Reizen
alle pijlers
Zwanger en naar Egypte?
dinsdag 31 augustus 2010 om 13:32
Hallo
Ik heb eigenlijk eind okt een 8 daagse vakantie naar Egypte staan.
En moet hier dan voor gevaccineerd worden, mijn huisarts raad dit af omdat niet duidelijk is wat de gevolgen zijn voor de baby en de GGD zegt dat het wel mag.
Hebben jullie hier ervaring mee? En wat zouden jullie doen?
Ik ben dan 22 weken zwanger.
Alvast bedankt
Ik heb eigenlijk eind okt een 8 daagse vakantie naar Egypte staan.
En moet hier dan voor gevaccineerd worden, mijn huisarts raad dit af omdat niet duidelijk is wat de gevolgen zijn voor de baby en de GGD zegt dat het wel mag.
Hebben jullie hier ervaring mee? En wat zouden jullie doen?
Ik ben dan 22 weken zwanger.
Alvast bedankt
dinsdag 31 augustus 2010 om 15:32
quote:meds schreef op 31 augustus 2010 @ 15:08:
trouwens van hitte of koude dranken krijg je geen diarree. Diarree is het gevolg van een infectie of besmetting met bacterie of parasiet, of het gevolg van ziekten zoals crohn. Een ijswatertje op een warme dag veroorzaakt geen diarree en de warmte an sich ook niet
Van oververhitting kun je wel degelijk diarree krijgen. Het is ook een van de symptomen van een lichte zonnesteek.
Ook koud water drinken bij hitte is geen goed idee.
Ik ben in Egypte een hele goede EHBO'er geworden, we zaten toen zeker vier uur rijden van medische hulp af. Kan ook infuus aanleggen.
De informatie die ik hier geef, heb ik van artsen met tropenervaring die daar bij ons wel eens te gast waren, maar die hebben het dan volgens jou blijkbaar bij het verkeerde eind, Meds.
Speciaal voor jou nog even de info van Mijnapotheek.nl:
Oorzaken
Diarree die acuut is kan ontstaan door bijvoorbeeld een buikgriep, besmet of bedorven voedsel of nervositeit. Chronische diarree kan het gevolg zijn door stoornissen in de spijsvertering, een ontsteking in de dikke darm of langdurig gebruik van laxeermiddelen. De zogenaamde reizigersdiarree (gebeurt vaak wanneer men op reis/vakantie is) gaat vaak vanzelf over en kan het gevolg zijn van voedsel dat men niet gewend is, of de klimaatsverandering.
trouwens van hitte of koude dranken krijg je geen diarree. Diarree is het gevolg van een infectie of besmetting met bacterie of parasiet, of het gevolg van ziekten zoals crohn. Een ijswatertje op een warme dag veroorzaakt geen diarree en de warmte an sich ook niet
Van oververhitting kun je wel degelijk diarree krijgen. Het is ook een van de symptomen van een lichte zonnesteek.
Ook koud water drinken bij hitte is geen goed idee.
Ik ben in Egypte een hele goede EHBO'er geworden, we zaten toen zeker vier uur rijden van medische hulp af. Kan ook infuus aanleggen.
De informatie die ik hier geef, heb ik van artsen met tropenervaring die daar bij ons wel eens te gast waren, maar die hebben het dan volgens jou blijkbaar bij het verkeerde eind, Meds.
Speciaal voor jou nog even de info van Mijnapotheek.nl:
Oorzaken
Diarree die acuut is kan ontstaan door bijvoorbeeld een buikgriep, besmet of bedorven voedsel of nervositeit. Chronische diarree kan het gevolg zijn door stoornissen in de spijsvertering, een ontsteking in de dikke darm of langdurig gebruik van laxeermiddelen. De zogenaamde reizigersdiarree (gebeurt vaak wanneer men op reis/vakantie is) gaat vaak vanzelf over en kan het gevolg zijn van voedsel dat men niet gewend is, of de klimaatsverandering.
dinsdag 31 augustus 2010 om 18:14
dinsdag 31 augustus 2010 om 23:48
Melpomene, heb je ook een bron??
Reizigersdiarree: oorzaken, profylaxe en behandeling
P. Speelman
We spreken van reizigersdiarree wanneer mensen diarree krijgen tijdens een reis buitenslands. Diarree kan worden gedefinieerd als drie of meer lozingen van ongevormde of waterige faeces per dag. De incidentie van reizigersdiarree is afhankelijk van de periode waarover deze berekend wordt; doorgaans houdt men een periode van twee weken aan. Van de 300 miljoen internationale reizigers gaan jaarlijks minstens 16 miljoen van een geïndustrialiseerd land naar een ontwikkelingsland, meestal als vakantieganger; 20-50 hunner krijgt diarree.12 De kans op deze zogenaamde reizigersdiarree is minder groot bij reizen naar Zuid-Europa en gering bij reizen naar Noord-Amerika of Australië.2 Reizigersdiarree komt iets vaker voor bij jonge volwassenen dan bij ouderen. Een gebrek aan verworven immuniteit, een meer avontuurlijke stijl van reizen en andere eetgewoonten spelen hierbij mogelijk een rol.2 De diarree begint doorgaans tijdens de eerste week van het verblijf in het buitenland en is meestal niet ernstig (frequentie 4-5 maal daags).2 Buikkrampen komen veelvuldig voor, misselijkheid en braken minder vaak. Bij 5-10 van de mensen met diarree ontwikkelt zich koorts en is er bloed bij de ontlasting. Typische reizigersdiarree kan 3-5 dagen duren. Bij 10 houdt de diarree langer dan een week aan, bij 2 langer dan een maand.1 De diarree dwingt 20 van de reizigers tot bedrust en 40 om de plannen te veranderen.
