Relaties
alle pijlers
snappen jullie dat?
woensdag 14 juli 2010 om 20:00
Hoi allemaal, ik wil jullie iets voor leggen.
Momenteel is het hier vakantie en wat wilde ik toch graag op vakantie gaan, maar helaas.... manlief heeft het te druk. Begrijpelijk hij heeft een eigen zaak dus ik had me er bij neer gelegd. Dagje ponypark dan is voor de kids ook leuk en zijn we er toch eens uit en ik had een vrijkaart gekregen voor 4 personen. Nee dat kon ook niet vels te druk Oke dan niet. Baal ervan maar leg me er bij neer.
Maar nu is de vader van zijn exvriendin( en moeder van zijn kinderen) plots overleden, en gaat meneer gerust smorgens om 8 uur weg tot smiddags 4 uur en komt terug en zegt nou doeg ik ga aan het werk na een uurtje dacht ik laat ik even gaan zeggen dat we gaan eten is ie er niet eens. Ja even op bezoek bij vrienden samen met zoon lief. Nou ja denk ik laat maar.ik zeg maar niets maar snappen doe ik het niet je hebt het toch druk. Vanmiddag gaat ie samen met zoon lief naar zoonliefs zijn diploma uitreiking dat snap ik maar aan mij wordt niet gevraagd of ik mee wil nee hoor ze gaan gewoon lekker met zijn tweeen. Ondanks dat het druk is gaan ze om 1 uur weg en komen om 7 uur weer terug, om nu weer te gaan om te werken.
Ik heb hier de vreselijke balen van. Mijn kids en ik krijgen ondertussen geen aandacht meer omdat meneer het zo druk heeft maar ondertussen kan ie wel andere dingen doen, natuurlijk snap ik het wel als je naar een begravenis moet maar die duurt toch niet de hele dag? En waarom wordt er niet aan mij gevraagd of ik ook mee wil? Als ik het hem vraag dan zegt ie gewoon doodleuk ja je wil toch niet mee hoe weet jij dat nou jij beslist al voor mij. Kan niet een dagje vrij nemen om een keertje mee te gaan naar het pony park maar kan wel zulke dingen doen ondanks de drukte.
snappen jullie dit of ligt dit aan mij?
Momenteel is het hier vakantie en wat wilde ik toch graag op vakantie gaan, maar helaas.... manlief heeft het te druk. Begrijpelijk hij heeft een eigen zaak dus ik had me er bij neer gelegd. Dagje ponypark dan is voor de kids ook leuk en zijn we er toch eens uit en ik had een vrijkaart gekregen voor 4 personen. Nee dat kon ook niet vels te druk Oke dan niet. Baal ervan maar leg me er bij neer.
Maar nu is de vader van zijn exvriendin( en moeder van zijn kinderen) plots overleden, en gaat meneer gerust smorgens om 8 uur weg tot smiddags 4 uur en komt terug en zegt nou doeg ik ga aan het werk na een uurtje dacht ik laat ik even gaan zeggen dat we gaan eten is ie er niet eens. Ja even op bezoek bij vrienden samen met zoon lief. Nou ja denk ik laat maar.ik zeg maar niets maar snappen doe ik het niet je hebt het toch druk. Vanmiddag gaat ie samen met zoon lief naar zoonliefs zijn diploma uitreiking dat snap ik maar aan mij wordt niet gevraagd of ik mee wil nee hoor ze gaan gewoon lekker met zijn tweeen. Ondanks dat het druk is gaan ze om 1 uur weg en komen om 7 uur weer terug, om nu weer te gaan om te werken.
Ik heb hier de vreselijke balen van. Mijn kids en ik krijgen ondertussen geen aandacht meer omdat meneer het zo druk heeft maar ondertussen kan ie wel andere dingen doen, natuurlijk snap ik het wel als je naar een begravenis moet maar die duurt toch niet de hele dag? En waarom wordt er niet aan mij gevraagd of ik ook mee wil? Als ik het hem vraag dan zegt ie gewoon doodleuk ja je wil toch niet mee hoe weet jij dat nou jij beslist al voor mij. Kan niet een dagje vrij nemen om een keertje mee te gaan naar het pony park maar kan wel zulke dingen doen ondanks de drukte.
snappen jullie dit of ligt dit aan mij?
woensdag 14 juli 2010 om 22:34
Pfff je zit wel lekker in die slachtofferrol he? Je kan 2 dingen doen:
- erover blijven klagen. Dan blijf jij pissed en hij wordt vanzelf wel een keer pissed omdat jij blijft klagen. Maar er zal echt niets veranderen als jij geen actie onderneemt
- dus dan toch maar actie ondernemen. Zoek een hobby, ga zelf tijd met je kinderen doorbrengen, ga lekker samen met je kinderen op vakantie, uit eten, een dagje uit en laat die vent lekker in z'n sop gaarkoken!
