Relaties
alle pijlers
Op de vlucht?
woensdag 11 augustus 2010 om 11:20
Een kennis van me is gister met haar twee kids gevlucht voor haar man met losse handjes. Terwijl manlief op het werk zat is ze met behulp van" de instanties" geholpen. Kids zijn hier alles kwijt en moeten een geheel nieuw leven opstarten en zij natuurlijk ook. Ze kan best wel wat hulp gebruiken, maar ik ben bang zelf ook in de problemen te komen als ik haar help en hij komt erachter. Ik heb de hele nacht geen oog dichtgedaan en vanmorgen belde ze op om te vertellen dat alles goed gaat, dat ze visite mag en wil ontvangen. Maar zolang ik niet ga weet ik niet waar ze zit en steek ik dus mijn kop in het zand, maar dan hoef ik niet te liegen. Maar tegerlijkertijd voel ik me dan ook een egoist om zo aan mezelf en de veiligheid van mijn gezin te denken en niet een medemens in nood te helpen. Ik ben ook een beetje huiverig dat ze binnen een paar weken alles weer vergeet en vergeeft en weer terugkomt en dan heb ik voor niets risico's genomen. Hoe denken jullie hierover?
woensdag 11 augustus 2010 om 11:24
woensdag 11 augustus 2010 om 11:27
woensdag 11 augustus 2010 om 11:30
Hij slaat gelukkig niet willekeurig maar je hoort zo vaak van die verhalen van mannen die doordraaien als hun kinderen bij ze worden weggehouden. (Kan me er ook wel iets bij voorstellen)
Ben bang geworden omdat hij haar familie dus wel regelmatig heeft bedreigd met ze te vermoorden als ze het voor haar opnamen en ze heeft daardoor contact verbroken.
En ergens af spreken zit er niet in. De vrouwen mogen het gebouw waar ze onderduiken niet uit in de eerste periode van hun vlucht.
Ben bang geworden omdat hij haar familie dus wel regelmatig heeft bedreigd met ze te vermoorden als ze het voor haar opnamen en ze heeft daardoor contact verbroken.
En ergens af spreken zit er niet in. De vrouwen mogen het gebouw waar ze onderduiken niet uit in de eerste periode van hun vlucht.
woensdag 11 augustus 2010 om 11:34
Ik denk dat je vriendin alle steun kan gebruiken nu...lekker dan als jij je kop in het zand steekt...
Als haar ex bij jou verhaal komt halen, hoef jij toch niet te liegen over haar verblijfplaats? Je kunt dan toch zeggen: "ik wil het je niet vertellen?"
Want waar ben je concreet bang voor? Dat hij met wat maten je huis komt verbouwen? Nogal logisch dat hij zo geweldadig is, hij krijgt blijkbaar altijd zijn zin, omdat niemand tegen hem in durft te gaan. Tijd om dat te doorbreken.
Als hij jou bedreigt, aangifte doen. Als hij meteen ruiten in gaat gooien, 112 bellen en aangifte doen. Wat denkt zo'n figuur wel niet? Dat de wereld om hem draait?
Als haar ex bij jou verhaal komt halen, hoef jij toch niet te liegen over haar verblijfplaats? Je kunt dan toch zeggen: "ik wil het je niet vertellen?"
Want waar ben je concreet bang voor? Dat hij met wat maten je huis komt verbouwen? Nogal logisch dat hij zo geweldadig is, hij krijgt blijkbaar altijd zijn zin, omdat niemand tegen hem in durft te gaan. Tijd om dat te doorbreken.
Als hij jou bedreigt, aangifte doen. Als hij meteen ruiten in gaat gooien, 112 bellen en aangifte doen. Wat denkt zo'n figuur wel niet? Dat de wereld om hem draait?
woensdag 11 augustus 2010 om 11:38
woensdag 11 augustus 2010 om 11:39
Ik begrijp TO wel. Het gaat hier niet om een vriendin trouwens, maar om een kennis.
