Relaties
alle pijlers
Gezoend met een ander...
maandag 12 juli 2010 om 17:48
Nooit gedacht dat ik hier op deze pijler nog eens een topic zou openen, maar helaas...
Een week geleden, na de voetbal, ben ik met collega's uitgeweest. We waren ladderzat. Kan gebeuren. Maar het volgende gebeurde helaas ook.
Met een collega (getrouwd, 3 kinderen), die me al de hele avond aan het versieren was, liep de spanning op een gegeven moment hoog op en we belandden zoenend buiten. Hij wilde sex, ik niet. Betrapt door een andere collega zijn we gestopt met zoenen.
Het was een verschrikkelijke situatie. Thuisgekomen heb ik meteen het hele verhaal aan mijn vriend verteld (8 jaar samen). Hij nam het best goed op, voor zover dat kan. We zijn weer oké nu. Maar leuk is anders.
Ik voel me nog steeds verschrikkelijk stom over het hele voorval, het had nooit mogen gebeuren. Als ik aan de avond terugdenk, kan ik nog steeds door de grond zakken van schaamte en ellende. Ik schaam me verschrikkelijk naar mijn collega's toe ook en uiteraard het schuldgevoel jegens mijn vriend is ook immens groot. Nooit had ik gedacht zo de fout in te gaan. Eigen schuld, dikke bult...
Vorige week was ik niet op locatie vanwege huisbezoeken, maar morgen moet ik weer naar kantoor en ik zie er zo verschrikkelijk tegenop. Ik zal mijn eigen domme fout onder ogen moeten komen, eigen schuld, en ik heb echt het idee dat ik bij iedereen van een voetstuk ben gevallen en weet niet of ik me er nog wel kan vertonen. Ik heb het idee dat iedereen me niet meer leuk vindt en ik zou ze niet eens ongelijk geven.
Ik ben nu ook aan het twijfelen over mijn relatie, terwijl we het eigenlijk heel fijn hebben. We kunnen lachen, houden van dezelfde dingen, mensen zeggen dat we het ideale stel zijn. Maar dit gebeurt toch niet zomaar? Je moet dan toch wel iets missen in je relatie? Ik ben sowieso wel redelijk vatbaar voor aandacht, maar zeker niet dat ik er iets mee wil doen.
Wat ik met dit verhaal wil bereiken weet ik niet eigenlijk. Ook even van me afschrijven in alle anonimiteit.
Het punt is ook de teleurstelling in mezelf. Hoe kon ik dit nu laten gebeuren? Ik hoor nooit dit soort dingen om me heen en weet zeker dat mijn vriend mij dit nooit zou aandoen.
Wie heeft dit ook wel eens meegemaakt?
Een week geleden, na de voetbal, ben ik met collega's uitgeweest. We waren ladderzat. Kan gebeuren. Maar het volgende gebeurde helaas ook.
Met een collega (getrouwd, 3 kinderen), die me al de hele avond aan het versieren was, liep de spanning op een gegeven moment hoog op en we belandden zoenend buiten. Hij wilde sex, ik niet. Betrapt door een andere collega zijn we gestopt met zoenen.
Het was een verschrikkelijke situatie. Thuisgekomen heb ik meteen het hele verhaal aan mijn vriend verteld (8 jaar samen). Hij nam het best goed op, voor zover dat kan. We zijn weer oké nu. Maar leuk is anders.
Ik voel me nog steeds verschrikkelijk stom over het hele voorval, het had nooit mogen gebeuren. Als ik aan de avond terugdenk, kan ik nog steeds door de grond zakken van schaamte en ellende. Ik schaam me verschrikkelijk naar mijn collega's toe ook en uiteraard het schuldgevoel jegens mijn vriend is ook immens groot. Nooit had ik gedacht zo de fout in te gaan. Eigen schuld, dikke bult...