Wedden dat hij dan ineens zeeen van tijd voor je heeft als je dat een tijdje volhoudt? Hij vindt je nu waarschijnlijk een klagende zeur! En als ie niet bijtrekt als je hem een tijdje hebt gelaten... ... tsja dan is je relatie echt niet meer te redden sorry.
- erover blijven klagen. Dan blijf jij pissed en hij wordt vanzelf wel een keer pissed omdat jij blijft klagen. Maar er zal echt niets veranderen als jij geen actie onderneemt
- dus dan toch maar actie ondernemen. Zoek een hobby, ga zelf tijd met je kinderen doorbrengen, ga lekker samen met je kinderen op vakantie, uit eten, een dagje uit en laat die vent lekker in z'n sop gaarkoken!
Wedden dat hij dan ineens zeeen van tijd voor je heeft als je dat een tijdje volhoudt? Hij vindt je nu waarschijnlijk een klagende zeur! En als ie niet bijtrekt als je hem een tijdje hebt gelaten... ... tsja dan is je relatie echt niet meer te redden sorry.
woensdag 14 juli 2010 om 22:58
quote:miranda1965 schreef op 14 juli 2010 @ 20:00:
Hoi allemaal, ik wil jullie iets voor leggen.
Momenteel is het hier vakantie en wat wilde ik toch graag op vakantie gaan, maar helaas.... manlief heeft het te druk. Begrijpelijk hij heeft een eigen zaak dus ik had me er bij neer gelegd. Dagje ponypark dan is voor de kids ook leuk en zijn we er toch eens uit en ik had een vrijkaart gekregen voor 4 personen. Nee dat kon ook niet vels te druk Oke dan niet. Baal ervan maar leg me er bij neer.
Maar nu is de vader van zijn exvriendin( en moeder van zijn kinderen) plots overleden, en gaat meneer gerust smorgens om 8 uur weg tot smiddags 4 uur en komt terug en zegt nou doeg ik ga aan het werk na een uurtje dacht ik laat ik even gaan zeggen dat we gaan eten is ie er niet eens. Ja even op bezoek bij vrienden samen met zoon lief. Nou ja denk ik laat maar.ik zeg maar niets maar snappen doe ik het niet je hebt het toch druk. Vanmiddag gaat ie samen met zoon lief naar zoonliefs zijn diploma uitreiking dat snap ik maar aan mij wordt niet gevraagd of ik mee wil nee hoor ze gaan gewoon lekker met zijn tweeen. Ondanks dat het druk is gaan ze om 1 uur weg en komen om 7 uur weer terug, om nu weer te gaan om te werken.
Ik heb hier de vreselijke balen van. Mijn kids en ik krijgen ondertussen geen aandacht meer omdat meneer het zo druk heeft maar ondertussen kan ie wel andere dingen doen, natuurlijk snap ik het wel als je naar een begravenis moet maar die duurt toch niet de hele dag? En waarom wordt er niet aan mij gevraagd of ik ook mee wil? Als ik het hem vraag dan zegt ie gewoon doodleuk ja je wil toch niet mee hoe weet jij dat nou jij beslist al voor mij. Kan niet een dagje vrij nemen om een keertje mee te gaan naar het pony park maar kan wel zulke dingen doen ondanks de drukte.
snappen jullie dit of ligt dit aan mij?
Niemand is dezelfde en heeft andere meningen over hoe je moet leven of situaties aanpakken.
Het kan zomaar zijn dat jij en jouw man anders met situaties omgaan.
Uit jouw verhaal heb ik het indruk dat jij of helemaal niks zegt over wat jouw dwars zit. Of je wacht tot dat je het niet meer kan verdragen en het allemaal bij jouw man neerlegt.
En dan leg je het bij hem neer in de vorm van beschuldigingen.
"En waarom wordt er niet aan mij gevraagd of ik ook mee wil? Als ik het hem vraag dan zegt ie gewoon doodleuk ja je wil toch niet mee "
Natuurlijk gaat hij dood leuk zeggen dat het jouw schuld is (jij wil niet mee dus dan vraag ik aan jouw niet eens ) - omdat hij zich aangevallen voelt als jij laat merken dat je niet mee eens bent met hoe hij zaken regelt.
