slaap vraag
donderdag 16 september 2010 om 14:23
Man en ik zitten op het moment in een tweestrijd. We snappen elkaar prima we zijn het alleen niet met elkaar eens. Met jullie raad hoop ik hier uit te komen.
Wij hebben een zoon van 4 die nog nooit alleen geslapen heeft. Toen hij geboren werd heeft hij 9 maanden bij ons op de kamer geslapen, hij was zijn wieg toen wel ontgroeit en sliep erg luidruchtig. Hij is toen naar zijn eigen kamer gegaan wat totaal niet werkte 's nachts (overdag wel).
Ik heb hem toen bij zijn oudere zus op de kamer gezet en dat ging prima.
Onderhand begint dit alleen ook weer een probleem te worden. Zijn zus heeft minder slaap nodig en is veel wakker 's nachts. Als ze alleen is blijft ze gewoon lief liggen, maar als broer er bij is is samen wakker toch veel gezelliger. Zoon is daar door veel moe (en niet te genieten) en zeker nu hij naar school gaat breekt de nachtelijke feestjes hem aardig op.
Een eigen kamer dus zou je denken, maar daar komt dus ons dillema. Hij wil echt niet alleen slapen dikke (echte) tranen en een heel zielig ventje de dag er na. Op de vraag wat er dan is krijg ik te horen dat hij echt niet alleen wil slapen.
Nu wilde ik hem naar mijn slaapkamer halen (in een eigen bed) maar mijn man vind dat we die eigen slaap kamer moeten afdwingen.
Ik lees overal dat 'deskundige' vinden dat je er niet aan toe mag geven, maar waarom niet?
Ja je seksleven (welke...?) word nog minder maar verder zie ik er geen kwaad in. Ik denk dat hij zelf groeit naar de behoefte van een eigen kamer. Maar logisch wel van mijn man die ons toch al zeer spaarzame seksleven ziet verdwijnen en dus vind dat hij een eigen bed moet (dat is tenslotte wat je overal hoort en leest)
Doen wat we zelf denken dat goed is gaat niet omdat we het niet eens zijn; ik ben dus wel erg nieuwsgierig hoe andere dit zouden oplossen.
Wij hebben een zoon van 4 die nog nooit alleen geslapen heeft. Toen hij geboren werd heeft hij 9 maanden bij ons op de kamer geslapen, hij was zijn wieg toen wel ontgroeit en sliep erg luidruchtig. Hij is toen naar zijn eigen kamer gegaan wat totaal niet werkte 's nachts (overdag wel).
Ik heb hem toen bij zijn oudere zus op de kamer gezet en dat ging prima.
Onderhand begint dit alleen ook weer een probleem te worden. Zijn zus heeft minder slaap nodig en is veel wakker 's nachts. Als ze alleen is blijft ze gewoon lief liggen, maar als broer er bij is is samen wakker toch veel gezelliger. Zoon is daar door veel moe (en niet te genieten) en zeker nu hij naar school gaat breekt de nachtelijke feestjes hem aardig op.
Een eigen kamer dus zou je denken, maar daar komt dus ons dillema. Hij wil echt niet alleen slapen dikke (echte) tranen en een heel zielig ventje de dag er na. Op de vraag wat er dan is krijg ik te horen dat hij echt niet alleen wil slapen.
Nu wilde ik hem naar mijn slaapkamer halen (in een eigen bed) maar mijn man vind dat we die eigen slaap kamer moeten afdwingen.
Ik lees overal dat 'deskundige' vinden dat je er niet aan toe mag geven, maar waarom niet?
Ja je seksleven (welke...?) word nog minder maar verder zie ik er geen kwaad in. Ik denk dat hij zelf groeit naar de behoefte van een eigen kamer. Maar logisch wel van mijn man die ons toch al zeer spaarzame seksleven ziet verdwijnen en dus vind dat hij een eigen bed moet (dat is tenslotte wat je overal hoort en leest)
Doen wat we zelf denken dat goed is gaat niet omdat we het niet eens zijn; ik ben dus wel erg nieuwsgierig hoe andere dit zouden oplossen.
donderdag 16 september 2010 om 14:34
Ik ben bang dat je toen hij 9 maanden was had moeten doorzetten, het wordt nu alleen maar moeilijker.
