Kinderen
alle pijlers
Kindermishandeling
zaterdag 10 juli 2010 om 10:59
Het aantal meldingen van kindermishandeling is in één jaar met liefst 20 procent gestegen. De suggestie in het bericht op teletekst is dat dit zijn oorzaak vindt in een grotere bereidheid van getuigen om aangifte te doen. Maar meer dan een suggestie is dat niet. Er zijn meer mogelijke verklaringen.
Een andere verklaring is bijvoorbeeld dat de definitie van mishandeling nu anders is dan in het recente verleden, waardoor de 'opvoedkundige tik' nu ook onder die paraplu valt, en een ouder die zich daarvan bedient bezoek kan verwachten van instellingen die dat als mishandeling registreren.
Ook is het voorstelbaar dat de 'moderne' methoden falen, en machteloze ouders vaker 'exploderen' als hun kind niet reageert zoals de boekjes beloven.
Persoonlijk deel ik de blijdschap die spreekt uit de boodschap in deze link, omdat er sneller aangifte gedaan zou worden, niet. Wel als dat het geval zou zijn. Maar ik heb grote twijfels aan de juistheid van die aanname. Daarnaast maak ik mij zorgen over de uitwerking van de 'moderne' methoden, die mij in sommige gevallen het gevoel geven dat ze problematischer zijn dan de opvoedkundige methoden die nu niet langer 'politiek correct' zijn.
Hoe komen we tot een goede definitie van 'kindermishandeling'? En hoe zorgen wij voor betrouwbare cijfers die oorzaak en gevolg uit elkaar houden, zonder de noodzaak af te gaan op het giswerk van mensen die hun brood verdienen in deze sector?
Een andere verklaring is bijvoorbeeld dat de definitie van mishandeling nu anders is dan in het recente verleden, waardoor de 'opvoedkundige tik' nu ook onder die paraplu valt, en een ouder die zich daarvan bedient bezoek kan verwachten van instellingen die dat als mishandeling registreren.
Ook is het voorstelbaar dat de 'moderne' methoden falen, en machteloze ouders vaker 'exploderen' als hun kind niet reageert zoals de boekjes beloven.
Persoonlijk deel ik de blijdschap die spreekt uit de boodschap in deze link, omdat er sneller aangifte gedaan zou worden, niet. Wel als dat het geval zou zijn. Maar ik heb grote twijfels aan de juistheid van die aanname. Daarnaast maak ik mij zorgen over de uitwerking van de 'moderne' methoden, die mij in sommige gevallen het gevoel geven dat ze problematischer zijn dan de opvoedkundige methoden die nu niet langer 'politiek correct' zijn.
Hoe komen we tot een goede definitie van 'kindermishandeling'? En hoe zorgen wij voor betrouwbare cijfers die oorzaak en gevolg uit elkaar houden, zonder de noodzaak af te gaan op het giswerk van mensen die hun brood verdienen in deze sector?
zaterdag 10 juli 2010 om 11:50
Poeh Jaap, een ingewikkeld vraagstuk. Ik denk dat de grens van kindermishandeling heel erg moeilijk te bepalen is aangezien iedere ouder zijn of haar persoonlijke grens heeft. Ik ken ouders die hun kind ten alle tijde rustig en kalm toespreken en op de trap zetten als het kind stout is geweest, maar nooit een stem verheffen laat staan een tik op de kont geven.
Ikzelf ben helaas niet zo'n ouder, en ik verhef mijn stem wel eens, wat gezien zou kunnen worden als emotionele mishandeling, ik laat mijn kind namelijk schrikken en laat het kind op een wellicht niet hele nette manier weten dat het gedrag onacceptabel is. Ook heb ik wel eens een tik uitgedeeld, en nu nog bestaat de kans dat mijn kinderen een keer een lel voor hun achterste krijgen.
Ik persoonlijk vind dat geen kindermishandeling. Het is een corrigerende tik en in de ogen van velen wellicht overbodig, so be it. Mijn kinderen worden op die manier opgevoed en ondervinden hier voor zover ik weet geen schade van. En een zere kont mag je van mij best hebben als je het lef hebt gehad om geld uit mijn tas te jatten. Ik ondervind daar schade van, en het kind krijgt een pets voor de kont.
Heel zielig misschien maar ik vind mezelf ook zielig als ik mijn boodschappen niet kan betalen omdat het kind de behoefte had om DS punten te kopen.
