Relaties
alle pijlers
Ik mis hem zo.
zaterdag 10 juli 2010 om 21:07
Ik zet m even terug.
Ik heb onlangs afstand genomen van een vriend die me heel erg dierbaar is en ik mis hem nu al. Ik heb spijt van mijn beslissing want ik hou van hem maar ik heb het gevoel dat ik nu niet meer terug kan.
We houden van elkaar maar ik heb een gezin en hij heeft sinds kort een vriendin. Het doet gewoon pijn en dat wilde ik even van me afschrijven.
Ik heb onlangs afstand genomen van een vriend die me heel erg dierbaar is en ik mis hem nu al. Ik heb spijt van mijn beslissing want ik hou van hem maar ik heb het gevoel dat ik nu niet meer terug kan.
We houden van elkaar maar ik heb een gezin en hij heeft sinds kort een vriendin. Het doet gewoon pijn en dat wilde ik even van me afschrijven.
zaterdag 10 juli 2010 om 23:08
Thanks
Ja dat zou fijn zijn. en dat is ook wat in eerste instantie het geval leek te zijn. Totdat hij vroeg me een keus te maken en ik alleen maar heel stellig kon antwoorden dat dit mijn plek is, bij man en kind. en toen begon de ellende; hij trok zich terug, ik voelde me klote, zocht hem op; trok eruit wat er mis was en hij verklaarde me keer op keer de liefde. En vertelde me dat het zo moeilijk was. En daar vonden we dan weer een modus in totdat het weer te lastig werd voor hem en hij zich weer terug trok, en ik me weer gekwetst voelde. En hij ook nog die nieuwe vriendin kreeg. En ze beiden heel veel tijd met elkaar doorbrachten en ik me in de steek gelaten voelde. En dat deed pijn. En ik me nu dus heb teruggetrokken.
Hoe dat nu met haar moet weet ik nog niet. Maar wetende dat hij niet volledig voor haar gaat maakt de omgang erg lastig.
Ja dat zou fijn zijn. en dat is ook wat in eerste instantie het geval leek te zijn. Totdat hij vroeg me een keus te maken en ik alleen maar heel stellig kon antwoorden dat dit mijn plek is, bij man en kind. en toen begon de ellende; hij trok zich terug, ik voelde me klote, zocht hem op; trok eruit wat er mis was en hij verklaarde me keer op keer de liefde. En vertelde me dat het zo moeilijk was. En daar vonden we dan weer een modus in totdat het weer te lastig werd voor hem en hij zich weer terug trok, en ik me weer gekwetst voelde. En hij ook nog die nieuwe vriendin kreeg. En ze beiden heel veel tijd met elkaar doorbrachten en ik me in de steek gelaten voelde. En dat deed pijn. En ik me nu dus heb teruggetrokken.
Hoe dat nu met haar moet weet ik nog niet. Maar wetende dat hij niet volledig voor haar gaat maakt de omgang erg lastig.
zaterdag 10 juli 2010 om 23:10
quote:gelegeheidsnick schreef op 10 juli 2010 @ 22:58:
Ik ben altijd open geweest over mijn gevoelens naar hem en over wat ik daarmee wel en niet kon, mijn man weet dat ik veel om die ander geef. Hij weet neit dat ik erg veel van hem hou.
Je bent dus niet open over je gevoelens naar je man? Dat klinkt behoorlijk dubieus als je het mij vraagt. Waarom verzwijg je zoiets essentieels voor je man, wat je wel aan je 'nummer 2' laat weten? Hiermee lijkt het of je die ander (op dit vlak) belangrijker vindt dan je eigen man.
Als je trouwens echt serieus van twee mannen houdt moet je je eens in deze site (met achterliggend forum) verdiepen. Je bent namelijk niet de enige. Ken je het boek Ik hou van twee mannen al?
Ik ben altijd open geweest over mijn gevoelens naar hem en over wat ik daarmee wel en niet kon, mijn man weet dat ik veel om die ander geef. Hij weet neit dat ik erg veel van hem hou.