Dus jij staat voor een dilemma : als je niks vertelt ben Jij sacherijnig, en als je het wel vertelt is Hij dood leuk sacherijnig.
Maar er is ook een derde weg die jij kan kiezen.
En het eerste stap is te begrijpen is dat jouw man wel aan jouw wil geven en jouw gelukkig wil maken. Het zit in het aard van een man. (nou ja, meeste mannen dan)
Allen hij heeft geen zin aan jouw iets te geven op het moment dat jij bij hem klaagt over hoe slecht hij is, of op het moment dat jij hem aanvalt en beschuldigt over dit en dat.
Op dat moment alles wat hij wil doen is zichzelf verdedigen en niet jouw een cadeau geven, of voor jouw zorgen.
En zichzelf verdedigen doet hij door dood leuk een antwoord te geven dat jij toch niet wil waar jij om vraagt.
Tweede wat je wil leren is verschil zien tussen wat jij voelt vertellen en beschuldigingen in zijn adres geven.
Er is namelijk een verschil tussen verdrietig zijn dat je niet uitgenodigd bent en een andere bekritiseren dat ze niet aan jouw gedacht hebben.
Jij weet Nooit wat een andere denkt, voelt of wil.
Je kan alleen weten hoe zijn acties op jouw reflecteren.
Dus wat jij wil leren zegen is hoe jij je voelt en niet wat hij fout doet.
Het is namelijk niet aan jouw om te bordelen wat wel of niet fout is.
Wat wel aan jouw is, is om te zeggen hoe jij je voelt. Want dat is de enige ding waar jij zeker over kan zijn.
Ben jij teleurgesteld dat jij niet mee uitgenodigd was ?
Dan wil je dat ook zeggen. Niet zwijgen, wachten, accepteren of geduldig zijn. Maar zeggen iets in de trend van : "ik voel mij gepasseerd/ alleen / eenzaam"
Niet "ik voel mij eenzaam want je vraagt nooit mijn opinie" , want dan ga je weer de schuld bij hem neerleggen over hoe jij je voelt.
Maar gewoon : "ik voel mij verdrietig als ik niet mee kan".
Op dat moment heb je meer intimiteit en contact gecreëerd dan als je gaat beschuldigen of aanvallen.
En intimiteit en contact hebben en bijzondere bijwerking - mensen worden meer open en ze gaan met de andere mee leven.
Je zou merken dat op die manier aan jouw man vertellen over wat jouw niet aanstaat meer liefde tussen jullie gaat brengen, waardoor hij meer rekening met jouw zou houden en veel meer bij jouw zou willen zijn (en minder alleen op pad zou willen gaan ).
En : "waarom nodig je mij niet uit , jij denkt nooit aan mij ! " zou alleen nog meer afstand tussen jullie brengen.
Hoi allemaal, ik wil jullie iets voor leggen.
Momenteel is het hier vakantie en wat wilde ik toch graag op vakantie gaan, maar helaas.... manlief heeft het te druk. Begrijpelijk hij heeft een eigen zaak dus ik had me er bij neer gelegd. Dagje ponypark dan is voor de kids ook leuk en zijn we er toch eens uit en ik had een vrijkaart gekregen voor 4 personen. Nee dat kon ook niet vels te druk Oke dan niet. Baal ervan maar leg me er bij neer.
Maar nu is de vader van zijn exvriendin( en moeder van zijn kinderen) plots overleden, en gaat meneer gerust smorgens om 8 uur weg tot smiddags 4 uur en komt terug en zegt nou doeg ik ga aan het werk na een uurtje dacht ik laat ik even gaan zeggen dat we gaan eten is ie er niet eens. Ja even op bezoek bij vrienden samen met zoon lief. Nou ja denk ik laat maar.ik zeg maar niets maar snappen doe ik het niet je hebt het toch druk. Vanmiddag gaat ie samen met zoon lief naar zoonliefs zijn diploma uitreiking dat snap ik maar aan mij wordt niet gevraagd of ik mee wil nee hoor ze gaan gewoon lekker met zijn tweeen. Ondanks dat het druk is gaan ze om 1 uur weg en komen om 7 uur weer terug, om nu weer te gaan om te werken.
