koken. Bij de maaltijd krijgt ze gelijke stukken maar dan gekookt. Laat haar ruiken aan gesneden rauwe ui en knoflook etc. Vertel haar wat ik aan het doen ben en wat het is.
Maar goed, dit komt vooral voort uit mijn obsessie voorliefde voor lekker eten .
@AJ: volgende keer andere VK en goed doorspreken waar je angst door komt. We leven niet in rimboe en je hebt gewoon recht op verlichting van pijn als je dat graag wil hoor. Het hoeft geen slachtpartij te worden...
Terug naar waar het om draait: eten!
@Els, AJ schrijft wat ik ook wil zeggen. Je hoeft dat niet uit te leggen. Je begint er mee en dan zeg je dat dit tegenwoordig zo kan gaan (voorwaarde is dat je überrelaxed blijft bij een kokhals actie van je kind, anders schiet je vriend misschien in de paniekstand).
Formaat van de stukken eten moeten (althans, dat vind ik) zo zijn dat kind ze makkelijk kan pakken in volledige knuist en dat er dan genoeg uitsteekt dat ze er van kunnen happen. Niet te hard koken maar ook niet te zacht (lekker duidelijk hé ). Te zacht dan wordt het eet-moes. Te hard dan kunnen ze er niets vanaf krijgen en wordt het een soort lolly waar ze nijdig aan blijven likken..
Dochter heeft hier wel eens nijdig met haar eten zitten klooien. Kleiner stukje in knuist, wil happen maar stak niets uit. Wil vervolgens met andere hand het uit knuist pakken.. ging niet. Ze had de reflexen niet onder controle. Dus handje open (Dochter blij), wil met andere hand pakken, schiet eerste handje weer dicht door beweging/reflex (Dochter boos! )...
Qua organisatie. Hier gaat Dochter 3 dagen naar opvang/familie (grootouders). Daar pureren ze maar krijgt nu meer stukjes. Heb e.e.a. wel aangegeven maar ze vinden het niet echt een goed idee. Heb geen zin om daar veel strijd over aan te gaan (ben wel strikt over suikers, koek en snoep etc, daar is gelukkig geen probleem over op opa's met ontzettende verwendrang na dan). Thuis krijgt ze bij mij grove(re) stukken, Vriend neigt naar iets meer gepureerd maar ziet dat ze nu goed overweg kan met de grotere stukken en begint hier nu zelf ook vanzelf meer mee.
Belangrijkste voor mij is dat er niet te krampachtig over eten gedaan moet worden. Dochter geniet van het prutsen met stukken fruit (dat vinden de grootouders wél "gewoon", bij een aardappel of stuk broccoli vinden ze het nog "gek" haha).
Feitelijk Rapleyen (wat een ***woord haha) we dus deels en ben hier tevreden mee. Ben wel heel actief met haar verschillende smaken aanbieden (binnen de kaders van wat verantwoord is uiteraard). Meer voor het totaalplaatje (voelen, ruiken, proeven, zien) niet per definitie als voedsel. Denk aan stukje rauwe courgette, bloemkool of wortel tijdens het koken. Bij de maaltijd krijgt ze gelijke stukken maar dan gekookt. Laat haar ruiken aan gesneden rauwe ui en knoflook etc. Vertel haar wat ik aan het doen ben en wat het is.
Maar goed, dit komt vooral voort uit mijn obsessie voorliefde voor lekker eten .
woensdag 2 juni 2010 om 09:47
Appel geef ik Dochter regelmatig. Gewoon een geschild partje. Neem wel stevige appels, niet van die "kruimige", die brokkelen snel af.
Dochter raspt nu met haar twee tanden stukken van zo'n partje af. Voorheen likte ze enkel aan appel, dan ruwde ik het met een vork (of met mijn tanden, lekker primitief) wat op zodat ze wat flintertjes binnen kreeg.
AJ: hulde voor de moeders die het (liefdevol) over hun jong hebben, heerlijk! Woon in een tokkiebuurt, hier hebben de moeders het ook over hun jong, maar stukkie minder ehh..positief haha.
Dochter raspt nu met haar twee tanden stukken van zo'n partje af. Voorheen likte ze enkel aan appel, dan ruwde ik het met een vork (of met mijn tanden, lekker primitief) wat op zodat ze wat flintertjes binnen kreeg.
