Relaties
alle pijlers
de enige single in vriendengroep.
zondag 13 juni 2010 om 13:40
Even van me afschrijven.
Ik zit ff in een dipje...alweer...haha..
Binnen het vriendengroepje waar ik zit ben ik nog steeds de enige single....
Sterker nog ik heb dus nooit een relatie gehad en voel de tijd zo dringen (23 jr), aangezien sommige al samenwonen enzo...
Ik schaam daar op de een of andere manier wel voor...voel me zo anders terwijl ik het in veel opzichten (godzijdank) wel beter dan hun heb. Voel me zo'n outcast alsof ze op me neerkijken en me raar vinden of zo.
Het knaagt wel aan me en ik heb gewoon minder zin om met hun nog af te spreken aangezien de onderwerpen en hun interesses nu heel anders zijn dan die van mij en één vriendin echt overal haar vriend meeneemt. Ze gaat daar zelfs zo ver in dat ze afspraken afzegt als haar vriend niet meegaat.
Ik heb alleen 2 vriendinnen die in hetzelfde schuitje als ik zitten en geen relatie hebben en met hun kan ik het wel heel leuk hebben. En daarom spreek ik veel met hun af.
Aan de ene kant denk ik ook wel van hey misschien is het niet zo heel erg dat ik nog geen relatie heb aangezien ik volgend jaar waarschijnlijk voorgoed wil emigreren of een jaar nog een master wil doen in engeland. En dat is moeilijk als je een relatie hebt of al samenwoont, want dan moet je toch rekening houden met de ander. Maar toch... in de tussentijd moet ik het wel uithouden tussen deze blijkbaar zeer verliefde mensen met wie ik het contact niet meer leuk vind en me er niet prettig bij voel pfff... haha
Ik zit ff in een dipje...alweer...haha..
Binnen het vriendengroepje waar ik zit ben ik nog steeds de enige single....
Sterker nog ik heb dus nooit een relatie gehad en voel de tijd zo dringen (23 jr), aangezien sommige al samenwonen enzo...
Ik schaam daar op de een of andere manier wel voor...voel me zo anders terwijl ik het in veel opzichten (godzijdank) wel beter dan hun heb. Voel me zo'n outcast alsof ze op me neerkijken en me raar vinden of zo.
Het knaagt wel aan me en ik heb gewoon minder zin om met hun nog af te spreken aangezien de onderwerpen en hun interesses nu heel anders zijn dan die van mij en één vriendin echt overal haar vriend meeneemt. Ze gaat daar zelfs zo ver in dat ze afspraken afzegt als haar vriend niet meegaat.
Ik heb alleen 2 vriendinnen die in hetzelfde schuitje als ik zitten en geen relatie hebben en met hun kan ik het wel heel leuk hebben. En daarom spreek ik veel met hun af.
Aan de ene kant denk ik ook wel van hey misschien is het niet zo heel erg dat ik nog geen relatie heb aangezien ik volgend jaar waarschijnlijk voorgoed wil emigreren of een jaar nog een master wil doen in engeland. En dat is moeilijk als je een relatie hebt of al samenwoont, want dan moet je toch rekening houden met de ander. Maar toch... in de tussentijd moet ik het wel uithouden tussen deze blijkbaar zeer verliefde mensen met wie ik het contact niet meer leuk vind en me er niet prettig bij voel pfff... haha
zondag 13 juni 2010 om 13:46
Ik heb alleen 2 vriendinnen die in hetzelfde schuitje als ik zitten en geen relatie hebben en met hun kan ik het wel heel leuk hebben. En daarom spreek ik veel met hun af.
Dan ga je toch leuke dingen met hen doen???
Met 23 jaar en dan al zo wanhopig....joh, je hele leven ligt nog open! En schamen? Waarom? Misschien lijken die relaties wel rozegeur en maneschijn...maar jij kan niet bij hen binnen kijken toch?
Ik ben ook de enige single in een vriendengroep (ik ben 57), alle anderen hebben nog steeds of weer een partner. Ik denk dan maar zo: Ik wil een relatie met een leuke man als aanvulling en niet omdat een relatie "hoort"....
Dan ga je toch leuke dingen met hen doen???
Met 23 jaar en dan al zo wanhopig....joh, je hele leven ligt nog open! En schamen? Waarom? Misschien lijken die relaties wel rozegeur en maneschijn...maar jij kan niet bij hen binnen kijken toch?
