Relaties
alle pijlers
Ik ben het zat...
zaterdag 31 juli 2010 om 20:14
Hi lezers,
Ik heb besloten om mijn verhaal met jullie te delen zodat ik een heldere visie heb op wat er nu in mijn leven speelt.
Ik ben de moeder van een dochter van 2 en heb nu bijna 4 jaar een relatie met mijn vriend. Wij hebben in onze relatie al heel wat meegemaakt, dingen die veel te ver zijn gegaan. Ik heb het dan over huiselijk geweld en veel verbaal geweld. Ik heb hier zelf ook een groot aandeel in gehad.
De laatste keer is nu denk ik 3 maanden geleden dat hij zichzelf niet kon beheersen en mij heeft aangeraakt, wat tot een gevecht heeft geleidt. Ik heb hem toen het huis uitgeschopt, hij woont nu weer bij zijn ouders. Tenminste, officieel op papier.
Het probleem is eigenlijk dat hij nu iedere dag bij ons is en financieel niets bijdraagt. Ik heb hier enigszins wel begrip voor omdat hij weinig geld heeft. Het zit me alleen dwars dat hij zijn ouders wel bijdraagt in de kosten terwijl hij altijd bij ons is.
Ik heb het hier met hem over gehad en hij vind dat hij het ziet als een kamer huren bij zijn ouders en dat dit bij zijn vaste lasten hoort omdat hij die afspraak nou eenmaal met zijn ouders heeft gemaakt maar ik vind dat ons kind ook onderhouden moet worden en niet alleen door mij.
Ik weet eigenlijk niet meer wat ik wil, het is niet alleen financieel maar de hele relatie lijkt wel op. Ik werk op dit moment 4 dagen maar kan niet echt op hem steunen, daarmee bedoel ik dat hij meer op zich neemt als ik er niet ben. Hij slaapt hier, eet hier maar draagt eigenlijk niets bij ondanks het feit dat hij veel meer vrije tijd heeft dan mij.
Daarnaast vind hij het nu belangrijk om zich bezig te houden met muziek en dus 3 keer in de week 4 a 5 uren weg is. Ik ben hier niet blij mee en ik kan hem ook niet goed duidelijk maken waarom. Ik denk dat het te maken heeft met het feit dat ik eigenlijk bijna nooit op hem kan rekenen maar als het om muziek gaat is hij in ene wel die verantwoordelijke kerel.
Ik weet eigenlijk niet wat ik wil en wat ik moet doen. Ik kan hem ook niet goed duidelijk maken wat ik wil. Ik weet het gewoon niet meer.
Ik heb besloten om mijn verhaal met jullie te delen zodat ik een heldere visie heb op wat er nu in mijn leven speelt.
Ik ben de moeder van een dochter van 2 en heb nu bijna 4 jaar een relatie met mijn vriend. Wij hebben in onze relatie al heel wat meegemaakt, dingen die veel te ver zijn gegaan. Ik heb het dan over huiselijk geweld en veel verbaal geweld. Ik heb hier zelf ook een groot aandeel in gehad.
De laatste keer is nu denk ik 3 maanden geleden dat hij zichzelf niet kon beheersen en mij heeft aangeraakt, wat tot een gevecht heeft geleidt. Ik heb hem toen het huis uitgeschopt, hij woont nu weer bij zijn ouders. Tenminste, officieel op papier.
Het probleem is eigenlijk dat hij nu iedere dag bij ons is en financieel niets bijdraagt. Ik heb hier enigszins wel begrip voor omdat hij weinig geld heeft. Het zit me alleen dwars dat hij zijn ouders wel bijdraagt in de kosten terwijl hij altijd bij ons is.
Ik heb het hier met hem over gehad en hij vind dat hij het ziet als een kamer huren bij zijn ouders en dat dit bij zijn vaste lasten hoort omdat hij die afspraak nou eenmaal met zijn ouders heeft gemaakt maar ik vind dat ons kind ook onderhouden moet worden en niet alleen door mij.