Ik vind een corrigerende tik op het achterste dus wel acceptabel. Een tik op het hoofd of in het gezicht niet. Tuchtigen vind ik persoonlijk ook onacceptabel.
Ikzelf ben helaas niet zo'n ouder, en ik verhef mijn stem wel eens, wat gezien zou kunnen worden als emotionele mishandeling, ik laat mijn kind namelijk schrikken en laat het kind op een wellicht niet hele nette manier weten dat het gedrag onacceptabel is. Ook heb ik wel eens een tik uitgedeeld, en nu nog bestaat de kans dat mijn kinderen een keer een lel voor hun achterste krijgen.
Ik persoonlijk vind dat geen kindermishandeling. Het is een corrigerende tik en in de ogen van velen wellicht overbodig, so be it. Mijn kinderen worden op die manier opgevoed en ondervinden hier voor zover ik weet geen schade van. En een zere kont mag je van mij best hebben als je het lef hebt gehad om geld uit mijn tas te jatten. Ik ondervind daar schade van, en het kind krijgt een pets voor de kont.
Heel zielig misschien maar ik vind mezelf ook zielig als ik mijn boodschappen niet kan betalen omdat het kind de behoefte had om DS punten te kopen.
Ik vind een corrigerende tik op het achterste dus wel acceptabel. Een tik op het hoofd of in het gezicht niet. Tuchtigen vind ik persoonlijk ook onacceptabel.
zaterdag 10 juli 2010 om 12:00
Ik zag gisteren een moeder haar (op een dreinende manier) huilende zoontje (5-6 jaar) "prikkeldraad" geven. Ze pakte zijn pols en ik zag haar draaien. Het kind krijste het uit en zij liep stoïcijns verder, terwijl hij smekend achter haar aan liep. Hartverscheurend en ik moet echt de andere kant oplopen om haar niet een beuk te verkopen hierop niet aan te spreken. Triest dat ouders zich zo laten gaan ten opzichte van hun kinderen. Hoe vaak ik niet (meestal) moeders zie schreeuwen tegen hun kinderen. Stoer hoor om je zo te laten gaan ten op zicht van een kind die zich niet kan en mag verweren.
zaterdag 10 juli 2010 om 12:28
quote:paloma schreef op 10 juli 2010 @ 12:00:
Ik zag gisteren een moeder haar (op een dreinende manier) huilende zoontje (5-6 jaar) "prikkeldraad" geven. Ze pakte zijn pols en ik zag haar draaien. Het kind krijste het uit en zij liep stoïcijns verder, terwijl hij smekend achter haar aan liep. Hartverscheurend en ik moet echt de andere kant oplopen om haar niet een beuk te verkopen hierop niet aan te spreken. Triest dat ouders zich zo laten gaan ten opzichte van hun kinderen. Hoe vaak ik niet (meestal) moeders zie schreeuwen tegen hun kinderen. Stoer hoor om je zo te laten gaan ten op zicht van een kind die zich niet kan en mag verweren.
Nou ja zeg!
Ik verhef mijn stem ook wel eens tegen mijn zoon en hij heeft ook wel eens een tik voor zijn billen of voor zijn vingers gehad. Vergeet ook niet dat kinderen het bloed onder je nagels vandaan kunnen halen en wij allemaal maar mensen zijn die niet 24/7 correct, kalm en rustig kunnen blijven. Iedereen schiet wel eens uit zijn slof als je de hele dag uiterst kalm bent gebleven en het maar door blijft gaan.
Ik zag gisteren een moeder haar (op een dreinende manier) huilende zoontje (5-6 jaar) "prikkeldraad" geven. Ze pakte zijn pols en ik zag haar draaien. Het kind krijste het uit en zij liep stoïcijns verder, terwijl hij smekend achter haar aan liep. Hartverscheurend en ik moet echt de andere kant oplopen om haar niet een beuk te verkopen hierop niet aan te spreken. Triest dat ouders zich zo laten gaan ten opzichte van hun kinderen. Hoe vaak ik niet (meestal) moeders zie schreeuwen tegen hun kinderen. Stoer hoor om je zo te laten gaan ten op zicht van een kind die zich niet kan en mag verweren.
Nou ja zeg!
