Relaties
alle pijlers
What to do?
zondag 15 augustus 2010 om 22:30
Hallo! Ik wil graag mijn verhaal even kwijt en ik kan alle adviezen gebruiken, want ik weet niet zo goed meer wat ik moet doen. Ik heb een geweldige relatie gehad van 10 maanden. Ik vind het heel jammer hoe het is gegaan. Mijn vriend heeft het uitgemaakt vanwege irritaties. Het is nu een week geleden dat hij het uit maakte. Ik snapte er niets van. Ik vond hem laf en snapte niet dat hij zoiets moois zomaar kon weg gooien zonder er voor te vechten.
Ik ben eens flink na gaan denken. Ik ben er kapot van. Ik zie nu ook wel in waarom hij het heeft gedaan. Hij was/is het gewoon even helemaal zat. Ik ben er achter gekomen waar het probleem is ontstaan. Dat is in ieder geval al stap één toch? Ik weet niet eens of hij wel weet wat het probleem is. Ik heb hem nog niet weer gesproken en dus ook niet over hoe het probleem is ontstaan en of het is op te lossen. Want het is zeker wel op te lossen, maar dan moet hij er wel voor openstaan.
We hadden het altijd zo fijn samen. We zagen elkaar een keer in de week en dat was genoeg. We keken er naar uit om elkaar weer te zien. Maar toen werd het vakantie. Ik had veel meer vrije tijd dan hem. Daar ontstonden de irritaties uit. Ik werd claimerig en ik zag niet eens wat ik deed. Ik dacht juist dat hij niet zijn best voor ons deed, om bij me te zijn. Het is vooral de laatste maand dat het iets minder ging. Maar er is niets extreems gebeurd. Wel begonnen er ruzies te komen. Maar dat is toch geen reden om het uit te maken? Toen hij me dus ook vertelde dat hij het even niet meer wist kwam als een klap in mijn gezicht. Een week later was het uit. Sindsdien hebben we nog geen woord gewisseld. Ik heb wel via via gehoord dat hij vijf dagen na dat het uit was nog precies hetzelfde er over dacht.
Ik vind het heel moeilijk om het los te laten ook al weet ik dat het op dit moment waarschijnlijk het beste is. In mijn hoofd klopt het ook niet, omdat toen hij het uitmaakte nog wel dat hij heel veel van mij houdt en dat wanneer hij bij me is hij verliefd op mij is. We hebben allebei ook zo hard gehuild. Toen heb ik bij hem geslapen en is het de volgende ochtend toch nog soort van goedgekomen en zouden we elkaar 3 dagen met rust laten en dan weer afspreken. Maar toen ik die avond bij hem kwam was het meteen weer mis. Zodra ik er was begonnen we weer te ruziën. Op de terugweg hebben we het toch nog een beetje goedgemaakt. Die avond zou ik eerst ook blijven slapen, maar dat is niet doorgegaan. Hij zei dat hij het niet kon, want als ik bij hem bleef zou het gevoel weer groeien en zou het nog moeilijker zijn om mij lost te laten. Daartegenover staat wel dat wanneer ik niet bij hem ben dan mist hij me niet echt. Maar het zou toch ook logisch zijn dat dat uit die irritaties voortkomt. Het is allemaal zo tegenstrijdig.
Ik heb er alles nog voor over. Ik denk dat ik hem het beste eerst even met rust kan laten. Wat ook het probleem is. Toen hij het uitmaakte zei hij dat het gevoel was. Hij houdt nog wel heel veel van me en hij is verliefd op me als ik bij hem ben, maar het gevoel is weg. Zo'n gevoel kan toch ook niet in een keer weg zijn? Ik heb ook nooit aan hem gemerkt dat het echt minder tussen ons ging. En hoe maak je aan iemand duidelijk dat dat wel kan? Wat denken jullie? Ik kan alle hulp gebruiken.
Ik ben eens flink na gaan denken. Ik ben er kapot van. Ik zie nu ook wel in waarom hij het heeft gedaan. Hij was/is het gewoon even helemaal zat. Ik ben er achter gekomen waar het probleem is ontstaan. Dat is in ieder geval al stap één toch? Ik weet niet eens of hij wel weet wat het probleem is. Ik heb hem nog niet weer gesproken en dus ook niet over hoe het probleem is ontstaan en of het is op te lossen. Want het is zeker wel op te lossen, maar dan moet hij er wel voor openstaan.
