Relaties
alle pijlers
Verliefd, maarrr.... bezet
woensdag 30 juni 2010 om 21:20
Heey allemaal,
Volgens mij zegt het onderwerp genoeg, maar ter verduidelijking:
Een maandje geleden had een meisje een sollicitatiegesprek. Toen het sollicitatiegesprek was afgelopen en ze naar haar fiets wilde lopen, kwam ik haar tegen. Ik vroeg of ze was aangenomen en dat was inderdaad het geval, enkele dagen daarop zou ze al beginnen! We hebben even gepraat en het leek we me wel een aardige meid.
Ze begon met werken en het viel me op dat ze vaak naar me aan het staren was. Ik keek af en toe terug en als ik dat deed, glimlachte ze of keek ze vluchtig weg.
Na een week of 2 hield ze opeens op met staren. Misschien komt het wel omdat ze in de gaten kreeg dat ik haar in de gaten hield (ivm dat staren), dat gevoel heb ik.
Ik heb ook al meerdere malen een gesprekje met haar gehad en ik wilde weten of ze al een vriendje had en ik zei:"Wat zal je vriendje daarvan zeggen?". Ik hoopte dat ze zou zeggen dat ze geen vriendje had, maar ze zei:"Hij zal er wel om moeten lachen". Daarna heeft ze af en toe nog eens gezegd "mijn vriendje", dus ze heeft er echt een.
Dit vond ik wel erg jammer. Ik ontkende steeds dat ik haar meer dan leuk vond, maar als ik eerlijk ben, is dat wel zo. Ik denk steeds aan haar en als ik met haar praat, kom ik vaak lastig uit mijn woorden, ben zenuwachtig, kom verlegen over , hogere hartslag en zit altijd ergens aan te friemelen. Signalen die aangeven dat ik haar inderdaad meer dan leuk vind en eerlijk gezegd denk ik dat ik verliefd op haar ben.
Als ze vrijgezel was, dan zou ik er echt voor gaan om haar voor mij te winnen, maar omdat ze al een vriendje heeft, vind ik het niet leuk om verliefd op haar te zijn. Als ik een vriendin zou hebben zou ik het ook niet op prijs stellen als een andere jongen mijn vriendin probeert af te pakken, daarom doe ik dat ook niet bij haar. Maar toch zit ik met die gevoelens.
Hoe moet ik ermee omgaan? Ik doe mijn best om mijn gevoelens te negeren, maar iedere keer als ik haar weer zie, komen die verliefde signalen weer aan bod. En als ik tegen haar zeg dat ik verliefd op haar ben, ben ik bang dat ze zich anders gaat gedragen ten opzichte van mij. Ik denk dat ik toch geen enkele kans maak bij haar, aangezien ze al bezet is (maar toch vraag ik me af waarom ze eerst steeds aan het staren was en daar nu mee is opgehouden).
Ik vind het ontzettend jammer allemaal. Herkent iemand dit en hoe ben je er dan eigenlijk mee omgedaan? En wat heb je precies gedaan (onderdrukken of opbiechten?).
Dankje voor het lezen.
Groetjes Hatsjiee
Volgens mij zegt het onderwerp genoeg, maar ter verduidelijking:
Een maandje geleden had een meisje een sollicitatiegesprek. Toen het sollicitatiegesprek was afgelopen en ze naar haar fiets wilde lopen, kwam ik haar tegen. Ik vroeg of ze was aangenomen en dat was inderdaad het geval, enkele dagen daarop zou ze al beginnen! We hebben even gepraat en het leek we me wel een aardige meid.
Ze begon met werken en het viel me op dat ze vaak naar me aan het staren was. Ik keek af en toe terug en als ik dat deed, glimlachte ze of keek ze vluchtig weg.
Na een week of 2 hield ze opeens op met staren. Misschien komt het wel omdat ze in de gaten kreeg dat ik haar in de gaten hield (ivm dat staren), dat gevoel heb ik.
Ik heb ook al meerdere malen een gesprekje met haar gehad en ik wilde weten of ze al een vriendje had en ik zei:"Wat zal je vriendje daarvan zeggen?". Ik hoopte dat ze zou zeggen dat ze geen vriendje had, maar ze zei:"Hij zal er wel om moeten lachen". Daarna heeft ze af en toe nog eens gezegd "mijn vriendje", dus ze heeft er echt een.