Ik verhef mijn stem ook wel eens tegen mijn zoon en hij heeft ook wel eens een tik voor zijn billen of voor zijn vingers gehad. Vergeet ook niet dat kinderen het bloed onder je nagels vandaan kunnen halen en wij allemaal maar mensen zijn die niet 24/7 correct, kalm en rustig kunnen blijven. Iedereen schiet wel eens uit zijn slof als je de hele dag uiterst kalm bent gebleven en het maar door blijft gaan.
zaterdag 10 juli 2010 om 12:35
't Is jammer dat de meeste ouders geen corrigerende tikken meer uit durven delen in 't openbaar. Zo weten die dreinblagen dat ze kunnen door blijven gaan met klieren omdat de ouders ze niet durven aanpakken. Vroeger kreeg je gewoon 'n pets midden in de supermarkt als je strontvervelend was en bracht de buurman je aan je oren terug naar huis als je bij hem voor de deur had lopen vervelen. Volwassenen mochten toen kinderen nog corrigeren wat 't gedrag van die blagen in ;t openbaar ten goede kwam.
zaterdag 10 juli 2010 om 12:41
Blagen, dreinblagen?
Een blaag is lastig en brutaal, een kind kán lastig en brutaal zijn.
De grootste blaag ben je dus zelf elninjoo, jammer idd dat die corrigerende tik niet meer mag....
Ik kots echt van jouw reacties, hoe voorspelbaar inmiddels ook, ik ken geen wezen die zo haatdragend is richting kinderen als jij. Je kunt voor kinderen willen gaan of liever kinderloos blijven, maar zo haatdragend richting kinderen zijn is echt niet normaal
Een blaag is lastig en brutaal, een kind kán lastig en brutaal zijn.
De grootste blaag ben je dus zelf elninjoo, jammer idd dat die corrigerende tik niet meer mag....
Ik kots echt van jouw reacties, hoe voorspelbaar inmiddels ook, ik ken geen wezen die zo haatdragend is richting kinderen als jij. Je kunt voor kinderen willen gaan of liever kinderloos blijven, maar zo haatdragend richting kinderen zijn is echt niet normaal
Whatever, I do what I want
zaterdag 10 juli 2010 om 12:42
quote:elninjoo schreef op 10 juli 2010 @ 12:35:
't Is jammer dat de meeste ouders geen corrigerende tikken meer uit durven delen in 't openbaar. Zo weten die dreinblagen dat ze kunnen door blijven gaan met klieren omdat de ouders ze niet durven aanpakken. Vroeger kreeg je gewoon 'n pets midden in de supermarkt als je strontvervelend was en bracht de buurman je aan je oren terug naar huis als je bij hem voor de deur had lopen vervelen. Volwassenen mochten toen kinderen nog corrigeren wat 't gedrag van die blagen in ;t openbaar ten goede kwam.
Ik snap wat je bedoeld, maar ben het toch niet helemaal met je eens.
Ik denk dat je met dit soort gedrag naar je kinderen toe creert dat ze bang voor je worden. En dat vind ik zo zielig. Kinderen die in elkaar krimpen als de ouders hun stem iets verheffen of een slaande beweging maken.
't Is jammer dat de meeste ouders geen corrigerende tikken meer uit durven delen in 't openbaar. Zo weten die dreinblagen dat ze kunnen door blijven gaan met klieren omdat de ouders ze niet durven aanpakken. Vroeger kreeg je gewoon 'n pets midden in de supermarkt als je strontvervelend was en bracht de buurman je aan je oren terug naar huis als je bij hem voor de deur had lopen vervelen. Volwassenen mochten toen kinderen nog corrigeren wat 't gedrag van die blagen in ;t openbaar ten goede kwam.
Ik snap wat je bedoeld, maar ben het toch niet helemaal met je eens.
Ik denk dat je met dit soort gedrag naar je kinderen toe creert dat ze bang voor je worden. En dat vind ik zo zielig. Kinderen die in elkaar krimpen als de ouders hun stem iets verheffen of een slaande beweging maken.
zaterdag 10 juli 2010 om 12:50
quote:Eva82 schreef op 10 juli 2010 @ 12:42:
[...]
Ik snap wat je bedoeld, maar ben het toch niet helemaal met je eens.
Ik denk dat je met dit soort gedrag naar je kinderen toe creert dat ze bang voor je worden. En dat vind ik zo zielig. Kinderen die in elkaar krimpen als de ouders hun stem iets verheffen of Zoweleen slaande beweging maken.