Vorige week was ik niet op locatie vanwege huisbezoeken, maar morgen moet ik weer naar kantoor en ik zie er zo verschrikkelijk tegenop. Ik zal mijn eigen domme fout onder ogen moeten komen, eigen schuld, en ik heb echt het idee dat ik bij iedereen van een voetstuk ben gevallen en weet niet of ik me er nog wel kan vertonen. Ik heb het idee dat iedereen me niet meer leuk vindt en ik zou ze niet eens ongelijk geven.
Ik ben nu ook aan het twijfelen over mijn relatie, terwijl we het eigenlijk heel fijn hebben. We kunnen lachen, houden van dezelfde dingen, mensen zeggen dat we het ideale stel zijn. Maar dit gebeurt toch niet zomaar? Je moet dan toch wel iets missen in je relatie? Ik ben sowieso wel redelijk vatbaar voor aandacht, maar zeker niet dat ik er iets mee wil doen.
Wat ik met dit verhaal wil bereiken weet ik niet eigenlijk. Ook even van me afschrijven in alle anonimiteit.
Het punt is ook de teleurstelling in mezelf. Hoe kon ik dit nu laten gebeuren? Ik hoor nooit dit soort dingen om me heen en weet zeker dat mijn vriend mij dit nooit zou aandoen.
Wie heeft dit ook wel eens meegemaakt?
anoniem_74959 wijzigde dit bericht op 12-07-2010 17:49
Reden: kromme zinnen
Reden: kromme zinnen
% gewijzigd
maandag 12 juli 2010 om 17:51
quote:JC_79_ schreef op 12 juli 2010 @ 17:48:
Ik ben nu ook aan het twijfelen over mijn relatie, terwijl we het eigenlijk heel fijn hebben. We kunnen lachen, houden van dezelfde dingen, mensen zeggen dat we het ideale stel zijn. Maar dit gebeurt toch niet zomaar? Je moet dan toch wel iets missen in je relatie? Ik ben sowieso wel redelijk vatbaar voor aandacht, maar zeker niet dat ik er iets mee wil doen.
Het is toch niet vreselijk gek dat je na 8 jaar wel eens fantaseert over een ander, omdat je de spanning mist. Dit betekent toch niet persé dat je relatie niet goed is? Of heb je meer redenen om te twijfelen?
Dat het is gebeurt is rot, maar daar kun je niets meer aan veranderen nu.
Ik ben nu ook aan het twijfelen over mijn relatie, terwijl we het eigenlijk heel fijn hebben. We kunnen lachen, houden van dezelfde dingen, mensen zeggen dat we het ideale stel zijn. Maar dit gebeurt toch niet zomaar? Je moet dan toch wel iets missen in je relatie? Ik ben sowieso wel redelijk vatbaar voor aandacht, maar zeker niet dat ik er iets mee wil doen.
Het is toch niet vreselijk gek dat je na 8 jaar wel eens fantaseert over een ander, omdat je de spanning mist. Dit betekent toch niet persé dat je relatie niet goed is? Of heb je meer redenen om te twijfelen?
Dat het is gebeurt is rot, maar daar kun je niets meer aan veranderen nu.
maandag 12 juli 2010 om 17:57
Je kunt jezelf hiermee om de oren blijven slaan of je kunt het accepteren. Het is nu eenmaal gebeurd, je bent er zelf enorm van geschrokken en je hebt spijt. Bovendien heb je het tegen jouw vriend verteld die het overigens niet te zwaar opneemt. Ik zou een gesprekje met die collega aangaan, zeggen dat het nooit had mogen gebeuren en dat het je spijt en dat je het verder achter je wilt laten.
Cum non tum age
maandag 12 juli 2010 om 17:58
Niet exact dit meegemaakt, maar ik vind wel dat je erg streng bent voor jezelf. Er was drank in het spel. Natuurlijk geen excuus, maar je bent ook maar een mens en het is gebeurd. Plus, je hebt er enorme spijt van, dus het was eenmalig. Mensen maken soms fouten. Het gaat erom hoe je er nu mee omgaat. Volgens mij betekent het niet persé dat je iets mist in je relatie, maar wel dat je een zwak moment had. Heel vervelend, voor jou en voor je partner, maar we zijn nu eenmaal niet perfect. Je bent toch niet verliefd op die collega neem ik aan?