Dit vond ik wel erg jammer. Ik ontkende steeds dat ik haar meer dan leuk vond, maar als ik eerlijk ben, is dat wel zo. Ik denk steeds aan haar en als ik met haar praat, kom ik vaak lastig uit mijn woorden, ben zenuwachtig, kom verlegen over , hogere hartslag en zit altijd ergens aan te friemelen. Signalen die aangeven dat ik haar inderdaad meer dan leuk vind en eerlijk gezegd denk ik dat ik verliefd op haar ben.
Als ze vrijgezel was, dan zou ik er echt voor gaan om haar voor mij te winnen, maar omdat ze al een vriendje heeft, vind ik het niet leuk om verliefd op haar te zijn. Als ik een vriendin zou hebben zou ik het ook niet op prijs stellen als een andere jongen mijn vriendin probeert af te pakken, daarom doe ik dat ook niet bij haar. Maar toch zit ik met die gevoelens.
Hoe moet ik ermee omgaan? Ik doe mijn best om mijn gevoelens te negeren, maar iedere keer als ik haar weer zie, komen die verliefde signalen weer aan bod. En als ik tegen haar zeg dat ik verliefd op haar ben, ben ik bang dat ze zich anders gaat gedragen ten opzichte van mij. Ik denk dat ik toch geen enkele kans maak bij haar, aangezien ze al bezet is (maar toch vraag ik me af waarom ze eerst steeds aan het staren was en daar nu mee is opgehouden).
Ik vind het ontzettend jammer allemaal. Herkent iemand dit en hoe ben je er dan eigenlijk mee omgedaan? En wat heb je precies gedaan (onderdrukken of opbiechten?).
Dankje voor het lezen.
Groetjes Hatsjiee
woensdag 30 juni 2010 om 21:26
Ik denk bij meisjes altijd gelijk aan pubermeisjes maar dit terzijde
Wat je er mee moet doen?
Niet natuurlijk
A heeft ze een vriend en B loop een een groot risico een blauwtje te lopen
Hou dus in beide gevallen dus de eer maar aan jezelf.
Waarom ze aan het staren was?
Misschien vond ze je ook een leuke vent, en was ze een beetje aan het dagdromen
Om vervolgens tot de ontdekking te komen dat er nog een veel leukere vent thuis zat....
Wat je er mee moet doen?
Niet natuurlijk
A heeft ze een vriend en B loop een een groot risico een blauwtje te lopen
Hou dus in beide gevallen dus de eer maar aan jezelf.
Waarom ze aan het staren was?
Misschien vond ze je ook een leuke vent, en was ze een beetje aan het dagdromen
Om vervolgens tot de ontdekking te komen dat er nog een veel leukere vent thuis zat....
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
woensdag 30 juni 2010 om 21:44
Ach... ga maar fijn feesten deze zomer, en andere meisjes/dames aan de haak slaan...
Wat je gevoelens betreft: dat het nu vervelend en frustrerend voelt, wil niet zeggen dat je er meteen iets mee moet doen (in termen van verdringen, opbiechten, etc...). Laat het gewoon voor wat het is, en ga leuke dingen doen om afleiding te vinden. Dan wordt het vanzelf wel minder.
En bedenk ook: je hebt dan een paar keer met haar gepraat, maar ik krijg de indruk dat je haar nog niet zo goed kent. Je zegt dat je voor haar zou willen gaan maar... je kent haar nog helemaal niet. Misschien pas je wel helemaal niet bij haar.
Wat je gevoelens betreft: dat het nu vervelend en frustrerend voelt, wil niet zeggen dat je er meteen iets mee moet doen (in termen van verdringen, opbiechten, etc...). Laat het gewoon voor wat het is, en ga leuke dingen doen om afleiding te vinden. Dan wordt het vanzelf wel minder.
