waar moet ik beginnen?

04-07-2010 14:44 19 berichten
Alle reacties Link kopieren
ben echt bijna wanhopig nu. Wil echt met relatie stoppen na zo'n tijd van negativiteit. wil het later wel verder uitleggen maar het is een lang verhaal... beetje warrig verhaal misschien maar nu is het dus zo: we hebben een kind van net twee en ik ben bij m'n vriend ingetrokken ooit (in zijn koophuis) . Op het moment heb ik (nog ) geen werk door omstandigheden en ik zorg fulltime voor onze dochter. Hoe kan ik in hemelsnaam bij hem weggaan, waar moet ik heen? logeren met je kind bij anderen? sta wel ingeschreven voor een huurwoning maar dat gaat nog heel lang duren... heel lang is: jaaaren

ben vooral verdrietig voor mijn kind, wilde juist zo graag (oude wonden ja..) zelf wel twee ouders bij elkaar voor haar!
Alle reacties Link kopieren
Kun je niet bij je ouders terecht of een ander familielid. Misschien urgentie aanvragen?



Beetje de meest logische dingen....
Alle reacties Link kopieren
dank voor je reactie, de enige die ik zo gauw kan bedenken is een vriendin met een redelijke ruimte thuis, je kan niet zomaar bij iedereen in met z'n tweetjes en bij familie is helaas geen optie... maar urgentie aanvragen had ik al aan gedacht , ik ga daar maandag even over bellen en het verder uitzoeken ik denk helaas dat dat in Utrecht met z'n hoge woningnood niet echt makkelijk zal zijn , volgens mij is dat vrijwel onmogelijk hier...
Alle reacties Link kopieren
Ik wil je niet bang maken, en misschien is het in Utrecht anders, maar hier in Rotterdam is een scheiding geen reden voor urgentie. Ik zou dus ook eventueel nog opzoek gaan naar een plan B.
Hoe urgent moet je scheiden? Moet je NU weg?
Alle reacties Link kopieren
da's een goeie vraag DNM het is niet zo urgent dat ik morgen op straat zal staan en hoe lang kan en wil het nog uithouden? als ik helemaal alleen zou zijn was ik morgen weg en huurde ik een ienieminikamertje ergens...eindelijk opnieuw beginnen... maar omdat ik zo graag voor m'n kind beter wil (spanning en ruzies zijn natuurlijk ook niet goed) moet ik misschien nog even wachten. Heb zelf al bijna twee jaar relatietherapie voorgesteld , iets wat hij altijd vakkundig buiten d e deur heeft weten te houden...nu wil hij het uiteindelijk heeel misschien wel met allerlei mitsen en maren. ik heb er al die tijd keihard voor gevochten (te hard?) maar het is nu eigenlijk gewoon op...begin nu heel hard te huilen hoewel ik me best rustig voelde over het zware besluit
Alle reacties Link kopieren
het is zoals die loodgieter bij wie de kraan lekt thuis, hij kan totaal niet communiceren behalve op z'n werk (journalistiek) en in het cafe
Alle reacties Link kopieren
toch de relatietherapie aangaan ondanks zijn mitsen en maren en kijken hoe dat afloopt, als het niets oplevert en hij blijkt echt niets te willen doen om jullie relatie te redden kun je dan als nog hem verlaten, heeft ie tenminste nog 1 kans gehad, jullie hebben tenslotte een kind samen.
Alle reacties Link kopieren
Ik zou ook toch nog voor de relatietherapie gaan, wat heb je te verliezen wat je nu al denkt verloren te hebben?



Met een kind zou ik zeker nog de laatste strohalm aangrijpen.

Je kind verdient het.
Alle reacties Link kopieren
ja, je hebt gelijk ... Princessetamtam. dan hebben we er in ieder geval alles aan gedaan...ik denk dat daar nog best wat uit te halen is maar ik hoop maar dat hij het nog echt wil/durft
Alle reacties Link kopieren
dat is te hopen kiki, zeker als jij het wilt proberen.
Alle reacties Link kopieren
hoe moet ik het zeggen, Iry, ik las net toevallig een deel van jouw verhaal, wat erg... heel herkenbaar ook maar ik had nog niet alles gelezen hoor... ik vecht en ik vecht ervoor, maar dat moet je toch samen doen? en ik vind zeker dat mijn kind dat verdient en ik wil er ook alles aan doen! dat legt tegelijkertijd zo'n immense druk op me , omdat ik het zo graag goed wil doen, dat het ook wel erg zwaar en gespannen blijft?
Alle reacties Link kopieren
Op de site van het vierde huis kun je precies alle stappen doorlopen die bepalen of je uberhaupt in aanmerking komt voor een urgentie verklaring in Utrecht.

