Wat hebben we nu precies?
zondag 8 augustus 2010 om 20:10
Ik heb sinds twee/drie maanden iets met een jongen, en we zitten nu in de bekende tussenfase. We hadden elkaar al een paar keer gezien daarvoor, via gemeenschappelijke vrienden.
Ik heb al wel aangegeven dat ik niet iets wil 'voor alleen zomaar nu', maar iets voor nu en, als alles goed gaat, dat uit kan groeien tot meer.
We zien elkaar zo'n 2/3 keer per per week, sms-en ook nog een paar keer per week.
Probleem is dat ik niet zo goed tegen onzekerheid kan. Ik eigenlijk al wel verliefd op hem, maar ik weet niet of hij dat ook op mij is. Als we samen zijn maakt me die onzekerheid me ook een beetje zenuwachtig, waardoor ik afstandelijker ben dan ik eigenlijk zou willen. Onbewust wil ik mezelf niet te kwetsbaar opstellen.
Hij geeft ook wel signalen dat hij me leuk vind, en toen hij op vakantie was miste hij me ook wel. Maar hij is niet iemand die over gevoelens praat.
Nu ben ik een beetje in dubio of ik er over moet beginnen, of moet wachten en er over een maand ofzo over begin. Maar wachten...tja, het houdt me wel erg bezig. Ik ben nogal een piekeraar, niet zo goed voor de nachtrust en werk.
En of ik er nu over begin of over een maand, dat zou niet zoveel uit moeten maken als het goed zit, denk ik dan.
Vanavond zouden we nog even bellen, ik zit er nu over te denken om dan te vragen wat we nu precies hebben. Of moet ik dat juist niet doen, maar dan weet ik dat ik me er te veel me bezig houd in gedachten.
Poeh, lastig, kerels
Ik heb al wel aangegeven dat ik niet iets wil 'voor alleen zomaar nu', maar iets voor nu en, als alles goed gaat, dat uit kan groeien tot meer.
We zien elkaar zo'n 2/3 keer per per week, sms-en ook nog een paar keer per week.
Probleem is dat ik niet zo goed tegen onzekerheid kan. Ik eigenlijk al wel verliefd op hem, maar ik weet niet of hij dat ook op mij is. Als we samen zijn maakt me die onzekerheid me ook een beetje zenuwachtig, waardoor ik afstandelijker ben dan ik eigenlijk zou willen. Onbewust wil ik mezelf niet te kwetsbaar opstellen.
Hij geeft ook wel signalen dat hij me leuk vind, en toen hij op vakantie was miste hij me ook wel. Maar hij is niet iemand die over gevoelens praat.
Nu ben ik een beetje in dubio of ik er over moet beginnen, of moet wachten en er over een maand ofzo over begin. Maar wachten...tja, het houdt me wel erg bezig. Ik ben nogal een piekeraar, niet zo goed voor de nachtrust en werk.
En of ik er nu over begin of over een maand, dat zou niet zoveel uit moeten maken als het goed zit, denk ik dan.
Vanavond zouden we nog even bellen, ik zit er nu over te denken om dan te vragen wat we nu precies hebben. Of moet ik dat juist niet doen, maar dan weet ik dat ik me er te veel me bezig houd in gedachten.
Poeh, lastig, kerels
dinsdag 10 augustus 2010 om 19:50
Ik en mijn vriend hebben al na 2 weken daten besproken wat we nu precies hadden. Dat ging niet op een serieuze manier, maar meer onder het mom van een geintje. He, hoe moet ik jou nou eigenlijk noemen? Mag ik je al mijn vriendinnetje noemen?
Maar bij ons ging alles snel. Ongeveer een week na onze eerste date had ik al de sleutel van zijn huis en hadden we al bij zijn ouders gegeten.
Maar bij ons ging alles snel. Ongeveer een week na onze eerste date had ik al de sleutel van zijn huis en hadden we al bij zijn ouders gegeten.
dinsdag 10 augustus 2010 om 22:51
Zo, bij deze verslag van hoe het gegaan is.
Avondje samen geweest, ik had de instelling om me niet zo druk te maken en gewoon te doen hoe ik me voelde. Dus lekker verliefd gedaan, veel aanraken, handje vasthouden... en dat deed hij ook. Eigenlijk gelijk zodra ik mijn verliefde move maakte. Wat weer tot wat gestuntel leidde natuurlijk.
Maar aan het einde van de avond was ik zo zenuwachtig dat ik dus niet durfde te vragen of hij verliefd op me was. Ik hoor en lees hier ook dat als alles goed is, je dat ook eigenlijk niet hoeft te vragen. En het voelde heel goed, heel natuurlijk.
De hele avond opgelet, en hij zond wel alle signalen uit dat hij wel verliefd is.
Maar ik heb er vertrouwen in.
Ik bedoel, het is een goede kerel, we zijn al vanaf het begin exclusief, ik heb al kenbaar gemaakt dat ik niet iets 'alleen voor nu' wil en dat respecteert hij en dat wil hij ook, hij gedraagt zich verliefd, en ik nu dus ook. Allemaal heel normaal eigenlijk.
Dus voorlopig geniet ik gewoon van wat we hebben en als alles goed gaat ontwikkelt het zich allemaal vanzelf.