Je bent dus niet open over je gevoelens naar je man? Dat klinkt behoorlijk dubieus als je het mij vraagt. Waarom verzwijg je zoiets essentieels voor je man, wat je wel aan je 'nummer 2' laat weten? Hiermee lijkt het of je die ander (op dit vlak) belangrijker vindt dan je eigen man.
Als je trouwens echt serieus van twee mannen houdt moet je je eens in deze site (met achterliggend forum) verdiepen. Je bent namelijk niet de enige. Ken je het boek Ik hou van twee mannen al?
zaterdag 10 juli 2010 om 23:16
Nee, ik ken het boek niet, dank je.
En de reden dat ik mijn man niet heb verteld hoeveel ik van die ander hou, is omdat ik vind dat hij niet alles hoeft te weten. Ik heb nooit de intentie gehad bij hem weg te gaan, en ik heb nog steeds het gevoel dat ik dit zelf op kan lossen zonder hem daarin te betrekken en hem pijn te doen. Daarnaast ben ik van mening dat ik hem niet alles hoef te vertellen wat er in me om gaat. Als het onze relatie niet schaadt, tenminste.
Ik vind die ander niet belangrijker op dit vlak dan mijn eigen man maar de gevoelens die ik voor mijn man heb bespreek ik ook niet tot in detail met die ander.
En de reden dat ik mijn man niet heb verteld hoeveel ik van die ander hou, is omdat ik vind dat hij niet alles hoeft te weten. Ik heb nooit de intentie gehad bij hem weg te gaan, en ik heb nog steeds het gevoel dat ik dit zelf op kan lossen zonder hem daarin te betrekken en hem pijn te doen. Daarnaast ben ik van mening dat ik hem niet alles hoef te vertellen wat er in me om gaat. Als het onze relatie niet schaadt, tenminste.
Ik vind die ander niet belangrijker op dit vlak dan mijn eigen man maar de gevoelens die ik voor mijn man heb bespreek ik ook niet tot in detail met die ander.
zaterdag 10 juli 2010 om 23:21
Als ik de omschrijving van eht boek lees, dan slaat mijn hart er eentje over. Dat is precies wat ik aan die ander zo vaak verzucht heb; 'waarom is het niet geaccepteerd in deze maatschappij dat je van twee mensen kunt houden?'
Overigens hebben die ander en ik geen seksuele relatie. Ik ambieer dat ook niet.
Overigens hebben die ander en ik geen seksuele relatie. Ik ambieer dat ook niet.
woensdag 14 juli 2010 om 21:42
Hoi, hier ook een persoontje die al jaren worstelt met een gemis van een geliefde.
Af en toe schrijf ik op topic; "twee liefdes",en onlangs plaatste ik daar weer een gedichtje, wat mijn gevoel zelfs na 5 jaar nog weergeeft.Ik mis hem nog steeds.
Als iets moeilijk is dan is het loslaten....
Ik heb hard moeten knokken voor m'n huwelijk,we hadden beiden een gezin, en door onze affaire waren we die bijna kwijt.
Ik heb bij een psycholoog gelopen omdat ik niet meer wist voor wie ik moest kiezen, ik hield echt van 2 mannen, ..en nog steeds. Ik heb een geweldige man, leuke kids, en ben heel dankbaar dat ik dit alles nog heb, maar ik ben ook een stukje van mezelf kwijtgeraakt, door hem los te moeten laten.
Het is zo ingewikkeld, en ik voel me elke dag schuldig naar mijn man toe,dat ik nog zoveel aan de ander denk.
En toch houd ik ook heel veel van mijn man, maar die andere man kan ik maar niet uit mijn hoofd krijgen en ik verlang zo naar weer even een teken van leven.
Maar we hebben afgesproken elkaar niet meer te storen, om ons weer volledig op ons gezin te kunnen richten.
En dat doen we ook, al 5 jaar lang, maar, o wat is het zwaar.
Af en toe schrijf ik op topic; "twee liefdes",en onlangs plaatste ik daar weer een gedichtje, wat mijn gevoel zelfs na 5 jaar nog weergeeft.Ik mis hem nog steeds.
Als iets moeilijk is dan is het loslaten....
Ik heb hard moeten knokken voor m'n huwelijk,we hadden beiden een gezin, en door onze affaire waren we die bijna kwijt.