Dat gebeurt niet als je eerst gewoon gevraagd wordt met je vervelende gedrag op te houden en nog steeds door gaat als ze zeggen 'als je nu niet ophoudt dan krijg je 'n tik'. Dan is het altijd nog je eigen keus door te blijven klieren en idd deed ik dat wel 'ns en kreeg ik 'n tik. Big deal. Heel mijn omgeving werd zo opgevoed en het merendeel heeft 'n goede band met hun ouders.
Paarden corrigeer je ook met de zweep. Mijn paard kreeg ook af en toe flink op z'n lazer als ie 'n loopje met mij nam, maar als ik 'm los liet spelen kon ik met de zweep voor z'n neus staan zwaaien zonder dat ie daar bang van werd. Zelfs dieren weten wanneer 'n tik verdiend is en wanneer ze niets te vrezen hebben omdat ze zich gedragen.
[...]
Ik snap wat je bedoeld, maar ben het toch niet helemaal met je eens.
Ik denk dat je met dit soort gedrag naar je kinderen toe creert dat ze bang voor je worden. En dat vind ik zo zielig. Kinderen die in elkaar krimpen als de ouders hun stem iets verheffen of Zoweleen slaande beweging maken.
Dat gebeurt niet als je eerst gewoon gevraagd wordt met je vervelende gedrag op te houden en nog steeds door gaat als ze zeggen 'als je nu niet ophoudt dan krijg je 'n tik'. Dan is het altijd nog je eigen keus door te blijven klieren en idd deed ik dat wel 'ns en kreeg ik 'n tik. Big deal. Heel mijn omgeving werd zo opgevoed en het merendeel heeft 'n goede band met hun ouders.
Paarden corrigeer je ook met de zweep. Mijn paard kreeg ook af en toe flink op z'n lazer als ie 'n loopje met mij nam, maar als ik 'm los liet spelen kon ik met de zweep voor z'n neus staan zwaaien zonder dat ie daar bang van werd. Zelfs dieren weten wanneer 'n tik verdiend is en wanneer ze niets te vrezen hebben omdat ze zich gedragen.
zaterdag 10 juli 2010 om 12:56
Ook ik ben zo opgevoed, af en toe een tik, na een waarschuwing. Ik ben er niet meer of minder van geworden, en heb er gelukkig ook niks aan overgehouden, maar zou zelf mijn kinderen nooit zo opvoeden.
Als kind moeten je ouders je ten alle tijde een gevoel van veiligheid geven, en niet een gevoel van angst oproepen.
En natuurlijk, kinderen zijn soms vervelend, en sommige kinderen zijn heel vaak vervelend, maar ja big deal, daar zijn het kinderen voor, die doen nu eenmaal niet altijd wat papa of mama wil.
En ik vind niet dat je kinderen kunt vergelijken met paarden, elninjoo, en een corrigerende tik met een slag van de zweep.
Als kind moeten je ouders je ten alle tijde een gevoel van veiligheid geven, en niet een gevoel van angst oproepen.
En natuurlijk, kinderen zijn soms vervelend, en sommige kinderen zijn heel vaak vervelend, maar ja big deal, daar zijn het kinderen voor, die doen nu eenmaal niet altijd wat papa of mama wil.
En ik vind niet dat je kinderen kunt vergelijken met paarden, elninjoo, en een corrigerende tik met een slag van de zweep.
zaterdag 10 juli 2010 om 12:58
helaas zijn mijn kinderen totaal niet bang voor me ze durven nog steeds een grote smoel op te zetten als ze iets in hun hoofd hebben. En het ligt aan mijn bui of ze netjes gevraagd word om op te houden met onaangepast gedrag, of dat ik een brul geef en roep en nou opbokken naar je kamer en ga daar maar zitten draken tegen het behang.
zaterdag 10 juli 2010 om 13:13
quote:elninjoo schreef op 10 juli 2010 @ 12:35:
't Is jammer dat de meeste ouders geen corrigerende tikken meer uit durven delen in 't openbaar. Zo weten die dreinblagen dat ze kunnen door blijven gaan met klieren omdat de ouders ze niet durven aanpakken. Vroeger kreeg je gewoon 'n pets midden in de supermarkt als je strontvervelend was en bracht de buurman je aan je oren terug naar huis als je bij hem voor de deur had lopen vervelen. Volwassenen mochten toen kinderen nog corrigeren wat 't gedrag van die blagen in ;t openbaar ten goede kwam.Ik had eerlijk gezegd verwacht dat jij zou zeggen: als je geen kinderen op kan voeden, moet je ze ook niet nemen, in plaats van ze te mishandelen/slaan/bewust pijn te doen als gevolg van je eigen onvermogen.