“Als ondertussen de geest die liefde is ons allen maar leidt en beschermt. Dat is zo belangrijk.” Jeroen van Merwijk
maandag 12 juli 2010 om 18:04
quote:JC_79_ schreef op 12 juli 2010 @ 17:54:
Fantaseren oké, maar dat er ook echt iets gebeurt...
Kon ik het maar veranderen, maar man, wat voel ik me stom.
Kwel jezelf niet zo. Het zou erger zijn als je géén schuldgevoel had richting je vriend!! En echt, in elke relatie gebeuren dingen die je achteraf gezien anders had willen doen, maar juist dit soort dingen maakt je vaak sterker. Het laat zien hoe jullie samen met een 'tegenslag' om kunnen gaan.
Zou het voor je eigen gevoel wat uitmaken als je het gesprek aangaat met de collega waarmee je gezoend hebt? Iets als 'ik wil nog even terugkomen op afgelopen week. Jij weet ook dat het fout was, en dat we ons door de drank hebben laten meeslepen. Ik wil het graag vergeten en op en normale manier met je kunnen samenwerken zonder dat dit tussen ons in staat. Kunnen we het achter ons laten?'
Je zou ook in gesprek kunnen gaan met de collega die jullie betrapt heeft.
Dit maakt het misschien minder beladen om weer aan het werk te zijn, met mogelijk continu de angst dat je één van hen tegenkomt en er ongemakkelijke situaties ontstaan
Succes!
Fantaseren oké, maar dat er ook echt iets gebeurt...
Kon ik het maar veranderen, maar man, wat voel ik me stom.
Kwel jezelf niet zo. Het zou erger zijn als je géén schuldgevoel had richting je vriend!! En echt, in elke relatie gebeuren dingen die je achteraf gezien anders had willen doen, maar juist dit soort dingen maakt je vaak sterker. Het laat zien hoe jullie samen met een 'tegenslag' om kunnen gaan.
Zou het voor je eigen gevoel wat uitmaken als je het gesprek aangaat met de collega waarmee je gezoend hebt? Iets als 'ik wil nog even terugkomen op afgelopen week. Jij weet ook dat het fout was, en dat we ons door de drank hebben laten meeslepen. Ik wil het graag vergeten en op en normale manier met je kunnen samenwerken zonder dat dit tussen ons in staat. Kunnen we het achter ons laten?'
Je zou ook in gesprek kunnen gaan met de collega die jullie betrapt heeft.
Dit maakt het misschien minder beladen om weer aan het werk te zijn, met mogelijk continu de angst dat je één van hen tegenkomt en er ongemakkelijke situaties ontstaan
Succes!
maandag 12 juli 2010 om 18:22
Bedankt voor alle reacites... misschien hebben jullie gelijk.. Hoop ik.
Een mailtje sturen is ook wel een goed idee. Is het eerste contact iig geweest. Er zal uiteraard over geroddeld worden, maar ja. Hopelijk word ik vanaf nu niet genegeerd of iets.
Pff wat voelt dit ellendig zeg. Mijn vriend voelt zich gelukkig wel oké.
Een mailtje sturen is ook wel een goed idee. Is het eerste contact iig geweest. Er zal uiteraard over geroddeld worden, maar ja. Hopelijk word ik vanaf nu niet genegeerd of iets.
Pff wat voelt dit ellendig zeg. Mijn vriend voelt zich gelukkig wel oké.
maandag 12 juli 2010 om 19:00
Je voelt je er zo schuldig over dat ik denk dat je er niet meer achter moet zoeken. Gezoend in een dronken bui met een collega.. Tja het verdient de schoonheidsprijs niet maar als jij het hebt uitgesproken met je vriend heb je niks te maken met je collega's toch?
