Thuis
alle pijlers
Kat sproeit :-( wat nu?
vrijdag 14 mei 2010 om 11:12
Wat een ellende... ik heb al een aantal jaren een kat. Het is een geweldig beest en ik heb nooit eerder ergens last mee gehad. Sinds een week of twee is hij begonnen met sproeien . Hij is super onrustig en rent de hele tijd heen en weer van de voorkant van het huis naar de achterkant. Goed, ik weet dat hij veel andere katten buiten ziet en z'n territorium wil verdedigen. Dus krijgt hij nu een kattenluik (had hij in mijn vorige huis ook, dus dat is hij gewend). Dat betekent dat hij aan de achterkant van het huis binnenkort naar buiten kan.
Maar... hij sproeit alleen maar aan de voorkant , op de vensterbank van het raam in de woonkamer. Daar ziet hij vast en zeker ook katten door de straat lopen... Hij heeft mijn rolgordijn aan 1 kant al helemaal volgesproeid en er zelfs ook een keer tegenaan geplast . Wat moet ik doen om ervoor te zorgen dat hij daarmee ophoudt?
En belangrijker nog: zijn hier mensen die ooit een sproeiende kat hebben gehad waarbij het ooit ook weer is gestopt?
Maar... hij sproeit alleen maar aan de voorkant , op de vensterbank van het raam in de woonkamer. Daar ziet hij vast en zeker ook katten door de straat lopen... Hij heeft mijn rolgordijn aan 1 kant al helemaal volgesproeid en er zelfs ook een keer tegenaan geplast . Wat moet ik doen om ervoor te zorgen dat hij daarmee ophoudt?
En belangrijker nog: zijn hier mensen die ooit een sproeiende kat hebben gehad waarbij het ooit ook weer is gestopt?
vrijdag 28 mei 2010 om 08:24
quote:Draakje29 schreef op 27 mei 2010 @ 21:07:
Heb je hem ook zien sproeien? Of plast hij alleen op de grond?
Ik zou zeker nog een keer vragen naar de clomicalm, dat je dat erg graag wil proberen voor je een gedragstherapeut inschakeld. Hoewel ik wel denk dat een (goede!) gedragstherapeut je wel heel erg zou kunnen helpen. Helaas ben ik niet bekend met een goede kattengedragstherapeut, misschien iemand anders hier?Toen het pas begon hebben we hem ook zien sproeien. Hij deed het dan zelfs voor onze neuzen tegen een stoel of bij het raam. Dat doet hij nu niet meer, ik heb het idee dat hij dus wel snapt dat sproeien niet de bedoeling is. Daarom heb ik ook nog steeds hoop dat het misschien goedkomt .quote:iris1969 schreef op 27 mei 2010 @ 22:26:
De katten op logeren sturen vind ik nog wel steeds een goed idee, want je moet iets doen om hem zijn nu al best hardnekkige gewoonte te laten doorbreken en met Clomicalm alleen lukt dat niet, aangezien dat hem alleen rustiger maakt.
Een pension vind ik te onrustig voor hem, dus heb je geen vriendin waar ze een maandje kunnen blijven?
Dat is nu net het probleem. Ik heb 1 vriendin die het misschien zou willen doen, maar zij is op vakantie. Twee andere vriendinnen die in aanmerking zouden komen hebben zelf katten, dus dat schiet niet op. Verder heb k niet zo'n grote vriendenkring dat ik het voor het uitkiezen heb. Familie is ook geen optie. Mijn ouders zijn absoluut ongeschikt om katten te verzorgen en mijn broer is allergisch. Uiteraard heb ik dit allemaal al door m'n hoofd laten gaan, maar ik zie geen andere mogelijkheid dan een pension . Of ik zou op internet moeten zoeken naar iemand die mijn katten in huis wil nemen, maar geen idee of dat dan lukt op korte termijn. En dan gaan ze dus wel naar een vreemde.
quote:O ja, ik zou gewoon tegen de DA zeggen dat je een gedragstherapeut hebt ingeschaeld (mij dus ) en om en potje Clomicalm vragen, maar lukt dat niet dan krijg je een potje van mij....Mijn DA wil een bevestiging van de therapeut die we inschakelen, dat is de voorwaarde om het middel voor te schrijven. Ik denk dat hij niet echt gespecialiseerd is in het gedrag van een kat, want hij had ons ook aangeraden om onze kat gewoon een week lang in de schuur op te sluiten, als uit logeren niet zou lukken . Nou, dat vond ik echt een tip van niks, ik zie het al voor me: dat onze kat in de schuur de longen uit z'n lijf miauwt, omdat hij zich opgesloten voelt (dat doet hij nu al als ie even in de badkamer moet als we bijv. het huis dweilen). Verder is het een hele goede DA hoor, maar op dit gebied wil hij alles via een gedragstherapeut laten verlopen.
Heb je hem ook zien sproeien? Of plast hij alleen op de grond?
Ik zou zeker nog een keer vragen naar de clomicalm, dat je dat erg graag wil proberen voor je een gedragstherapeut inschakeld. Hoewel ik wel denk dat een (goede!) gedragstherapeut je wel heel erg zou kunnen helpen. Helaas ben ik niet bekend met een goede kattengedragstherapeut, misschien iemand anders hier?Toen het pas begon hebben we hem ook zien sproeien. Hij deed het dan zelfs voor onze neuzen tegen een stoel of bij het raam. Dat doet hij nu niet meer, ik heb het idee dat hij dus wel snapt dat sproeien niet de bedoeling is. Daarom heb ik ook nog steeds hoop dat het misschien goedkomt .quote:iris1969 schreef op 27 mei 2010 @ 22:26:
De katten op logeren sturen vind ik nog wel steeds een goed idee, want je moet iets doen om hem zijn nu al best hardnekkige gewoonte te laten doorbreken en met Clomicalm alleen lukt dat niet, aangezien dat hem alleen rustiger maakt.
Een pension vind ik te onrustig voor hem, dus heb je geen vriendin waar ze een maandje kunnen blijven?
Dat is nu net het probleem. Ik heb 1 vriendin die het misschien zou willen doen, maar zij is op vakantie. Twee andere vriendinnen die in aanmerking zouden komen hebben zelf katten, dus dat schiet niet op. Verder heb k niet zo'n grote vriendenkring dat ik het voor het uitkiezen heb. Familie is ook geen optie. Mijn ouders zijn absoluut ongeschikt om katten te verzorgen en mijn broer is allergisch. Uiteraard heb ik dit allemaal al door m'n hoofd laten gaan, maar ik zie geen andere mogelijkheid dan een pension . Of ik zou op internet moeten zoeken naar iemand die mijn katten in huis wil nemen, maar geen idee of dat dan lukt op korte termijn. En dan gaan ze dus wel naar een vreemde.
quote:O ja, ik zou gewoon tegen de DA zeggen dat je een gedragstherapeut hebt ingeschaeld (mij dus ) en om en potje Clomicalm vragen, maar lukt dat niet dan krijg je een potje van mij....Mijn DA wil een bevestiging van de therapeut die we inschakelen, dat is de voorwaarde om het middel voor te schrijven. Ik denk dat hij niet echt gespecialiseerd is in het gedrag van een kat, want hij had ons ook aangeraden om onze kat gewoon een week lang in de schuur op te sluiten, als uit logeren niet zou lukken . Nou, dat vond ik echt een tip van niks, ik zie het al voor me: dat onze kat in de schuur de longen uit z'n lijf miauwt, omdat hij zich opgesloten voelt (dat doet hij nu al als ie even in de badkamer moet als we bijv. het huis dweilen). Verder is het een hele goede DA hoor, maar op dit gebied wil hij alles via een gedragstherapeut laten verlopen.
vrijdag 28 mei 2010 om 08:55
Dat schiet inderdaad niet op. Je krijgt wel een potje van mij.