Die kennis is ondergedoken en kennelijk om goede redenen, ik kan me best voorstellen dat TO bang is dat deze man verhaal bij haar komt halen als hij zijn vrouw en kinderen niet kan vinden. Hij dreigt kennelijk nogal graag.
TO: dat kun je natuurlijk ook aan je kennis vertellen. Dat je blij bent dat zij veilig is, maar dat je ook huiverig bent hierbij betrokken te raken. Zij zal dat immers als geen ander begrijpen. Hulp krijgt ze op dat onderduikadres al.
Die kennis is ondergedoken en kennelijk om goede redenen, ik kan me best voorstellen dat TO bang is dat deze man verhaal bij haar komt halen als hij zijn vrouw en kinderen niet kan vinden. Hij dreigt kennelijk nogal graag.
TO: dat kun je natuurlijk ook aan je kennis vertellen. Dat je blij bent dat zij veilig is, maar dat je ook huiverig bent hierbij betrokken te raken. Zij zal dat immers als geen ander begrijpen. Hulp krijgt ze op dat onderduikadres al.
.
woensdag 11 augustus 2010 om 11:42
Ben jezelf ook bang voor hem? Natuurlijk is het wel goed om voorzichtig te zijn,het is niet voor niks dat ze stiekum het huis uitvlucht. Maar ik zou die vriendin wel bezoeken,en zodra hij mij begon lastig te vallen of te bedreigen direct aangifte doen.
En dreigende telefoontjes opnemen,sta je sterker.
En dreigende telefoontjes opnemen,sta je sterker.
woensdag 11 augustus 2010 om 11:43
quote:Bergje65 schreef op 11 augustus 2010 @ 11:27:
Komt die man er dan direct achter dat jij haar bezoekt?
Ga lekker naar haar toe en steun haar voor zover dat mogelijk is. Als die man jou vervolgens gaart bedreigen stap jij zelf naar instanties. Ik zou me nooit, maar dan ook nooit door angst laten leiden.
Misschien, misschien niet. Misschien is mijn angst wel of niet terecht, maar ik heb zelf twee kleine kindjes en ben tegenwoordig in al mijn handelingen en keuzes iets voorzichtiger als iets op hun een impact heeft of zou kunnen hebben.
Vrienden van mij hebben zoiets van vooral niet mee bemoeien en dan denk ik ja idd, maar dan denk ik er zijn ook daar kindjes bij betrokken en ze zitten in een shit situatie, dus Ik MOET IETS DOEN. AAAgh ik word gek van mezelf.
Komt die man er dan direct achter dat jij haar bezoekt?
Ga lekker naar haar toe en steun haar voor zover dat mogelijk is. Als die man jou vervolgens gaart bedreigen stap jij zelf naar instanties. Ik zou me nooit, maar dan ook nooit door angst laten leiden.
Misschien, misschien niet. Misschien is mijn angst wel of niet terecht, maar ik heb zelf twee kleine kindjes en ben tegenwoordig in al mijn handelingen en keuzes iets voorzichtiger als iets op hun een impact heeft of zou kunnen hebben.
Vrienden van mij hebben zoiets van vooral niet mee bemoeien en dan denk ik ja idd, maar dan denk ik er zijn ook daar kindjes bij betrokken en ze zitten in een shit situatie, dus Ik MOET IETS DOEN. AAAgh ik word gek van mezelf.
woensdag 11 augustus 2010 om 11:50
quote:Mariannanas schreef op 11 augustus 2010 @ 11:39:
Ik begrijp TO wel. Het gaat hier niet om een vriendin trouwens, maar om een kennis.
Die kennis is ondergedoken en kennelijk om goede redenen, ik kan me best voorstellen dat TO bang is dat deze man verhaal bij haar komt halen als hij zijn vrouw en kinderen niet kan vinden. Hij dreigt kennelijk nogal graag.
TO: dat kun je natuurlijk ook aan je kennis vertellen. Dat je blij bent dat zij veilig is, maar dat je ook huiverig bent hierbij betrokken te raken. Zij zal dat immers als geen ander begrijpen. Hulp krijgt ze op dat onderduikadres al.