We hadden het altijd zo fijn samen. We zagen elkaar een keer in de week en dat was genoeg. We keken er naar uit om elkaar weer te zien. Maar toen werd het vakantie. Ik had veel meer vrije tijd dan hem. Daar ontstonden de irritaties uit. Ik werd claimerig en ik zag niet eens wat ik deed. Ik dacht juist dat hij niet zijn best voor ons deed, om bij me te zijn. Het is vooral de laatste maand dat het iets minder ging. Maar er is niets extreems gebeurd. Wel begonnen er ruzies te komen. Maar dat is toch geen reden om het uit te maken? Toen hij me dus ook vertelde dat hij het even niet meer wist kwam als een klap in mijn gezicht. Een week later was het uit. Sindsdien hebben we nog geen woord gewisseld. Ik heb wel via via gehoord dat hij vijf dagen na dat het uit was nog precies hetzelfde er over dacht.
Ik vind het heel moeilijk om het los te laten ook al weet ik dat het op dit moment waarschijnlijk het beste is. In mijn hoofd klopt het ook niet, omdat toen hij het uitmaakte nog wel dat hij heel veel van mij houdt en dat wanneer hij bij me is hij verliefd op mij is. We hebben allebei ook zo hard gehuild. Toen heb ik bij hem geslapen en is het de volgende ochtend toch nog soort van goedgekomen en zouden we elkaar 3 dagen met rust laten en dan weer afspreken. Maar toen ik die avond bij hem kwam was het meteen weer mis. Zodra ik er was begonnen we weer te ruziën. Op de terugweg hebben we het toch nog een beetje goedgemaakt. Die avond zou ik eerst ook blijven slapen, maar dat is niet doorgegaan. Hij zei dat hij het niet kon, want als ik bij hem bleef zou het gevoel weer groeien en zou het nog moeilijker zijn om mij lost te laten. Daartegenover staat wel dat wanneer ik niet bij hem ben dan mist hij me niet echt. Maar het zou toch ook logisch zijn dat dat uit die irritaties voortkomt. Het is allemaal zo tegenstrijdig.
Ik heb er alles nog voor over. Ik denk dat ik hem het beste eerst even met rust kan laten. Wat ook het probleem is. Toen hij het uitmaakte zei hij dat het gevoel was. Hij houdt nog wel heel veel van me en hij is verliefd op me als ik bij hem ben, maar het gevoel is weg. Zo'n gevoel kan toch ook niet in een keer weg zijn? Ik heb ook nooit aan hem gemerkt dat het echt minder tussen ons ging. En hoe maak je aan iemand duidelijk dat dat wel kan? Wat denken jullie? Ik kan alle hulp gebruiken.
zondag 15 augustus 2010 om 22:45
Meid, je (in dit geval je ex) heeft geen reden nodig om de relatie te verbreken. Als je een relatie wil verbreken is dat je goed recht.
Jouw ex wil niet meer met jou samen zijn. En ja, dat doet heel veel pijn. Maar je kan hem niet overtuigen van zijn ongelijk. Hij heeft hier vast goed over nagedacht en wil geen relatie meer met je.
Huil uit bij vriendinnen, eet veel chocola en ga lekker naar de kapper. Daar knap je van op.
Meid, deze jongen wil niet meer met jou zijn, maar er loopt ergens op deze aardkloot iemand rond die dat wel wil.
Sterkte met het verwerken van je liefdesverdriet.
Jouw ex wil niet meer met jou samen zijn. En ja, dat doet heel veel pijn. Maar je kan hem niet overtuigen van zijn ongelijk. Hij heeft hier vast goed over nagedacht en wil geen relatie meer met je.
Huil uit bij vriendinnen, eet veel chocola en ga lekker naar de kapper. Daar knap je van op.
Meid, deze jongen wil niet meer met jou zijn, maar er loopt ergens op deze aardkloot iemand rond die dat wel wil.
Sterkte met het verwerken van je liefdesverdriet.
zondag 15 augustus 2010 om 22:47
quote:elicious schreef op 15 augustus 2010 @ 22:30:
Hallo! Ik wil graag mijn verhaal even kwijt en ik kan alle adviezen gebruiken, want ik weet niet zo goed meer wat ik moet doen. Wat jammer. Ik had een engels topic verwacht maar het is gewoon in het nederlands. Ik heb een geweldige relatie gehad van 10 maanden. Best kort, maar heftig dus? Ik vind het heel jammer hoe het is gegaan. Mijn vriend heeft het uitgemaakt vanwege irritaties. Hij vond het dus niet geweldig? Dan is zijn verliefdheid duidelijk over en is daar niets voor in de plaats gekomen. Het is nu een week geleden dat hij het uit maakte. Ik snapte er niets van. Hij heeft wel uitgelegd dat hij het uitmaakte vanwege irritaties begrijp ik. Welk stukje snap je niet? Ik vond hem laf en snapte niet dat hij zoiets moois zomaar kon weg gooien zonder er voor te vechten. Een relatie van 10 maanden, daar vecht je over het algemeen niet voor. Als het dan al niet meer leuk is dan kun je er beter mee stoppen. Gisteren.