Ben het overigens eens met je man dat je je eigen slaapkamer moet behouden. Mijn kinderen slapen soms bij ons in geval van nachtmerries, maar we waken ervoor dat dat een gewoonte wordt.
Ik zou met je vraag trouwens naar een opvoedsteunpunt stappen, die weten er vast meer van.
Ben het overigens eens met je man dat je je eigen slaapkamer moet behouden. Mijn kinderen slapen soms bij ons in geval van nachtmerries, maar we waken ervoor dat dat een gewoonte wordt.
Ik zou met je vraag trouwens naar een opvoedsteunpunt stappen, die weten er vast meer van.
donderdag 16 september 2010 om 14:35
Hij is 4, dus op een leeftijd dat hij al wat dingen snapt, lijkt mij. Kun je niet met hem samen een leuke kamer inrichten, dus hem meenemen naar de winkel en dingen laten uitzoeken voor zijn eigen kamer? Dan richt je samen met hem de kamer in. Grote kans dat hij het geweldig vindt om in een piraten/voetbal/etc. kamer te slapen. Zo maak je er geen probleem van, maar iets leuks.
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin
donderdag 16 september 2010 om 14:35
donderdag 16 september 2010 om 14:39
Tja dat had achteraf slimmer geweest ja, maar kind had melk allergie en heeft heel heel heel veel gehuild
Wij waren al blij dat we eindelijk wisten wat er was en het verholpen werd. Hij is heel knuffelig en aanhankelijk gebleven en misschien verpest ik hem daar ook wel in dat ik daar niet wat harder in ben maar hem afwijzen op die manier vind ik echt heel moeilijk (als of ik daarmee hem afwijs gevoelsmatig)
Ik ben heel erg voorstander van zelfstandige kinderen juist dus dit rijmt totaal niet met elkaar ook.
Opvoed ondersteuning denk ik aan het costinatiebureau en daar komen we niet.
Ik besteed er richting zoon geen aandacht verder aan nog, deze discusie loopt achter de schermen tussen man en mij.
Waarom is vooral mijn grote vraag. Waarom is je kind op je eigen kamer een probleem? Wat zit daar achter dat een kind op een eigen kamer moet?
Ik ben heel erg voorstander van zelfstandige kinderen juist dus dit rijmt totaal niet met elkaar ook.
Opvoed ondersteuning denk ik aan het costinatiebureau en daar komen we niet.
Ik besteed er richting zoon geen aandacht verder aan nog, deze discusie loopt achter de schermen tussen man en mij.
Waarom is vooral mijn grote vraag. Waarom is je kind op je eigen kamer een probleem? Wat zit daar achter dat een kind op een eigen kamer moet?
donderdag 16 september 2010 om 14:39
donderdag 16 september 2010 om 14:40
[quote]zakdoekjeopviva schreef op 16 september 2010 @ 14:39:
Tja dat had achteraf slimmer geweest ja, maar kind had melk allergie en heeft heel heel heel veel gehuild
Wij waren al blij dat we eindelijk wisten wat er was en het verholpen werd. Hij is heel knuffelig en aanhankelijk gebleven en misschien verpest ik hem daar ook wel in dat ik daar niet wat harder in ben maar hem afwijzen op die manier vind ik echt heel moeilijk (als of ik daarmee hem afwijs gevoelsmatig)
Ik ben heel erg voorstander van zelfstandige kinderen juist dus dit rijmt totaal niet met elkaar ook.
Opvoed ondersteuning denk ik aan het costinatiebureau en daar komen we niet.[/quote]
Misschien een reden om eens te gaan?
Tja dat had achteraf slimmer geweest ja, maar kind had melk allergie en heeft heel heel heel veel gehuild
Ik ben heel erg voorstander van zelfstandige kinderen juist dus dit rijmt totaal niet met elkaar ook.
Opvoed ondersteuning denk ik aan het costinatiebureau en daar komen we niet.[/quote]
Misschien een reden om eens te gaan?