't Is jammer dat de meeste ouders geen corrigerende tikken meer uit durven delen in 't openbaar. Zo weten die dreinblagen dat ze kunnen door blijven gaan met klieren omdat de ouders ze niet durven aanpakken. Vroeger kreeg je gewoon 'n pets midden in de supermarkt als je strontvervelend was en bracht de buurman je aan je oren terug naar huis als je bij hem voor de deur had lopen vervelen. Volwassenen mochten toen kinderen nog corrigeren wat 't gedrag van die blagen in ;t openbaar ten goede kwam.Ik had eerlijk gezegd verwacht dat jij zou zeggen: als je geen kinderen op kan voeden, moet je ze ook niet nemen, in plaats van ze te mishandelen/slaan/bewust pijn te doen als gevolg van je eigen onvermogen.
zaterdag 10 juli 2010 om 13:14
Een corrigerende tik voor de billen of op de hand is -mijn inziens- niets mee aan de hand; zolang het corrigerend is en niet om een kind opzettelijk mee pijn te doen. Ik heb weleens een vader, zijn zoon van een jaar of 14 met vlakke hand een lel in zijn gezicht zien geven. Stuitend. Vooral omdat het een ogenschijnlijk chique meneer was (niet om een oordeel te vellen, en het klinkt raar, maar je verwacht het dan eigenlijk niet). Het joch was totaal van de kaart en liep tollend van overmande emotie weg. Hysterisch schreeuwen tegen je kind in de supermarkt of winkelcentrum (bij wijze van) is een uiting van onmacht dan wel overmacht en je laat je op die manier wel heel erg kennen.
zaterdag 10 juli 2010 om 13:16
quote:paloma schreef op 10 juli 2010 @ 12:00:
Ik zag gisteren een moeder haar (op een dreinende manier) huilende zoontje (5-6 jaar) "prikkeldraad" geven. Ze pakte zijn pols en ik zag haar draaien. Het kind krijste het uit en zij liep stoïcijns verder, terwijl hij smekend achter haar aan liep. Hartverscheurend en ik moet echt de andere kant oplopen om haar niet een beuk te verkopen hierop niet aan te spreken. Triest dat ouders zich zo laten gaan ten opzichte van hun kinderen. Hoe vaak ik niet (meestal) moeders zie schreeuwen tegen hun kinderen. Stoer hoor om je zo te laten gaan ten op zicht van een kind die zich niet kan en mag verweren.Wat erg!
Ik zag gisteren een moeder haar (op een dreinende manier) huilende zoontje (5-6 jaar) "prikkeldraad" geven. Ze pakte zijn pols en ik zag haar draaien. Het kind krijste het uit en zij liep stoïcijns verder, terwijl hij smekend achter haar aan liep. Hartverscheurend en ik moet echt de andere kant oplopen om haar niet een beuk te verkopen hierop niet aan te spreken. Triest dat ouders zich zo laten gaan ten opzichte van hun kinderen. Hoe vaak ik niet (meestal) moeders zie schreeuwen tegen hun kinderen. Stoer hoor om je zo te laten gaan ten op zicht van een kind die zich niet kan en mag verweren.Wat erg!
zaterdag 10 juli 2010 om 13:18
quote:elninjoo schreef op 10 juli 2010 @ 12:35:
't Is jammer dat de meeste ouders geen corrigerende tikken meer uit durven delen in 't openbaar. Zo weten die dreinblagen dat ze kunnen door blijven gaan met klieren omdat de ouders ze niet durven aanpakken. Vroeger kreeg je gewoon 'n pets midden in de supermarkt als je strontvervelend was en bracht de buurman je aan je oren terug naar huis als je bij hem voor de deur had lopen vervelen. Volwassenen mochten toen kinderen nog corrigeren wat 't gedrag van die blagen in ;t openbaar ten goede kwam.Corrigeren kan je ook met woorden doen. Kinderen slaan vind ik gewoon vernederend. En een kind verneder je niet.