En bedenk ook: je hebt dan een paar keer met haar gepraat, maar ik krijg de indruk dat je haar nog niet zo goed kent. Je zegt dat je voor haar zou willen gaan maar... je kent haar nog helemaal niet. Misschien pas je wel helemaal niet bij haar.
woensdag 30 juni 2010 om 21:54
woensdag 30 juni 2010 om 21:54
Joh, ga er gewoon voor. Het ergste wat er kan gebeuren is dat ze inderdaad een vriendje heeft waar ze niet bij weg wil. Dan heb je 'r iig een compliment gegeven toch?
Maar wat nou als ze toch al uitgekeken is op 'r vriend? Dan sla je jezelf toch voor je schedel dat je niet hebt laten merken dat je 'r leuk vindt?
In een perfecte wereld worden mensen alleen verlliefd op singles en zijn er geen ethische vraagstukken waar je over hoeft te malen. De realiteit is alleen anders.
Maar wat nou als ze toch al uitgekeken is op 'r vriend? Dan sla je jezelf toch voor je schedel dat je niet hebt laten merken dat je 'r leuk vindt?
In een perfecte wereld worden mensen alleen verlliefd op singles en zijn er geen ethische vraagstukken waar je over hoeft te malen. De realiteit is alleen anders.
Clowns to the left of me..
woensdag 30 juni 2010 om 22:07
Gaat inderdaad altijd over. Helaas, al is de liefde nog zo groot. Overlevingsmechanisme hè.
Maar natuurlijk kan je haar ook een briefje schrijven dat je verliefd bent, of je nog kans maakt? Of het haar gewoon vertellen. Zonder bloemen ofzo. Groot voordeel is dat het meteen duidelijk is of je haar uit je hoofd moet zetten.
Maar natuurlijk kan je haar ook een briefje schrijven dat je verliefd bent, of je nog kans maakt? Of het haar gewoon vertellen. Zonder bloemen ofzo. Groot voordeel is dat het meteen duidelijk is of je haar uit je hoofd moet zetten.
donderdag 1 juli 2010 om 00:36
donderdag 1 juli 2010 om 00:55
Ik heb een keer een jongen zo leuk gevonden dat ik mezelf gewoon elke keer weer opnieuw voor gek zette door ook te stotteren, blozen(!) & extra hard voor hem te lopen. Hij was bezet, maar elke vorm van aandacht was voor mij een aanleiding om te denken dat hij hetzelfde over mij dacht. Wat ik probeerde te bereiken met de aandacht, hopen dat hij mij zag en toch als nog naar me toe zou komen. Maar dat gebeurde uiteraard niet. Je kan jezelf ook helemaal gek maken als je gaat bedenken wat een ander denkt, je die persoon een bepaalde signaal wil afgeven en het komt niet goed over (lijkt het). Pfff, is lastig. Het liefst wil je het dan tegen diegene zeggen. Ik begrijp je dillema denk ik wel.... zeggen, of niet zeggen...
Wat ga je bereiken met beide opties. Zeggen, het ergste wat er kan gebeuren is dat ze je gaat negeren of misschien zelfs wel alles doorverteld, je gevoelens op tafel legt. Het meest postieve wat er kan gebeuren, een happely ever after. Maar altijd met het gevoel dat je haar hebt weggepikt bij een andere relatie. Kortom, dat kan jou ook gebeuren in deze relatie.
Niet zeggen, jezelf kwellen, maar op een gegeven moment stel je voor jezelf de grens/de conclusie dat je er genoeg van hebt gehad. En ga je verder met je eigen leven.
Kortom, mijn advies is, Niet zeggen. Laat het gaat. Je voelt je een tijdje rot vooral omdat je met vragen blijft zitten, maar het leven zit vol vragen zonder antwoord. Soms moet je accepteren.
Succes met je besluit en je worsteling van (begrijpelijke)emoties.
Wat ga je bereiken met beide opties. Zeggen, het ergste wat er kan gebeuren is dat ze je gaat negeren of misschien zelfs wel alles doorverteld, je gevoelens op tafel legt. Het meest postieve wat er kan gebeuren, een happely ever after. Maar altijd met het gevoel dat je haar hebt weggepikt bij een andere relatie. Kortom, dat kan jou ook gebeuren in deze relatie.
Niet zeggen, jezelf kwellen, maar op een gegeven moment stel je voor jezelf de grens/de conclusie dat je er genoeg van hebt gehad. En ga je verder met je eigen leven.
