Relaties
alle pijlers
Verwarring over trouwen =(
woensdag 25 augustus 2010 om 08:21
Hoi Vivavrouwen!
Ik lees al een tijdje mee en heb me nu aangemeld om zelf mijn probleem met jullie te bespreken..
Ik zal proberen het zo duidelijk mogelijk uit te leggen.
Mijn vriend en ik zijn 4 jaar samen en wonen sinds anderhalf jaar samen. We hebben het goed en leuk samen, het is echt een 'serieuze' relatie. Nou ben ik vroeger altijd een erg onafhankelijk type geweest, lang leve de lol en we zien wel wat er allemaal van terecht komt. Relaties hielden nooit langer dan een jaar stand. Maar met deze jongen merkte ik al snel dat het anders was, hij had mn hartje gestolen. Ik merkte dat het me zelfs best leuk zou lijken met hem te trouwen, iets waar ik vroeger absoluut niet aan moest denken. Ik zou nooooit trouwen.
Afijn, ongeveer een half jaar geleden kwamen mijn vriend en ik op het onderwerp trouwen. Voor die tijd hadden we al wel eens grapjes gemaakt dat het ons wel leuk leek, maar dit was echt een serieus gesprek, ook over kinderen etc. Mijn vriend zei dat het hem heel erg leuk leek om te trouwen, dat hij wilde dat ik zijn vrouw werd etc. Hij sloot het gesprek af met de woorden 'dat wilde ik nog even weten voordat ik je ten huwelijk vraag'. Nou, je begrijpt, na dit gesprek leek het me helemaal geweldig. Ik zag al helemaal voor me hoe we een leuke bruiloft zouden kunnen hebben etc. Daarna heeft ie nog eens de opmerking gemaakt dat het 'niet lang meer zal duren voor ik mvr. X (zijn naam)' ben. Hij gaf me dus allemaal signalen dat hij het helemaal zag zitten. Ook vragen welk materiaal voor een 'sieraad' ik mooi vind, of ik van goud of zilver hou etc.
Toen opeens een kentering. We hadden het over geldzaken en ik zei dat het misschien ook handig was om te sparen, voor als de auto stuk is, we een nieuwe wasmachine nodig hebben, een eventuele bruiloft etc. Nou, meneer werd panisch. Hij vond het niet nodig om te sparen voor een bruiloft en zei dat hij ooit wel wilde trouwen maar hij wist niet wanneer. Hij zei dat hij het huwelijk iets 'christelijks' vond en dat hij het niet perse nodig had om te tonen hoeveel hij van me hield. Dit kwam als een schok, maar goed, heb het gelaten. Daarna liet ik het nog eens voorzichtig vallen, maar weer een afwijzende/niet enthousiaste reactie.
Hoogtepunt was dat we bij mijn familie zaten en hij daar luid zat te verkondigen dat ik zo graag wou trouwen en hem telkens vroeg 'wanneer ga je me vragen' (totaaaal niet waar) maar dat het niet op de planning stond. Ik kon wel door de grond zakken en heb ter plekke geprobeerd het te nuanceren; dat we het er samen over gehad hadden en dat het hem ook leuk leek, dat hij veel signalen had gegeven.
Ik ben nu echt zo boos op hem. Voel me misleid en heb hem dit ook gezegd. Ook gezegd dat het graag of niet is wat trouwen betreft en dat ik zeker niet op een ring ga zitten wachten. Hij kan er wat mij betreft lekker even in stikken. Het voelt voor mij extra moeilijk dat ik, onafhankelijk als ik was, helemaal zat te dromen over een huwelijk (vooral mede dankzij zijn opmerkingen) en dat hij nu ineens zo koel erover doet en het ineens niet meer zo nodig wil. Ik weet het niet... wat zouden jullie doen?
Ik lees al een tijdje mee en heb me nu aangemeld om zelf mijn probleem met jullie te bespreken..
Ik zal proberen het zo duidelijk mogelijk uit te leggen.