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
donderdag 16 september 2010 om 14:41
Zorg voor een leuke kamer, met lievelingsknuffel er absoluut in, een draadloos nachtlampje (spoka van ikea kan in je bed, laadt overdag op) en een walkie talkie of babyfoon-met terugpraat-functie. Dat ie leert dat ie wel alleen in zijn kamer is, maar niet alleen in huis. Hij is viwer, dus je kunt hem echt wel uitleggen dat ie voor school fit moet zijn en dat het nachtelijk gefeest niet goed is voor hem. Hij kan niet bij jullie op de kamer, want jullie moeten ook fit zijn, dus moet ie op z'n eigen kamer.
Ik zou wel regels aan het walkie-talkie gebruik stellen: alleen om te controleren of jullie er nog zijn, en als jullie zeggen dat het klaar is, is het ook klaar. (tenzij bloed, braaksel of brand )
En volhouden. De eerste dagen kan je nog wel naar hem toe gaan als ie moet huilen, maar als je het zat bent is het klaar.
Ik zou wel regels aan het walkie-talkie gebruik stellen: alleen om te controleren of jullie er nog zijn, en als jullie zeggen dat het klaar is, is het ook klaar. (tenzij bloed, braaksel of brand )
En volhouden. De eerste dagen kan je nog wel naar hem toe gaan als ie moet huilen, maar als je het zat bent is het klaar.
donderdag 16 september 2010 om 14:41
Ik zou hem zeker niet op de kamer nemen en een eigen kamer voor hem inrichten. Je kunt er in het begin voor kiezenom wat op de gang te gaan rommelen of iets dergelijks als je zoon naar bed gaat. Geef hem echter geen aandacht. Je zoon hoort dan je aanwezigheid, dat is vertrouwt.
Als hij erg overstuur wordt ga je even naar hem toe, zegt niets, geef hem een aai over zijn hoofd tot hij weer rustig is en ga je weer verder met rommelen op de gang.
Als hij erg overstuur wordt ga je even naar hem toe, zegt niets, geef hem een aai over zijn hoofd tot hij weer rustig is en ga je weer verder met rommelen op de gang.
donderdag 16 september 2010 om 14:42
Ik zou hier wel iets aan doen ja. Het lijkt mij dat als jullie je vierjarige kleuterop de kamer nemen, je (seks)leven er niet beter op wordt. Ik moet je man hierin gelijk geven.
Ik denk alleen dat een leuke kamer ook niet helpt, omdat je kind waarschijnlijk nooit alleen geslapen heeft. Daardoor vindt hij het waarschijnlijk heel eng om ineens alleen te liggen. Ik zou dit met een opvoedpunt/CB bespreken, zoals eerder genoemd werd. Er zit denk ik niets anders op dan doorzetten. Desnoods ga je er een tijd op een matras bijliggen of bij hem tot hij in slaap valt totdat hij in ieder geval gewend is aan een eigen kamer. Normaal doe je dit in het eerste jaar, met veel gehuil van dien, maar dan wennen ze eraan. Nu moet je het alsnog doen maar met een kind dat veel meer kan. Volhouden, maar het zal een lastige klus worden.
Ik denk alleen dat een leuke kamer ook niet helpt, omdat je kind waarschijnlijk nooit alleen geslapen heeft. Daardoor vindt hij het waarschijnlijk heel eng om ineens alleen te liggen. Ik zou dit met een opvoedpunt/CB bespreken, zoals eerder genoemd werd. Er zit denk ik niets anders op dan doorzetten. Desnoods ga je er een tijd op een matras bijliggen of bij hem tot hij in slaap valt totdat hij in ieder geval gewend is aan een eigen kamer. Normaal doe je dit in het eerste jaar, met veel gehuil van dien, maar dan wennen ze eraan. Nu moet je het alsnog doen maar met een kind dat veel meer kan. Volhouden, maar het zal een lastige klus worden.
I'm a Grouch and I only like to do Grouchy Things
donderdag 16 september 2010 om 14:43
quote:zakdoekjeopviva schreef op 16 september 2010 @ 14:39:
Tja dat had achteraf slimmer geweest ja, maar kind had melk allergie en heeft heel heel heel veel gehuild
Wij waren al blij dat we eindelijk wisten wat er was en het verholpen werd. Hij is heel knuffelig en aanhankelijk gebleven en misschien verpest ik hem daar ook wel in dat ik daar niet wat harder in ben maar hem afwijzen op die manier vind ik echt heel moeilijk (als of ik daarmee hem afwijs gevoelsmatig)
Ik ben heel erg voorstander van zelfstandige kinderen juist dus dit rijmt totaal niet met elkaar ook.
