Kinderen
alle pijlers
Kind in je uppie?
woensdag 30 september 2009 om 18:58
Zo, ik ben er ook weer.
Wordt denk ik wel tijd voor een (jaja...) schema, want ik ben de draad echt even kwijt!
Ik zet mezelf er in, en wie wil: kom maar door!
NaamLeeftijdAl begonnen?Waar/hoeAl kinderen?OverigVinyl33NeeStart februari 2011 (als het nog lukt) anders maart bij Geertgen. Nee--Chilles38jaGeertgen/eigen donor Nee--Malaika240jaDonor via internet Nee1e inseminatie geëindigd in miskraam.Mama0331NeeOriënterend liefst bekende donor Ja, 1--Zoeter32NeeIntake gehad bij Geertgen NeeSun7634NeeStaat op 2 wachtlijsten nl Rijnstate & St GeertgenNee--Sokpop33Nee/oriënterend/eind oktober naar workshopliefst zi met bekende donor Nee--Superwoman2237Ja,Bekende donor en Denen als back-up via Geertgen NeeIk wed graag op meerdere paardenEmmetjebee39JaOnbekende donor NeeMeerdere tweelingen in de familieJive39JaNa aantal pogingen met bekende donor nu gestopt. Beraadt zich op plan BNeeDe aanhouder wint!!
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Nou, het heeft een tijd geduurd voor ik dit topic durfde te openen, bang voor (ver)oordelen? Maar bij deze toch maar...
Mijn laatste echte relatie is bijna 7 jaar geleden geëindigd. Hierna heb ik nog 2 kortdurende relaties gehad die niet echt standvastig bleken te zijn, ookal had ik dat graag anders gezien.
Mijn kinderwens daarentegen is zeer standvastig, en wordt met de jaren alleen maar groter. Het laatste jaar denk ik er ook steeds vaker aan om deze misschien alleen in vervulling te laten gaan. Maar die gedachte vind ik ook wel wat eng.
Ik ben nu 32. Aan de ene kant zou je denken: je bent nog jong genoeg om iemand tegen te komen en een gezin mee te starten tzt.
En dat is misschien ook wel zo maar de andere kant van mij zegt dat dat de afgelopen 7 jaar ook niet is gelukt, dus waarom nu ineens wel.
Mijn hoofd is een warboel van dilemma's. Het fijne is dat vrienden er de laatste tijd zelf ook wel over beginnen en dat maakt te rustiger. Er zouden veel mensen achter me staan als ik deze stap zou nemen als ik het zo hoor. Maar het maakt mijn gedachten nog niet rustiger.
Kan ik het een kindje aandoen om zonder vader op te groeien? Ben ik niet ongeduldig omdat ik 'nog maar' 32 ben, en nog tijd heb. En aan de andere kant: ik wil geen oude moeder worden. Moet ik dan eerst 38 zijn voor een dergelijke stap gerechtvaardigd is?
Een kind alleen zal niet makkelijk zijn, en ook zwaar. Maar de stap alleen nemen zal wel een bewuste keuze zijn, dus anders denk ik als dat je plotseling alleen achter blijft met een kind.
Anyway, zoals je hoort: deze kikker is in de war!
Wie kan me van nuchter advies voorzien, van positieve en negatieve verhalen? Wie helpt me de chaos te ordenen?
*Zal ik dit topic plaatsen? Zal ik niet? Ja, ik druk op verzenden...*
Wordt denk ik wel tijd voor een (jaja...) schema, want ik ben de draad echt even kwijt!
Ik zet mezelf er in, en wie wil: kom maar door!
NaamLeeftijdAl begonnen?Waar/hoeAl kinderen?OverigVinyl33NeeStart februari 2011 (als het nog lukt) anders maart bij Geertgen. Nee--Chilles38jaGeertgen/eigen donor Nee--Malaika240jaDonor via internet Nee1e inseminatie geëindigd in miskraam.Mama0331NeeOriënterend liefst bekende donor Ja, 1--Zoeter32NeeIntake gehad bij Geertgen NeeSun7634NeeStaat op 2 wachtlijsten nl Rijnstate & St GeertgenNee--Sokpop33Nee/oriënterend/eind oktober naar workshopliefst zi met bekende donor Nee--Superwoman2237Ja,Bekende donor en Denen als back-up via Geertgen NeeIk wed graag op meerdere paardenEmmetjebee39JaOnbekende donor NeeMeerdere tweelingen in de familieJive39JaNa aantal pogingen met bekende donor nu gestopt. Beraadt zich op plan BNeeDe aanhouder wint!!