Ik ben eens flink na gaan denken. Ik ben er kapot van. Ik zie nu ook wel in waarom hij het heeft gedaan. Hij was/is het gewoon even helemaal zat. Ik ben er achter gekomen waar het probleem is ontstaan. Wat was het probleem? Dat is in ieder geval al stap één toch? Ik weet niet eens of hij wel weet wat het probleem is. Dus jij vult vanalles voor hem in. Was dat het probleem? Dat is namelijk inderdaad behoorlijk irritant en in vele gevallen onoverkomelijk. Ik heb hem nog niet weer gesproken en dus ook niet over hoe het probleem is ontstaan en of het is op te lossen. Want het is zeker wel op te lossen, maar dan moet hij er wel voor openstaan. Dat staat hij niet, dus je moet verder. Als hij openstond voor het zoeken naar oplossingen had hij gezegt; Ik wil hier een oplossing voor, ipv; het is uit. Je ziet dit soort reacties trouwens vaak. Er is een probleem, de ene maakt het uit en de ander bedenkt ineens de oplossing, terwijl dit daarvoor nog helemaal niet belangrijk genoeg was, anders was er eerder wel iets veranderd. Lekker krom en zinloos dus.
We hadden het altijd zo fijn samen. Buiten de irritaties om. We zagen elkaar een keer in de week en dat was genoeg. Dan was dat oke dus. We keken er naar uit om elkaar weer te zien. Maar toen werd het vakantie. Ik had veel meer vrije tijd dan hem. Daar ontstonden de irritaties uit. Ik werd claimerig en ik zag niet eens wat ik deed. Je werd ineens claimerig of kwam je onderdrukte gedrag er ineens uit? Hoe bedoel je; Ik werd ineens claimerig? Als je claimerig wordt klopt er over het algemeen iets niet namelijk. Ik dacht juist dat hij niet zijn best voor ons deed, om bij me te zijn. Maar die eens per week was toch prima? Waarom maak je daar een probleem van? Het is vooral de laatste maand dat het iets minder ging. Maar er is niets extreems gebeurd. Claimen is best extreem, maar daar zijn de meningen over verdeeld. Wel begonnen er ruzies te komen. Dat is een logisch gevolg van claimen. Maar dat is toch geen reden om het uit te maken? Ehm, jawel. Na een huwelijk van 10 jaar niet, maar na 10 maanden is het een voorbode voor de toekomst. Toen hij me dus ook vertelde dat hij het even niet meer wist kwam als een klap in mijn gezicht. Een week later was het uit. Hij bracht je eerder op de hoogte, maar ik krijg dit niet gerijmd met je eerdere opmerking dat je er niets van snapte dat hij het uitmaakte. Hoe bedoel je die eerste opmerking? Sindsdien hebben we nog geen woord gewisseld. Ik heb wel via via gehoord dat hij vijf dagen na dat het uit was nog precies hetzelfde er over dacht. Meestal nemen mensen inderdaad de tijd om iets bespreekbaar te maken/ aan te duiden, na te denken en een besluit te maken gebaseerd op wat hun het beste lijkt. Om welke reden had hij na 5 dagen anders moeten denken?
Ik vind het heel moeilijk om het los te laten ook al weet ik dat het op dit moment waarschijnlijk het beste is. Dus dat plotselinge claimgedrag zet zich nu vrolijk voort? In mijn hoofd klopt het ook niet, omdat toen hij het uitmaakte nog wel dat hij heel veel van mij houdt en dat wanneer hij bij me is hij verliefd op mij is. Tja, maar geclaimd worden is echt heel erg vervelend. Jezelf niet kunnen zijn en je eigen weg niet kunnen volgen omdat de ander allerlei verwachtingen heeft gaat opbreken. We hebben allebei ook zo hard gehuild. Toen heb ik bij hem geslapen en is het de volgende ochtend toch nog soort van goedgekomen en zouden we elkaar 3 dagen met rust laten en dan weer afspreken. Dat is niet verstandig geweest. Maar toen ik die avond bij hem kwam was het meteen weer mis. Hij klinkt als een zachte heelmeester, dat moet je niet eens willen. Zodra ik er was begonnen we weer te ruziën. Op de terugweg hebben we het toch nog een beetje goedgemaakt. Die avond zou ik eerst ook blijven slapen, maar dat is niet doorgegaan. Hij zei dat hij het niet kon, want als ik bij hem bleef zou het gevoel weer groeien en zou het nog moeilijker zijn om mij lost te laten. Wat een gelul, een kutsmoes. Sorry voor mijn bewoording, maar daar trap je toch niet in? Daartegenover staat wel dat wanneer ik niet bij hem ben dan mist hij me niet echt. Maar het zou toch ook logisch zijn dat dat uit die irritaties voortkomt. Het is allemaal zo tegenstrijdig. Maar ik heb er alles nog voor over. Ik denk dat ik hem het beste eerst even met rust kan laten. Wat denken jullie? Ik kan alle hulp gebruiken.