OORZAKEN
Reizigersdiarree wordt doorgaans veroorzaakt door een bacterie, soms door een virus of een parasiet. Het feit dat pathogene darmbacteriën geïsoleerd kunnen worden uit de faeces van reizigers met diarree en dat antibiotica zeer effectief zijn bij de preventie van reizigersdiarree bevestigt deze opvatting. Van niet-infectieuze factoren, zoals tijdsverschil, dieetverandering, koude dranken, stress, hoogteverschil of vermoeidheid is nooit aangetoond dat ze kunnen leiden tot reizigersdiarree.
Kort na aankomst in een ontwikkelingsland ontstaat al een belangrijke verandering in de samenstelling van de darmflora. Wanneer een inoculum van bepaalde, virulente micro-organismen groot genoeg is om het afweersysteem van de reiziger te overwinnen, ontstaat diarree. Reizigers bij wie deze afweermechanismen niet of minder goed functioneren (na gastrectomie, bij gebruik van H2-receptorantagonisten, antacida of immunosuppressiva, of in geval van immunodeficiëntie) hebben derhalve meer kans op diarree, vaak met een ernstiger beloop.2
– Enterotoxigene Escherichia coli (ETEC) is de meest voorkomende verwekker.34 ETEC vermenigvuldigt zich in de dunne darm en produceert een enterotoxine dat vloeistofsecretie veroorzaakt en daardoor diarree. Gecompliceerd laboratoriumonderzoek is noodzakelijk om ETEC van andere E. coli-stammen te onderscheiden.5 Dit onderzoek wordt niet verricht door de routinelaboratoria.
– Infecties met Shigella sp. en Campylobacter jejuni zijn ook belangrijke verwekkers van reizigersdiarree en kunnen ook dysenterie, i.e. diarree met bloed en slijm, veroorzaken.6
– Salmonella, de belangrijkste veroorzaker van diarree t.g.v. gecontamineerd voedsel in westerse landen, neemt als verwekker van reizigersdiarree een bescheidener plaats in. Er zijn nog veel andere potentieel pathogene darmbacteriën; nader onderzoek naar het belang van deze bacteriën als oorzaak van reizigersdiarree is noodzakelijk.6
– Rotavirus en ‘Norwalk agent’ kunnen vaak geïsoleerd worden uit de faeces van reizigers met diarree, maar ook bij veel reizigers zonder diarree.1 Bij de helft van de reizigers met ‘rotavirus-diarree’ kan ook een niet-virale verwekker worden geïsoleerd.
– Van de parasitaire infecties is G. lamblia waarschijnlijk de belangrijkste.6 Sporadisch is ook Entamoeba histolytica en Cryptosporidium als oorzaak van reizigersdiarree gediagnostiseerd.7
PREVENTIE
Reizigersdiarree is een gevolg van het nuttigen van met faeces besmet voedsel of het drinken van besmet water. Voor de preventie verdienen vier zaken de aandacht: voedingsadviezen, vaccinaties, het profylactisch gebruik van niet-antimicrobiële middelen en het profylactische gebruik van antimicrobiële middelen.
– Grote zorgvuldigheid bij de keuze van hetgeen men eet of drinkt kan het risico van diarree verminderen maar niet elimineren.1 Het nuttigen van rauwe groente, rauw vlees en vis, rauwe schaaldieren, koude salades, ongeschild fruit, ijs en ongepasteuriseerde zuivelprodukten is vaak niet zonder risico.8 Koolzuurhoudende dranken, wijn, bier, koffie, thee, brood en crackers kunnen daarentegen doorgaans zonder risico gebruikt worden. Warme maaltijden dienen heet geserveerd te worden. Ook de plaats waar men eet is niet onbelangrijk. Een maaltijd op straat (straatstalletjes enz:) levert meer risico op dan een maaltijd in een restaurant; de restaurantmaaltijd houdt meer risico in dan een maaltijd bij mensen thuis.9
Deze voorzorgsmaatregelen zijn echter bepaald niet waterdicht. Besmetting van voedsel kan plaatsvinden na langdurig koken maar voor dat het voedsel geserveerd wordt. Hete thee kan geserveerd worden in een vuile kop enz. De haalbaarheid van deze voorzorgen blijkt in de praktijk vaak gering. Bovendien zullen deze restricties voor menigeen het vakantieplezier vergallen. In veel ontwikkelingslanden is het niet verstandig kraanwater te drinken. Een verband tussen het drinken van besmet kraanwater en diarree is aangetoond. Het is raadzaam uitsluitend gekookt of gezuiverd water te drinken, of gebruik te maken van koolzuurhoudend water in flessen, mede om het risico op virushepatitis te verkleinen.10 Het lijkt redelijk kraanwater te gebruiken voor het tandenpoetsen.
– Aan vaccins tegen reizigersdiarree, i.c. tegen ETEC, wordt hard gewerkt; het ziet er echter niet naar uit dat een dergelijk vaccin in de komende jaren beschikbaar komt.
– Het profylactische gebruik van niet-antimicrobiële middelen zoals adsorberende kool, tannalbumine of loperamide is. zinloos en dient te worden ontraden.111
– Bepaalde antibiotica en antimicrobiële middelen daarentegen zijn wel effectief en reduceren het vóórkomen van reizigersdiarree met 50-80.12 Doxycycline, trimethoprim-sulfamethoxazol en trimethoprim alleen hebben hun effectiviteit bewezen. Desalniettemin dient het profylactische gebruik van antibiotica te worden ontraden, gezien het risico van allergische reacties, velerlei bijwerkingen, superinfecties en het gevaar van resistentievorming tegen verscheidene antibiotica. Vooralsnog is niet aangetoond dat er ziekten zijn die dusdanig verergeren door een episode van reizigersdiarree dat ze de nadelen van het profylactische gebruik van antibiotica rechtvaardigen.1 Bovendien is een vroegtijdige effectieve behandeling van reizigersdiarree altijd mogelijk.13
BEHANDELING
Preventie of correctie van uitdroging is het belangrijkste aspect van de therapie van reizigersdiarree.14 Bij reizigersdiarree ontstaat meestal niet meer dan een milde mate van vochtverlies, minder dan 5 van het lichaams gewicht. Slechts bij een enkeling ontwikkelt zich matige tot ernstige dehydratie (5-8, resp. > 8 van het lichaamsgewicht). Doorgaans is het mogelijk de vochtbalans te corrigeren en te handhaven door het drinken van vruchtesappen, coffeïnevrije dranken, heldere soep, water en het eten van zoute crackers.