Je wijst hem niet af als je hem op z'n eigen kamer laat slapen zodat ie goed fit is. Zoals je het nu doet hou je hem klein: als jij al denkt dat ie noooooooit alleen zal kunnen slapen, hoe moet hij dat dan geloven?
Tja dat had achteraf slimmer geweest ja, maar kind had melk allergie en heeft heel heel heel veel gehuild
Ik ben heel erg voorstander van zelfstandige kinderen juist dus dit rijmt totaal niet met elkaar ook.
Je wijst hem niet af als je hem op z'n eigen kamer laat slapen zodat ie goed fit is. Zoals je het nu doet hou je hem klein: als jij al denkt dat ie noooooooit alleen zal kunnen slapen, hoe moet hij dat dan geloven?
donderdag 16 september 2010 om 14:44
Ik vind dat een kind van 4 jaar in zijn eigen kamer moet slapen.
Nachtmerries, ziek etc is een ander verhaal natuurlijk.
Kun je niet samen met hem een mooi nachtlampje kopen en een knuffelbeest?
En hem dan zeggen dat hij echt in zijn eigen kamer moet slapen, maar dat de beer bij hem is?
En dan doorpakken?
Nachtmerries, ziek etc is een ander verhaal natuurlijk.
Kun je niet samen met hem een mooi nachtlampje kopen en een knuffelbeest?
En hem dan zeggen dat hij echt in zijn eigen kamer moet slapen, maar dat de beer bij hem is?
En dan doorpakken?
donderdag 16 september 2010 om 14:45
quote:R00SJUH schreef op 16 september 2010 @ 14:42:
Ik zou hier wel iets aan doen ja. Het lijkt mij dat als jullie je vierjarige kleuterop de kamer nemen, je (seks)leven er niet beter op wordt. Ik moet je man hierin gelijk geven.
Ik denk alleen dat een leuke kamer ook niet helpt, omdat je kind waarschijnlijk nooit alleen geslapen heeft. Daardoor vindt hij het waarschijnlijk heel eng om ineens alleen te liggen. Ik zou dit met een opvoedpunt/CB bespreken, zoals eerder genoemd werd. Er zit denk ik niets anders op dan doorzetten. Desnoods ga je er een tijd op een matras bijliggen of bij hem tot hij in slaap valt totdat hij in ieder geval gewend is aan een eigen kamer. Normaal doe je dit in het eerste jaar, met veel gehuil van dien, maar dan wennen ze eraan. Nu moet je het alsnog doen maar met een kind dat veel meer kan. Volhouden, maar het zal een lastige klus worden.
Dat lijkt me nou echt de slechtste tip ooit
Mijn voormalige baas ligt al 5 jaar bij zijn oudste dochter op de kamer, tot ze slaapt, omdat ze het vertikt alleen te slapen en als ze dan slaapt - en hij nog wakker is, want dat duurt meestal wel een uurtje of twee - moet ie heel zachtjes de kamer uitsluipen, anders wordt ze wakker, en als ze wakker wordt begint het feest van voren af aan. En als ze snachts wakker wordt (omdat ze moet plassen ofzo) en ze merkt dat hij er niet is, kan ie z'n eigen bed weer uit om daar op een matrasje te gaan liggen.
Lijkt me feest! Moet je doen!
Ik zou hier wel iets aan doen ja. Het lijkt mij dat als jullie je vierjarige kleuterop de kamer nemen, je (seks)leven er niet beter op wordt. Ik moet je man hierin gelijk geven.
Ik denk alleen dat een leuke kamer ook niet helpt, omdat je kind waarschijnlijk nooit alleen geslapen heeft. Daardoor vindt hij het waarschijnlijk heel eng om ineens alleen te liggen. Ik zou dit met een opvoedpunt/CB bespreken, zoals eerder genoemd werd. Er zit denk ik niets anders op dan doorzetten. Desnoods ga je er een tijd op een matras bijliggen of bij hem tot hij in slaap valt totdat hij in ieder geval gewend is aan een eigen kamer. Normaal doe je dit in het eerste jaar, met veel gehuil van dien, maar dan wennen ze eraan. Nu moet je het alsnog doen maar met een kind dat veel meer kan. Volhouden, maar het zal een lastige klus worden.
