Relaties
alle pijlers
wat voelt hij?
woensdag 16 juni 2010 om 22:50
Ik heb nu sinds 3 maanden een relatie met een jongen. Het stomme is dat ik niet weet wat hij voor me voelt. Hij is heel lief en hij maakt altijd complimentjes, maar verder heb ik niet het idee dat hij verliefd is. Toen we een tijd geleden gemeenschappelijke kennissen tegenkwamen die nog niet van "ons" wisten en ernaar vroegen, zei hij wel dat we een relatie hebben; een paar weken ofzo. Terwijl we toen al 2 maanden hadden. Gister zag ik voor het eerst zijn ouders, toen hij had opgetreden met zijn band. Hij vroeg of ik ook bij zijn ouders ging staan. Hij stelde me niet voor als zijn vriendin, hij stelde me zelfs helemaal niet voor. Toen heb ik mezelf maar voorgesteld. Zei zijn moeder "oh, speel je ook in de band"? Ik zo: nee, nee. Toen ben ik maar weggelopen naar een kennis verderop. Als ik niet bekend ben als zijn vriendin, vond ik het een beetje raar om er dan maar bij te blijven staan. Ik was echt n beetje geschokt dat zijn ouders het nog niet eens wisten. Ik hoef echt niet meteen op audiëntie daar, maar hij had hen op zijn minst in kunnen lichten toch?
Ik vraag me al langer af wat hij voor me voelt, maar ik vind het eng om ernaar te vragen. Het is GEEN gladjakker of player.
Door dit gedoe heb ik mezelf ook afgeremd om mezelf te beschermen en weet ik zo langzamerhand ook niet meer wat ik nou voor hem voel..
Hoe kan ik hem vragen wat hij nou voor me voelt?
Ik vraag me al langer af wat hij voor me voelt, maar ik vind het eng om ernaar te vragen. Het is GEEN gladjakker of player.
Door dit gedoe heb ik mezelf ook afgeremd om mezelf te beschermen en weet ik zo langzamerhand ook niet meer wat ik nou voor hem voel..
Hoe kan ik hem vragen wat hij nou voor me voelt?
woensdag 16 juni 2010 om 22:54
Hoe je hem kunt vragen wat hij nou voor je voelt? Ehmz... wat dacht je van:"Wat voel je nu eigenlijk voor me?"
En als hij dan wil weten waarom je dat vraagt, kun je zeggen:"Bij het optreden van je band vroeg je me om bij je ouders te gaan staan. En die leken niet te weten dat wij al een poosje met elkaar omgaan. Dat vond ik eigenlijk niet zo leuk."
Zo moeilijk is dat toch niet?
En als hij dan wil weten waarom je dat vraagt, kun je zeggen:"Bij het optreden van je band vroeg je me om bij je ouders te gaan staan. En die leken niet te weten dat wij al een poosje met elkaar omgaan. Dat vond ik eigenlijk niet zo leuk."
Zo moeilijk is dat toch niet?
Iets anders
woensdag 16 juni 2010 om 23:08
Jij doet moeilijk over het feit dat hij een paar weken zegt, maar hoe wil je 2 maanden dan noemen? Dat is slechts een paar weken, waarin jullie in eerste instantie nog niets hadden, en later blijkbaar wel iets. Kom ik in mijn berekeningen zelfs op hooguit een paar dagen uit.
Maar misschien, lijkt het je een leuk idee, om nu je toch een relasie hebt, ook eens te communiceren met elkaar. I know, neuken is ook leuk, maar gewoon over dingen kunnen spreken is ook een onderdeel.
Maar misschien, lijkt het je een leuk idee, om nu je toch een relasie hebt, ook eens te communiceren met elkaar. I know, neuken is ook leuk, maar gewoon over dingen kunnen spreken is ook een onderdeel.
woensdag 16 juni 2010 om 23:16
Het gewoon vragen kan natuurlijk maar dat levert ook niet altijd de gewenste reactie op hoor. Sommige mannen willen zich (nog) niet vastleggen. Of denken dat en willen vooral nog niet toegeven dat ze je zó leuk vinden.