Natuurlijk kan men ook gebruik maken van ‘oral rehydration solution’ (ORS). Deze oplossing, samengesteld volgens de formule van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), bevat per liter: natrium 90 mmoll, kalium 20 mmoll, chloride 80 mmoll, bicarbonaat 30 mmoll en glucose 110 mmoll. Voor reizigers die matig tot ernstig zijn gedehydreerd, is rehydratie met ORS geïndiceerd. Kinderen in de leeftijdsgroep van 0-2 jaar kunnen ook ORS volgens de WHO-formule nemen mits tevens water wordt gegeven: één fles water na twee flessen ORS.14 De ORS-oplossing dient niet verdund te worden. De hoeveelheid toe te dienen vloeistof is afhankelijk van de ernst van de dehydratie: 10 mlkguur kan worden gegeven tot rehydratie is bereikt. Hierna kan de vochtbalans in evenwicht worden gehouden met vruchtesap, water of ORS en kan de voeding worden hervat.
Vasten heeft geen zin! Zodra de reiziger met diarree weer trek krijgt, kan hijzij gaan eten. Frequente, kleine maaltijden verdienen de voorkeur. Coffeïne en lactose bevattend eten of drinken kan aanvankelijk beter worden vermeden.14
Medicamenteuze behandeling van diarree. Hiervoor worden drie groepen medicamenten gebruikt: (1) de niet-specifieke antidiarreemiddelen, (2) medicamenten met een voornamelijk antiperistaltisch effect en (3) antibiotica.
– Van de in Nederland verkrijgbare niet-specifieke antidiarreemiddelen zoals tannalbumine, adsorberende kool en yoghurt is de werkzaamheid bij de behandeling van reizigersdiarree nooit aangetoond.
– Van de medicamenten met een voornamelijk antiperistaltisch effect werd aanvankelijk vooral gebruik gemaakt van de natuurlijke opiaten zoals aromatische opiumtinctuur (Laudanum) en codeïne; tegenwoordig zijn synthetische opiaat-achtige stoffen zoals loperamide (ImodiumDiacure) beschikbaar. Bij verschillende studies is gebleken dat loperamide – mits juist gedoseerd – een veilig en effectief medicament is voor de behandeling van patiënten met reizigersdiarree die geen hoge koorts en (of) bloed in de faeces hebben.1516 Loperamide is gecontraïndiceerd bij kinderen jonger dan twee jaar en ook bij kinderen in de leeftijdsgroep van 2-8 jaar is terughoudendheid bij het voorschrijven van dit medicament aan te raden.
De begindosis van loperamide voor volwassenen bedraagt 4 mg; bij het aanhouden van diarree 2 mg (na iedere ongevormde ontlasting). Tussen twee toedieningen dient een minimale tijdsduur van 2 uur in acht genomen te worden. De maximumdagdosis voor volwassenen bedraagt 16 mg, maar zal slechts zelden worden bereikt. De begindosis voor kinderen boven 8 jaar bedraagt 2 mg en de dosis bij aanhoudende diarree opnieuw 2 mg met een maximum van 8-12 mg per dag. Het heeft doorgaans geen zin de behandeling van acute reizigersdiarree met loperamide langer dan 48 uur te continueren.16 Wanneer reizigersdiarree gepaard gaat met een zeer hoge defecatiefrequentie (> 3 maal per 8 uur), misselijkheid, braken en hevige buikkrampen, koorts, of bloed in de ontlasting, dient antibiotische therapie te worden overwogen.13 Een te verwachten ziekteduur van 3-5 dagen kan hierdoor verkort worden tot 1-1½ dag. Trimethoprim-sulfamethoxazol (160 mg TMP en 800 mg SMZ), trimethoprim alleen (200 mg) en doxycycline (100 mg) zijn effectief. De aangegeven doseringen dienen 2 maal daags gegeven te worden gedurende 3 dagen.
CONCLUSIE
Diarree is het belangrijkste gezondheidsprobleem dat zich voordoet bij reizigers naar ontwikkelingslanden: bij ongeveer één op de drie reizigers ontstaat diarree. Zorgvuldige voedselkeuze kan de kans op diarree verkleinen maar niet elimineren. In de praktijk is het vaak ondoenlijk voedingsvoorschriften in acht te nemen.
Reizigersdiarree verloopt doorgaans mild en is meestal – ook zonder behandeling – na 3 tot 5 dagen over. Het voorkómen of corrigeren van uitdroging is essentieel. Veel reizigers met diarree wensen behandeling om hun reis of vakantie zo snel mogelijk zonder problemen te kunnen continueren. Voor reizigers met milde diarree, d.w.z. zij die geen bloed in de faeces en geen koorts hebben, is loperamide een veilige en effectieve symptomatische behandeling, mits dit middel juist gedoseerd wordt.
