Relaties
alle pijlers
Vriendschap over
woensdag 4 augustus 2010 om 12:18
Ik ben ruim 21 jaar vriendinnen geweest met iemand en eigenlijk zijn wij uit elkaar gegroeid. Er is een periode geweest dat wij dagelijks met elkaar omgingen en als we dan weer thuis waren, dan hingen we ook nog eens uren met elkaar aan de telefoon. Dat werd op een gegeven moment minder; we zagen en spraken elkaar niet zo veel meer. Zo ging het eigenlijk de afgelopen jaren op en af om verschillende redenen. Maar op het moment dat zij iets ingrijpends (leuk of niet leuk) meemaakte, dan hoorde ik dat altijd en dan zorgde ik dat ik er voor haar was als ze mij nodig had, ik belde regelmatig om te vragen hoe het ging en ik ging regelmatig zomaar eventjes langs. Andersom is dat eigenlijk nooit zo geweest bedenk ik mij nu. Het is mij de laatste tijd opgevallen, omdat ik tijdens mijn zwangerschap niet of nauwelijks van haar gehoord heb. Soms een mailtje, maar geen telefoontjes en ze is 1 keer langs geweest...dat was het. Eigenlijk ben ik daar best teleurgesteld in. Ze is ook nog niet op kraamvisite geweest (baby is nu 3 1/2 week oud). Ze is zo druk met van alles en nog wat....ik heb aangegeven dat ik vind dat wij uit elkaar gegroeid zijn en dat ik best teleurgesteld ben over bepaalde dingen.
Het is zo dubbel; aan de ene kant vind ik het goed zo en ben ik er klaar mee, aan de andere kant zit ik er toch mee (waarom loopt het zo?). Waarom kan ik het hoofdstuk "vriendschap met X" niet gewoon afsluiten? Waarom blijf ik er diep in mijn hart toch mee zitten?
Het is zo dubbel; aan de ene kant vind ik het goed zo en ben ik er klaar mee, aan de andere kant zit ik er toch mee (waarom loopt het zo?). Waarom kan ik het hoofdstuk "vriendschap met X" niet gewoon afsluiten? Waarom blijf ik er diep in mijn hart toch mee zitten?
woensdag 4 augustus 2010 om 12:29
Wat ontzettend rot voor je....21 jaar vriendschap is niet niks.
In bepaalde fases van je leven kan een vriendschap veranderen.
Ik zou eens een goed gesprek met haar aangaan en alles zeggen waar je mee zit(misschien zitten haar ook dingen dwars? ) en dan is het aan haar of ze daar iets mee doet.
Een vriendschap moet van 2 kanten komen is dat na het gesprek nog steeds niet zo dan heb jij er alles aan gedaan.
Komt het daarna nog niet goed dan zou ik afhaken.
In bepaalde fases van je leven kan een vriendschap veranderen.
Ik zou eens een goed gesprek met haar aangaan en alles zeggen waar je mee zit(misschien zitten haar ook dingen dwars? ) en dan is het aan haar of ze daar iets mee doet.
Een vriendschap moet van 2 kanten komen is dat na het gesprek nog steeds niet zo dan heb jij er alles aan gedaan.
Komt het daarna nog niet goed dan zou ik afhaken.
woensdag 4 augustus 2010 om 12:30
Ik lees verder niks over dat je het er met haar over hebt gehad. Je zegt wel dat je hebt aangegeven teleurgesteld te zijn over bepaalde dingen. Hoe reageerde zij daarop? Kun je niet met haar praten, om duidelijkheid te krijgen? Kun je dan altijd kijken hoe dat loopt, of het de doorslag geeft om ermee te stoppen of om het nog even aan te kijken.
woensdag 4 augustus 2010 om 12:34
Hoi Jackie,
Ik herken bepaalde dingen uit jouw verhaal.
Mij is het ongeveer net zo vergaan. Een vriendin, voormalig collega met wie ik jarenlang ben opgetrokken.
Ik heb altijd voor haar klaar gestaan, zij heeft nogal wat problemen met gezondheid en relaties. Altijd een luisterend oor of een 'taxiritje'met met de auto als het gevraagd werd.
Een paar jaar geleden kreeg ik een relatie (die nog steeds intakt is) en werd er dus geklaagd dat ik minder aandacht aan haar besteedde. Ja, natuurlijk, nu kies ik eens even voor mezelf. Maar mijn deur bleef altijd open.