Ik ben ook de enige single in een vriendengroep (ik ben 57), alle anderen hebben nog steeds of weer een partner. Ik denk dan maar zo: Ik wil een relatie met een leuke man als aanvulling en niet omdat een relatie "hoort"....
zondag 13 juni 2010 om 13:49
Hi TO, het is toch niet zo raar wat je schrijft? In mijn vrijgezellenperiode trok ik ook helemaal niet veel met mijn 'echte vrienden' op maar meer met mensen die in dezelfde fase zaten als mij. Denk je dat je vrienden dat jammer/vreemd zullen vinden? Ik niet hoor! Deel je leven in zoals jij het wilt. En je hebt tijd genoeg, die liefde komt vanzelf wel!
zondag 13 juni 2010 om 13:51
Je bent pas 23. Ik begrijp je gevoelens wel. Echter ligt inderdaad de wereld nog voor jou open.
Contacten komen en gaan in verschillende levensfases. Soms voorgoed, soms kom je weer nader tot elkaar als het weer meer op elkaar gaat lijken.
Voor alles wat gaat, komt weer wat nieuws terecht.
Je hebt overigens een groot voordeel dat je mooie toekomst plannen hebt waar een relatie dus niet inpast. Realiseer je dan ook dat hoewel een relatie best mooi kan zijn, het ook remmend kan werken op je voorgenomen ontwikkeling.
Geniet van je single tijd
Contacten komen en gaan in verschillende levensfases. Soms voorgoed, soms kom je weer nader tot elkaar als het weer meer op elkaar gaat lijken.
Voor alles wat gaat, komt weer wat nieuws terecht.
Je hebt overigens een groot voordeel dat je mooie toekomst plannen hebt waar een relatie dus niet inpast. Realiseer je dan ook dat hoewel een relatie best mooi kan zijn, het ook remmend kan werken op je voorgenomen ontwikkeling.
Geniet van je single tijd
zondag 13 juni 2010 om 14:03
Ik zou ook nog even wachten en gewoon naar Engeland gaan. Kun je daar leuke andere studenten ontmoeten die niet op hun 23e al ingegraven zitten met hun vriend. Lijkt me stukken leuker dan nu al te gaan hokken, dus geniet er van en hou de stellen inderdaad even wat meer op afstand, dat mag best! En ff voor de zekerheid: je bent NIET laat (...en wat dan nog) je vrienden zijn vroeg met settelen (en mogelijk behoorlijk burgerlijk).
zondag 13 juni 2010 om 15:58
thnx door jullie berichten voel me al een stuk beter!
Maar is 23 jr nog te jong om te settelen etc? Want ik vind dat zelf van niet (hoewel ik er niet aan moet denken om nu samen te wonen), maar het kan ook zijn dat ik een vervormd beeld van de werkelijkheid heb.
Veel vrienden van mij zijn al vanaf hun 18e / 19e bij elkaar.
Ik wil aan de ene kant vóór mijn 24e een vriend maar ik heb nog zoveel plannen voor na mijn afstuderen....ik wil nog zoveel van de wereld zien.
Het grappige is dat die 2 single vriendinnen van me die 22 zijn en ook nooit een relatie hebben gehad met hele andere dingen bezig zijn en daardoor ook veel prettiger zijn in de omgang. Zo zijn ze bezig met afstuderen/nieuwe dingen doen, lekker sporten, lol maken uitgaan etc.
Maar die vrienden van mij hebben het alleen maar over tuinstoelen, hun huis, hun vriend etc. en doen/denken alleen maar dingen die mensen van onze leeftijd ook doen als hun vriend bijv. een maand weg is.
Maar is 23 jr nog te jong om te settelen etc? Want ik vind dat zelf van niet (hoewel ik er niet aan moet denken om nu samen te wonen), maar het kan ook zijn dat ik een vervormd beeld van de werkelijkheid heb.
Veel vrienden van mij zijn al vanaf hun 18e / 19e bij elkaar.
Ik wil aan de ene kant vóór mijn 24e een vriend maar ik heb nog zoveel plannen voor na mijn afstuderen....ik wil nog zoveel van de wereld zien.
Het grappige is dat die 2 single vriendinnen van me die 22 zijn en ook nooit een relatie hebben gehad met hele andere dingen bezig zijn en daardoor ook veel prettiger zijn in de omgang. Zo zijn ze bezig met afstuderen/nieuwe dingen doen, lekker sporten, lol maken uitgaan etc.
Maar die vrienden van mij hebben het alleen maar over tuinstoelen, hun huis, hun vriend etc. en doen/denken alleen maar dingen die mensen van onze leeftijd ook doen als hun vriend bijv. een maand weg is.
zondag 13 juni 2010 om 20:40
Je hebt niets wat je tegenhoud op dit moment om je dromen te leven, daarentegen heb je nu ook geen veilige thuishaven op het moment om weer bij terug te keren.( behalve dan natuurlijk je familie en vrienden)
Die thuishaven is leuk maar zorgt dat het anker waar je scheepje aan vast ligt wel zwaarder word en je beter nadenkt voor je weer weg gaat....
Want ik spreek uit ervaring... bijna een jaar geleden, 23 jaar, afgestudeerd en klaar voor het echte leven, vol plannen over mijn eigen toekomst en een paar maanden later, kreeg ik wat met de kerel van mijn dromen.
Ik riep altijd heel hard dat ik wilde werken in het buitenland en minimaal een jaar wilde reizen. Dat werken in het buitenland heb ik ook gedaan,4 maanden lang, het was super maar ik heb hem ontzettend gemist en ga zeker niet langer dan 4 maanden weer weg van hem... De reizen komen dus nog wel, niet een jaar maar in stukjes gehakt van 4 maanden, wel zal ik hem dan waarschijnlijk ook weer behoorlijk missen.
Kortom, een stuk makkelijker om geen vent te hebben, zodat je kan doen wat je leuk vind en je niet tegen laat houden door je gemis...
Bedenk allemaal wat voor leuke dingen je gaat doen... en dat die dus een stuk lastiger zijn als je wel een vriendje hebt.
Laat je trouwens niet tegenhouden als je wel een vriendje krijgt, die het echt is.... om wel te gaan. ( op reis/ naar engeland weet ik wat... overal valt wel weer een mouw aan te passen!
Ook ik was de eeuwige single en juist op het moment dat het absoluut niet uitkwam en ik geen behoefte had aan een kerel in mijn leven kwam deze voorbij. Toch wel te leuk, om gewoon te laten passeren.
Probeer je bezette vriendinnen niet te laten vallen, is er een reden toe? Lopen ze je te pushen dat je ook op date moet of te koppelen? Zelf vond ik dat altijd verschrikkelijk maar kwam er laatst achter dat ik het nu zelf ook doe... gewoon omdat ik graag wil dat ze net zo gelukkig zijn als ik. ( ben er wel mee gestopt hoor! ) Vroeger toen we beiden single waren, had ik het ook altijd met hen over de liefde en daten en het hele gebeuren, alleen dan was het gelijkwaardiger... Nu kan het behoorlijk ongemakkelijk voelen.
Zijn er geen andere gespreksonderwerpen waar je het met die vriendinnen over kunt hebben? Blijven ze ook wel geïnteresseerd in jouw leven? Zo niet, dan is het beter schluss... komt het nog maar van 1 kant en krijg je er eigenlijk alleen maar frustratie van terug.
Heel veel succes met al je mooie plannen maak ze waar he! Laat de gedachte van een vriendje even schieten, want hoe cliché als je er niet naar zoekt, kom je ze tegen. Concentreer je nu gewoon op de mensen die jou positieve energie geven...
Die thuishaven is leuk maar zorgt dat het anker waar je scheepje aan vast ligt wel zwaarder word en je beter nadenkt voor je weer weg gaat....
Want ik spreek uit ervaring... bijna een jaar geleden, 23 jaar, afgestudeerd en klaar voor het echte leven, vol plannen over mijn eigen toekomst en een paar maanden later, kreeg ik wat met de kerel van mijn dromen.
Ik riep altijd heel hard dat ik wilde werken in het buitenland en minimaal een jaar wilde reizen. Dat werken in het buitenland heb ik ook gedaan,4 maanden lang, het was super maar ik heb hem ontzettend gemist en ga zeker niet langer dan 4 maanden weer weg van hem... De reizen komen dus nog wel, niet een jaar maar in stukjes gehakt van 4 maanden, wel zal ik hem dan waarschijnlijk ook weer behoorlijk missen.
Kortom, een stuk makkelijker om geen vent te hebben, zodat je kan doen wat je leuk vind en je niet tegen laat houden door je gemis...
Bedenk allemaal wat voor leuke dingen je gaat doen... en dat die dus een stuk lastiger zijn als je wel een vriendje hebt.
Laat je trouwens niet tegenhouden als je wel een vriendje krijgt, die het echt is.... om wel te gaan. ( op reis/ naar engeland weet ik wat... overal valt wel weer een mouw aan te passen!
Ook ik was de eeuwige single en juist op het moment dat het absoluut niet uitkwam en ik geen behoefte had aan een kerel in mijn leven kwam deze voorbij. Toch wel te leuk, om gewoon te laten passeren.
Probeer je bezette vriendinnen niet te laten vallen, is er een reden toe? Lopen ze je te pushen dat je ook op date moet of te koppelen? Zelf vond ik dat altijd verschrikkelijk maar kwam er laatst achter dat ik het nu zelf ook doe... gewoon omdat ik graag wil dat ze net zo gelukkig zijn als ik. ( ben er wel mee gestopt hoor! ) Vroeger toen we beiden single waren, had ik het ook altijd met hen over de liefde en daten en het hele gebeuren, alleen dan was het gelijkwaardiger... Nu kan het behoorlijk ongemakkelijk voelen.
Zijn er geen andere gespreksonderwerpen waar je het met die vriendinnen over kunt hebben? Blijven ze ook wel geïnteresseerd in jouw leven? Zo niet, dan is het beter schluss... komt het nog maar van 1 kant en krijg je er eigenlijk alleen maar frustratie van terug.
Heel veel succes met al je mooie plannen maak ze waar he! Laat de gedachte van een vriendje even schieten, want hoe cliché als je er niet naar zoekt, kom je ze tegen. Concentreer je nu gewoon op de mensen die jou positieve energie geven...
zondag 13 juni 2010 om 22:24
zondag 13 juni 2010 om 22:32
Waarom klinkt dat denigrerend? Ik heb geen relatie en als ik daarvan baal wijs ik mezelf op de dingen die ik WEL heb. In het kader van "tel je zegeningen". En dan ben ik bijv. heel dankbaar voor mijn goede gezondheid. Er zijn zoveel mensen die dat geluk niet hebben, ik voel me erg bevoorrecht dat ik tot nu toe zo'n mazzel heb gehad met mijn gezondheid.
zondag 13 juni 2010 om 23:14
Dit had mijn verhaal kunnen zijn! Alleen ben ik ietsje ouder dan jij (26). Al mijn vrienden hebben een relatie en wonen ook samen. Ik schaam me niet echt dat ik nog single ben, maar ik heb wel het gevoel dat ik me constant moet verdedigen waarom ik geen vriend heb. En hoe ouder ik word, hoe meer ik die vervelende vragen (waarom heb jij nog steeds geen vriend etc etc) krijg. En dat doet zeer. Dus ik begrijp je heel goed!quote:Lunatik schreef op 13 juni 2010 @ 20:40:
Zelf vond ik dat altijd verschrikkelijk maar kwam er laatst achter dat ik het nu zelf ook doe... gewoon omdat ik graag wil dat ze net zo gelukkig zijn als ik. ( ben er wel mee gestopt hoor! ) Vroeger toen we beiden single waren, had ik het ook altijd met hen over de liefde en daten en het hele gebeuren, alleen dan was het gelijkwaardiger... Nu kan het behoorlijk ongemakkelijk voelen.Dit is trouwens precies de reden waarom het niet leuk is om als enige single te zijn in een vriendengroep. Het lijkt altijd alsof mensen met wel een relatie zich gelukkiger (lees= beter) voelen/zijn dan de single mensen. Zo frustrerend is dat! Dan voel je je af en toe al behoorlijk kut omdat je single bent en dan krijg je dit er ook nog bij. (@ Lunatik, dit is geen persoonlijke aanval naar jou toe! Maar dit is het beeld wat ik heb van mijn ervaringen en toevallig schrijf jij hier over.)
Zelf vond ik dat altijd verschrikkelijk maar kwam er laatst achter dat ik het nu zelf ook doe... gewoon omdat ik graag wil dat ze net zo gelukkig zijn als ik. ( ben er wel mee gestopt hoor! ) Vroeger toen we beiden single waren, had ik het ook altijd met hen over de liefde en daten en het hele gebeuren, alleen dan was het gelijkwaardiger... Nu kan het behoorlijk ongemakkelijk voelen.Dit is trouwens precies de reden waarom het niet leuk is om als enige single te zijn in een vriendengroep. Het lijkt altijd alsof mensen met wel een relatie zich gelukkiger (lees= beter) voelen/zijn dan de single mensen. Zo frustrerend is dat! Dan voel je je af en toe al behoorlijk kut omdat je single bent en dan krijg je dit er ook nog bij. (@ Lunatik, dit is geen persoonlijke aanval naar jou toe! Maar dit is het beeld wat ik heb van mijn ervaringen en toevallig schrijf jij hier over.)
zondag 13 juni 2010 om 23:16
quote:yoyo2 schreef op 13 juni 2010 @ 22:24:
[...]
Dat vroeg ik me ook af.
Het klinkt namelijk nogal denigrerend.
Het is helemaal niet denigrerend. Zij hebben het "goed" voor elkaar aangezien ze een relatie/vastiheid hebben (wat ik ook graag wil) en aan de andere kant heb ik het beter voor elkaar dat ik hoger opgeleid ben, straks een mooie carriere heb (en daardoor straks zelfstandig en onafhankelijk ben ) en
(sport)talenten heb, die zij weer niet kunnen/hebben.
[...]
Dat vroeg ik me ook af.
Het klinkt namelijk nogal denigrerend.
Het is helemaal niet denigrerend. Zij hebben het "goed" voor elkaar aangezien ze een relatie/vastiheid hebben (wat ik ook graag wil) en aan de andere kant heb ik het beter voor elkaar dat ik hoger opgeleid ben, straks een mooie carriere heb (en daardoor straks zelfstandig en onafhankelijk ben ) en
(sport)talenten heb, die zij weer niet kunnen/hebben.
zondag 13 juni 2010 om 23:16
quote:Lunatik schreef op 13 juni 2010 @ 20:40:
Je hebt niets wat je tegenhoud op dit moment om je dromen te leven, daarentegen heb je nu ook geen veilige thuishaven op het moment om weer bij terug te keren.( behalve dan natuurlijk je familie en vrienden)
Die thuishaven is leuk maar zorgt dat het anker waar je scheepje aan vast ligt wel zwaarder word en je beter nadenkt voor je weer weg gaat....
