Kinderen
alle pijlers
samen slapen
dinsdag 1 juni 2010 om 13:45
Onze dochter van 14 maanden slaapt tussen ons in. Wij vinden het niet erg en zij vind het ook heerlijk om tussen ons in wakker te worden.
Toch zijn er veel mensen in onze omgeving die dit raar vinden. Ze moet toch leren om in d'r eigen bedje te slapen? Maar waarom moet dat dan? Tja gewoon omdat ze dat later ook moet toch? antwoorden ze dan vaak.
Ik denk zelf dat meer mensen het zouden moeten doen en dat het goed is voor een kind. Hoe komt het dat er in Nederland zoveel ouders hun baby vanaf dag 1 op een eigen kamer in een eigen bedje laten slapen?
En waarom zou je dit doen?
Ben erg benieuwd naar meningen hierover en hoe doen jullie het met slapen en waarom?
Toch zijn er veel mensen in onze omgeving die dit raar vinden. Ze moet toch leren om in d'r eigen bedje te slapen? Maar waarom moet dat dan? Tja gewoon omdat ze dat later ook moet toch? antwoorden ze dan vaak.
Ik denk zelf dat meer mensen het zouden moeten doen en dat het goed is voor een kind. Hoe komt het dat er in Nederland zoveel ouders hun baby vanaf dag 1 op een eigen kamer in een eigen bedje laten slapen?
En waarom zou je dit doen?
Ben erg benieuwd naar meningen hierover en hoe doen jullie het met slapen en waarom?
dinsdag 1 juni 2010 om 16:50
vind het altijd zo'n gelul dat er meteen dingen als zelfstandigheid bij gehaald worden als je wel of juist niet samen slaapt. Dat je er geen zelfstandige kinderen van zou krijgen. Dat zit hem in hele andere dingen. Je moet je kind een basis van vertrouwen mee geven en dat heeft niks te maken met waar die slaapt, als die maar weet dat jij er bent. Naast hem, of 1 kamer verder. Dat ligt gewoon helemaal aan het kind en de ouders en de omstandigheden. En bij de een werkt samen slapen prima, bij de ander niet.
dinsdag 1 juni 2010 om 17:04
quote:hatseklats schreef op 01 juni 2010 @ 16:54:
[...]
Maar ook niet dat het positief is, en dat was wel wat er gezegd werd.als iedereen beter slaapt als er samen geslapen wordt, lijkt me dat wel degelijk positief. Sommige kinderen hebben die geborgenheid nodig en slapen dan veel beter. Bij anderen maakt het niet uit, of slapen ze zelfs slechter. Of slechter, lichter is meer wat ik bedoel. En lichter slapen voor het kind, betekent vaak slechter slapen voor de ouder
[...]
Maar ook niet dat het positief is, en dat was wel wat er gezegd werd.als iedereen beter slaapt als er samen geslapen wordt, lijkt me dat wel degelijk positief. Sommige kinderen hebben die geborgenheid nodig en slapen dan veel beter. Bij anderen maakt het niet uit, of slapen ze zelfs slechter. Of slechter, lichter is meer wat ik bedoel. En lichter slapen voor het kind, betekent vaak slechter slapen voor de ouder
dinsdag 1 juni 2010 om 17:16
Onze zoon heeft tot ong. 1 jaar veel bij ons geslapen, en af en toe in z'n eigen bed. Na een jaar hebben we dat langzaamaan omgedraaid. Nu slaapt hij (21 maanden) meestal op zijn eigen kamer in z'n eigen bed, en af en toe (als hij er behoefte aan heeft) komt hij nog bij ons slapen 's nachts.
Ik vind dat ieder het voor zich moet weten. Onze dochter (oudste) heeft een week of 6 bij ons op de kamer geslapen, maar toen volgden we meer de adviezen van onze omgeving op. Bij de 2e volgden we echt ons eigen gevoel.
Ik vind dat ieder het voor zich moet weten. Onze dochter (oudste) heeft een week of 6 bij ons op de kamer geslapen, maar toen volgden we meer de adviezen van onze omgeving op. Bij de 2e volgden we echt ons eigen gevoel.
dinsdag 1 juni 2010 om 21:40
quote:Katherina schreef op 01 juni 2010 @ 16:40:
Ik heb me er altijd heel prettig bij gevoeld dat we allebei vonden dat dochter hier gewoon tussenin kon slapen als ze daar behoefte aan had. Ik vind het heel jammer dat wij er in het begin bang voor waren om haar in ons bed te nemen, want oh, oh, oh, wat zouden we haar daarmee verwennen.