Ik heb hier de vreselijke balen van. Mijn kids en ik krijgen ondertussen geen aandacht meer omdat meneer het zo druk heeft maar ondertussen kan ie wel andere dingen doen, natuurlijk snap ik het wel als je naar een begravenis moet maar die duurt toch niet de hele dag? En waarom wordt er niet aan mij gevraagd of ik ook mee wil? Als ik het hem vraag dan zegt ie gewoon doodleuk ja je wil toch niet mee hoe weet jij dat nou jij beslist al voor mij. Kan niet een dagje vrij nemen om een keertje mee te gaan naar het pony park maar kan wel zulke dingen doen ondanks de drukte.
snappen jullie dit of ligt dit aan mij?
Niemand is dezelfde en heeft andere meningen over hoe je moet leven of situaties aanpakken.
Het kan zomaar zijn dat jij en jouw man anders met situaties omgaan.
Uit jouw verhaal heb ik het indruk dat jij of helemaal niks zegt over wat jouw dwars zit. Of je wacht tot dat je het niet meer kan verdragen en het allemaal bij jouw man neerlegt.
En dan leg je het bij hem neer in de vorm van beschuldigingen.
"En waarom wordt er niet aan mij gevraagd of ik ook mee wil? Als ik het hem vraag dan zegt ie gewoon doodleuk ja je wil toch niet mee "
Natuurlijk gaat hij dood leuk zeggen dat het jouw schuld is (jij wil niet mee dus dan vraag ik aan jouw niet eens ) - omdat hij zich aangevallen voelt als jij laat merken dat je niet mee eens bent met hoe hij zaken regelt.
Dus jij staat voor een dilemma : als je niks vertelt ben Jij sacherijnig, en als je het wel vertelt is Hij dood leuk sacherijnig.
Maar er is ook een derde weg die jij kan kiezen.
En het eerste stap is te begrijpen is dat jouw man wel aan jouw wil geven en jouw gelukkig wil maken. Het zit in het aard van een man. (nou ja, meeste mannen dan)
Allen hij heeft geen zin aan jouw iets te geven op het moment dat jij bij hem klaagt over hoe slecht hij is, of op het moment dat jij hem aanvalt en beschuldigt over dit en dat.
Op dat moment alles wat hij wil doen is zichzelf verdedigen en niet jouw een cadeau geven, of voor jouw zorgen.
En zichzelf verdedigen doet hij door dood leuk een antwoord te geven dat jij toch niet wil waar jij om vraagt.
Tweede wat je wil leren is verschil zien tussen wat jij voelt vertellen en beschuldigingen in zijn adres geven.
Er is namelijk een verschil tussen verdrietig zijn dat je niet uitgenodigd bent en een andere bekritiseren dat ze niet aan jouw gedacht hebben.
Jij weet Nooit wat een andere denkt, voelt of wil.
Je kan alleen weten hoe zijn acties op jouw reflecteren.
Dus wat jij wil leren zegen is hoe jij je voelt en niet wat hij fout doet.
Het is namelijk niet aan jouw om te bordelen wat wel of niet fout is.
Wat wel aan jouw is, is om te zeggen hoe jij je voelt. Want dat is de enige ding waar jij zeker over kan zijn.
Ben jij teleurgesteld dat jij niet mee uitgenodigd was ?
Dan wil je dat ook zeggen. Niet zwijgen, wachten, accepteren of geduldig zijn. Maar zeggen iets in de trend van : "ik voel mij gepasseerd/ alleen / eenzaam"
Niet "ik voel mij eenzaam want je vraagt nooit mijn opinie" , want dan ga je weer de schuld bij hem neerleggen over hoe jij je voelt.
Maar gewoon : "ik voel mij verdrietig als ik niet mee kan".
Op dat moment heb je meer intimiteit en contact gecreëerd dan als je gaat beschuldigen of aanvallen.
En intimiteit en contact hebben en bijzondere bijwerking - mensen worden meer open en ze gaan met de andere mee leven.
Je zou merken dat op die manier aan jouw man vertellen over wat jouw niet aanstaat meer liefde tussen jullie gaat brengen, waardoor hij meer rekening met jouw zou houden en veel meer bij jouw zou willen zijn (en minder alleen op pad zou willen gaan ).
En : "waarom nodig je mij niet uit , jij denkt nooit aan mij ! " zou alleen nog meer afstand tussen jullie brengen.
donderdag 15 juli 2010 om 07:37
Miranda, je geeft erg weinig antwoorden op de inhoudelijke vragen die je gesteld worden zoals 'wanneer hebben jullie voor het laatst hierover gepraat, wat zijn jullie verwachtingen van elkaar, enz'. Er worden heel veel goede tips gegeven maar zoals Courage en anderen zeggen, je moet jezelf uit de slachtofferrol halen en wat actie gaan ondernemen.