En heel snel een roddel verspreiden over Annie van het secretariaat, dan is jouw dronken bui snel vergeten hoor
En heel snel een roddel verspreiden over Annie van het secretariaat, dan is jouw dronken bui snel vergeten hoor
maandag 12 juli 2010 om 19:04
Je bent in ieder geval niet de enige die op het werk zo wordt aangekeken (áls je al zo wordt aangekeken) je collega is natuurlijk net zo fout.
Mijn ervaring is dat ze het na niet al te lange tijd weer gewoon zijn vergeten.
Ga inderdaad in gesprek, als je je daar prettiger bij voelt. Wees lief voor jezelf en voor je vriend en kraak je zelf niet volledig af. Daar heb je weinig aan.
Je bent eerlijk geweest en dat is goed. Meer kun je op dit moment eigenlijk niet doen.
Mijn ervaring is dat ze het na niet al te lange tijd weer gewoon zijn vergeten.
Ga inderdaad in gesprek, als je je daar prettiger bij voelt. Wees lief voor jezelf en voor je vriend en kraak je zelf niet volledig af. Daar heb je weinig aan.
Je bent eerlijk geweest en dat is goed. Meer kun je op dit moment eigenlijk niet doen.
maandag 12 juli 2010 om 19:32
Ik snap je wel. Kan mezelf ook vreselijk afrekenen op sommige dingen terwijl als een ander me zo'n verhaal vertelt ik denk....joh, kan gewoon gebeuren, je bent ook maar een mens. Dat denk ik dus ook bij jouw verhaal. Je hebt het meteen aan je vriend verteld waarvoor hulde!
Kan me voorstellen dat je erg opziet tegen morgen maar denk maar zo: er is alweer een week voorbij en misschien omdat het voor jou nog steeds een big thing is denk je dat dat voor hen ook nog zo is. Waarschijnlijk valt dat reuze mee en zo niet wat Dipper zegt: jij hebt metje vriend te dealen en die gaat er redelijk relaxt mee om. Nu jij nog . Sterkte morgen, komt vast goed
Kan me voorstellen dat je erg opziet tegen morgen maar denk maar zo: er is alweer een week voorbij en misschien omdat het voor jou nog steeds een big thing is denk je dat dat voor hen ook nog zo is. Waarschijnlijk valt dat reuze mee en zo niet wat Dipper zegt: jij hebt metje vriend te dealen en die gaat er redelijk relaxt mee om. Nu jij nog . Sterkte morgen, komt vast goed
dinsdag 13 juli 2010 om 01:52
Ik denk dat je vast niet de enige bent die gezoend heeft met een collega, en dat geroddel gaat best meevallen. Zeker als ze merken dat er verder geen verliefdheid of geheime affaire speelt tussen jou en je collega, dan ben je een paar dagen HET gesprek van de dag en daarna gaan ze weer roddelen over een sappiger verhaal.
Verder was je verhaal eigenlijk geweldig om te lezen omdat je zo perfect reageert; Je besefte meteen dat je fout zat, bent niet van plan om er nog iets meer mee te doen en hebt het meteen eerlijk aan je partner verteld en wentelt je nu in je terechte schuldgevoel. Je wilt niet weten hoeveel topics er hier geropend worden van vrouwen die hetzelfde meemaken als jij, maar waarbij dat de eerste stap van vreemdgaan is. Je hebt een stomme fout gemaakt maar zo goed als maar kan gereageerd op die fout.