Kortom, mijn advies is, Niet zeggen. Laat het gaat. Je voelt je een tijdje rot vooral omdat je met vragen blijft zitten, maar het leven zit vol vragen zonder antwoord. Soms moet je accepteren.
Succes met je besluit en je worsteling van (begrijpelijke)emoties.
donderdag 1 juli 2010 om 06:12
Ik heb dat ook weleens. Een sollicitant, een vrouw, op school. Een leuke vrouw. Toen ik weer aan het werk was, en ze liep langs mij met mijn baas naar zijn kantoor, riep ik: "Veel succes!" Zij zei: "Dank je!" Later liep ze buiten, en zat ze in de auto. Ik zwaaide. Ze wou wegrijden, maar zag mij zwaaien. Ze zwaaide terug. Ik pas ook weleens de tactiek toe, om te kijken hoe ze reageert, als ik over "haar vriend" heb. Dat deed ik niet bij die sollicitant, want daar heb ik niet echt mee gepraat. Natuurlijk denk ik niet dat het met haar wat wordt, maar het geeft me wel wat zelfvertrouwen. En ik kijk of er een sociale klik is, niet per definitie of een relatie met haar mogelijk is (dat is vaak genoeg niet zo)
World of Warcraft: Legion
donderdag 1 juli 2010 om 19:03
Ik ben tot een conclusie gekomen.
Door de reacties heb ik afwegingen gemaakt van wat ik denk dat het slimste is en ik ga het volgende doen:
Ik ga met haar om zoals ik ook met andere mensen omga. Ik maak soms een praatje met haar, groet haar etc. Ik ga me niet in allerlei moeilijke situaties wringen om in contact met haar te komen (bijvoorbeeld er vanalles aan doen om haar 'toevallig' tegen te komen op de werkvloer. Of 'toevallig' gelijk pauze hebben). Dat ga ik dus niet doen, mezelf niet in allerlei situaties wringen.
Ik blijf gewoon met haar praten en doe tegen haar zoals ik ook tegen andere meiden zou doen. Mocht het op een gegeven moment toch uitgaan met haar vriendje, dan kan ik dan altijd nog kijken of ik echt achter haar aanga.
Dit ben ik dus van plan en zelf denk ik dat dit de beste oplossing is, wat is jullie mening erover?
Het klopt inderdaad, ik kan haar nog niet zo heel erg goed. Ik ken haar wel goed genoeg om te weten dat ik haar wel zeker heel erg leuk vind (zeg maar eigenlijk verliefd). Er is een klik tussen ons, hebben leuke en gezellige gesprekjes en als ik kijk naar haar gedrag, komt dat ook met mij overeen. Tot zover ik haar ken natuurlijk.
Er is wel iets aparts. Misschien komt het omdat ik een roze bril voor haar opheb:
Iedere keer als ik haar tegen kom, echt iedere keer, dan trekt ze een glimlach. Ik bedoel niet dat het verboden is om een glimlach te trekken, maar het valt wel op, ze trekt duidelijk een glimlach. Natuurlijk betekent dit niet dat ze mij ook gelijk leuk vind, maar ik vind het wel apart, want andere mensen glimlachen soms wel naar mij, maar die trekken echt niet altijd een glimlach als ik ze tegenkom op de werkvloer.
En ik denk, mocht het na verloop van tijd toch niets worden, dan denk ik dat mijn gevoel ook langzaam maar zeker wegebt. Daarom kies ik ook voor de oplossing die een stukje hierboven staat.
Ik ben benieuwd naar jullie mening.
Door de reacties heb ik afwegingen gemaakt van wat ik denk dat het slimste is en ik ga het volgende doen:
Ik ga met haar om zoals ik ook met andere mensen omga. Ik maak soms een praatje met haar, groet haar etc. Ik ga me niet in allerlei moeilijke situaties wringen om in contact met haar te komen (bijvoorbeeld er vanalles aan doen om haar 'toevallig' tegen te komen op de werkvloer. Of 'toevallig' gelijk pauze hebben). Dat ga ik dus niet doen, mezelf niet in allerlei situaties wringen.