Ik ben nu echter een paar daagjes weg, maar ik ga je een vriendinnetje-uitnodiging doen en dan kunnen we maandag even contact hebben voor je adresgegevens.
(PS: even een opmerking aan de Angels of wie er bezorgd is: ik heb jarenjange professionele ervaring met katten, dus ik weet wat ik doe. Deze medicijnen zijn verder niet schadelijk voor de kat.)
Ik ben nu echter een paar daagjes weg, maar ik ga je een vriendinnetje-uitnodiging doen en dan kunnen we maandag even contact hebben voor je adresgegevens.
(PS: even een opmerking aan de Angels of wie er bezorgd is: ik heb jarenjange professionele ervaring met katten, dus ik weet wat ik doe. Deze medicijnen zijn verder niet schadelijk voor de kat.)
vrijdag 28 mei 2010 om 16:40
quote:iris1969 schreef op 28 mei 2010 @ 08:55:
Dat schiet inderdaad niet op. Je krijgt wel een potje van mij.
Ik ben nu echter een paar daagjes weg, maar ik ga je een vriendinnetje-uitnodiging doen en dan kunnen we maandag even contact hebben voor je adresgegevens.
(PS: even een opmerking aan de Angels of wie er bezorgd is: ik heb jarenjange professionele ervaring met katten, dus ik weet wat ik doe. Deze medicijnen zijn verder niet schadelijk voor de kat.)
Wat geweldig dat je zo behulpzaam bent!
Ik weet verder niet hoe het hier werkt met uitnodigingen enzo, maar je kunt me mailen op: nukkepuk@gmail.com .
quote:liselore schreef op 26 mei 2010 @ 09:40:
Geen tips om het af te leren helaas..... wel om de lucht uit je spullen te krijgen www.ecodor.nl...
en zo blijft het hier een leefbaar
Dank je wel voor deze tip. Ik heb er nog wel een vraag over: weet je of Ecodor de urinegeur ook voor de kattenneus doet verdwijnen? Ik bedoel, het is uiteraard fijn als we die geur zelf niet meer ruiken, maar het gaat er vooral om dat onze katten ook denken dat er nooit eerder urine in ons huis heeft gelegen (bij wijze van spreken ). Op de website klinkt het wel zo trouwens, dat de complete urine plus geur wordt afgebroken. Maar misschien heb je er ervaring mee?
Verder hebben we er nu voor gezorgd dat op de plek waar de buurtkat(ten) onze tuin binnen kunnen komen ook nog een apparaatje hebben opgehangen met een bewegingsmelder, zodat er een pufje water wordt gesproeid op het moment dat er een kat voorbijloopt. Want ze konden de tuin al niet meer in, maar onze kat ziet ze nog wel voorbijlopen. Vandaag heb ik eigenlijk alleen urine gevonden op de vensterbank (bij het afgeplakte raam), maar hij heeft wel weer een nieuwe plek besproeid: de prullenbak. Die zetten we dus voorlopig even buiten.
Ook las ik ergens dat we de sproeikat extra aandacht moeten geven, zodat hij zich weer zekerder gaat voelen, dus ik knuffel nu avond aan avond met dat beest. Is ook nog ontspannend voor mezelf, haha .
Nogmaals dank voor ieders reactie, ik krijg toch weer een beetje hoop dat het misschien nog goed kan komen!
Dat schiet inderdaad niet op. Je krijgt wel een potje van mij.
Ik ben nu echter een paar daagjes weg, maar ik ga je een vriendinnetje-uitnodiging doen en dan kunnen we maandag even contact hebben voor je adresgegevens.
(PS: even een opmerking aan de Angels of wie er bezorgd is: ik heb jarenjange professionele ervaring met katten, dus ik weet wat ik doe. Deze medicijnen zijn verder niet schadelijk voor de kat.)
Wat geweldig dat je zo behulpzaam bent!
Ik weet verder niet hoe het hier werkt met uitnodigingen enzo, maar je kunt me mailen op: nukkepuk@gmail.com .
quote:liselore schreef op 26 mei 2010 @ 09:40:
Geen tips om het af te leren helaas..... wel om de lucht uit je spullen te krijgen www.ecodor.nl...
en zo blijft het hier een leefbaar
Dank je wel voor deze tip. Ik heb er nog wel een vraag over: weet je of Ecodor de urinegeur ook voor de kattenneus doet verdwijnen? Ik bedoel, het is uiteraard fijn als we die geur zelf niet meer ruiken, maar het gaat er vooral om dat onze katten ook denken dat er nooit eerder urine in ons huis heeft gelegen (bij wijze van spreken ). Op de website klinkt het wel zo trouwens, dat de complete urine plus geur wordt afgebroken. Maar misschien heb je er ervaring mee?
Verder hebben we er nu voor gezorgd dat op de plek waar de buurtkat(ten) onze tuin binnen kunnen komen ook nog een apparaatje hebben opgehangen met een bewegingsmelder, zodat er een pufje water wordt gesproeid op het moment dat er een kat voorbijloopt. Want ze konden de tuin al niet meer in, maar onze kat ziet ze nog wel voorbijlopen. Vandaag heb ik eigenlijk alleen urine gevonden op de vensterbank (bij het afgeplakte raam), maar hij heeft wel weer een nieuwe plek besproeid: de prullenbak. Die zetten we dus voorlopig even buiten.
Ook las ik ergens dat we de sproeikat extra aandacht moeten geven, zodat hij zich weer zekerder gaat voelen, dus ik knuffel nu avond aan avond met dat beest. Is ook nog ontspannend voor mezelf, haha .
Nogmaals dank voor ieders reactie, ik krijg toch weer een beetje hoop dat het misschien nog goed kan komen!
maandag 31 mei 2010 om 16:46
Ik ben weer terug van mijn uitstapje en ik ga je vanavond mailen voor je adresgegevens dan kan het potje dinsdag of woensdag op de post.
Ik ken Ecodor niet, maar ik weet wel dat de geur van schoonmaakazijn de geur van urine ook voor de kat zelf neutraliseert, dus daar kun je de plekken schoon mee maken, zodat hij de urine niet meer ruikt. Als je er dan daarna Feliway overheen sprayt ruikt het ook nog eens "rustgevend" op die plekken.
Ik ken Ecodor niet, maar ik weet wel dat de geur van schoonmaakazijn de geur van urine ook voor de kat zelf neutraliseert, dus daar kun je de plekken schoon mee maken, zodat hij de urine niet meer ruikt. Als je er dan daarna Feliway overheen sprayt ruikt het ook nog eens "rustgevend" op die plekken.
donderdag 3 juni 2010 om 10:36
@ Hemalover: tja, hoe is het er nu mee? Het leek even beter te gaan, want hij sproeide nog maar op 4 plekken, maar gisteren hebben we op een paar nieuwe plekken heel veel urine gevonden... Ook bij het raam naar de tuin, daar heeft hij zelfs aan weerszijden tegen de muur aangeplast. Gisteravond zat ik op de bank en dacht "wat ruikt het hier toch vies", overal gezocht en ineens, toen ik een bijzettafeltje verschoof, bleek daar een hele plas urine te liggen . Voorheen sproeide hij daar nooit. Hij heeft zelfs tegen een handdoek, die op een verwarmingselement te drogen hing, aangesproeid; mijn man wilde zich er na het douchen mee afdrogen en rook gelukkig op tijd dat er iets niet in de haak was...
Onze andere kat functioneert inmiddels als een soort "urine detection system" , want overal waar hij geheimzinnig staat te snuffelen vinden we urine. Vanochtend stond hij op onze slaapkamer aan een sporttas te snuffelen. Het erge is dat ik die urinegeur niet echt meer uit m'n neus krijg, ik ruik het door het hele huis.
Vanwege deze ontwikkelingen hebben we nu toch maar besloten om de 'boosdoener' twee weken uit logeren te sturen naar een vriendin. Van Iris krijg ik nu pilletjes toegestuurd (bedankt Iris! ) en die krijgt hij dan de komende twee weken toegediend, zodat de gewenningsperiode alvast ingaat. Na twee weken halen we hem dan weer terug in huis en hopen we dat de verandering van locatie en de behandeling met clomicalm hem zodanig op andere gedachten heeft gebracht dat hij niet meer de behoefte heeft om hier in huis te sproeien.
Ik hoop dat deze aanpak gaat werken, anders weet ik het eerlijk gezegd ook niet meer... Maar goed, ik blijf vooralsnog positief!
Onze andere kat functioneert inmiddels als een soort "urine detection system" , want overal waar hij geheimzinnig staat te snuffelen vinden we urine. Vanochtend stond hij op onze slaapkamer aan een sporttas te snuffelen. Het erge is dat ik die urinegeur niet echt meer uit m'n neus krijg, ik ruik het door het hele huis.
Vanwege deze ontwikkelingen hebben we nu toch maar besloten om de 'boosdoener' twee weken uit logeren te sturen naar een vriendin. Van Iris krijg ik nu pilletjes toegestuurd (bedankt Iris! ) en die krijgt hij dan de komende twee weken toegediend, zodat de gewenningsperiode alvast ingaat. Na twee weken halen we hem dan weer terug in huis en hopen we dat de verandering van locatie en de behandeling met clomicalm hem zodanig op andere gedachten heeft gebracht dat hij niet meer de behoefte heeft om hier in huis te sproeien.
Ik hoop dat deze aanpak gaat werken, anders weet ik het eerlijk gezegd ook niet meer... Maar goed, ik blijf vooralsnog positief!
vrijdag 4 juni 2010 om 11:49
quote:HEMAlover schreef op 03 juni 2010 @ 22:01:
Nukje, wat een goede beslissing! Je kon natuurlijk ook niet blijven doormodderen, dat is voor jullie en voor de kat vreselijk. Ik hoop dat dit effect zal hebben. In ieder geval heb je straks weer een fris ruikend huis. Succes!Dank je wel! De komende twee weken valt er dus niets te vertellen, maar daarna zal ik het hier even up-daten.
Nukje, wat een goede beslissing! Je kon natuurlijk ook niet blijven doormodderen, dat is voor jullie en voor de kat vreselijk. Ik hoop dat dit effect zal hebben. In ieder geval heb je straks weer een fris ruikend huis. Succes!Dank je wel! De komende twee weken valt er dus niets te vertellen, maar daarna zal ik het hier even up-daten.
vrijdag 4 juni 2010 om 12:51
Ik heb niet alles gelezen, dus misschien ben ik mosterd...
In ieder geval heel goed dat jullie deze beslissing hebben genomen! Ik hoop van harte dat het werkt!
Hier hebben we ook af en toe een sproeier, vooral als hij gestresst is. Wat wij dan doen is een soort spray gebruiken die heel vies ruikt voor katten op de plekken sprayen waar hij vaak sproeit. En dat helpt gelukkig wel. De spray ruikt overigens niet vies voor mensen, je ruikt heel even een soort bittere geur maar die is binnen een paar seconden (voor onze neuzen dan) vervlogen.
Ik weet even niet hoe de spray heet, maar zoiets is in elke dierenzaak te koop, gewoon even bij de kassa vragen om een spray die vies ruikt voor katten die sproeien.
In ieder geval erg veel succes met de stouterik
In ieder geval heel goed dat jullie deze beslissing hebben genomen! Ik hoop van harte dat het werkt!
Hier hebben we ook af en toe een sproeier, vooral als hij gestresst is. Wat wij dan doen is een soort spray gebruiken die heel vies ruikt voor katten op de plekken sprayen waar hij vaak sproeit. En dat helpt gelukkig wel. De spray ruikt overigens niet vies voor mensen, je ruikt heel even een soort bittere geur maar die is binnen een paar seconden (voor onze neuzen dan) vervlogen.
Ik weet even niet hoe de spray heet, maar zoiets is in elke dierenzaak te koop, gewoon even bij de kassa vragen om een spray die vies ruikt voor katten die sproeien.
In ieder geval erg veel succes met de stouterik
vrijdag 4 juni 2010 om 13:06
vrijdag 4 juni 2010 om 15:46
Daar heb je wel gelijk in Iris, waarschijnlijk helpt die spray nu niet meer. Heel sneu voor het beestje, maar ook sneu voor het huis en zijn baasjes 
Lief trouwens dat je TO pilletjes hebt toegestuurd!
Ik hoop ook echt dat het logeeruitje helpt. TO heeft ook goede tips gekregen om de geur van pies weg te krijgen, hopelijk zal de kat bij thuiskomst 'zijn' sproeiplekjes dan ook niet meer herkennen.
Ik duim mee!
Lief trouwens dat je TO pilletjes hebt toegestuurd!Ik hoop ook echt dat het logeeruitje helpt. TO heeft ook goede tips gekregen om de geur van pies weg te krijgen, hopelijk zal de kat bij thuiskomst 'zijn' sproeiplekjes dan ook niet meer herkennen.
Ik duim mee!
zondag 20 juni 2010 om 18:34
Daar ben ik weer, met een up-date. Morisson, dank je wel ook nog voor je bijdrage hier, alle tips zijn welkom.
Sinds gisteren is de sproeikat weer thuis. De afgelopen 2 weken heeft hij clomicalm gekregen en dat was de hele dag wel een beetje te merken; hij was erg relaxed . De hereniging met de thuisblijfkat ging ook super goed. In het begin werd er even wat geblazen en geknord, maar daarna lieten ze elkaar gewoon met rust. Gisteren de hele dag thuisgebleven om te kijken hoe het ging en de sproeikat ging gewoon in de vensterbank zitten, en voor het raam en in de tuin, zonder gestresst te reageren!
Joepie! dachten we. Vanochtend overal gekeken en geen urine gevonden. Nog meer blijdschap, want... zou het dan toch effect gehad hebben?
Maar... zojuist stond meneer weer op de vensterbank, draait zich om en... sproeit zo tegen het raam aan . Toen ik ging kijken zag ik dat hij ook aan de andere kant van het raam al een paar druppels heeft laten gaan.
Ik ben echt helemaal treurig nu, want dit had ik niet verwacht. Zeker niet omdat hij nu nog onder invloed van die medicijnen is...
Ik hou jullie op de hoogte, maar dit ziet er natuurlijk slecht uit...
Sinds gisteren is de sproeikat weer thuis. De afgelopen 2 weken heeft hij clomicalm gekregen en dat was de hele dag wel een beetje te merken; hij was erg relaxed . De hereniging met de thuisblijfkat ging ook super goed. In het begin werd er even wat geblazen en geknord, maar daarna lieten ze elkaar gewoon met rust. Gisteren de hele dag thuisgebleven om te kijken hoe het ging en de sproeikat ging gewoon in de vensterbank zitten, en voor het raam en in de tuin, zonder gestresst te reageren!