Mijn vriend en ik zijn 4 jaar samen en wonen sinds anderhalf jaar samen. We hebben het goed en leuk samen, het is echt een 'serieuze' relatie. Nou ben ik vroeger altijd een erg onafhankelijk type geweest, lang leve de lol en we zien wel wat er allemaal van terecht komt. Relaties hielden nooit langer dan een jaar stand. Maar met deze jongen merkte ik al snel dat het anders was, hij had mn hartje gestolen. Ik merkte dat het me zelfs best leuk zou lijken met hem te trouwen, iets waar ik vroeger absoluut niet aan moest denken. Ik zou nooooit trouwen.
Afijn, ongeveer een half jaar geleden kwamen mijn vriend en ik op het onderwerp trouwen. Voor die tijd hadden we al wel eens grapjes gemaakt dat het ons wel leuk leek, maar dit was echt een serieus gesprek, ook over kinderen etc. Mijn vriend zei dat het hem heel erg leuk leek om te trouwen, dat hij wilde dat ik zijn vrouw werd etc. Hij sloot het gesprek af met de woorden 'dat wilde ik nog even weten voordat ik je ten huwelijk vraag'. Nou, je begrijpt, na dit gesprek leek het me helemaal geweldig. Ik zag al helemaal voor me hoe we een leuke bruiloft zouden kunnen hebben etc. Daarna heeft ie nog eens de opmerking gemaakt dat het 'niet lang meer zal duren voor ik mvr. X (zijn naam)' ben. Hij gaf me dus allemaal signalen dat hij het helemaal zag zitten. Ook vragen welk materiaal voor een 'sieraad' ik mooi vind, of ik van goud of zilver hou etc.
Toen opeens een kentering. We hadden het over geldzaken en ik zei dat het misschien ook handig was om te sparen, voor als de auto stuk is, we een nieuwe wasmachine nodig hebben, een eventuele bruiloft etc. Nou, meneer werd panisch. Hij vond het niet nodig om te sparen voor een bruiloft en zei dat hij ooit wel wilde trouwen maar hij wist niet wanneer. Hij zei dat hij het huwelijk iets 'christelijks' vond en dat hij het niet perse nodig had om te tonen hoeveel hij van me hield. Dit kwam als een schok, maar goed, heb het gelaten. Daarna liet ik het nog eens voorzichtig vallen, maar weer een afwijzende/niet enthousiaste reactie.
Hoogtepunt was dat we bij mijn familie zaten en hij daar luid zat te verkondigen dat ik zo graag wou trouwen en hem telkens vroeg 'wanneer ga je me vragen' (totaaaal niet waar) maar dat het niet op de planning stond. Ik kon wel door de grond zakken en heb ter plekke geprobeerd het te nuanceren; dat we het er samen over gehad hadden en dat het hem ook leuk leek, dat hij veel signalen had gegeven.
Ik ben nu echt zo boos op hem. Voel me misleid en heb hem dit ook gezegd. Ook gezegd dat het graag of niet is wat trouwen betreft en dat ik zeker niet op een ring ga zitten wachten. Hij kan er wat mij betreft lekker even in stikken. Het voelt voor mij extra moeilijk dat ik, onafhankelijk als ik was, helemaal zat te dromen over een huwelijk (vooral mede dankzij zijn opmerkingen) en dat hij nu ineens zo koel erover doet en het ineens niet meer zo nodig wil. Ik weet het niet... wat zouden jullie doen?
woensdag 25 augustus 2010 om 09:47
Het klinkt meer alsof hij last heeft van bindingsangst.
De vraag is hier niet of trouwen in het algemeen belangrijk is, of hoe oud je bent. Wat hier aan de hand is, is dat hij er bij jou op aandrong en nu opeens als een blad op een boom is omgedraaid. Dus in zijn reactie op jou vraag waarom hij zo doet, draait ij ook heen om wat er eigenlijk aan de hand is. Oke, misschien vindt hij jullie te jong, maar dat vond hij eerst duidelijk niet. Nu loopt hij jou voor schut te zetten en woorden in je mond te leggen die hij zelf heeft gezegd.
Ik vind het wel zorgelijk. Ik zou hem nogmaals confronteren met zijn eigen gedrag, en vragen wat daar nou de bedoeling van is. Laat je niet met een kluitje in het riet sturen. Hij houdt iets achter, wat niet met jou te maken hoeft te hebben maar wat wel opvallend is.