Dat lijkt me nou echt de slechtste tip ooit
Mijn voormalige baas ligt al 5 jaar bij zijn oudste dochter op de kamer, tot ze slaapt, omdat ze het vertikt alleen te slapen en als ze dan slaapt - en hij nog wakker is, want dat duurt meestal wel een uurtje of twee - moet ie heel zachtjes de kamer uitsluipen, anders wordt ze wakker, en als ze wakker wordt begint het feest van voren af aan. En als ze snachts wakker wordt (omdat ze moet plassen ofzo) en ze merkt dat hij er niet is, kan ie z'n eigen bed weer uit om daar op een matrasje te gaan liggen.
Lijkt me feest! Moet je doen!
donderdag 16 september 2010 om 14:46
quote:Lenthe81 schreef op 16 september 2010 @ 14:39:
@starshine, maar woorom ben je het daarmee eens? Wat voor argument heb je daarvoor?
Omdat ik hecht aan mijn privacy. Niet eens alleen in verband met seks.
Ik wil bv ook niet dat ze op mijn kamer spelen. Gewoon omdat kinderen moeten en kunnen leren dat je niet zomaar overal naar binnen kunt lopen. Ik respecteer hun privacy in deze namelijk ook. Ik ga niet op kinderen hun kamer zitten lezen. Als ik wasgoed weg wil leggen daar, klop ik aan en vraag of ik met wasgoed naar binnen kan etc. Het komt bij ons dus van beide kanten.
Meer praktisch: ik lees 's avonds nog graag even in bed, dat gaat lastig als er al een kind ligt te slapen.
@starshine, maar woorom ben je het daarmee eens? Wat voor argument heb je daarvoor?
Omdat ik hecht aan mijn privacy. Niet eens alleen in verband met seks.
Ik wil bv ook niet dat ze op mijn kamer spelen. Gewoon omdat kinderen moeten en kunnen leren dat je niet zomaar overal naar binnen kunt lopen. Ik respecteer hun privacy in deze namelijk ook. Ik ga niet op kinderen hun kamer zitten lezen. Als ik wasgoed weg wil leggen daar, klop ik aan en vraag of ik met wasgoed naar binnen kan etc. Het komt bij ons dus van beide kanten.
Meer praktisch: ik lees 's avonds nog graag even in bed, dat gaat lastig als er al een kind ligt te slapen.
donderdag 16 september 2010 om 14:49
als je daadwerkelijk denkt dat ik daarmee bedoel dat ze vijf jaar bij haar zoon op de kamer moet gaan slapen, snap je het niet. Ik bedoel daarmee aan te geven dat je een kind dat NOOIT alleen geslapen heeft, niet gewoon het diepe inkan kieperen. Als het allemaal zo vreselijk makkelijk zou zijn, zou ze het hier niet vragen. Net zoals dat er situaties zijn dat het tegenwerkt, zou het ook mee kunnen werken. Je kan net zo goed het klok-systeem gebruiken. Dat kinderen een wekker hebben en dan kom je even kijken. Die wekker zet je steeds op langere tijden, totdat die wekker niet meer nodig is.
Alleen omdat het volgens jou geen goede tip is omdat jij er een slechte referentie in hebt, hoef je het niet meteen gelijk af te branden
Alleen omdat het volgens jou geen goede tip is omdat jij er een slechte referentie in hebt, hoef je het niet meteen gelijk af te branden
I'm a Grouch and I only like to do Grouchy Things
donderdag 16 september 2010 om 14:50
quote:nouschi schreef op 16 september 2010 @ 14:45:
Heeft ie ook nog nooit ergens anders geslapen?
Ja hij logeert wel eens. En ja dat gaat goed... Daar waar hij ook slaapt nergens hebben ze een logeerkamer oid, hij slaapt dus als nog niet alleen :S
Beer en verlichting hebben we al. Die beer was mijn eerst poging tot zelfstandigheid hierin.
Op zich ben ik ook niet bang dat het niet lukken gaat om hem op een eigen kamer te krijgen, zal inderdaad doorzetten worden. Alleen het gaat heel veel verdriet opleveren en ik vraag mij af of dat dat dus nodig is.
Heeft ie ook nog nooit ergens anders geslapen?