Toen ik enkele maanden later mijn lief 7 weken moest missen werd ik door haar totaal genegeerd, zelfs geen aardig kaartje kon er vanaf. Dus dat was een moeilijke tijd.
Intussen heb ik twee relaties van haar op de klippen zien lopen en had ik altijd een luisterend oor en een zakdoek bij de hand.
Zij is altijd gewend al weken van tevoren haar verjaardag aan te kondigen en te vieren, maar mijn verjaardag is ze de laatste twee jaar al vergeten.
Ik vind het goed verder. Laat het gewoon doodbloeden.
Echte ruzie hebben we niet gehad, maar onze paden scheiden zich. Tis niet anders.
In jouw geval, misschien is ze jaloers op je zwangerschap en heeft zij niet zo'n goede relatie als jij?
Ik wens je sterkte, en gefeliciteerd met je baby!
Groetjes, Beter Laat
Ik herken bepaalde dingen uit jouw verhaal.
Mij is het ongeveer net zo vergaan. Een vriendin, voormalig collega met wie ik jarenlang ben opgetrokken.
Ik heb altijd voor haar klaar gestaan, zij heeft nogal wat problemen met gezondheid en relaties. Altijd een luisterend oor of een 'taxiritje'met met de auto als het gevraagd werd.
Een paar jaar geleden kreeg ik een relatie (die nog steeds intakt is) en werd er dus geklaagd dat ik minder aandacht aan haar besteedde. Ja, natuurlijk, nu kies ik eens even voor mezelf. Maar mijn deur bleef altijd open.
Toen ik enkele maanden later mijn lief 7 weken moest missen werd ik door haar totaal genegeerd, zelfs geen aardig kaartje kon er vanaf. Dus dat was een moeilijke tijd.
Intussen heb ik twee relaties van haar op de klippen zien lopen en had ik altijd een luisterend oor en een zakdoek bij de hand.
Zij is altijd gewend al weken van tevoren haar verjaardag aan te kondigen en te vieren, maar mijn verjaardag is ze de laatste twee jaar al vergeten.
Ik vind het goed verder. Laat het gewoon doodbloeden.
Echte ruzie hebben we niet gehad, maar onze paden scheiden zich. Tis niet anders.
In jouw geval, misschien is ze jaloers op je zwangerschap en heeft zij niet zo'n goede relatie als jij?
Ik wens je sterkte, en gefeliciteerd met je baby!
Groetjes, Beter Laat
woensdag 4 augustus 2010 om 12:39
Ik heb een vriendin met wie ik al 35 jaar om ga. De ene keer is het intensiever dan de andere keer. Zij heeft net een pijnlijke scheidning achter de rug en dus was het contact even heel intens; ik heb dag en nacht voor haar klaar gestaan. Ik maak nooit de balans op van de afgelopen 35 jaar. Ik ga niet rekenen wie wat heeft gedaan voor wie en hoe lang en hoeveel energie dat heeft gekost. Zij heeft nu een nieuwe liefde en ik hoor niet zo veel van haar. Prima. Dat komt wel weer. Zo is het leven.
Ik vraag me af waarom ik toch vooral veel vrouwen lees hier die met dit 'probleem' kampen. Het lijkt wel of alles op de weegschaal moet. Maak het jezelf niet zo lastig en laat het komen zoals het komt.
Ik vraag me af waarom ik toch vooral veel vrouwen lees hier die met dit 'probleem' kampen. Het lijkt wel of alles op de weegschaal moet. Maak het jezelf niet zo lastig en laat het komen zoals het komt.
woensdag 4 augustus 2010 om 12:42
Sommige De meeste vriendschappen gaan vroeg of laat over - zonder ruzie, zonder aanleiding, zonder gezeur of gezeik. Gewoon uitelkaar groeien is al reden genoeg.
Mijn vriendschap met m'n vriendin die ik al ruim 30 jaar ken, begon te verwateren toen zij haar huidige man leerde kennen. Vond dat een tijd moeilijk, maar inmiddels volledig geaccepteerd en zou eigenlijk niet eens meer willen dat we ons best ervoor gaan doen om het weer aan te halen. De koek is op en die van jullie misschien ook wel. Overigens hebben wij ook geen "exit-gesprek" gehad en daardoor blijf je er wat langer mee lopen (waar jij ook over schrijft). Uiteindelijk slijt het en dan kom je dus op het punt dat je het wel prima vindt...
