Mijn man heeft kanker (2)
maandag 22 oktober 2007 om 23:02
Welkom terug op de digitale snelweg, Mims. Jeetje, 2 maanden al weer. Tijd vliegt en kruipt, we zitten alweer in een ander seizoen. Toen nog zulk prachtig -nou ja.... het blijft NL - weer en nu kunnen we alweer de blaadjes van de straat afvegen. Die blaadjes, die lijken wel iets op jouw proces. Je herinneringen veranderen, je merkt dat je dingen moet hebben loslaten, net zoals die boom zijn blaadjes loslaat. En net zoals die boom straks weer nieuwe blaadjes zal krijgen na de lege kale takken, zo zal jouw herinnering aan Hero ook weer nieuwe blaadjes krijgen. Je doet het nu al; O'Malley was iets dat zo maar weer uit het 'niets' op dook. Een prachtige naam trouwens. Voor wat ik hier gelezen heb past dat beeld van ontdeugend, piraat en Iers perfect bij jou en Hero. Rood maakt het cirkeltje rond; Mopsey, een rode kat, ieren-> roodharig, ierland -> Hero.
Welkom terug op jouw plekkie en veel plezier met en van Malley!
Welkom terug op jouw plekkie en veel plezier met en van Malley!
vandaag ga ik van alles kunnen
dinsdag 23 oktober 2007 om 07:22
Fijn dat je weer online bent Mims, en dat je weer een beetje je eigen leven leeft en het weer een beetje op de rit krijgt. En wat een plezier zullen jullie van het poesje hebben. Weet je wat nog leuker is dan 1 poesje??? 2 poesjes. Zoals ze met elkaar omgaan, spelen, stoeien, wassen, ik kan er geen genoeg van krijgen terwijl die van mij alweer een paar jaar zijn.
Ik ben al een kwartier bezig om een plaatje te plakken maar het lukt helaas niet.
Ik ben al een kwartier bezig om een plaatje te plakken maar het lukt helaas niet.
De wereld biedt genoeg voor ieders behoefte, maar niet voor ieders hebzucht.
dinsdag 23 oktober 2007 om 22:34
Vandaag een moeizame dag gehad, het lijkt wel of er weer een stukje verdriet blootgelegd is. Ik functioneer, maar vanbinnen voel ik me verwond.
En dat is een briljante timing, omdat we morgenmiddag zijn as op mogen halen. Voor het eerst zet ik weer voet op de begraafplaats waar we afscheid van hem hebben moeten nemen. Onvoorstelbaar. Ik kan het nog steeds niet geloven.
Maar morgen dus. Morgen halen we hem op. Zijn vader, moeder en ik. Drie personen op de heenweg, drie personen op de terugweg, en toch een mens extra erbij. Ik kan me er niets bij voorstellen.
En dat is een briljante timing, omdat we morgenmiddag zijn as op mogen halen. Voor het eerst zet ik weer voet op de begraafplaats waar we afscheid van hem hebben moeten nemen. Onvoorstelbaar. Ik kan het nog steeds niet geloven.
Maar morgen dus. Morgen halen we hem op. Zijn vader, moeder en ik. Drie personen op de heenweg, drie personen op de terugweg, en toch een mens extra erbij. Ik kan me er niets bij voorstellen.
Wat wilde ik nou toch typen?
dinsdag 23 oktober 2007 om 22:41
woensdag 24 oktober 2007 om 00:14
Heel veel sterkte morgen, lieve Mims!
Ik heb van jullie gedroomd vannacht, of meer: ik droomde van de crematie van Hero. Waar ik niet eens bij was, en terwijl ik Hero niet eens gekend heb, en jou één keer kort gezien heb. Zoveel indruk maken jullie, meisje.
Moet ook steeds denken aan dat gedichtje van de steen verlegd in de rivier. Ik weet niet eens precies hoe dat gedichtje gaat, maar in combinatie met een Hele Grote Hero, heb ik wel steeds zoiets van 'ja, en dát was dus een Hele Grote Steen.' Want natuurlijk is het vooral jouw rivier die compleet anders is gaan stromen, maar tegelijkertijd zijn er zoveel mensen hier ook, waarvan de rivier een kleine buiging heeft gemaakt. Door te lezen over jouw man, door te lezen over jou en door te lezen over jullie liefde.
Nogmaals. Sterkte morgen.
Ik heb van jullie gedroomd vannacht, of meer: ik droomde van de crematie van Hero. Waar ik niet eens bij was, en terwijl ik Hero niet eens gekend heb, en jou één keer kort gezien heb. Zoveel indruk maken jullie, meisje.
Moet ook steeds denken aan dat gedichtje van de steen verlegd in de rivier. Ik weet niet eens precies hoe dat gedichtje gaat, maar in combinatie met een Hele Grote Hero, heb ik wel steeds zoiets van 'ja, en dát was dus een Hele Grote Steen.' Want natuurlijk is het vooral jouw rivier die compleet anders is gaan stromen, maar tegelijkertijd zijn er zoveel mensen hier ook, waarvan de rivier een kleine buiging heeft gemaakt. Door te lezen over jouw man, door te lezen over jou en door te lezen over jullie liefde.
Nogmaals. Sterkte morgen.
-
woensdag 24 oktober 2007 om 11:13
quote:anemoon schreef op 24 oktober 2007 @ 00:14:
Moet ook steeds denken aan dat gedichtje van de steen verlegd in de rivier. Ik weet niet eens precies hoe dat gedichtje gaat, maar in combinatie met een Hele Grote Hero, heb ik wel steeds zoiets van 'ja, en dát was dus een Hele Grote Steen.' Want natuurlijk is het vooral jouw rivier die compleet anders is gaan stromen, maar tegelijkertijd zijn er zoveel mensen hier ook, waarvan de rivier een kleine buiging heeft gemaakt. Door te lezen over jouw man, door te lezen over jou en door te lezen over jullie liefde.
Nogmaals. Sterkte morgen.Paul de Leeuw - de Steen
Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde het water gaat er anders overheen.
de stroom van een rivier hou je niet tegen het water vind er altijd een weg omheen misschien eens gevuld door sneeuw en regen neemt de rivier mijn kiezel met zich mee om hem dan glad en rond gesleten te laten rusten in de ruwte van de zee.
Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten ik leverde bewijs van mijn bestaan omdat door het verleggen van die ene steen de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan.
Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten ik leverde bewijs van mijn bestaan omdat doordat het verleggen van die ene steen de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan.
Moet ook steeds denken aan dat gedichtje van de steen verlegd in de rivier. Ik weet niet eens precies hoe dat gedichtje gaat, maar in combinatie met een Hele Grote Hero, heb ik wel steeds zoiets van 'ja, en dát was dus een Hele Grote Steen.' Want natuurlijk is het vooral jouw rivier die compleet anders is gaan stromen, maar tegelijkertijd zijn er zoveel mensen hier ook, waarvan de rivier een kleine buiging heeft gemaakt. Door te lezen over jouw man, door te lezen over jou en door te lezen over jullie liefde.
Nogmaals. Sterkte morgen.Paul de Leeuw - de Steen
Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde het water gaat er anders overheen.
de stroom van een rivier hou je niet tegen het water vind er altijd een weg omheen misschien eens gevuld door sneeuw en regen neemt de rivier mijn kiezel met zich mee om hem dan glad en rond gesleten te laten rusten in de ruwte van de zee.
Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten ik leverde bewijs van mijn bestaan omdat door het verleggen van die ene steen de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan.
Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten ik leverde bewijs van mijn bestaan omdat doordat het verleggen van die ene steen de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan.