**LDR deel 14**

Ik weet even niet hoe ik hier terecht kom maar opeens zit ik een filmpje van balkenende die uit volle borst het io vivat zingt te kijken op youtube

Nou leuke discussies voeren jullie. Volgens mij is juist de katholieke kerk sletterig en mag je daar altijd trouwen zolang een van de twee maar katholiek is, maar dat ga ik nog uitzoeken.

Zelf geloftes schrijven. No way. Echt niet. Ik zou ook helemaal niet weten wat ik zou willen zeggen. Dus we doen maar het standaard riedeltje. Vind dat eigenlijk wel mooi. Misschien dat ik het dan in het Duits zeg trouwens en ik wil ook graag een paar duitse liedjes tijdens de mis. Hopelijk is vriends koor bereid wat in het Duits te zingen.

Ik vind trouwens dat een kerkelijke ceremonie juist wel thuis hoort in de kerk. Voor een burgerlijk huwelijk vind ik een andere locatie wel leuk.

Marg, ik wil helemaal geen communie tijdens de dienst. Dus ook niet dat iedereen kan kiezen of die naar voren gaat of niet, maar volgens mij hoeft dat niet standaard in de mis en anders vinden wij wel een oplossing. Zelf ga ik nooit naar de communie, ik vind dat je dat alleen moet doen als je erin geloofd. Een avondmaal dienst in de protestantse kerk vind ik wel mooi. Maar ook niet tijdens een bruiloft. Ik vind het wel lastig dat de protestantse kerk in NL zo verdeeld is, want ik heb moeite met een paar dingen uit de katholieke kerk, maar ik vind het nog steeds een beter alternatief dan een gemeente waar ik helemaal niets van weet. Zeker omdat ik ook niet van plan ben om actief te worden binnen een kerkgemeenschap.

Oh mijn verloofde wil de pc.

Maar je mag toch eigenlijk niet ter communie als protestant? Ik herinner me het relletje met prinses Juliana die op het huwelijk van Maurits en Marilene een hostie was gaan halen (waarom ik dit soort dingen weet). En mijn vader mocht ook niet ter communie toen hij les gaf op een katholieke school en er een mis was. Zijn jongste dochter zat ondertussen wel niks vermoedend een hostie naar binnen te schuiven, maar die was tien en onder de indruk was de hele gang van zaken.



Ziet iemand de wedstrijd Brazilië - Ivoorkust escaleren? Ik kijk alleen vanwege de mooie Braziliaanse mannen maar het is best entertainen. En zielig.

Gefeliciteerd hoor!!! Echt leuk. Toen ik klein was 8 of 10 of zo dacht ik dat ik nooit zou trouwen, want ik vond alle bruiloften waar ik was geweest maar saai, en later toen ik puber werd vond ik het hopeloos ouderwetsch. Maar als ik dit nu zo allemaal lees is het toch wel erg leuk. De laatste bruiloften die ik heb gehad waren overigens allemaal heel erg leuk, dus ik ben niet meer zo anti als toen ik 10 was.



Zie hier ook dat ik vaderdag helemaal ben vergeten. Oeps. Nou ja, mijn pa geeft daar toch nooit zo veel om (hij wilde toen we klein waren al nooit een kadootje voor vaderdag. "Geef me maar een kus" zei hij altijd). Zal hem morgen even bellen (ligt nu misschien al op bed).



Net lief eindelijk weer eens gesproken op Skype, doet de computer raar. Toen ik naar mijn andere computer in het laboratoriumpje dat we hier hebben wilde gaan, zat het daar tjokvol met mensen die op zondag werken. Daar ga ik niet tussen zitten Skypen natuurlijk. Nou ja, morgen is er weer een dag.



Kleren naaien heb ik nooit gedaan. Breien doe ik soms wel, maar dat is allemaal op arbeidstherapeutische basis. Dan zoek ik een moeilijk patroon op en ga er helemaal op in, was goed tijdens de stress van het promoveren. Het werkt. Haken ook (heb een tijd geleden japanse patroontjes geprobeerd, maar heb al mijn haaken brei zooi weggegeven toen ik verhuisde, was goedkoper om hier nieuw te kopen dan te verschepen. En meestal maak ik dan knuffeltjes of zo, voor vriendinnen met kinderen, geen kleren. Het lijkt me wel heel leuk om met kleren naaien te beginnen. Als je iets zelf hebt gemaakt voelt dat altijd wel voldaan.

Ohja, naast mijn geboortegehucht ligt nog een gehucht en daar is een schattig kerkje: eigenlijk midden in de weilanden op een soort terpje met een mooi laantje er naartoe. Echt beeldschoon. Ik zie het al helemaal voor me om daar op een mooie zomerdag te trouwen. Linten in de bomen, dat. Dat zou ik best willen. Ik zou het misschien ook wel uitzoeken als iemand ooit op z'n knieën zou gaan voor me. Maar goed, echt praktisch is het niet want er kunnen niet zoveel mensen in de kerk (wat het weer exclusief maakt, dat kan ook weer goed zijn) en het is overal ver vandaan en onmogelijk met het openbaar vervoer te bereiken (wat het ook weer exclusief maakt ).

Leuk de trouwverhalen. Es spui dat hier maar gewoon allemaal, want vind het leuk om te volgen.



Fille, ik vind jouw plannen die je allemaal aan het maken bent zo leuk!



Hier nog steeds geen nieuws hoor

quote:Margaretha2 schreef op 20 juni 2010 @ 21:03:



Op die bruiloft van laatst was een zanger, in de kerk. Hij zong echt prachtig, maar toch realiseerde ik me dat ik dat niet wil, ik wil gewoon bekende liedjes zoals Glorie Halleluja en dan iedereen meezingen.



Ik vind jou altijd zo grappig als je over de kerk praat, want dan doe je net alsof íedereen dat kent en weet, terwijl dat volgens mij echt niet zo meer is! (of ben ik nou echt de enige heiden van dit topic)

Ik ben officieel niets. Iets wat Bassist overigens ook niet kon snappen, die bleef hangen op 'je doet er niets mee maar je bent wel iets'. Maar nee, niets.Totaal atheïstisch. Glorie Halleluja is voor mij dus echt geen 'bekend liedje'!





Heejhallo, ik las al een paar keer dat je je kennelijk bezwaard voelt om te gaan zitten skypen in het bijzijn van anderen. En nu vroeg ik me af: is het zo raar om te doen dan? Want ik neem aan dat iedereen daar toch wel contact wil onderhouden met geliefden. En ja dan heb je geen totale privacy, maar ik heb met Bassist ook wel vaker in de trein zitten bellen of dat hij net boodschappen liep te doen. Nou ja, in ieder geval dat een van de twee niet alleen thuis zat maar onder mensen was. Denk je echt dat iemand zich eraan zal storen als jij met hem skypet? Als contact al zo schaars is en internet doet moeilijk en tijdverschil en allebei druk, dan zou ik gewoon lekker tussen collega's gaan bellen!

(tenzij dat bij jou absoluut not done is natuurlijk, maar gezien de situatie lijkt het me juist iets dat iedereen wel begrijpt)

Oh, weten jullie nog dat ik een tijdje geleden verteld heb over mijn broer met een vriendin uit Duitsland, een meisje waar ik een heel nare smaak van in mijn mond kreeg en die ik voor geen meter vertrouwde?

Dat is uit.

Zij heeft het uit gemaakt, op echt de meest lullige manier. Eerst was ze naar Duitsland omdat ze een tijdje na moest denken en bezinnen. Toen hield ze zich volkomen onbereikbaar en toen hij haar in het weekend ging opzoeken was ze er niet, was ze bij familie ver weg. En de week daarna werd haar telefoon 'gestolen' en ze kon kennelijk van niemand een lenen dus zij belde hem niet en hij kon haar niet bereiken.

En toen belde ze dus eindelijk, en zei ze door de telefoon dat ze het uit maakte. Door de telefoon. Rij dan die achtelijke 200km en zeg het iemand in zijn gezicht. Maar het allerallerlulligste: ze belde dus met een nieuw nummer (want gestolen telefoon) en dat nieuwe nummer had ze afgeschermd. Hij kon haar dus niet eens terugbellen.

Verder hingen er nog 36 ingewikkelde verhalen omheen die bij mij allerlei alarmbellen af laten gaan. Broertje is er intens verdrietig van, zo klote voor hem. Maar ik hoop ergens wel dat het echt over is, ik vind haar maar een sneaky trut en volgens mij is mijn broertje vreselijk belazerd.

Wat ik nou zo graag zou willen weten: zou hij nog wel eens aan me denken, die Bassist van mij? Zou hij me missen? Zou hij weten dat ik hem mis en aan hem denk?

Ach, wat jammer voor je broer en wat een kutmanier om het uit te maken.



Ja, misschien is het wel kinderachtig hoor, dat ik me bezwaard voel, maar ik ben gewoon liever alleen dan. Heb wel ontdekt dat er op het kamp ook twee privetelefooncellen zijn. dan moet je wel een telefoonkaart kopen, maar dat kan online. Dus dat ga ik voortaan maar doen als ik hem wil spreken.



Op zich is het wel normaal natuurlijk als er andere mensen bij zijn, maar als mijn directe collega's naast me zitten heb ik geen zin om te vertellen aan de persoon aan de andere kant van de lijn dat ik soms over mijn werk twijfel of zo. En ik vind het ook niet zo professioneel om terwijl anderen bezig zijn met werk lieve dingetjes naar elkaar te zitten zeggen op de achtergrond. Is toch anders dan wanneer er anonieme onbekenden in de trein naast zitten. Misschien doe ik er wel gewoon moeilijk over, kan ook, maar het voelt gewoon ongemakkelijk. Op zo'n onderzoeksstation zit je al de hele tijd op elkaars lip met je persoonlijke leven (komt elkaar altijd tegen, bij ontbijt, in het washok, in de sauna, tijdens lunch, tijdns avondeten, in je vrije tijd. De godganse dag. Zelf op de wc hoor je anderen want het zijn geen complete afgesloten hokken), Dit is iets wat ik voor mezelf wil.



Ik denk dat Bassist nog wel aan je denkt hoor, kan me niet voorstellen van niet.

Ik heb helemaal geen tijd gehad om alles bij te lezen, maar Es: GEFELICITEERD!

Kei leuk voor je



Hoop dat het mij ook overkomt in een paar jaar van nu. Vriend en ik grappen er nu wel om, maar het is voor nu nog niet "praktisch" :')



Verder alles goed hier behalve die stomme ziekte waarvan ik nog steeds geen uitslag heb wat het nu precies is... Hopelijk gaat het over of krijg ik andere medicijnen, het is heel erg vermoeiend.



Met vriend hier ook alles goed Nog steeds alles leuk, iedere dag is super!

quote:Spijker schreef op 21 juni 2010 @ 00:45:

Wat ik nou zo graag zou willen weten: zou hij nog wel eens aan me denken, die Bassist van mij? Zou hij me missen? Zou hij weten dat ik hem mis en aan hem denk?No doubt about it.

Es, katholieken vinden een mis geen mis als er geen eucharistie is. Dan is het dus al automatisch geen mis, en kan het alleen een soort inzegening oid zijn. Ik denk dat priesters dat wel zullen doen omdat er steeds meer mensen trouwen met iemand die niet katholiek is. Alleen ik twijfel of het dan als officieel katholiek huwelijk geregistreerd staat. Ik denk eerlijk gezegd van niet.



Ik weet dat dit heel wat anders is, maar een avondwake, de dag voor de begrafenis, is ook zo´n concept. Er is dan meestal ook geen priester maar gewoon een voorganger uit de gemeente, en er is geen dienst van de tafel (en volgens mij ook geen collecte, dat scheelt dan weer ). Een huwelijk zonder eucharistie zorgt er denk ik voor dat je het sacrement van het huwelijk niet kan ontvangen. Hoe dit precies zit zal de priester wel vertellen, ik denk trouwens wel dat je het in de kerk kan vieren alleen de kerk zal aan jouw huwelijk niet dezelfde waarde toekennen als aan een religieus huwelijk. Hoe en wat weet ik niet precies, zeker niet met protestanten die immers ook christen zijn.



Mijn vriend is trouwens niet eens gedoopt, want volgens zijn moeder "deed toen niemand dat" (ok klinkt logisch tijdens het hoogtepunt van het communisme, en tegelijkertijd klinkt het ook ongelofelijk suf vind ik). Mijn vriend gelooft wel maar ziet zichzelf niet als christen, vindt veel dingen van de kerk één grote poppenkast (ik ook trouwens) en het had hem al veel moeite gekost om te accepteren dat als hij met mij wil trouwen dat in de kerk gaat gebeuren, ik denk niet dat zo´n nooddoop er in zit. (niet dat dit aan de orde is want wij zijn niet verloofd, maar dat zijn dan dingen waar ik op een slome zondag over na ga zitten denken )