Als ik me de verhalen van mishandelde vrouwen goed herinner, worden zij door hun man ook vaak in een isolement geplaats. Contacten met vrienden en familie worden ontmoedigd en op het laatst hebben ze niemand meer over. Wie weet is deze kennis de laatste met wie ze contact heeft. Als vrouw zou ik me dan ernstig in de steek gelaten voelen als zo iemand je liet vallen, vanwege angst.
Tuurlijk begrijp ik angst, maar hoe reeël is de angst? Meneer heeft anderen eerder bedreigd, maar heeft hij zijn dreigementen ook waargemaakt? Dikke kans dat hij nog te slap is om echt wat te doen, omdat hij altijd gewend is geweest dat mensen wel voor hem bogen. (en verder natuurlijk direct aangifte doen van welke bedreiging dan ook)
Ik begrijp TO wel. Het gaat hier niet om een vriendin trouwens, maar om een kennis.
Die kennis is ondergedoken en kennelijk om goede redenen, ik kan me best voorstellen dat TO bang is dat deze man verhaal bij haar komt halen als hij zijn vrouw en kinderen niet kan vinden. Hij dreigt kennelijk nogal graag.
TO: dat kun je natuurlijk ook aan je kennis vertellen. Dat je blij bent dat zij veilig is, maar dat je ook huiverig bent hierbij betrokken te raken. Zij zal dat immers als geen ander begrijpen. Hulp krijgt ze op dat onderduikadres al.
Als ik me de verhalen van mishandelde vrouwen goed herinner, worden zij door hun man ook vaak in een isolement geplaats. Contacten met vrienden en familie worden ontmoedigd en op het laatst hebben ze niemand meer over. Wie weet is deze kennis de laatste met wie ze contact heeft. Als vrouw zou ik me dan ernstig in de steek gelaten voelen als zo iemand je liet vallen, vanwege angst.
Tuurlijk begrijp ik angst, maar hoe reeël is de angst? Meneer heeft anderen eerder bedreigd, maar heeft hij zijn dreigementen ook waargemaakt? Dikke kans dat hij nog te slap is om echt wat te doen, omdat hij altijd gewend is geweest dat mensen wel voor hem bogen. (en verder natuurlijk direct aangifte doen van welke bedreiging dan ook)
woensdag 11 augustus 2010 om 11:54
Het is inderdaad een kennis en niet mijn beste vriendin. Haar man kom ik helaas dagelijks tegen. Vandaar de angst, ik kan niet letterlijk de situatie neerzetten ivm herkenning van de situatie. Ik voel me erg begaan omdat als het weer zover was dan kwam ze bij ons uithuilen, als ze naar de dokter of instanties moest na in elkaar geslagen te zijn, bracht ik haar omdat ze geen rijbewijs heeft. Moest altijd snel en geheimzinnig, want ze mocht geen contact met de buitenwereld. zelfs haar telefoon en rekeningen werden gecontroleerd Het is heel lastig want zelf de politie kan zo een debiel maar 4 tot 24 uur vasthouden en dan komt hij weer thuis en begint het weer van voor af aan. Nederlands rechtsysteem is helaas niet waterdicht, vandaar denk ik ook die angst.
woensdag 11 augustus 2010 om 12:00
Je kan er toch ook voor haar zijn zonder bij haar langs te gaan. Bel/mail zo veel mogelijk en regel zaken voor haar die ze nu zelf niet kan. Leg haar uit dat je ze op je kan rekenen en je altijd bereikbaar bent, maar dat je vanwege je eigen veiligheid liever niet wilt weten waar ze verblijft. Of is dat geen optie en wil je je er liever helemaal buiten houden?
woensdag 11 augustus 2010 om 12:08
in welk verband kom jij haar ex dagelijks tegen? Is hij een collega? Dan kun je evt bedreigingen meteen bij jullie baas deponeren.
Is hij een klant? Bedreigingen bij zijn baas neerleggen?