Joepie! dachten we. Vanochtend overal gekeken en geen urine gevonden. Nog meer blijdschap, want... zou het dan toch effect gehad hebben?
Maar... zojuist stond meneer weer op de vensterbank, draait zich om en... sproeit zo tegen het raam aan . Toen ik ging kijken zag ik dat hij ook aan de andere kant van het raam al een paar druppels heeft laten gaan.
Ik ben echt helemaal treurig nu, want dit had ik niet verwacht. Zeker niet omdat hij nu nog onder invloed van die medicijnen is...
Ik hou jullie op de hoogte, maar dit ziet er natuurlijk slecht uit...
zondag 20 juni 2010 om 22:37
Ik heb zelf een ineens heftig door het hele huis sproeiende kater gehad die er weer mee op is gehouden toen ik ervoor kon zorgen dat andere katers niet meer konden inbreken (dmv kattenluik dat alleen reageert op chip). Ik ben zelf nog in opleiding tot kattengedragstherapeut, en durf daarom nog niet allerlei adviezen te geven. Ik denk dat je er heel snel een kattengedragsdeskundige bij moet halen die bij jou op bezoek komt. Op een forum zie je toch niet de hele context en dat is nou net nodig om een goede therapie in te kunnen zetten. Een kattengedragstherapeut zal jou een vragenlijst laten invullen, waarschijnlijk een dagboekje laten bijhouden en komt dan bij jou thuis langs, daarna krijg je een behandelplan.
Ik kan je persoonlijk Yvon Sweere aanbevelen. Zie hier ervaringen van haar klanten: http://www.yvonsweere.nl/Reacties.htm
En hier een zeer recent geval van al een aantal maanden sproeiende katers, die nu weer helemaal met sproeien zijn opgehouden: http://www.yvonsweere.nl/Klantervaringen_MackMoos.htm
Ik weet natuurlijk niet waar je woont, maar mocht je niet in het westen wonen, dan kun je op deze site een goede therapeut vinden: http://www.kattengedragstherapeuten.nl/
Niet wanhopen, het is op te lossen! Echt!
Ik kan je persoonlijk Yvon Sweere aanbevelen. Zie hier ervaringen van haar klanten: http://www.yvonsweere.nl/Reacties.htm
En hier een zeer recent geval van al een aantal maanden sproeiende katers, die nu weer helemaal met sproeien zijn opgehouden: http://www.yvonsweere.nl/Klantervaringen_MackMoos.htm
Ik weet natuurlijk niet waar je woont, maar mocht je niet in het westen wonen, dan kun je op deze site een goede therapeut vinden: http://www.kattengedragstherapeuten.nl/
Niet wanhopen, het is op te lossen! Echt!
maandag 21 juni 2010 om 19:39
Mariona, dank je wel voor je reactie.
Tja, wat ik nu ga zeggen zal misschien op weerstand stuiten, maar wij vinden het gewoon te duur om nu ook nog een gedragstherapeut bij ons thuis in te schakelen. We hebben van de dierenarts (en ook van Iris hier op het forum, die zelf gedragstherapeute is) te horen hebben gekregen dat we alle mogelijke maatregelen al hebben ondernomen. Ik heb echt veel over voor mijn dieren, maar ik wil gewoon niet zo ver gaan dat we bijvoorbeeld al onze ramen moeten afplakken, zodat hij buiten geen katten meer ziet lopen of iets dergelijks. Ik bedoel, ik wil zelf ook nog een beetje leuk leven .
Wat denk jij dat we nog meer zouden kunnen doen, wat wij nog niet hebben geprobeerd dan?
Edit: vandaag trouwens nergens pies gevonden! En sinds we thuis zijn heeft hij ook nergens meer gesproeid. Krijg ik toch weer hoop...
Tja, wat ik nu ga zeggen zal misschien op weerstand stuiten, maar wij vinden het gewoon te duur om nu ook nog een gedragstherapeut bij ons thuis in te schakelen. We hebben van de dierenarts (en ook van Iris hier op het forum, die zelf gedragstherapeute is) te horen hebben gekregen dat we alle mogelijke maatregelen al hebben ondernomen. Ik heb echt veel over voor mijn dieren, maar ik wil gewoon niet zo ver gaan dat we bijvoorbeeld al onze ramen moeten afplakken, zodat hij buiten geen katten meer ziet lopen of iets dergelijks. Ik bedoel, ik wil zelf ook nog een beetje leuk leven .
Wat denk jij dat we nog meer zouden kunnen doen, wat wij nog niet hebben geprobeerd dan?
Edit: vandaag trouwens nergens pies gevonden! En sinds we thuis zijn heeft hij ook nergens meer gesproeid. Krijg ik toch weer hoop...
maandag 21 juni 2010 om 21:37
Ik kan je niet vanachter de PC vertellen wat er nog meer geprobeerd kan worden. Dat is precies het punt. Nu ga ik vast mensen kwaad maken, maar ik vind het nogal wat om als gedragstherapeut zonder de kat gezien te hebben er anti-depressiva in te stoppen. Ik zou bepaald geen vrolijke gezichten krijgen op de opleiding als ik dat zonder consult en gedragsobservatie zou gaan doen.
Ik werk zelf in een asiel en ik heb het "we hebben er alles aan gedaan" al heel vaak gehoord en toch, als je er echt diep op in gaat, is het probleem vaak toch op te lossen zonder dat je je hele huis moet gaan verbouwen. Nu heb je er al heel wat aan gedaan, begrijp me niet verkeerd, maar er is nog niemand geweest met verstand van gedragsleer die de kat in zijn eigen territorium heeft geobserveerd en jou helemaal heeft uitgevraagd. Is toch een wereld van verschil.
Ik hoop in ieder geval dat je kater zich nu weer netjes gaat gedragen en anders een fijn nieuw baasje krijgt.
Ik werk zelf in een asiel en ik heb het "we hebben er alles aan gedaan" al heel vaak gehoord en toch, als je er echt diep op in gaat, is het probleem vaak toch op te lossen zonder dat je je hele huis moet gaan verbouwen. Nu heb je er al heel wat aan gedaan, begrijp me niet verkeerd, maar er is nog niemand geweest met verstand van gedragsleer die de kat in zijn eigen territorium heeft geobserveerd en jou helemaal heeft uitgevraagd. Is toch een wereld van verschil.
Ik hoop in ieder geval dat je kater zich nu weer netjes gaat gedragen en anders een fijn nieuw baasje krijgt.
maandag 21 juni 2010 om 21:50
quote:nukje schreef op 28 mei 2010 @ 16:40:
[...]
.
Dank je wel voor deze tip. Ik heb er nog wel een vraag over: weet je of Ecodor de urinegeur ook voor de kattenneus doet verdwijnen? Ik bedoel, het is uiteraard fijn als we die geur zelf niet meer ruiken, maar het gaat er vooral om dat onze katten ook denken dat er nooit eerder urine in ons huis heeft gelegen (bij wijze van spreken ). Op de website klinkt het wel zo trouwens, dat de complete urine plus geur wordt afgebroken. Maar misschien heb je er ervaring mee?
Geen idee?? Ik heb geen kattenneus... Ik heb een getraumatiseerde kater, Ik zou echt niet weten of hij wel of niet meer ruikt dat hij daar al eerder gesproeid heeft.
Ik weet wel dat ik, mijn vriend en de visite het echt niet meer ruiken. Ik denk trouwens dat het ook echt oplost.
Ik heb er een lampje bij en ga hier wel eens als csi in het donker door het huis.... Ik schrok me rot.
