Kinderen
alle pijlers
Kinderbescherming??! Moederbescherming!!!
dinsdag 22 juni 2010 om 14:18
*zucht*....ze zijn zó leuk die 4-jarigen...hoe vaak ik per dag niet te horen krijg 'ik haaaaaat jou!'. Hoe vaak hij niet een woedeaanval krijgt die gepaard gaat met tegen de deur aantrappen, fiets omver gooien, schreeuwen met rood aangelopen hoofd....zó leuk die 4-jarigen. Waarom heeft niemand mij gewaarschuwd dat moeder zijn echt niet altijd leuk is? Of moet ik zeggen; waarom heb ik niet geluisterd toen mijn moeder zei dat moeder zijn het zwaarste beroep ter wereld is? Ik snap nu opeens helemaal wat ze bedoelt...wat kunnen kinderen af en toe kleine monsters zijn!
De natuur heeft het overigens wel prima geregeld dat diezelfde kinderen met 1 actie je hart weer (enigszins) laten smelten. Als hij met dat lieve snoetje en zijn blonde haartjes rustig tv zit te kijken (rust voor mama ) of als hij in bed ligt met dat lijfje dat steeds langer begint te worden. Dat hij (ondanks zijn voorkeur voor papa) mama héél af en toe spontaan een kusje komt brengen.
Kinderen....zó leuk
De natuur heeft het overigens wel prima geregeld dat diezelfde kinderen met 1 actie je hart weer (enigszins) laten smelten. Als hij met dat lieve snoetje en zijn blonde haartjes rustig tv zit te kijken (rust voor mama ) of als hij in bed ligt met dat lijfje dat steeds langer begint te worden. Dat hij (ondanks zijn voorkeur voor papa) mama héél af en toe spontaan een kusje komt brengen.
Kinderen....zó leuk
woensdag 23 juni 2010 om 18:30
quote:Hebbes schreef op 23 juni 2010 @ 13:15:
Hier ook een superlief meisje van 2,5 ahum.
Gisteren presteerde ze het om haar bed tegen de commode te schuiven. Zo op de commode te klimmen en bij de tandpasta te kunnen die op de plank boven de commode ligt.
Resultaat: een mierzoete lucht en een hele kamer die ondergesmeerd was met tandpasta?
Ik werd daar niet blij van.Snap ik, maar ik vind dat toch een geheel andere orde dan 'ik haat jou'
Hier ook een superlief meisje van 2,5 ahum.
Gisteren presteerde ze het om haar bed tegen de commode te schuiven. Zo op de commode te klimmen en bij de tandpasta te kunnen die op de plank boven de commode ligt.
Resultaat: een mierzoete lucht en een hele kamer die ondergesmeerd was met tandpasta?
Ik werd daar niet blij van.Snap ik, maar ik vind dat toch een geheel andere orde dan 'ik haat jou'
woensdag 23 juni 2010 om 18:59
Hier totaal nog niet aan de orde (hoewel een 5 maanden oude baby ook best een pittig karakter kan hebben ) maar toch een vraag. Wat als je kindje dus wel eten uitspuugt of tegen de deur schopt of wat doe je dan? Wat is een gepaste straf, behalve boos worden? Ik zou echt niet weten hoe je dat in de kiem smoort zodat het niet uit de hand loopt. Of wijst dat zich vanzelf, groei je daarin?
woensdag 23 juni 2010 om 20:54
Daar groei je voor een deel in. Maar voor een deel is het ook trial and error. En je kind kennen en hopen dat je dan het juiste trucje aanwendt om met zo min mogelijk machtsvertoon het grootste resultaat te boeken. En als dat niet lukt, wordt het machtsvertoon wat groter. En wat groter (soms dan he , bij mij).