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Nou, het heeft een tijd geduurd voor ik dit topic durfde te openen, bang voor (ver)oordelen? Maar bij deze toch maar...
Mijn laatste echte relatie is bijna 7 jaar geleden geëindigd. Hierna heb ik nog 2 kortdurende relaties gehad die niet echt standvastig bleken te zijn, ookal had ik dat graag anders gezien.
Mijn kinderwens daarentegen is zeer standvastig, en wordt met de jaren alleen maar groter. Het laatste jaar denk ik er ook steeds vaker aan om deze misschien alleen in vervulling te laten gaan. Maar die gedachte vind ik ook wel wat eng.
Ik ben nu 32. Aan de ene kant zou je denken: je bent nog jong genoeg om iemand tegen te komen en een gezin mee te starten tzt.
En dat is misschien ook wel zo maar de andere kant van mij zegt dat dat de afgelopen 7 jaar ook niet is gelukt, dus waarom nu ineens wel.
Mijn hoofd is een warboel van dilemma's. Het fijne is dat vrienden er de laatste tijd zelf ook wel over beginnen en dat maakt te rustiger. Er zouden veel mensen achter me staan als ik deze stap zou nemen als ik het zo hoor. Maar het maakt mijn gedachten nog niet rustiger.
Kan ik het een kindje aandoen om zonder vader op te groeien? Ben ik niet ongeduldig omdat ik 'nog maar' 32 ben, en nog tijd heb. En aan de andere kant: ik wil geen oude moeder worden. Moet ik dan eerst 38 zijn voor een dergelijke stap gerechtvaardigd is?
Een kind alleen zal niet makkelijk zijn, en ook zwaar. Maar de stap alleen nemen zal wel een bewuste keuze zijn, dus anders denk ik als dat je plotseling alleen achter blijft met een kind.
Anyway, zoals je hoort: deze kikker is in de war!
Wie kan me van nuchter advies voorzien, van positieve en negatieve verhalen? Wie helpt me de chaos te ordenen?
*Zal ik dit topic plaatsen? Zal ik niet? Ja, ik druk op verzenden...*
woensdag 23 juni 2010 om 09:51
He Dragonfly, hopelijk is het idd oud bloed. Ik ga voor je duimen!
@dushi: je houdt het spannend!!
@jive: heb vertrouwen!
@allen: hebben we nu ook al een datum (14 aug?), of kan het nog de hele maand augustus zijn voor de meet? Ik moet altijd een beetje vroeg data vastzetten ...
Verder natuurlijk het grote duimendraaien hier. Het lukt me denk ik wel niet te vroeg te testen, maar om er ook niet aan te denken, lijkt wat veel gevraagd van mezelf ... Moet eerlijk zeggen dat alleen al voor deze 'state of mind' ik het nu al een relaxte gedachte vind dat ik de volgende ronde oversla ivm vakantie. Anyway, eerst deze week nog uitzitten!
Sjuus!
@dushi: je houdt het spannend!!
@jive: heb vertrouwen!
@allen: hebben we nu ook al een datum (14 aug?), of kan het nog de hele maand augustus zijn voor de meet? Ik moet altijd een beetje vroeg data vastzetten ...
Verder natuurlijk het grote duimendraaien hier. Het lukt me denk ik wel niet te vroeg te testen, maar om er ook niet aan te denken, lijkt wat veel gevraagd van mezelf ... Moet eerlijk zeggen dat alleen al voor deze 'state of mind' ik het nu al een relaxte gedachte vind dat ik de volgende ronde oversla ivm vakantie. Anyway, eerst deze week nog uitzitten!
Sjuus!
vrijdag 25 juni 2010 om 16:14
Hoi allemaal,
na maanden van meelezen een berichtje van mij.