't Is jammer dat de meeste ouders geen corrigerende tikken meer uit durven delen in 't openbaar. Zo weten die dreinblagen dat ze kunnen door blijven gaan met klieren omdat de ouders ze niet durven aanpakken. Vroeger kreeg je gewoon 'n pets midden in de supermarkt als je strontvervelend was en bracht de buurman je aan je oren terug naar huis als je bij hem voor de deur had lopen vervelen. Volwassenen mochten toen kinderen nog corrigeren wat 't gedrag van die blagen in ;t openbaar ten goede kwam.Corrigeren kan je ook met woorden doen. Kinderen slaan vind ik gewoon vernederend. En een kind verneder je niet.
zaterdag 10 juli 2010 om 13:19
quote:Eva82 schreef op 10 juli 2010 @ 12:56:
Ook ik ben zo opgevoed, af en toe een tik, na een waarschuwing. Ik ben er niet meer of minder van geworden, en heb er gelukkig ook niks aan overgehouden, maar zou zelf mijn kinderen nooit zo opvoeden.
Als kind moeten je ouders je ten alle tijde een gevoel van veiligheid geven, en niet een gevoel van angst oproepen.
En natuurlijk, kinderen zijn soms vervelend, en sommige kinderen zijn heel vaak vervelend, maar ja big deal, daar zijn het kinderen voor, die doen nu eenmaal niet altijd wat papa of mama wil.
En ik vind niet dat je kinderen kunt vergelijken met paarden, elninjoo, en een corrigerende tik met een slag van de zweep.Mee eens.
Ook ik ben zo opgevoed, af en toe een tik, na een waarschuwing. Ik ben er niet meer of minder van geworden, en heb er gelukkig ook niks aan overgehouden, maar zou zelf mijn kinderen nooit zo opvoeden.
Als kind moeten je ouders je ten alle tijde een gevoel van veiligheid geven, en niet een gevoel van angst oproepen.
En natuurlijk, kinderen zijn soms vervelend, en sommige kinderen zijn heel vaak vervelend, maar ja big deal, daar zijn het kinderen voor, die doen nu eenmaal niet altijd wat papa of mama wil.
En ik vind niet dat je kinderen kunt vergelijken met paarden, elninjoo, en een corrigerende tik met een slag van de zweep.Mee eens.
zaterdag 10 juli 2010 om 13:49
Ik vind het niet direct kindermishandeling als je je kind een keer prikkeldraad geeft. Het is onwenselijk in mijn ogen. Maar om te spreken van kindermishandeling moet er sprake zijn van het stelselmatig toebrengen van letsel (emotioneel of fysiek). Zoals 1x zonder eten naar bed geen verwaarlozing is, of 1x je kind uitschelden geen emotionele mishandeling.
De vraag is dan wanneer je spreekt van stelselmatig. 1x in de week zonder eten naar bed? 2x, 3x? 1x per week een tik? En maakt het dan uit hoe hard?
Wat betreft de oorzaak van de mishandeling denk ik niet dat het veel te maken heeft met moderne opvoed methoden. Ik denk wel dat het kind op dit moment in onze cultuur zowat heilig is, en dat er daarom veel eerder van mishandeling wordt gesproken dan vroeger.
Een kind mag op geen enkele manier lijden. En als het toch gebeurt moet daar iemand direct schuldig aan bevonden worden en flink boeten, dan wel publiekelijk gelyncht worden. Er is totaal geen besef meer dat het ook "gewoon" mis kan gaan. De regelgeving op kinderdagverblijven en speelplaatsen etc. rijst de pan uit.
Daarom denk ik dat de aangiftes toegenomen zijn. Het is, even kort door de bocht, al zowat mishandeling als je kind niet op pianoles mag.
De vraag is dan wanneer je spreekt van stelselmatig. 1x in de week zonder eten naar bed? 2x, 3x? 1x per week een tik? En maakt het dan uit hoe hard?
Wat betreft de oorzaak van de mishandeling denk ik niet dat het veel te maken heeft met moderne opvoed methoden. Ik denk wel dat het kind op dit moment in onze cultuur zowat heilig is, en dat er daarom veel eerder van mishandeling wordt gesproken dan vroeger.