Alles in gespoten sommige dingen meerdere keren en nu.... niks noppes nada... ( voor nu dan) dat is toch wel fijn..... zelfs de gele vlekken uit mijn witte gordijnen. Kan mij dus haast niet voorstellen dat de poezen het nog ruiken .
[...]
.
Dank je wel voor deze tip. Ik heb er nog wel een vraag over: weet je of Ecodor de urinegeur ook voor de kattenneus doet verdwijnen? Ik bedoel, het is uiteraard fijn als we die geur zelf niet meer ruiken, maar het gaat er vooral om dat onze katten ook denken dat er nooit eerder urine in ons huis heeft gelegen (bij wijze van spreken ). Op de website klinkt het wel zo trouwens, dat de complete urine plus geur wordt afgebroken. Maar misschien heb je er ervaring mee?
Geen idee?? Ik heb geen kattenneus... Ik heb een getraumatiseerde kater, Ik zou echt niet weten of hij wel of niet meer ruikt dat hij daar al eerder gesproeid heeft.
Ik weet wel dat ik, mijn vriend en de visite het echt niet meer ruiken. Ik denk trouwens dat het ook echt oplost.
Ik heb er een lampje bij en ga hier wel eens als csi in het donker door het huis.... Ik schrok me rot.
Alles in gespoten sommige dingen meerdere keren en nu.... niks noppes nada... ( voor nu dan) dat is toch wel fijn..... zelfs de gele vlekken uit mijn witte gordijnen. Kan mij dus haast niet voorstellen dat de poezen het nog ruiken .
maandag 21 juni 2010 om 22:17
quote:liselore schreef op 21 juni 2010 @ 21:50:
[...]
Geen idee?? Ik heb geen kattenneus... Ik heb een getraumatiseerde kater, Ik zou echt niet weten of hij wel of niet meer ruikt dat hij daar al eerder gesproeid heeft.
Ik weet wel dat ik, mijn vriend en de visite het echt niet meer ruiken. Ik denk trouwens dat het ook echt oplost.
Ik heb er een lampje bij en ga hier wel eens als csi in het donker door het huis.... Ik schrok me rot.
Alles in gespoten sommige dingen meerdere keren en nu.... niks noppes nada... ( voor nu dan) dat is toch wel fijn..... zelfs de gele vlekken uit mijn witte gordijnen. Kan mij dus haast niet voorstellen dat de poezen het nog ruiken .
Ecodor breekt de urine af met behulp van enzymen, zodat de geur ook voor de kattenneus niet meer te ruiken is.
Ook een hele goede schoonmaakmethode is Biotex Groen en dan nog een keer met een alcoholoplossing eroverheen.
[...]
Geen idee?? Ik heb geen kattenneus... Ik heb een getraumatiseerde kater, Ik zou echt niet weten of hij wel of niet meer ruikt dat hij daar al eerder gesproeid heeft.
Ik weet wel dat ik, mijn vriend en de visite het echt niet meer ruiken. Ik denk trouwens dat het ook echt oplost.
Ik heb er een lampje bij en ga hier wel eens als csi in het donker door het huis.... Ik schrok me rot.
Alles in gespoten sommige dingen meerdere keren en nu.... niks noppes nada... ( voor nu dan) dat is toch wel fijn..... zelfs de gele vlekken uit mijn witte gordijnen. Kan mij dus haast niet voorstellen dat de poezen het nog ruiken .
Ecodor breekt de urine af met behulp van enzymen, zodat de geur ook voor de kattenneus niet meer te ruiken is.
Ook een hele goede schoonmaakmethode is Biotex Groen en dan nog een keer met een alcoholoplossing eroverheen.
dinsdag 22 juni 2010 om 19:55
quote:mariona schreef op 21 juni 2010 @ 21:37:
Ik kan je niet vanachter de PC vertellen wat er nog meer geprobeerd kan worden. Dat is precies het punt. Nu ga ik vast mensen kwaad maken, maar ik vind het nogal wat om als gedragstherapeut zonder de kat gezien te hebben er anti-depressiva in te stoppen. Ik zou bepaald geen vrolijke gezichten krijgen op de opleiding als ik dat zonder consult en gedragsobservatie zou gaan doen.
Allereerst: onze dierenarts (een hele goede die zich erg in onze situatie heeft verdiept) heeft onze kat meerdere keren gezien en de mogelijkheden met ons doorgenomen. Ik heb het ook met hem afgekaart dat onze kat die medicijnen zou krijgen. Verder heb ik ook contact met het asiel opgenomen (omdat eerst niet duidelijk was of onze kat bij een vriendin terecht kon of toch naar het pension - in het asiel - zou gaan) en de situatie uitgelegd. Iedereen die ik heb geraadpleegd, kwam uiteindelijk met het advies om clomicalm te proberen. Bovendien is er echt super veel info over kattengedrag op internet te vinden waar ik iets mee kon. Ik weet sinds wanneer hij sproeit en ik weet wat de oorzaak is, dus daarvoor hoeft echt niemand meer bij mij thuis te komen. En sinds hij terug is, en die medicijnen krijgt, gedraagt hij zich veel rustiger dan voorheen. Hij ligt nu zelfs op de vensterbank, waar hij eerst alleen maar zenuwachtig werd en in de hoekjes ging sproeien, te slapen! Dus ik merk wel degelijk een verbetering, en dan bedoel ik niet vanuit mijn eigen perspectief, maar vanuit het beestje zelf. Hij is nog steeds levendig en speels, maar ook rustiger en gelaten.
quote:Ik werk zelf in een asiel en ik heb het "we hebben er alles aan gedaan" al heel vaak gehoord en toch, als je er echt diep op in gaat, is het probleem vaak toch op te lossen zonder dat je je hele huis moet gaan verbouwen. Nu heb je er al heel wat aan gedaan, begrijp me niet verkeerd, maar er is nog niemand geweest met verstand van gedragsleer die de kat in zijn eigen territorium heeft geobserveerd en jou helemaal heeft uitgevraagd. Is toch een wereld van verschil.Je spreekt jezelf hier wel tegen. Want jij zegt dat er mensen in jouw asiel komen die zeggen er alles aan gedaan te hebben, waarna jij, door er dieper op in te gaan, kunt vaststellen dat het probleem toch op te lossen is. Dat dieper erop ingaan doe je dan toch ook op afstand? Of sturen jullie bij elke kat iemand van het asiel naar het huis van de katteneigenaar om de kat eerst in zijn eigen territorium te observeren? Dat denk ik eerlijk gezegd niet, en toch weten jullie dan plotseling dat het probleem wel op te lossen is? En dat de katteneigenaar dus maar weer zo'n type is dat zijn kat bij het kleinste probleem af wil geven? Ja, daar word ik inderdaad boos over, over zo'n vooroordeel dat jij hier nu doodleuk op mij projecteert. Ik zou zeggen: bekogel me maar met vragen, ga er vooral dieper op in, en daarna mag jij zeggen dat wij er inderdaad nog niet alles aan gedaan hebben.quote:Ik hoop in ieder geval dat je kater zich nu weer netjes gaat gedragen en anders een fijn nieuw baasje krijgt.
En dit vind ik ook geen leuke opmerking. Je insinueert met je hele verhaal dat ik alleen katten wil houden zolang ze zich netjes blijven gedragen, en zodra ze dat niet doen, moeten ze maar weg. Het is zo makkelijk om dat te zeggen als je iemand niet kent. Maar goed, jij moet mij zeker ook eerst in mijn eigen territorium observeren om vast te kunnen stellen of ik wel een echte dierenvriend ben of niet?
