Kinderen
alle pijlers
dwarse peuter puber
woensdag 18 augustus 2010 om 09:42
Wie heeft voor mij nog waardevolle tips voor een dwarse peuterpuber. Mijn zoon (nu 2.4) is sinds een aantal weken 2 plus met een ster en uitroepteken! het is een lieve en gezellige jongen maar een aantal momenten zorgen voor onrust.(lees driftbui)
Zo is het luier verschonen op het moment een drama. Gillen als een speenvarken en hij wil 's morgens zijn kleren niet aan. Hij wil zijn pyjama aanhouden en zijn stinkende nachtluier . Als we al beginnen over een t-shirt of een broek, gilt hij: niet, niet, niet! Heel fijn zo vroeg in de ochtend....grom.....Probeer rustig en consequent te blijven maar zeker op ochtenden dat hij naar het Kinderdagverblijf moet, is dat lastig. Hij heeft het daar overigens prima naar zijn zin en wil op andere ochtenden ook zijn kleding niet aan....
Zo is het luier verschonen op het moment een drama. Gillen als een speenvarken en hij wil 's morgens zijn kleren niet aan. Hij wil zijn pyjama aanhouden en zijn stinkende nachtluier . Als we al beginnen over een t-shirt of een broek, gilt hij: niet, niet, niet! Heel fijn zo vroeg in de ochtend....grom.....Probeer rustig en consequent te blijven maar zeker op ochtenden dat hij naar het Kinderdagverblijf moet, is dat lastig. Hij heeft het daar overigens prima naar zijn zin en wil op andere ochtenden ook zijn kleding niet aan....
Slapen is goud
donderdag 19 augustus 2010 om 14:28
Mijn dochter van 2,2 jaar heeft nog helemaal geen verschijnselen van het peuterpuber gedrag, haar stemmingen zijn heel stabiel en ze lacht heel vaak en snel. Mijn zoontje daarentegen...... die is 3,6 en die heeft toch zúlke moodswings, wat een ontiegelijke draak kan dat zijn. En ook al vanaf 1,5 ofzo.
Als ie thuiskomt (met papa weggeweest of bij opa en oma geweest) dan heeft ie een onweer gezicht, doet heel boos en teleurgesteld als ie mij ziet, en roept 'nee niet jij!' en 'ga weg!'
Dat voelt zo ellendig, ik vind het vaak ook erg moeilijk, ik heb snel het idee dat ik het niet goed doe, dat ze helemaal geen leuke jeugd hebben.
Hij zet dit gezicht ook op als hij mijn ouders ziet.
Als ie thuiskomt (met papa weggeweest of bij opa en oma geweest) dan heeft ie een onweer gezicht, doet heel boos en teleurgesteld als ie mij ziet, en roept 'nee niet jij!' en 'ga weg!'
Dat voelt zo ellendig, ik vind het vaak ook erg moeilijk, ik heb snel het idee dat ik het niet goed doe, dat ze helemaal geen leuke jeugd hebben.
Hij zet dit gezicht ook op als hij mijn ouders ziet.
het is hier binnen beter dan buiten
donderdag 19 augustus 2010 om 15:01
Ja erg he.. je gaat echt aan jezelf twijfelen.
De ene dag gaat het hier ook beter dan de andere...
Ik vind het soms ook echt moeilijk om mijn geduld te bewaren en ja dan baal je ook weer van jezelf.
Maar als ik dan s avond weer met hem op schoot boekje zit te lezen dan is dat een heerlijk moment. Zolang het duurt want de pamper omdoen en tandenpoetsen is ook weer een stijd meestal. Omdat ik alleen ben heb ik er niet altijd zin in en ga hem dan niet meer afleiden maar dan moet het gewoon van mij.
Helaas werkt hier omkopen al niet meer.
Ik probeerde hem gister zijn speelgoed op te laten ruimen.
Wil jij het speelgoed even in de bak doen (zijn naam). Nee. Nog een paar keer nee nee. Ik wil nu dat je je speelgoed opruimt. Nee nee. En toen werd ik wel echt boos en pakte hem bij zijn arm en heb gezegd en nu ga je dat doen. Hij overstuur, ik boos de kamer uit om af te koelen. Daarna is het wel weer goed. Na een flinke drift-huilbui van zijn kant. en ik me wanhopig voelend op de gang.
Maar hoe pak je het aan als ze echt consistent nee gaan zeggen? je bent toch de ouder dus ze horen wel te luisteren.