Mijn vriendschap met m'n vriendin die ik al ruim 30 jaar ken, begon te verwateren toen zij haar huidige man leerde kennen. Vond dat een tijd moeilijk, maar inmiddels volledig geaccepteerd en zou eigenlijk niet eens meer willen dat we ons best ervoor gaan doen om het weer aan te halen. De koek is op en die van jullie misschien ook wel. Overigens hebben wij ook geen "exit-gesprek" gehad en daardoor blijf je er wat langer mee lopen (waar jij ook over schrijft). Uiteindelijk slijt het en dan kom je dus op het punt dat je het wel prima vindt...
woensdag 4 augustus 2010 om 12:48
Hier net zo. Had haar sinds week 21 van mijn zwangerschap niet meer gezien. Toch verwachtte ik dat ze als eerste op de stoep zou staan toen ik haar liet weten dat dochter er was. Na 2,5 week kreeg ik een kaartje uit naam van haar en haar ouders en broer en nog een week later smste ze of we af konden spreken. Hoefde voor mij niet meer toen.
woensdag 4 augustus 2010 om 12:54
Ik lees de laatste tijd veel topics over vriendschappen die verwateren of zelfs helemaal overgaan en het valt me op dat de balans in die vriendschappen vaak helemaal scheef is: 1 partij stort al haar leed uit en de andere partij luistert eindeloos geduldig, maar kan zelf haar ei niet kwijt. Dit is dan ook meestal de partij die het contact gaande houdt en het meeste investeert. Een gever en een nemer dus.
Dit zie ik ook bij jou: zij hecht duidelijk minder waarde aan jullie contact dan dat jij dat doet en stiekem weet je dat ook wel, maar toch doet het pijn.
Laat deze vrienschap dus maar zijn natuurlijke verloop hebben en doodbloeden. In exitgesprekken geloof ik niet zo, want daarin wordt zelden helemaal eerlijk gezegd wat er mis is en soms is er ook helemaal niets mis, dan is de koek gewoon op.
Dit zie ik ook bij jou: zij hecht duidelijk minder waarde aan jullie contact dan dat jij dat doet en stiekem weet je dat ook wel, maar toch doet het pijn.
Laat deze vrienschap dus maar zijn natuurlijke verloop hebben en doodbloeden. In exitgesprekken geloof ik niet zo, want daarin wordt zelden helemaal eerlijk gezegd wat er mis is en soms is er ook helemaal niets mis, dan is de koek gewoon op.
woensdag 4 augustus 2010 om 13:02
Je vriendin heeft het druk en jij bent met zwangerschapsverlof en hebt veel te veel hormonen en te veel tijd om na te denken.
Laat het los, wat goed is blijft goed wat niet goed is verwaterd....
Maar waarom iets op de spits drijven..
Ik spreek mijn beste vriendin wel eens een maand niet, onze levens zijn zo verschillend maar als we elkaar zien is het goed. En als het echt moet (nood , ziekte en dood) dan zijn we er voor elkaar.
Laat het los, wat goed is blijft goed wat niet goed is verwaterd....
Maar waarom iets op de spits drijven..
Ik spreek mijn beste vriendin wel eens een maand niet, onze levens zijn zo verschillend maar als we elkaar zien is het goed. En als het echt moet (nood , ziekte en dood) dan zijn we er voor elkaar.
Heb ik dat?!
woensdag 4 augustus 2010 om 13:10
Sommige vriendschappen verlopen zo... aan de ene kant is dat heel jammer.. maar aan de andere kant..
een vriendschap is een relatie waar twee mensen samen bij betrokken zijn. Als jullie allebei graag willen dat het werkt, dan werkt het ook, zo niet, dan hebben jullie wellicht elkaar niet zo veel nodig als jij denkt dat het is. Soms is het ook gewoon zo, dat jij een bepaalde perceptie hebt en de ander helemaal niet.
wat ik heb geleerd is dat je vriendschappen gewoon zijn beloop moet laten hebben. Sommige goede vrienden zie ik een keer in het jaar en dan praten we alles bij, maar het gevoel zit nog wel heel goed en we weten van elkaar dat we bereikbaar zijn.