Ben jij klant bij hem? Idem.
Is hij een vriend van jouw partner? Partner tegen hem laten zeggen dat hij nu stopt met die achterlijke bedreigingen anders wordt de politie ingeschakeld.
etc
Is hij een klant? Bedreigingen bij zijn baas neerleggen?
Ben jij klant bij hem? Idem.
Is hij een vriend van jouw partner? Partner tegen hem laten zeggen dat hij nu stopt met die achterlijke bedreigingen anders wordt de politie ingeschakeld.
etc
woensdag 11 augustus 2010 om 12:09
quote:spiegeltjeaandewand schreef op 11 augustus 2010 @ 12:00:
Je kan er toch ook voor haar zijn zonder bij haar langs te gaan. Bel/mail zo veel mogelijk en regel zaken voor haar die ze nu zelf niet kan. Leg haar uit dat je ze op je kan rekenen en je altijd bereikbaar bent, maar dat je vanwege je eigen veiligheid liever niet wilt weten waar ze verblijft. Of is dat geen optie en wil je je er liever helemaal buiten houden?
Nee abslouut niet we bellen regelmatig, zij om van zich af te praten en ik omdat ik me zorgen maak. Dat zal ik ook zeker blijven doen. Ik heb geen geld in overvloed, maar als ze echt iets nodig heeft wil ik haar absoluut financieel bijstaan. Ze heeft een meervoudig gehandicapt dochtertje dat totaal afhankelijk is, dus ik denk dat dit mede hierdoor mij zo aan het hart gaat.
Ik zal haar ook nooit laten vallen, het ging mij meer om hoe ver moet, kan en wil en mag ik gaan. En hoe kijken jullie hier tegenaan. En in hoeverre vinden jullie mij egoistisch als ik alleen op afstand help, want ik ben niet neutraal en heel emotioneel op dit moment.
Je kan er toch ook voor haar zijn zonder bij haar langs te gaan. Bel/mail zo veel mogelijk en regel zaken voor haar die ze nu zelf niet kan. Leg haar uit dat je ze op je kan rekenen en je altijd bereikbaar bent, maar dat je vanwege je eigen veiligheid liever niet wilt weten waar ze verblijft. Of is dat geen optie en wil je je er liever helemaal buiten houden?
Nee abslouut niet we bellen regelmatig, zij om van zich af te praten en ik omdat ik me zorgen maak. Dat zal ik ook zeker blijven doen. Ik heb geen geld in overvloed, maar als ze echt iets nodig heeft wil ik haar absoluut financieel bijstaan. Ze heeft een meervoudig gehandicapt dochtertje dat totaal afhankelijk is, dus ik denk dat dit mede hierdoor mij zo aan het hart gaat.
Ik zal haar ook nooit laten vallen, het ging mij meer om hoe ver moet, kan en wil en mag ik gaan. En hoe kijken jullie hier tegenaan. En in hoeverre vinden jullie mij egoistisch als ik alleen op afstand help, want ik ben niet neutraal en heel emotioneel op dit moment.
woensdag 11 augustus 2010 om 12:22
Als jij dit emotioneel niet aan kan en bang voor hem bent zou ik inderdaad op afstand blijven helpen en niet naar haar toe gaan. Ze heeft meer aan een stabiele vriendin op afstand dan aan iemand die op instorten staat maar haar wel een knuffel komt geven.
Bovendien lijkt me dat als hij zo agressief is als jij beschrijft en jij dagelijks met hem te maken hebt. Het misschien ook maar veiliger is dat jij niet weet waar ze zit.
Bovendien lijkt me dat als hij zo agressief is als jij beschrijft en jij dagelijks met hem te maken hebt. Het misschien ook maar veiliger is dat jij niet weet waar ze zit.
woensdag 11 augustus 2010 om 17:57
Ik heb enkele maanden geleden iets vergelijkbaars bij de hand gehad met een kennis van mij. Ook ik heb in dubio gestaan of ik haar zou steunen i.v.m. eigen veiligheid.