Ik weet eigenlijk niet meer wat ik wil, het is niet alleen financieel maar de hele relatie lijkt wel op. Ik werk op dit moment 4 dagen maar kan niet echt op hem steunen, daarmee bedoel ik dat hij meer op zich neemt als ik er niet ben. Hij slaapt hier, eet hier maar draagt eigenlijk niets bij ondanks het feit dat hij veel meer vrije tijd heeft dan mij.
Daarnaast vind hij het nu belangrijk om zich bezig te houden met muziek en dus 3 keer in de week 4 a 5 uren weg is. Ik ben hier niet blij mee en ik kan hem ook niet goed duidelijk maken waarom. Ik denk dat het te maken heeft met het feit dat ik eigenlijk bijna nooit op hem kan rekenen maar als het om muziek gaat is hij in ene wel die verantwoordelijke kerel.
Ik weet eigenlijk niet wat ik wil en wat ik moet doen. Ik kan hem ook niet goed duidelijk maken wat ik wil. Ik weet het gewoon niet meer.
zaterdag 31 juli 2010 om 20:20
Ligt het aan mij of zit er iets in de lucht? Wat
zijn er veel mensen ontevreden in hun relatie de afgelopen 2 dagen... Het ene topic na het andere.
On topic: het lijkt me een verstandige zet als jullie (!) lichamelijk geweld afzweren en eens serieus na gaan denken over hoe jullie de toekomst zien voor jullie kind. Liefst met behulp van een mediator zodat die jullie op de juiste weg kan houden.
zijn er veel mensen ontevreden in hun relatie de afgelopen 2 dagen... Het ene topic na het andere.
On topic: het lijkt me een verstandige zet als jullie (!) lichamelijk geweld afzweren en eens serieus na gaan denken over hoe jullie de toekomst zien voor jullie kind. Liefst met behulp van een mediator zodat die jullie op de juiste weg kan houden.
zaterdag 31 juli 2010 om 20:26
We hebben binnekort een afspraak bij een relatietherapeut om beter te leren communiceren. Als ik aan mijn dochtertje denk dan weet ik dat ik alles geprobeerd wil hebben voordat ik het definitief beeindig. Ze is heel erg dol op haar vader en zou graag willen dat ze hem iedere dag kan zien. Maar ik irriteer me zo snel aan hem, hij denkt zo makkelijk over alles. Ik ben voor mijn gevoel echt bezig met een toekomst op te bouwen en hij lijkt er maar rustig bij te zitten en ziet wel hoe alles afloopt. Ik word daar zo ziek van.
zaterdag 31 juli 2010 om 20:30
zaterdag 31 juli 2010 om 20:30
quote:vlindertje198 schreef op 31 juli 2010 @ 20:26:
We hebben binnekort een afspraak bij een relatietherapeut om beter te leren communiceren. Als ik aan mijn dochtertje denk dan weet ik dat ik alles geprobeerd wil hebben voordat ik het definitief beeindig. Ze is heel erg dol op haar vader en zou graag willen dat ze hem iedere dag kan zien. Maar ik irriteer me zo snel aan hem, hij denkt zo makkelijk over alles. Ik ben voor mijn gevoel echt bezig met een toekomst op te bouwen en hij lijkt er maar rustig bij te zitten en ziet wel hoe alles afloopt. Ik word daar zo ziek van.
Goed dat jullie hulp hebben gezocht! Dit kan een heel ander licht op de situatie geven!
Je dochtertje mag echter nooit de reden alleen zijn om bij elkaar te blijven, vind ik.
Veel succes ermee!
En ik zou geen overhaaste beslissingen nemen en écht de therapie afwachten, zet hem op!
We hebben binnekort een afspraak bij een relatietherapeut om beter te leren communiceren. Als ik aan mijn dochtertje denk dan weet ik dat ik alles geprobeerd wil hebben voordat ik het definitief beeindig. Ze is heel erg dol op haar vader en zou graag willen dat ze hem iedere dag kan zien. Maar ik irriteer me zo snel aan hem, hij denkt zo makkelijk over alles. Ik ben voor mijn gevoel echt bezig met een toekomst op te bouwen en hij lijkt er maar rustig bij te zitten en ziet wel hoe alles afloopt. Ik word daar zo ziek van.