Exit gesprekken daar doe ik ook niet aan. als een ander geen behoefte meer heeft dan is dat een gegeven. Dat moet je niet ondanks alles willen achterhalen...
sterkte
een vriendschap is een relatie waar twee mensen samen bij betrokken zijn. Als jullie allebei graag willen dat het werkt, dan werkt het ook, zo niet, dan hebben jullie wellicht elkaar niet zo veel nodig als jij denkt dat het is. Soms is het ook gewoon zo, dat jij een bepaalde perceptie hebt en de ander helemaal niet.
wat ik heb geleerd is dat je vriendschappen gewoon zijn beloop moet laten hebben. Sommige goede vrienden zie ik een keer in het jaar en dan praten we alles bij, maar het gevoel zit nog wel heel goed en we weten van elkaar dat we bereikbaar zijn.
Exit gesprekken daar doe ik ook niet aan. als een ander geen behoefte meer heeft dan is dat een gegeven. Dat moet je niet ondanks alles willen achterhalen...
sterkte
woensdag 4 augustus 2010 om 13:47
Ik had ooit een goede vriendin die ik kende van school. Ik werd zwanger en toen heeft ze nog tegen me gezegd, zou je het wel houden. Toen ik in het ziekenhuis kwam met het HELLP-syndroom en ik bijna dood ben gegaan, kreeg ik alleen een sms, dus toen heb ik niets meer laten horen. Ergens heb ik wel spijt dat ik eht zo heb gedaan, maar zij vond het ook wel best.
Ik vind het nu 4 jaar later nog altijd erg dat ze me zo heeft laten vallen, dus dat gevoel ken ik wel van neit kunnen loslaten, maar blijkbaar was ik van geen waarde zoals ik dacht.
Ik vind het nu 4 jaar later nog altijd erg dat ze me zo heeft laten vallen, dus dat gevoel ken ik wel van neit kunnen loslaten, maar blijkbaar was ik van geen waarde zoals ik dacht.
woensdag 4 augustus 2010 om 13:57
Bedankt voor jullie reacties!
Minismama; ik weet het niet...ik ben altijd wel goed in het ene zeggen en het andere voelen. Voorbeeldje; ik heb tegen vriendin eerlijk gezegd dat ik van een aantal dingen flink baal. Vervolgens sluit ik af met 'no hard feelings', omdat ik geen ruzie wil. Ik ben geen ruziemaker en zoveel jaar vriendschap 'afsluiten' met ruzie vind ik ook zo sneu. Maar in mijn hart is de kous eigenlijk nog niet af en wil ik graag helemaal weten waarom iets op een bepaalde manier loopt.
Zonneschijn; ik heb het er wel met haar over gehad...in de zin van 'per e-mail', daar geeft ze de voorkeur aan.
Beter laat; rot dat het bij jou ook zo gelopen is. Ik denk ook dat ze een soort van jaloers is op mijn zwangerschap. Bij haar is het allemaal niet zo makkelijk gegaan. Ik vind dat je als vriendinnen daar best eerlijk over kan zijn. Ze mag best mopperen tegen mij dat het bij mij 2 keer zo makkelijk is gegaan, terwijl zij al jaren moeite moet doen (nu is ze zwanger). Maar aan de andere kant gun je het je vriendin toch ook? Ben je toch ook blij voor haar?
Whopper; ik ben ook niet het type van 'voor wat hoort wat'. Ik vind het alleen jammer, dat ik nu heb gemerkt dat zij toch anders is als dat ik had gedacht.
Lizzl; ik heb eerlijk gezegd ook geen zin meer om moeite te blijven doen voor deze vriendschap, maar waarom dan toch diep in je hart die moeite die ik er mee heb? Is dat vrouw eigen? Mijn vriend is heel makkelijk en heeft zoiets van 'soms lopen sommige dingen nou eenmaal zo....accepteer het, de vriendschap was toch niet meer wat het ooit geweest is'. Kon ik maar zo denken.
Star; kan ik mij goed voorstellen! Zij heeft mij ook een week na de geboorte van mijn dochter een mail gestuurd....een mail!
Sgaapie; jij hebt vast geen kinderen? Geloof me; met een kleuter en een baby heb je écht geen tijd over! En ik vind 'te druk zijn' een klote-excuus (sorry). Hoeveel moeite kost het om af en toe eens te bellen? Of even gauw langs te scheuren om je gezicht te laten zien? En jij zegt 'als het echt moet...', zo hoort het ook! Maar dan wel van 2 kanten vind ik...en dat is bij ons duidelijk niet het geval zie ik nu.
Exitgesprekken geloof ik eigenlijk ook niet zo in.