Reizigers met ernstige diarree, d.w.z. zij die koorts (> 38°C), bloed in de faeces, hevige buikkrampen, of een hoge defecatiefrequentie (> 3 maal per 8 uur) hebben, kunnen baat hebben bij een antibiotische behandeling. Trimethoprim-sulfamethoxazol, trimethoprim alleen of doxycycline kunnen hiervoor worden gebruikt.
Het verdient overweging reizigers naar ontwikkelingslanden behoudens goede voorlichting ook ORS, loperamide en antibiotica mee te geven. Hierbij dienen duidelijke adviezen t.a.v. indicatie, werking en bijwerkingen te worden gegeven. Op deze manier kan worden voorkomen dat reizigers met ernstige diarree in een ver land medicamenten of injecties krijgen die mogelijk schadelijk, gevaarlijk of onwerkzaam zijn (enterovioform, chlooramfenicol, injecties met niet-steriele naalden).
Aanvaard op 02 March 1987
Academisch Medisch Centrum, afd. Infectieziekten en Tropische Geneeskunde, Meibergdreef 9, 1105 AZ Amsterdam. Dr.P.Speelman, internist.
Literatuur
1. Consensus Development Conference Statement. Rev Infect Dis1986; 8: 227-33.
2. Steffen R. Epidemiologic studies of traveler'sdiarrhea, severe gastrointestinal infections and cholera. Rev Infect Dis1986; 8: 122-30.
3. Taylor DN, Echeverria P, Blaser MJ, et al. Polymicrobialaetiology of travellers‘ diarrhoea. Lancet 1985; i: 381-3.
4. Gorbach SI, Kean BM, Evans DG, et al. Travelers‘diarrhea and toxigenic Escherichia coli. N Engl JMed 1975; 292: 933-6.
5. Morris GK, Merson MH, Sack DA et al. Laboratoryinvestigation of diarrhea in travelers to Mexico: Evaluation of methods fordetecting enterotoxigenic Escherichia coli. J ClinMicrobiol 1976; 3: 486-95.
6. Speelman P, Struelens MJ, Sanyal SC, et al. Detection ofCampylobacter jejuni and other potential pathogensin travellers‘ diarrhoea in Bangladesh. Scand J Gastroenterol 1983; 18:19-24.
7. Ma P, Kaufman DL, Helmiek CG, et al. Cryptosporidosis intourists returning from the Caribbean. Lancet 1985; i: 647-8.
8. Blaser MJ. Environmental interventions for the preventionof travelers‘ diarrhea. Rev Infect Dis 1986; 8: 142-50.
9. Ericsson CD, Pickering LK, Sullivan P, et al. The role offood consumption in the prevention of travelers‘ diarrhea in Mexico.Gastroenterology 1980; 79: 812-6.
10. Centers for Disease Control. Health information forinternational travel 1984. HHS publication no (CDC) 84-8280. Atlanta: CDC,1984: 110-4.
11. Steffen R, Heuser R, DuPont HL. Prevention oftravelers‘ diarrhea by nonantibiotic drugs. Rev Infect Dis 1986; 8:151-9.
12. Sack RB. Antimicrobial prophylaxis of travelers‘diarrhea: a selected summary. Rev Infect Dis 1986; 8: 160-6.
13. DuPont HL, Ericsson CD, Reves RR, et al. Antimicrobialtherapy for travelers‘ diarrhea. Rev Infect Dis 1986; 8:217-22.
14. Nalin DR. Oral replacement of water and electrolytelosses due to travellers‘ diarrhoea. Scand J Gastroenterol 1983; 18:95-8.
15. Johnson PC, Ericsson CD, DuPont HL, et al. Comparison ofloperamide to bismuth subsalicylate for the treatment of acutetravelers‘ diarrhea. Gastroenterology 1984; 86: 1126.
16. Speelman P, Bennish M, Loon FP van, Butler T. A doubleblind trial of loperamide for the treatment of watery diarrhea in expatriatesin Bangladesh. Abstract in Program and abstracts of the 25th InterscienceConference on Antimicrobial Agents and Chemotherapy, Minneapolis, USA,1985.
Reizigersdiarree: oorzaken, profylaxe en behandeling
P. Speelman
We spreken van reizigersdiarree wanneer mensen diarree krijgen tijdens een reis buitenslands. Diarree kan worden gedefinieerd als drie of meer lozingen van ongevormde of waterige faeces per dag. De incidentie van reizigersdiarree is afhankelijk van de periode waarover deze berekend wordt; doorgaans houdt men een periode van twee weken aan. Van de 300 miljoen internationale reizigers gaan jaarlijks minstens 16 miljoen van een geïndustrialiseerd land naar een ontwikkelingsland, meestal als vakantieganger; 20-50 hunner krijgt diarree.12 De kans op deze zogenaamde reizigersdiarree is minder groot bij reizen naar Zuid-Europa en gering bij reizen naar Noord-Amerika of Australië.2 Reizigersdiarree komt iets vaker voor bij jonge volwassenen dan bij ouderen. Een gebrek aan verworven immuniteit, een meer avontuurlijke stijl van reizen en andere eetgewoonten spelen hierbij mogelijk een rol.2 De diarree begint doorgaans tijdens de eerste week van het verblijf in het buitenland en is meestal niet ernstig (frequentie 4-5 maal daags).2 Buikkrampen komen veelvuldig voor, misselijkheid en braken minder vaak. Bij 5-10 van de mensen met diarree ontwikkelt zich koorts en is er bloed bij de ontlasting. Typische reizigersdiarree kan 3-5 dagen duren. Bij 10 houdt de diarree langer dan een week aan, bij 2 langer dan een maand.1 De diarree dwingt 20 van de reizigers tot bedrust en 40 om de plannen te veranderen.