Ik herken heel veel in jou verhaal. Ik had in mijn ogen een 'relatie' met iemand maar hij noemde het pertinent niet zo. Ik was niet zijn vriendin en zolang dat zo was ging alles prima. Toen smste 'ie ook HVJ dus ik dacht dat we de goede kant op gingen maar als ik me dan daarnaar gedroeg nam hij weer meer afstand. Ik heb zelfs ook een vergelijkbare eerste ontmoeting gehad met de schoonouders. Hij stelde me niet eens voor en liet me daar gewoon een beetje hangen.
Inmiddels zijn we al weer wat jaartjes verder en hebben we een échte relatie We hebben zelfs samen een huis gekocht. Het is er eigenlijk met de tijd een beetje uit geslopen en vriendjelief is langzamerhand van de vrijgezellenprincipes afgestapt, haha.
Maar dit heeft wel een tijdje geduurd dus. En ik kan me wel super goed voorstellen dat als jij wél al 'sneller' (in zijn ogen dan he) wilt het lastig is om hier geduld voor op te brengen.
Ik herken heel veel in jou verhaal. Ik had in mijn ogen een 'relatie' met iemand maar hij noemde het pertinent niet zo. Ik was niet zijn vriendin en zolang dat zo was ging alles prima. Toen smste 'ie ook HVJ dus ik dacht dat we de goede kant op gingen maar als ik me dan daarnaar gedroeg nam hij weer meer afstand. Ik heb zelfs ook een vergelijkbare eerste ontmoeting gehad met de schoonouders. Hij stelde me niet eens voor en liet me daar gewoon een beetje hangen.
Inmiddels zijn we al weer wat jaartjes verder en hebben we een échte relatie We hebben zelfs samen een huis gekocht. Het is er eigenlijk met de tijd een beetje uit geslopen en vriendjelief is langzamerhand van de vrijgezellenprincipes afgestapt, haha.
Maar dit heeft wel een tijdje geduurd dus. En ik kan me wel super goed voorstellen dat als jij wél al 'sneller' (in zijn ogen dan he) wilt het lastig is om hier geduld voor op te brengen.
donderdag 17 juni 2010 om 02:36
Arme jongen. Hij doet het ook nooit goed. Kom je vrienden tegen, zegt ie wel dat jullie een relatie hebben maar dan......i.p.v. twee maanden zegt ie dat een paar weken is!!
Ik kan me wel voorstellen dat je bij die ouders verwacht had dat ie je zou voorstellen en je je even geen houding wist te geven. Maar je had toch zelf ook iets kunnen zeggen? Of hem vragen waarom hij je niet voor heeft gesteld. Misschien weet hij ook niet meer wat te doen en zeker als je je reactie hebt laten blijken toen hij de "fout" maakte bij die vrienden.
Praten jullie wel eens met elkaar, k bedoel het probleem van een eerder topic dat ie zei van je houden? Dan weet je het toch. En heb je dat niet gedaan, is het het ideale item om over te beginnen zodat je erachter komt wat ie voor je voelt.
Je denkt alles op deze manier kapot, kan ook zijn dat je dat wilt.
Ik kan me wel voorstellen dat je bij die ouders verwacht had dat ie je zou voorstellen en je je even geen houding wist te geven. Maar je had toch zelf ook iets kunnen zeggen? Of hem vragen waarom hij je niet voor heeft gesteld. Misschien weet hij ook niet meer wat te doen en zeker als je je reactie hebt laten blijken toen hij de "fout" maakte bij die vrienden.
Praten jullie wel eens met elkaar, k bedoel het probleem van een eerder topic dat ie zei van je houden? Dan weet je het toch. En heb je dat niet gedaan, is het het ideale item om over te beginnen zodat je erachter komt wat ie voor je voelt.
Je denkt alles op deze manier kapot, kan ook zijn dat je dat wilt.