Minismama; ik weet het niet...ik ben altijd wel goed in het ene zeggen en het andere voelen. Voorbeeldje; ik heb tegen vriendin eerlijk gezegd dat ik van een aantal dingen flink baal. Vervolgens sluit ik af met 'no hard feelings', omdat ik geen ruzie wil. Ik ben geen ruziemaker en zoveel jaar vriendschap 'afsluiten' met ruzie vind ik ook zo sneu. Maar in mijn hart is de kous eigenlijk nog niet af en wil ik graag helemaal weten waarom iets op een bepaalde manier loopt.
Zonneschijn; ik heb het er wel met haar over gehad...in de zin van 'per e-mail', daar geeft ze de voorkeur aan.
Beter laat; rot dat het bij jou ook zo gelopen is. Ik denk ook dat ze een soort van jaloers is op mijn zwangerschap. Bij haar is het allemaal niet zo makkelijk gegaan. Ik vind dat je als vriendinnen daar best eerlijk over kan zijn. Ze mag best mopperen tegen mij dat het bij mij 2 keer zo makkelijk is gegaan, terwijl zij al jaren moeite moet doen (nu is ze zwanger). Maar aan de andere kant gun je het je vriendin toch ook? Ben je toch ook blij voor haar?
Whopper; ik ben ook niet het type van 'voor wat hoort wat'. Ik vind het alleen jammer, dat ik nu heb gemerkt dat zij toch anders is als dat ik had gedacht.
Lizzl; ik heb eerlijk gezegd ook geen zin meer om moeite te blijven doen voor deze vriendschap, maar waarom dan toch diep in je hart die moeite die ik er mee heb? Is dat vrouw eigen? Mijn vriend is heel makkelijk en heeft zoiets van 'soms lopen sommige dingen nou eenmaal zo....accepteer het, de vriendschap was toch niet meer wat het ooit geweest is'. Kon ik maar zo denken.
Star; kan ik mij goed voorstellen! Zij heeft mij ook een week na de geboorte van mijn dochter een mail gestuurd....een mail!
Sgaapie; jij hebt vast geen kinderen? Geloof me; met een kleuter en een baby heb je écht geen tijd over! En ik vind 'te druk zijn' een klote-excuus (sorry). Hoeveel moeite kost het om af en toe eens te bellen? Of even gauw langs te scheuren om je gezicht te laten zien? En jij zegt 'als het echt moet...', zo hoort het ook! Maar dan wel van 2 kanten vind ik...en dat is bij ons duidelijk niet het geval zie ik nu.
Exitgesprekken geloof ik eigenlijk ook niet zo in.
woensdag 4 augustus 2010 om 18:40
Ooit gelezen.. lang blijven hangen,
----------------------------------------------------
Mensen komen in je leven om een bepaalde reden.
Een seizoen, een jaar of een heel leven.
Als je weet om welke reden het is, weet je wat je voor die persoon kunt doen.
Als iemand in je leven is om een reden, is het gewoonlijk omdat je een behoefte hebt geuit. Ze zijn gekomen om je te helpen door een moeilijkheid heen, je te begeleiden met ondersteuning en je fysiek, emotioneel of spiritueel te helpen. Ze lijken door IETS gestuurd en dat zijn ze ook. Ze zijn er om een reden waarvan IETS het nodig vindt dat ze er zijn.
Dan, zonder dat jij iets verkeerd doet, of op zomaar een moment, zegt of doet deze persoon iets om de relatie te beëindigen.
Soms gaan ze dood, soms lopen ze weg. Soms keren ze zich tegen jou en dwingen je tot een standpunt.
Wat we ons dan moeten realiseren, is dat aan onze behoefte is voldaan, onze wens is vervuld, hun werk is gedaan. Het gebed dat je opzond is beantwoord en nu is het tijd om verder te gaan.
Sommige mensen komen in je leven voor een seizoen, omdat het jouw beurt is om te delen, te groeien of te leren.
Zij brengen je een ervaring van vrede of ze brengen je aan het lachen. Ze kunnen je iets leren dat je nog nooit gedaan hebt. Ze geven je gewoonlijk een ongelooflijke hoeveelheid vreugde. Geloof het, het is echt, maar slechts voor een seizoen. Relaties voor de duur van je leven, leren je levenslessen, dingen waar je op kunt bouwen om zo een solide emotionele fundering te hebben.
Men zegt: 'Liefde is blind maar vriendschap is helderziend'.