Want ik spreek uit ervaring... bijna een jaar geleden, 23 jaar, afgestudeerd en klaar voor het echte leven, vol plannen over mijn eigen toekomst en een paar maanden later, kreeg ik wat met de kerel van mijn dromen.
Ik riep altijd heel hard dat ik wilde werken in het buitenland en minimaal een jaar wilde reizen. Dat werken in het buitenland heb ik ook gedaan,4 maanden lang, het was super maar ik heb hem ontzettend gemist en ga zeker niet langer dan 4 maanden weer weg van hem... De reizen komen dus nog wel, niet een jaar maar in stukjes gehakt van 4 maanden, wel zal ik hem dan waarschijnlijk ook weer behoorlijk missen.
Kortom, een stuk makkelijker om geen vent te hebben, zodat je kan doen wat je leuk vind en je niet tegen laat houden door je gemis...
Bedenk allemaal wat voor leuke dingen je gaat doen... en dat die dus een stuk lastiger zijn als je wel een vriendje hebt.
Laat je trouwens niet tegenhouden als je wel een vriendje krijgt, die het echt is.... om wel te gaan. ( op reis/ naar engeland weet ik wat... overal valt wel weer een mouw aan te passen!
Ook ik was de eeuwige single en juist op het moment dat het absoluut niet uitkwam en ik geen behoefte had aan een kerel in mijn leven kwam deze voorbij. Toch wel te leuk, om gewoon te laten passeren.
Probeer je bezette vriendinnen niet te laten vallen, is er een reden toe? Lopen ze je te pushen dat je ook op date moet of te koppelen? Zelf vond ik dat altijd verschrikkelijk maar kwam er laatst achter dat ik het nu zelf ook doe... gewoon omdat ik graag wil dat ze net zo gelukkig zijn als ik. ( ben er wel mee gestopt hoor! ) Vroeger toen we beiden single waren, had ik het ook altijd met hen over de liefde en daten en het hele gebeuren, alleen dan was het gelijkwaardiger... Nu kan het behoorlijk ongemakkelijk voelen.
Zijn er geen andere gespreksonderwerpen waar je het met die vriendinnen over kunt hebben? Blijven ze ook wel geïnteresseerd in jouw leven? Zo niet, dan is het beter schluss... komt het nog maar van 1 kant en krijg je er eigenlijk alleen maar frustratie van terug.
Heel veel succes met al je mooie plannen maak ze waar he! Laat de gedachte van een vriendje even schieten, want hoe cliché als je er niet naar zoekt, kom je ze tegen. Concentreer je nu gewoon op de mensen die jou positieve energie geven...Thnx Lunatik aan jouw verhaal heb ik veel
x
Je hebt niets wat je tegenhoud op dit moment om je dromen te leven, daarentegen heb je nu ook geen veilige thuishaven op het moment om weer bij terug te keren.( behalve dan natuurlijk je familie en vrienden)
Die thuishaven is leuk maar zorgt dat het anker waar je scheepje aan vast ligt wel zwaarder word en je beter nadenkt voor je weer weg gaat....
Want ik spreek uit ervaring... bijna een jaar geleden, 23 jaar, afgestudeerd en klaar voor het echte leven, vol plannen over mijn eigen toekomst en een paar maanden later, kreeg ik wat met de kerel van mijn dromen.
Ik riep altijd heel hard dat ik wilde werken in het buitenland en minimaal een jaar wilde reizen. Dat werken in het buitenland heb ik ook gedaan,4 maanden lang, het was super maar ik heb hem ontzettend gemist en ga zeker niet langer dan 4 maanden weer weg van hem... De reizen komen dus nog wel, niet een jaar maar in stukjes gehakt van 4 maanden, wel zal ik hem dan waarschijnlijk ook weer behoorlijk missen.
Kortom, een stuk makkelijker om geen vent te hebben, zodat je kan doen wat je leuk vind en je niet tegen laat houden door je gemis...
Bedenk allemaal wat voor leuke dingen je gaat doen... en dat die dus een stuk lastiger zijn als je wel een vriendje hebt.
Laat je trouwens niet tegenhouden als je wel een vriendje krijgt, die het echt is.... om wel te gaan. ( op reis/ naar engeland weet ik wat... overal valt wel weer een mouw aan te passen!
Ook ik was de eeuwige single en juist op het moment dat het absoluut niet uitkwam en ik geen behoefte had aan een kerel in mijn leven kwam deze voorbij. Toch wel te leuk, om gewoon te laten passeren.
Probeer je bezette vriendinnen niet te laten vallen, is er een reden toe? Lopen ze je te pushen dat je ook op date moet of te koppelen? Zelf vond ik dat altijd verschrikkelijk maar kwam er laatst achter dat ik het nu zelf ook doe... gewoon omdat ik graag wil dat ze net zo gelukkig zijn als ik. ( ben er wel mee gestopt hoor! ) Vroeger toen we beiden single waren, had ik het ook altijd met hen over de liefde en daten en het hele gebeuren, alleen dan was het gelijkwaardiger... Nu kan het behoorlijk ongemakkelijk voelen.
Zijn er geen andere gespreksonderwerpen waar je het met die vriendinnen over kunt hebben? Blijven ze ook wel geïnteresseerd in jouw leven? Zo niet, dan is het beter schluss... komt het nog maar van 1 kant en krijg je er eigenlijk alleen maar frustratie van terug.
Heel veel succes met al je mooie plannen maak ze waar he! Laat de gedachte van een vriendje even schieten, want hoe cliché als je er niet naar zoekt, kom je ze tegen. Concentreer je nu gewoon op de mensen die jou positieve energie geven...Thnx Lunatik aan jouw verhaal heb ik veel
x
zondag 13 juni 2010 om 23:21
een vriendin van 23 van me die ook geen hobbies heeft of wat dan ook en samenwoont en haar vriend overal naartoe moet meeslepen zoals beschreven in de OP zei laatst nog dat ze nu niet meer weet wat ze met haar leven moet. En dat begrijp ik dan weer niet....ik bedoel hoe kun je op je 23e niet weten wat je met je leven moet?
woensdag 16 juni 2010 om 22:59
Ik herken het echt helemaal. Ik ben ook 23 en dus de enigste single in mijn vriendengroepje. Heb nog nooit een relatie gehad. Soms is het behoorlijk vervelend omdat mensen er altijd maar naar vragen. Ook bij familiebezoekjes komt het altijd maar weer aan de orde. Altijd maar weer uitleggen waarom er nog geen vriendje is. Mijn familie is niet al te groot en ook daar ben ik ook nog de enigste die geen relatie heeft. Ach ja, soms voel ik me er rot door, maar het is niet anders. 
zaterdag 19 juni 2010 om 19:37
Ja klopt ik krijg ook echt rare opmerkingen van de omgeving dat t tijd wordt en zo en ik weet gewoon niet hoe ik ermee om moet gaan en of ik me daardoor moet laten beinvloeden. Laatst ook ik kwam samen met een vriendin een vage kennis tegen. En die vroeg aan ons hoe het in de liefde ging aangezien ze ons al 2 jaar niet gezien had. Mn vriendin zei natuurlijk ja ik woon inmiddels samen en X heeft ook al een nieuwe liefde. Toen keek die vage kennis mij aan en vroeg en jij bent zeker nog steeds single ( ze herinnerde zich 2 jaar terug toen ik een jongen die niet zo lief voor mij was niet zo goed had behandeld)? Ja ik dacht het is inmiddels al 2 jaar geleden maar ja voor jou is er blijkbaar niks veranderd. Ik dacht echt van nou jaaaaaa zeg wat een rotopmerking. Het kwam echt hard aan. Ik bedoel wat heb ik nou aan die opmerkingen? Daarmee kan ik toch niks aan mijn situatie veranderen of het proces versnellen? Hoe moet ik met deze reacties omgaan?
zaterdag 19 juni 2010 om 21:20
zondag 20 juni 2010 om 10:26
Klopt. Altijd vervelend dat soort opmerkingen. Maar het boeit mij niet echt wat andere mensen ervan zeggen. Ik ben verder gelukkig en ik loopt vast wel iemand tegen het lijft. Zelf ben ik er verlegen ingesteld, dus duurt het gewoon wat langer. Durf niet zomaar op iemand af te stappen, ben ik iets te onzeker voor.
zondag 20 juni 2010 om 11:39
quote:Grapefruity schreef op 13 juni 2010 @ 15:58:
thnx door jullie berichten voel me al een stuk beter!
Maar is 23 jr nog te jong om te settelen etc? Want ik vind dat zelf van niet (hoewel ik er niet aan moet denken om nu samen te wonen), maar het kan ook zijn dat ik een vervormd beeld van de werkelijkheid heb.
Veel vrienden van mij zijn al vanaf hun 18e / 19e bij elkaar.
Ik wil aan de ene kant vóór mijn 24e een vriend maar ik heb nog zoveel plannen voor na mijn afstuderen....ik wil nog zoveel van de wereld zien.