Ik heb nu 4 IUI pogingen achter de rug via een donor die ik op internet heb gevonden.
De eerste keer heb ik bij hem thuis ZI gedaan, maar gezien mijn leeftijd (37) vind ik het toch prettiger om het via een kliniek te doen. Nu was hij daar al bekend want hij is zaaddonor geweest, maar nu is hij exulsief voor mij
Mocht gisteren testen maar dat was helaas niet nodig, maar volgende week ga ik weer voor een echo en misschien dat die poging wel aanslaat.
groetjes en tot schrijfs
na maanden van meelezen een berichtje van mij.
Ik heb nu 4 IUI pogingen achter de rug via een donor die ik op internet heb gevonden.
De eerste keer heb ik bij hem thuis ZI gedaan, maar gezien mijn leeftijd (37) vind ik het toch prettiger om het via een kliniek te doen. Nu was hij daar al bekend want hij is zaaddonor geweest, maar nu is hij exulsief voor mij
Mocht gisteren testen maar dat was helaas niet nodig, maar volgende week ga ik weer voor een echo en misschien dat die poging wel aanslaat.
groetjes en tot schrijfs
zondag 27 juni 2010 om 21:25
We duimen met je mee Innova!
Hier gaat alles zijn gangetje. Nog steeds moe moe en de dagen afstrepend naar die kritieke week 12. Nog vijf weken te gaan.
Viel me laatst op dat ik ergens iets hoorde over hoe bijzonder het is om deze periode met je partner te delen en mij dat niet zoveel deed. Ik weet niet wat het is om dit te delen met een partner. Ik deel het met mijn familie en met mijn vriendinnen. Dit is blijkbaar mijn manier van zwanger zijn en dat is ook een hele bijzondere manier. Ben sowieso wel gewend om veel alleen te doen, dus dit past wel in mijn leven. Ben wel heel benieuwd hoe mensen gaan reageren als ik eenmaal ga vertellen dat ik zwanger ben. De mensen die het nu weten, die wisten al veel langer dat ik hiermee bezig ben. Maar straks komt iedereen het te weten. Haha, wie zal me rechtstreeks durven te vragen hoe en wat? En hoe snel zullen de roddels rondgaan?
Hier gaat alles zijn gangetje. Nog steeds moe moe en de dagen afstrepend naar die kritieke week 12. Nog vijf weken te gaan.
Viel me laatst op dat ik ergens iets hoorde over hoe bijzonder het is om deze periode met je partner te delen en mij dat niet zoveel deed. Ik weet niet wat het is om dit te delen met een partner. Ik deel het met mijn familie en met mijn vriendinnen. Dit is blijkbaar mijn manier van zwanger zijn en dat is ook een hele bijzondere manier. Ben sowieso wel gewend om veel alleen te doen, dus dit past wel in mijn leven. Ben wel heel benieuwd hoe mensen gaan reageren als ik eenmaal ga vertellen dat ik zwanger ben. De mensen die het nu weten, die wisten al veel langer dat ik hiermee bezig ben. Maar straks komt iedereen het te weten. Haha, wie zal me rechtstreeks durven te vragen hoe en wat? En hoe snel zullen de roddels rondgaan?
zondag 27 juni 2010 om 22:53
Oe ja, Malaika, daar ben ik ook benieuwd naar, welke verhalen gaan er de ronde doen?
Mooi hoe je het zegt over het delen!
Hier net de potentiele donor over de vloer gehad.
Nou, ik was echt wel zenuwachtig. Hij niet geloof ik.
Apart hoor, zulke persoonlijke dingen bespreken met een onbekende eigenlijk.
Fijne vent. Niet mijn type, ook niet qua looks, maar dat hoeft ook niet.
Hij was goed opgeleid, doordacht, aardig, oprecht en dat sprak me zeker wel aan.
Maar word wel nerveus van alles hoor. Hij zei ook bij het weggaan: zo, nu foliumzuur slikken.
Aaaaargh! Nog even niet, even paar weken nadenken
Aan de ene kant heeft hij gelijk: ik weet wat ik wil.
Maar heb toch nog even de tijd nodig. Even bedenkt of ik dit echt kan, of ik die knop kan omzetten.
Poeh...
Mooi hoe je het zegt over het delen!
Hier net de potentiele donor over de vloer gehad.
Nou, ik was echt wel zenuwachtig. Hij niet geloof ik.
Apart hoor, zulke persoonlijke dingen bespreken met een onbekende eigenlijk.
Fijne vent. Niet mijn type, ook niet qua looks, maar dat hoeft ook niet.
Hij was goed opgeleid, doordacht, aardig, oprecht en dat sprak me zeker wel aan.
Maar word wel nerveus van alles hoor. Hij zei ook bij het weggaan: zo, nu foliumzuur slikken.
Aaaaargh! Nog even niet, even paar weken nadenken
Aan de ene kant heeft hij gelijk: ik weet wat ik wil.
Maar heb toch nog even de tijd nodig. Even bedenkt of ik dit echt kan, of ik die knop kan omzetten.
Poeh...
maandag 28 juni 2010 om 07:32
maandag 28 juni 2010 om 07:54
maandag 28 juni 2010 om 07:57
Hee Vinyl! Wat een stappen zet je! Goed zo! Ook als je nu besluit om het nog even niet te doen, dan toch een pluim voor het onderzoeken ervan!! Ik denk dat ik het ook heel raar zou vinden, zo face to face, volgens mij ook deel van de reden dat ik het via denemarken heb gedaan. (hoewel daar ook rare kanten aan zitten, kan ik je vertellen.... )
Wil hij betrokken zijn, of is het een puur zakelijke transactie? Ik zou zo'n foliumzuur-opmerking slecht verdragen denk ik ... Maar ben altijd al overgevoelig voor als mensen vertellen wat ik moet doen. Is het nog een idee misschien nog een potentiele te ontmoeten en te kijken of dat anders voelt?? Zodat je kunt vaststellen of je ongemak met de persoon of met de situatie te maken heeft?
Verder heb ik afgelopen week het ideale huis gezien. In een kindvriendelijke buurt, net wat te duur eigenlijk, maar wel de plek waar ik wil zijn als dit allemaal wil lukken (en niet als het allemaal niet lukt). Te vroeg op mijn pad dus ... wat nu?!
En ik duimendraai me deze week nog door, nog even volhouden, nog geen test in huis gehaald ....
Wil hij betrokken zijn, of is het een puur zakelijke transactie? Ik zou zo'n foliumzuur-opmerking slecht verdragen denk ik ...
Maar ben altijd al overgevoelig voor als mensen vertellen wat ik moet doen. Is het nog een idee misschien nog een potentiele te ontmoeten en te kijken of dat anders voelt?? Zodat je kunt vaststellen of je ongemak met de persoon of met de situatie te maken heeft? Verder heb ik afgelopen week het ideale huis gezien. In een kindvriendelijke buurt, net wat te duur eigenlijk, maar wel de plek waar ik wil zijn als dit allemaal wil lukken (en niet als het allemaal niet lukt). Te vroeg op mijn pad dus ... wat nu?!
En ik duimendraai me deze week nog door, nog even volhouden, nog geen test in huis gehaald ....
maandag 28 juni 2010 om 09:23
Hoi!
Het is puur zakelijk, dus geen betrokkenheid.
Juridisch en genetisch enzo voelt het goed. Lijkt me niks mis mee. Geen superknapperd, maar wel goed dichtgetimmerd en gewoon goed ontwikkeld persoon. Maar idd dat soort opmerkingen dacht ik: houd het zakelijk, dat is aan MIJ om dat te bespreken en te overdenken en weet ik wat. En dat doe ik met vrienden en familie en niet met jou!
Maar goed.... dat irriteerde me dus wat.
En dat Denemarken: ik vind het ook zo prijzig, jij niet?
Nog iemand ontmoeten kan inderdaad. Alleen liggen ze niet voor het oprapen. Weet niet zo goed hoe...
Maar ik ga er maar eens over nadenken....
Het is puur zakelijk, dus geen betrokkenheid.
Juridisch en genetisch enzo voelt het goed. Lijkt me niks mis mee. Geen superknapperd, maar wel goed dichtgetimmerd en gewoon goed ontwikkeld persoon. Maar idd dat soort opmerkingen dacht ik: houd het zakelijk, dat is aan MIJ om dat te bespreken en te overdenken en weet ik wat. En dat doe ik met vrienden en familie en niet met jou!
Maar goed.... dat irriteerde me dus wat.
En dat Denemarken: ik vind het ook zo prijzig, jij niet?
Nog iemand ontmoeten kan inderdaad. Alleen liggen ze niet voor het oprapen. Weet niet zo goed hoe...
Maar ik ga er maar eens over nadenken....
dinsdag 29 juni 2010 om 00:05
Hallo allemaal!
Het is alweer een tijdje geleden dat ik hier mijn 'schrijnende' verhaal heb gepost. 21 december 2009, geloof ik, om precies te zijn.
Bedankt voor jullie hartverwarmende reacties en ja, zo voel ik het ook.
Dankbaarheid voor wat ik heb.
Maart jl heb ik mijn relatie verbroken. Hij wil geen kinderen en ik heb na 4 jaar hopen, bidden en wachten de knoop definitief doorgehakt. Ik ben nu 30 en ik merk dat ik nu bijna fysieke pijn ervaar bij het zien van kinderen. Lastig.
Maar goed. Genoeg daarover.
@ Vinyl; wat goed dat je er zo mee bezig bent. Ik heb niet alles van de afgelopen 6 maanden gelezen, maar het laatste wat ik las was de leuke collega (januari 2010) en nu lees ik dat je serieus bezig bent met een donor! Ik vind je zo stoer!
Aangezien mijn moeder mij in haar eentje heeft opgevoed (zie 1e reactie in december) sta ik er ook voor open. Zij had wel een heel goede achterban; haar ouders die op mijn 4e al gepensioneerd waren en mij altijd graag opvingen en dat heb ik niet. Mijn moeder werkt fulltime.
*pieker-peins-tob*
Viny, ik ga je posts vanaf nu trouw bijhouden, ik ben zo benieuwd hoe het verder gaat! (Dat was ik toch al, maar ja, soms lopen de dingen niet zo soepel als je zou willen...)
Hartelijke groet,
Ykcalb
Het is alweer een tijdje geleden dat ik hier mijn 'schrijnende' verhaal heb gepost. 21 december 2009, geloof ik, om precies te zijn.
Bedankt voor jullie hartverwarmende reacties en ja, zo voel ik het ook.
Dankbaarheid voor wat ik heb.
Maart jl heb ik mijn relatie verbroken. Hij wil geen kinderen en ik heb na 4 jaar hopen, bidden en wachten de knoop definitief doorgehakt. Ik ben nu 30 en ik merk dat ik nu bijna fysieke pijn ervaar bij het zien van kinderen. Lastig.
Maar goed. Genoeg daarover.
@ Vinyl; wat goed dat je er zo mee bezig bent. Ik heb niet alles van de afgelopen 6 maanden gelezen, maar het laatste wat ik las was de leuke collega (januari 2010) en nu lees ik dat je serieus bezig bent met een donor! Ik vind je zo stoer!
Aangezien mijn moeder mij in haar eentje heeft opgevoed (zie 1e reactie in december) sta ik er ook voor open. Zij had wel een heel goede achterban; haar ouders die op mijn 4e al gepensioneerd waren en mij altijd graag opvingen en dat heb ik niet. Mijn moeder werkt fulltime.
*pieker-peins-tob*
Viny, ik ga je posts vanaf nu trouw bijhouden, ik ben zo benieuwd hoe het verder gaat! (Dat was ik toch al, maar ja, soms lopen de dingen niet zo soepel als je zou willen...)
Hartelijke groet,
Ykcalb
dinsdag 29 juni 2010 om 19:02
@ vinyl: spannend he? je donor ontmoeten. Vond ik ook reuze spannend. Is nog niet eens zo lang geleden. Ik had een vriendin mee en heb hem in een stad in de buurt ontmoet. Zo vreemd om 'de toekomstige vader van je kinderen te ontmoeten'. Ik bekeek en beoordeelde hem echt op een 'geschikte donor'. Was het iemand met karaktereigenschappen die ik aan mijn kind mee wilde geven? Ja dus, een slimme vent met een zachte persoonlijkheid en met het hart duidelijk op de goede plaats. Anders doe je dit ook niet. Bij mij ook mijn type niet, maar hij zag er zeker niet verkeerd uit.