Ik denk dat je hem zeker het best met rust kunt laten. Maar niet voor even.
Bij jouw komt er claimend gedrag los, en zelfs als het uit is wil je het niet loslaten. Dat is een sterk teken dat er iets is waar jij mee aan de gang moet. Je moet je geluk niet van hem verwachten , maar van jezelf. Niets in je post wijst erop dat jij dit uit jezelf kunt halen. Werk daaraan.
Hallo! Ik wil graag mijn verhaal even kwijt en ik kan alle adviezen gebruiken, want ik weet niet zo goed meer wat ik moet doen. Wat jammer. Ik had een engels topic verwacht maar het is gewoon in het nederlands. Ik heb een geweldige relatie gehad van 10 maanden. Best kort, maar heftig dus? Ik vind het heel jammer hoe het is gegaan. Mijn vriend heeft het uitgemaakt vanwege irritaties. Hij vond het dus niet geweldig? Dan is zijn verliefdheid duidelijk over en is daar niets voor in de plaats gekomen. Het is nu een week geleden dat hij het uit maakte. Ik snapte er niets van. Hij heeft wel uitgelegd dat hij het uitmaakte vanwege irritaties begrijp ik. Welk stukje snap je niet? Ik vond hem laf en snapte niet dat hij zoiets moois zomaar kon weg gooien zonder er voor te vechten. Een relatie van 10 maanden, daar vecht je over het algemeen niet voor. Als het dan al niet meer leuk is dan kun je er beter mee stoppen. Gisteren.
Ik ben eens flink na gaan denken. Ik ben er kapot van. Ik zie nu ook wel in waarom hij het heeft gedaan. Hij was/is het gewoon even helemaal zat. Ik ben er achter gekomen waar het probleem is ontstaan. Wat was het probleem? Dat is in ieder geval al stap één toch? Ik weet niet eens of hij wel weet wat het probleem is. Dus jij vult vanalles voor hem in. Was dat het probleem? Dat is namelijk inderdaad behoorlijk irritant en in vele gevallen onoverkomelijk. Ik heb hem nog niet weer gesproken en dus ook niet over hoe het probleem is ontstaan en of het is op te lossen. Want het is zeker wel op te lossen, maar dan moet hij er wel voor openstaan. Dat staat hij niet, dus je moet verder. Als hij openstond voor het zoeken naar oplossingen had hij gezegt; Ik wil hier een oplossing voor, ipv; het is uit. Je ziet dit soort reacties trouwens vaak. Er is een probleem, de ene maakt het uit en de ander bedenkt ineens de oplossing, terwijl dit daarvoor nog helemaal niet belangrijk genoeg was, anders was er eerder wel iets veranderd. Lekker krom en zinloos dus.
We hadden het altijd zo fijn samen. Buiten de irritaties om. We zagen elkaar een keer in de week en dat was genoeg. Dan was dat oke dus. We keken er naar uit om elkaar weer te zien. Maar toen werd het vakantie. Ik had veel meer vrije tijd dan hem. Daar ontstonden de irritaties uit. Ik werd claimerig en ik zag niet eens wat ik deed. Je werd ineens claimerig of kwam je onderdrukte gedrag er ineens uit? Hoe bedoel je; Ik werd ineens claimerig? Als je claimerig wordt klopt er over het algemeen iets niet namelijk. Ik dacht juist dat hij niet zijn best voor ons deed, om bij me te zijn. Maar die eens per week was toch prima? Waarom maak je daar een probleem van? Het is vooral de laatste maand dat het iets minder ging. Maar er is niets extreems gebeurd. Claimen is best extreem, maar daar zijn de meningen over verdeeld. Wel begonnen er ruzies te komen. Dat is een logisch gevolg van claimen. Maar dat is toch geen reden om het uit te maken? Ehm, jawel. Na een huwelijk van 10 jaar niet, maar na 10 maanden is het een voorbode voor de toekomst. Toen hij me dus ook vertelde dat hij het even niet meer wist kwam als een klap in mijn gezicht. Een week later was het uit. Hij bracht je eerder op de hoogte, maar ik krijg dit niet gerijmd met je eerdere opmerking dat je er niets van snapte dat hij het uitmaakte. Hoe bedoel je die eerste opmerking? Sindsdien hebben we nog geen woord gewisseld. Ik heb wel via via gehoord dat hij vijf dagen na dat het uit was nog precies hetzelfde er over dacht. Meestal nemen mensen inderdaad de tijd om iets bespreekbaar te maken/ aan te duiden, na te denken en een besluit te maken gebaseerd op wat hun het beste lijkt. Om welke reden had hij na 5 dagen anders moeten denken?