Ja hij logeert wel eens. En ja dat gaat goed... Daar waar hij ook slaapt nergens hebben ze een logeerkamer oid, hij slaapt dus als nog niet alleen :S
Beer en verlichting hebben we al. Die beer was mijn eerst poging tot zelfstandigheid hierin.
Op zich ben ik ook niet bang dat het niet lukken gaat om hem op een eigen kamer te krijgen, zal inderdaad doorzetten worden. Alleen het gaat heel veel verdriet opleveren en ik vraag mij af of dat dat dus nodig is.
donderdag 16 september 2010 om 14:51
quote:zakdoekjeopviva schreef op 16 september 2010 @ 14:39:
Ik ben heel erg voorstander van zelfstandige kinderen juist dus dit rijmt totaal niet met elkaar ook.
Waarom is vooral mijn grote vraag. Waarom is je kind op je eigen kamer een probleem? Wat zit daar achter dat een kind op een eigen kamer moet?Ik zou het juist zien als een stap op weg naar zelfstandigheid. Ik neem aan dat hij op basisschool zit, wat nou als hij op kamp gaat? Of wordt uitgenodigd voor logeerpartijtje? En inderdaad, zoals al eerder genoemd, je eigen privacy. Als hij op jullie kamer slaapt, kun je niet 's avonds even rustig wat lezen voor het slapen gaan of de was opruimen, ik noem maar wat. Ik denk dat hij niet weet wat alleen slapen is en dus eigenlijk nee zegt tegen iets wat hij niet kent.
Ik ben heel erg voorstander van zelfstandige kinderen juist dus dit rijmt totaal niet met elkaar ook.
Waarom is vooral mijn grote vraag. Waarom is je kind op je eigen kamer een probleem? Wat zit daar achter dat een kind op een eigen kamer moet?Ik zou het juist zien als een stap op weg naar zelfstandigheid. Ik neem aan dat hij op basisschool zit, wat nou als hij op kamp gaat? Of wordt uitgenodigd voor logeerpartijtje? En inderdaad, zoals al eerder genoemd, je eigen privacy. Als hij op jullie kamer slaapt, kun je niet 's avonds even rustig wat lezen voor het slapen gaan of de was opruimen, ik noem maar wat. Ik denk dat hij niet weet wat alleen slapen is en dus eigenlijk nee zegt tegen iets wat hij niet kent.
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin
donderdag 16 september 2010 om 14:52
@Starshine, ok helder!
De meeste hier vinden dat TO zoon gewoon in eigen kamer moet liggen, kosten wat kost?
Weet het niet, moet er ook niet aan denken dat onze 2 dochters tot hun 18de bij me in bed liggen, maar vind het ook niet nodig om zo hard op te treden..
Mijn oudste dochter is met 8 maanden op haar eigen kamer gegaan, maar de jongste blijft daar wat langer (geen kamer over). Als ze oud genoeg is gaat ze bij oudste op kamer, dus ze zal ook niet alleen slapen..
De meeste hier vinden dat TO zoon gewoon in eigen kamer moet liggen, kosten wat kost?
Weet het niet, moet er ook niet aan denken dat onze 2 dochters tot hun 18de bij me in bed liggen, maar vind het ook niet nodig om zo hard op te treden..
Mijn oudste dochter is met 8 maanden op haar eigen kamer gegaan, maar de jongste blijft daar wat langer (geen kamer over). Als ze oud genoeg is gaat ze bij oudste op kamer, dus ze zal ook niet alleen slapen..
donderdag 16 september 2010 om 14:55
[quote]zakdoekjeopviva schreef op 16 september 2010 @ 14:39:
Tja dat had achteraf slimmer geweest ja, maar kind had melk allergie en heeft heel heel heel veel gehuild
Wij waren al blij dat we eindelijk wisten wat er was en het verholpen werd. Hij is heel knuffelig en aanhankelijk gebleven en misschien verpest ik hem daar ook wel in dat ik daar niet wat harder in ben maar hem afwijzen op die manier vind ik echt heel moeilijk (als of ik daarmee hem afwijs gevoelsmatig)
Ik ben heel erg voorstander van zelfstandige kinderen juist dus dit rijmt totaal niet met elkaar ook.
Opvoed ondersteuning denk ik aan het costinatiebureau en daar komen we niet.