Edit: sorry, ik heb me even laten gaan, maar ik neem het desondanks niet terug.
Ik kan je niet vanachter de PC vertellen wat er nog meer geprobeerd kan worden. Dat is precies het punt. Nu ga ik vast mensen kwaad maken, maar ik vind het nogal wat om als gedragstherapeut zonder de kat gezien te hebben er anti-depressiva in te stoppen. Ik zou bepaald geen vrolijke gezichten krijgen op de opleiding als ik dat zonder consult en gedragsobservatie zou gaan doen.
Allereerst: onze dierenarts (een hele goede die zich erg in onze situatie heeft verdiept) heeft onze kat meerdere keren gezien en de mogelijkheden met ons doorgenomen. Ik heb het ook met hem afgekaart dat onze kat die medicijnen zou krijgen. Verder heb ik ook contact met het asiel opgenomen (omdat eerst niet duidelijk was of onze kat bij een vriendin terecht kon of toch naar het pension - in het asiel - zou gaan) en de situatie uitgelegd. Iedereen die ik heb geraadpleegd, kwam uiteindelijk met het advies om clomicalm te proberen. Bovendien is er echt super veel info over kattengedrag op internet te vinden waar ik iets mee kon. Ik weet sinds wanneer hij sproeit en ik weet wat de oorzaak is, dus daarvoor hoeft echt niemand meer bij mij thuis te komen. En sinds hij terug is, en die medicijnen krijgt, gedraagt hij zich veel rustiger dan voorheen. Hij ligt nu zelfs op de vensterbank, waar hij eerst alleen maar zenuwachtig werd en in de hoekjes ging sproeien, te slapen! Dus ik merk wel degelijk een verbetering, en dan bedoel ik niet vanuit mijn eigen perspectief, maar vanuit het beestje zelf. Hij is nog steeds levendig en speels, maar ook rustiger en gelaten.
quote:Ik werk zelf in een asiel en ik heb het "we hebben er alles aan gedaan" al heel vaak gehoord en toch, als je er echt diep op in gaat, is het probleem vaak toch op te lossen zonder dat je je hele huis moet gaan verbouwen. Nu heb je er al heel wat aan gedaan, begrijp me niet verkeerd, maar er is nog niemand geweest met verstand van gedragsleer die de kat in zijn eigen territorium heeft geobserveerd en jou helemaal heeft uitgevraagd. Is toch een wereld van verschil.Je spreekt jezelf hier wel tegen. Want jij zegt dat er mensen in jouw asiel komen die zeggen er alles aan gedaan te hebben, waarna jij, door er dieper op in te gaan, kunt vaststellen dat het probleem toch op te lossen is. Dat dieper erop ingaan doe je dan toch ook op afstand? Of sturen jullie bij elke kat iemand van het asiel naar het huis van de katteneigenaar om de kat eerst in zijn eigen territorium te observeren? Dat denk ik eerlijk gezegd niet, en toch weten jullie dan plotseling dat het probleem wel op te lossen is? En dat de katteneigenaar dus maar weer zo'n type is dat zijn kat bij het kleinste probleem af wil geven? Ja, daar word ik inderdaad boos over, over zo'n vooroordeel dat jij hier nu doodleuk op mij projecteert. Ik zou zeggen: bekogel me maar met vragen, ga er vooral dieper op in, en daarna mag jij zeggen dat wij er inderdaad nog niet alles aan gedaan hebben.quote:Ik hoop in ieder geval dat je kater zich nu weer netjes gaat gedragen en anders een fijn nieuw baasje krijgt.
En dit vind ik ook geen leuke opmerking. Je insinueert met je hele verhaal dat ik alleen katten wil houden zolang ze zich netjes blijven gedragen, en zodra ze dat niet doen, moeten ze maar weg. Het is zo makkelijk om dat te zeggen als je iemand niet kent. Maar goed, jij moet mij zeker ook eerst in mijn eigen territorium observeren om vast te kunnen stellen of ik wel een echte dierenvriend ben of niet?
Edit: sorry, ik heb me even laten gaan, maar ik neem het desondanks niet terug.
dinsdag 22 juni 2010 om 20:10
quote:liselore schreef op 21 juni 2010 @ 21:50:
[...]
Ik heb er een lampje bij en ga hier wel eens als csi in het donker door het huis.... Ik schrok me rot.
Haha, CSI in het donker . Ik zag inderdaad op de site dat je er ook zo'n lampje bij kunt bestellen. Wij hebben afgelopen weekend, voordat onze sproeikat weer terug kwam, het HELE huis van boven tot onder schoongemaakt, ontgeurd etc. etc. Uren mee bezig geweest en nu ruiken we niks meer. En de katten blijkbaar ook niet; onze thuisblijfkat ging namelijk overal verdacht lopen snuffelen waar de ander had gesproeid, maar dat hebben we hem sindsdien niet meer zien doen. En de sproeikat heeft al sinds zondag niet meer gesproeid! Hij is ook rustig nu. Hij ligt as we speak op de gevreesde vensterbank gezellig naar buiten te kijken .
[...]
Ik heb er een lampje bij en ga hier wel eens als csi in het donker door het huis.... Ik schrok me rot.
Haha, CSI in het donker . Ik zag inderdaad op de site dat je er ook zo'n lampje bij kunt bestellen. Wij hebben afgelopen weekend, voordat onze sproeikat weer terug kwam, het HELE huis van boven tot onder schoongemaakt, ontgeurd etc. etc. Uren mee bezig geweest en nu ruiken we niks meer. En de katten blijkbaar ook niet; onze thuisblijfkat ging namelijk overal verdacht lopen snuffelen waar de ander had gesproeid, maar dat hebben we hem sindsdien niet meer zien doen. En de sproeikat heeft al sinds zondag niet meer gesproeid! Hij is ook rustig nu. Hij ligt as we speak op de gevreesde vensterbank gezellig naar buiten te kijken .
dinsdag 22 juni 2010 om 21:44
Hohoho, wacht even, voel je nou niet aangevallen als ik het helemaal niet verkeerd bedoel! Ik bedoel oprecht dat ik hoop dat je kater zich goed blijft gedragen (voor jou en de kat) en als je het helemaal niet meer ziet zitten dat hij dan een fijn ander baasje vindt! Ik snap heel goed dat je niet in een structureel ondergezeken huis kunt wonen, hoezeer je ook van je kat houdt. Ik was ook niet blij toen mijn huis 1 grote urinevlek was en was ook doodsbang dat hij er niet meer mee op zou houden, terwijl ik ook gek ben op mijn zeikerd. Je leest er nu dingen in die er echt niet staan!
Als het internetadvies helpt en je probleem is opgelost: prima, gelukkig maar. Maar als je na al het advies nog steeds met een pissende kat zit (en dat dacht ik, dat-ie nog steeds sproeide) dan kan een therapeut welzeker nog wat betekenen. Tuurlijk staat er van alles op internet, maar het is echt heel weinig als je kijkt naar wat er allemaal over gedrag bekend is en hoe je het kan sturen.
Dat hier door een kattengedragsdeskundige wordt gezegd dat er niks meer mogelijk is zonder ooit de kat en zijn omgeving te hebben gezien is dan denk ik: je moet maar durven. Van een DA kan ik het nog begrijpen, want die hebben in hun opleiding vrij weinig ethologie gehad (wilde die van jou de kat niet een week in de schuur opsluiten?), en daarom vond ik het top dat hij zelf voorstelde er een therapeut bij te halen.