[ben ik de enige die geen touw kan vastknopen aan de reacties van Elizey?]
[ben ik de enige die geen touw kan vastknopen aan de reacties van Elizey?]
donderdag 15 juli 2010 om 08:27
quote:miranda1965 schreef op 14 juli 2010 @ 22:35:
Mirremara, ja het zijn alleen mijn kinderen, en natuurlijk is het prachtig dat hij daar met zijn kind heen gaat. Maar hoe komt het dan dat zoonlief zijn moeder er wel was met nieuwe vriend en kinderen=
zal wel tussen mijn oren zitten danLijkt me toch tamelijk logisch dat de betreffende moeder bij de diplomauitreiking van haar zoon is... En misschien is de relatie met haar nieuwe vriend anders dan de relatie tussen jou en je man en zijn kinderen.
Mirremara, ja het zijn alleen mijn kinderen, en natuurlijk is het prachtig dat hij daar met zijn kind heen gaat. Maar hoe komt het dan dat zoonlief zijn moeder er wel was met nieuwe vriend en kinderen=
zal wel tussen mijn oren zitten danLijkt me toch tamelijk logisch dat de betreffende moeder bij de diplomauitreiking van haar zoon is... En misschien is de relatie met haar nieuwe vriend anders dan de relatie tussen jou en je man en zijn kinderen.
donderdag 15 juli 2010 om 08:34
ik wou dat jij vriend mijn ex was. Die kwam namelijk niet op de begrafenis van de opa van zijn kinderen en was in geen velden of wegen te bekennen. Ik vind dat je ongelooflijk aan het draken bent over het feit dat je vriend tijd aan zijn kinderen besteed ( volwassen of niet). En dat vind ik waanzin, die kinderen zijn geen concurrentie, die staan boven concurrentie, en daar had je over na moeten denken voor je een relatie aanging met iemand die een verleden heeft ( daar bedoel ik mee een gebroken relatie waar kinderen uit voortgekomen zijn)
Hebben jullie samen ook kinderen? Of zijn het jouw kinderen waar je het over hebt?
Hebben jullie samen ook kinderen? Of zijn het jouw kinderen waar je het over hebt?
donderdag 15 juli 2010 om 08:36
donderdag 15 juli 2010 om 08:41
quote:Kastanjez schreef op 15 juli 2010 @ 07:37:
Miranda, je geeft erg weinig antwoorden op de inhoudelijke vragen die je gesteld worden zoals 'wanneer hebben jullie voor het laatst hierover gepraat, wat zijn jullie verwachtingen van elkaar, enz'. Er worden heel veel goede tips gegeven maar zoals Courage en anderen zeggen, je moet jezelf uit de slachtofferrol halen en wat actie gaan ondernemen.
[ben ik de enige die geen touw kan vastknopen aan de reacties van Elizey?]
Maar ik denk dat niet iedereen op die manier denkt of communiceert, Kastanjez. Wellicht hebben Miranda en haar man nooit over hun relatie en hun verwachtingen hierover gesproken. Dat haal ik uit haar post. Dus ik denk dat deze vragen voor sommige mensen ook heel moeilijk te beantwoorden zijn.
[Nee Elizey snap ik ook geen hol van; niet alleen nu overigens, maar ze bedoelt het vast goed]
Miranda, je geeft erg weinig antwoorden op de inhoudelijke vragen die je gesteld worden zoals 'wanneer hebben jullie voor het laatst hierover gepraat, wat zijn jullie verwachtingen van elkaar, enz'. Er worden heel veel goede tips gegeven maar zoals Courage en anderen zeggen, je moet jezelf uit de slachtofferrol halen en wat actie gaan ondernemen.
[ben ik de enige die geen touw kan vastknopen aan de reacties van Elizey?]
Maar ik denk dat niet iedereen op die manier denkt of communiceert, Kastanjez. Wellicht hebben Miranda en haar man nooit over hun relatie en hun verwachtingen hierover gesproken. Dat haal ik uit haar post. Dus ik denk dat deze vragen voor sommige mensen ook heel moeilijk te beantwoorden zijn.