Dit vind ik dan toch wel lastig.
Ben gezegend met een zoontje met een pittig karakter hoor.
Bij zijn vader is hij ook wel eens dwars en die had volgens mij eens gezegd; een beetje lief zijn. Want ik foeterde laatst wat op hem.. toen zei hij half huilend...beetje lief zijn. En omdat ik wat bozig was: beetje lief zijn mama
Tsja daar sta je dan.
En verder ben ik gek op hem, het moment van s avonds instoppen en beetje lol maken nog vind ik heerlijk. Dat maakt alle drama van overdag weer goed.
maar je vraagt je wel eens af waar je zonnetje is gebleven. Ik vind het super lastig deze leeftijd.
En ja je mist op het einde van de dag dan wel eens die man die het overneemt als jij je kookpunt bereikt hebt...
Gelukkig is hij tv verslaafd dus als ik ga koken zet ik hem voor de tv.
De ene dag gaat het hier ook beter dan de andere...
Ik vind het soms ook echt moeilijk om mijn geduld te bewaren en ja dan baal je ook weer van jezelf.
Maar als ik dan s avond weer met hem op schoot boekje zit te lezen dan is dat een heerlijk moment. Zolang het duurt want de pamper omdoen en tandenpoetsen is ook weer een stijd meestal. Omdat ik alleen ben heb ik er niet altijd zin in en ga hem dan niet meer afleiden maar dan moet het gewoon van mij.
Helaas werkt hier omkopen al niet meer.
Ik probeerde hem gister zijn speelgoed op te laten ruimen.
Wil jij het speelgoed even in de bak doen (zijn naam). Nee. Nog een paar keer nee nee. Ik wil nu dat je je speelgoed opruimt. Nee nee. En toen werd ik wel echt boos en pakte hem bij zijn arm en heb gezegd en nu ga je dat doen. Hij overstuur, ik boos de kamer uit om af te koelen. Daarna is het wel weer goed. Na een flinke drift-huilbui van zijn kant. en ik me wanhopig voelend op de gang.
Maar hoe pak je het aan als ze echt consistent nee gaan zeggen? je bent toch de ouder dus ze horen wel te luisteren.
Dit vind ik dan toch wel lastig.
Ben gezegend met een zoontje met een pittig karakter hoor.
Bij zijn vader is hij ook wel eens dwars en die had volgens mij eens gezegd; een beetje lief zijn. Want ik foeterde laatst wat op hem.. toen zei hij half huilend...beetje lief zijn. En omdat ik wat bozig was: beetje lief zijn mama
Tsja daar sta je dan.
En verder ben ik gek op hem, het moment van s avonds instoppen en beetje lol maken nog vind ik heerlijk. Dat maakt alle drama van overdag weer goed.
maar je vraagt je wel eens af waar je zonnetje is gebleven. Ik vind het super lastig deze leeftijd.
En ja je mist op het einde van de dag dan wel eens die man die het overneemt als jij je kookpunt bereikt hebt...
Gelukkig is hij tv verslaafd dus als ik ga koken zet ik hem voor de tv.
donderdag 19 augustus 2010 om 15:09
quote:miss_sparkle schreef op 19 augustus 2010 @ 15:01:
Wil jij het speelgoed even in de bak doen (zijn naam). Nee. Nog een paar keer nee nee. Ik wil nu dat je je speelgoed opruimt. Nee nee.
Ik vraag het hem niet. ik laat hem kiezen: wat ga jij opruimen, de auto's of de boekjes?
Probeer met dat soort dingen zo veel mogelijk uit de overleg en wil je alsjeblieft cultuur te blijven. Die gebruik ik voor dingen als: wil je een koekje of wil je naar de speeltuin. De andere dingen wil ik.....niet dat hij het dan altijd doet hoor.......Haha mocht ik willen. En soms is het gewoon: mama is de baas. Dan zegt hij heel zacht en twijfelend: Tom de baas.....Hij weet het dus wel maar can't blaim him for trying. Grenzen zijn er om te verkennen niet waar. ook als mama daar helemaaaaaaaal geen zin in heeft.
Wil jij het speelgoed even in de bak doen (zijn naam). Nee. Nog een paar keer nee nee. Ik wil nu dat je je speelgoed opruimt. Nee nee.
Ik vraag het hem niet. ik laat hem kiezen: wat ga jij opruimen, de auto's of de boekjes?