woensdag 23 juni 2010 om 20:57
Maar een gepaste straf in geval van uitspugen zou kunnen zijn:
geen toetje. Maar eerst probeer je het natuurlijk met woorden, overtuiging en positieve benadering en kleine stapjes (1 hapje proeven, wordt twee hapjes, etc.). En duidelijk maken dat je dan ongewenst gedrag vindt. Alternatieven bieden en blaaaaaaa. Nouo ja, wacht maar gewoon. Misschien gaat je kind dat nooit doen joh. Mijne heeft nooit eten uitgespuugd. Wel pogingen tot meppen of slopen gedaan. Maar dat werd resoluut een enkeltje gang.
geen toetje. Maar eerst probeer je het natuurlijk met woorden, overtuiging en positieve benadering en kleine stapjes (1 hapje proeven, wordt twee hapjes, etc.). En duidelijk maken dat je dan ongewenst gedrag vindt. Alternatieven bieden en blaaaaaaa. Nouo ja, wacht maar gewoon. Misschien gaat je kind dat nooit doen joh. Mijne heeft nooit eten uitgespuugd. Wel pogingen tot meppen of slopen gedaan. Maar dat werd resoluut een enkeltje gang.
woensdag 23 juni 2010 om 21:31
Vanaf dat het bewust gedaan wordt volgt er een sanctie (of consequentie, hoe je het wil noemen). Vanaf een jaar, ongeveer, dat zie je zelf aan je kind.
Bij een dreumesje zeg je bah, niet doen, we spugen ons eten niet uit, nog een keer bah, niet doen, en dan hou je op met voeren Maar bij een dreumes, die zelf eet, dus vanaf anderhalf a twee jaar, kozen wij ervoor om het kind met stoel en al van tafel te schuiven bij ongewenst gedrag (MK spuugde niks uit maar gooide met eten, Jom spuugt dus af en toe wat uit). "Als je je niet kan gedragen, mag je niet bij ons aan tafel." Kind met stoel en al wegschuiven, evt met eten (maar voor de veiligheid meestal zonder).
Jom had van de week zo'n kunstje (is nu 3) en heeft toen in de hoek gezeten en een flinke preek gekregen. Maar we hebben hem ook al een keer - na een waarschuwing - zo naar bed afgevoerd. Boos kind onder arm, kleertjes uit, washand erover, pyjamaatje aan en hops je bed in. En hoewel ie de hele tijd moest huilen, was het een duidelijke huil van "Sjit! Ze doen echt wat ze zeggen!" en geen 'Ooooh, wat is dit onredelijk-huil' Dat maakte wel indruk, hij was aan tafel (want dat is zijn negatieve-aandacht-vraag-moment) echt z'n grenzen aan het opzoeken.
Bij Meisje-Klein (bijna 6) hebben we dat nooit hoeven gebruiken. Maar die is echt heel makkelijk.
Bij een dreumesje zeg je bah, niet doen, we spugen ons eten niet uit, nog een keer bah, niet doen, en dan hou je op met voeren Maar bij een dreumes, die zelf eet, dus vanaf anderhalf a twee jaar, kozen wij ervoor om het kind met stoel en al van tafel te schuiven bij ongewenst gedrag (MK spuugde niks uit maar gooide met eten, Jom spuugt dus af en toe wat uit). "Als je je niet kan gedragen, mag je niet bij ons aan tafel." Kind met stoel en al wegschuiven, evt met eten (maar voor de veiligheid meestal zonder).
Jom had van de week zo'n kunstje (is nu 3) en heeft toen in de hoek gezeten en een flinke preek gekregen. Maar we hebben hem ook al een keer - na een waarschuwing - zo naar bed afgevoerd. Boos kind onder arm, kleertjes uit, washand erover, pyjamaatje aan en hops je bed in. En hoewel ie de hele tijd moest huilen, was het een duidelijke huil van "Sjit! Ze doen echt wat ze zeggen!" en geen 'Ooooh, wat is dit onredelijk-huil' Dat maakte wel indruk, hij was aan tafel (want dat is zijn negatieve-aandacht-vraag-moment) echt z'n grenzen aan het opzoeken.
Bij Meisje-Klein (bijna 6) hebben we dat nooit hoeven gebruiken. Maar die is echt heel makkelijk.
donderdag 24 juni 2010 om 15:29
Consequent zijn is het allerbelangrijkste.