[Nee Elizey snap ik ook geen hol van; niet alleen nu overigens, maar ze bedoelt het vast goed]
donderdag 15 juli 2010 om 08:46
quote:miranda1965 schreef op 14 juli 2010 @ 22:35:
Mirremara, ja het zijn alleen mijn kinderen, en natuurlijk is het prachtig dat hij daar met zijn kind heen gaat. Maar hoe komt het dan dat zoonlief zijn moeder er wel was met nieuwe vriend en kinderen=
zal wel tussen mijn oren zitten danMisschien wilde 'zoonlief' jou er helemaal niet bij hebben? Kan ook..en die wens zou je moeten respecteren, misschien mocht hij maar een max aantal personen meenemen? Heb je het wel eens met 'zoonlief' over zijn diplomauitreiking gehad?
Mirremara, ja het zijn alleen mijn kinderen, en natuurlijk is het prachtig dat hij daar met zijn kind heen gaat. Maar hoe komt het dan dat zoonlief zijn moeder er wel was met nieuwe vriend en kinderen=
zal wel tussen mijn oren zitten danMisschien wilde 'zoonlief' jou er helemaal niet bij hebben? Kan ook..en die wens zou je moeten respecteren, misschien mocht hij maar een max aantal personen meenemen? Heb je het wel eens met 'zoonlief' over zijn diplomauitreiking gehad?
Perfectionisme is niet perfect...
donderdag 15 juli 2010 om 10:58
Het gaat er niet om dat hij niet naar die begrafenis zou moeten gaan, had was alleen een voorbeeld kan ook nog wel meer andere voorbeelden geven maar deze lagen gewoon vers in mijn geheugen. Het gaat om het feit dat ik gewoon niet snap dat als ik wat vraag het nooit kan dan heeft ie het te druk en geen tijd maar als een ander hem iets vraagt hij dan wel tijd kan vrij maken, en ja natuurlijk als een van mijn fam leden zou komen te overlijden dan zou hij vast wel mee gaan. Tis een principe kwestie ik moet elke keer maar blijven vragen en vragen er komt nooit iets spontaans van zijn kant en als ik hem dan iets vraag dan duurt het altijd langer dan verwacht, bv hij zou van het weekend de verstopping verhelpen in de schuur hij heeft een gat gegraven om te kijken waar het zat kon er niet bij want hij had de spullen er niet voor, ondertussen is het donderdag de verstopping nog niet verholpen en het gat is er nog steeds
kijk dar snap ik dus niet.
Misschien is het idd wel zo dat hij me niet meer leuk vindt, maar als ik het hem vraag dan zegt ie dat het niet zo is
kijk dar snap ik dus niet.
Misschien is het idd wel zo dat hij me niet meer leuk vindt, maar als ik het hem vraag dan zegt ie dat het niet zo is
donderdag 15 juli 2010 om 11:07
Misschien helpt het als je erover praat met hem, maar niet op het moment dat er zoiets gebeurt als één van je voorbeelden, want dan ben je al boos. Op een rustig tijdstip, zonder emoties.
Wat ook handig is, is het zeggen van wat je wél wilt i.p.v. wat je niet wilt. Dat klinkt een stuk positiever. Dus niet: ik baal ervan dat je alweer wegbent/nooit wat met mij wilt doen/ de verstopping niet wilt verhelpen.
Maar: ik zou het zo leuk en fijn vinden om: met jou uit eten te gaan/morgen wat tijd met elkaar door te brengen/ als je uit jezelf een reparatie of klusje doet.
Ik geloof zeker niet dat hij bij jou weg wil. Ik denk alleen dat jullie verschillende verwachtingen hebben over elkaar en niet goed communiceren. Ik denk ook dat hij zich best door jou gepusht voelt omdat je telkens in het negatieve over hem praat. Geef je ook wel eens aan, dat je blij met hem bent en met wat hij doet?
Misschien zit het gewoon niet in heb, spontane dingen. Ik moet het mijn man ook regelmatig zeggen. We spreken soms af wanneer iets klaar moet zijn. Dan kan hij zijn tijd nemen en ga ik in die tijd me niet lopen ergeren, want ik weet dat hij het gaat afmaken op 'zijn' tijd.
Zelfde kun je doen met 'leuke' dingen en uitstapjes. Duidelijke afspraken maken. Hij moet dan goed nadenken of hij dit wel kan nakomen. Geef hem daarvoor ook de ruimte! Eenmaal gemaakte afspraken zullen dan ook doorgaan.