OORZAKEN
Reizigersdiarree wordt doorgaans veroorzaakt door een bacterie, soms door een virus of een parasiet. Het feit dat pathogene darmbacteriën geïsoleerd kunnen worden uit de faeces van reizigers met diarree en dat antibiotica zeer effectief zijn bij de preventie van reizigersdiarree bevestigt deze opvatting. Van niet-infectieuze factoren, zoals tijdsverschil, dieetverandering, koude dranken, stress, hoogteverschil of vermoeidheid is nooit aangetoond dat ze kunnen leiden tot reizigersdiarree.
Kort na aankomst in een ontwikkelingsland ontstaat al een belangrijke verandering in de samenstelling van de darmflora. Wanneer een inoculum van bepaalde, virulente micro-organismen groot genoeg is om het afweersysteem van de reiziger te overwinnen, ontstaat diarree. Reizigers bij wie deze afweermechanismen niet of minder goed functioneren (na gastrectomie, bij gebruik van H2-receptorantagonisten, antacida of immunosuppressiva, of in geval van immunodeficiëntie) hebben derhalve meer kans op diarree, vaak met een ernstiger beloop.2
– Enterotoxigene Escherichia coli (ETEC) is de meest voorkomende verwekker.34 ETEC vermenigvuldigt zich in de dunne darm en produceert een enterotoxine dat vloeistofsecretie veroorzaakt en daardoor diarree. Gecompliceerd laboratoriumonderzoek is noodzakelijk om ETEC van andere E. coli-stammen te onderscheiden.5 Dit onderzoek wordt niet verricht door de routinelaboratoria.
– Infecties met Shigella sp. en Campylobacter jejuni zijn ook belangrijke verwekkers van reizigersdiarree en kunnen ook dysenterie, i.e. diarree met bloed en slijm, veroorzaken.6
– Salmonella, de belangrijkste veroorzaker van diarree t.g.v. gecontamineerd voedsel in westerse landen, neemt als verwekker van reizigersdiarree een bescheidener plaats in. Er zijn nog veel andere potentieel pathogene darmbacteriën; nader onderzoek naar het belang van deze bacteriën als oorzaak van reizigersdiarree is noodzakelijk.6
– Rotavirus en ‘Norwalk agent’ kunnen vaak geïsoleerd worden uit de faeces van reizigers met diarree, maar ook bij veel reizigers zonder diarree.1 Bij de helft van de reizigers met ‘rotavirus-diarree’ kan ook een niet-virale verwekker worden geïsoleerd.
– Van de parasitaire infecties is G. lamblia waarschijnlijk de belangrijkste.6 Sporadisch is ook Entamoeba histolytica en Cryptosporidium als oorzaak van reizigersdiarree gediagnostiseerd.7
PREVENTIE
Reizigersdiarree is een gevolg van het nuttigen van met faeces besmet voedsel of het drinken van besmet water. Voor de preventie verdienen vier zaken de aandacht: voedingsadviezen, vaccinaties, het profylactisch gebruik van niet-antimicrobiële middelen en het profylactische gebruik van antimicrobiële middelen.
– Grote zorgvuldigheid bij de keuze van hetgeen men eet of drinkt kan het risico van diarree verminderen maar niet elimineren.1 Het nuttigen van rauwe groente, rauw vlees en vis, rauwe schaaldieren, koude salades, ongeschild fruit, ijs en ongepasteuriseerde zuivelprodukten is vaak niet zonder risico.8 Koolzuurhoudende dranken, wijn, bier, koffie, thee, brood en crackers kunnen daarentegen doorgaans zonder risico gebruikt worden. Warme maaltijden dienen heet geserveerd te worden. Ook de plaats waar men eet is niet onbelangrijk. Een maaltijd op straat (straatstalletjes enz:) levert meer risico op dan een maaltijd in een restaurant; de restaurantmaaltijd houdt meer risico in dan een maaltijd bij mensen thuis.9
Deze voorzorgsmaatregelen zijn echter bepaald niet waterdicht. Besmetting van voedsel kan plaatsvinden na langdurig koken maar voor dat het voedsel geserveerd wordt. Hete thee kan geserveerd worden in een vuile kop enz. De haalbaarheid van deze voorzorgen blijkt in de praktijk vaak gering. Bovendien zullen deze restricties voor menigeen het vakantieplezier vergallen. In veel ontwikkelingslanden is het niet verstandig kraanwater te drinken. Een verband tussen het drinken van besmet kraanwater en diarree is aangetoond. Het is raadzaam uitsluitend gekookt of gezuiverd water te drinken, of gebruik te maken van koolzuurhoudend water in flessen, mede om het risico op virushepatitis te verkleinen.10 Het lijkt redelijk kraanwater te gebruiken voor het tandenpoetsen.
– Aan vaccins tegen reizigersdiarree, i.c. tegen ETEC, wordt hard gewerkt; het ziet er echter niet naar uit dat een dergelijk vaccin in de komende jaren beschikbaar komt.
– Het profylactische gebruik van niet-antimicrobiële middelen zoals adsorberende kool, tannalbumine of loperamide is. zinloos en dient te worden ontraden.111
– Bepaalde antibiotica en antimicrobiële middelen daarentegen zijn wel effectief en reduceren het vóórkomen van reizigersdiarree met 50-80.12 Doxycycline, trimethoprim-sulfamethoxazol en trimethoprim alleen hebben hun effectiviteit bewezen. Desalniettemin dient het profylactische gebruik van antibiotica te worden ontraden, gezien het risico van allergische reacties, velerlei bijwerkingen, superinfecties en het gevaar van resistentievorming tegen verscheidene antibiotica. Vooralsnog is niet aangetoond dat er ziekten zijn die dusdanig verergeren door een episode van reizigersdiarree dat ze de nadelen van het profylactische gebruik van antibiotica rechtvaardigen.1 Bovendien is een vroegtijdige effectieve behandeling van reizigersdiarree altijd mogelijk.13
BEHANDELING
Preventie of correctie van uitdroging is het belangrijkste aspect van de therapie van reizigersdiarree.14 Bij reizigersdiarree ontstaat meestal niet meer dan een milde mate van vochtverlies, minder dan 5 van het lichaams gewicht. Slechts bij een enkeling ontwikkelt zich matige tot ernstige dehydratie (5-8, resp. > 8 van het lichaamsgewicht). Doorgaans is het mogelijk de vochtbalans te corrigeren en te handhaven door het drinken van vruchtesappen, coffeïnevrije dranken, heldere soep, water en het eten van zoute crackers.