De vraag is hier niet of trouwen in het algemeen belangrijk is, of hoe oud je bent. Wat hier aan de hand is, is dat hij er bij jou op aandrong en nu opeens als een blad op een boom is omgedraaid. Dus in zijn reactie op jou vraag waarom hij zo doet, draait ij ook heen om wat er eigenlijk aan de hand is. Oke, misschien vindt hij jullie te jong, maar dat vond hij eerst duidelijk niet. Nu loopt hij jou voor schut te zetten en woorden in je mond te leggen die hij zelf heeft gezegd.
Ik vind het wel zorgelijk. Ik zou hem nogmaals confronteren met zijn eigen gedrag, en vragen wat daar nou de bedoeling van is. Laat je niet met een kluitje in het riet sturen. Hij houdt iets achter, wat niet met jou te maken hoeft te hebben maar wat wel opvallend is.
woensdag 25 augustus 2010 om 09:47
woensdag 25 augustus 2010 om 10:17
Ik zou het met hem bespreken. Hou het bij jezelf, vertel hem hoe jij dat gesprek ervaren hebt en wat zijn gedrag bij jouw ouders met je doet, welk gevoel dat je geeft. Maak hem duidelijk dat het niet om het huwelijk of de bruiloft op zich gaat, maar om zijn omslag. Wellicht geeft zijn reactie je duidelijkheid, dacht hij dat jullie zaten te dollen, terwijl jij het serieus nam. Hoe hij nu reageert kwetst jou en dat zou ik hem vertellen. Als hij echt van je houdt wil hij het beste voor je en je zeker niet kwetsen. Ook al nam hij het niet serieus bijvoorbeeld, hij zal dan toch zijn best doen om dat voortaan te voorkomen.
Ik herken het wel in de vorm dat ik met mijn ex ook wel eens hele goede gesprekken had, mede over hoe bepaalde dingen moeilijk liepen in de relatie en ik dan dacht dat we in dat gesprek bepaalde dingen uitgesproken en afgesproken hadden. Als ik daar dan een week of zo later op terug kwam dan ontkende hij de uitspraken in alle talen. Kennelijk begrepen we elkaar dus erg slecht, terwijl ik dan wel dacht dat we elkaar echt goed begrepen. Dit is 1 van de belangrijkste redenen dat hij mijn ex is. Ik zeg helemaal niet dat bij jullie hetzelfde speelt, maar ik kan me dat gevoel nog zo goed voor de geest halen, zo van, maar jij zei toch....
Ik herken het wel in de vorm dat ik met mijn ex ook wel eens hele goede gesprekken had, mede over hoe bepaalde dingen moeilijk liepen in de relatie en ik dan dacht dat we in dat gesprek bepaalde dingen uitgesproken en afgesproken hadden. Als ik daar dan een week of zo later op terug kwam dan ontkende hij de uitspraken in alle talen. Kennelijk begrepen we elkaar dus erg slecht, terwijl ik dan wel dacht dat we elkaar echt goed begrepen. Dit is 1 van de belangrijkste redenen dat hij mijn ex is. Ik zeg helemaal niet dat bij jullie hetzelfde speelt, maar ik kan me dat gevoel nog zo goed voor de geest halen, zo van, maar jij zei toch....
woensdag 25 augustus 2010 om 10:21
Hoi Mezmerize,
Lastige situatie! Als ik jou was, zou ik eens bij je vriend nagaan waar nu precies het probleem ligt. Vindt hij het nog te vroeg om de verbintenis aan te gaan? Of heeft hij gewoon geen zin in een bruiloft met toeters en bellen?
Dat laatste was namelijk bij mijn man het probleem. Hij wilde best getrouwd zíjn, maar bij het idee van een bruiloft brak het zweet hem uit. Uiteindelijk zijn we daarom heel romantisch samen in het buitenland getrouwd. Problem solved, allebei tevreden.
Succes ermee!
Lastige situatie! Als ik jou was, zou ik eens bij je vriend nagaan waar nu precies het probleem ligt. Vindt hij het nog te vroeg om de verbintenis aan te gaan? Of heeft hij gewoon geen zin in een bruiloft met toeters en bellen?
Dat laatste was namelijk bij mijn man het probleem. Hij wilde best getrouwd zíjn, maar bij het idee van een bruiloft brak het zweet hem uit. Uiteindelijk zijn we daarom heel romantisch samen in het buitenland getrouwd. Problem solved, allebei tevreden.
Succes ermee!
woensdag 25 augustus 2010 om 10:31
Misschien is het een hele hele gemene manier om ervoor te zorgen dat je er niet meer op rekent en het voor jou weer een verassing is als hij je ten huwelijk vraagt
Maar zelfs dan zal het heel gemeen zijn om zo met iemand zijn gevoelens te spelen!
Maar zelfs dan zal het heel gemeen zijn om zo met iemand zijn gevoelens te spelen!
anoniem_89497 wijzigde dit bericht op 25-08-2010 10:32
Reden: Iets vergeten
Reden: Iets vergeten
% gewijzigd
woensdag 25 augustus 2010 om 10:43
quote:zsazsametinlogproblemen schreef op 25 augustus 2010 @ 10:21:
Hoi Mezmerize,
Lastige situatie! Als ik jou was, zou ik eens bij je vriend nagaan waar nu precies het probleem ligt. Vindt hij het nog te vroeg om de verbintenis aan te gaan? Of heeft hij gewoon geen zin in een bruiloft met toeters en bellen?
Dat laatste was namelijk bij mijn man het probleem. Hij wilde best getrouwd zíjn, maar bij het idee van een bruiloft brak het zweet hem uit. Uiteindelijk zijn we daarom heel romantisch samen in het buitenland getrouwd. Problem solved, allebei tevreden.
Succes ermee!
Zo'n man ben ik dus ook, mijn hart gaat sneller kloppen bij het idee van een witte bruidsjurk en alles wat erbij komt kijken. Niet van plezier maar van pure angst Getrouwd ZIJN daarentegen vind ik helemaal prima. Ik heb daar een paar jaar geleden nog een topic over geopend.
Maar on topic, in eerste instantie dacht ik dat je vriend wat onschuldig zat te fantaseren, iets wat ik me heel goed voor kan stellen van een begin twintiger. Zo van 'later als we (echt) groot zijn dan gaan we trouwen en ben jij mijn vrouw' er vanuitgaande dat het ook voor jou vanzelfsprekend is dat er NU, in deze periode van jullie leven, nog niet wordt getrouwd. Heeft hij echt gezegd dat hij je binnenkort zou gaan vragen, met zoveel woorden? Hoe verliepen die gesprekken, serieus, in alle ernst? Vooral dat gesprek waarin hij zei 'zo dat wilde ik even weten voordat ik je ten huwelijk vraag'.
-of hij is van gedachten veranderd
-of jij hebt zijn woorden serieuzer genomen dan de bedoeling was
-of hij zat onschuldig een beetje met je te dollen, niet realiserend hoe serieus je er op in zou gaan
-of?
Hoi Mezmerize,
Lastige situatie! Als ik jou was, zou ik eens bij je vriend nagaan waar nu precies het probleem ligt. Vindt hij het nog te vroeg om de verbintenis aan te gaan? Of heeft hij gewoon geen zin in een bruiloft met toeters en bellen?
Dat laatste was namelijk bij mijn man het probleem. Hij wilde best getrouwd zíjn, maar bij het idee van een bruiloft brak het zweet hem uit. Uiteindelijk zijn we daarom heel romantisch samen in het buitenland getrouwd. Problem solved, allebei tevreden.
Succes ermee!
Zo'n man ben ik dus ook, mijn hart gaat sneller kloppen bij het idee van een witte bruidsjurk en alles wat erbij komt kijken. Niet van plezier maar van pure angst Getrouwd ZIJN daarentegen vind ik helemaal prima. Ik heb daar een paar jaar geleden nog een topic over geopend.