Verder was je verhaal eigenlijk geweldig om te lezen omdat je zo perfect reageert; Je besefte meteen dat je fout zat, bent niet van plan om er nog iets meer mee te doen en hebt het meteen eerlijk aan je partner verteld en wentelt je nu in je terechte schuldgevoel. Je wilt niet weten hoeveel topics er hier geropend worden van vrouwen die hetzelfde meemaken als jij, maar waarbij dat de eerste stap van vreemdgaan is. Je hebt een stomme fout gemaakt maar zo goed als maar kan gereageerd op die fout.
dinsdag 13 juli 2010 om 09:32
dinsdag 13 juli 2010 om 10:13
heb niet alle reacties gelezen hoor dus wellicht herhaal ik anderen hier. maar gewoon even in perspectief houden. in een dronken bui heb je iemand anders gezoend. sja, had niet mogen gebeuren maar het is echt niet het einde van de wereld. je bent niet 'stupid'.
je hebt het meteen aan je vriend verteld. vind ik wel een goed teken. hij vatte het ook goed op. hartstikke goed. twijfelen over je relatie? wat dave zei... niet doen, tenzij er andere dingen spelen.
w.b. je collega's... zijn ook maar mensen. beetje lullig wellicht om ze weer te zien maar gewoon even over heen. je kunt er ook een grapje over maken. je bent echt niet de eerste die in een dronken bui een collega gezoend heeft en ook niet de laatste.
als het een 'incident' is geweest, moet je er ook zo naar kijken. niks ergs gebeurd. even diep ademhalen en gewoon doorgaan. iedereen is het zo weer vergeten.
volgende keer wellicht ietsje minder drinken
je hebt het meteen aan je vriend verteld. vind ik wel een goed teken. hij vatte het ook goed op. hartstikke goed. twijfelen over je relatie? wat dave zei... niet doen, tenzij er andere dingen spelen.
w.b. je collega's... zijn ook maar mensen. beetje lullig wellicht om ze weer te zien maar gewoon even over heen. je kunt er ook een grapje over maken. je bent echt niet de eerste die in een dronken bui een collega gezoend heeft en ook niet de laatste.
als het een 'incident' is geweest, moet je er ook zo naar kijken. niks ergs gebeurd. even diep ademhalen en gewoon doorgaan. iedereen is het zo weer vergeten.
volgende keer wellicht ietsje minder drinken
dinsdag 13 juli 2010 om 10:46
Ik lees "van mijn voetstuk gevallen". Stond je daarop dan? Wat bedoel je daarmee? De stelling is, hoe hoger je staat, hoe dieper je kan vallen. Maar de vraag is of je inderdaad op dat voetstuk stond/ staat, waarschijnlijk ben je voor hen gewoon een van de mensen van de afdeling. Met de nadruk op mens.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
woensdag 14 juli 2010 om 09:45
Ik ben heel erg blij met al jullie reacties. Het helpt me wel om te relativeren
AliceV, bedankt dat je vindt dat ik zo goed reageer Ik zou idd echt nooit hier verder mee willen gaan.
VeryCherry, zo had ik het nog niet bekeken. Ik stond idd niet op een voetstuk maar bedoelde dat ik nu vast respect ben verloren bij sommige mensen. Hopelijk valt dat mee..
Gister kwam ik weer op kantoor, het was echt enorm ongemakkelijk natuurlijk. Veel mensen konden er gelukkig om lachen en het was echt niet de hele dag het onderwerp van gesprek.
Merkte wel dat sommige anderen het heel raar vonden en wat afstandelijker waren, maar hopelijk komt dat ook snel weer goed.
Mijn collega en ik hebben elkaar overigens wel een beetje gemeden
AliceV, bedankt dat je vindt dat ik zo goed reageer Ik zou idd echt nooit hier verder mee willen gaan.
VeryCherry, zo had ik het nog niet bekeken. Ik stond idd niet op een voetstuk maar bedoelde dat ik nu vast respect ben verloren bij sommige mensen. Hopelijk valt dat mee..
Gister kwam ik weer op kantoor, het was echt enorm ongemakkelijk natuurlijk. Veel mensen konden er gelukkig om lachen en het was echt niet de hele dag het onderwerp van gesprek.
Merkte wel dat sommige anderen het heel raar vonden en wat afstandelijker waren, maar hopelijk komt dat ook snel weer goed.
Mijn collega en ik hebben elkaar overigens wel een beetje gemeden