Ik was er toen meteen uit. Na de lange zoektocht naar een donor die op niets uitgelopen was én mijn leeftijd (40), wist ik: het is nu of nooit! Een keuze heb ik niet meer. Maar het voelde ook meteen goed. Ik had geen betere donor kunnen treffen. Sta nog steeds helemaal achter mijn besluit voor een 'onbekende' donor. Maar die keuze maakt een ieder natuurlijk voor zich. Sterkte met je gepieker!
Ik was er toen meteen uit. Na de lange zoektocht naar een donor die op niets uitgelopen was én mijn leeftijd (40), wist ik: het is nu of nooit! Een keuze heb ik niet meer. Maar het voelde ook meteen goed. Ik had geen betere donor kunnen treffen. Sta nog steeds helemaal achter mijn besluit voor een 'onbekende' donor. Maar die keuze maakt een ieder natuurlijk voor zich. Sterkte met je gepieker!
dinsdag 29 juni 2010 om 19:30
Hallo,
Zo weer poosje geleden dat ik gereageerd/gelezen heb.
@dragonfly wat een naar bericht. Sterkte!
Bij mij staat de boel ook een beetje op z'n kop. Na mijn huwelijk heb ik een 1,5 jaar een relatie gehad in deze relatie heb ik ook een buitenbaarmoederlijke zwangerschap gehad. Daarom tikt bij mij dat klokje ook ondanks mijn "jonge"leeftijd.
Helaas is deze relatie verbroken door hem. Voor mij waren er toen heel veel vragen over het waarom. Daar heb ik nog 3 jaar mee doorgelopen en begin dit jaar de stoute schoenen aangetrokken om hem te benaderen voor opheldering. Het heeft allemaal even geduurd maar ik heb opheldering gekregen maar tegelijkertijd zijn de gevoelens voor hem weer mega terug gekomen. Tja als je het maar ver weg stopt merk je dat niet tot dat je face to face zit. De gevoelens zijn ook wederzijds. Na de vakantie spreken we af om eens goed met elkaar te praten over onze gevoelens en mogelijk dat we het toch samen weer gaan proberen... Tijd zal het leren. Had net bedacht mijn ouders te gaan peilen over het bewust alleen zwanger worden. Dat stel ik nu nog maar even uit. Maar verder zet ik het nu nog niet in de ijskast hoor.
Ik heb pas gereageerd op een oproep van een homostel maar daar heb ik nog geen reactie op gekregen. Verwacht dat deze dus niet meer komt. Vond het wel raar om op zo iets te reageren. Waar hebben jullie jullie donors gevonden?
Zo een heel verhaal, doe ik anders nooit
Zo weer poosje geleden dat ik gereageerd/gelezen heb.
@dragonfly wat een naar bericht. Sterkte!
Bij mij staat de boel ook een beetje op z'n kop. Na mijn huwelijk heb ik een 1,5 jaar een relatie gehad in deze relatie heb ik ook een buitenbaarmoederlijke zwangerschap gehad. Daarom tikt bij mij dat klokje ook ondanks mijn "jonge"leeftijd.
Helaas is deze relatie verbroken door hem. Voor mij waren er toen heel veel vragen over het waarom. Daar heb ik nog 3 jaar mee doorgelopen en begin dit jaar de stoute schoenen aangetrokken om hem te benaderen voor opheldering. Het heeft allemaal even geduurd maar ik heb opheldering gekregen maar tegelijkertijd zijn de gevoelens voor hem weer mega terug gekomen. Tja als je het maar ver weg stopt merk je dat niet tot dat je face to face zit. De gevoelens zijn ook wederzijds. Na de vakantie spreken we af om eens goed met elkaar te praten over onze gevoelens en mogelijk dat we het toch samen weer gaan proberen... Tijd zal het leren. Had net bedacht mijn ouders te gaan peilen over het bewust alleen zwanger worden. Dat stel ik nu nog maar even uit. Maar verder zet ik het nu nog niet in de ijskast hoor.