Een kind mag op geen enkele manier lijden. En als het toch gebeurt moet daar iemand direct schuldig aan bevonden worden en flink boeten, dan wel publiekelijk gelyncht worden. Er is totaal geen besef meer dat het ook "gewoon" mis kan gaan. De regelgeving op kinderdagverblijven en speelplaatsen etc. rijst de pan uit.
Daarom denk ik dat de aangiftes toegenomen zijn. Het is, even kort door de bocht, al zowat mishandeling als je kind niet op pianoles mag.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
zaterdag 10 juli 2010 om 14:06
quote:Iwannalive schreef op 10 juli 2010 @ 13:18:
[...]
Corrigeren kan je ook met woorden doen. Kinderen slaan vind ik gewoon vernederend. En een kind verneder je niet.
Woorden kunnen ook vernederend zijn. En 't is maar waar ze goed op reageren. Ik reageerde niet/nauwelijks op woorden en vond 't prima naar mijn kamer gestuurd te worden, dus daar hadden ze me ook niet mee. Een tik, ook al werd ie aangekondigd, had toch altijd 'n soort schrikeffect op me waardoor ik uit 'm'n klier-modus kwam.
Een jaar geleden moest ik 'ns een trouwerij van 'n jeugdvriend fotograferen. Ze hebben 2 kinderen (toen 3 en 7) maar toen die liepen te klieren met elkaar toen ik daar thuis was, werden die gewoon bij de arm gegrepen en toen ze nog niet ophielden kregen ze 'n tik. Toen was 't klaar. Vond 't fijn te zien dat er toch nog mensen zijn die gewoon opvoeden zoals wij zelf opgevoed waren. Daar lijden ze niks van en stoppen tenminste met ongewenst gedrag ipv wat je tegenwoordig vaak in 't openbaar ziet dat kinderen ongestoord door blijven vervelen omdat ouders ze niet aan willen of durven pakken.
[...]
Corrigeren kan je ook met woorden doen. Kinderen slaan vind ik gewoon vernederend. En een kind verneder je niet.
Woorden kunnen ook vernederend zijn. En 't is maar waar ze goed op reageren. Ik reageerde niet/nauwelijks op woorden en vond 't prima naar mijn kamer gestuurd te worden, dus daar hadden ze me ook niet mee. Een tik, ook al werd ie aangekondigd, had toch altijd 'n soort schrikeffect op me waardoor ik uit 'm'n klier-modus kwam.
Een jaar geleden moest ik 'ns een trouwerij van 'n jeugdvriend fotograferen. Ze hebben 2 kinderen (toen 3 en 7) maar toen die liepen te klieren met elkaar toen ik daar thuis was, werden die gewoon bij de arm gegrepen en toen ze nog niet ophielden kregen ze 'n tik. Toen was 't klaar. Vond 't fijn te zien dat er toch nog mensen zijn die gewoon opvoeden zoals wij zelf opgevoed waren. Daar lijden ze niks van en stoppen tenminste met ongewenst gedrag ipv wat je tegenwoordig vaak in 't openbaar ziet dat kinderen ongestoord door blijven vervelen omdat ouders ze niet aan willen of durven pakken.
zaterdag 10 juli 2010 om 20:56
quote:Eva82 schreef op 10 juli 2010 @ 12:56:
(..)Als kind moeten je ouders je ten alle tijde een gevoel van veiligheid geven, en niet een gevoel van angst oproepen.(..)Even los van die corrigerende tik waar je deze opmerking aan koppelt: Als ouders duidelijke grenzen stellen, en bereid zijn die te verdedigen, biedt dat ook een vorm van veiligheid. Ik merk in discussies dat dit volledig is ondergesneeuwd. Maar voor een kind kan de omgeving bedreigend zijn, maar ook impulsen die hij/zij in zichzelf ontwaart, en die hem/haar in verwarring brengen. De zekerheid dat zijn/haar moeder/vader zal ingrijpen als die impulsen die niet goed zijn de overhand krijgen, geeft het kind de vrijheid en de veiligheid van het 'kind zijn', waarin spontaniteit en nieuwsgierigheid wel tot een sanctie van de ouders kunnen leiden, maar meer ook niet.