Natuurlijk kan men ook gebruik maken van ‘oral rehydration solution’ (ORS). Deze oplossing, samengesteld volgens de formule van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), bevat per liter: natrium 90 mmoll, kalium 20 mmoll, chloride 80 mmoll, bicarbonaat 30 mmoll en glucose 110 mmoll. Voor reizigers die matig tot ernstig zijn gedehydreerd, is rehydratie met ORS geïndiceerd. Kinderen in de leeftijdsgroep van 0-2 jaar kunnen ook ORS volgens de WHO-formule nemen mits tevens water wordt gegeven: één fles water na twee flessen ORS.14 De ORS-oplossing dient niet verdund te worden. De hoeveelheid toe te dienen vloeistof is afhankelijk van de ernst van de dehydratie: 10 mlkguur kan worden gegeven tot rehydratie is bereikt. Hierna kan de vochtbalans in evenwicht worden gehouden met vruchtesap, water of ORS en kan de voeding worden hervat.
Vasten heeft geen zin! Zodra de reiziger met diarree weer trek krijgt, kan hijzij gaan eten. Frequente, kleine maaltijden verdienen de voorkeur. Coffeïne en lactose bevattend eten of drinken kan aanvankelijk beter worden vermeden.14
Medicamenteuze behandeling van diarree. Hiervoor worden drie groepen medicamenten gebruikt: (1) de niet-specifieke antidiarreemiddelen, (2) medicamenten met een voornamelijk antiperistaltisch effect en (3) antibiotica.
– Van de in Nederland verkrijgbare niet-specifieke antidiarreemiddelen zoals tannalbumine, adsorberende kool en yoghurt is de werkzaamheid bij de behandeling van reizigersdiarree nooit aangetoond.
– Van de medicamenten met een voornamelijk antiperistaltisch effect werd aanvankelijk vooral gebruik gemaakt van de natuurlijke opiaten zoals aromatische opiumtinctuur (Laudanum) en codeïne; tegenwoordig zijn synthetische opiaat-achtige stoffen zoals loperamide (ImodiumDiacure) beschikbaar. Bij verschillende studies is gebleken dat loperamide – mits juist gedoseerd – een veilig en effectief medicament is voor de behandeling van patiënten met reizigersdiarree die geen hoge koorts en (of) bloed in de faeces hebben.1516 Loperamide is gecontraïndiceerd bij kinderen jonger dan twee jaar en ook bij kinderen in de leeftijdsgroep van 2-8 jaar is terughoudendheid bij het voorschrijven van dit medicament aan te raden.
De begindosis van loperamide voor volwassenen bedraagt 4 mg; bij het aanhouden van diarree 2 mg (na iedere ongevormde ontlasting). Tussen twee toedieningen dient een minimale tijdsduur van 2 uur in acht genomen te worden. De maximumdagdosis voor volwassenen bedraagt 16 mg, maar zal slechts zelden worden bereikt. De begindosis voor kinderen boven 8 jaar bedraagt 2 mg en de dosis bij aanhoudende diarree opnieuw 2 mg met een maximum van 8-12 mg per dag. Het heeft doorgaans geen zin de behandeling van acute reizigersdiarree met loperamide langer dan 48 uur te continueren.16 Wanneer reizigersdiarree gepaard gaat met een zeer hoge defecatiefrequentie (> 3 maal per 8 uur), misselijkheid, braken en hevige buikkrampen, koorts, of bloed in de ontlasting, dient antibiotische therapie te worden overwogen.13 Een te verwachten ziekteduur van 3-5 dagen kan hierdoor verkort worden tot 1-1½ dag. Trimethoprim-sulfamethoxazol (160 mg TMP en 800 mg SMZ), trimethoprim alleen (200 mg) en doxycycline (100 mg) zijn effectief. De aangegeven doseringen dienen 2 maal daags gegeven te worden gedurende 3 dagen.
CONCLUSIE
Diarree is het belangrijkste gezondheidsprobleem dat zich voordoet bij reizigers naar ontwikkelingslanden: bij ongeveer één op de drie reizigers ontstaat diarree. Zorgvuldige voedselkeuze kan de kans op diarree verkleinen maar niet elimineren. In de praktijk is het vaak ondoenlijk voedingsvoorschriften in acht te nemen.
Reizigersdiarree verloopt doorgaans mild en is meestal – ook zonder behandeling – na 3 tot 5 dagen over. Het voorkómen of corrigeren van uitdroging is essentieel. Veel reizigers met diarree wensen behandeling om hun reis of vakantie zo snel mogelijk zonder problemen te kunnen continueren. Voor reizigers met milde diarree, d.w.z. zij die geen bloed in de faeces en geen koorts hebben, is loperamide een veilige en effectieve symptomatische behandeling, mits dit middel juist gedoseerd wordt.
Reizigers met ernstige diarree, d.w.z. zij die koorts (> 38°C), bloed in de faeces, hevige buikkrampen, of een hoge defecatiefrequentie (> 3 maal per 8 uur) hebben, kunnen baat hebben bij een antibiotische behandeling. Trimethoprim-sulfamethoxazol, trimethoprim alleen of doxycycline kunnen hiervoor worden gebruikt.