Goed dat jullie hulp hebben gezocht! Dit kan een heel ander licht op de situatie geven!
Je dochtertje mag echter nooit de reden alleen zijn om bij elkaar te blijven, vind ik.
Veel succes ermee!
En ik zou geen overhaaste beslissingen nemen en écht de therapie afwachten, zet hem op!
zaterdag 31 juli 2010 om 20:35
quote:vlindertje198 schreef op 31 juli 2010 @ 20:26:
We hebben binnekort een afspraak bij een relatietherapeut om beter te leren communiceren. Als ik aan mijn dochtertje denk dan weet ik dat ik alles geprobeerd wil hebben voordat ik het definitief beeindig. Ze is heel erg dol op haar vader en zou graag willen dat ze hem iedere dag kan zien. Maar ik irriteer me zo snel aan hem, hij denkt zo makkelijk over alles. Ik ben voor mijn gevoel echt bezig met een toekomst op te bouwen en hij lijkt er maar rustig bij te zitten en ziet wel hoe alles afloopt. Ik word daar zo ziek van.Okay, maar wat is nu in het belang van jullie dochter?
We hebben binnekort een afspraak bij een relatietherapeut om beter te leren communiceren. Als ik aan mijn dochtertje denk dan weet ik dat ik alles geprobeerd wil hebben voordat ik het definitief beeindig. Ze is heel erg dol op haar vader en zou graag willen dat ze hem iedere dag kan zien. Maar ik irriteer me zo snel aan hem, hij denkt zo makkelijk over alles. Ik ben voor mijn gevoel echt bezig met een toekomst op te bouwen en hij lijkt er maar rustig bij te zitten en ziet wel hoe alles afloopt. Ik word daar zo ziek van.Okay, maar wat is nu in het belang van jullie dochter?
zaterdag 31 juli 2010 om 20:49
Ik schrik ervan dat je nog uberhaupt moeite steekt in hem na verbaal en huiselijk geweld! Ik snap dat je nog door 1 deur met hem moet voor je dochtertje, maar er zijn genoeg mensen die je daarbij kunnen helpen. Veiligheid staat voorop. Goed dat je zelf je zaakjes voor elkaar hebt maar laat als jeblieft die vent niet meeliften!
zaterdag 31 juli 2010 om 21:10
quote:elastiekje schreef op 31 juli 2010 @ 20:49:
Ik schrik ervan dat je nog uberhaupt moeite steekt in hem na verbaal en huiselijk geweld! Ik snap dat je nog door 1 deur met hem moet voor je dochtertje, maar er zijn genoeg mensen die je daarbij kunnen helpen. Veiligheid staat voorop. Goed dat je zelf je zaakjes voor elkaar hebt maar laat als jeblieft die vent niet meeliften!Goed lezen: zij heeft zelf een behoorlijk aandeel in dat geweld...
Ik schrik ervan dat je nog uberhaupt moeite steekt in hem na verbaal en huiselijk geweld! Ik snap dat je nog door 1 deur met hem moet voor je dochtertje, maar er zijn genoeg mensen die je daarbij kunnen helpen. Veiligheid staat voorop. Goed dat je zelf je zaakjes voor elkaar hebt maar laat als jeblieft die vent niet meeliften!Goed lezen: zij heeft zelf een behoorlijk aandeel in dat geweld...
zaterdag 31 juli 2010 om 21:19
Ik moet er wel even bij vermelden dat ik de laatste keer echt een aandeel heb gehad omdat ik het echt zat was. De keren daarvoor, ik denk 3 of 4 keer, heeft hij mij geslagen zonder dat ik hem heb aangeraakt.
Ik denk dat ik ergens nog hoop heb dat het goed kan komen en dat ik daarom zo graag wil en blijf proberen. Therapie is dan ook echt het laatste wat ik wil proberen en als het dan niet werkt dan moet ik er echt een punt achter zetten.
Ik denk dat ik ergens nog hoop heb dat het goed kan komen en dat ik daarom zo graag wil en blijf proberen. Therapie is dan ook echt het laatste wat ik wil proberen en als het dan niet werkt dan moet ik er echt een punt achter zetten.
zaterdag 31 juli 2010 om 22:40
Je hebt hem tijdelijk het huis uitgeschopt?
Nu zit hij doodleuk weer bij jullie thuis en draagt niks bij, op welke wijze dan ook. Met jouw instemming.
Over het huiselijk geweld spreek je inderdaad luchtig. Ik neem aan dat jullie kind ook hiermee geconfronteerd is. Dit heeft grote gevolgen voor de ontwikkeling van een kind. Als ouder moet je je kind (zoveel mogelijk) veiligheid, geborgenheid en stabiliteit bieden.
Het belang van je dochter moet nu voorop staan. Mij lijkt het van belang om je aandacht aan haar te schenken en niet aan je vriend.
Hij:
* Heeft je herhaaldelijk mishandeld
* Teert op jouw zak
* Beschouwt wonen bij jullie, als wonen op kamers
* Vreet niks uit
* Jij wil je storten op de relatie, hij vindt muziek belangrijk
Wat is er verder zo geweldig aan hem? Waarom denk jij dat je hem nodig hebt? Uit welk aspect van zijn gedrag blijkt dat hij nog een kans verdient?
Nu zit hij doodleuk weer bij jullie thuis en draagt niks bij, op welke wijze dan ook. Met jouw instemming.
Over het huiselijk geweld spreek je inderdaad luchtig. Ik neem aan dat jullie kind ook hiermee geconfronteerd is. Dit heeft grote gevolgen voor de ontwikkeling van een kind. Als ouder moet je je kind (zoveel mogelijk) veiligheid, geborgenheid en stabiliteit bieden.
Het belang van je dochter moet nu voorop staan. Mij lijkt het van belang om je aandacht aan haar te schenken en niet aan je vriend.
Hij:
* Heeft je herhaaldelijk mishandeld
* Teert op jouw zak
* Beschouwt wonen bij jullie, als wonen op kamers
* Vreet niks uit
* Jij wil je storten op de relatie, hij vindt muziek belangrijk
Wat is er verder zo geweldig aan hem? Waarom denk jij dat je hem nodig hebt? Uit welk aspect van zijn gedrag blijkt dat hij nog een kans verdient?
zaterdag 31 juli 2010 om 23:06
Bedankt voor alle reacties, Als ik alles op een rijtje zet weet ik dat ik ermee moet kappen. Dat ik blijf proberen heeft denk ik meer te maken met mijn eigen onzekerheid en angst dat ik geen nieuwe partner kan vinden en alleen blijf. Ik heb mezelf erg emotioneel afhankelijk gemaakt van hem. Ik was net uit een depressie toen ik hem ontmoette en ben bang dat ik weer instort als ik onze relatie verbreek.
zaterdag 31 juli 2010 om 23:20
Ik denk sowieso dat jullie dochter beter af is in een stabiele, veilige situatie. En afgaande op jouw verhaal, is dat niet met hem in een huis.
Goed dat je inziet dat je je emotioneel afhankelijk van hem gemaakt hebt. Als je bij hem zou blijven, stort je waarschijnlijk op een gegeven moment helemaal in en sleur je je dochter daarin mee.
Je heb een grote verantwoordelijkheid tegenover jullie kind.
Zij is totaal afhankelijk van jullie.
En met zo'n vriend, heb je geen vijanden nodig. Hij gaat stelselmatig over je grenzen heen en doet je pijn. Jullie dochter is hier ook de dupe van.
Daarbij doe je nu alles al alleen, dus of het zoveel verschil maakt als hij er niet meer is?
Goed dat je inziet dat je je emotioneel afhankelijk van hem gemaakt hebt. Als je bij hem zou blijven, stort je waarschijnlijk op een gegeven moment helemaal in en sleur je je dochter daarin mee.
Je heb een grote verantwoordelijkheid tegenover jullie kind.
Zij is totaal afhankelijk van jullie.
En met zo'n vriend, heb je geen vijanden nodig. Hij gaat stelselmatig over je grenzen heen en doet je pijn. Jullie dochter is hier ook de dupe van.
Daarbij doe je nu alles al alleen, dus of het zoveel verschil maakt als hij er niet meer is?
zondag 1 augustus 2010 om 03:55
