Relaties
alle pijlers
Trouwen en compromis sluiten
donderdag 16 september 2010 om 22:09
Beste allemaal,
Mijn vriend en ik zijn al 7 jaar samen en hebben het steeds vaker over trouwen. Nou ja, vooral ik. Hij wil het ook allemaal wel, maar heel anders.
Zelf houd ik van traditioneel. Dus naar het stadhuis, witte jurk, leuk babbeltje van de ambtenaar, trouwauto, trouwfoto's, ringen, receptie etc. Een bruiloft zoals ik me dat van jongs af aan heb voorgesteld.
Hij wil het liefst anders dan anders, Juist niet 'zoals het hoort'. Trouwen op locatie (liefst buitenland), Geen persoonlijk verhaal van ambtenaar (ze kennen ons toch niet), geen trouwauto, geen ringen, geen bruidstaart (we kunnen toch ook 'bruidspizza doen'), jurk mag wel maar hoeft niet. Zeker geen net pak, eventueel eerst feest en later op de avond de plechtigheid etc. En hij wil me al helemaal niet ten huwelijk vragen. Dat vindt hij al helemaal ouderwets.
Kortom: we komen er niet uit en vinden het erg lastig om compromis te sluiten. En ik voel me zo verdrietig als ik me bedenk dat ik dus nooit ten huwelijk zal worden gevraagd.
Natuurlijk zal ik heus wel dingen toegeven. Natuurlijk hoef ik net per sé een bruidstaart en dat hij geen ring wil, daar kan ik dan wel mee leven. Maar hoe ver moet ik toegeven aan hem als ik al mijn hele leven uitkijk naar die ene dag met mijn lief?
Mijn vriend en ik zijn al 7 jaar samen en hebben het steeds vaker over trouwen. Nou ja, vooral ik. Hij wil het ook allemaal wel, maar heel anders.
Zelf houd ik van traditioneel. Dus naar het stadhuis, witte jurk, leuk babbeltje van de ambtenaar, trouwauto, trouwfoto's, ringen, receptie etc. Een bruiloft zoals ik me dat van jongs af aan heb voorgesteld.
Hij wil het liefst anders dan anders, Juist niet 'zoals het hoort'. Trouwen op locatie (liefst buitenland), Geen persoonlijk verhaal van ambtenaar (ze kennen ons toch niet), geen trouwauto, geen ringen, geen bruidstaart (we kunnen toch ook 'bruidspizza doen'), jurk mag wel maar hoeft niet. Zeker geen net pak, eventueel eerst feest en later op de avond de plechtigheid etc. En hij wil me al helemaal niet ten huwelijk vragen. Dat vindt hij al helemaal ouderwets.
Kortom: we komen er niet uit en vinden het erg lastig om compromis te sluiten. En ik voel me zo verdrietig als ik me bedenk dat ik dus nooit ten huwelijk zal worden gevraagd.
Natuurlijk zal ik heus wel dingen toegeven. Natuurlijk hoef ik net per sé een bruidstaart en dat hij geen ring wil, daar kan ik dan wel mee leven. Maar hoe ver moet ik toegeven aan hem als ik al mijn hele leven uitkijk naar die ene dag met mijn lief?
donderdag 16 september 2010 om 22:13
donderdag 16 september 2010 om 22:15
Het gaat erom dat je samen een geweldige dag hebt, dus je zult toch samen moeten bedenken hoe dit echt jullie dag kan gaan worden.
Mijn man en ik zaten min of meer in dezelfde situatie en hebben wel een compromis gesloten. Het werd een waanzinnig leuke dag en achteraf had ik het niet anders gewild. Wij kozen voor trouwen in het buitenland met directe familie erbij. Het was een mix van traditioneel en casual en was echt super!
Mijn man en ik zaten min of meer in dezelfde situatie en hebben wel een compromis gesloten. Het werd een waanzinnig leuke dag en achteraf had ik het niet anders gewild. Wij kozen voor trouwen in het buitenland met directe familie erbij. Het was een mix van traditioneel en casual en was echt super!
donderdag 16 september 2010 om 22:18
Ik vind dat zo een kul, jullie willen trouwen maar hij moet je nog wel vragen?
Lekker spontaan zeg...
En verder... Mja, je kan natuurlijk wel in het buitenland trouwen met alleen mensen om je heen waar je heel veel van houdt. Dan met zijn allen eten en taart bij de koffie of een bruidsijstaart toe.
Auto niet nodig, ring voor jou kusje voor hem?
Lekker spontaan zeg...
En verder... Mja, je kan natuurlijk wel in het buitenland trouwen met alleen mensen om je heen waar je heel veel van houdt. Dan met zijn allen eten en taart bij de koffie of een bruidsijstaart toe.
Auto niet nodig, ring voor jou kusje voor hem?
donderdag 16 september 2010 om 22:20
donderdag 16 september 2010 om 22:21
Snap niet goed waarom je 'officieel' gevraagd moet worden... Jullie zijn 't er over eens dat jullie willen trouwen, dan ben je toch klaar?
En tja, zo te lezen wordt 't toch compromissen sluiten. Kan hartstikke leuk zijn toch? Allebei een beetje water bij de wijn doen en er voor zorgen dat het een topdag voor jullie allebei wordt!
En tja, zo te lezen wordt 't toch compromissen sluiten. Kan hartstikke leuk zijn toch? Allebei een beetje water bij de wijn doen en er voor zorgen dat het een topdag voor jullie allebei wordt!
donderdag 16 september 2010 om 22:24
donderdag 16 september 2010 om 22:24
quote:Jorina schreef op 16 september 2010 @ 22:13:
Wat vind je belangrijk, trouwen of een bruiloft?