Maar on topic, in eerste instantie dacht ik dat je vriend wat onschuldig zat te fantaseren, iets wat ik me heel goed voor kan stellen van een begin twintiger. Zo van 'later als we (echt) groot zijn dan gaan we trouwen en ben jij mijn vrouw' er vanuitgaande dat het ook voor jou vanzelfsprekend is dat er NU, in deze periode van jullie leven, nog niet wordt getrouwd. Heeft hij echt gezegd dat hij je binnenkort zou gaan vragen, met zoveel woorden? Hoe verliepen die gesprekken, serieus, in alle ernst? Vooral dat gesprek waarin hij zei 'zo dat wilde ik even weten voordat ik je ten huwelijk vraag'.
-of hij is van gedachten veranderd
-of jij hebt zijn woorden serieuzer genomen dan de bedoeling was
-of hij zat onschuldig een beetje met je te dollen, niet realiserend hoe serieus je er op in zou gaan
-of?
woensdag 25 augustus 2010 om 10:45
woensdag 25 augustus 2010 om 10:53
Dat hij er anders over denkt dan hij eerst jou liet geloven, dat is een onderwerp, dat jullie met elkaar kunnen bespreken. Waar ik over val, is het feit dat hij in publiek gaat opmerken, dat jij wilt trouwen en steeds vraagt wanneer hij je ten huwelijk gaat vragen, en dat hij het niet in de planning heeft staan. Dan zet je iemand zo te kakken, zo naar en laag. Daar zou ik heel veel moeite hebben, meer dan dat iemand van gedachten is veranderd. Mijn partner zet me niet in het openbaar moedwillig voor schut! Ik zou daar echt een issue van maken, want zoiets is bij mij niet snel vergeten.
woensdag 25 augustus 2010 om 11:19
quote:Igoneh schreef op 25 augustus 2010 @ 10:53:
Waar ik over val, is het feit dat hij in publiek gaat opmerken, dat jij wilt trouwen en steeds vraagt wanneer hij je ten huwelijk gaat vragen, en dat hij het niet in de planning heeft staan.
Ik heb zoiets ook bij mijn vriendin en haar ouders gedaan. Niet op zo'n grove manier als TO dat omschrijft, maar gewoon als klein pesterijtje. Trouwen was toen tussen ons een hot issue met veel goedaardig getouwtrek, en als uitlaatklep betrok ik haar ouders er dus bij in de vorm een pesterige opmerking over trouwen. Achteraf gezien niet heel netjes, maar ik dacht dat ze er tegen zou kunnen, gezien de lange eigenwijze discussies die we erover gevoerd hadden.
Maar waar het volgens om gaat is dat er in het hoofd van de vriend van TO ook het een en ander speelt. Dat, of hij is inderdaad zoals je aangeeft, ontzettend lomp.
Waar ik over val, is het feit dat hij in publiek gaat opmerken, dat jij wilt trouwen en steeds vraagt wanneer hij je ten huwelijk gaat vragen, en dat hij het niet in de planning heeft staan.
Ik heb zoiets ook bij mijn vriendin en haar ouders gedaan. Niet op zo'n grove manier als TO dat omschrijft, maar gewoon als klein pesterijtje. Trouwen was toen tussen ons een hot issue met veel goedaardig getouwtrek, en als uitlaatklep betrok ik haar ouders er dus bij in de vorm een pesterige opmerking over trouwen. Achteraf gezien niet heel netjes, maar ik dacht dat ze er tegen zou kunnen, gezien de lange eigenwijze discussies die we erover gevoerd hadden.
Maar waar het volgens om gaat is dat er in het hoofd van de vriend van TO ook het een en ander speelt. Dat, of hij is inderdaad zoals je aangeeft, ontzettend lomp.
woensdag 25 augustus 2010 om 11:57
Hoi allen!
bedankt voor jullie reacties. Ik heb hem na het voorval bij mijn familie ook gevraagd waarom hij dit deed en dat ik het absoluut niet leuk vond. Hij zei dat hij het deed om me een beetje te 'pesten' en dat hij wilde dat mijn familie nou zou weten dat ik wel wou trouwen, dat vond hij wel 'grappig'. Hij wilde ze met het idee kennis laten maken... Supervaag.
bedankt voor jullie reacties. Ik heb hem na het voorval bij mijn familie ook gevraagd waarom hij dit deed en dat ik het absoluut niet leuk vond. Hij zei dat hij het deed om me een beetje te 'pesten' en dat hij wilde dat mijn familie nou zou weten dat ik wel wou trouwen, dat vond hij wel 'grappig'. Hij wilde ze met het idee kennis laten maken... Supervaag.
woensdag 25 augustus 2010 om 12:03
quote:Spijker schreef op 25 augustus 2010 @ 09:37:
[...]