Dat wil zeggen dat je relatie aantoonbaar moet zijn beeindigd door bijvoorbeeld het ontbinden van het samenlevingscontract en dat je jullie huidige woning hebt opgeeist.



Wat ik apart vind aan je verhaal is dat je sinds de geboorte van je kind al niet meer tevreden bent over je relatie. Maar in die 2 jaar heb je geen enkele moeite gedaan om jouw persoonlijke situatie te veranderen zodat je zelfstandig verder zou kunnen, indien nodig? En als beloning hiervoor zou jij mogelijk een woning toegewezen krijgen in Utrecht. Hoe vervelend je situatie ongetwijfeld is, ik ben daar geen voorstander van.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
Alle reacties Link kopieren
beste lola,

dat je dat apart vindt lijken snap ik maar dat komt ook omdat ik nog niet alles verteld heb... heb natuurlijk de afgelopen twee jaar wel van alles en nog wat gedaan, heb juist keihard gevochten voor m'n eigen welzijn (oa zware postnatale depressie) dat van m'n kind en dat van onze relatie. Heb op allerlei fronten hulp gezocht, bovendien zijn we verhuisd vanuit een andere stad hier naar toe, anders had ik al een veel langere inschrijfduur gehad voor Utrecht.

enne beloning ? nou ja... liever in welk huis dan ook samen met ons drietjes, dan met m'n kind alleen hoor... beloning;-)
Alle reacties Link kopieren
Ga de relatietherapie aan, en in de tussentijd doe je twee dingen (en nee, niet eerst zien of het lukt met de therapie, doe die twee dingen ongeacht of de relatie nog te redden valt):

- schrijf je in voor een huurwoning edit: zie net dat je dat al gedaan hebt, maar kijk dan of je ook in een andere gemeente in de buurt kunt inschrijven waar de wachttijden wat korter zijn.

- zoek een baan.



Scheiding is in de meeste steden geen reden voor urgentie (en terecht), en ik mag hopen dat je tenminste toen je aan kinderen begon en stopte met werken, wel een en ander formeel hebt vastgelegd over dat huis en jullie inkomen.



Zonder inschrijving voor een huurwoning en zonder werk ben je tamelijk kansloos op de lange termijn. Met een bijstandsuitkering heb je a) een heel laag inkomen op korte termijn en b) verdraaid weinig perspectief voor de wat langere termijn.
Haal je in ieder geval geen extra ellende op de hals door nu al weg te gaan. Hoe jij je voelt is dan even ondergeschikt aan de situatie, anders wordt het slechter.



Het is een goede zaak om alsnog therapie te volgen. Want ook na de scheiding is communicatie belangrijk.



Heel veel sterkte en doe geen domme dingen..
Alle reacties Link kopieren
ja Snormel, dat zijn nu precies de doemscenario's waar ik me maar al te zeer (en te laat) bewust van ben geworden...

en goed idee, ik schrijf me inderdaad ook voor andere gemeenten in ( in de buurt) mag ook niet zo maar overal, geloof ik.

Ik wil ook zeker weer gaan werken en geen bijstandsuitkering hoor. Die financiele afhankelijkheid was dus echt linke soep.
Alle reacties Link kopieren
dank je wel voor je lieve en goeie tip DNM,

bijt alweer op m'n lip.
Alle reacties Link kopieren
Niet op je lip bijten maar probeer een glimlach te produceren.

Heel moeilijk maar je kunt het.Doe maar eens.

Zie je wel het werkt al.



Ga voor de relatietherapie en kijk of jullie eruit komen.

Je kind verdient idd 2 ouders in 1 huis!

Maar als het niet meer gaat dan gaat het niet meer.

Maar ook daar ben je blijkbaar al mee aan het werk.



Veel Succes!!

BK66

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven