Kinderen
alle pijlers
Stoppen met borstvoeding, hoe?
maandag 13 september 2010 om 14:24
Als ik wil stoppen met het geven van borstvoeding, hoe pak ik dat dan aan? Ik heb zelf medicatie nodig die niet samengaat met borstvoeding en ook mijn dochter heeft medicijnen. Vanmorgen heb ik het cb gebeld en die had het over een termijn van 5 a 7 weken om het af te bouwen (mijn meisje is nu 7 weken). Ik dacht dat dit wel sneller kon eigenlijk, maar heb er geen ervaring mee. Iemand tips of ideeen hoe je dit aanpakt?
maandag 13 september 2010 om 15:08
quote:cha schreef op 13 september 2010 @ 15:02:
Ok, goed om te lezen! Het gaat bij mij overigens niet om psychofarmaceutica maar dat doet er verder niet toe. Ik vind het erg naar om te moeten stoppen trouwens, maar op een fles worden ze ook groot, toch?Naturlijk wordt je kind groot met flesvoeding. Maar als je het heel naar vind om te moeten stoppen, zou ik mijn licht nog eens op wat andere plekken opsteken, dan de jouw medicijnen voorschrijvende arts.
Ok, goed om te lezen! Het gaat bij mij overigens niet om psychofarmaceutica maar dat doet er verder niet toe. Ik vind het erg naar om te moeten stoppen trouwens, maar op een fles worden ze ook groot, toch?Naturlijk wordt je kind groot met flesvoeding. Maar als je het heel naar vind om te moeten stoppen, zou ik mijn licht nog eens op wat andere plekken opsteken, dan de jouw medicijnen voorschrijvende arts.
maandag 13 september 2010 om 15:10
quote:fleurtje schreef op 13 september 2010 @ 15:07:
Ik weet niet hoor, maar vragen over medicatie icm borstvoeding leg je toch niet bij een lactatiekundige?! Ja, tenzij ze toevallig ook arts is.
G van V heeft (volgens mijn gegevens) erg veel onderzoek gedaan naar medicatie en borstvoeding. Dus in tegenstelling tot de meeste lk's, weet zij er veel vanaf.
Ik zou niet zomaar op een arts vertrouwen die zegt dat ik voor bepaalde medicijnen niet meer de borst mag geven. Wat contra-expertise kan nooit kwaad.
Ik weet niet hoor, maar vragen over medicatie icm borstvoeding leg je toch niet bij een lactatiekundige?! Ja, tenzij ze toevallig ook arts is.
G van V heeft (volgens mijn gegevens) erg veel onderzoek gedaan naar medicatie en borstvoeding. Dus in tegenstelling tot de meeste lk's, weet zij er veel vanaf.
Ik zou niet zomaar op een arts vertrouwen die zegt dat ik voor bepaalde medicijnen niet meer de borst mag geven. Wat contra-expertise kan nooit kwaad.
maandag 13 september 2010 om 15:19
Ik had trouwens in het ziekenhuis al medicijnen gekregen en toen ik naar huis ging en de medicijnen ophaalde las ik pas in de bijsluiter dat je geen borstvoeding mocht geven.
Ik had dus in het ziekenhuis nog met veel moeite gekolfd ( "een kolf mevrouw? Dat moet u zelf maar regelen......")
Dat heb ik dus alsnog maar weggegooid.
En toen ik informeerde in het ziekenhuis of er nog medicijnen waren als alternatief konden ze me ook niet verder helpen. En zeiden ze weer andere dingen dan in de bijsluiter stond.
Ik had dus in het ziekenhuis nog met veel moeite gekolfd ( "een kolf mevrouw? Dat moet u zelf maar regelen......")
Dat heb ik dus alsnog maar weggegooid.
En toen ik informeerde in het ziekenhuis of er nog medicijnen waren als alternatief konden ze me ook niet verder helpen. En zeiden ze weer andere dingen dan in de bijsluiter stond.
maandag 13 september 2010 om 15:21
Liever dat ze zeggen dat ze je niet verder kunnen helpen (en dat ze het dus niet weten en dat ook gewoon zeggen), dan dat ze direct zeggen dat iets níet kan, terwijl ze dat eigenlijk helemaal niet weten. Of andersom, dat het wel kan.
Als ze toegeven dat ze het niet weten (wat ik overigens vrij suf vind, dat niet weten), kun je in ieder geval op zoek naar een instantie die dat wél weet....
Als ze toegeven dat ze het niet weten (wat ik overigens vrij suf vind, dat niet weten), kun je in ieder geval op zoek naar een instantie die dat wél weet....
maandag 13 september 2010 om 16:40
quote:cha schreef op 13 september 2010 @ 15:02:
Ok, goed om te lezen! Het gaat bij mij overigens niet om psychofarmaceutica maar dat doet er verder niet toe. Ik vind het erg naar om te moeten stoppen trouwens, maar op een fles worden ze ook groot, toch?
Hartstikke!
Ik heb mijn tweeling 3 maanden zelf gevoed (icm flesvoeding), toen gingen ze borstweigeren.
Hoe jammer dat ik dat ergens ook vond, ze hebben het toch mooi gehad!
Ook niet schuldig gevoeld omdat ik mijn oudste wel ruim een half jaar bv heb gegeven.
Wat niet is, dat is niet.
Geweldig dat je je kindje sowieso al bv hebt gegeven, krijgen lang niet alle kinderen!
Ok, goed om te lezen! Het gaat bij mij overigens niet om psychofarmaceutica maar dat doet er verder niet toe. Ik vind het erg naar om te moeten stoppen trouwens, maar op een fles worden ze ook groot, toch?
Hartstikke!
Ik heb mijn tweeling 3 maanden zelf gevoed (icm flesvoeding), toen gingen ze borstweigeren.
Hoe jammer dat ik dat ergens ook vond, ze hebben het toch mooi gehad!
Ook niet schuldig gevoeld omdat ik mijn oudste wel ruim een half jaar bv heb gegeven.
Wat niet is, dat is niet.
Geweldig dat je je kindje sowieso al bv hebt gegeven, krijgen lang niet alle kinderen!
Ja, dat vind ik echt.
maandag 13 september 2010 om 16:53
De bijsluiter is niet leidend in dit soort afwegingen. De bijsluiter geeft, even grof en ongenuanceerd gesteld, enkel informatie over of er vanuit de fabrikant grootschalige tests zijn geweest op lacterende vrouwen en zo ja of het middel dan werkelijk bewezen 100% safe is. Als de fabrikant dat niet kan garanderen (en een beetje fabrikant zal héééél erg aan de veilige kant gaan zitten vanwege de kans op claims... en ook niet zomaar testen op lacterende vrouwen trouwens) dan staat er al dat je het middel niet mag gebruiken.
In het farmacotherapeutisch kompas staat iets vergelijkbaars, al staat het daar al wat genuanceerder. Maar ook daar staat bij de meeste middelen dat je ze niet mag gebruiken, ook als uit klinisch gebruik al blijkt dat het voordeel van de borstvoeding niet opweegt tegen de eventuele kans op nadelen van de medicatie.
Die laatste informatie, die wordt verzameld bij het TIS. Daar wordt aan de hand van die praktijk in combinatie met wat er wél bekend is over het middel (gaat het over in de moedermelk, heeft het in kleine hoeveelheden effect op het kind, zo ja, is het middel voor het kind veilig te gebruiken of niet) bepaald of een middel "gewoon" voorgeschreven mag worden, of het niet eerste keuze is, maar er ook geen zwaarwegende bezwaren zijn, of er een zorgvuldige afweging tussen het belang van moeder en kind gemaakt moet worden (dat soort middelen heb ik gebruikt) of dat het middel gewoon niet veilig genoeg wordt geacht of zelfs schadelijk is (mijn normale medicatie).
Er zijn maar heel weinig middelen die in de laatste categorie vallen en waar geen alternatief voor is. Maar goed, het kan zomaar zijn dat jouw medicatie net in een groep valt waarbij er géén alternatieven mogelijk zijn en dan is dit allemaal niet relevant natuurlijk...
In het farmacotherapeutisch kompas staat iets vergelijkbaars, al staat het daar al wat genuanceerder. Maar ook daar staat bij de meeste middelen dat je ze niet mag gebruiken, ook als uit klinisch gebruik al blijkt dat het voordeel van de borstvoeding niet opweegt tegen de eventuele kans op nadelen van de medicatie.
Die laatste informatie, die wordt verzameld bij het TIS. Daar wordt aan de hand van die praktijk in combinatie met wat er wél bekend is over het middel (gaat het over in de moedermelk, heeft het in kleine hoeveelheden effect op het kind, zo ja, is het middel voor het kind veilig te gebruiken of niet) bepaald of een middel "gewoon" voorgeschreven mag worden, of het niet eerste keuze is, maar er ook geen zwaarwegende bezwaren zijn, of er een zorgvuldige afweging tussen het belang van moeder en kind gemaakt moet worden (dat soort middelen heb ik gebruikt) of dat het middel gewoon niet veilig genoeg wordt geacht of zelfs schadelijk is (mijn normale medicatie).
Er zijn maar heel weinig middelen die in de laatste categorie vallen en waar geen alternatief voor is. Maar goed, het kan zomaar zijn dat jouw medicatie net in een groep valt waarbij er géén alternatieven mogelijk zijn en dan is dit allemaal niet relevant natuurlijk...
maandag 13 september 2010 om 17:00
quote:Saaar schreef op 13 september 2010 @ 16:40:
Ook niet schuldig gevoeld
En gelijk heb je!
Schuldgevoel is nergens voor nodig. En daar hoeft niets vóór of achter te staan wat mij betreft.
Cha, begrijp me ook niet verkeerd op dat vlak: als jij liever afgaat op de informatie die je nu hebt: óók goed. Ik plaats mijn posts niet om je over te halen o.i.d., maar enkel omdat ik dit soort dingen van tevoren niet wist en in de loop van mijn "carrière" als medicijnslikkende zwangere/lacterende moeder dit soort dingen wel allemaal heb geleerd. Ook dat een eerste "nee" niet een definitief "nee" hoeft te betekenen dus. Maar dat is hoe ik daar in stond en hoe ik daarmee om ging. Als jij door een ander proces gaat, met andere afwegingen en met andere emoties, dan is dat natuurlijk ook gewoon helemaal prima.
Ook niet schuldig gevoeld
En gelijk heb je!
Schuldgevoel is nergens voor nodig. En daar hoeft niets vóór of achter te staan wat mij betreft.
Cha, begrijp me ook niet verkeerd op dat vlak: als jij liever afgaat op de informatie die je nu hebt: óók goed. Ik plaats mijn posts niet om je over te halen o.i.d., maar enkel omdat ik dit soort dingen van tevoren niet wist en in de loop van mijn "carrière" als medicijnslikkende zwangere/lacterende moeder dit soort dingen wel allemaal heb geleerd. Ook dat een eerste "nee" niet een definitief "nee" hoeft te betekenen dus. Maar dat is hoe ik daar in stond en hoe ik daarmee om ging. Als jij door een ander proces gaat, met andere afwegingen en met andere emoties, dan is dat natuurlijk ook gewoon helemaal prima.
maandag 13 september 2010 om 17:10
maandag 13 september 2010 om 17:12
quote:fleurtje schreef op 13 september 2010 @ 17:10:
Ik heb me wel behoorlijk schuldig gevoeld dat bij nr2 de bv niet goed ging en ik na vijf maanden definitief moest stoppen (terwijl nr1 het een maand of tien heeft gehad). Hoewel ik weet dat ik er van alles aan heb gedaan om wel voldoende melk te krijgen, voelde en voel ik me er schuldig over.
Ik heb me wel behoorlijk schuldig gevoeld dat bij nr2 de bv niet goed ging en ik na vijf maanden definitief moest stoppen (terwijl nr1 het een maand of tien heeft gehad). Hoewel ik weet dat ik er van alles aan heb gedaan om wel voldoende melk te krijgen, voelde en voel ik me er schuldig over.
maandag 13 september 2010 om 20:43
mocht je nog meer advies willen over afbouwen. Ik kolfte fulltime, en ben gewoon de tijd tussen de sessies gaan verlengen: dat kan makkelijker dan steeds een voeding overslaan en een tijd wennen. Ik zat van no time van ruim 6 keer kolven op 3x per dag. Eerst nog 'savonds laat om 11 uur voor het laatst, maar ik wilde juist stoppen voor mijn energie, dus vrij snel geprobeerd of ik ook de nacht kon doorkomen als ik om 10 uur (en nu om 9 uur) kolfde en dan lekker ging slapen. Mijn man geeft om 11 uur nog een nachtflesje met pap. Ben nu nog steeds op 3x, maar nu verschuift het kolfmoment overdag van (eerst) 15.00 uur naar (vandaag 17.30). Oftewel: vandaag was de eerste dag dat ik geen kolfspullen mee naar mijn werk heb genomen!!! Ik had ook een hele leuke jurk aan (want ik hoefde niet te kolven). Zo houd ik het zelf nog wel een tijdje vol, dus ik hoef niet heel snel van de BV af nu. Maar als je wel verder wilt afbouwen, kan je bijvoorbeeld naast dat je het aantal kolfmomenten vermindert, ook niet meer iedere keer helemaal leeg kolven. Dat zou de impuls moeten geven dat je borsten niet meer zoveel hoeven te maken. Zodra je echt harde plekken hebt, natuurlijk wel weer even goed kolven, maar niet meer iedere keer.