Het verdient overweging reizigers naar ontwikkelingslanden behoudens goede voorlichting ook ORS, loperamide en antibiotica mee te geven. Hierbij dienen duidelijke adviezen t.a.v. indicatie, werking en bijwerkingen te worden gegeven. Op deze manier kan worden voorkomen dat reizigers met ernstige diarree in een ver land medicamenten of injecties krijgen die mogelijk schadelijk, gevaarlijk of onwerkzaam zijn (enterovioform, chlooramfenicol, injecties met niet-steriele naalden).
Aanvaard op 02 March 1987
Academisch Medisch Centrum, afd. Infectieziekten en Tropische Geneeskunde, Meibergdreef 9, 1105 AZ Amsterdam. Dr.P.Speelman, internist.
Literatuur
1. Consensus Development Conference Statement. Rev Infect Dis1986; 8: 227-33.
2. Steffen R. Epidemiologic studies of traveler'sdiarrhea, severe gastrointestinal infections and cholera. Rev Infect Dis1986; 8: 122-30.
3. Taylor DN, Echeverria P, Blaser MJ, et al. Polymicrobialaetiology of travellers‘ diarrhoea. Lancet 1985; i: 381-3.
4. Gorbach SI, Kean BM, Evans DG, et al. Travelers‘diarrhea and toxigenic Escherichia coli. N Engl JMed 1975; 292: 933-6.
5. Morris GK, Merson MH, Sack DA et al. Laboratoryinvestigation of diarrhea in travelers to Mexico: Evaluation of methods fordetecting enterotoxigenic Escherichia coli. J ClinMicrobiol 1976; 3: 486-95.
6. Speelman P, Struelens MJ, Sanyal SC, et al. Detection ofCampylobacter jejuni and other potential pathogensin travellers‘ diarrhoea in Bangladesh. Scand J Gastroenterol 1983; 18:19-24.
7. Ma P, Kaufman DL, Helmiek CG, et al. Cryptosporidosis intourists returning from the Caribbean. Lancet 1985; i: 647-8.
8. Blaser MJ. Environmental interventions for the preventionof travelers‘ diarrhea. Rev Infect Dis 1986; 8: 142-50.
9. Ericsson CD, Pickering LK, Sullivan P, et al. The role offood consumption in the prevention of travelers‘ diarrhea in Mexico.Gastroenterology 1980; 79: 812-6.
10. Centers for Disease Control. Health information forinternational travel 1984. HHS publication no (CDC) 84-8280. Atlanta: CDC,1984: 110-4.
11. Steffen R, Heuser R, DuPont HL. Prevention oftravelers‘ diarrhea by nonantibiotic drugs. Rev Infect Dis 1986; 8:151-9.
12. Sack RB. Antimicrobial prophylaxis of travelers‘diarrhea: a selected summary. Rev Infect Dis 1986; 8: 160-6.
13. DuPont HL, Ericsson CD, Reves RR, et al. Antimicrobialtherapy for travelers‘ diarrhea. Rev Infect Dis 1986; 8:217-22.
14. Nalin DR. Oral replacement of water and electrolytelosses due to travellers‘ diarrhoea. Scand J Gastroenterol 1983; 18:95-8.
15. Johnson PC, Ericsson CD, DuPont HL, et al. Comparison ofloperamide to bismuth subsalicylate for the treatment of acutetravelers‘ diarrhea. Gastroenterology 1984; 86: 1126.
16. Speelman P, Bennish M, Loon FP van, Butler T. A doubleblind trial of loperamide for the treatment of watery diarrhea in expatriatesin Bangladesh. Abstract in Program and abstracts of the 25th InterscienceConference on Antimicrobial Agents and Chemotherapy, Minneapolis, USA,1985.
woensdag 1 september 2010 om 12:54
Nou Meds, je bent druk geweest met plakken!
Dit heb je van internet, neem ik aan? Voor zover ik kan zien, is P. Speelman geen tropenarts, overigens.
Een vriend van ons heeft in Egypte zeer ernstige diarree gehad, zo zwaar dat hij ondanks behandeling uitdroogde en naar Nederland is gevlogen. Hij heeft meer dan een week geïsoleerd gelegen, en zijn ontlasting is diverse malen onderzocht. Daarin werd geen enkele ziekteverwekkende bacterie en ook geen enkel virus gevonden. Conclusie: veroorzaakt door lichte zonnesteek. Diagnose door tropenarts, zeg ik maar even bij.
Op vrijwel alle sites die ik heb geraadpleegd, staat overigens wel degelijk dat (reizigers)diarree ook door een ander klimaat of ander eten kan worden veroorzaakt.
Verder heb ik niet zo'n zin in de strijd om het 'grote gelijk'. Ik heb over dit onderwerp persoonlijk drie ervaren tropenartsen gesproken, en dat vind ik wel voldoende. Ik heb je plakwerk natuurlijk met interesse gelezen, maar daar blijft het bij.
Zo, nu weer aan het werk.
Dit heb je van internet, neem ik aan? Voor zover ik kan zien, is P. Speelman geen tropenarts, overigens.
Een vriend van ons heeft in Egypte zeer ernstige diarree gehad, zo zwaar dat hij ondanks behandeling uitdroogde en naar Nederland is gevlogen. Hij heeft meer dan een week geïsoleerd gelegen, en zijn ontlasting is diverse malen onderzocht. Daarin werd geen enkele ziekteverwekkende bacterie en ook geen enkel virus gevonden. Conclusie: veroorzaakt door lichte zonnesteek. Diagnose door tropenarts, zeg ik maar even bij.
Op vrijwel alle sites die ik heb geraadpleegd, staat overigens wel degelijk dat (reizigers)diarree ook door een ander klimaat of ander eten kan worden veroorzaakt.