AJ: hulde voor de moeders die het (liefdevol) over hun jong hebben, heerlijk! Woon in een tokkiebuurt, hier hebben de moeders het ook over hun jong, maar stukkie minder ehh..positief haha.
woensdag 2 juni 2010 om 09:56
Bloem kreeg met een maand of 9 bij de kassa in de supermarkt van mij ook al blaadjes basilicum om mee te spelen tijdens het wachten
Proeven, proberen, dat is volgens mij voor een kind ook het leukste.
Ik was de eerste op ons KDV die Rapley deed, ze waren erg nieuwsgierig maar kenden het dus helemaal nog niet. Ik heb een paar stukken uit Eten voor de kleintjes gekopieerd voor ze, met de lijst erbij, en zo zijn ze van start gegaan. Ze vonden het hartstikke leuk én makkelijk, zo hadden ze meer tijd voor de kinderen die wel gevoerd moesten worden.
Bloem at rond een maand of 9/10 ineens stukken van een hele geschilde appel af. Appel tussen de knuistjes, en happen maar. Daarvoor kreeg ze het niet zo vaak, en dan meestal kort voorgekookt.
Wat hier hielp om vriend voor te bereiden, was uitgebreid vertellen over die kokhalsreflex, dat dat zo prachtig werkt, voorin de mond begint en langzaam naar achteren gaat als ze wennen aan vast voedsel. Zo schrok hij ook niet als ze kokhalsde, hij keek dan heel geïnteresseerd toe 'oh ja, inderdaad, nu werkt ze het weer naar buiten' Geen paniek gehad hier, gelukkig.
Proeven, proberen, dat is volgens mij voor een kind ook het leukste.
Ik was de eerste op ons KDV die Rapley deed, ze waren erg nieuwsgierig maar kenden het dus helemaal nog niet. Ik heb een paar stukken uit Eten voor de kleintjes gekopieerd voor ze, met de lijst erbij, en zo zijn ze van start gegaan. Ze vonden het hartstikke leuk én makkelijk, zo hadden ze meer tijd voor de kinderen die wel gevoerd moesten worden.
Bloem at rond een maand of 9/10 ineens stukken van een hele geschilde appel af. Appel tussen de knuistjes, en happen maar. Daarvoor kreeg ze het niet zo vaak, en dan meestal kort voorgekookt.
Wat hier hielp om vriend voor te bereiden, was uitgebreid vertellen over die kokhalsreflex, dat dat zo prachtig werkt, voorin de mond begint en langzaam naar achteren gaat als ze wennen aan vast voedsel. Zo schrok hij ook niet als ze kokhalsde, hij keek dan heel geïnteresseerd toe 'oh ja, inderdaad, nu werkt ze het weer naar buiten' Geen paniek gehad hier, gelukkig.
woensdag 2 juni 2010 om 10:36
Heerlijk leestopic dit. Gisteravond de koe bij de horens gevat en ná een half potje wortel + half potje fruithap Timanni een stuk schoongemaakte banaan gegeven. Ik had de schil er om gelaten zodat hij het kon pakken en een deel van die schil weggesneden. Meneer heeft heerlijk zitten happen en sabbelen.
Gisteravond wat gekookte worteltjes door ons eten gedaan en een deel achtergehouden. Daar heeft Timanni ook nog even met papa mee zitten oefenen onder de koffie.
Juist Dalman vindt het hier geweldig om met 'echt' eten bezig te zijn met zoon. Hij kon niet wachten tot we echt met bijvoeding zouden starten; heb hem meermaals op de vingers moeten tikken omdat ik wilde wachten tot (bijna) 6 maanden ivm allergieën in de familie.
Voor mij bevalt het deels potjes en deels Rapley ook, met name doordat ik nu nog wat onervaren ben.
Gisteravond wat gekookte worteltjes door ons eten gedaan en een deel achtergehouden. Daar heeft Timanni ook nog even met papa mee zitten oefenen onder de koffie.
Juist Dalman vindt het hier geweldig om met 'echt' eten bezig te zijn met zoon. Hij kon niet wachten tot we echt met bijvoeding zouden starten; heb hem meermaals op de vingers moeten tikken omdat ik wilde wachten tot (bijna) 6 maanden ivm allergieën in de familie.
Voor mij bevalt het deels potjes en deels Rapley ook, met name doordat ik nu nog wat onervaren ben.
woensdag 2 juni 2010 om 11:07
woensdag 2 juni 2010 om 11:26