Probeer met dat soort dingen zo veel mogelijk uit de overleg en wil je alsjeblieft cultuur te blijven. Die gebruik ik voor dingen als: wil je een koekje of wil je naar de speeltuin. De andere dingen wil ik.....niet dat hij het dan altijd doet hoor.......Haha mocht ik willen. En soms is het gewoon: mama is de baas. Dan zegt hij heel zacht en twijfelend: Tom de baas.....Hij weet het dus wel maar can't blaim him for trying. Grenzen zijn er om te verkennen niet waar. ook als mama daar helemaaaaaaaal geen zin in heeft.
Slapen is goud
donderdag 19 augustus 2010 om 15:58
donderdag 26 augustus 2010 om 21:29
miss. heel herkenbaar aangezien ik ook alleen ben,zoon zelfde leeftijd en luisterd ook vaak niet...daarnaast bijt,slaat,trapt...om moedeloos te worden soms en erg zwaar.ik dacht altijd ,werk op n creche en krijg een peuter die voorbeeldig is nou not...hij kan dag erna poeslief zijn en zo lief spelen en komische dingen zeggen dan denk ik wat ben je toch lief...maar hoop alleen dat zn buien snel over zijn
donderdag 26 augustus 2010 om 21:37
donderdag 26 augustus 2010 om 21:59
quote:Lilla schreef op 19 augustus 2010 @ 13:16:
Ja, en voor je het weet zie je jezelf in de V&D volkomen pedagogisch onverantwoord uitvallen tegen je monsterlijke peuter, terwijl je je altijd had voorgenomen nooooit zo'n moeder te worden. Nee, jij zou altijd rustig blijven, je niet gek laten maken, en lachend je peutertje opvoeden...
(Ik heb dochter gisteren uiteindelijk zelfs omgekocht met een Nijntje-koekje: "we gaan éérst deze kleertjes passen, en dan mag jij een Nijntje-koekje". Werkte angstwekkend goed, erg he...)
Jij hebt net een baby erbij, jij mag dat!
(11 weken in zoonlief en nog koop ik dochter om met koekjes, dora, bumba etc..)
Ik heb ook echt een Hele Erge peuterpuber. Ze kan echt rustig een kwartier hartverscheurend huilen als ze iets niet mag en kan me toch een partij boos worden als de dingen niet zo gaan als zij wil! Gillen!!! Rustig blijven, humor, negeren, afleiden... soms werkt echt niets.
Hoe lang duurt deze fase eigenlijk? Dochter is al vanaf 1,5 bezig (nu 2 jaar en 2 maanden). Is het einde al in zicht?
Toevoeging: hoe lastig ze soms ook is (en die van mij is echt heel pittig), ik vind het geweldig, zo'n 2-jarige. Zo aandoenlijk, zo wijs en tegelijkertijd nog zo klein! Echt super.
Ja, en voor je het weet zie je jezelf in de V&D volkomen pedagogisch onverantwoord uitvallen tegen je monsterlijke peuter, terwijl je je altijd had voorgenomen nooooit zo'n moeder te worden. Nee, jij zou altijd rustig blijven, je niet gek laten maken, en lachend je peutertje opvoeden...
(Ik heb dochter gisteren uiteindelijk zelfs omgekocht met een Nijntje-koekje: "we gaan éérst deze kleertjes passen, en dan mag jij een Nijntje-koekje". Werkte angstwekkend goed, erg he...)
Jij hebt net een baby erbij, jij mag dat!
(11 weken in zoonlief en nog koop ik dochter om met koekjes, dora, bumba etc..)
Ik heb ook echt een Hele Erge peuterpuber. Ze kan echt rustig een kwartier hartverscheurend huilen als ze iets niet mag en kan me toch een partij boos worden als de dingen niet zo gaan als zij wil! Gillen!!! Rustig blijven, humor, negeren, afleiden... soms werkt echt niets.
Hoe lang duurt deze fase eigenlijk? Dochter is al vanaf 1,5 bezig (nu 2 jaar en 2 maanden). Is het einde al in zicht?
Toevoeging: hoe lastig ze soms ook is (en die van mij is echt heel pittig), ik vind het geweldig, zo'n 2-jarige. Zo aandoenlijk, zo wijs en tegelijkertijd nog zo klein! Echt super.
anoniem_22466 wijzigde dit bericht op 26-08-2010 22:02
Reden: toevoeging
Reden: toevoeging
% gewijzigd