Wat ook handig is, is het zeggen van wat je wél wilt i.p.v. wat je niet wilt. Dat klinkt een stuk positiever. Dus niet: ik baal ervan dat je alweer wegbent/nooit wat met mij wilt doen/ de verstopping niet wilt verhelpen.
Maar: ik zou het zo leuk en fijn vinden om: met jou uit eten te gaan/morgen wat tijd met elkaar door te brengen/ als je uit jezelf een reparatie of klusje doet.
Ik geloof zeker niet dat hij bij jou weg wil. Ik denk alleen dat jullie verschillende verwachtingen hebben over elkaar en niet goed communiceren. Ik denk ook dat hij zich best door jou gepusht voelt omdat je telkens in het negatieve over hem praat. Geef je ook wel eens aan, dat je blij met hem bent en met wat hij doet?
Misschien zit het gewoon niet in heb, spontane dingen. Ik moet het mijn man ook regelmatig zeggen. We spreken soms af wanneer iets klaar moet zijn. Dan kan hij zijn tijd nemen en ga ik in die tijd me niet lopen ergeren, want ik weet dat hij het gaat afmaken op 'zijn' tijd.
Zelfde kun je doen met 'leuke' dingen en uitstapjes. Duidelijke afspraken maken. Hij moet dan goed nadenken of hij dit wel kan nakomen. Geef hem daarvoor ook de ruimte! Eenmaal gemaakte afspraken zullen dan ook doorgaan.
donderdag 15 juli 2010 om 11:17
Ja daar heb je een punt misschien zijn mijn verwachtingen van een relatie hebben wel anders dan ie van hem, sterker nog ik weet het bijna zeker dat we er anders in staan.
Zal maar proberen er eens met hem over te praten eh hopen dat we het op kunnen lossen.
En natuurlijk kan ik ook alleen naar het ponypark, maar omdat we al niet zoveel tijd voor elkaar hebben vindt ik dit juist iets wat je dan samen kunt doen
Zal maar proberen er eens met hem over te praten eh hopen dat we het op kunnen lossen.
En natuurlijk kan ik ook alleen naar het ponypark, maar omdat we al niet zoveel tijd voor elkaar hebben vindt ik dit juist iets wat je dan samen kunt doen
donderdag 15 juli 2010 om 11:30
quote:miranda1965 schreef op 14 juli 2010 @ 22:35:
Mirremara, ja het zijn alleen mijn kinderen, en natuurlijk is het prachtig dat hij daar met zijn kind heen gaat. Maar hoe komt het dan dat zoonlief zijn moeder er wel was met nieuwe vriend en kinderen=
zal wel tussen mijn oren zitten dan
Lijkt me logisch. De nieuwe vriend is erbij om dat zijn schoonvader is overleden en dus daarmee de vader van zijn vriendin en opa van haar kinderen.
Vind het netjes van je man dat hij de moeite neemt om naar de begrafenis te gaan.
Dat hij te weinig met jou ( en jouw kinderen) doet is een heel ander verhaal.
Kan me voorstellen dat je hiervan baalt maar heeft in mijn ogen helemaal niks te maken met het begrafenis verhaal.
Goed gesprek met je vriend is nodig lijkt me.
Mirremara, ja het zijn alleen mijn kinderen, en natuurlijk is het prachtig dat hij daar met zijn kind heen gaat. Maar hoe komt het dan dat zoonlief zijn moeder er wel was met nieuwe vriend en kinderen=
zal wel tussen mijn oren zitten dan
Lijkt me logisch. De nieuwe vriend is erbij om dat zijn schoonvader is overleden en dus daarmee de vader van zijn vriendin en opa van haar kinderen.
Vind het netjes van je man dat hij de moeite neemt om naar de begrafenis te gaan.
Dat hij te weinig met jou ( en jouw kinderen) doet is een heel ander verhaal.
Kan me voorstellen dat je hiervan baalt maar heeft in mijn ogen helemaal niks te maken met het begrafenis verhaal.
Goed gesprek met je vriend is nodig lijkt me.
donderdag 15 juli 2010 om 11:40
En natuurlijk kan ik ook alleen naar het ponypark, maar omdat we al niet zoveel tijd voor elkaar hebben vindt ik dit juist iets wat je dan samen kunt doen
Dat snap ik. Maar besef je dat jij dat vindt en wilt. Waarschijnlijk is het ook jouw idee? Niet dat dat verkeerd is. Maar vraag hém eens wat hij zou willen doen met jou en de kinderen samen, en op welk moment.