Verder heb ik niet zo'n zin in de strijd om het 'grote gelijk'. Ik heb over dit onderwerp persoonlijk drie ervaren tropenartsen gesproken, en dat vind ik wel voldoende. Ik heb je plakwerk natuurlijk met interesse gelezen, maar daar blijft het bij.
Zo, nu weer aan het werk.
woensdag 1 september 2010 om 15:43
quote:Melpomene schreef op 01 september 2010 @ 12:54:
Nou Meds, je bent druk geweest met plakken!
Dit heb je van internet, neem ik aan? Nee hoor dat tiep ik over uit mijn proefschrift (??) Voor zover ik kan zien, is P. Speelman geen tropenarts, overigens.
Speciaal voor jou de noten bijgevoegd, daar vind je je onderbouwing en de door jou gewenste artsen
Een vriend van ons heeft in Egypte zeer ernstige diarree gehad, zo zwaar dat hij ondanks behandeling uitdroogde en naar Nederland is gevlogen. Hij heeft meer dan een week geïsoleerd gelegen, en zijn ontlasting is diverse malen onderzocht. Daarin werd geen enkele ziekteverwekkende bacterie en ook geen enkel virus gevonden. Conclusie: veroorzaakt door lichte zonnesteek. Diagnose door tropenarts, zeg ik maar even bij.
ja en? wat is de impact hiervan op de wetenschappelijke conclusies? 1 geval, "toevallig" in jouw kenniskring, die pas na terugkeer in Nl onderzocht werd? Zegt toch helemaal niks
Op vrijwel alle sites die ik heb geraadpleegd, staat overigens wel degelijk dat (reizigers)diarree ook door een ander klimaat of ander eten kan worden veroorzaakt.
Jammer dat jij niet met onderbouwing of bronnen aankomt. Zo blijft het een beetje Libelle
Verder heb ik niet zo'n zin in de strijd om het 'grote gelijk'. Ik heb over dit onderwerp persoonlijk drie ervaren tropenartsen gesproken, en dat vind ik wel voldoende. Ik heb je plakwerk natuurlijk met interesse gelezen, maar daar blijft het bij.
Zo, nu weer aan het werk.
Nou Meds, je bent druk geweest met plakken!
Dit heb je van internet, neem ik aan? Nee hoor dat tiep ik over uit mijn proefschrift (??) Voor zover ik kan zien, is P. Speelman geen tropenarts, overigens.
Speciaal voor jou de noten bijgevoegd, daar vind je je onderbouwing en de door jou gewenste artsen
Een vriend van ons heeft in Egypte zeer ernstige diarree gehad, zo zwaar dat hij ondanks behandeling uitdroogde en naar Nederland is gevlogen. Hij heeft meer dan een week geïsoleerd gelegen, en zijn ontlasting is diverse malen onderzocht. Daarin werd geen enkele ziekteverwekkende bacterie en ook geen enkel virus gevonden. Conclusie: veroorzaakt door lichte zonnesteek. Diagnose door tropenarts, zeg ik maar even bij.
ja en? wat is de impact hiervan op de wetenschappelijke conclusies? 1 geval, "toevallig" in jouw kenniskring, die pas na terugkeer in Nl onderzocht werd? Zegt toch helemaal niks
Op vrijwel alle sites die ik heb geraadpleegd, staat overigens wel degelijk dat (reizigers)diarree ook door een ander klimaat of ander eten kan worden veroorzaakt.
Jammer dat jij niet met onderbouwing of bronnen aankomt. Zo blijft het een beetje Libelle
Verder heb ik niet zo'n zin in de strijd om het 'grote gelijk'. Ik heb over dit onderwerp persoonlijk drie ervaren tropenartsen gesproken, en dat vind ik wel voldoende. Ik heb je plakwerk natuurlijk met interesse gelezen, maar daar blijft het bij.
Zo, nu weer aan het werk.
woensdag 1 september 2010 om 22:53
Durf het bijna niet meer te vertellen hier , maar ik ben wel zwanger naar Egypte geweest. Ik heb nergens last van gehad en heb een supervakantie gehad.
Persoonlijk (ik heb er geen statistieken van) ken ik meer mensen, die daar niet verschrikkelijk ziek zijn geworden, dan mensen die dan wel zijn geweest.
Persoonlijk (ik heb er geen statistieken van) ken ik meer mensen, die daar niet verschrikkelijk ziek zijn geworden, dan mensen die dan wel zijn geweest.
maandag 6 september 2010 om 12:52
quote:Tiza schreef op 31 augustus 2010 @ 18:14:
Ja iom GGD toch maar vaccinaties halen denk ik.. de reis is met fam gepland ivm zoveel jaar getrouwd. Dus ja ik kan het niet naar een andere data schuiven. Ik moet wel eerst nog naar de bedrijfsarts om te vragen of ik wel mag... maar dat terzijde.
Ik zou wel gaan, maar wel gevaccineerd.
Maar wat ik me wel afvraag: waarom moet je de bedrijfsarts vragen? Zit je momenteel ziek thuis? Dat zou ik eerder een reden vinden om niet te gaan (combi van ziek thuis én zwanger).
Ja iom GGD toch maar vaccinaties halen denk ik.. de reis is met fam gepland ivm zoveel jaar getrouwd. Dus ja ik kan het niet naar een andere data schuiven. Ik moet wel eerst nog naar de bedrijfsarts om te vragen of ik wel mag... maar dat terzijde.
Ik zou wel gaan, maar wel gevaccineerd.
Maar wat ik me wel afvraag: waarom moet je de bedrijfsarts vragen? Zit je momenteel ziek thuis? Dat zou ik eerder een reden vinden om niet te gaan (combi van ziek thuis én zwanger).