Ik heb het dus juist niet over een bruiloft. Maar over een huwelijk.Ja snap ik, maar een huwelijk vind ik ook niet veel anders dan samenwonen.
[...]
Ik heb het dus juist niet over een bruiloft. Maar over een huwelijk.Ja snap ik, maar een huwelijk vind ik ook niet veel anders dan samenwonen.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
woensdag 25 augustus 2010 om 12:04
quote:Julus schreef op 25 augustus 2010 @ 09:37:
Grappige avatar heb je, nouschi. Zeker bezien in het licht van dit topic.Ja het blijft natuurlijk een stille wens ( niet aan Spijker vertellen hoor)
Grappige avatar heb je, nouschi. Zeker bezien in het licht van dit topic.Ja het blijft natuurlijk een stille wens ( niet aan Spijker vertellen hoor)
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
woensdag 25 augustus 2010 om 12:12
Wat flauw van je vriend!!
Hij komt ermee, jij went aan het idee en gaat ergens naar uitkijken, en ineens ben jij de afhankelijke vrouw die zo graag wil trouwen. Al helemaal gemeen om je zo te 'pesten' waar je familie bij is.
Ik denk niet dat hij echt door heeft wat het met jou doet (m.a.w. hij bedoelt het vast niet zo slecht)
Zou er een keertje goed met hem over praten. Eigenlijk zoals je het in je OP omschrijft..
Ben het trouwens helemaal eens met nouschi:
Ja snap ik, maar een huwelijk vind ik ook niet veel anders dan samenwonen.
Hij komt ermee, jij went aan het idee en gaat ergens naar uitkijken, en ineens ben jij de afhankelijke vrouw die zo graag wil trouwen. Al helemaal gemeen om je zo te 'pesten' waar je familie bij is.
Ik denk niet dat hij echt door heeft wat het met jou doet (m.a.w. hij bedoelt het vast niet zo slecht)
Zou er een keertje goed met hem over praten. Eigenlijk zoals je het in je OP omschrijft..
Ben het trouwens helemaal eens met nouschi:
Ja snap ik, maar een huwelijk vind ik ook niet veel anders dan samenwonen.
woensdag 25 augustus 2010 om 15:10
Ik denk dat ik vanavond maar eens een goed gesprek met hem aan ga waarin ik hem ook de vragen stel die ik nog heb..
Het stomme is dat ik me het ene moment niet zo druk om de kwestie maak en het andere moment ontzettend boos ben. Wil alleen niet dat dit tussen ons in blijft staan dus wil een oplossing vinden, ook voor mezelf.
Het stomme is dat ik me het ene moment niet zo druk om de kwestie maak en het andere moment ontzettend boos ben. Wil alleen niet dat dit tussen ons in blijft staan dus wil een oplossing vinden, ook voor mezelf.
woensdag 25 augustus 2010 om 15:20
quote:Mezmerize schreef op 25 augustus 2010 @ 11:57:
Hoi allen!
bedankt voor jullie reacties. Ik heb hem na het voorval bij mijn familie ook gevraagd waarom hij dit deed en dat ik het absoluut niet leuk vond. Hij zei dat hij het deed om me een beetje te 'pesten' en dat hij wilde dat mijn familie nou zou weten dat ik wel wou trouwen, dat vond hij wel 'grappig'. Hij wilde ze met het idee kennis laten maken... Supervaag.
Ik zou dit van mijn partner echt bijzonder kl*te vinden, 'om hun met het idee kennis te laten maken...' Hoe verzint hij het!? Hij wil toch niet trouwen, dan hoeft hij ook niet publieklijk te maken, dat jij dit inmiddels wel zou willen.
Het zou inmiddels niet eens meer leuk zijn, als hij je nog zou vragen. Hij heeft het onderwerp er niet fraai op gemaakt, zonde, want het is niet iets onbelangrijks in jullie relatie.