Ik vind het heel moeilijk om het los te laten ook al weet ik dat het op dit moment waarschijnlijk het beste is. Dus dat plotselinge claimgedrag zet zich nu vrolijk voort? In mijn hoofd klopt het ook niet, omdat toen hij het uitmaakte nog wel dat hij heel veel van mij houdt en dat wanneer hij bij me is hij verliefd op mij is. Tja, maar geclaimd worden is echt heel erg vervelend. Jezelf niet kunnen zijn en je eigen weg niet kunnen volgen omdat de ander allerlei verwachtingen heeft gaat opbreken. We hebben allebei ook zo hard gehuild. Toen heb ik bij hem geslapen en is het de volgende ochtend toch nog soort van goedgekomen en zouden we elkaar 3 dagen met rust laten en dan weer afspreken. Dat is niet verstandig geweest. Maar toen ik die avond bij hem kwam was het meteen weer mis. Hij klinkt als een zachte heelmeester, dat moet je niet eens willen. Zodra ik er was begonnen we weer te ruziën. Op de terugweg hebben we het toch nog een beetje goedgemaakt. Die avond zou ik eerst ook blijven slapen, maar dat is niet doorgegaan. Hij zei dat hij het niet kon, want als ik bij hem bleef zou het gevoel weer groeien en zou het nog moeilijker zijn om mij lost te laten. Wat een gelul, een kutsmoes. Sorry voor mijn bewoording, maar daar trap je toch niet in? Daartegenover staat wel dat wanneer ik niet bij hem ben dan mist hij me niet echt. Maar het zou toch ook logisch zijn dat dat uit die irritaties voortkomt. Het is allemaal zo tegenstrijdig. Maar ik heb er alles nog voor over. Ik denk dat ik hem het beste eerst even met rust kan laten. Wat denken jullie? Ik kan alle hulp gebruiken.
Ik denk dat je hem zeker het best met rust kunt laten. Maar niet voor even.
Bij jouw komt er claimend gedrag los, en zelfs als het uit is wil je het niet loslaten. Dat is een sterk teken dat er iets is waar jij mee aan de gang moet. Je moet je geluk niet van hem verwachten , maar van jezelf. Niets in je post wijst erop dat jij dit uit jezelf kunt halen. Werk daaraan.
zondag 15 augustus 2010 om 22:47
Dat ben ik ook zeker niet van plan. Maar ik ben ook niet van plan om het nu al op te geven. Ik denk dat hij zich even heel erg beklemd voelde en alleen nog dacht hoe kom ik hier uit. Maar dan hoeft het toch nog niet meteen te stoppen. Misschien heeft het wel gewoon even tijd nodig? Hij was eerst nog veel gekker op mij dan ik op hem. Dit kan niet zomaar voorbij zijn. Het is ook allemaal zo snel gegaan.
zondag 15 augustus 2010 om 22:55
quote:elicious schreef op 15 augustus 2010 @ 22:47:
Dat ben ik ook zeker niet van plan. Maar ik ben ook niet van plan om het nu al op te geven. Ik denk dat hij zich even heel erg beklemd voelde en alleen nog dacht hoe kom ik hier uit. Maar dan hoeft het toch nog niet meteen te stoppen. Misschien heeft het wel gewoon even tijd nodig? Hij was eerst nog veel gekker op mij dan ik op hem. Dit kan niet zomaar voorbij zijn. Het is ook allemaal zo snel gegaan.
Ik neem aan dat je nog erg jong bent en dus nog weinig relatie ervaring hebt. Maar geloof deze oude rot nou maar, hij is er klaar mee. Mensen maken geen relatie uit als ze daar niet eerst goed over hebben nagedacht. Waarom zou hij terug willen naar jou? Als hij zoveel van je gehouden had, dan had hij zijn 'problemen' in de relatie met je besproken en samen met jou een oplossing gezocht. Dat heeft hij niet gedaan. Hij heeft ervoor gekozen alleen verder te gaan.
Accepteer dat nou maar, des te korter duurt je verdriet.
Dat ben ik ook zeker niet van plan. Maar ik ben ook niet van plan om het nu al op te geven. Ik denk dat hij zich even heel erg beklemd voelde en alleen nog dacht hoe kom ik hier uit. Maar dan hoeft het toch nog niet meteen te stoppen. Misschien heeft het wel gewoon even tijd nodig? Hij was eerst nog veel gekker op mij dan ik op hem. Dit kan niet zomaar voorbij zijn. Het is ook allemaal zo snel gegaan.