Spijker, doe ik dat? Wat nog meer? Ik ben er wel benieuwd naar! Deze dingen zijn voor mij idd. volkomen logisch en voor al mijn vrienden uit Brabant in elk geval ook, ook als ze zelf niet geloven. Maar ik denk dat je Glorie Hallelujah wel kent hoor, zoek het maar eens op op youtube. Er is zelfs een (heel mooie) versie van gemaakt door Elvis, die begint met "Oh I wish I was, in the land of cotton". Het Amerikaanse leger gebruikt een versie met eigen tekst ook als lijflied, en noemen het Battle Hymn of the Republic. Ik vind dit echt zo´n blij en vrolijk liedje, echt perfect voor een huwelijk. Ik vind het het leukste als het huwelijk niet een heel droge of chique bedoening is, maar echt een viering van wat je daar aan het doen bent. Daarom vind ik het het leukste als er liedjes gezongen worden die iedereen kent en dat iedereen dan ook mee gaat zingen. Al zullen de atheïsten het wel niet kennen idd. maar bij katholieken is het gewoon een misboekje te maken van je eigen dienst, en daar staan ook de teksten in van de liedjes dus dan kan iedereen toch nog meezingen Voor de buitenlanders is het dan een groter probleem haha.



Vroeger speelde ik in een fanfare en soms speelden we ook in de kerk, dat is echt heel erg mooi qua geluid en akoestiek. Maar de fanfare rukt alleen uit voor speciale gelegenheden en voor huwelijk of sterven van haar leden, dus dat zit er voor mij niet meer in. (dat is trouwens helemaal prachtig, als je doodgaat en dat je kist dan naar de kerk gedragen wordt, en ervoor loopt de fanfare. Het marstempo is dan anders en veel plechtiger en ook heeft het wel iets onheilspellends vind ik. Voor in de kerk is bv. In Paradisum heel mooi als dat gespeeld wordt (youtube maar spijker ). misschien kan ik weer lid worden als het bijna zover is



Ik twijfel trouwens ook absoluut niet of Bassist nog aan je denkt. Misschien slaat hij zich wel voor zijn kop dat hij het verneukt heeft.



That reminds me, Nemo, heb je nog wat van Tymp gehoord?



Punica, wanneer krijg je de uitslag?

Marg, het klopt niet dat je zonder een eucharistieviering niet als getrouwd in de boeken staat. Ik ben al op veel oeumenische bruiloften geweest waar zowel een priester als ook een dominee aanwezig waren en ban ben ge gewoon voor beide kerken getrouwd. Alleen omdat jij veel waarde aan die hostie hecht, doet echt niet iedereen het.

Ik weet trouwens ook heel veel van de katholieke kerk omdat ik er mee opgegroeid ben, mijn moeder is namelijk katholiek en gaat iedere week naar de kerk. Zij hebben er alleen voor gekozen om ons kinderen protestants te laten dopen zodat wij iets mee zouden krijgen van beide kerkstromingen. Ik ben denk ik even vaak in een katholieke mis geweest als in een protestantse, alleen heb ik godsdienstles op school (verplicht in DL), beleidenis, jeugdgroep alles bij de protestanten gedaan. Bij ons thuis in het dorp werken de katholieken en protestanten veel samen en dat vind ik heel mooi. Maar hier in NL heb ik er moeite mee dat de protestanten zo versplittert zijn en heb ik niets met die kerk. Dan liever katholiek, dat is voor mij duidelijk en bekend. Alleen dus zonder eucharistieviering. Je mag als protestant trouwens wel naar de communie gaan als je beleidenis gedaan hebt. Maar ik ga uit principe niet omdat ik er niet in geloof dat ik het lichaam van christi ontvang. Naar het protestantse avondmaal ga ik wel, omdat het brood daar gewoon brood blijft en een symbool ter nagedachtenis aan Jezus.

Ik weet alleen wat ik van huis uit meegekregen heb hoor, ik weet er niet zo heel veel over en ga zeker niet elke week naar de kerk! Ik merk bv. dat het hier in Spanje er ook al heel anders aan toe gaat dan in Brabant, trouwens ook met het huwelijk (je moet bv. verplicht een cursus volgen, je getuigen moeten komen praten met de priester om te getuigen dat jij katholiek leeft en bv. niet samenwoont of seks hebt )Ik heb meteen gegoogeled want ik was erg nieuwsgierig. Ik zie trouwens ook opeens allemaal mogelijkheden voor een kerkelijk huwelijk met mijn vriend:



Eén van jullie is katholiek, je partner is christelijk gelovig



Of: Een van jullie is katholiek, je partner is niet-christelijk gelovig (bijv. joods of moslim)



Dit wodt een gemengd huwelijk genoemd. Je kunt denken aan huwelijkssluitingen tussen een katholieke partner met iemand die lid is van een Oosters-orthodoxe kerk, van een Anglicaanse kerk of van een protestantse kerk. Ook hier zal de geloofsbelevenis van jullie besproken worden en jullie kijk op een katholiek huwelijk en de opvoeding van kinderen. Er zijn mogelijkheden om je dominee aanwezig te laten zijn bij je huwelijksviering. Hiervoor is wel dispensatie nodig van het bisdom. Dispensatie betekent, dat de kerk toestemming moet geven voor een gemengd huwelijk.



Gelukkig is er dankzij de dialoog tussen de christelijke kerken veelal een gemeenschappelijke benadering voor gemengde huwelijken, bedoeld om eventuele geloofsspanningen te overwinnen. Juist datgene wat jullie in je geloof bindt, wil de kerk hiermee aanmoedigen.



Als een van jullie niet-christelijk is in je geloofsbeleving, vraagt dit extra aandacht over je geloofm, het doopsel en de opvoeding van kinderen binnen de katholieke kerk. Dit komt dat nadrukkelijker in de gesprekken die je gaat voeren aan bod.



Ik heb ook al gevonden over de hostie, bij wikipedia :

In de meeste gevallen vindt de kerkelijke huwelijksviering plaats binnen een Eucharistieviering, maar dit is niet verplicht: het huwelijk met een eucharistie is enkel op zijn plaats als het bruidspaar ook in het gewone leven de eucharistie waardeert als de bron van hun christelijk leven.

Dat wist ik niet. Ik dacht dat het verplicht was!

Mooi dat jij even het googlewerk voor mij hebt verricht Marg. Kun jij niet terug komen naar NL? Dan mag jij mijn weddingplanner worden.

Dat lijkt me superleuk. Maar wel voor één keertje, als dat je baan is lijkt het me mega frustrerend.

Dat geloof ik ook. Je moet het alleen doen voor mensen die je écht aardig vind en goed kent. Niets lijkt mij vreeselijker als heen en weer gecommandeerd te worden door een bruid die allemaal vreeselijke dingen wil. Een kennis van mij was ceremoniemeester voor een collega van haar, die zij helemaal niet zo goed kende, en zij vond het echt niet leuk, omdat zij helemaal niets eigens in kon brengen en helemaal niet wist wat er van haar verwacht werd. Een andere vriendin werd door een oudcollega gevraagd om ceremoniemeester te zijn, maar zij heeft toch maar voor de eer bedankt omdat zij het niet zag zitten met haar 'samen te moeten werken'.

Zoiets zou ik als jurk wel willen je even dat vreeselijke model wegdenkt...

Wow gefeliciteerd Es! Wat leuk dat jullie gaan trouwen! En die jurk vind ik echt super mooi. Leuk, leuk, leuk!!



Spijker denk ook zeker dat bassist nog vaak aan je denkt. Zo´n lovestory kan je niet gewoon vergeten lijkt me.



Moon is er al nieuws?

Moon meldplicht.



Spijker ik denk wel dat Bassist nog vaak aan je denkt. Kan toch niet anders. Tenzij hij zo iemand is die bewust gedachtes van zich af kan zetten.

Prachtige jurk!





Ik vraag me echt af of hij aan me denkt. Is raar toch he, dat ik aan hem denkt en hij misschien aan mij, en dat we dat elkaar niet laten weten. Zo raar, zo vreemd, om er niets meer mee te kunnen.

Soms lijkt het net alsof het allemaal niet echt was.

Ik kan mij voorstellen dat jij denkt dat hij gewoon doorgaat en niet meer aan je denkt. Omdat je je niet voor kunt stellen dat hij aan je denkt maar je niet belt. Waarschijnlijk laat hij zich leiden door zijn verstand.

GEFELICITEERD es!!!! Superleuk dat je gaat trouwen en ik vind de jurk op het plaatje ook beeldschoon.



Hmm, de katholieke kerk vind ik echt een gigantische poppenkast. Was een paar weken geleden bij de doop van het neefje van mijn vriend en viel bijna van mijn stoel vanwege al die poppenkast; dan ga je toch geheel voorbij aan de betekenis van dopen?



Ik denk ook dat Bassist nog wel aan je denkt hoor spijker, en ik denk dat het best wel normaal is dat hij ook nog aan hem denkt en dat het soms gewoon zwaar kut is.



Skypen waar andere mensen bij zijn dat doe ik ook liever niet hoor; voel me altijd zwaar opgelaten om hier op kantoor te skypen vooral omdat er altijd mensen binnenvallen en er ook andere mensen zitten... Dat voelt toch een beetje raar aan.