Ik blijf gewoon met haar praten en doe tegen haar zoals ik ook tegen andere meiden zou doen. Mocht het op een gegeven moment toch uitgaan met haar vriendje, dan kan ik dan altijd nog kijken of ik echt achter haar aanga.
Dit ben ik dus van plan en zelf denk ik dat dit de beste oplossing is, wat is jullie mening erover?
Het klopt inderdaad, ik kan haar nog niet zo heel erg goed. Ik ken haar wel goed genoeg om te weten dat ik haar wel zeker heel erg leuk vind (zeg maar eigenlijk verliefd). Er is een klik tussen ons, hebben leuke en gezellige gesprekjes en als ik kijk naar haar gedrag, komt dat ook met mij overeen. Tot zover ik haar ken natuurlijk.
Er is wel iets aparts. Misschien komt het omdat ik een roze bril voor haar opheb:
Iedere keer als ik haar tegen kom, echt iedere keer, dan trekt ze een glimlach. Ik bedoel niet dat het verboden is om een glimlach te trekken, maar het valt wel op, ze trekt duidelijk een glimlach. Natuurlijk betekent dit niet dat ze mij ook gelijk leuk vind, maar ik vind het wel apart, want andere mensen glimlachen soms wel naar mij, maar die trekken echt niet altijd een glimlach als ik ze tegenkom op de werkvloer.
En ik denk, mocht het na verloop van tijd toch niets worden, dan denk ik dat mijn gevoel ook langzaam maar zeker wegebt. Daarom kies ik ook voor de oplossing die een stukje hierboven staat.
Ik ben benieuwd naar jullie mening.
zaterdag 3 juli 2010 om 09:37
Zo heb ik feitelijk een bloedmooie collega, maar veel contact is er niet tussen haar en mij. Omdat ik niet alleen op het uiterlijk afga, maar bijv. op gedrag (geen intensief contact) en leeftijd (te jong), zijn er geen gevoelens van verliefdheid. Ik ga wel gelijkwaardig met haar om, overigens. Ik ben ook niet verlegen jegens haar. Ze glimlacht wel vaak naar mij, met haar mooie gezicht en tanden... Echt een fotomodellen-uiterlijk. Maarreh... ik weet zeker dat ik niet echt op haar val.
World of Warcraft: Legion
zaterdag 3 juli 2010 om 09:50
quote:hatsjiee schreef op 01 juli 2010 @ 19:03:
Ik ben tot een conclusie gekomen.
Door de reacties heb ik afwegingen gemaakt van wat ik denk dat het slimste is en ik ga het volgende doen:
Ik ga met haar om zoals ik ook met andere mensen omga. Ik maak soms een praatje met haar, groet haar etc. Ik ga me niet in allerlei moeilijke situaties wringen om in contact met haar te komen (bijvoorbeeld er vanalles aan doen om haar 'toevallig' tegen te komen op de werkvloer. Of 'toevallig' gelijk pauze hebben). Dat ga ik dus niet doen, mezelf niet in allerlei situaties wringen.
Ik blijf gewoon met haar praten en doe tegen haar zoals ik ook tegen andere meiden zou doen. Mocht het op een gegeven moment toch uitgaan met haar vriendje, dan kan ik dan altijd nog kijken of ik echt achter haar aanga.
Dit ben ik dus van plan en zelf denk ik dat dit de beste oplossing is, wat is jullie mening erover?
Het klopt inderdaad, ik kan haar nog niet zo heel erg goed. Ik ken haar wel goed genoeg om te weten dat ik haar wel zeker heel erg leuk vind (zeg maar eigenlijk verliefd). Er is een klik tussen ons, hebben leuke en gezellige gesprekjes en als ik kijk naar haar gedrag, komt dat ook met mij overeen. Tot zover ik haar ken natuurlijk.
Er is wel iets aparts. Misschien komt het omdat ik een roze bril voor haar opheb:
Iedere keer als ik haar tegen kom, echt iedere keer, dan trekt ze een glimlach. Ik bedoel niet dat het verboden is om een glimlach te trekken, maar het valt wel op, ze trekt duidelijk een glimlach. Natuurlijk betekent dit niet dat ze mij ook gelijk leuk vind, maar ik vind het wel apart, want andere mensen glimlachen soms wel naar mij, maar die trekken echt niet altijd een glimlach als ik ze tegenkom op de werkvloer.