Ik ben achteraf heel blij dat ik de beslissing heb genomen wel contact met haar te houden en haar ook regelmatig op te zoeken in het vrouwenopvanghuis. De totale wanhoop waarin zo iemand zit is je nauwelijks voor te stellen als je het niet met eigen ogen hebt gezien
Ik ken haar man en heb zeker angst gehad dat hij mij zou benaderen. Vaak is het zo (heb ik mij laten vertellen) dat een man die zijn vrouw mishandelt in zijn omgeving gezien wordt als een vriendelijk en sociaal iemand. De kans dat hij kwaadaardig wordt naar anderen dan vrouw en kinderen is niet zo groot. Zijn isolement is op dit moment minstens net zo groot als die van haar. Haar situatie is nijpender. En... a friend in need is a friend indeed (ook al is het 'slechts' een kennis).
Dit heeft destijds voor mij de doorslag gegeven.
Jouw situatie kan natuurlijk totaal verschillen met die van mij. Maak je eigen afweging. Alleen als jij je er goed bij voelt kun je iets voor haar betekenen.
Sterkte met de afweging!
Ik ben achteraf heel blij dat ik de beslissing heb genomen wel contact met haar te houden en haar ook regelmatig op te zoeken in het vrouwenopvanghuis. De totale wanhoop waarin zo iemand zit is je nauwelijks voor te stellen als je het niet met eigen ogen hebt gezien
Ik ken haar man en heb zeker angst gehad dat hij mij zou benaderen. Vaak is het zo (heb ik mij laten vertellen) dat een man die zijn vrouw mishandelt in zijn omgeving gezien wordt als een vriendelijk en sociaal iemand. De kans dat hij kwaadaardig wordt naar anderen dan vrouw en kinderen is niet zo groot. Zijn isolement is op dit moment minstens net zo groot als die van haar. Haar situatie is nijpender. En... a friend in need is a friend indeed (ook al is het 'slechts' een kennis).
Dit heeft destijds voor mij de doorslag gegeven.
Jouw situatie kan natuurlijk totaal verschillen met die van mij. Maak je eigen afweging. Alleen als jij je er goed bij voelt kun je iets voor haar betekenen.
Sterkte met de afweging!
woensdag 11 augustus 2010 om 22:46
Gen T thanks.Idd veel overeenkomsten. Hij kwam vandaag zijn verhaal doen en is zich van geen kwaad bewust.......
Hij begrijpt er zogenaamd niets van, ik dacht toen vuile klootzak, maar toen hij over het gemis van zijn kinderen begon en de wanhoop als zoiets je overkomt, zag ik hem wel weer een beetje als mens en kreeg bijna medelijden. Maar gelukkig weet ik beter, hij weet niet dat ik alles weet. Maar vooral het feit dat hij bij zijn kinderen wil zijn kan iemand tot wanhoopsdaden komen en dat stukje kan ik niet inschatten. Een kat in het nauw....? Ik denk dat ik nog het meeste angst heb voor het feit dat hij mij onder druk kan zetten en mij terugpakt via mijn kinderen.
Hij begrijpt er zogenaamd niets van, ik dacht toen vuile klootzak, maar toen hij over het gemis van zijn kinderen begon en de wanhoop als zoiets je overkomt, zag ik hem wel weer een beetje als mens en kreeg bijna medelijden. Maar gelukkig weet ik beter, hij weet niet dat ik alles weet. Maar vooral het feit dat hij bij zijn kinderen wil zijn kan iemand tot wanhoopsdaden komen en dat stukje kan ik niet inschatten. Een kat in het nauw....? Ik denk dat ik nog het meeste angst heb voor het feit dat hij mij onder druk kan zetten en mij terugpakt via mijn kinderen.
woensdag 11 augustus 2010 om 23:12
quote:Starshine schreef op 11 augustus 2010 @ 11:50:
[...]
