Samenwonen
woensdag 11 augustus 2010 om 11:21
Hallo!
Ik weet het, een terugkerend onderwerp maar volgens de zoekfunctie is de laatste van 2008 dus ik start een nieuw 2010 topic hierover.
Mijn verhaal:
Mijn vriend (23) en ik (25) zijn nu ruim een jaar samen en het gaat super goed tussen ons (ja, zelfs met zijn ochtendproblemen ) We zijn laatst 2 weken op vakantie geweest met de caravan en ook dat liep van een leien dakje. Hierna heeft hij eigenlijk praktisch iedere dag bij mij geslapen (ik heb een eigen appartement, hij woont nog thuis.) Nu hebben we op vakantie besloten dat we in het komende jaar (ergens van nu tot en met volgende zomer) willen gaan samenwonen, echter hij kan en wil dit niet in mijn huidige appartement (verplichtingen met werk etc) Ik wil ook graag terug richting mijn geboorteplaats dus dat is geen probleem. Maar de "enige" optie die we hebben om in 1 van onze beider dorpen te gaan wonen is een koophuis, en dat is toch wel een beetje snel na een jaar. Voor mijn gevoel niet, ik denk dat dit "hem" is, die ene waar ik de rest van mijn leven samen wil zijn. En hij zegt dit hetzelfde te voelen, maar wel voor ouders, familie etc. Nu moet ik er bij zeggen dat we alletwee een vaste baan hebben, vast contract etc dus geldtechnisch zit het wel goed!
Dus mijn eerste vraag is dan ook: wat vinden jullie een normale duur om te gaan samenwonen? En wat zijn daarvoor jullie overwegingen?
Ik weet ook wel dat als we nu gaan zoeken we met een beetje geluk over een half jaar wat gevonden hebben en dus over een klein jaartje erin kunnen maar toch, het voorbereidend werk moet nu al gebeuren en ik zoek eigenlijk een beetje naar betere argumenten dan: "Ja maar het voelt goed en we willen het alletwee","Ja maar bij ons is het niet te snel, wij zijn anders".
Alvast bedankt!!
Calm (f)
p.s. en een poll, gewoon omdat polls leuk zijn
Ik weet het, een terugkerend onderwerp maar volgens de zoekfunctie is de laatste van 2008 dus ik start een nieuw 2010 topic hierover.
Mijn verhaal:
Mijn vriend (23) en ik (25) zijn nu ruim een jaar samen en het gaat super goed tussen ons (ja, zelfs met zijn ochtendproblemen ) We zijn laatst 2 weken op vakantie geweest met de caravan en ook dat liep van een leien dakje. Hierna heeft hij eigenlijk praktisch iedere dag bij mij geslapen (ik heb een eigen appartement, hij woont nog thuis.) Nu hebben we op vakantie besloten dat we in het komende jaar (ergens van nu tot en met volgende zomer) willen gaan samenwonen, echter hij kan en wil dit niet in mijn huidige appartement (verplichtingen met werk etc) Ik wil ook graag terug richting mijn geboorteplaats dus dat is geen probleem. Maar de "enige" optie die we hebben om in 1 van onze beider dorpen te gaan wonen is een koophuis, en dat is toch wel een beetje snel na een jaar. Voor mijn gevoel niet, ik denk dat dit "hem" is, die ene waar ik de rest van mijn leven samen wil zijn. En hij zegt dit hetzelfde te voelen, maar wel voor ouders, familie etc. Nu moet ik er bij zeggen dat we alletwee een vaste baan hebben, vast contract etc dus geldtechnisch zit het wel goed!
Dus mijn eerste vraag is dan ook: wat vinden jullie een normale duur om te gaan samenwonen? En wat zijn daarvoor jullie overwegingen?
Ik weet ook wel dat als we nu gaan zoeken we met een beetje geluk over een half jaar wat gevonden hebben en dus over een klein jaartje erin kunnen maar toch, het voorbereidend werk moet nu al gebeuren en ik zoek eigenlijk een beetje naar betere argumenten dan: "Ja maar het voelt goed en we willen het alletwee","Ja maar bij ons is het niet te snel, wij zijn anders".
Alvast bedankt!!
Calm (f)
p.s. en een poll, gewoon omdat polls leuk zijn
woensdag 11 augustus 2010 om 12:10
Beste Calm,
klinkt best een beetje herkenbaar, het samenwoondilemma.