-------------------------------------------------------------------------------------------
Wellicht heb je er iets aan.
----------------------------------------------------
Mensen komen in je leven om een bepaalde reden.
Een seizoen, een jaar of een heel leven.
Als je weet om welke reden het is, weet je wat je voor die persoon kunt doen.
Als iemand in je leven is om een reden, is het gewoonlijk omdat je een behoefte hebt geuit. Ze zijn gekomen om je te helpen door een moeilijkheid heen, je te begeleiden met ondersteuning en je fysiek, emotioneel of spiritueel te helpen. Ze lijken door IETS gestuurd en dat zijn ze ook. Ze zijn er om een reden waarvan IETS het nodig vindt dat ze er zijn.
Dan, zonder dat jij iets verkeerd doet, of op zomaar een moment, zegt of doet deze persoon iets om de relatie te beëindigen.
Soms gaan ze dood, soms lopen ze weg. Soms keren ze zich tegen jou en dwingen je tot een standpunt.
Wat we ons dan moeten realiseren, is dat aan onze behoefte is voldaan, onze wens is vervuld, hun werk is gedaan. Het gebed dat je opzond is beantwoord en nu is het tijd om verder te gaan.
Sommige mensen komen in je leven voor een seizoen, omdat het jouw beurt is om te delen, te groeien of te leren.
Zij brengen je een ervaring van vrede of ze brengen je aan het lachen. Ze kunnen je iets leren dat je nog nooit gedaan hebt. Ze geven je gewoonlijk een ongelooflijke hoeveelheid vreugde. Geloof het, het is echt, maar slechts voor een seizoen. Relaties voor de duur van je leven, leren je levenslessen, dingen waar je op kunt bouwen om zo een solide emotionele fundering te hebben.
Men zegt: 'Liefde is blind maar vriendschap is helderziend'.
-------------------------------------------------------------------------------------------
Wellicht heb je er iets aan.
En ik vraag me af wat goed is voor ons allebei. Op blote voeten loop ik langzaam door. We zijn één.
woensdag 4 augustus 2010 om 20:35
Oh Iris, mijn excuses Mijn laatste stukje "Exitgesprekken geloof ik eigenlijk ook niet zo in" sloeg eigenlijk op jouw reactie, maar ik was je naam vergeten erbij te zetten. Ik was je dus eigenlijk niet écht vergeten
Je hebt inderdaad gelijk in je stukje...het is voor mijn gevoel meer geven dan nemen en op zich is dat geen probleem, maar in situaties waarin het er toe doet, dan is het wel fijn als de ander jou ook iets kan geven (snap je wat ik bedoel?).
Het zou 'fijn' zijn als ik het gewoon dood kon laten bloeden, maar ergens ben ik op zoek naar waarom iets loopt zoals het loopt....
Je hebt inderdaad gelijk in je stukje...het is voor mijn gevoel meer geven dan nemen en op zich is dat geen probleem, maar in situaties waarin het er toe doet, dan is het wel fijn als de ander jou ook iets kan geven (snap je wat ik bedoel?).
Het zou 'fijn' zijn als ik het gewoon dood kon laten bloeden, maar ergens ben ik op zoek naar waarom iets loopt zoals het loopt....
donderdag 5 augustus 2010 om 12:40
Ik heb ook na 13jaar vriendschap met me beste vriendin gebroken.
Puur omdat ze jaloers was dat ik een gelukkig leven lijd, en dat ik te weinig tijd had voor der.
(ik werk 40uur, heb me eigen huishouden en me vriend heeft een eigen bedrijf dus help ook mee met zijn administratie)
Later gebeurde er iets wat ik niet pikte en toen heb ik haar mijn huis uitgezet met de melding dat ze niet met mijn leven moest bemoeien maar met der eigen..
Ze ging mij even vertellen hoe ik met mezelf om moet gaan.. (me tijd indelen dus)
Puur omdat ze jaloers was dat ik een gelukkig leven lijd, en dat ik te weinig tijd had voor der.
(ik werk 40uur, heb me eigen huishouden en me vriend heeft een eigen bedrijf dus help ook mee met zijn administratie)
Later gebeurde er iets wat ik niet pikte en toen heb ik haar mijn huis uitgezet met de melding dat ze niet met mijn leven moest bemoeien maar met der eigen..
Ze ging mij even vertellen hoe ik met mezelf om moet gaan.. (me tijd indelen dus)