Als ik me de verhalen van mishandelde vrouwen goed herinner, worden zij door hun man ook vaak in een isolement geplaats. Contacten met vrienden en familie worden ontmoedigd en op het laatst hebben ze niemand meer over. Wie weet is deze kennis de laatste met wie ze contact heeft. Als vrouw zou ik me dan ernstig in de steek gelaten voelen als zo iemand je liet vallen, vanwege angst.
Tuurlijk begrijp ik angst, maar hoe reeël is de angst? Meneer heeft anderen eerder bedreigd, maar heeft hij zijn dreigementen ook waargemaakt? Dikke kans dat hij nog te slap is om echt wat te doen, omdat hij altijd gewend is geweest dat mensen wel voor hem bogen. (en verder natuurlijk direct aangifte doen van welke bedreiging dan ook)
Eens.
Met deze hele post.
Ik mag hopen dat wanneer ik ooit in zo'n situatie zou komen, degene die ik bel (en de volgende ochtend weer om te zeggen dat ik veilig ben) me niet ook in de stront laat zakken.
Het is "maar" een kennis, maar hoe wanhopig moet ze zijn dat ze kennissen contacteert ipv vrienden/vriendinnen.
Het is "maar" een kennis, maar wel eentje in nood en verdriet met een lange weg voor de boeg en een grote verantwoordelijkheid (kinderen die in veiligheid moeten worden gebracht).
Maar hé, als je zelf maar niet in de shit komt he, want je zou maar eens in de shit komen door een ander te helpen. Nee, doe maar vooral alsof je neus bloedt.
[...]
Als ik me de verhalen van mishandelde vrouwen goed herinner, worden zij door hun man ook vaak in een isolement geplaats. Contacten met vrienden en familie worden ontmoedigd en op het laatst hebben ze niemand meer over. Wie weet is deze kennis de laatste met wie ze contact heeft. Als vrouw zou ik me dan ernstig in de steek gelaten voelen als zo iemand je liet vallen, vanwege angst.
Tuurlijk begrijp ik angst, maar hoe reeël is de angst? Meneer heeft anderen eerder bedreigd, maar heeft hij zijn dreigementen ook waargemaakt? Dikke kans dat hij nog te slap is om echt wat te doen, omdat hij altijd gewend is geweest dat mensen wel voor hem bogen. (en verder natuurlijk direct aangifte doen van welke bedreiging dan ook)
Eens.
Met deze hele post.
Ik mag hopen dat wanneer ik ooit in zo'n situatie zou komen, degene die ik bel (en de volgende ochtend weer om te zeggen dat ik veilig ben) me niet ook in de stront laat zakken.
Het is "maar" een kennis, maar hoe wanhopig moet ze zijn dat ze kennissen contacteert ipv vrienden/vriendinnen.
Het is "maar" een kennis, maar wel eentje in nood en verdriet met een lange weg voor de boeg en een grote verantwoordelijkheid (kinderen die in veiligheid moeten worden gebracht).
Maar hé, als je zelf maar niet in de shit komt he, want je zou maar eens in de shit komen door een ander te helpen. Nee, doe maar vooral alsof je neus bloedt.
woensdag 11 augustus 2010 om 23:30
Ik kan goed begrijpen dat jij je zorgen maakt en ook om je eigen veiligheid moet denken. Vraag mij daarbij wel af hoe het komt dat jij dagelijks! met deze man in contact staat. Lijkt mij in ieder geval belangrijk om je eigen omgeving ook op de hoogte te stellen van deze situatie (ook vanwege je eigen veiligheid). Daarbij hoe meer mensen het weten hoe beter (zodat ze zien wat voor persoon hij werkelijk is). Ik zou aanraden om zo min mogelijk aandacht aan hem te besteden. Dus geen discussies aangaan (ook al heb je gelijk) en hem zoveel mogelijk proberen te negeren. Bij een sneu verhaal van zijn kant zou ik mijn schouders ophalen of weglopen.