Inmiddels wonen vriendlief en ik ruim een half jaar samen, in een particulier huurhuis. We waren ruim 1 jaar samen toen we besloten om te gaan samenwonen en hebben koop en huur allebei grondig overwogen. Uiteindelijk hebben we besloten om te gaan huren en hoewel dat ik de grote stad waar we wonen pittig geprijsd is, wonen we er heerlijk en willen we voorlopig niet meer weg.
Onze motieven om te gaan huren waren onder meer omdat we nog niet zo lang samen waren en omdat het in deze tijden lastig is om een huis te verkopen als het toch mis blijkt te gaan. Inmiddels zeggen we vaak tegen elkaar dat we uiteindelijk prima hadden kunnen kopen, omdat je er zo snel aan gewend bent en we ons niet meer voor kunnen stellen dat het mis zou gaan (binnen 2 maanden weet je dat wel...)
Als het helemaal top zit tussen jullie, dan mag je er wel op vertrouwen dat samenwonen geen probleem op zal leveren en kan je volgens mij wel met een gerust hart kopen.
klinkt best een beetje herkenbaar, het samenwoondilemma.
Inmiddels wonen vriendlief en ik ruim een half jaar samen, in een particulier huurhuis. We waren ruim 1 jaar samen toen we besloten om te gaan samenwonen en hebben koop en huur allebei grondig overwogen. Uiteindelijk hebben we besloten om te gaan huren en hoewel dat ik de grote stad waar we wonen pittig geprijsd is, wonen we er heerlijk en willen we voorlopig niet meer weg.
Onze motieven om te gaan huren waren onder meer omdat we nog niet zo lang samen waren en omdat het in deze tijden lastig is om een huis te verkopen als het toch mis blijkt te gaan. Inmiddels zeggen we vaak tegen elkaar dat we uiteindelijk prima hadden kunnen kopen, omdat je er zo snel aan gewend bent en we ons niet meer voor kunnen stellen dat het mis zou gaan (binnen 2 maanden weet je dat wel...)
Als het helemaal top zit tussen jullie, dan mag je er wel op vertrouwen dat samenwonen geen probleem op zal leveren en kan je volgens mij wel met een gerust hart kopen.
woensdag 11 augustus 2010 om 12:31
Ik vind die huurvoorstellen inderdaad een goed idee. Maar ik ken het probleem van dorpen waar niets te huren is.
Ik ben na ruim 2 jaar gaan samenwonen, we wisten het zo zeker! Hahaha! Nou, hoge hypotheek genomen, bouwdepot, kosten koper, alles er in meegenomen. Dus 20.000 meer dan de daadwerkelijke waarde van het huis. Maar we verdienen leuk en we willen er nog wel 20 jaar blijven wonen, dus dat is geen probleem. Zucht, hoe naief!?
Vervolgens besluiten wij uit elkaar te gaan en is er een kredietcrisis. We zitten nu gezellig samen in het huis en het gaat binnenkort de verkoop in. Maar zoals het er nu uitziet, heb ik straks 15.000 euro schuld en woon ik weer bij mijn ouders.
Dus denk goed na over hoe je het financieel wilt aanpakken! Neem in ieder geval geen hypotheek die hoger is dan de waarde van je huis. Spaar genoeg! Als het dan samen niet werkt, kan je je huis altijd gewoon weer verkopen en valt de ellende mee.
Ik ben na ruim 2 jaar gaan samenwonen, we wisten het zo zeker! Hahaha! Nou, hoge hypotheek genomen, bouwdepot, kosten koper, alles er in meegenomen. Dus 20.000 meer dan de daadwerkelijke waarde van het huis. Maar we verdienen leuk en we willen er nog wel 20 jaar blijven wonen, dus dat is geen probleem. Zucht, hoe naief!?
Vervolgens besluiten wij uit elkaar te gaan en is er een kredietcrisis. We zitten nu gezellig samen in het huis en het gaat binnenkort de verkoop in. Maar zoals het er nu uitziet, heb ik straks 15.000 euro schuld en woon ik weer bij mijn ouders.
Dus denk goed na over hoe je het financieel wilt aanpakken! Neem in ieder geval geen hypotheek die hoger is dan de waarde van je huis. Spaar genoeg! Als het dan samen niet werkt, kan je je huis altijd gewoon weer verkopen en valt de ellende mee.
woensdag 11 augustus 2010 om 13:21
We hebben een aantal huizen op Funda gezien die net iets boven het maximum voor 1 persoon liggen, echter zo wel zijn als mijn ouders zouden bij onverhoopte problemen makkelijk kunnen bijspringen, dat is ons geluk. Het ligt er aan in welk dorp we gaan wonen wie dan blijft zitten en wie weggaat bij een eventuele breuk dus daar hebben we ook al overnagedacht.
