Kinderen
alle pijlers
Twijfels over een 2e
woensdag 18 augustus 2010 om 13:13
Help,
Sinds 1,5 jaar zijn wij de trotse ouders van Sam. We zijn echt super trots op ons mannetje. Maar de weg er naartoe ging niet al te makkelijk. Ik was zo blij dat ik zwanger was, ook omdat ik net gestopt was met de pil. Na 4 weken was ik al echt hondsberoerd. Dacht nog: dat hoort erbij. Uiteindelijk lag ik tijdens de 6e week van mijn zwangerschap voor het eerst in het ziekenhuis. Was in 2 weken tijd 10 kilo afgevallen en kon alleen maar slapen.
Ze hebben nooit kunnen achterhalen waarom ik zo ziek was, maar dat dit niet "normaal" was werd al gauw duidelijk. Voor de rest heb ik wel een leuke zwangerschap gehad. Wel vaak extra controles gehad om te zien of de kleine er niks aan over had gehouden. Dat maakt je echt heel erg onzeker. De bevalling is ook goed verlopen. Maar 2 weken na de bevalling werd ik weer ziek. Dit keer waren ze er snel bij en hoefde ik niet naar het ziekenhuis. 2 weken daarna werd Sam ziek. Hij spuugde alleen maar. Toen hij 4 weken oud was is hij dus ook geopereerd aan zijn maag. (denk je dat je alles gehad hebt) 3 maanden na de bevalling werd ik opnieuw ziek. Ik kreeg ineens 43 graden koorst en was van de wereld... (heel handig met z'n kleintje)
Met spoed opgenomen in het ziekenhuis, maar na eindeloze testen toch niets kunnen vinden. Later bleek Sam ook nog eens het KISS-syndroom te hebben waardoor hij lang manuele therapie heeft gehad en natuurlijk en redressiehelmpje. (stond hem overigens enig en hij had er weinig last van)
Nu begint het toch weer te kriebelen. Een 2e lijkt ons helemaal geweldig, maar aan de andere kant zijn we ook heel bang.
Heeft een van jullie hier ook ervaring mee, en hoe is het verder gegaan. (ben nu sinds een half jaar pas weer de oude)
Hopelijk hebben jullie ideen, want van al die artsen word je ook niet veel wijzer.
Sinds 1,5 jaar zijn wij de trotse ouders van Sam. We zijn echt super trots op ons mannetje. Maar de weg er naartoe ging niet al te makkelijk. Ik was zo blij dat ik zwanger was, ook omdat ik net gestopt was met de pil. Na 4 weken was ik al echt hondsberoerd. Dacht nog: dat hoort erbij. Uiteindelijk lag ik tijdens de 6e week van mijn zwangerschap voor het eerst in het ziekenhuis. Was in 2 weken tijd 10 kilo afgevallen en kon alleen maar slapen.
Ze hebben nooit kunnen achterhalen waarom ik zo ziek was, maar dat dit niet "normaal" was werd al gauw duidelijk. Voor de rest heb ik wel een leuke zwangerschap gehad. Wel vaak extra controles gehad om te zien of de kleine er niks aan over had gehouden. Dat maakt je echt heel erg onzeker. De bevalling is ook goed verlopen. Maar 2 weken na de bevalling werd ik weer ziek. Dit keer waren ze er snel bij en hoefde ik niet naar het ziekenhuis. 2 weken daarna werd Sam ziek. Hij spuugde alleen maar. Toen hij 4 weken oud was is hij dus ook geopereerd aan zijn maag. (denk je dat je alles gehad hebt) 3 maanden na de bevalling werd ik opnieuw ziek. Ik kreeg ineens 43 graden koorst en was van de wereld... (heel handig met z'n kleintje)
Met spoed opgenomen in het ziekenhuis, maar na eindeloze testen toch niets kunnen vinden. Later bleek Sam ook nog eens het KISS-syndroom te hebben waardoor hij lang manuele therapie heeft gehad en natuurlijk en redressiehelmpje. (stond hem overigens enig en hij had er weinig last van)
Nu begint het toch weer te kriebelen. Een 2e lijkt ons helemaal geweldig, maar aan de andere kant zijn we ook heel bang.
Heeft een van jullie hier ook ervaring mee, en hoe is het verder gegaan. (ben nu sinds een half jaar pas weer de oude)
Hopelijk hebben jullie ideen, want van al die artsen word je ook niet veel wijzer.
woensdag 18 augustus 2010 om 13:24
woensdag 18 augustus 2010 om 13:31
iedere zwangerschap is anders.. ik heb 3 kinderen waarvan zwangerschap 1 en 2 best erg zwaar waren en no. 3 vond ik een eitje.. dus .. ik zou de stap gewoon wagen.. enne heel cliche.. je weet wat je ervoor terug krijgt..
En eens met summerbreeze.. je bent wel heeel herkenbaar zo.. maar misschien niet erg ??
En eens met summerbreeze.. je bent wel heeel herkenbaar zo.. maar misschien niet erg ??
woensdag 18 augustus 2010 om 13:35
woensdag 18 augustus 2010 om 14:25
Ik ben het eens met de eerder gedane posts maar zal ook inhoudelijk even reageren. Een reactie waar je wellicht niet op zit te wachten. Wat je verteld over je zwangerschap en de tijd erna is onwijs vervelend dat je dat is overkomen maar probeer het een beetje te relativeren. En wat bij de ene zwangerschap gebeurt hoeft niet bij een andere te gebeuren.
woensdag 18 augustus 2010 om 14:30
Wat een moeilijke tijd hebben jullie gehad! Ik vind het knap dat je er zo opgewekt onder blijft (zo kom je op mij tenminste over).
Persoonlijk zou ik denk ik wat langer wachten met een tweede, om zelf weer goed te herstellen. Maar dat is puur mijn mening. Het is helemaal niet gezegd dat een tweede keer weer zo heftig zal zijn, dus als jullie er klaar voor denken te zijn, wat houdt je tegen?
Eventueel kun je nog met een arts overleggen of die denkt dat er extra risico's zijn bij jullie.
Veel succes met beslissen en fijn dat je zo geniet van je zoontje.
Persoonlijk zou ik denk ik wat langer wachten met een tweede, om zelf weer goed te herstellen. Maar dat is puur mijn mening. Het is helemaal niet gezegd dat een tweede keer weer zo heftig zal zijn, dus als jullie er klaar voor denken te zijn, wat houdt je tegen?
Eventueel kun je nog met een arts overleggen of die denkt dat er extra risico's zijn bij jullie.
Veel succes met beslissen en fijn dat je zo geniet van je zoontje.
Het is zoals het is