En ik denk, mocht het na verloop van tijd toch niets worden, dan denk ik dat mijn gevoel ook langzaam maar zeker wegebt. Daarom kies ik ook voor de oplossing die een stukje hierboven staat.
Ik ben benieuwd naar jullie mening.Eerste stukje is goed van je. Over het tweede stukje: ik glimlach ook altijd naar iedereen die ik tegenkom op mijn werk. En ik heb een relatie, dus dat zegt echt niks.
Ik ben tot een conclusie gekomen.
Door de reacties heb ik afwegingen gemaakt van wat ik denk dat het slimste is en ik ga het volgende doen:
Ik ga met haar om zoals ik ook met andere mensen omga. Ik maak soms een praatje met haar, groet haar etc. Ik ga me niet in allerlei moeilijke situaties wringen om in contact met haar te komen (bijvoorbeeld er vanalles aan doen om haar 'toevallig' tegen te komen op de werkvloer. Of 'toevallig' gelijk pauze hebben). Dat ga ik dus niet doen, mezelf niet in allerlei situaties wringen.
Ik blijf gewoon met haar praten en doe tegen haar zoals ik ook tegen andere meiden zou doen. Mocht het op een gegeven moment toch uitgaan met haar vriendje, dan kan ik dan altijd nog kijken of ik echt achter haar aanga.
Dit ben ik dus van plan en zelf denk ik dat dit de beste oplossing is, wat is jullie mening erover?
Het klopt inderdaad, ik kan haar nog niet zo heel erg goed. Ik ken haar wel goed genoeg om te weten dat ik haar wel zeker heel erg leuk vind (zeg maar eigenlijk verliefd). Er is een klik tussen ons, hebben leuke en gezellige gesprekjes en als ik kijk naar haar gedrag, komt dat ook met mij overeen. Tot zover ik haar ken natuurlijk.
Er is wel iets aparts. Misschien komt het omdat ik een roze bril voor haar opheb:
Iedere keer als ik haar tegen kom, echt iedere keer, dan trekt ze een glimlach. Ik bedoel niet dat het verboden is om een glimlach te trekken, maar het valt wel op, ze trekt duidelijk een glimlach. Natuurlijk betekent dit niet dat ze mij ook gelijk leuk vind, maar ik vind het wel apart, want andere mensen glimlachen soms wel naar mij, maar die trekken echt niet altijd een glimlach als ik ze tegenkom op de werkvloer.
En ik denk, mocht het na verloop van tijd toch niets worden, dan denk ik dat mijn gevoel ook langzaam maar zeker wegebt. Daarom kies ik ook voor de oplossing die een stukje hierboven staat.
Ik ben benieuwd naar jullie mening.Eerste stukje is goed van je. Over het tweede stukje: ik glimlach ook altijd naar iedereen die ik tegenkom op mijn werk. En ik heb een relatie, dus dat zegt echt niks.
zaterdag 3 juli 2010 om 14:54
Of ze nou bezet is of niet je kan altijd gewoon tegen haar zeggen dat je haar heel bijzonder vind en dat je een beetje verliefd op haar bent geworden. Dat komt niet heftig over en dit zal ze alleen maar leuk vinden denk ik.
Wat zij er verder mee doet heb je niet in de hand maar het voelt uiteindelijk altijd goed om je liefde voor iemand op te biechten (geloof me ik heb het ook net recent gedaan), ook als hij (niet meteen) beantwoord wordt.
Ik heb zoiets van bezet of niet bezet, jij hebt het recht om je gevoelens te uiten en het te proberen. Het is echter haar keuze om te kiezen voor haar vriend of voor jou. Liefde voelen voor iemand is niet slecht.
Wat zij er verder mee doet heb je niet in de hand maar het voelt uiteindelijk altijd goed om je liefde voor iemand op te biechten (geloof me ik heb het ook net recent gedaan), ook als hij (niet meteen) beantwoord wordt.
Ik heb zoiets van bezet of niet bezet, jij hebt het recht om je gevoelens te uiten en het te proberen. Het is echter haar keuze om te kiezen voor haar vriend of voor jou. Liefde voelen voor iemand is niet slecht.