De inhoud van de straf kan varieren. Ooit heeft een moeder van een vriendinnetje haar dochter gestraft door het logeerpartijtje van haar en mijn dochter niet door te laten gaan. Alleen ...daar strafte ze mijn dochter dus ook mee, vond ik niet zo geslaagd.
Jongste dochter heeft van de week haar straf mogen inruilen voor een andere: drie dagen niet nintendo-spelen ingeruild voor een week geen snoepje na school. Dochter riep vanachter haar teruggekregen nintendo heel dapper: ik eet de hele week wel sla! Alleen toen ze zojuist om een snoepje vroeg en ik haar de krop sla aanbood, was ze daar toch niet zo blij mee .
De inhoud van de straf kan varieren. Ooit heeft een moeder van een vriendinnetje haar dochter gestraft door het logeerpartijtje van haar en mijn dochter niet door te laten gaan. Alleen ...daar strafte ze mijn dochter dus ook mee, vond ik niet zo geslaagd.
Jongste dochter heeft van de week haar straf mogen inruilen voor een andere: drie dagen niet nintendo-spelen ingeruild voor een week geen snoepje na school. Dochter riep vanachter haar teruggekregen nintendo heel dapper: ik eet de hele week wel sla! Alleen toen ze zojuist om een snoepje vroeg en ik haar de krop sla aanbood, was ze daar toch niet zo blij mee .
donderdag 24 juni 2010 om 16:37
quote:Peanutje schreef op 23 juni 2010 @ 18:59:
Hier totaal nog niet aan de orde (hoewel een 5 maanden oude baby ook best een pittig karakter kan hebben ) maar toch een vraag. Wat als je kindje dus wel eten uitspuugt of tegen de deur schopt of wat doe je dan? Wat is een gepaste straf, behalve boos worden? Ik zou echt niet weten hoe je dat in de kiem smoort zodat het niet uit de hand loopt. Of wijst dat zich vanzelf, groei je daarin?
Je groeit daarin en ik vind het héél makkelijk om te zeggen 'dat hoeft mijn kind echt niet uit te halen, WANT.....'. Mijn kind hoeft ook geen spullen te slopen, eten uit te spugen (wat zelden gebeurt, maar er wordt nu wel nadruk op gelegd), 'ik haat jou' te zeggen, maar ieder kind heeft een verschillend temperament en een verschillend karakter. Bij de een haal je het er makkelijker uit dan bij de ander. Bij de een is een boze blik al voldoende, terwijl het 'gevecht' met een ander kind een stuk langer kan duren.
Daarbij speelt het bij ons mee, dat ik over een kleine week uitgerekend ben van de 2e en ik heb sterk het vermoeden dat dat best moeilijk is voor mijn zoon. Hij is geen prater, het is een ontzettend gevoelig mannetje en hij uit zich niet zo makkelijk. Waarschijnlijk zijn die driftbuien daar het gevolg van. Let wel; ik praat het niet goed, maar het verklaart wel een hoop voor mij en ik probeer er zo goed mogelijk op te reageren al valt dat niet mee nu ik hoogzwanger en doodmoe ben.
Hier totaal nog niet aan de orde (hoewel een 5 maanden oude baby ook best een pittig karakter kan hebben ) maar toch een vraag. Wat als je kindje dus wel eten uitspuugt of tegen de deur schopt of wat doe je dan? Wat is een gepaste straf, behalve boos worden? Ik zou echt niet weten hoe je dat in de kiem smoort zodat het niet uit de hand loopt. Of wijst dat zich vanzelf, groei je daarin?
Je groeit daarin en ik vind het héél makkelijk om te zeggen 'dat hoeft mijn kind echt niet uit te halen, WANT.....'. Mijn kind hoeft ook geen spullen te slopen, eten uit te spugen (wat zelden gebeurt, maar er wordt nu wel nadruk op gelegd), 'ik haat jou' te zeggen, maar ieder kind heeft een verschillend temperament en een verschillend karakter. Bij de een haal je het er makkelijker uit dan bij de ander. Bij de een is een boze blik al voldoende, terwijl het 'gevecht' met een ander kind een stuk langer kan duren.