Ik heb bij een psycholoog gelopen omdat ik niet meer wist voor wie ik moest kiezen, ik hield echt van 2 mannen, ..en nog steeds. Ik heb een geweldige man, leuke kids, en ben heel dankbaar dat ik dit alles nog heb, maar ik ben ook een stukje van mezelf kwijtgeraakt, door hem los te moeten laten.
Het is zo ingewikkeld, en ik voel me elke dag schuldig naar mijn man toe,dat ik nog zoveel aan de ander denk.
En toch houd ik ook heel veel van mijn man, maar die andere man kan ik maar niet uit mijn hoofd krijgen en ik verlang zo naar weer even een teken van leven.
Maar we hebben afgesproken elkaar niet meer te storen, om ons weer volledig op ons gezin te kunnen richten.
En dat doen we ook, al 5 jaar lang, maar, o wat is het zwaar.
zaterdag 31 juli 2010 om 11:40
Ik wilde graag even een update geven, voor degenen die met me mee hebben geleefd, ook al is het dan op een 'anoniem' forum
En Mams, ook jouw verhaal deed me iets. Dank je nogmaals daarvoor.
Ik heb mijn lieve vriend getracht los te laten maar hij wil daar niets van weten; hij houdt ook heel veel van mij. Hij nam een aantal dagen na mijn afscheidsmail contact met me op. We puzzelen nu (ik vooral; hij weet al wel wat hij wil maar dat is te heftig voor mij) hoe we deze vriendschap vorm kunnen geven zonder dat we anderen pijn doen. Of onszelf.
Het sterkt mij in ieder geval te weten dat er heel veel vrouwen zijn die van twee mannen houden, dat ik niet de enige ben, dat ik mij niet vreemd of slecht of schuldig hoef te voelen.. En daarvoor dus mijn dank Ik probeer dit topic in leven te houden, misschien hebben andere vrouwen er ook iets aan.
En Mams, ook jouw verhaal deed me iets. Dank je nogmaals daarvoor.
Ik heb mijn lieve vriend getracht los te laten maar hij wil daar niets van weten; hij houdt ook heel veel van mij. Hij nam een aantal dagen na mijn afscheidsmail contact met me op. We puzzelen nu (ik vooral; hij weet al wel wat hij wil maar dat is te heftig voor mij) hoe we deze vriendschap vorm kunnen geven zonder dat we anderen pijn doen. Of onszelf.
Het sterkt mij in ieder geval te weten dat er heel veel vrouwen zijn die van twee mannen houden, dat ik niet de enige ben, dat ik mij niet vreemd of slecht of schuldig hoef te voelen.. En daarvoor dus mijn dank Ik probeer dit topic in leven te houden, misschien hebben andere vrouwen er ook iets aan.
zaterdag 31 juli 2010 om 13:12
quote:gelegeheidsnick schreef op 10 juli 2010 @ 23:21:
Als ik de omschrijving van eht boek lees, dan slaat mijn hart er eentje over. Dat is precies wat ik aan die ander zo vaak verzucht heb; 'waarom is het niet geaccepteerd in deze maatschappij dat je van twee mensen kunt houden?'
Overigens hebben die ander en ik geen seksuele relatie. Ik ambieer dat ook niet.
Omdat de maatschappij monogamie heeft opgelegd!
Oké, is een heel ander discussiepunt natuurlijk, maar ik geloof dus niet in monogamie
Als ik de omschrijving van eht boek lees, dan slaat mijn hart er eentje over. Dat is precies wat ik aan die ander zo vaak verzucht heb; 'waarom is het niet geaccepteerd in deze maatschappij dat je van twee mensen kunt houden?'
Overigens hebben die ander en ik geen seksuele relatie. Ik ambieer dat ook niet.
Omdat de maatschappij monogamie heeft opgelegd!
Oké, is een heel ander discussiepunt natuurlijk, maar ik geloof dus niet in monogamie
zaterdag 31 juli 2010 om 14:31
Ik heb heel lang geloofd dat monogamie de enige weg was naar een gelukkige relatie. Nu ik zelf van twee mannen hou kijk ik daar natuurlijk heel anders tegen aan.