Ik neem aan dat je nog erg jong bent en dus nog weinig relatie ervaring hebt. Maar geloof deze oude rot nou maar, hij is er klaar mee. Mensen maken geen relatie uit als ze daar niet eerst goed over hebben nagedacht. Waarom zou hij terug willen naar jou? Als hij zoveel van je gehouden had, dan had hij zijn 'problemen' in de relatie met je besproken en samen met jou een oplossing gezocht. Dat heeft hij niet gedaan. Hij heeft ervoor gekozen alleen verder te gaan.
Accepteer dat nou maar, des te korter duurt je verdriet.
zondag 15 augustus 2010 om 23:00
Madhe bedankt voor je reactie. Misschien is claimerig een te overdreven woord. Ik vroeg te veel tijd van hem. Het is niet dat ik een vreselijk mens werd en dat hij niets meer van mij mocht doen. Maar dit deed ik onbewust. Ik zag na hij het uitmaakte pas in wat ik had gedaan en dat het niet zijn schuld, maar mijn schuld is dat het uit is.
Ik ben inderdaad al hard met mezelf bezig. Onze relatie was inderdaad kort, maar wel heel heftig. Hij is mijn eerste grote liefde. Toch logisch dat het moeilijk voor me is om dat los te laten? Voor iets meer duidelijkheid ik ben 20 jaar oud.
Maar dat het veranderde tussen ons is, is nog niet zo lang aan de gang. Daarom denk ik dat hij misschien zijn beslissing heeft overhaast. Het is
Ik weet zeker wat hij die laatste avond zei dat hij dat meende. Ik waardeer je eerlijkheid, maar ik denk dat je je conclusies iets overhaast. Maar misschien komt het wat verkeerd op je over.
Ik ben inderdaad al hard met mezelf bezig. Onze relatie was inderdaad kort, maar wel heel heftig. Hij is mijn eerste grote liefde. Toch logisch dat het moeilijk voor me is om dat los te laten? Voor iets meer duidelijkheid ik ben 20 jaar oud.
Maar dat het veranderde tussen ons is, is nog niet zo lang aan de gang. Daarom denk ik dat hij misschien zijn beslissing heeft overhaast. Het is
Ik weet zeker wat hij die laatste avond zei dat hij dat meende. Ik waardeer je eerlijkheid, maar ik denk dat je je conclusies iets overhaast. Maar misschien komt het wat verkeerd op je over.
zondag 15 augustus 2010 om 23:09
quote:elicious schreef op 15 augustus 2010 @ 23:00:
Madhe bedankt voor je reactie. Misschien is claimerig een te overdreven woord. Ik vroeg te veel tijd van hem. Waarom deed je dat als elkaar eens per week zien prima was? Was het voor jou niet prima? dat kan, maar was daar dan meteen eerlijk over. Nu heb je het op de verkeerde manier aangepakt anders had het bij hem niet voor irritaties gezorgd. Dat deed het wel. Iemand op wie je verliefd bent maakt geen irritaties los. Het staat lijnrecht tegenover elkaar. Hij was dus niet meer verliefd. Het is niet dat ik een vreselijk mens werd en dat hij niets meer van mij mocht doen. Maar dit deed ik onbewust. Ik zag na hij het uitmaakte pas in wat ik had gedaan en dat het niet zijn schuld, maar mijn schuld is dat het uit is. Ja, ga het bij jezelf zoeken. Hij is god en jij bent een aanhangsel die moet vergeten wat jij wil. Ook goed hoor, het is jouw leven, niet het mijne. Persoonlijk zou ik gaan voor; Wij willen verschillende dingen en dit past niet.
Ik ben inderdaad al hard met mezelf bezig. Onze relatie was inderdaad kort, maar wel heel heftig. Hij is mijn eerste grote liefde. Toch logisch dat het moeilijk voor me is om dat los te laten? Voor iets meer duidelijkheid ik ben 20 jaar oud. Dan begrijp ik je reactie al wat beter. Je bent nog erg jong. Dat blijkt uit je gedrag en je manier van praten hier. Misschien ben je nog helemaal niet toe aan een relatie met een grote liefde. Ooit zul je terugkijken hiernaar en denken; Ah gossie, was ik nog maar zo jong en naief.
Maar dat het veranderde tussen ons is, is nog niet zo lang aan de gang. Daarom denk ik dat hij misschien zijn beslissing heeft overhaast. Het is Nee, meestal overhaasten mensen niet met het verbreken van een relatie. Ga er vanuit dat hij dit heel bewust heeft gedaan. Want zou jij iets moois op het spel zetten bij twijfel? Het was voor hem gewoon niet mooi genoeg. Vergeet alleen niet dat dat niets over jou zegt, maar puur dingen zegt over hoe hij in het leven staat. Anders dan jij. Niet meer en niet minder.
Ik weet zeker wat hij die laatste avond zei dat hij dat meende. Ik waardeer je eerlijkheid, maar ik denk dat je je conclusies iets overhaast. Maar misschien komt het wat verkeerd op je over.