Tegenwoordig gaat ze heerlijk slapen in haar eigen bed, en als er wat is, dan mag ze lekker tussenin.
Ik heb voor mezelf ook nog steeds niet hét argument gevonden om haar alleen op haar eigen kamer te laten slapen. Buiten normale conventies als ''een kind hoort in zijn eigen bed'' om dan. Ik vind het ook niks om alleen te slapen.
Dit heb ik dus ook, vind het zo jammer dat ik me heb laten leiden door van die doemscenario's. Daardoor heb ik me vaak schuldig gevoeld mijn dochter lekker bij me te nemen, want nu moest ze toch wel eens zelfstandig in slaap kunnen vallen/ op haar eigen kamer slapen etc (kind van net 6 weken...). Voelde me eventjes een slechte gemakzuchtige verwen moeder toen ik mijn kind lekker de hele avond op de arm had en af en toe in bed had. Nu ik zie hoe goed mijn dochter het doet en er helemaal niets beschadigd is laat ik het allemaal gewoon gebeuren.
Denk trouwens dat het enorm verschilt wat voor kind je hebt en hoe jezelf in elkaar steekt, of het samen slapen juist goed is of niet. Sommige kinderen hebben wat meer en langer behoefte aan dicht bij mama zijn. Geloof dat het wel goed is op die behoefte in te spelen.
Ik heb me er altijd heel prettig bij gevoeld dat we allebei vonden dat dochter hier gewoon tussenin kon slapen als ze daar behoefte aan had. Ik vind het heel jammer dat wij er in het begin bang voor waren om haar in ons bed te nemen, want oh, oh, oh, wat zouden we haar daarmee verwennen.
Tegenwoordig gaat ze heerlijk slapen in haar eigen bed, en als er wat is, dan mag ze lekker tussenin.
Ik heb voor mezelf ook nog steeds niet hét argument gevonden om haar alleen op haar eigen kamer te laten slapen. Buiten normale conventies als ''een kind hoort in zijn eigen bed'' om dan. Ik vind het ook niks om alleen te slapen.
Dit heb ik dus ook, vind het zo jammer dat ik me heb laten leiden door van die doemscenario's. Daardoor heb ik me vaak schuldig gevoeld mijn dochter lekker bij me te nemen, want nu moest ze toch wel eens zelfstandig in slaap kunnen vallen/ op haar eigen kamer slapen etc (kind van net 6 weken...). Voelde me eventjes een slechte gemakzuchtige verwen moeder toen ik mijn kind lekker de hele avond op de arm had en af en toe in bed had. Nu ik zie hoe goed mijn dochter het doet en er helemaal niets beschadigd is laat ik het allemaal gewoon gebeuren.
Denk trouwens dat het enorm verschilt wat voor kind je hebt en hoe jezelf in elkaar steekt, of het samen slapen juist goed is of niet. Sommige kinderen hebben wat meer en langer behoefte aan dicht bij mama zijn. Geloof dat het wel goed is op die behoefte in te spelen.
dinsdag 1 juni 2010 om 21:48
Ben pas op p2 maar moet even reageren. (ook al sliep zoontje niet standaard bij ons, wel als het zo uitkomt door nachtmerrie/ziek/verdriet/gewoon wakker zijn)
Juist door een veilige hechting ( die ontstaat door met name hele kleine babies veel bij je te houden en adequaat te reageren op behoeften) ontwikkelen kinderen het zelfvertrouwen/de basisveiligheid om van daar uit de wereld te ontdekken.
Dus de stelling dat een kind die bij ouders in bed slaapt per definitie niet zelfstandig wordt is niet waar. Bij de nanny spelen vaak complexere problemen en kan het wel een onderdeel zijn wat aandacht verdient om het totaal van de problemen op te lossen.
Zo en nu ga ik verder lezen.
Juist door een veilige hechting ( die ontstaat door met name hele kleine babies veel bij je te houden en adequaat te reageren op behoeften) ontwikkelen kinderen het zelfvertrouwen/de basisveiligheid om van daar uit de wereld te ontdekken.
Dus de stelling dat een kind die bij ouders in bed slaapt per definitie niet zelfstandig wordt is niet waar. Bij de nanny spelen vaak complexere problemen en kan het wel een onderdeel zijn wat aandacht verdient om het totaal van de problemen op te lossen.