En ja, het is heel lastig. Vooral omdat ik vreselijk veel van hem hou maar niet met hem samen kan leven. Dat heeft het verleden uitgewezen. En met mijn gezin lukt het wel. Maar of ik hier echt gelukkig mee kan worden....?
En ja, het is heel lastig. Vooral omdat ik vreselijk veel van hem hou maar niet met hem samen kan leven. Dat heeft het verleden uitgewezen. En met mijn gezin lukt het wel. Maar of ik hier echt gelukkig mee kan worden....?
dinsdag 3 augustus 2010 om 21:58
woensdag 4 augustus 2010 om 10:25
Ik vraag me oprecht af of jullie wel allemaal werkelijk van die believers zijn in open relaties. Dachten jullie daar altijd al zo over of is dat ingegeven door de situatie? En als jullie diep in jullie hart zouden kijken, is dat dan tweerichtingsverkeer (jouw partner iemand erbij maar ook jouw lover er iemand bij) of mag alleen jij dat? En als je lover een partner krijgt, zouden jullie die dan niet het liefste buiten beeld hebben? Hoe zien jullie dat in de toekomst voor je? Openheid en dan een 'omgangsregeling'? In geval van je lover zij hem eerste kerstdag en jij hem de tweede? En wie 'krijgt' hem dan tijdens de zomervakantie? En als het tweerichtingsverkeer is, hoe prettig is deze agreement als jij je echtgenoot nodig hebt maar het net haar 'dagen' zijn? Er kan natuurlijk ook altijd op een moment een partner van je lover hem op enig ogenblik voor de keus stelt, monogaam of anders einde relatie. Ben je dan niet bang om aan het kortste eind te trekken?
woensdag 4 augustus 2010 om 11:02
Nee, ik geloof ook niet in open relaties. Ik weet dat ik een 'slip of the dick' zou vergeven van mijn partner. Ik weet niet hoe ik het zou vinden als hij er een liefde bij zou hebben.
Ik ga mijn relatie met deze meneer ook geen invulling geven. Wat ik weet is dat ik heel veel van hem hou, dat hij altijd mijn grote liefde is geweest en dat ik afscheid van hem moest nemen om mijn leven overzichtelijk te houden. Hij heeft mij overigens te kennen gegeven mij voor geen goud kwijt te willen en de vriendschap voort te willen zetten.
Ik ben daar nog niet uit want het maakt het allemaal zoveel gecompliceerder; hij wil meer van mij dan ik hem kan geven en dan begint het hele trekken en duwen weer, en dat kan ik niet aan. Dat wil ik niet aan.
Het hele afscheid, mijn gevoel wat ik begraven had, alles is weer opengereten omdat hij mij niet wil laten gaan. Lastig hoor.
Overigens heb ik geen seks met deze man, dat is iets wat hij wel wil maar waar ik gewoon geen goed gevoel over heb. Mede omdat hij sinds kort een relatie heeft met iemand die mij zeer dierbaar is.
Dat maakt het allemaal nog veel ingewikkelder.
Ik ga mijn relatie met deze meneer ook geen invulling geven. Wat ik weet is dat ik heel veel van hem hou, dat hij altijd mijn grote liefde is geweest en dat ik afscheid van hem moest nemen om mijn leven overzichtelijk te houden. Hij heeft mij overigens te kennen gegeven mij voor geen goud kwijt te willen en de vriendschap voort te willen zetten.
Ik ben daar nog niet uit want het maakt het allemaal zoveel gecompliceerder; hij wil meer van mij dan ik hem kan geven en dan begint het hele trekken en duwen weer, en dat kan ik niet aan. Dat wil ik niet aan.
Het hele afscheid, mijn gevoel wat ik begraven had, alles is weer opengereten omdat hij mij niet wil laten gaan. Lastig hoor.
Overigens heb ik geen seks met deze man, dat is iets wat hij wel wil maar waar ik gewoon geen goed gevoel over heb. Mede omdat hij sinds kort een relatie heeft met iemand die mij zeer dierbaar is.
Dat maakt het allemaal nog veel ingewikkelder.