Hoi allen!
bedankt voor jullie reacties. Ik heb hem na het voorval bij mijn familie ook gevraagd waarom hij dit deed en dat ik het absoluut niet leuk vond. Hij zei dat hij het deed om me een beetje te 'pesten' en dat hij wilde dat mijn familie nou zou weten dat ik wel wou trouwen, dat vond hij wel 'grappig'. Hij wilde ze met het idee kennis laten maken... Supervaag.
Ik zou dit van mijn partner echt bijzonder kl*te vinden, 'om hun met het idee kennis te laten maken...' Hoe verzint hij het!? Hij wil toch niet trouwen, dan hoeft hij ook niet publieklijk te maken, dat jij dit inmiddels wel zou willen.
Het zou inmiddels niet eens meer leuk zijn, als hij je nog zou vragen. Hij heeft het onderwerp er niet fraai op gemaakt, zonde, want het is niet iets onbelangrijks in jullie relatie.
woensdag 25 augustus 2010 om 15:32
Haha, ik ben er ook bijna toe in staat.
Ik weet het niet, vind het bijzonder verwarrend, omdat hij me laatst wel zei dat hij het tegen een vriend had gezegd dat hij erover na zat te denken misschien wel te trouwen.. maar dit was allemaal al nádat hij afwijzend had gereageerd als ik over trouwen begon. Aaaaah, een hoop onduidelijkheid dus, waar ik vanaf wil. ben alleen zo bang dat als ik er weer over begin hij het idee krijgt dat ik er toch nog wel veel mee bezig ben, dat hele trouwen.
Ik weet het niet, vind het bijzonder verwarrend, omdat hij me laatst wel zei dat hij het tegen een vriend had gezegd dat hij erover na zat te denken misschien wel te trouwen.. maar dit was allemaal al nádat hij afwijzend had gereageerd als ik over trouwen begon. Aaaaah, een hoop onduidelijkheid dus, waar ik vanaf wil. ben alleen zo bang dat als ik er weer over begin hij het idee krijgt dat ik er toch nog wel veel mee bezig ben, dat hele trouwen.
woensdag 25 augustus 2010 om 15:44
quote:Mezmerize schreef op 25 augustus 2010 @ 11:57:
Hoi allen!
bedankt voor jullie reacties. Ik heb hem na het voorval bij mijn familie ook gevraagd waarom hij dit deed en dat ik het absoluut niet leuk vond. Hij zei dat hij het deed om me een beetje te 'pesten' en dat hij wilde dat mijn familie nou zou weten dat ik wel wou trouwen, dat vond hij wel 'grappig'. Hij wilde ze met het idee kennis laten maken... Supervaag.
Sorry Mezmerize, maar je vriend komt hier echt als een kleuter over.
Als ik jou was zou ik hem zeggen dat ik in elk geval niet met hem zal trouwen zolang hij zo kinderachtig blijft doen.
Jij weet vast ook wel dingen over hem waarvan hij het niet leuk zou vinden als je ze in het bijzijn van familie zou vertellen 'om hem een beetje te pesten'. Vraag hem eens hoe hij zich dan zou voelen. Dan snapt hij het wellicht.
Hoi allen!
bedankt voor jullie reacties. Ik heb hem na het voorval bij mijn familie ook gevraagd waarom hij dit deed en dat ik het absoluut niet leuk vond. Hij zei dat hij het deed om me een beetje te 'pesten' en dat hij wilde dat mijn familie nou zou weten dat ik wel wou trouwen, dat vond hij wel 'grappig'. Hij wilde ze met het idee kennis laten maken... Supervaag.
Sorry Mezmerize, maar je vriend komt hier echt als een kleuter over.
Als ik jou was zou ik hem zeggen dat ik in elk geval niet met hem zal trouwen zolang hij zo kinderachtig blijft doen.
Jij weet vast ook wel dingen over hem waarvan hij het niet leuk zou vinden als je ze in het bijzijn van familie zou vertellen 'om hem een beetje te pesten'. Vraag hem eens hoe hij zich dan zou voelen. Dan snapt hij het wellicht.