Ik lees hier en hoor van anderen dat er relaties zijn waarbij dingen als dit helemaal niet zo besproken worden, en relaties waarbij dat wel gebeurt is op een gegeven moment. Kan ook gewoon allebei natuurlijk.
Volgens mij heb ik me gewoon te druk gemaakt, dat zit wel een beetje in me. Op een goed moment vraag ik het hem vast nog wel een keer, dat gaat dan vast ook vanzelf
Avondje samen geweest, ik had de instelling om me niet zo druk te maken en gewoon te doen hoe ik me voelde. Dus lekker verliefd gedaan, veel aanraken, handje vasthouden... en dat deed hij ook. Eigenlijk gelijk zodra ik mijn verliefde move maakte. Wat weer tot wat gestuntel leidde natuurlijk.
Maar aan het einde van de avond was ik zo zenuwachtig dat ik dus niet durfde te vragen of hij verliefd op me was. Ik hoor en lees hier ook dat als alles goed is, je dat ook eigenlijk niet hoeft te vragen. En het voelde heel goed, heel natuurlijk.
De hele avond opgelet, en hij zond wel alle signalen uit dat hij wel verliefd is.
Maar ik heb er vertrouwen in.
Ik bedoel, het is een goede kerel, we zijn al vanaf het begin exclusief, ik heb al kenbaar gemaakt dat ik niet iets 'alleen voor nu' wil en dat respecteert hij en dat wil hij ook, hij gedraagt zich verliefd, en ik nu dus ook. Allemaal heel normaal eigenlijk.
Dus voorlopig geniet ik gewoon van wat we hebben en als alles goed gaat ontwikkelt het zich allemaal vanzelf.
Ik lees hier en hoor van anderen dat er relaties zijn waarbij dingen als dit helemaal niet zo besproken worden, en relaties waarbij dat wel gebeurt is op een gegeven moment. Kan ook gewoon allebei natuurlijk.
Volgens mij heb ik me gewoon te druk gemaakt, dat zit wel een beetje in me. Op een goed moment vraag ik het hem vast nog wel een keer, dat gaat dan vast ook vanzelf
dinsdag 10 augustus 2010 om 23:07
Ja, op zich voel ik me zo er wel goed bij. Ga het vast nog wel een keer vragen denk ik, maar eigenlijk gaat het best goed voorlopig.
Sterker nog, er is geen enkel teken dat hij er niet voor wil gaan. Mijn twijfels zijn gebaseerd op conclusies die ik zelf trek en scenario's die ik zelf invul, helemaal niet goed natuurlijk.
Sterker nog, er is geen enkel teken dat hij er niet voor wil gaan. Mijn twijfels zijn gebaseerd op conclusies die ik zelf trek en scenario's die ik zelf invul, helemaal niet goed natuurlijk.
donderdag 19 augustus 2010 om 10:06
Zit er weer over te piekeren deze ochtend. Vind hij me wel echt leuk? Heb al een beetje gevist, en op deze vragen is het antwoord wel positief.
Niks wijst erop dat hij me niet leuk vind, of het niet serieus meent. Maar toch pieker ik erover. Voel me een echte suftut momenteel!
Het gaat wel goed met ons, maar ik wil denk ik te graag bevestiging. Beetje verlatingsangst denk ik. Ik wil het er op zich wel met hem over hebben, echt even serieus, maar weet niet zo goed hoe ik het moet brengen.
Dit weekend gaan we iets leuks doen op zijn initiatief. Op zijn initiatief, dat is dus ook
Moet ik het maar gewoon laten gebeuren? Nog even bij vriendinnen gevraagd, maar bij hun relaties ging het eigenlijk ook gewoon vanzelf, net als bij mij het ook wel gaat. Gewoon afwachten Klapstoel, het gaat toch goed! zeggen ze, maar ik voel met er toch een beetje gestrest over. Kan niet zo goed tegen wachten. Hij is wel een ander type dan mijn vorige relaties, die waren veel meer extrovert. Misschien dat het gewoon even wennen is?
Maar goed, moest het weer even van me afschrijven, werkt wel goed.
Niks wijst erop dat hij me niet leuk vind, of het niet serieus meent. Maar toch pieker ik erover. Voel me een echte suftut momenteel!
Het gaat wel goed met ons, maar ik wil denk ik te graag bevestiging. Beetje verlatingsangst denk ik. Ik wil het er op zich wel met hem over hebben, echt even serieus, maar weet niet zo goed hoe ik het moet brengen.
Dit weekend gaan we iets leuks doen op zijn initiatief. Op zijn initiatief, dat is dus ook
Moet ik het maar gewoon laten gebeuren? Nog even bij vriendinnen gevraagd, maar bij hun relaties ging het eigenlijk ook gewoon vanzelf, net als bij mij het ook wel gaat. Gewoon afwachten Klapstoel, het gaat toch goed! zeggen ze, maar ik voel met er toch een beetje gestrest over. Kan niet zo goed tegen wachten. Hij is wel een ander type dan mijn vorige relaties, die waren veel meer extrovert. Misschien dat het gewoon even wennen is?
Maar goed, moest het weer even van me afschrijven, werkt wel goed.