Slaan
maandag 13 september 2010 om 12:16
maandag 13 september 2010 om 12:20
maandag 13 september 2010 om 15:04
quote:woezelenpip schreef op 13 september 2010 @ 12:24:
Zoals ik al aangaf, wij waren bij opa en oma. En opa vond dat hij al meer dan genoeg plakband had gehad. Nu ik jullie posts lees denk ik, ik had hem met die plakband kunnen laten spelen en opa een nieuwe geven. Maar op dat moment vond ik dat ik tegen zoon moest zeggen dat hij er mee moest stoppen.
Nee,.....je vond eerst dat hij er nog ééntje mocht.
Dat geeft al onduidelijkheid; je kind denkt ; " ik ga lekker eens kijken wie het wint; opa of mijn moeder " Uiteindelijk heeft iedereen verloren.....
Zoals ik al aangaf, wij waren bij opa en oma. En opa vond dat hij al meer dan genoeg plakband had gehad. Nu ik jullie posts lees denk ik, ik had hem met die plakband kunnen laten spelen en opa een nieuwe geven. Maar op dat moment vond ik dat ik tegen zoon moest zeggen dat hij er mee moest stoppen.
Nee,.....je vond eerst dat hij er nog ééntje mocht.
Dat geeft al onduidelijkheid; je kind denkt ; " ik ga lekker eens kijken wie het wint; opa of mijn moeder " Uiteindelijk heeft iedereen verloren.....
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
dinsdag 2 november 2010 om 14:21
Wat ik afgelopen weekend met mijn zoon heb meegemaakt………
We waren op de koffie bij opa en oma. Zoonlief was aan het spelen met papier, vliegtuigjes vouwen. Nu wilde hij wat plakband, prima. Maar hij bleef aan de gang met plakband pakken. Waarop opa al zei, nu is het genoeg. Nee, zoon bleef doorgaan. Hij mocht van mij nog 1 stukje plakband pakken en dan was het klaar. Opa zei dat het genoeg was, jij gaat daar tegenin Maar zoon bleef nog steeds doorgaan. Waarop ik de plakband wegzet en zei dat hij geen plakband meer mocht en dat we naar huis gingen. Zoon werd boos en begon te duwen en te slaan. Ik nog een keer gezegd, geen plakband meer, we gaan naar huis. Hij wilde zijn schoenen en zijn jas niet aan. Dus ik deze bij hem aangetrokken. Ondertussen bleef hij maar slaan.
Aan zijn arm mee naar huis gesleurd (wij wonen vlakbij, wij waren te voet). Thuis meteen naar zijn kamer gestuurd wegens slaan en een grote mond. Manlief en andere zoon waren nog naar de andere opa en oma gegaan. Zoon was dus ook nog eens boos dat hij niet mee mocht. Als zoon voor straf op zijn kamer zit, dan is het ook echt een straf voor hem. Dit vindt hij absoluut niet leuk en dan begint hij sorry te roepen en huilt dat hij naar beneden wil. Dus ik weet dat ik hem op deze manier echt kan straffen.
Ik had zoon 20 minuten op zijn kamer laten zitten. Hij was inmiddels afgekoeld en weer voor rede vatbaar. Wij hebben toen rustig zitten praten. Hij vertelde dat hij zo boos was en begon te slaan omdat hij geen plakband meer mocht. Waarop ik hem uitlegde dat hij boos mag zijn op mama, maar echt niet meer mag slaan. Hij zegt dat hij het niet meer doet en zegt sorry.
Maar waar het mij nu om gaat, hoe handelen jullie als je kind je ineens begint te slaan omdat hij zijn zin niet krijgt? Ik sla liever niet terug, omdat ik dan zelf het verkeerde voorbeeld geef. Onderweg was ik het zo zat (hij bleef aan het slaan), dat ik hem wel een tik tegen zijn billen heb gegeven. Maar dat doe ik dus liever niet.
consequent zijn, bij opa gelden de regels van opa, opa zegt dat het genoeg is, dan moet jij je daarbij neerleggen en niet zeggen dat hij nog 1 stukje mag
We waren op de koffie bij opa en oma. Zoonlief was aan het spelen met papier, vliegtuigjes vouwen. Nu wilde hij wat plakband, prima. Maar hij bleef aan de gang met plakband pakken. Waarop opa al zei, nu is het genoeg. Nee, zoon bleef doorgaan. Hij mocht van mij nog 1 stukje plakband pakken en dan was het klaar. Opa zei dat het genoeg was, jij gaat daar tegenin Maar zoon bleef nog steeds doorgaan. Waarop ik de plakband wegzet en zei dat hij geen plakband meer mocht en dat we naar huis gingen. Zoon werd boos en begon te duwen en te slaan. Ik nog een keer gezegd, geen plakband meer, we gaan naar huis. Hij wilde zijn schoenen en zijn jas niet aan. Dus ik deze bij hem aangetrokken. Ondertussen bleef hij maar slaan.
Aan zijn arm mee naar huis gesleurd (wij wonen vlakbij, wij waren te voet). Thuis meteen naar zijn kamer gestuurd wegens slaan en een grote mond. Manlief en andere zoon waren nog naar de andere opa en oma gegaan. Zoon was dus ook nog eens boos dat hij niet mee mocht. Als zoon voor straf op zijn kamer zit, dan is het ook echt een straf voor hem. Dit vindt hij absoluut niet leuk en dan begint hij sorry te roepen en huilt dat hij naar beneden wil. Dus ik weet dat ik hem op deze manier echt kan straffen.
Ik had zoon 20 minuten op zijn kamer laten zitten. Hij was inmiddels afgekoeld en weer voor rede vatbaar. Wij hebben toen rustig zitten praten. Hij vertelde dat hij zo boos was en begon te slaan omdat hij geen plakband meer mocht. Waarop ik hem uitlegde dat hij boos mag zijn op mama, maar echt niet meer mag slaan. Hij zegt dat hij het niet meer doet en zegt sorry.
Maar waar het mij nu om gaat, hoe handelen jullie als je kind je ineens begint te slaan omdat hij zijn zin niet krijgt? Ik sla liever niet terug, omdat ik dan zelf het verkeerde voorbeeld geef. Onderweg was ik het zo zat (hij bleef aan het slaan), dat ik hem wel een tik tegen zijn billen heb gegeven. Maar dat doe ik dus liever niet.
consequent zijn, bij opa gelden de regels van opa, opa zegt dat het genoeg is, dan moet jij je daarbij neerleggen en niet zeggen dat hij nog 1 stukje mag