Daarbij speelt het bij ons mee, dat ik over een kleine week uitgerekend ben van de 2e en ik heb sterk het vermoeden dat dat best moeilijk is voor mijn zoon. Hij is geen prater, het is een ontzettend gevoelig mannetje en hij uit zich niet zo makkelijk. Waarschijnlijk zijn die driftbuien daar het gevolg van. Let wel; ik praat het niet goed, maar het verklaart wel een hoop voor mij en ik probeer er zo goed mogelijk op te reageren al valt dat niet mee nu ik hoogzwanger en doodmoe ben.
donderdag 24 juni 2010 om 16:58
Jackie, en als je nu eens tegen hem zegt dat je best snapt dat het heel spannend voor hem is dat de baby nu ieder ogenblik geboren kan worden.
Bij mijn dochter helpt het heel goed om woorden te geven aan haar gevoel op momenten dat ze dat zelf nog niet goed kan. Laatst speelde er iets op school waardoor ze héél brutaal en 'agressief' werd. Ik ben 's avonds bij haar op bed gaan zitten en heb gezegd dat ik heel goed begrijp dat ze het nu niet leuk vindt op school. Toen kwam haar verhaal en hebben we daar een tijdje over zitten praten. Kind was daarna weer helemaal relaxt
Bij mijn dochter helpt het heel goed om woorden te geven aan haar gevoel op momenten dat ze dat zelf nog niet goed kan. Laatst speelde er iets op school waardoor ze héél brutaal en 'agressief' werd. Ik ben 's avonds bij haar op bed gaan zitten en heb gezegd dat ik heel goed begrijp dat ze het nu niet leuk vindt op school. Toen kwam haar verhaal en hebben we daar een tijdje over zitten praten. Kind was daarna weer helemaal relaxt
donderdag 24 juni 2010 om 17:05
quote:Pammie schreef op 24 juni 2010 @ 16:58:
Jackie, en als je nu eens tegen hem zegt dat je best snapt dat het heel spannend voor hem is dat de baby nu ieder ogenblik geboren kan worden.
Bij mijn dochter helpt het heel goed om woorden te geven aan haar gevoel op momenten dat ze dat zelf nog niet goed kan. Laatst speelde er iets op school waardoor ze héél brutaal en 'agressief' werd. Ik ben 's avonds bij haar op bed gaan zitten en heb gezegd dat ik heel goed begrijp dat ze het nu niet leuk vindt op school. Toen kwam haar verhaal en hebben we daar een tijdje over zitten praten. Kind was daarna weer helemaal relaxt :-)Ik probeer hem een goed gevoel te geven door te zeggen dat ik denk dat hij een super-lieve-grote-broer wordt. Hij knikt dan heel trots van ja. Ook als hij mij met kleine dingetjes helpt, dan benadruk ik hoe fijn ik het vind als hij mij helpt, enz. Ik probeer zeg maar de positieve dingetjes van grote broer worden te benadrukken.
Jackie, en als je nu eens tegen hem zegt dat je best snapt dat het heel spannend voor hem is dat de baby nu ieder ogenblik geboren kan worden.
Bij mijn dochter helpt het heel goed om woorden te geven aan haar gevoel op momenten dat ze dat zelf nog niet goed kan. Laatst speelde er iets op school waardoor ze héél brutaal en 'agressief' werd. Ik ben 's avonds bij haar op bed gaan zitten en heb gezegd dat ik heel goed begrijp dat ze het nu niet leuk vindt op school. Toen kwam haar verhaal en hebben we daar een tijdje over zitten praten. Kind was daarna weer helemaal relaxt :-)Ik probeer hem een goed gevoel te geven door te zeggen dat ik denk dat hij een super-lieve-grote-broer wordt. Hij knikt dan heel trots van ja. Ook als hij mij met kleine dingetjes helpt, dan benadruk ik hoe fijn ik het vind als hij mij helpt, enz. Ik probeer zeg maar de positieve dingetjes van grote broer worden te benadrukken.