We weten in welke categorie qua prijs we willen gaan kopen en hebben al een hele berekening van hypotheek lasten, vaste lasten zoals verzekeringen, belastingen, overige vastelasten (telefoon, ziektekosten, benzine,boodschappen en sparen) gemaakt. Dit op basis van informatie van het Nibud, mijn eigen ervaring, ervaring van vrienden met een vergelijkbaar huis en informatie van de gemeente)
Wat betreft het van huis uit gaan samenwonen van mijn vriend, thuis hoeft hij niet veel te doen, maar wanneer hij bij mij thuis is doet hij dit wel. DIt is eigenlijk vanzelf zo gegroeid, wanneer ik kook dekt hij de tafel, na het eten ruimen we gezamelijk af en na gebruik van servies zet hij het in de afwas machine. Poetsen doe ik met behulp van een poetsvrouw die hij regelmatig uit zich zelf betaald zodat ik dat niet hoef te doen. Veel problemen in het huishouden verwacht ik dus niet.
Het is denk ik toch een kwestie van "geluk" hebben dat alles zo goed gaat en zit zoals je denkt dat het is. Pff soms is het toch moeilijk dat er geen "harde normen" aan dit soort dingen zitten! Dat het een kwestie is van 'de tijd zal het leren'...
We weten in welke categorie qua prijs we willen gaan kopen en hebben al een hele berekening van hypotheek lasten, vaste lasten zoals verzekeringen, belastingen, overige vastelasten (telefoon, ziektekosten, benzine,boodschappen en sparen) gemaakt. Dit op basis van informatie van het Nibud, mijn eigen ervaring, ervaring van vrienden met een vergelijkbaar huis en informatie van de gemeente)
Wat betreft het van huis uit gaan samenwonen van mijn vriend, thuis hoeft hij niet veel te doen, maar wanneer hij bij mij thuis is doet hij dit wel. DIt is eigenlijk vanzelf zo gegroeid, wanneer ik kook dekt hij de tafel, na het eten ruimen we gezamelijk af en na gebruik van servies zet hij het in de afwas machine. Poetsen doe ik met behulp van een poetsvrouw die hij regelmatig uit zich zelf betaald zodat ik dat niet hoef te doen. Veel problemen in het huishouden verwacht ik dus niet.
Het is denk ik toch een kwestie van "geluk" hebben dat alles zo goed gaat en zit zoals je denkt dat het is. Pff soms is het toch moeilijk dat er geen "harde normen" aan dit soort dingen zitten! Dat het een kwestie is van 'de tijd zal het leren'...
woensdag 11 augustus 2010 om 15:32
quote:Voor mijn gevoel niet, ik denk dat dit "hem" is, die ene waar ik de rest van mijn leven samen wil zijn. En hij zegt dit hetzelfde te voelen, maar wel voor ouders, familie etc.
Je doet het toch niet voor je ouders & familie? Als dit voor jullie allebei goed voelt, dan moet je het gewoon doen! Zoals ik lees gaan jullie niet onvoorbereid te werk, en is het dus geen impulsieve actie. Leeftijd of 'vanuit thuis wonen gelijk samenwonen' lijkt me ook geen obstakel te zijn. Ik ben op m'n 21ste gaan samenwonen, vriendlief was 24. Beide vanuit onze ouders gaan samenwonen. Is ook goed gegaan!
Ik zeg, ga ervoor en geniet van deze tijd, huizen zoeken, plannen maken, inrichten straks. Das namelijk hartstikke leuk!
Je doet het toch niet voor je ouders & familie? Als dit voor jullie allebei goed voelt, dan moet je het gewoon doen! Zoals ik lees gaan jullie niet onvoorbereid te werk, en is het dus geen impulsieve actie. Leeftijd of 'vanuit thuis wonen gelijk samenwonen' lijkt me ook geen obstakel te zijn. Ik ben op m'n 21ste gaan samenwonen, vriendlief was 24. Beide vanuit onze ouders gaan samenwonen. Is ook goed gegaan!
Ik zeg, ga ervoor en geniet van deze tijd, huizen zoeken, plannen maken, inrichten straks. Das namelijk hartstikke leuk!