Ik heb pas gereageerd op een oproep van een homostel maar daar heb ik nog geen reactie op gekregen. Verwacht dat deze dus niet meer komt. Vond het wel raar om op zo iets te reageren. Waar hebben jullie jullie donors gevonden?
Zo een heel verhaal, doe ik anders nooit
woensdag 30 juni 2010 om 07:31
Een aantal weken geleden heb ik een topic geopend m.b.t. I.U.I. Ik sta op een wachtlijst voor een donor en was benieuwd naar ervaringen van andere mensen die bezig waren om alleenstaande moeder te worden. Al snel werd ik uitgenodigd voor dit forum maar het voelde een beetje eng in te breken op een forum waar vrouwen al zo lang met elkaar schrijven.
Maar ik merk dat ik er toch wel erg veel behoefte aan heb om ervaringen te delen, dus bij deze...
December 2008 heb ik me aangemeld bij een medisch centrum en begin 2009 kreeg ik daar mijn eerste gesprek. De wachtlijst zou ongeveer een jaar zijn. Nu ben ik een jaar verder en heb ik onlangs gebeld hoe het met de wachtlijst stond, maar er werd me verteld dat ik nog even geduld moest hebben. Wanneer ik ongeveer aan de beurt zou zijn konden ze me niet vertellen.
Onlangs wel gesprekken gehad met een potentiele donor die ´op mijn weg´ was gekomen. Maar de verwachtingen liepen uiteen en dit is dus op niets uitgelopen.
Gezien mijn leeftijd, ik ben 38, en dat ik er met de jaren natuurlijk niet vruchtbaarder op word en een ernstig zieke moeder waarvan ik zo erg hoop dat ze mijn grote wens nog in vervulling ziet gaan, heb ik me gisteren op een site aangemeld in de hoop daar een donor te vinden.
Zijn er vrouwen onder jullie die ervaringen hebben met de zoektocht naar een donor via internet? Wat kan ik verwachten en waar moet ik volgens jullie op letten om de malloten eruit te kunnen filteren? Tips?
Maar ik merk dat ik er toch wel erg veel behoefte aan heb om ervaringen te delen, dus bij deze...
December 2008 heb ik me aangemeld bij een medisch centrum en begin 2009 kreeg ik daar mijn eerste gesprek. De wachtlijst zou ongeveer een jaar zijn. Nu ben ik een jaar verder en heb ik onlangs gebeld hoe het met de wachtlijst stond, maar er werd me verteld dat ik nog even geduld moest hebben. Wanneer ik ongeveer aan de beurt zou zijn konden ze me niet vertellen.
Onlangs wel gesprekken gehad met een potentiele donor die ´op mijn weg´ was gekomen. Maar de verwachtingen liepen uiteen en dit is dus op niets uitgelopen.
Gezien mijn leeftijd, ik ben 38, en dat ik er met de jaren natuurlijk niet vruchtbaarder op word en een ernstig zieke moeder waarvan ik zo erg hoop dat ze mijn grote wens nog in vervulling ziet gaan, heb ik me gisteren op een site aangemeld in de hoop daar een donor te vinden.
Zijn er vrouwen onder jullie die ervaringen hebben met de zoektocht naar een donor via internet? Wat kan ik verwachten en waar moet ik volgens jullie op letten om de malloten eruit te kunnen filteren? Tips?
woensdag 30 juni 2010 om 07:35
Vele bladzijden terug las ik wel dat secretdreams de beschikking had over een foute lijst van donoren die zich op sites als donor aanbieden. Die zou ik ook heeeeeeel graag willen hebben als dat kan.
Ik ben met het lezen van dit forum echter nog niet verder gekomen dan blz 22 en heb daarna de laatste berichten hier gelezen, dus ik weet niet of ze nog actief schrijft of meeleest.
Of misschien dat iemand anders ook in het bezit is van deze lijst.
Ik ben met het lezen van dit forum echter nog niet verder gekomen dan blz 22 en heb daarna de laatste berichten hier gelezen, dus ik weet niet of ze nog actief schrijft of meeleest.
Of misschien dat iemand anders ook in het bezit is van deze lijst.