Dat snap ik. Maar besef je dat jij dat vindt en wilt. Waarschijnlijk is het ook jouw idee? Niet dat dat verkeerd is. Maar vraag hém eens wat hij zou willen doen met jou en de kinderen samen, en op welk moment.
donderdag 15 juli 2010 om 11:40
quote:Aureel schreef op 15 juli 2010 @ 08:41:
[...]
Maar ik denk dat niet iedereen op die manier denkt of communiceert, Kastanjez. Wellicht hebben Miranda en haar man nooit over hun relatie en hun verwachtingen hierover gesproken. Dat haal ik uit haar post. Dus ik denk dat deze vragen voor sommige mensen ook heel moeilijk te beantwoorden zijn.
Ben helaas bang dat ik je gelijk moet geven Aureel (gezien veel topics hier op forum die vergelijkbare verhalen vertellen). Vind het dan echter heel moeilijk om zinnig advies te geven! De enige manier om duidelijk te maken dat je het anders wilt, is toch zéggen dat je het graag anders wilt. Maar dan wel zonder te zeiken en te zeuren, en met oog voor de wensen en behoeften van de ander. Uiteindelijk heb je toch samen het beste met elkaar voor (hoop ik).
Als je geen gezamenlijk doel hebt in je relatie, lijkt het mij erg moeilijk een relatie teh ebben...
[...]
Maar ik denk dat niet iedereen op die manier denkt of communiceert, Kastanjez. Wellicht hebben Miranda en haar man nooit over hun relatie en hun verwachtingen hierover gesproken. Dat haal ik uit haar post. Dus ik denk dat deze vragen voor sommige mensen ook heel moeilijk te beantwoorden zijn.
Ben helaas bang dat ik je gelijk moet geven Aureel (gezien veel topics hier op forum die vergelijkbare verhalen vertellen). Vind het dan echter heel moeilijk om zinnig advies te geven! De enige manier om duidelijk te maken dat je het anders wilt, is toch zéggen dat je het graag anders wilt. Maar dan wel zonder te zeiken en te zeuren, en met oog voor de wensen en behoeften van de ander. Uiteindelijk heb je toch samen het beste met elkaar voor (hoop ik).
Als je geen gezamenlijk doel hebt in je relatie, lijkt het mij erg moeilijk een relatie teh ebben...
donderdag 15 juli 2010 om 12:31
quote:Kastanjez schreef op 15 juli 2010 @ 11:40:
[...]
Ben helaas bang dat ik je gelijk moet geven Aureel (gezien veel topics hier op forum die vergelijkbare verhalen vertellen). Vind het dan echter heel moeilijk om zinnig advies te geven! De enige manier om duidelijk te maken dat je het anders wilt, is toch zéggen dat je het graag anders wilt. Maar dan wel zonder te zeiken en te zeuren, en met oog voor de wensen en behoeften van de ander. Uiteindelijk heb je toch samen het beste met elkaar voor (hoop ik).
Als je geen gezamenlijk doel hebt in je relatie, lijkt het mij erg moeilijk een relatie teh ebben...
Daar geef ik jou weer gelijk in; is ook wel lastig, maar bovenstaande ís al een zinnig advies.
En als iemand het moeilijk vindt om abstracte vragen te beantwoorden, helpt het vaak al heel concreet te zijn in je vragen en aanwijzingen. Je ziet ergens in dit topic dat TO die vragen wel heeft beantwoord. Soms is het alleen maar een kwestie van anders formuleren.
[...]
Ben helaas bang dat ik je gelijk moet geven Aureel (gezien veel topics hier op forum die vergelijkbare verhalen vertellen). Vind het dan echter heel moeilijk om zinnig advies te geven! De enige manier om duidelijk te maken dat je het anders wilt, is toch zéggen dat je het graag anders wilt. Maar dan wel zonder te zeiken en te zeuren, en met oog voor de wensen en behoeften van de ander. Uiteindelijk heb je toch samen het beste met elkaar voor (hoop ik).
Als je geen gezamenlijk doel hebt in je relatie, lijkt het mij erg moeilijk een relatie teh ebben...
Daar geef ik jou weer gelijk in; is ook wel lastig, maar bovenstaande ís al een zinnig advies.
En als iemand het moeilijk vindt om abstracte vragen te beantwoorden, helpt het vaak al heel concreet te zijn in je vragen en aanwijzingen. Je ziet ergens in dit topic dat TO die vragen wel heeft beantwoord. Soms is het alleen maar een kwestie van anders formuleren.