(..)Als kind moeten je ouders je ten alle tijde een gevoel van veiligheid geven, en niet een gevoel van angst oproepen.(..)Even los van die corrigerende tik waar je deze opmerking aan koppelt: Als ouders duidelijke grenzen stellen, en bereid zijn die te verdedigen, biedt dat ook een vorm van veiligheid. Ik merk in discussies dat dit volledig is ondergesneeuwd. Maar voor een kind kan de omgeving bedreigend zijn, maar ook impulsen die hij/zij in zichzelf ontwaart, en die hem/haar in verwarring brengen. De zekerheid dat zijn/haar moeder/vader zal ingrijpen als die impulsen die niet goed zijn de overhand krijgen, geeft het kind de vrijheid en de veiligheid van het 'kind zijn', waarin spontaniteit en nieuwsgierigheid wel tot een sanctie van de ouders kunnen leiden, maar meer ook niet.
zaterdag 10 juli 2010 om 21:21
quote:Iwannalive schreef op 10 juli 2010 @ 13:18:
Corrigeren kan je ook met woorden doen. Kinderen slaan vind ik gewoon vernederend. En een kind verneder je niet.
Niet voor alle kinderen is een klap of een pak slaag vernederend. Dat hangt ook in grote mate af van de reactie van de omgeving. Naast het karakter van het kind, en de wijze waarop die klap of dat pak slaag gegeven werd. Dat is dus los van de wettelijke context, die de opvoedkundige tik verbiedt.
Verbale correctie is echter verre van waardevrij, en kan wel degelijk vernederend zijn. Extreem vernederend zelfs! Zelfs zodanig vernederend of kwetsend, dat het kind vele malen liever een 'opvoedkundige tik' of 'pak slaag' had gehad.
Het probleem waar we in de maatschappij mee worstelen, is dat voor juridische sancties op mishnadeling bewijslast nodig is. Een ooggetuigenverslag van iemand die zijn/haar kind een tik geeft, of verkleuring van de huid als gevolg van zo'n tik, zijn bewijzen waar een rechtbank iets mee kan. Terwijl een inschatting van de uitwerking van een verbale correctie, of het uitblijven van correctie waar dit hard nodig is, juridisch ondoenlijk is. Met als gevolg dat we de ergste vormen van mishandeling feitelijk negeren, en al onze kaarten hebben gezet op het uitbannen van de fysieke correctie.
Corrigeren kan je ook met woorden doen. Kinderen slaan vind ik gewoon vernederend. En een kind verneder je niet.
Niet voor alle kinderen is een klap of een pak slaag vernederend. Dat hangt ook in grote mate af van de reactie van de omgeving. Naast het karakter van het kind, en de wijze waarop die klap of dat pak slaag gegeven werd. Dat is dus los van de wettelijke context, die de opvoedkundige tik verbiedt.
Verbale correctie is echter verre van waardevrij, en kan wel degelijk vernederend zijn. Extreem vernederend zelfs! Zelfs zodanig vernederend of kwetsend, dat het kind vele malen liever een 'opvoedkundige tik' of 'pak slaag' had gehad.
Het probleem waar we in de maatschappij mee worstelen, is dat voor juridische sancties op mishnadeling bewijslast nodig is. Een ooggetuigenverslag van iemand die zijn/haar kind een tik geeft, of verkleuring van de huid als gevolg van zo'n tik, zijn bewijzen waar een rechtbank iets mee kan. Terwijl een inschatting van de uitwerking van een verbale correctie, of het uitblijven van correctie waar dit hard nodig is, juridisch ondoenlijk is. Met als gevolg dat we de ergste vormen van mishandeling feitelijk negeren, en al onze kaarten hebben gezet op het uitbannen van de fysieke correctie.
zaterdag 10 juli 2010 om 22:53
volgens mij is het aantal meldingen kindermishandeling ook gestegen omdat er sinds kort ook emotionele mishandeling onder valt.
Ik ben persoonlijk ook niet altijd de rust zelve, ik vind ook dat kinderen af en toe best een tik verdient hebben en dat weten ze zelf ook vaak wel. Je blijft menselijk dus kan ook wel eens uit je slof schieten. Het maakt het mishandeling als je er kwade opzet mee bedoelt of dat het stelselmatig plaatsvindt.
Ik ben persoonlijk ook niet altijd de rust zelve, ik vind ook dat kinderen af en toe best een tik verdient hebben en dat weten ze zelf ook vaak wel. Je blijft menselijk dus kan ook wel eens uit je slof schieten. Het maakt het mishandeling als je er kwade opzet mee bedoelt of dat het stelselmatig plaatsvindt.