Dat je het advies krijgt om je kat uit huis te plaatsen en Clomicalm te proberen: kan een heel goed en prima advies zijn. Clomicalm is echter wel een medisch hulpmiddel. Ik was dan ook erg blij dat jouw dierenarts zei dat hij het alleen wilde voorschrijven na een bevestiging van de gedragstherapeut. Applaus voor je dierenarts! Dat de therapeut hier op het forum dat te omslachtig vond en het dan maar over de post stuurde...blijf ik heftig vinden, nee, eigenlijk gaan al mijn alarmbellen dan af, want je mag als therapeut gewoon nooit de veterinaire rol overnemen. Gewoon omdat je maar beperkte kennis over de medische kant hebt en je die verantwoording niet moet nemen. Het blijft altijd een een-tweetje tussen therapeut en dierenarts.
Als mensen het asiel bellen om de kat op de wachtlijst voor afstand te zetten en die kat heeft een gedragsprobleem, dan vragen we altijd of er een gedragstherapeut bij is geweest. Meestal is dat niet zo en vaak zijn de mensen ook helemaal klaar met het probleemgedrag. Ze hebben zich helemaal op het afscheid van de kat ingesteld, en willen echt niet nog eens wat proberen. Kan ik prima begrijpen, soms is een huis al jarenlang ondergezeken, of zijn de mensen zo hard aangevallen dat ze zelfs naar het ziekenhuis moesten en zijn ze stervensbang voor de kat geworden. Die brengen het echt niet op, die moeten het dan ook niet meer gaan proberen. Ook zijn er genoeg mensen die geen tijd hebben om een uitgebreid behandelplan af te werken. Is ook heel begrijpelijk, dan is het voor de kat en de baas ook het beste dat de kat wordt herplaatst. Mensen die therapie belachelijke onzin voor zwevende linksmensen vinden: ook prima, we pakken die kat aan en gaan hem herplaatsen. En dat er mensen zijn die te beroerd zijn om er ook maar iets aan te laten doen, nog geen bezoekje aan de DA om de urine te laten onderzoeken, ja die heb je ook.
Maar soms - en steeds vaker - heb je ook mensen die nog nooit van therapie hebben gehoord en die eigenlijk nog niet klaar zijn voor afstand en blij zijn dat er misschien toch nog een mogelijkheid is. Die dachten dat ze alles hadden gedaan, maar therapie dus nog niet. Daar gaat dan inderdaad een therapeut naartoe, naar hun huis, met een vragenlijst en het hele theater. En meestal komt het dan wel goed. Niet altijd, maar meestal wel. En als het niet lukt, dan hebben deze mensen er toch meer vrede mee dat ze afstand moeten doen. Als het wel lukt, dan is het een kat die lekker bij zijn baas kan blijven, en daar doen we het uiteindelijk voor.
Ik bedoel het dus echt goed en heb eigenlijk het idee dat jij meer vooroordelen hebt over mij dan ik over jou. Ik ben iedere dag met kleine en grotere gedragsproblemen bezig (samen met dierenarts en begeleid door gediplomeerde therapeuten) en weet echt wel dat het ook voor de meest liefhebbende baas teveel kan worden. Ik heb ook nooit beweerd dat ik vind dat jij je kat bij het minste of geringste afgeeft: ik vind dat je al heel wat gedaan hebt, dat heb ik ook geschreven. Therapie is echter nog een mogelijkheid, en of je dat wilt is aan jou, daar ga ik niet over. Ik wilde je alleen een advies geven. Dat is alles. Maar het lijkt mosterd na de maaltijd, omdat je kater gelukkig niet meer lijkt te sproeien. Mocht het toch weer misgaan en mocht je dan toch tot therapie besluiten: bel mij dan even niet.
Als het internetadvies helpt en je probleem is opgelost: prima, gelukkig maar. Maar als je na al het advies nog steeds met een pissende kat zit (en dat dacht ik, dat-ie nog steeds sproeide) dan kan een therapeut welzeker nog wat betekenen. Tuurlijk staat er van alles op internet, maar het is echt heel weinig als je kijkt naar wat er allemaal over gedrag bekend is en hoe je het kan sturen.
Dat hier door een kattengedragsdeskundige wordt gezegd dat er niks meer mogelijk is zonder ooit de kat en zijn omgeving te hebben gezien is dan denk ik: je moet maar durven. Van een DA kan ik het nog begrijpen, want die hebben in hun opleiding vrij weinig ethologie gehad (wilde die van jou de kat niet een week in de schuur opsluiten?), en daarom vond ik het top dat hij zelf voorstelde er een therapeut bij te halen.
Dat je het advies krijgt om je kat uit huis te plaatsen en Clomicalm te proberen: kan een heel goed en prima advies zijn. Clomicalm is echter wel een medisch hulpmiddel. Ik was dan ook erg blij dat jouw dierenarts zei dat hij het alleen wilde voorschrijven na een bevestiging van de gedragstherapeut. Applaus voor je dierenarts! Dat de therapeut hier op het forum dat te omslachtig vond en het dan maar over de post stuurde...blijf ik heftig vinden, nee, eigenlijk gaan al mijn alarmbellen dan af, want je mag als therapeut gewoon nooit de veterinaire rol overnemen. Gewoon omdat je maar beperkte kennis over de medische kant hebt en je die verantwoording niet moet nemen. Het blijft altijd een een-tweetje tussen therapeut en dierenarts.
Als mensen het asiel bellen om de kat op de wachtlijst voor afstand te zetten en die kat heeft een gedragsprobleem, dan vragen we altijd of er een gedragstherapeut bij is geweest. Meestal is dat niet zo en vaak zijn de mensen ook helemaal klaar met het probleemgedrag. Ze hebben zich helemaal op het afscheid van de kat ingesteld, en willen echt niet nog eens wat proberen. Kan ik prima begrijpen, soms is een huis al jarenlang ondergezeken, of zijn de mensen zo hard aangevallen dat ze zelfs naar het ziekenhuis moesten en zijn ze stervensbang voor de kat geworden. Die brengen het echt niet op, die moeten het dan ook niet meer gaan proberen. Ook zijn er genoeg mensen die geen tijd hebben om een uitgebreid behandelplan af te werken. Is ook heel begrijpelijk, dan is het voor de kat en de baas ook het beste dat de kat wordt herplaatst. Mensen die therapie belachelijke onzin voor zwevende linksmensen vinden: ook prima, we pakken die kat aan en gaan hem herplaatsen. En dat er mensen zijn die te beroerd zijn om er ook maar iets aan te laten doen, nog geen bezoekje aan de DA om de urine te laten onderzoeken, ja die heb je ook.
Maar soms - en steeds vaker - heb je ook mensen die nog nooit van therapie hebben gehoord en die eigenlijk nog niet klaar zijn voor afstand en blij zijn dat er misschien toch nog een mogelijkheid is. Die dachten dat ze alles hadden gedaan, maar therapie dus nog niet. Daar gaat dan inderdaad een therapeut naartoe, naar hun huis, met een vragenlijst en het hele theater. En meestal komt het dan wel goed. Niet altijd, maar meestal wel. En als het niet lukt, dan hebben deze mensen er toch meer vrede mee dat ze afstand moeten doen. Als het wel lukt, dan is het een kat die lekker bij zijn baas kan blijven, en daar doen we het uiteindelijk voor.