Zo en nu ga ik verder lezen.
dinsdag 1 juni 2010 om 22:03
dinsdag 1 juni 2010 om 22:40
mijn zoon slaapt op mn kamer en ja het zal wel moeten ook want we hebben een heerlijk huis met helaas maar 1 grote slaapkamer. hij slaapt of in zn eigen bed of naast mama.stiekem hoop ik dat hij naast mij wilt als ik vraag waar hij wilt slapen want ik vind het heerlijk hem naast me te hebben.hij is twee en vind eigenlijk alles best als die maar kan slapen.bij zn vader heeft die een eigen kamer en slaapt ook prima daar.
dinsdag 1 juni 2010 om 22:49
Wij slapen ook samen, al 19 maanden lang.
Maar hij moet toch echt verkassen als nummer 2 half december komt.
(mijn man slaapt trouwens meestal in de studeerkamer. Hij gaat heel laat naar bed en moet er weer vroeg uit. Hij heeft niet zoveel slaap nodig.)
Met de sex geen probleem . Je hoeft toch niet alleen in bed te sexen. Wij zijn creatief haha. En dat lukt want nr. 2 is nu onderweg.
Het samenslapen heeft hier trouwens 'historische' wortels want wij woonden tot voor kort ook op een 2-kamerappartement. Nu hebben we er 4 maar zoonlief gebruikt zijn kamer alleen om in te spelen. Heel af en toe doet hij er ook zijn middagslaapje.
Langzamerhand moeten we wel gaan beginnen met wennen in zijn kamer te slapen anders wordt het straks een probleem met nr 2 denk ik.
@Supersmollie, hoe hebben jullie je oudste aan de 'eigen' kamer laten wennen? Mijn man wil hier een aantal nachten met zoon in de kamer slapen.
Maar hij moet toch echt verkassen als nummer 2 half december komt.
(mijn man slaapt trouwens meestal in de studeerkamer. Hij gaat heel laat naar bed en moet er weer vroeg uit. Hij heeft niet zoveel slaap nodig.)
Met de sex geen probleem . Je hoeft toch niet alleen in bed te sexen. Wij zijn creatief haha. En dat lukt want nr. 2 is nu onderweg.
Het samenslapen heeft hier trouwens 'historische' wortels want wij woonden tot voor kort ook op een 2-kamerappartement. Nu hebben we er 4 maar zoonlief gebruikt zijn kamer alleen om in te spelen. Heel af en toe doet hij er ook zijn middagslaapje.
Langzamerhand moeten we wel gaan beginnen met wennen in zijn kamer te slapen anders wordt het straks een probleem met nr 2 denk ik.
@Supersmollie, hoe hebben jullie je oudste aan de 'eigen' kamer laten wennen? Mijn man wil hier een aantal nachten met zoon in de kamer slapen.
woensdag 2 juni 2010 om 19:22
Oudste sliep vanaf dag1 in eigen bed op eigen kamer.
Ging prima sliep ook met 6 weken door.
Jonste nu nog steeds tussen papa&mama hij is bijna 2.
Als íe 3 wordt en een peuterbed krijgt gaat íe bij grote broer op de kamer.
Ik heb er ook ooit een topic over geopend, we hebben ook alles geprobeerd,maar we laten het nu maar zo dan slapen we allemaal heerlijk.
Gaat vast een keertje over.
Ging prima sliep ook met 6 weken door.
Jonste nu nog steeds tussen papa&mama hij is bijna 2.
Als íe 3 wordt en een peuterbed krijgt gaat íe bij grote broer op de kamer.
Ik heb er ook ooit een topic over geopend, we hebben ook alles geprobeerd,maar we laten het nu maar zo dan slapen we allemaal heerlijk.
Gaat vast een keertje over.
woensdag 2 juni 2010 om 20:05
Ik kan dus echt niet slapen met een kind een bed. Niet met mijn 2,5 jarige dochter omdat die zich zo weet te gaan liggen dat ik op het randje lig en niet met mijn 10 weken oude zoon omdat ik bang ben op hem te gaan liggen of dat hij onder de dekens beland. Dochter slaapt vanaf dat ze een week of 8 is op haar eigen kamertje (drie meter bij mij vandaan). De eerste anderhalf jaar sliep ik dan met de babyfoon op zijn hardst naast mijn oor. Mijn zoontje slaapt voorlopig nog in zijn wiegje pal naast me. Hij wordt niet meer wakker 's nachts, maar ik vind het fijn om hem te zien en even te kunnen aaien als ik wakker word. En voorlopig blijft hij nog bij ons op de kamer, het arme kind heeft namelijk nog niet eens een eigen kamertje...
woensdag 2 juni 2010 om 20:20
Ik lees ook vaak dat kinderen alleen bij de ouders in bed slapen als ze ziek zijn. Dan vind ik het juist doodeng! Mijn dochter is nu toevallig ziek, had net 40 graden koorts. Dan ga ik haar dus echt niet tussen ons in leggen, dan krijgt ze het nog veel warmer. In dit geval ga ik liever de halve nacht naast haar bed op de grond zitten met een hand op haar hoofd. Mijn dochter heeft ook een aantal keer flink last van haar luchtwegen gehad. Dan neem ik haar, benauwd en al, dus ook echt niet bij ons in bed omdat ik bang ben dat ze het dan nog benauwder krijgt.
woensdag 2 juni 2010 om 20:28
Ah, hier mag ik nog een keer jubelen over het co-sleepen!