Ik ben getrouwd omdat ik wilde trouwen. Al had mijn man in een hutje op de hei willen trouwen...
Als ik heel eerlijk ben was mijn 1e gedachte; 'Als je het hier al niet over eens kunt worden...'Inderdaad. Gaat het om het feest, of de verbintenis?
Wat vind je belangrijk, trouwen of een bruiloft?
Ik ben getrouwd omdat ik wilde trouwen. Al had mijn man in een hutje op de hei willen trouwen...
Als ik heel eerlijk ben was mijn 1e gedachte; 'Als je het hier al niet over eens kunt worden...'Inderdaad. Gaat het om het feest, of de verbintenis?
donderdag 16 september 2010 om 22:25
donderdag 16 september 2010 om 22:26
We hebben het er de laatste tijd vaak over en dat zeg ik ook dat ik natuurlijk helemaal niet gelukkig wordt als het de dag wordt zoals 'het hoort'. Want hij zal zich er niet gelukkig bij voelen.
Maar als we het helemaal op zijn manier doen, dan is hij blij en ik weer niet. Dus we zullen ergens in het midden moeten eindigen. Verder zijn we het over andere dingen heel snel met elkaar eens. We hebben amper ruzie en zijn ontzettend blij met elkaar.
En eerlijk is eerlijk: natuurlijk gaat het om ons en natuurlijk zou het ook een fijne dag zijn als het op een hutje op de hei zou zijn. Maar ik heb zoveel traditionele bruiloften meegemaakt en ik wil stiekem heel graag dat mooie bruidtje zijn.
Wat ik tegen het buitenland heb, is dat er dan mensen niet zouden komen die we er beide graag bij willen hebben omdat het te duur is of omdat ze niet vrij kunnen krijgen. Je zult toch meerdere dagen vrij moeten nemen.
Maar als we het helemaal op zijn manier doen, dan is hij blij en ik weer niet. Dus we zullen ergens in het midden moeten eindigen. Verder zijn we het over andere dingen heel snel met elkaar eens. We hebben amper ruzie en zijn ontzettend blij met elkaar.
En eerlijk is eerlijk: natuurlijk gaat het om ons en natuurlijk zou het ook een fijne dag zijn als het op een hutje op de hei zou zijn. Maar ik heb zoveel traditionele bruiloften meegemaakt en ik wil stiekem heel graag dat mooie bruidtje zijn.
Wat ik tegen het buitenland heb, is dat er dan mensen niet zouden komen die we er beide graag bij willen hebben omdat het te duur is of omdat ze niet vrij kunnen krijgen. Je zult toch meerdere dagen vrij moeten nemen.
donderdag 16 september 2010 om 22:30
donderdag 16 september 2010 om 22:32
Ik kan me wel voorstellen dat je gevraagd wil worden en een traditionele bruiloft wil. Lijkt me lastig dat jullie hierin niet op één lijn zitten. Vind het ook een beetje overdreven dat mensen zeggen dat je relatie dat niet goed zou zijn.. Natuurlijk is het trouwen zelf belangrijker, maar dat neemt niet weg dat jij geen wensen mag hebben over de manier waarop.
Toch maar proberen naar een compromis zoeken met in je achterhoofd dat het gaat om elkaar trouw beloven en een fijne dag samen te hebben.
Bijvoorbeeld:
- trouwen bij het strand in NL (iets anders dan standaard, maar niet te ver weg)
- een familielid of goede vriend een verhaaltje over jullie laten vertellen (iemand die jullie dus wel goed kent)
- een ander sieraad, tattoo, voorwerp dat jullie 'verbind'
- geen witte jurk, maar een gekleurde?
- een orginele huwelijksreis..
- bandje dat hij leuk vind
- knalfeest met bier, bitterballen en discolichten
Ik heb zelf ook niet zoveel met traditionele bruiloften, maar vind wel dat hij je moet vragen. Niet gevraagd worden als je dat graag wil lijkt me ook teleurstellender dan wel vragen als je dat ouderwets vind. Probleem is alleen dat je het niet kan afdwingen, dan is het ook weer niet leuk natuurlijk!
Toch maar proberen naar een compromis zoeken met in je achterhoofd dat het gaat om elkaar trouw beloven en een fijne dag samen te hebben.
Bijvoorbeeld:
- trouwen bij het strand in NL (iets anders dan standaard, maar niet te ver weg)
- een familielid of goede vriend een verhaaltje over jullie laten vertellen (iemand die jullie dus wel goed kent)
- een ander sieraad, tattoo, voorwerp dat jullie 'verbind'
- geen witte jurk, maar een gekleurde?
- een orginele huwelijksreis..
- bandje dat hij leuk vind
- knalfeest met bier, bitterballen en discolichten
Ik heb zelf ook niet zoveel met traditionele bruiloften, maar vind wel dat hij je moet vragen. Niet gevraagd worden als je dat graag wil lijkt me ook teleurstellender dan wel vragen als je dat ouderwets vind. Probleem is alleen dat je het niet kan afdwingen, dan is het ook weer niet leuk natuurlijk!
donderdag 16 september 2010 om 22:33
quote:nummerzoveel schreef op 16 september 2010 @ 22:29:
En niets weerhoudt je er toch van om wel in een jurk te trouwen?Dat vindt hij op zich ook prima hoor. Maar dan wil hij hem samen uitzoeken. Dus het idee om de perfecte jurk uit te zoeken met mijn moeder en zusje en op de dag zelf te showen, heb ik al laten varen.
En niets weerhoudt je er toch van om wel in een jurk te trouwen?Dat vindt hij op zich ook prima hoor. Maar dan wil hij hem samen uitzoeken. Dus het idee om de perfecte jurk uit te zoeken met mijn moeder en zusje en op de dag zelf te showen, heb ik al laten varen.