Het grappige is dat die 2 single vriendinnen van me die 22 zijn en ook nooit een relatie hebben gehad met hele andere dingen bezig zijn en daardoor ook veel prettiger zijn in de omgang. Zo zijn ze bezig met afstuderen/nieuwe dingen doen, lekker sporten, lol maken uitgaan etc.
Maar die vrienden van mij hebben het alleen maar over tuinstoelen, hun huis, hun vriend etc. en doen/denken alleen maar dingen die mensen van onze leeftijd ook doen als hun vriend bijv. een maand weg is.
Waarom zou je je altijd met anderen vergelijken en dan constateren dat zij het beter of slechter hebben? Ik begrijp dat niet. Je kunt helemaal niet bij anderen achter de voordeur kijken.
23 jaar Lijkt me niet te jong om je te settelen, mits je er aan toe bent en dat bepaalt iedereen voor zichzelf. Bedenk wel dat veel van die relaties nog voor het 30ste jaar uit gaan. Dat is mij ook gebeurd. En dan begin je gewoon opnieuw.
Mss is 23 jaar wél te jong om voldoende zelfvertrouwen te hebben om je eigen lijn en richting in je leven te bepalen en je niet te laten leiden door 'hoe het hoort' en 'hoe het zou moeten'. Ik ben nu 33 en een stuk wijzer
Zeker als je kinderen wilt heb je nog zeeën van tijd (ik wil ze niet).
thnx door jullie berichten voel me al een stuk beter!
Maar is 23 jr nog te jong om te settelen etc? Want ik vind dat zelf van niet (hoewel ik er niet aan moet denken om nu samen te wonen), maar het kan ook zijn dat ik een vervormd beeld van de werkelijkheid heb.
Veel vrienden van mij zijn al vanaf hun 18e / 19e bij elkaar.
Ik wil aan de ene kant vóór mijn 24e een vriend maar ik heb nog zoveel plannen voor na mijn afstuderen....ik wil nog zoveel van de wereld zien.
Het grappige is dat die 2 single vriendinnen van me die 22 zijn en ook nooit een relatie hebben gehad met hele andere dingen bezig zijn en daardoor ook veel prettiger zijn in de omgang. Zo zijn ze bezig met afstuderen/nieuwe dingen doen, lekker sporten, lol maken uitgaan etc.
Maar die vrienden van mij hebben het alleen maar over tuinstoelen, hun huis, hun vriend etc. en doen/denken alleen maar dingen die mensen van onze leeftijd ook doen als hun vriend bijv. een maand weg is.
Waarom zou je je altijd met anderen vergelijken en dan constateren dat zij het beter of slechter hebben? Ik begrijp dat niet. Je kunt helemaal niet bij anderen achter de voordeur kijken.
23 jaar Lijkt me niet te jong om je te settelen, mits je er aan toe bent en dat bepaalt iedereen voor zichzelf. Bedenk wel dat veel van die relaties nog voor het 30ste jaar uit gaan. Dat is mij ook gebeurd. En dan begin je gewoon opnieuw.
Mss is 23 jaar wél te jong om voldoende zelfvertrouwen te hebben om je eigen lijn en richting in je leven te bepalen en je niet te laten leiden door 'hoe het hoort' en 'hoe het zou moeten'. Ik ben nu 33 en een stuk wijzer
Zeker als je kinderen wilt heb je nog zeeën van tijd (ik wil ze niet).
zondag 20 juni 2010 om 13:26
Ja klopt ik krijg ook echt rare opmerkingen van de omgeving dat t tijd wordt en zo en ik weet gewoon niet hoe ik ermee om moet gaan en of ik me daardoor moet laten beinvloeden.
Laat je er vooral niet door beinvloeden, want waarom vind de omgeving dat het tijd wordt? Beetje rare overtuiging en nogal bekrompen als je het mij vraagt.
Alsof een relatie zaligmakend is.
Wat is er mis met single zijn? Er zijn miljoenen singles en alleenstaanden in NL, en die zijn echt niet raar hoor.
Je komt je partner pas tegen als daar de tijd voor rijp is. Je hebt geen partner, dus kennelijk is het voor jou de tijd nog niet.
Niks mis mee toch?
Straal uit dat je het naar je zin hebt in je eentje en dat je het prima vindt zo, dat je best open staat voor een relatie maar dat ie zich nog niet heeft aangediend.
Althans, als je dat zo voelt.
Laat je niet opjutten door je omgeving hoor. Je bent nog hartstikke jong en die man komt vanzelf.
Er zijn er ook genoeg die zichzelf in een relatie duwen, obessief op zoek zijn "omdat het zo hoort" en daardoor de ene na de andere miskleun te verwerken krijgen of gewoon niet happy zijn in de relatie.
Dan kun je toch beter lekker alleen zijn?
Laat je er vooral niet door beinvloeden, want waarom vind de omgeving dat het tijd wordt? Beetje rare overtuiging en nogal bekrompen als je het mij vraagt.