Erg fijn vinden we het, ik denk dat ik daarmee ook namens onze 9 maanden oude zoon kan spreken.
De eerste 3 maanden heeft hij in een wiegje op onze kamer gelegen, tot hij klemvast groeide. Toen moest hij in zijn eigen bed op zijn eigen kamer.
Van wie? Van het CB. En gewoon wennen, samen met het bakeren (das weer een andere discussie, die ik niet wil aanzwengelen trouwens.)
Per nacht kon ik er een keer of 7 uit. Waarna hij al gauw tussenin belandde. Met een stramme rug voor mij als gevolg.
Uiteindelijk hebben we bij IKEA het goedkoopste bedje gekocht en met wat tie-rips hebben we nu een co-sleeper. 's nachts, naar elkaar toe draaien, even drinken en weer verder slapen.
Ik ben uitgerust en ik weet 's ochtends niet hoe vaak we wakker zijn geworden.
En slaapt je kind lekker in z'n eigen bed?. Ook prima. Ieder z'n manier.
Erg fijn vinden we het, ik denk dat ik daarmee ook namens onze 9 maanden oude zoon kan spreken.
De eerste 3 maanden heeft hij in een wiegje op onze kamer gelegen, tot hij klemvast groeide. Toen moest hij in zijn eigen bed op zijn eigen kamer.
Van wie? Van het CB. En gewoon wennen, samen met het bakeren (das weer een andere discussie, die ik niet wil aanzwengelen trouwens.)
Per nacht kon ik er een keer of 7 uit. Waarna hij al gauw tussenin belandde. Met een stramme rug voor mij als gevolg.
Uiteindelijk hebben we bij IKEA het goedkoopste bedje gekocht en met wat tie-rips hebben we nu een co-sleeper. 's nachts, naar elkaar toe draaien, even drinken en weer verder slapen.
Ik ben uitgerust en ik weet 's ochtends niet hoe vaak we wakker zijn geworden.
En slaapt je kind lekker in z'n eigen bed?. Ook prima. Ieder z'n manier.
woensdag 2 juni 2010 om 20:34
quote:Pammie schreef op 02 juni 2010 @ 20:23:
Wij nemen ze dan wel in bed (bij ziekte) maar één van ons verhuisd naar het bed van het zieke kind (meestal man). Ik heb ze graag binnen handbereik mocht er wat zijn. En als er niets is slapen we allemaal lekker.
Daar heb ik nooit aan gedacht! Ik zal het logeerbed op zolder alvast opmaken voor vriendlief .
Nu ik er over nadenk, mijn vader sliep vroeger ook in mijn bed en ik bij mijn moeder als ik ziek was!
Wij nemen ze dan wel in bed (bij ziekte) maar één van ons verhuisd naar het bed van het zieke kind (meestal man). Ik heb ze graag binnen handbereik mocht er wat zijn. En als er niets is slapen we allemaal lekker.
Daar heb ik nooit aan gedacht! Ik zal het logeerbed op zolder alvast opmaken voor vriendlief .
Nu ik er over nadenk, mijn vader sliep vroeger ook in mijn bed en ik bij mijn moeder als ik ziek was!
maandag 12 juli 2010 om 09:02
Ik heb de kinderen graag in hun eigen bed omdat ik het heerlijk vind om alleen in bed te liggen. Als zij er bij liggen slaap ik ook nog eens slechter en word ik altijd wakker in een zeer ongemakkelijke positie met vaan erg rugpijn. Ze komen wel vaak heel vroeg in de ochtend nog even, en dat is prima. Toch die gezelligheid. Ook als ze 's nachts bij me kruipen laat ik ze vaak liggen. Ik denk dat er niet veel tegen is hoor. Vindt iedereen het prettig, gewoon doen. Maar als de kinderen er aan gewend zijn en je wil toch een keer van de gewoonte af, wordt het wel een stuk lastiger om ze uit je bed te houden.
...