Ik bedoel het dus echt goed en heb eigenlijk het idee dat jij meer vooroordelen hebt over mij dan ik over jou. Ik ben iedere dag met kleine en grotere gedragsproblemen bezig (samen met dierenarts en begeleid door gediplomeerde therapeuten) en weet echt wel dat het ook voor de meest liefhebbende baas teveel kan worden. Ik heb ook nooit beweerd dat ik vind dat jij je kat bij het minste of geringste afgeeft: ik vind dat je al heel wat gedaan hebt, dat heb ik ook geschreven. Therapie is echter nog een mogelijkheid, en of je dat wilt is aan jou, daar ga ik niet over. Ik wilde je alleen een advies geven. Dat is alles. Maar het lijkt mosterd na de maaltijd, omdat je kater gelukkig niet meer lijkt te sproeien. Mocht het toch weer misgaan en mocht je dan toch tot therapie besluiten: bel mij dan even niet.
woensdag 23 juni 2010 om 08:18
Hee Mariona, fijn dat je het nog even hebt toegelicht. Ik las tussen jouw regels door inderdaad dat je mij probeert te zeggen dat ik niet genoeg moeite doe, terwijl ik in de afgelopen weken met niets anders bezig ben geweest dan met mijn kat. Dus dat viel even verkeerd.
Nu ik je verhaal lees snap ik jouw kant ook best, maar je hebt gelijk dat ook ik vooroordelen heb: ik ben gewoon erg op m'n hoede wat gedragstherapeuten aangaat. Ik bedoel: iedereen kan zich zo noemen, en ik vind de tarieven echt hoog voor een consult plus behandelplan en wie zegt mij dat we dan de juiste therapeut te pakken hebben en er ook nog iets mee opschieten? En dan vind ik die 150 euro best veel geld voor iets waarvan niet gegarandeerd is dat het helpt.
Daarom was ik ook erg blij met de adviezen van Iris. We hebben buiten dit forum om via de mail gecommuniceerd, ik heb haar alle details verteld, ik zou niet weten wat voor vragen een therapeut ter plaatse nog zou moeten stellen. Via mijn dierenarts had ik de contactgegevens van een een landelijk opererende gedragstherapeutenorganisatie met een goede naam gekregen. De prijs voor een consult van anderhalf uur is rond de 95 euro, waarbij het invullen van de vragenlijst, een gesprek en het opstellen van een therapieplan is inbegrepen. Dit gebeurt allemaal vanuit de praktijk van de gedragstherpeut; als ik wil dat hij bij mij thuis komt moet ik extra betalen. Met andere woorden: deze (grote) organisatie formuleert ook diagnosen en behandelplannen op afstand. En daarom ben ik nogal sceptisch en voorzichtig.
Je verhaal heeft me op zich ook wel aan het denken gezet en zojuist zag ik op de site van bovengenoemde organisatie dat je er ook heen kunt bellen, zonder meteen vast te zitten aan dat complete consult. Dat is best iets om nog eens te proberen.
Over de kat (want daar gaat het uiteindelijk om ): het lijkt op dit moment goed te gaan, alhoewel ik een slag om de arm houd vanwege de 'misstap' van afgelopen zondag. Toen was hij al twee dagen thuis, en sproeide ineens tegen het raam. Het leek iets eenmaligs, want sindsdien heeft hij nergens meer gesproeid en maakt hij ook een redelijk relaxte indruk. Ik hoop van harte dat het zo blijft. En mocht ik inderdaad toch besluiten om een therapie te starten, dan beloof ik dat ik jou niet zal bellen .
Nu ik je verhaal lees snap ik jouw kant ook best, maar je hebt gelijk dat ook ik vooroordelen heb: ik ben gewoon erg op m'n hoede wat gedragstherapeuten aangaat. Ik bedoel: iedereen kan zich zo noemen, en ik vind de tarieven echt hoog voor een consult plus behandelplan en wie zegt mij dat we dan de juiste therapeut te pakken hebben en er ook nog iets mee opschieten? En dan vind ik die 150 euro best veel geld voor iets waarvan niet gegarandeerd is dat het helpt.
Daarom was ik ook erg blij met de adviezen van Iris. We hebben buiten dit forum om via de mail gecommuniceerd, ik heb haar alle details verteld, ik zou niet weten wat voor vragen een therapeut ter plaatse nog zou moeten stellen. Via mijn dierenarts had ik de contactgegevens van een een landelijk opererende gedragstherapeutenorganisatie met een goede naam gekregen. De prijs voor een consult van anderhalf uur is rond de 95 euro, waarbij het invullen van de vragenlijst, een gesprek en het opstellen van een therapieplan is inbegrepen. Dit gebeurt allemaal vanuit de praktijk van de gedragstherpeut; als ik wil dat hij bij mij thuis komt moet ik extra betalen. Met andere woorden: deze (grote) organisatie formuleert ook diagnosen en behandelplannen op afstand. En daarom ben ik nogal sceptisch en voorzichtig.
Je verhaal heeft me op zich ook wel aan het denken gezet en zojuist zag ik op de site van bovengenoemde organisatie dat je er ook heen kunt bellen, zonder meteen vast te zitten aan dat complete consult. Dat is best iets om nog eens te proberen.
Over de kat (want daar gaat het uiteindelijk om ): het lijkt op dit moment goed te gaan, alhoewel ik een slag om de arm houd vanwege de 'misstap' van afgelopen zondag. Toen was hij al twee dagen thuis, en sproeide ineens tegen het raam. Het leek iets eenmaligs, want sindsdien heeft hij nergens meer gesproeid en maakt hij ook een redelijk relaxte indruk. Ik hoop van harte dat het zo blijft. En mocht ik inderdaad toch besluiten om een therapie te starten, dan beloof ik dat ik jou niet zal bellen .
woensdag 23 juni 2010 om 08:35
Zie, wist ik ook weer niet alles, haha. Ik snap best dat je op je hoede bent voor gedragstherapeuten, want inderdaad: iedereen mag zomaar zich therapeut noemen. Vandaar dat ik op mijn beurt weer dacht van hoe kan een therapeut nou zomaar zonder consult mopper mopper....je moet het vak wel een beetje hoog houden! Ik ga ook even op zoek naar die organisatie die behandelplannen maakt op afstand, want ben wel nieuwsgierig naar hun denkwijze.
maar nu ik ook jouw hele verhaal heb gelezen denk ik: dat komt helemaal goed daar. Ik wens jou en je kat echt heel veel succes en inderdaad: mij niet bellen, want ik heb mijn diploma nog net niet!
maar nu ik ook jouw hele verhaal heb gelezen denk ik: dat komt helemaal goed daar. Ik wens jou en je kat echt heel veel succes en inderdaad: mij niet bellen, want ik heb mijn diploma nog net niet!
donderdag 24 juni 2010 om 10:13
Ik ben blij met deze goede berichten Nukje en hopelijk blijft het bij een eenmalige misstap van je sproeiertje!
@ Mariona: Ik begrijp je voorzichtigheid wat betreft het op afstand "diagnose" stellen en Clomicalm opsturen, maar ik blijf erbij dat het voldoende duidelijk was om hiertoe te komen en dat Nukje alles doet wat ze mogelijkerwijze kan doen, maar ik ben natuurlijk ten allen tijde bereid om gratis bij haar langs te gaan om de situatie ter plekke te bekijken als daar behoefte aan is.
@ Mariona: Ik begrijp je voorzichtigheid wat betreft het op afstand "diagnose" stellen en Clomicalm opsturen, maar ik blijf erbij dat het voldoende duidelijk was om hiertoe te komen en dat Nukje alles doet wat ze mogelijkerwijze kan doen, maar ik ben natuurlijk ten allen tijde bereid om gratis bij haar langs te gaan om de situatie ter plekke te bekijken als daar behoefte aan is.