Ik besteed er richting zoon geen aandacht verder aan nog, deze discusie loopt achter de schermen tussen man en mij.
Waarom is vooral mijn grote vraag. Waarom is je kind op je eigen kamer een probleem? Wat zit daar achter dat een kind op een eigen kamer moet?[/quote]
Waarom je kind op zijn eigen kamer moet?? Omdat je relatie anders in veel gevallen onder druk komt te staan. Je man is het er toch niet mee eens? Een goede, stabiele relatie tussen ouders is ook heel belangrijk hoor, voor een kind. Dus, hup, op de eigen kamer. Is in het begin vast heel zielig, maar hoe lang wilde je hem op jouw kamer laten slapen, tot hij zes is, of tien? Hij zal er toch eens aan moeten geloven, en het wordt er niet makkelijker op. Bovendien is het goed voor zijn zelfbeeld en eigenwaarde wanneer hij straks alleen durft te slapen. Positief benaderen, benadrukken wat een grote jongen hij al is! Misschien kun je een beloningssysteem inlassen, voor elk nachtje een sticker en na een week een kleinigheidje uitzoeken bij de speelgoedwinkel? Gewoon doorbijten, over een aantal weken weten jullie allebei niet meer beter.
Tja dat had achteraf slimmer geweest ja, maar kind had melk allergie en heeft heel heel heel veel gehuild
Ik ben heel erg voorstander van zelfstandige kinderen juist dus dit rijmt totaal niet met elkaar ook.
Opvoed ondersteuning denk ik aan het costinatiebureau en daar komen we niet.
Ik besteed er richting zoon geen aandacht verder aan nog, deze discusie loopt achter de schermen tussen man en mij.
Waarom is vooral mijn grote vraag. Waarom is je kind op je eigen kamer een probleem? Wat zit daar achter dat een kind op een eigen kamer moet?[/quote]
Waarom je kind op zijn eigen kamer moet?? Omdat je relatie anders in veel gevallen onder druk komt te staan. Je man is het er toch niet mee eens? Een goede, stabiele relatie tussen ouders is ook heel belangrijk hoor, voor een kind. Dus, hup, op de eigen kamer. Is in het begin vast heel zielig, maar hoe lang wilde je hem op jouw kamer laten slapen, tot hij zes is, of tien? Hij zal er toch eens aan moeten geloven, en het wordt er niet makkelijker op. Bovendien is het goed voor zijn zelfbeeld en eigenwaarde wanneer hij straks alleen durft te slapen. Positief benaderen, benadrukken wat een grote jongen hij al is! Misschien kun je een beloningssysteem inlassen, voor elk nachtje een sticker en na een week een kleinigheidje uitzoeken bij de speelgoedwinkel? Gewoon doorbijten, over een aantal weken weten jullie allebei niet meer beter.
donderdag 16 september 2010 om 14:58
Heeft hij ook erge faalangst?
Ik herken dit nml, mijn zoon slaapt inmiddels wel alleen (is net 7) met als resultaat dat ie 's nachts heel vaak wakker is en bang is en als nog naar ons komt, ik kan hem dan wel weer terug leggen, doet ie niet moeilijk over maar hij slaapt dan superslecht omdat hij alsmaar denkt dat er inbrekers komen of brand uit breekt, kje kan het zo gek niet bedenken, dit gaat veeeeel verder dan een krododil onder zijn bed, zijn reeele angste voor hem (die krokodil ook hoor maar daar groeien ze doorgaans overheen)
Ik heb inmiddels een afspraak bij BJZ om het een en ander te bespreken.
Ik herken dit nml, mijn zoon slaapt inmiddels wel alleen (is net 7) met als resultaat dat ie 's nachts heel vaak wakker is en bang is en als nog naar ons komt, ik kan hem dan wel weer terug leggen, doet ie niet moeilijk over maar hij slaapt dan superslecht omdat hij alsmaar denkt dat er inbrekers komen of brand uit breekt, kje kan het zo gek niet bedenken, dit gaat veeeeel verder dan een krododil onder zijn bed, zijn reeele angste voor hem (die krokodil ook hoor maar daar groeien ze doorgaans overheen)
Ik heb inmiddels een afspraak bij BJZ om het een en ander te bespreken.