Alsof een relatie zaligmakend is.
Wat is er mis met single zijn? Er zijn miljoenen singles en alleenstaanden in NL, en die zijn echt niet raar hoor.
Je komt je partner pas tegen als daar de tijd voor rijp is. Je hebt geen partner, dus kennelijk is het voor jou de tijd nog niet.
Niks mis mee toch?
Straal uit dat je het naar je zin hebt in je eentje en dat je het prima vindt zo, dat je best open staat voor een relatie maar dat ie zich nog niet heeft aangediend.
Althans, als je dat zo voelt.
Laat je niet opjutten door je omgeving hoor. Je bent nog hartstikke jong en die man komt vanzelf.
Er zijn er ook genoeg die zichzelf in een relatie duwen, obessief op zoek zijn "omdat het zo hoort" en daardoor de ene na de andere miskleun te verwerken krijgen of gewoon niet happy zijn in de relatie.
Dan kun je toch beter lekker alleen zijn?
zondag 20 juni 2010 om 22:07
@Grapefruity, dat is inderdaad irritant, vooroordelen en de hele tijd dat gekoppel. Maar denk je niet dat je vriendin die geen hobbies heeft en niks doet en overal haar vriend naar toe sleept dit doet met een reden... namelijk dat ze het zelf niet durft, en misschien wel met bewondering naar jou als ' vrouw van de wereld, die haar eigen gang gaat' kijkt? Dat graag zelf ook zou durven, maar om weet ik veel welke reden, dat niet doet?
Over de opmerkingen van die kennis... sommige mensen rooien alles zo goed in hun eentje, hebben geen relatie nodig, om gelukkig te zijn, stralen dat uit of doen alsof ( misschien ben jij er ook zo een) . Als jij in je vorige relatie niet zo goed behandelt bent, was het misschien de gedachte van die kennis dat het moeilijk voor je zal zijn weer een relatie aan te gaan..
Mensen zijn ook nog steeds stomverbaasd als ze horen dat ik (voor mij) 'al' 9 maanden samen ben met dezelfde kerel....
@Festini-ijsje... Ik zeg niet dat je niet gelukkig kunt zijn zonder relatie, misschien nog wel gelukkiger dan mensen met een relatie. Want je bent misschien wel samen met iemand en daardoor gelukkig, je legt ook geluk in iemand anders handen, stelt je kwetsbaar op, want alleen dan leer je elkaar kennen en alleen dan werkt het. ( hoor mij de relatiedeskundige ' laat me niet lachen')
Ik was absoluut gelukkig in mijn eentje, maar weet ook dat je jezelf behoorlijk tegen kan houden in iemand die je leuk vind leren kennen en dat is het geval bij dat vriendinnetje van mij en mijn broertje... Bang om pijn gedaan te worden, en daarom de boot maar afhouden. Heel logisch, maar niet alle kerels/vrouwen blijken hetzelfde. Dat bedoelde ik met ' het net zo gelukkig als mij zijn'
( En deze reactie is omdat ik je post snap, en graag mijn punt wilde toelichten)
Allemaal gewoon lekker blijven genieten van al het leuks het leven brengt!
Over de opmerkingen van die kennis... sommige mensen rooien alles zo goed in hun eentje, hebben geen relatie nodig, om gelukkig te zijn, stralen dat uit of doen alsof ( misschien ben jij er ook zo een) . Als jij in je vorige relatie niet zo goed behandelt bent, was het misschien de gedachte van die kennis dat het moeilijk voor je zal zijn weer een relatie aan te gaan..
Mensen zijn ook nog steeds stomverbaasd als ze horen dat ik (voor mij) 'al' 9 maanden samen ben met dezelfde kerel....
@Festini-ijsje... Ik zeg niet dat je niet gelukkig kunt zijn zonder relatie, misschien nog wel gelukkiger dan mensen met een relatie. Want je bent misschien wel samen met iemand en daardoor gelukkig, je legt ook geluk in iemand anders handen, stelt je kwetsbaar op, want alleen dan leer je elkaar kennen en alleen dan werkt het. ( hoor mij de relatiedeskundige ' laat me niet lachen')
Ik was absoluut gelukkig in mijn eentje, maar weet ook dat je jezelf behoorlijk tegen kan houden in iemand die je leuk vind leren kennen en dat is het geval bij dat vriendinnetje van mij en mijn broertje... Bang om pijn gedaan te worden, en daarom de boot maar afhouden. Heel logisch, maar niet alle kerels/vrouwen blijken hetzelfde. Dat bedoelde ik met ' het net zo gelukkig als mij zijn'
( En deze reactie is omdat ik je post snap, en graag mijn punt wilde toelichten)
Allemaal gewoon lekker blijven genieten van al het leuks het leven brengt!