Nee, ik denk niet dat het verkeerd op mij overkomt. Ik denk wel dat jij je vasthoudt aan je hoop en dat dat onzinnig is, pijnlijk is en naief.
De relatie is over en jij wilt dat het goed komt. Dat gaat wrsch niet gebeuren en dat jij dat nu niet wil zien is logisch, maar je bent nog jong en je hebt je leven voor je (tenzij je morgen onder een bus loopt) en zoals ik zei; je moet nog volwassen worden en zult hier weemoedig op terugkijken. Maar laat die hoop in godsnaam los, want enthousiast is ie niet. Niet zo als jij. Hij zal vast leuke tijden met je gekend hebben, verliefd op je zijn geweest, maar de vrouw van zijn dromen ben je niet.
Madhe bedankt voor je reactie. Misschien is claimerig een te overdreven woord. Ik vroeg te veel tijd van hem. Waarom deed je dat als elkaar eens per week zien prima was? Was het voor jou niet prima? dat kan, maar was daar dan meteen eerlijk over. Nu heb je het op de verkeerde manier aangepakt anders had het bij hem niet voor irritaties gezorgd. Dat deed het wel. Iemand op wie je verliefd bent maakt geen irritaties los. Het staat lijnrecht tegenover elkaar. Hij was dus niet meer verliefd. Het is niet dat ik een vreselijk mens werd en dat hij niets meer van mij mocht doen. Maar dit deed ik onbewust. Ik zag na hij het uitmaakte pas in wat ik had gedaan en dat het niet zijn schuld, maar mijn schuld is dat het uit is. Ja, ga het bij jezelf zoeken. Hij is god en jij bent een aanhangsel die moet vergeten wat jij wil. Ook goed hoor, het is jouw leven, niet het mijne. Persoonlijk zou ik gaan voor; Wij willen verschillende dingen en dit past niet.
Ik ben inderdaad al hard met mezelf bezig. Onze relatie was inderdaad kort, maar wel heel heftig. Hij is mijn eerste grote liefde. Toch logisch dat het moeilijk voor me is om dat los te laten? Voor iets meer duidelijkheid ik ben 20 jaar oud. Dan begrijp ik je reactie al wat beter. Je bent nog erg jong. Dat blijkt uit je gedrag en je manier van praten hier. Misschien ben je nog helemaal niet toe aan een relatie met een grote liefde. Ooit zul je terugkijken hiernaar en denken; Ah gossie, was ik nog maar zo jong en naief.
Maar dat het veranderde tussen ons is, is nog niet zo lang aan de gang. Daarom denk ik dat hij misschien zijn beslissing heeft overhaast. Het is Nee, meestal overhaasten mensen niet met het verbreken van een relatie. Ga er vanuit dat hij dit heel bewust heeft gedaan. Want zou jij iets moois op het spel zetten bij twijfel? Het was voor hem gewoon niet mooi genoeg. Vergeet alleen niet dat dat niets over jou zegt, maar puur dingen zegt over hoe hij in het leven staat. Anders dan jij. Niet meer en niet minder.
Ik weet zeker wat hij die laatste avond zei dat hij dat meende. Ik waardeer je eerlijkheid, maar ik denk dat je je conclusies iets overhaast. Maar misschien komt het wat verkeerd op je over.
Nee, ik denk niet dat het verkeerd op mij overkomt. Ik denk wel dat jij je vasthoudt aan je hoop en dat dat onzinnig is, pijnlijk is en naief.
De relatie is over en jij wilt dat het goed komt. Dat gaat wrsch niet gebeuren en dat jij dat nu niet wil zien is logisch, maar je bent nog jong en je hebt je leven voor je (tenzij je morgen onder een bus loopt) en zoals ik zei; je moet nog volwassen worden en zult hier weemoedig op terugkijken. Maar laat die hoop in godsnaam los, want enthousiast is ie niet. Niet zo als jij. Hij zal vast leuke tijden met je gekend hebben, verliefd op je zijn geweest, maar de vrouw van zijn dromen ben je niet.
zondag 15 augustus 2010 om 23:23
Lieve TO, lees de postings van Madhe en Char maar heel goed door
Deze wijze dames hebben gelijk....echt!
Als iets goed zit hoef je niet te vechten
Als hij een overhaaste beslissing had genomen had hij al met blommen en chocolade op de stoep gestaan...
Hij wil niet meer, echt niet
En eigenlijk maakt de reden niet uit....in een relatie zitten 2 mensen, als 1 niet meer wil, om wat voor reden dan ook houdt het op
Want eigenlijk, eigenlijk kan iemand ook een relatie verbreken omdat hij/zij je voeten te groot vind...klinkt idioot maar elke reden is er 1
Succes!