Verder zou ik proberen een inschatting te maken van haar situatie. Veel vrouwen die wegvluchten van hun man gaan er uiteindelijk weer naar terug. En dan kan jij kwaad worden aangekeken. Vraag jezelf dus af hoe serieus dit is en of ze dit ook echt gaat volhouden (dus een definitieve scheiding van deze man) en of ze dit misschien al vaker heeft gedaan.
Als jij denkt dat ze dit echt gaat doorzetten zou ik haar steunen. Als jij vrees hebt voor haar veiligheid kan je haar in eerste instantie steunen via mail en telefoon. De kennis weet natuurlijk ook dat haar man jouw dagelijks ziet (en er dus risico's aan jouw bezoek kunnen kleven). Bespreek je angsten en zorgen ook met haar en laat haar hierover spreken met haar begeleiders. Haar begeleiding kan ook een inschatting maken over het daadwerkelijke gevaar. En zo'n opvanghuis wil natuurlijk ook geen risico's lopen. Als de situatie wat duidelijker is zou je haar een keer op neutraal terrein kunnen opzoeken.
Verder zou ik proberen een inschatting te maken van haar situatie. Veel vrouwen die wegvluchten van hun man gaan er uiteindelijk weer naar terug. En dan kan jij kwaad worden aangekeken. Vraag jezelf dus af hoe serieus dit is en of ze dit ook echt gaat volhouden (dus een definitieve scheiding van deze man) en of ze dit misschien al vaker heeft gedaan.
Als jij denkt dat ze dit echt gaat doorzetten zou ik haar steunen. Als jij vrees hebt voor haar veiligheid kan je haar in eerste instantie steunen via mail en telefoon. De kennis weet natuurlijk ook dat haar man jouw dagelijks ziet (en er dus risico's aan jouw bezoek kunnen kleven). Bespreek je angsten en zorgen ook met haar en laat haar hierover spreken met haar begeleiders. Haar begeleiding kan ook een inschatting maken over het daadwerkelijke gevaar. En zo'n opvanghuis wil natuurlijk ook geen risico's lopen. Als de situatie wat duidelijker is zou je haar een keer op neutraal terrein kunnen opzoeken.
donderdag 12 augustus 2010 om 00:04
Flower, ik denk dat je de spijker op z'n kop slaat en ik de hulpverlening maar inschakel om e.e.a. te oveleggen en voorlopig maar via de telefoon een helpend oor bied. Behalve als het spoed is dan zou ik gelijk in de auto springen (wel meer dan een uur rijden) Ik denk dat ze idd wel terugkomt, ze maakt zich zelfs nu zorgen om hem, dus dat baart ook een beetje zorgen. Want hij heeft duidelijk laten doorschemeren dat het hem nu om de kinderen gaat en hij geen behoefte heeft aan haar .
donderdag 12 augustus 2010 om 00:13
Ik mag hopen dat wanneer ik ooit in zo'n situatie zou komen, degene die ik bel (en de volgende ochtend weer om te zeggen dat ik veilig ben) me niet ook in de stront laat zakken.
Het is "maar" een kennis, maar hoe wanhopig moet ze zijn dat ze kennissen contacteert ipv vrienden/vriendinnen.
Het is "maar" een kennis, maar wel eentje in nood en verdriet met een lange weg voor de boeg en een grote verantwoordelijkheid (kinderen die in veiligheid moeten worden gebracht).
Maar hé, als je zelf maar niet in de shit komt he, want je zou maar eens in de shit komen door een ander te helpen. Nee, doe maar vooral alsof je neus bloedt.[/quote]
Nu vind ik dit wel een beetje overdreven, het is nu niet zo dat ik haar in de stront laat zakken. Het gaat mij erom tot waar ik klaar moet staan en niet of ik klaar moet staan. Schijnbaar vinden haar familie en vrienden hun veiligheid wel belangrijker en kiezen ze voor zichzelf. Ik heb mijn nek uitgestoken maar probeer een grens te trekken.
Het is "maar" een kennis, maar hoe wanhopig moet ze zijn dat ze kennissen contacteert ipv vrienden/vriendinnen.