Deze wijze dames hebben gelijk....echt!
Als iets goed zit hoef je niet te vechten
Als hij een overhaaste beslissing had genomen had hij al met blommen en chocolade op de stoep gestaan...
Hij wil niet meer, echt niet
En eigenlijk maakt de reden niet uit....in een relatie zitten 2 mensen, als 1 niet meer wil, om wat voor reden dan ook houdt het op
Want eigenlijk, eigenlijk kan iemand ook een relatie verbreken omdat hij/zij je voeten te groot vind...klinkt idioot maar elke reden is er 1
Succes!
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
maandag 16 augustus 2010 om 18:44
quote:elicious schreef op 15 augustus 2010 @ 23:04:
Het is nog, maar een week geleden. Ik denk eerlijk gezegd dat hij nog wel wat meer tijd nodig heeft om over alles na te denken.
je denkt dat hij eerder niet had nagedacht? heb je zo'n hoge dunk van je ex? Denk je werkelijk dat hij het eerst uitmaakt en dan pas gaat nadenken?
ik ken hem natuurlijk niet maar dat lijkt mij zeer onwaarschijnlijk....
stel dat het hypothetisch gezien waar zou zijn... wil jij dan met iemand zijn die als er een probleem zich voordoet hij het uitmaakt om er dan in zijn eentje ( relatie heb je over het algemeen met zijn tweeën) over na te gaan denken en dan weer bij jou terug komt?
ja? zou dat goed voor je voelen?
Het is nog, maar een week geleden. Ik denk eerlijk gezegd dat hij nog wel wat meer tijd nodig heeft om over alles na te denken.
je denkt dat hij eerder niet had nagedacht? heb je zo'n hoge dunk van je ex? Denk je werkelijk dat hij het eerst uitmaakt en dan pas gaat nadenken?
ik ken hem natuurlijk niet maar dat lijkt mij zeer onwaarschijnlijk....
stel dat het hypothetisch gezien waar zou zijn... wil jij dan met iemand zijn die als er een probleem zich voordoet hij het uitmaakt om er dan in zijn eentje ( relatie heb je over het algemeen met zijn tweeën) over na te gaan denken en dan weer bij jou terug komt?
ja? zou dat goed voor je voelen?
maandag 16 augustus 2010 om 19:06
quote:elicious schreef op 15 augustus 2010 @ 22:47:
Hij was eerst nog veel gekker op mij dan ik op hem. Dit kan niet zomaar voorbij zijn. Het is ook allemaal zo snel gegaan.
Jammer genoeg kan het echt WEL zo voorbij zijn. Ondanks dat hij misschien in het begin gekker was op jou dan jij op hem. Ik ben ook wel eens heel gek op iemand geweest en toch ging dat gevoel dan weer weg.
Tien maanden is een redelijke tijd, maar niet als je elkaar maar 1 keer per week ziet, dan hebben jullie elkaar in je hele leven maar 40x gezien.
En zoals iedereen al zei, hij heeft er echt wel over nagedacht. Een relatie verbreken vindt bijna niemand leuk om te doen. Dat doe je dan ook niet zomaar. Misschien roep je het een keer in je boosheid. Maar als dat niet het geval is en hij je het rustig heeft gezegd dan heeft hij er echt wel over nagedacht.
Het is rot en je gaat je nog veel rotter voelen dan nu al denk je misschien dat dat niet kan. Maar als je de hoop loslaat en het verdriet toe laat dan kom je er wel door. En zodra je het moeilijk hebt gewoon hier komen kletsen dat helpt echt!!!
Hij was eerst nog veel gekker op mij dan ik op hem. Dit kan niet zomaar voorbij zijn. Het is ook allemaal zo snel gegaan.
Jammer genoeg kan het echt WEL zo voorbij zijn. Ondanks dat hij misschien in het begin gekker was op jou dan jij op hem. Ik ben ook wel eens heel gek op iemand geweest en toch ging dat gevoel dan weer weg.
Tien maanden is een redelijke tijd, maar niet als je elkaar maar 1 keer per week ziet, dan hebben jullie elkaar in je hele leven maar 40x gezien.
En zoals iedereen al zei, hij heeft er echt wel over nagedacht. Een relatie verbreken vindt bijna niemand leuk om te doen. Dat doe je dan ook niet zomaar. Misschien roep je het een keer in je boosheid. Maar als dat niet het geval is en hij je het rustig heeft gezegd dan heeft hij er echt wel over nagedacht.
Het is rot en je gaat je nog veel rotter voelen dan nu al denk je misschien dat dat niet kan. Maar als je de hoop loslaat en het verdriet toe laat dan kom je er wel door. En zodra je het moeilijk hebt gewoon hier komen kletsen dat helpt echt!!!