Het is "maar" een kennis, maar wel eentje in nood en verdriet met een lange weg voor de boeg en een grote verantwoordelijkheid (kinderen die in veiligheid moeten worden gebracht).
Maar hé, als je zelf maar niet in de shit komt he, want je zou maar eens in de shit komen door een ander te helpen. Nee, doe maar vooral alsof je neus bloedt.[/quote]
Nu vind ik dit wel een beetje overdreven, het is nu niet zo dat ik haar in de stront laat zakken. Het gaat mij erom tot waar ik klaar moet staan en niet of ik klaar moet staan. Schijnbaar vinden haar familie en vrienden hun veiligheid wel belangrijker en kiezen ze voor zichzelf. Ik heb mijn nek uitgestoken maar probeer een grens te trekken.
donderdag 12 augustus 2010 om 00:22
Vind dat ze wel snel bezoek mag hebben.
Mijn zus is een aantal jaren gelden ook weg gelopen naar een blijf van mijn lijf huis.
Ze mocht zeker het eerste half jaar geen bezoek hebben van familie, vrienden en/of kennissen omdat haar man weleens achter je aan zou kunnen komen. Ze mocht wel mailen.
Ze mocht vanaf de 1e dag 1 iemand in vertrouwen nemen over waar ze zat(i.v.m. al er iets zzou gebeuren in de familie en voor financiéle zaken). In die periode is ze zelf van huis veranders omdat ze dachten dat hij in de buurt gezien was.Bij mijn zus heeft het bijna een jaar geduurd voordat we elkaar weer konden zien.
Het is een hel want alles ben je kwijt, het moeilijkste is om het vol te houden tot de kust veilig is. Hier bedoel ik mee dat ze eventueel onder een andere naam, in een andere plaats een heel nieuw leven kan beginnen. Zonder angst.
Het beste is om voorlopig niet te weten waar ze zit, hoe graag je er ook heen zou willen gaan. Mocht haar man toch verhaal komen halen kan je (voorlopig) zeggen dat je niet weet waar ze uithangt. Je liegt er dan niet over.
Als je niet weet hoe of wat zit je ook niet met het idee dat je een geheim met je mee draagt.
Ze heeft een hele lange weg te gaan, Nu maar hopen dat ze het vol kan houden dat lange traject en niet op hangende pootjes terug gaat. Anders is alles voor niets geweest.
Bij mijn zus heeft het bijna een jaar geduurd voordat we elkaar weer konden zien.
Mijn zus is een aantal jaren gelden ook weg gelopen naar een blijf van mijn lijf huis.
Ze mocht zeker het eerste half jaar geen bezoek hebben van familie, vrienden en/of kennissen omdat haar man weleens achter je aan zou kunnen komen. Ze mocht wel mailen.
Ze mocht vanaf de 1e dag 1 iemand in vertrouwen nemen over waar ze zat(i.v.m. al er iets zzou gebeuren in de familie en voor financiéle zaken). In die periode is ze zelf van huis veranders omdat ze dachten dat hij in de buurt gezien was.Bij mijn zus heeft het bijna een jaar geduurd voordat we elkaar weer konden zien.
Het is een hel want alles ben je kwijt, het moeilijkste is om het vol te houden tot de kust veilig is. Hier bedoel ik mee dat ze eventueel onder een andere naam, in een andere plaats een heel nieuw leven kan beginnen. Zonder angst.
Het beste is om voorlopig niet te weten waar ze zit, hoe graag je er ook heen zou willen gaan. Mocht haar man toch verhaal komen halen kan je (voorlopig) zeggen dat je niet weet waar ze uithangt. Je liegt er dan niet over.
Als je niet weet hoe of wat zit je ook niet met het idee dat je een geheim met je mee draagt.
Ze heeft een hele lange weg te gaan, Nu maar hopen dat ze het vol kan houden dat lange traject en niet op hangende pootjes terug gaat. Anders is alles voor niets geweest.
Bij mijn zus heeft het bijna een jaar geduurd voordat we elkaar weer konden zien.
